la confidential

  • Live by Night (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ben Affleck is niet alleen een talentvol acteur, hij is tevens een behendig scenarist en regisseur. Spijtig genoeg bleef het publiek weg van Live by Night (2016) - zijn 4de film, na Gone Baby Gone (2007), The Town (2010) en Argo (2012) - en werd het een pijnlijke financiële flop.

    live_by_night_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Boston, de jaren 20. Tijden waarin de alcohol rijkelijk vloeit, kogels je om de oren vliegen en iedereen zijn stempel op de wereld wil drukken. Joe Coughlin (Ben Affleck) is de jongste zoon van een prominente politieagent, die inmiddels zijn familie de rug heeft toegekeerd en zijn heil zoekt in de criminaliteit tussen de meest gevreesde gangsters van de stad. Behalve geld en aanzien kent zijn nieuwe levensstijl echter wel een keerzijde, Joe bevindt zich in een wereld waar hij niemand kan vertrouwen en waarbij hij een vroege dood op de koop toe moet nemen.

    Ook al ben ik wel een fan van de sfeer en het karakter van een film noir, vond ik deze niet geheel overtuigend. Je moest er wel je concentratie bij houden en van alle expositie kreeg je al snel zware oogleden. Een ingewikkeld plot is wel kenmerkend voor het genre, en dat hoeft niet altijd slecht te zijn. Integendeel zelfs, denk maar aan het schitterende Chinatown (1974) of nog L.A. Confidential (1997). Wanneer het verhaal goed in mekaar steekt en de karakters interessant genoeg, dan is er geen beter genre die corruptie bloot kan leggen met flair en stijl.

    De film is gebaseerd op de roman van Dennis Lehane (Shutter Island, Mystic River, The Drop, Gone Baby Gone), en met de voice-over heeft het een beetje een Shawshank Redemption feel, en ondanks de interessante invalshoek is het uiteindelijk Affleck die niet kwam opdagen voor deze intrige. Gelukkig heeft hij zich wel omringd door klasbakken van acteurs. In deze maffia-oorlog tussen de Ieren en de Italianen heeft hij een affaire met Emma Gould (Sienna Miller), de vrouw van de Ierse maffia-baas, die hier vrijwel onherkenbaar is. Coughlin wordt bijgestaan door zijn rechterhand Deon, die dan weer gespeeld wordt door Chris Messina.

    Affleck weet zeker wel hoe hij acteurs moet regisseren. We hebben dan ook fantastische vertolkingen van Chris Cooper, Brendan Gleeson, Elle Fanning en Zoe Saldana, zelfs de R&B zanger Miguel zette een goede vertolking neer. Maar diegene die de show steelt is toch wel Matthew Maher als een racistische gangster. En ik moet toegeven dat bepaalde actie-scènes wel sterk in beeld zijn gebracht. Affleck weet best wel waar hij zijn camera moet zetten en een actie-sequentie moet verknippen.

    live_by_night_2016_blu-ray_pic01.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic02.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic03.jpg
    live_by_night_2016_blu-ray_pic04.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic05.jpglive_by_night_2016_blu-ray_pic06.jpg
    © Warner Bros

    Affleck's script probeert iets over Amerika te vertellen, en probeert hopeloos op de kar te springen van de gangster films van Francis Ford Coppola, Brian De Palma en Martin Scorsese, ook al is het allemaal wel iets meer slaapverwekkend en slaagt 'Sadfleck' er niet in om de film naar een hoger adrenaline niveau te tillen. Visueel zitten er wel een aantal knappe shots in, te danken aan cinematograaf Robert Richardson, zoals een dood-scène waarin bloed in een cocktailglas loopt, maar op dat punt is het voornamelijk window dressing. Het is raar om te zeggen, maar had Affleck zijn rol weggeven aan een Tom Hardy of een Frank Grillo, dan ben ik er zeker van dat het een betere prent had opgeleverd.

    De DVD en Blu-ray van Live By Night is ondertussen beschikbaar met audio-commentaar van de regisseur en een resem making of filmpjes en deleted scenes. Het is geen slechte film, en de meeste van de vertolkingen zijn geweldig, maar je verwacht gewoon meer van deze talenten voor en achter de camera. Het voelt allemaal net iets te vlak en het voelt nooit aan dat het zijn eigen stijl heeft kunnen overstijgen. Geen slechte film, maar ook niet fantastisch goed.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 7 juni 2017

     

    *** Live By Night trailer ***

  • L.A. Confidential (1997) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Dat Titanic (1997) de Oscar voor Beste film won en niet het veel betere L.A. Confidential (1997) blijft één groot raadsel. Nu ja, het productiebudget van de film van James Cameron was 'titanesk', de opkomst was massaal en de film werd uitgebracht in december en was dus nog fris in het geheugen van The Academy, in tegenstelling tot de september release van de film van Curtis Hanson. Deze neo-noir film gebaseerd op de roman van James Ellroy won wel de Oscar voor Beste Actrice (Kim Basinger) en beste script van Brian Helgeland en Curtis Hanson.

    the_cell_2000_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Los Angeles, de jaren '50. Ed Exley (Guy Pearce) doet er alles aan om hogerop te komen, zolang het maar volgens de regels gebeurt. Bud White (Russell Crowe) hanteert zijn eigen regels, maar heeft problemen om z'n woede onder controle te houden. Jack Vincennes (Kevin Spacey) vindt het onderhouden van zijn contacten in Hollywood minstens even belangrijk als het politiewerk. Na een brute schietpartij in een restaurant proberen deze drie agenten van het corrupte politiekorps achter de waarheid te komen.

    Dit is misschien wel de beste noir film sinds Chinatown (1974) van Roman Polanski. Voor diegene die het ingewikkelde boek van Ellroy hebben gelezen weten des te meer hoe slim het script in elkaar steekt. Het moet geen eenvoudige klus geweest zijn om honderden personages, tien grote plotlijnen en een tijdsverloop van 8 jaar te moeten condenseren in een 138 minuten durende film. Het resultaat is een superspannende thriller die het ranzige kantje van Hollywood uit de jaren '50 bloot legt. In het begin van de film wordt L.A. nog afgeschilderd als een paradijs van stranden, palmbomen en fonkelende filmsterren, maar al snel valt de schijn weg en blijkt de 'city of angels' niet meer dan een wespennest van verraad, corruptie en moord. Ook racisme en vuile seksschandalen met luxe-call-girls kunnen er ongebreideld hoogtij vieren, terwijl sensatie journalisten zoals Sid Hudgens (Danny DeVito) hiervan rijk worden. En zelfs vandaag is L.A. met zijn rassengeweld, corrupte LAPD, stinkende smog en overbevolking slechts een schim van wat het ooit had kunnen zijn.

    Het acteerwerk is van het beste wat je te zien zult krijgen, en dat was nog de periode waarin zowel Russell Crowe als Guy Pearce nog nobele onbekenden waren. En dat was uiteindelijk een goede zet van de regisseur, gezien het verhaal hier echt wel op de voorgrond moet komen en het publiek niet afgeleid mag worden door een sterren-catwalk. Zelfs Kevin Spacey kreeg een rol die hij nog nooit eerder had gespeeld, de gladde en ijdele flik. Veel van de acteurs hebben zelfs hun leading man status te danken aan deze prent. Het was voor elk van hen een volwassen vertolking waarmee ze meteen een stuk serieuzer genomen werden.

    Niets is wat het lijkt in L.A. Confidential. Het personage van Wendell "Bud" White is eigenlijk geen toonbeeld van een goede flik. Hij is een immoreel man die gretig misbruik maakt van zijn badge, en je let maar beter op je tellen wanneer je wordt tegengehouden door deze flik. Maar gaandeweg zien we hem veranderen. Hij lijkt niet zo'n brutaal leeghoofd voor wie kapitein Dudley Smith (James Cromwell) hem aanziet. Hij heeft zelfs een hart op de juiste plaats en ontpopt zelfs een beetje als de enige echte held van de film.

     L.A. Confidential animated picture L.A. Confidential animated picture

    De plot is ingewikkeld, zoals we dat van Ellroy adaptaties gewend zijn, en je moet er dus wel het kopje bijhouden anders mis je heel veel van de onderliggende intrige. En vele zaken worden soms tussen twee dialogen gemompeld en connecties tussen personages worden amper gesuggereerd. En dat is nu net het geniale aan deze prent. De intrige wordt ons niet ingelepeld zoals tegenwoordig veel misdaadfilms dat willen doen. De regisseur en de scenarist komen met een film die zowel cynisch als slim in mekaar steekt, zonder de actie te verwaarlozen. Beschouw het als een actiefilm voor een volwassen publiek.

    Op de Blu-ray vinden jullie een pak making of filmpjes en off the record interviews. Laat u wel niet misleiden door de zogenaamde 'audio-commentaar'. Dit zijn gewoon losse interview quotes van Andrew Sarris, James Ellroy, Russell Crowe, Kevin Spacey, Guy Pearce, James Cromwell, Ruth Myers, David Strathairn, Kim Basinger, Brian Helgeland, Jeannine Oppewall, Dante Spinotti, en Danny DeVito. Er was geen audio-commentaar van de regisseur te bespeuren.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 1 april 2015

  • Gangster Squad (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Regisseur Ruben Fleischer is een nobele onbekende in filmland, al prijken er een aantal tv-producties op zijn palmares waarvan ik nog nooit heb gehoord. Ik wist dus niet meteen wat ik moest verwachten, maar recente geschiendenis leert ons dat debuutregisseurs soms met de meest verrassende prenten voor de dag komen (cf. regisseur Neill Blomkamp met zijn District 9 of Joseph Kosinski met zijn Tron: Legacy). Zijn film Gangster Squad (2013) kan teren op de ware feiten van een gangster uit de jaren 40, met de typische elementen van the good guys die buiten de lijntjes kleuren om the bad guys er van langs te geven. Maffia, een femme fatale en karakterkoppen die tegen een stootje kunnen.

    gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stone

    Maar spijtig genoeg is Gangster Squad de zoveelste imitatie van wat al tientallen keren is gedaan en in veel gevallen zelfs stukken beter, denk maar aan L.A. Confidential (1997), The Black Dahlia (2006), The Intouchables (1987), en noem maar op. Fleisher heeft wel de knappe jonge Ryan Gosling kunnen strikken net als Sean Penn in een van zijn meest cartooneske rollen ook. De film op zich gaat snel vooruit en over verveling kan je niet echt spreken, maar dit gangsterepos stijgt helaas niet boven de middelmaat uit.

    Korte inhoud: Los Angeles, 1949. De meedogenloze maffiakoning Mickey Cohen (Sean Penn) voert het bewind in de stad en verrijkt zich door de inkomsten uit drugs, wapens, prostitutie en – als het even kan – elke weddenschap die afgesloten wordt ten westen van Chicago. En hij doet dit alles dankzij de bescherming van niet alleen z’n eigen crew, maar ook van de politie en de politici die hij onder de duim houdt. Hij schrikt zelfs de moedigste en hardste politieagenten af, behalve een kleine geheime afdeling van de LAPD die, onder leiding van Sgt. John O'Mara (Josh Brolin) en Jerry Wooters (Ryan Gosling), hun krachten bundelen om Cohen neer te brengen.

    Sean Penn speelt voortreffelijk de ultra-gewelddadige en gemene Mickey, maar zijn smoelwerk lijkt wel soms iets te karikaturaal en het deed met bij momenten denken Al Pacino in één vande meest foute films van de 90’ties, Dick Tracy (1990). Maar gelukkig voor hem is hij niet de enige karikatuur in de film, en dat wijst er dus op dat het een duidelijke keuze was van de regisseur. Maar het verschil met een film als Dick Tracy en Sin City (2005) is dat deze film gebaseerd zijn op comic books, en deze Gangster Squad zich de comic stijl wil opmeten, zonder er ooit echt in te slagen. Het was een poging om van The Untouchables (1987) een soort comic versie te maken, maar het komt niet verder dan een samenraapsel van voorverwarmde clichés en schaamteloze hommages, alsof deze film nog maar kin tippen met B-film Mobsters (1991). Ja, Gangster Squad had een betere cast en meer middelen (60 miljoen dollar), maar daar blijft het ook bij.

    De film gebaseerd op het boek van Paul Lieberman en het scenario van Will Beall heeft ook geen duidelijke hoofdacteur, maar dans uiteindelijk tussen de no-nonsense 'cop' Josh Brolin en de gladde Ryan Gosling, die aanpapt met het liefje van Mickey, Grace Faraday (Emma Stone). Ik denk dat Emma misschien 10 minuten in beeld komt en moet haar meest eenzijdige vertolking zijn sinds haar deelname in The House Bunny (2008). Haar relatie met Jerry (Gosling) heeft nul meerwaarde in het verhaal. Grace is geen femme fatale die een dubbel spel speelt, noch wordt ze gebruikt als belangrijke informatie van de 'Gangster Squad'. Meer dan wat flaneren en zwoele blikken werpen zat er dus voor Emma Stone niet in. Maar in die typische jaren 40 jurkjes ziet ze er wel behoorlijk appetijtelijk uit. Nick Nolte zien we ook passeren als de hoofdcommissaris die de opdracht geeft om Mickey aan te pakken. Moddervet en met haperende zware gromstem wordt ook hier gestalte gegeven aan de macho-stijl van toen. Screentime misschien 4 à 5 minuten.

    gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stone
    gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stonegiovanni ribisi,gangster squad,ruben fleischer,sean penn,la confidential,the black dahlia,the intouchables,josh brolin,ryan gosling,nick nolte,emma stone

    In de bijrollen zien we ook nog Michael Peña, Robert Patrick en Anthony Mackie. Verdienstelijke prestaties maar net iets te weinig in beeld om voldoende indruk te kunnen maken. Zoals ik al eerder zei heeft de film eigenlijk 2 good guy hoofdacteurs en één bad guy, bijgevolg blijft er nog maar weinig plaats over voor de andere acteurs. Komt daar nog bij dat er heel wat actie-scènes in de film steken.

    De grootste verdienste van deze misdaadprent is dat hij met zijn 110 minuten nooit echt verveelt. Er zitten nu en dan wat knappe shots tussen, en de charismatische acteurs vullen voldoende het scherm en alles is best wel stijlvol in beeld gezet. Ook de muziek van Steve Jablonsky (de componist van heel wat Michael Bay films) mocht er zijn, met een interessante mix tussen retro en moderne muziek. Jablonsky heeft Carter Burwell vervangen op de productie en heeft er uiteindelijk het beste van gemaakt. Toch hoop ik dat de componist eens een niet-actie film zal componeren, zodoende we eens een andere kant van hem kunnen horen. Het enige spijtige aan de score is dat er geen centraal thema in zit wat alles een stuk meer memorabel zou maken, maar desondanks een verdienstelijke soundtrack. Gangster Squad is ook een mooi promo-spotje voor rokers, dus mocht je net gestopt zijn met roken is dit misschien niet meteen de beste film om te zien. Het aantal shots van Emma die sigarettenrook uitblaast zijn nauwelijks bij te houden.

     Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture
     Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture
     Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture Gangster Squad review animated picture

    Kortom, het verhaal stelt niets voor. En gezien de regisseur duidelijk geen ervaring heeft met actie zijn veel scènes ook heel onduidelijk. Je weet bij momenten niet precies wie er nu op wie aan het schieten is. Ook al vliegen de kogels je rond de oren, heeft de Gangster Squad een nogal de domme strategie om geen strategie te hebben en er gewoon pif-poef-paf op af te stormen. Gezien de middelen die voorhanden waren en de aanwezige cast zat er heel wat meer in mits er een andere regisseur achter de camera zou staan. Op de Blu-ray valt er gelukkig nog iets te rapen, met de audio-commentaar van de regisseur waarin hij ons een rondleiding geeft in zijn parcours van foute beslissingen. Maar ook een pak deleted scènes. Ik heb echter geen bioscoop-shootout-scène gezien waarover heel wat te doen was. De Blu-ray ligt sinds vorige week (12 juni 2013) in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 19 juni 2013

    ***Related Post***
    24/08/2012: Gangsterfilm Lawless met Tom Hardy en Shia LaBeouf
    24/07/2012: Gangster Squad genoodzaakt om gevoelige scène te verwijderen

     

    *** Gangster Squad trailer ***

  • The Killer Inside Me met Jessica Alba en Cassey Affleck

    Pin it!

    The Killer Inside Me (2010) is een remake van een film uit 1976, gebaseerd op de roman uit 1952 van de Amerikaanse schrijver Jim Thompson. Het vertelt het verhaal van Lou Ford, een 29 jaar oude sheriff uit een klein dorp in West-Texas.

    The Killer Inside Me

    Op het eerste gezicht ziet hij er uit als een doorsnee man die een vrij onopvallend leven leidt, maar achter deze façade schuilt een sluwe, corrupte en schizofrene flik die zelfs tot moord in staat is uit verveling. Maar na een tijdje zal hij noodgedwongen moet moorden om zo niet gevat te worden.

    Lou Ford wordt in de nieuwe film vertolkt door Cassey Affleck die een relatie heeft met Amy Stanton (Kate Hudson) maar ook een sadomasochistische relatie heeft met het hoertje Joyce Lakeland (Jessica Alba). Ford zelf beschrijft deze affaire als therapie voor de “ziekte” waarmee hij als tiener werd geplaagd: hij heeft een jong meisje seksueel aangerand, een misdaad die zijn oudere broer voor zijn rekening heeft genomen om Lou te sparen van de gevangenis. Zijn broer stier kort na zijn vrijlating op een bouwwerf. Lou beschuldigde de eigenaar van de werf (Ned Beatty) van moord. In een poging om wraak te nemen proberen Lou en Joyce de magnaat af te persen door de seks-relatie van zijn zoon in het daglicht te brengen met Joyce. Maar Lou heeft andere plannen.

    Op wat eerst leek op een afpersing ontaard in een moord-spel waarin Lou alle schuld doorschuift in andermans schoenen. Maar beetje bij beetje beginnen de mensen de ware aard van Lou te zien en niet alles verloopt zoals Lou het zelf had gewild. Regisseur Stanley Kubrick, die samen met Thompson aan het script van The Killing (1956) heeft gewerkt, zei dat dit één van de meest geloofwaardige en ijzingwekkende thrillers was van een moordenaar met psychopate geest.

    De film werd geregisseerd door de Brit Michael Winterbottom (A Mighty Heart, The Road to Guantanamo, In this World) en gezien de reputatie van de man denk ik wel dat dit film noir verhaal wel in goede handen zit. Het zal waarschijnlijk geen tweede L.A. Confidential of Chinatown worden, maar misschien wel stukken beter dan The Black Dahlia (2006). Let wel, de onderstaande 5 minuten trailer toont wel iets teveel naar mijn smaak, maar als jullie niet kunnen wachten om Jessica Alba te zien als hoertje die een stevige spanking krijgt, go crazy. Voor de filmliefhebbers die de film uit 1976 nog niet hebben gezien raad ik hen aan om niet naar de trailer te kijken en gewoon wachten op de release begin 2010.

    *** The Killer Inside Me trailer ***

    ***Related Post***
    22/40/2011: The Black Dahlia review

  • We Own the Night met Joaquin Phoenix

    Pin it!

    Met een regisseur James Gray (pic) achter de camera weet je meteen dat je je kunt verwachten aan grauwe misdaad-prenten. Hij bezit een uitgesproken filmstijl en de acteursregie is vaak onfeilbaar.

    We Own the Night

    Hij heeft nog maar 2 films op zijn naam, waaronder Little Odessa (1994) et The Yards (2000), en met zijn nieuwe We Own the Night (2007) zou hij wel eens opnieuw in de prijzen kunnen vallen op diverse filmfestivals, en misschien zelfs een paar Oscar-nominaties in de acht slepen – want de film krijgt nu al heel wat lovende kritieken. De film neemt de kijker mee naar een sobere wereld vol wraak, misdaad en verraad.

    Korte inhoud: New York, 1988. De stad wordt opgeschrikt door een gewelddadige bendeoorlog, die aan veel mensen het leven kost, waaronder politie-agenten. Bobby Green(Joaquin Phoenix) is een man die tussen twee uitersten staat. Hij is de manager van een Russische nachtclub in Brooklyn waar de zware Russische gangsters, waaronder Vadim Nezhinski (Alex Veadov), kind aan huis zijn. Aan de andere kant is hij trouw aan zijn vriendin Amada (Eva Mendes) en zijn broer Joseph Grusinsky (Mark Wahlberg) een politie-luitenant, die hun legendarische vader Deputy Chief Albert 'Bert' Grusinsky (Robert Duvall) heeft opgevolgd. Bobby's relatie met zijn vader en broer loopt al stroef, maar wordt echt op de proef gesteld als Burt zijn zoon waarschuwt dat er een oorlog woedt in de stad en hemdwingt partij te kiezen. Hier is de trailer.

    Het heeft er alle schijn van dat James Gray zijn handelsmerk heeft gemaakt van het Shakespeariaanse misdaaddrama. Zowel Little Odessa en The Yards zijn uit hetzelfde hout gesneden. En toch lijkt deze film anders te zijn en iets meer maturiteit te vertonen. Gray is niet meer op zoek om vernieuwend te zijn, maar wil hier zichtbaar een degelijke Hollywoodfilm te maken met een batterij aan talentvolle acteurs. Joaquin Phoenix ziet er schitterende uit in deze film! En dit betekent daarom niet dat deze film minder goed zou zijn dan zijn vorige twee prenten. Traditionele en klassieke cinema kan soms verrassend uit de hoek komen, denk maar aan The Departed (2006) of L.A. Confidential (1997). Gray, die tevens verantwoordelijk is voor het script, leunt meer naar het sobere drama, waarbij hij op een bescheiden maar effectieve manier gebruik maakt van actie en speciale effecten.

    In 2000 werkten Joaquin Phoenix en Mark Wahlberg eerder samen in Gray’s The Yards. Blijkbaar beviel deze collaboratie goed, aangezien beide acteurs opnieuw met elkaar voor de camera staan. Met deze twee topacteurs in de gelederen lijkt het met het acteerwerk in ieder geval in orde te zijn. De vraag is of Gray met deze indrukwekkende cast zijn eigen films Little Odessa en The Yards weet te evenaren. We Own the Night kwam bij ons uit op 28 november 2007.

    *** We Own the Night trailer ***

  • Komt er een L.A. Confidential sequel met Kim Basinger?

    Pin it!

    Regisseur Curtis Hanson maakte één van zijn beste films in 1997, James Ellroy’s noir thriller L.A. Confidential (1997).

    la_confidential_1997_poster.jpg

    Een gestroomlijnd meesterwerk met uitmuntende periode-fotografie van Dante Spinotti en piramidaal opgebouwd door een talentvol regisseur. Onlangs maakte Brian DePalma nog het minder succesvolle adaptatie van een boek van Ellroy, The Black Dahlia (2006) en Joe Carnahan is bezig met de verfilming van White Jazz (2009) met George Clooney in de hoofdrol. Deze laatste is in boekvorm het vervolg op Ellroy’s L.A. Confidential en kan dus gezien worden als een soort sequel op de film van Hanson uit 1997.

    Tegelijkertijd is Curtis Hanson zelf ook bezig met een "echte" sequel op L.A. Confidential. Op dit moment is hij in onderhandeling met het creatieve team en de acteurs uit die film om allemaal terug te keren in een vervolgfilm, die begint waar L.A. Confidential ophoudt. Deze sequel zal niet op een boek van Ellroy gebaseerd zijn, maar een origineel script hebben. Maar ik verheug me al om Russell Crowe, Guy Pierce en Kim Basinger (die een Oscar voor haar rol won) alledrie weer in een noir-film tezien.

    L.A. Confidential is quasi feilloos geregisseerd en geacteerd. Het plot steekt heel slim in elkaar en de atmosfeer is gedompeld in typische 50’ties film-noir stijl, en toch voelt de film allesbehalve “oud” aan. The Black Dahlia slaagt er nog wel in om de sfeer op te snuiven, maar de film moet het iets teveel hebben van het decor en moet het stellen met heel wat minder charisma. Confidential wil in de eerste plaats een politie-thriller zijn, en slaagt volledig in zijn opzet. Er is heel veel kritiek op Hollywood, maar het aanschouwen van dergelijke meesterwerkjes maar voor mij heel veel goed. Ik ben benieuwd naar de twee sequels.

    ***Related Post***
    28/02/2010: Smokin' Aces van Joe Carnahan review
    28/07/2006: The Black Dahlia van Brian De Palma
    15/02/2006: Josh Hartnett gecast als Chet Baker