kong skull island

  • Een terugkeer naar de praktische visuele effecten in Alien: Covenant

    Pin it!

    Met de release van Alien: Covenant (2017), 38 jaar verwijderd van de originele Alien (1979), heeft regisseur Ridley Scott de wereld van de visuele effecten toch heel wat zien evolueren. En toch zien we dat in de laatste 5 jaar de 'practical effects' (zonder gebruik van computers) steeds meer terrein terugwinnen op de Computer Generated Imagery of cgi die toch heel wat heeft overgenomen. CGI had zijn voordelen, denk maar aan zowat alle comic adaptaties - maar soms ook zijn nadelen wanneer de acteurs - én bijgevolg ook de kijkers - verloren lopen in de visuele effecten of de visuele effecten dermate slecht en fake waren dat je meteen uit het verhaal viel. Denk maar aan het vreselijke filmflop Gods of Egypt (2016).

    Covenant is een gezonde mix van beide ook al gebruikte Ridley vooral praktische effecten. En dat geldt niet alleen voor de aliens, maar ook voor de decors. Ridley koos er voor om te draaien in echte landschappen in Nieuw-Zeeland, en gebruikte gigantische groene/blauwe schermen (green/blue screen) op bepaalde achtergronden in post-productie te gaan bewerken. Ridley is verzot op grote sets, maar je moet er als set designer wel altijd rekening mee houden dat je werkt met een bepaald budget die niet overschreden kan worden. Ridley werkt gelukkig met gedetailleerde storyboards die precies verbeelden wat hij in zijn cameralens wil zien. De reden waarom hij grootser wil gaan is om alles iets meer episch en meer waarheidsgetrouw te maken. Hij gebruikt heel wat cgi (zoals de achtergrond in de proloog of de stofdeeltjes die in het oor of de neus van nietsvermoedende ruimtereizigers binnenwaaien), maar probeert deze toch altijd tot een minimum te beperken.

    alien_covenant_2017_pic008.jpgalien_covenant_2017_pic009.jpgalien_covenant_2017_pic010.jpg
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All rights reserved.

    Vroeger stonden we er minder bij stil dat bepaalde visuele effecten er niet zo "echt" uitzagen als nu. We waren dit aspect van de cinema ook nog niet zo gewend. In de jaren 30 was het fascinerend om King Kong te zien klimmen op de Empire State building, of in de jaren 70 Superman te zien wegvliegen. Deze iets houterige effecten van toen kan je vandaag de dag niet meer reproduceren, anders kan je je verwachten aan bakken kritiek op sociale media. Want iedereen is blijkbaar een kenner geworden. Ik kan er met een nostalgische bril op en mijn i-pad met mijn Happy Plugs oordopjes, nog wel van genieten tijdens mijn treinrit naar het werk, maar ik ben ook wel onder de indruk van het realisme van de nieuwe King Kong in Kong: Skull Island (2017). Het blijft echter een vaststaand feit: hoe dunner de grens tussen realiteit en film is, hoe overtuigender alles overkomt.

    De taak van een special effects supervisor op een filmset is ook een stuk belangrijker geworden. Hij moet ervoor zorgen dat de regisseur zoveel mogelijk - voor zover het budget het kan betalen - met praktische effecten kan worden en invullen waar er computer elementen moeten bijkomen. Let wel, computer-elementen kosten ook geld. Soms werken verschillende post-productie huizen tezamen voor de realisatie van één film. Het ene huis werkt dan aan de alien, terwijl de andere bezig is met matte painting van de decors. De practical effects kunnen gaan van het gebruik van prothesen make-up tot ingewikkelde animatronics of levensechte poppen al dan niet met animatronics. Met de komst van 3D-printing is het werk van bijvoorbeeld de Creature FX Supervisor ook een stuk eenvoudiger. Vroeger waren miniatuur-effecten enorm in trek, denk maar aan de originele versie van Clash of the Titans (1981) en in de jaren 80 en 90 waren dan weer de pyrotechnics (explosies meestal met vuur) felbegeerd in actiefilms. Tegenwoordig zijn ze er nog altijd ook al heeft cgi ze wat uitvergroot. Soms duiken ze nog wel eens op zonder visuele effecten, denk maar aan de laatste James Bond film Spectre (2015) waar het complex van Ernst Blofeld de lucht inging. Het kreeg zelfs de Guinness World Record voor de grootste explosie stunt ooit, gebruik maken van 33 kilo explosieven en 8,418 liters kerosine (wat vergelijkbaar is met bijna 70 ton TNT)

     Alien Covenant animated picture Alien Covenant animated picture Alien Covenant animated picture
    © 2017 Twentieth Century Fox Film Corporation. All rights reserved.

    Een ander 'practical effect' waar Ridley verzot of is zijn weersomstandigheden in de vorm van regen of mist of gewoon in de vorm van rook. Daar waar J.J. Abrams in elk frame een lensflare wil, ga je in heel wat films van Ridley regen of rook/mist zien opduiken. En soms heeft dit ook zijn nadelen, want indien je bijvoorbeeld regen hebt in een bepaald actie-shot - dan kan je het beeld niet zomaar gaan versnellen om de actie iets heftiger te maken, want dat zou je zien dat plots de regen sneller gaat vallen (idem voor rook-ontwikkeling). Soms kom je er ook wel mee weg. Regisseur James Cameron had op de set van Aliens (1986) een 'camera effect' (ook een practical effect) willen gebruiken op één van zijn facehuggers. In een scène waarin Ripley op de grond ligt in een afgesloten lab zien we dat de sprinklers in werking zijn getreden. Plots zien we de alien die zich een weg baant naar haar, en plots naar haar gezicht springt. De sprong van de facehugger werd echter achterstevoren gemonteerd in de film en weggetrokken van de camera-lens in plaats dat het beest naar de camera toesprong. Maar met de regen uit de sprinklers was dat geen evidente zaak want voor dit shot zou het water van beneden naar boven vallen. Toch hield Cameron het beeld stijf dat niemand dat zou zien, en hij had gelijk.

    In Covenant heb je een waaier van zowat alle 'practical effects' die je maar kunt bedenken, gemend met cgi en het resultaat is verbluffend. Ik blijf toch gemengde gevoelens overhouden aan de film. Het verhaal miste ritme en de karakters waren niet altijd even boeiend als deze van bij de eerste film. En zoals bij heel wat prequels, wanneer je iets teveel uitleg begint te geven over iconische figuren en monsters, verlies je wat van de mysterie. Toch ga ik nog geregeld rondlopen met mijn Weyland Yutani t-shirt en mijn zelfontworpen telefoonhoesje met het cocon van de Facehugger. En ook al hebben de Alien prequels heel wat narratieve problemen, dank zij de visuele kracht en de fascinerende wereld die wordt gecreëerd, zullen ze nog lange tijd blijven nazinderen.

  • Power Rangers (2017) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik zal bekennen dat ik nooit echt een Power Ranger fan ben geweest, maar toch was ik benieuwd naar deze Power Rangers (2017). Spijtig genoeg bleef ik wel met een zekere teleurstelling achter. De film is gebaseerd op de Japanse Super Sentai-series, die in Japan sinds 1975 worden uitgezonden. Het woord Sentai komt van het Japanse woord voor een (militaire) strijdkracht en Super Sentai betekent dan ook 'Super strijdkracht'. Hier is dan de Hollywood versie van deze franchise en ik denk dat de generatie die het ooit bekeek niet echt het doelpubliek meer is voor deze prent.

    power_rangers_2017_poster01.jpg

    Korte inhoud: Vijf banale middelbare scholieren moeten iets buitengewoons worden nadat ze ontdekken dat hun kleine thuisstadje Angel Grove en de rest van de wereld op het punt staat vernietigd te worden door een buitenaardse bedreiging. Uitgekozen door het lot komen onze helden er al snel achter dat zij de enigen zijn die de planeet kunnen redden. Maar om dat te doen, moeten ze hun eigen problemen zien te overkomen en hun krachten bundelen als Power Rangers, voordat het te laat is.

    Fans van nostalgie en spandexpakjes zullen hier vast wel van kunnen genieten, en ik moet toegeven dat de trailer heel wat indrukwekkender is wat ik eerder had verwacht van deze adaptatie. Hoewel, de spandex lijkt dan toch vervangen door een meer gewapende outfit en qua nostalgie lijken ze niet veel te hebben behouden van de originele serie. Men moet toegeven dat de vorige film-adaptatie, Mighty Morphin Power Rangers: The Movie (1995), niet meteen een schot in de roos was. Nu dacht de studio dat de franchise wel succes kan hebben als men er maar voldoende geld tegenaan gooit. De regie van de film lag in handen van Dean Israelite (Project Almanac), die hiermee zijn tweede langspeelfilm maakt.

    Het meest opvallende van deze prent is dat het werd geschreven door John Gatins (Hard Ball, Flight) die ook het verhaal heeft geschreven voor de nieuwe King Kong film, Kong: Skull Island (2017). Max Landis had ook een script geschreven maar blijkbaar zou deze versie niet naar de prullenmand verwezen.

    Bij de acteurs hebben we een aantal bekende koppen, zoals Bryan Cranston en Elizabeth Banks. Maar de rangers zijn dan weer minder bekend: Trini / The Yellow Ranger (Becky G.), Kimberly Hart / The Pink Ranger (Naomi Scott), Jason Lee Scott / The Red Ranger (Dacre Montgomery), Zack Taylor / The Black Ranger (Ludi Lin) en Billy Cranston / The Blue Ranger (RJ Cyler).

    power_rangers_2017_pic01.jpgpower_rangers_2017_pic02.jpgpower_rangers_2017_pic03.jpg

    Het resultaat is een weinig inspirerende formulefilm geworden. Er is wel een poging ondernomen om alles net iets scherper te maken en meer gericht op teenagers, met een soort The Breakfast Club (1985) vibe, waarbij elk personage zijn beperkingen of speciale gaven hebben (de rebel, de autist, de nerd, de bitchy cheerleader en de outsider) en tot grote verrassing van hun ouders in de huid kruipen van de ‘Power Rangers’. Maar de plot is te dom om na te vertellen. Het is beter dan om het even welke Transformers film. Het mocht ook wel iets korter zijn en ik vond dat bepaalde humor in de film niet echt goed aankwam.

    Qua structuur deed het me wat denken aan Man of Steel (2013), in die zin dat het begon met een origin story en slecht in de laatste act alles een hogere versnelling kreeg met veel actie en cgi. Het verschil is wel dat Man of Steel meer interessante karakters had. Niet noodzakelijk de superhelden as such, maar gewoon het feit dat Clark Kent een toch wel complexe figuur had neergezet – ook al was de film niet meteen een schot in de roos. De karakters in Power Rangers zijn nogal cliché en compleet oninteressant.

    De film is ondertussen uit op DVD en Blu-ray met een pak extraatjes op de schijf. Het was niet meteen ‘my cup of thee’ ook al zullen er misschien wel fans zijn van dergelijke films.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 28 augustus 2017

     

    *** Power Rangers trailer ***

  • Kong: Skull Island (2017) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    In een vorige review had ik nog mijn lof uitgesproken over de campy maar o zo leuke Dino De Laurentiis versie van King Kong (1976), die wat mij betreft beter was dan de Peter Jackson versie van King Kong (2005). Deze maand is de Blu-ray van Kong: Skull Island (2017) uitgekomen. Het is een Industrial Light and Magic show! Een visueel verbluffende prent die jullie 'moeten' zien in Kinepolis Brussel op het Imax scherm, ook al rammelt de film inhoudelijk aan alle kanten. Maar dit is King Kong prent, geen Shakespeare drama.

    kong_skull_island_2017_poster04.jpg

    Korte inhoud: We bevinden ons in 1973, aan het einde van de Vietnam oorlog. Een geheime organisatie die bekend staat als Monarch vindt een eiland dat is gehuld in mysterie en geïdentificeerd als een gebied voor nieuwe soorten, gezien zijn uniek eco-systeem. Bij de resulterende expeditie naar het eiland blijkt dat er een gigantische monsterlijke aap genaamd Kong een strijd levert voor de heerschappij van het eiland, tegen de "Skullcrawlers", die verantwoordelijk zijn voor de uitroeiing van zijn soort. Als de expeditie crew, onder begeleiding van een militair squadron, oog in oog komen te staan met de gorilla, krijgen ze een voorsmaakje van zijn immense kracht. Het team moet het noorden van het eiland bereiken willen ze opgevangen worden door een rescue-team, maar er is allesbehalve eensgezindheid binnen de groep. Moet Kong beschermd worden of uitgeroeid.

    De regie van de film is in handen van Jordan Vogt-Roberts, die zowat 190 miljoen dollar heeft gekregen om deze prent tot een goed einde te brengen. En hoe je het ook draait of keert, deze film zal wel voldoende geld in het laatje brengen. De marketing is alomtegenwoordig en dergelijke blockbuster films trekken horden teenagers aan, los van de kwaliteit ervan (cf. Transformers, Jurassic World). De verdienste van de regisseur is dat zijn visuele aanpak werkt tot op een zeker niveau, ook al lijkt deze stijl wel enorm op deze van Michael Bay (met heel wat slow motions en hero-shots). Het grootste verschil is dat hij vaak gebruik maakt van kleurenfilters (groen, rood, blauw, ... ).

    Het beste van het verhaal zit hem in de eerste 45 minuten. De film heeft tevens een geweldige WWO II intro met een Amerikaanse soldaat die crasht met zijn vliegtuig op Skull Island en oog in oog komt te staan met een Japanner wiens vliegtuig ook is gecrasht. Er ontstaat een gevecht met vuurwapens en zwaarden en enkel al deze scène verdient één ster. Een andere ster gaat naar de fotografie van Larry Fong, naast de knappe production design van Stefan Dechant. Alles zat hem tevens in de kleine details; zoals het Nixon poppetje in de helikopter die heftig met zijn hoofdje begon te schudden wanneer ze in gevaar verkeerden. Of nog de scène in het bamboe-bos, waar sommige benen geen bamboe-stronken waren, maar wel degelijk de poten van een gigantische spin. Ook de 30 meter grote ILM gorilla (100 feet) is indrukwekkend, of wat had je gedacht. In sommige artikels (en op IMDB) maken ze er zelfs 100 meter van, maar hier hebben ze volgens mij het metrisch systeem door elkaar gehaspeld. In één scène zien we Mason Weaver (Brie) in de handpalm passen van Kong en gezien zij pakweg 170 cm is, kan je aannemen dat Kong tussen de 30 en 40 meter groot moet zijn. Mocht het 100 meter zijn, dan had hij wel een héél klein kopje, zie poster.

    kong_skull_island_pic01.jpgkong_skull_island_pic02.jpgkong_skull_island_pic03.jpg
    kong_skull_island_pic04.jpgkong_skull_island_pic05.jpgkong_skull_island_pic06.jpg
    © Warner Bros.

    Bij de tweede helft van de film begon ik toch af en toe naar mijn klok op mijn iphone te staren. In tegenstelling tot de wat campy Dino De Laurentiis met Jeff Bridges en Jessica Lange, heb je hier weinig voeling met de karakters. Meer nog, er is zelfs geen romantic interest of nog maar een poging tot. En op zich is daar niets verkeerd mee, was het niet dat je hierdoor iets minder emotie bij jouw personages legt. Tom Hiddleston en Brie Larson zijn twee degelijke acteurs die goed in hun rol zitten, maar die twee samen brengen geen vonken en alles draait een beetje tussen de strijd die nevenpersonage Samuel L. Jackson voert tegen King Kong. Bij de bijrollen is het immers 'karikaturen' troef: de geflipte Vietnam-colonel Samuel L. Jackson die naar goede gewoonte graag een preek afsteekt op Tarantino's wijze, John C. Reilly die dan weer een oorlogsveteraan is met een gekke baard waarvan je nooit zou verwachten dat uitgerekend die man een week op dit onbewoond eiland zou overleven - laat staan 29 jaar - en uiteindelijk John Goodman, wiens motivatie niet helemaal doordacht is of gewoon compleet idioot.

    Een ander minpuntje vond ik de muziek van Henry Jackman, die niet echt blijft hangen. Bijna als compensatie pompen ze heel wat 70'ties nummers die allemaal van de 'Goodmorning Vietnam' soundtrack komen, want ja ... deze film wil op een licht geforceerde wijze een parallel trekken tussen de onoverwinnelijke Vietnam oorlog en de onoverwinnelijke strijd tegen King Kong. Ook al wringt deze vergelijking aan alle kanten. Dit zal echter geen zorg wezen voor de gemiddelde Amerikaanse bioscoopbezoeker. Al bij al toch een zeer genietbare King Kong film.

    Kong: Skull Island is uitgekomen op 3D Blu-ray, Blu-ray, 4K UHD, DVD en Video on Demand. De film heeft ook een pak extraatjes, gaande van audio-commentraar van Jordan Vogt-Roberts, deleted scenes en een pak making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 7 maart 2017

     

    *** Kong: Skull Island trailer ***

  • Nieuwe War for the Planet of the Apes trailer

    Pin it!

    Met die toevloed aan trailers voorbije week zouden we de nieuwe trailer van War for the Planet of the Apes (2017) nog vergeten. De film werd geregisseerd door Matt Reeves die met succes de vorige Dawn of the Planet of the Apes (2014) had gemaakt. Rupert Wyatt, de regisseur van de eerste film, heeft ondertussen wat zitten klooien met de tv-serie The Exorcist waar niemand op zat te wachten en is bezig met een alien-film Captive State (2018).

    war_for_the_planet_of_the_apes_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Ondanks al zijn inspanningen om een oorlog te vermijden, is Caesar (Andy Serkis) alsnog in een onvermijdelijke strijd geraakt met de mensen. Caesar moet tot het uiterste gaan terwijl hij geplaagd wordt door herinneringen aan zijn voormalige vriend en verrader Koba (Toby Kebbell). Kan Caesar zijn volk leiden tijdens deze moeilijke tijden?

    Het leuke aan deze franchise, los van de verkwikkende actie-sequenties en de overtuigende cgi, is dat de filmreeks meestal met een slim script komt aandraven met dank aan scenarist Mark Bomback. Deze keer ligt het voortbestaan van de mensheid op het spel. Aan het hoofd van het leger staat de kaalgeschoren Colonel (Woody Harrelson) die net zoals Samuel L. Jackson in Kong: Skull Island (2017) zich volledig in de strijd wil werpen, deze keer niet tegen één reuze aap maar tegen een goed georganiseerde en intelligente apenkolonie.

    En gezien het succes van de franchise ziet het er nog niet meteen uit dat dit de laatste film zal worden, maar er zou wel eens een nieuwe trilogie kunnen volgen indien deze prent zijn financiële quota haalt. Rise of the Planet of the Apes (2011) bracht 480 miljoen op wereldwijd met een kleine 100 miljoen productiebudget. De sequel Dawn deed beter met 710 miljoen dollar met een productiebudget van 170 miljoen dollar. Deze film zou de kaap van 700 miljoen moeten overschrijden en dat zit er wel in.

    De bedoeling van Matt Reeves was om van deze film een soort western te maken met Caesar die op zijn paar rijdt als een Clint Eastwood en het zal moeten opnemen tegen een wreedaardige bruut. Hij keek hiervoor naar heel wat westerns gaande van Bridge on the River Kwai en Lawrence of Arabia. In de cast treffen we ook nog Judy Greer aan, Steve Zahn en Sara Canning aan. Deze War for the Planet of the Apes komt bij ons in de bioscoop op 12 juli 2017.

     

    *** War for the Planet of the Apes trailer ***

  • Kong: Skull Island en Beauty and the Beast zetten fors in op marketing

    Pin it!

    Twee films zetten massaal in op hun marketing. Enerzijds is er Kong: Skull Island (2017) van Jordan Vogt-Roberts. Het productiebudget van de film zou liggen op 190 miljoen dollar. Reken daar nog een dikke 150 miljoen bij aan promotiekosten en je weet dat deze prent 340 miljoen moet opbrengen voor een break-even. En dat is een pak geld voor een regisseur die pas aan zijn tweede bioscoopfilm toe is.

    kong_skull_island_2017_poster01.jpg kong_skull_island_2017_poster02.jpg kong_skull_island_2017_poster03.jpg kong_skull_island_2017_poster04.jpg kong_skull_island_2017_poster06.jpg kong_skull_island_2017_poster05.jpg
    kong_skull_island_2017_banner03.jpgkong_skull_island_2017_banner02.jpgkong_skull_island_2017_banner01.jpg

    De verwachtingen zijn in ieder geval hoog gespannen en Warner Bros wil er zich van verzekeren dat iedereen op de hoogte is van zijn release met tal van affiches gemaakt door verschillende grafische huizen. De film komt bij ons uit op 8 maart 2017.

    Anderzijds is er Beauty and the Beast (2017) van Bill Condon, een regisseur met een pak meer ervaring maar ook wel met een hit-and-miss reputatie. Disney heeft ook heel wat middelen vrij gemaakt voor deze prent, ook al kan ik nergens het productiebudget achterhalen. Maar gezien hun vorige sprookjes-adaptaties vermoed ik dat het budget tussen de 100 en 150 miljoen ligt. Neem daar nog 100 miljoen bij van de marketingkost en ook deze film zal tot 250 miljoen moeten opbrengen voor een break-even.

    beauty_and_the_beast_poster06.jpg beauty_and_the_beast_poster04.jpg beauty_and_the_beast_poster03.jpg beauty_and_the_beast_poster02.jpg beauty_and_the_beast_poster01.jpg beauty_and_the_beast_poster05.jpg
    beauty_and_the_beast_banner01.jpg

    De poster-campagne heeft iets weg van een Lord of the Rings film, maar heeft ook wel iets sprookjesachtig. BLT Communications is zowat één van de grote design bedrijven in Hollywood en zij hebben al heel wat namen op hun resumé staan van Pirates of the Caribbean tot Avengers en Transformer films. Beauty and the Beast komt bij ons uit op 22 maart 2017.

  • Aanklacht tegen Suicide Squad voor misleidende promotie

    Pin it!

    Hoe meer ik er over denk, hoe meer ik problemen lijkt te hebben met Suicide Squad (2016) van David Ayer, een film die alle comic-competitie had moeten wegblazen. Spijtig genoeg hebben de makers er een soepje van gemaakt dat ver over datum was. Deze adaptatie had veel weg van een opgezwollen lijk die leek weg te drijven op een vervuilde donker meer, met dode comic antihelden op de bodem. Een uitstorting van bloed en etter uit een diepe wonde die verschillende keren leek opengereten te zijn door manipulatieve geldwolven, en nooit boven het niveau kwam van lachen met mannen die een vrouw in het gezicht slaan. Een drol die verkeerdelijk werd verkocht als een rebelse en slimme comic adaptatie met Harley en The Joker in de hoofdrol, verdoezeld met een ongezonde damp van Axe deodorant en artificieel cool gemaakt met catchy rocknummers.

    suicide_squad_2016_poster2.jpgsuicide_squad_2016_poster3.jpgsuicide_squad_2016_poster4.jpgsuicide_squad_2016_poster5.jpg

    Het grappige is dat er vandaag een rechtszaak lijkt te zijn tegen Warner Bros en DC voor "valse publiciteit" door twee Britse fans. Eén van de grootste pijnpunten van deze film was het ontbreken van een "echte" villain in dit gezelschap van anti-helden, terwijl dé grootste villain uit de comic-wereld, volledig werd onbenut . Toch was The Joker, samen met Harley Quinn, uitgespeeld als de mascottes van de film terwijl The Joker misschien maar 10-15 minuten screentijd had en eigenlijk nooit woog op het verhaal. De aanklacht luidt: false advertising, misleading visual images and gaining a profit from us and millions others due to these acts. Maken ze een kans op een schadevergoeding? Het zou me verbazen, maar het zal wel voor wat aandacht zorgen en wie weet misschien iets veranderen op de manier waarom studio's hun marketing verzorgen.

    Maar anderzijds zou ik hun rechtszaak nog niet meteen afschrijven want waar ze effectief een punt hadden is dat de studio de film had gepromoot met beelden die niet in de film zaten. Zo zaten er specifieke Joker scènes in de trailers die niet in de film voorkwamen. Veel fans hebben dus een filmticket gekocht om deze specifieke beelden te zien in de film, maar uiteindelijk ging de film over iets anders en kwamen deze scènes zelfs nooit aan bod. Maar zo waren er ook scènes met Katana die ontbraken en eerder gebruikt werden als marketing tool. De aanklagers willen ook niet wachten op de 'deluxe premium special directors gold extended supreme cut Blu-ray editie’ om te krijgen waarvoor ze betaald hadden.

    suicide_squad_2016_poster6.jpgsuicide_squad_2016_poster7.jpgsuicide_squad_2016_poster8.jpgsuicide_squad_2016_poster9.jpg

    In de verdediging van de studio, het is en blijft marketing. Het is de aard van het beestje dat een dergelijke film gepromoot wordt nog terwijl de productie op volle toeren draait. Vaak worden er al beelden gebruikt uit de dailies, meestal onder supervisie van de regisseur. De Kong: Skull Island trailer heeft geen beelden van King Kong voor de simpele reden dat deze nog in post-productie zitten. Kan je de makers dan aanklagen omdat ze een film in de zalen brengen met een overvloed aan beelden van King Kong? Ik denk niet dat het de intentie was van Warner of DC om het publiek doelbewust te misleiden. Ik denk dus niet dat WB of DC zich zorgen moet maken, maar hopelijk trekken ze er wel lessen uit, want ik haat filmproducties die NA de release met de belofte komen dat alles duidelijker zal worden met de extended cut. En dat gebeurd de laatste tijd net iets teveel.