De FilmBlog

Een van de topfilms van het najaar moet The Lovely Bones (2009) worden, de langverwachte nieuwe film van Peter Jackson. Tussen de blockbusters van The Lord of the Rings-trilogie, King Kong en de Tintin (2012)-verfilmingen door, heeft Jackson gekozen voor een meer intimistisch verhaal, dat gebaseerd is op een boek van Alice Sebold.

Hoewel intimistisch. Nu al wordt The Lovely Bones getipt als een van de grote Oscarkandidaten voor volgend jaar. De release datum (11 december in de VS, 27 januari 2010 in België) lijkt in dat opzicht alvast perfect, maar ook de trailer doet het beste verhopen. Vooral de 'in-between'-wereld ziet er prachtig dromerig uit.

Korte inhoud: De 14-jarige Susie Salmon wordt in 1973 verkracht en vermoord door haar buurman George Harvey, een seriemoordenaar die het gemunt heeft op meisjes en jonge vrouwen. Susie gaat naar de hemel, waar ze haar familie en nabestaanden observeert terwijl die met hun verlies omgaan. Ze volgt er ook haar moordenaar die zich klaarmaakt voor zijn volgende misdaad. Susie probeert een balans te vinden tussen haar nood aan wraak en de wens om haar familie over haar dood te helpen.

De zoektocht naar de perfecte actrice voor de cruciale rol van Susie Salmon duurde totdat de nu 15-jarige Saoirse Ronan haar auditietapes opstuurde. Ook schrijver Alice Sebold ging akkoord met de casting van Ronan, zij zag immers altijd een onbekende actrice voor de rol van Susie. Even later sleepte Ronan echter een Oscarnominatie in de wacht voor haar rol in Atonement (2007). Mark Wahlberg en Rachel Weisz zijn vader en moeder Salmon, Susan Sarandon speelt de grootmoeder, terwijl Stanley Tucci George Harvey is.

Peter Jackson kocht in januari 2005 samen met zijn vrouw Fran Walsh en Philippa Boyens (die samen ook het scenario schreven) de filmrechten op het boek. De regisseur omschreef het scenario toen als "a wonderfully emotional and powerful story. Like all the best fantasy, it has a solid grounding in the real world." Vooral de uitbeelding van de 'in-between'-wereld werd als een grote uitdaging gezien. Uiteindelijk werd beslist om het uitzicht van deze wereld te laten afhangen van Susies emoties: "Whenever Susie feels happy, Heaven is sunny and there's birds and everything. Whenever it’s not so great, it's raining or she’s in the middle of an ocean," aldus Saoirse Ronan.

Het belooft alvast een boeiend eindejaar te worden op filmvlak, want ook het 3D-spektakel Avatar (2009) van James Cameron (Belgische release 16 december) belooft een heuse revolutie te zullen veroorzaken in filmbeleving.

De Italiaanse top-producer Dino De Laurentiis die ons briljante spektakelfilms bracht als de Hannibal Lecter films Manhunter (1986), Red Dragon (2002) en Hannibal (2001), alsook King Kong (1976), Flash Gordon (1980), Barbarella (1968) en Conan the Barbarian (1982).

Maar hij zal de geschiedenis in gaan voor zijn La Strade (1954) en Le notti di Cabiria (1957) van Federico Fellini en Riso Amaro (1949) van Giuseppe De Santis. Maar ook voor Blue Velvet (1986) en Dune (1984) van David Lynch.

De Laurentiis, die op 8 augustus 1919 in Torre Annunziata nabij Napels geboren werd, produceerde meer dan 150 langspeelfilms. In het begin van zijn loopbaan werkte hij vooral samen met beroemde Italiaanse filmregisseurs als Roberto Rossellini en Federico Fellini. Daarnaast maakte hij ook grote spektakelstukken als War and Peace, Waterloo en The Bible: In the Beginning of grote commerciële successen als Three Days of the Condor (1975) van Sydney Pollack, met Robert Redford.

Sinds de jaren zeventig, na het faillissement van zijn Italiaanse productiebedrijf Dinocitta' Studios, woonde De Laurentiis in de Verenigde Staten. Daar vestigde hij de De Laurentiis Entertainment Group, met haar eigen studio's in Wilmington in Noord-Carolina.

De Laurentiis kreeg de Oscar voor beste buitenlandse film in 1957 voor Fellini's La Strada. In 2003 kreeg hij de The Irving G. Thalberg Memorial Award, een speciale Oscar voor producenten. Hetzelfde jaar ontving hij ook een speciale Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië. Hij werd bekroond met een reeks David di Donatello's en ontving een speciale David di Donatello-oeuvreprijs in 2006 ter gelegenheid van het 50-jarige jubileum van de Davids. Twee door De Laurentiis geproduceerde films, Year of the Dragon (1985) en Body of Evidence (1993) met Madonna, werden genomineerd voor een Razzie voor slechtste film.

Rest in Peace Mister De Laurentiis.

Ik ben geen grote fan van de King Kong (2005) versie van Peter Jackson. Het was allemaal iets te afgelikt en de karakters konden me nauwelijks boeien, laat staan dat ik werd aangetrokken door het verhaal. De film leek trouwens langer te duren dan de extended version van The Lord of the Rings trilogie.

Geef mij maar de originele versie uit de jaren 30 of die ietwat lichtere King Kong (1976) versie van Dino De Laurentiis. Maar er zit alweer een nieuwe King Kong film aan te komen. Variety schreef het volgende:

De producenten van Spirit Pictures hebben de rechten verkregen van het boek Kong: King of Skull Island (2010), dat is geschreven door Joe DeVito en Brad Strickland. Het boek werd gelijktijdig met de productie van Peter Jackson’s King Kong gepubliceerd.

Het verhaal draait om de ontstaansgeschiedenis van Skull Island en hoe de grote gorilla uiteindelijk de koning van het eiland werd. De prequel van King Kong zal volzitten met gorilla's en dinosaurussen die in de eerdere films nauwelijks in beeld kwamen.

De makers zijn van plan een soort motion-capture film af te leveren in de stijl van Beowulf (2007) en The Polar Express (2005). Hopelijk wordt het stukken beter dan deze twee voorbeelden. Indien alles realistisch genoeg blijft, een beetje in de stijl van The Curious Case of Benjamin Button (2008) met zijn contour-camera techniek, denk ik wel dat deze techniek zijn vruchten kan afwerpen. Peter Jackson heeft trouwens ook gebruik gemaakt van motion capture voor zijn gorilla, en deze zag er bijzonder realistisch uit.

Toen ik een paar maanden geleden aan een Amerikaanse filmproducer vroeg welk soort film het moeilijkste was om te produceren, antwoordde hij mij enigszins laconiek: "een originele film". En daar heb je het. Het is voor Hollywood veel simpeler om een remake, prequel, sequel uit te brengen, dan een origineel scenario onder de arm te nemen en dit met genoeg middelen te ondersteunen. Het bioscooppubliek ‘moet moeite doen’ om de film te ontdekken en je hebt zelden te maken met een instant blockbuster. Originele verhalen moeten een rijpingsproces ondergaan en zullen pas na een aantal jaren erkend worden als klassieker of zelfs meesterwerk.

Zijn jullie al klaar voor alweer een nieuwe King Kong film?

***Related Posts***
04/06/2009: King Kong van producer Dino De Laurentiis
18/12/2005: King Kong van Peter Jackson

Highlander (1986) heeft ondertussen zijn cult-status bereikt. Toch was de film een wereldwijde bioscoop-flop, maar werd een enorme hit op video en dat was niet alleen te danken aan de meeslepende en bombastische muziek van Queen. Drommen tieners huurden de prent om Christopher Lambert te zien vechten tegen de gemene Kurgan. Harde actie, een verrassend verhaal, spectaculaire effecten en indrukwekkende settings. Geen wonder dat de film zo een succes werd en tot op de dag vandaag hét hoogtepunt is uit Christopher Lambert's oeuvre. De film was tevens ook het debuut van Russell Mulcahy, die met deze film een opmerkelijke start realiseerde, maar nadien eigenlijk nooit echt kon doorbreken. Voor mensen die niet weten hoe de man eruit ziet: hij is het eerste slachtoffer die met de wagen van Kruger wordt aangereden op het voetpad.

Korte inhoud: Geboren in de Hooglanden van Schotland in 1518, Connor Macleod (Christopher Lambert) is onsterfelijk. Wanneer hij tijdens een gevecht gewond raakt en niet sterft, wordt hij verbannen uit zijn dorp. Nadat hij zijn leven terug zin had gegeven met zijn geliefde Heather MacLeod (Beatie Edney), ontmoet hij een andere onsterfelijke, Ramirez (Sean Connery), die hem het zwaardmanschap leert en de manieren van onsterfelijke. In het New York van 1986 is de locatie van de Gathering, waar Macleod en een paar overgebleven onsterfelijke moeten strijden voor the Prize, waaronder Victor Kruger (Clancy Brown), waarmee de uiteindelijke winnaar de macht op aarde voor altijd kan behouden.

Met zijn heruitgave op Blu-ray is het toch even opnieuw wennen aan die campy 80’ties, maar net die charmes zorgen ervoor dat je er met volle teugen kan van genieten. De effecten zijn uiteraard wat gedateerd en het acteerwerk is niet altijd even bevlogen, maar al bij al blijft een voortreffelijke prent met heel wat pathos en uitzinnige actie-scènes waar mannen elkaar tekeer gaan in ondergrondse parkings met zwaarden. Het plot is ook zo krankzinnig dat je niet anders kan dan je compleet over te geven aan deze opera. De Franse acteur Christopher Lambert (Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes) moet het dan weer niet van zijn acteerwerk hebben of zijn uitspraak (hij sprak nauwelijks Engels toen hij de rol aannam), maar blijft een charismatisch en uiterst enigmatisch figuur die met succes de juiste snaren weet te bespelen. Dit is een man die al eeuwen op de aardbol rondloopt, dus verwacht je ook iemand die niet is zoals iedereen. Toch mag ik er niet aan denken dat het niet veel scheelde of Mickey Rourke had de rol van Connor gespeeld.

Het acteer-talent zit dan wel aanwezig bij de neven-personages, zoals Sean Connery die de rol van Ramirez speelt, de mentor van MacLeod. Ondanks dat zijn rol slechts een dikke twintig minuten behelst is het toch aangenaam om naar zijn vertolking te kijken. Grappig is wel dat hij met zijn Schots accent uiteindelijk een soort Spaanse nobel probeert te spelen, wat uiteindelijk compleet van de pot gerukt is. Dit met het Frans accent van Lambert die eigenlijk zelf een soort Schot moet vertolken is hilarisch. Maar nogmaals, je behelst al die zaken met de mantel der liefde.

De leukste rol is echter weggelegd voor de villain The Kurgan, gespeeld door Clancy Brown. Hij doet dit met zichtbaar plezier en maakt van The Kurgan een mooie, maniakale woesteling die in de jaren '80 wordt omgetoverd tot een soort aanstootgevende punk-rocker. Clancy Brown draait alweer wat jaartjes mee en wordt meestal gecast als schurk vanwege zijn postuur en ietwat duivelse blik in zijn ogen, zoals in de veelgeprezen HBO-serie Carnivale waarin hij op uitstekende wijze gestalte gaf aan de diabolische Brother Justin. Daarnaast leent hij zijn duistere en zware stem aan vele videogames en ook in Highlander maakt hij hier perfect gebruik van.

De rookmachine draait in deze film op volle toeren, stroomkabels liggen duidelijk in beeld, de bedenkelijke kwaliteit van de klank-opnames (luister maar eens naar de begin voice-over van Sean Connery – lijkt wel opgenomen in een toilet), de bizarre kapsels en aankleding zijn grotesk en Christopher Lambert benadrukt op zijn manier de lichtheid der dingen. Toch is Highlander een bijzonder vermakelijke film met de niet-onaardige fotografie van Gerry Fisher (let bijvoorbeeld op het openingsshot van de film waar de camera in-travelt op Connor in een overvol stadium) en de knappe score van Michael Kamen die een perfecte balans wist te vinden met de popmuziek van Queen. Highlander kreeg helaas nog drie slechte vervolgfilms en er werd zelfs bij overmaat van ramp een tv-serie van gemaakt. Net zoals King Kong (1976) is dit een 'foute film' om toch uw vingers van af te likken. De Blu-ray wordt uitgegeven door Universal mét audio-commentaar van de regisseur.

Kijk, ik zal er geen doekjes om winden, de King Kong (1976) versie van producer Dino De Laurentiis is erover en allesbehalve respectvol voor het origineel. Maar net daarom heeft de film ook zijn verdiensten, en is op heel wat vlakken zelfs leuker dan de King Kong (2005) versie van Peter Jackson. Beide versies hebben wel hun inspiratie gezocht in de superieure King Kong (1933) versie van Cooper en Schoedsack, die nog steeds onovertroffen blijft. Uiteraard is de laatste versie van de gorilla véél beter geanimeerd en was de fotografie indrukwekkender (had ook 350 keer meer budget dan het origineel), maar er is meer nodig dan ‘beauty’ en ‘beast’ voor een geslaagde prent te maken.

Het eerste wat opviel in de film is uiteraard de meer realistische gorilla, in tegenstelling tot de stop-motion gorilla in de versie van de jaren 30 hebben we hier Rick Baker die in verschillende sequenties een gorilla-pak heeft gebruikt. En voor een film uit de jaren 70 was dit best wel overtuigend, hoewel de film niet echt de Academy Award verdiende voor speciale effecten. Bij één shot van ongeveer 10 seconden tijdens de New York sequentie zien we de mechanische King Kong van Carlo Rambaldi in ware grote. Dit moet één van de pijnlijkste momenten zijn van de film. Dit hadden ze uit de montage moeten knippen, want het ziet er allesbehalve realistisch uit. Maar gezien de producers hiervoor 1,7 miljoen dollar voor hadden betaald moest het toch zijn plaatsje hebben in de film. Rick Baker heeft met zijn goedkoper apenkostuum de film gered, zoveel is duidelijk. Ook de close-up shot waar de jonge vrouw op de neus timmert van Kong, werkt niet. Uiteraard heeft de 3D animatie in de versie van 2005 heel wat meer overtuigingskracht, maar deze cgi-techniek stond in die periode nog in zijn kinderschoenen. Het tweede wat ik zo treffend vond aan de film was het efficiënte scenario van Lorenzo Semple Jr. (Three Days of the Condor) met zijn leuke dialogen, maar ook de bewuste campy scènes zorgen ervoor dat alles heel genietbaar en ontspannend blijft.

Er zitten compleet foute scènes in de film, en vandaar ook de vele negatieve reviews, maar deze fouten wegen zeker niet op tegen al de punten die de film scoort. En dat brengt me bij de voortreffelijke cast die zich perfect in de sfeer van de film weten in te werken onder begeleiding van regisseur John Guillermin (The Towering Inferno). Hier is geen sprake van een gillende en krijsende Naomi Watts die vooral dienst doet als decorstuk, van wie we enkel te weten komen dat ze aan het begin van de film honger heeft en dat aan het einde haar kapsel nog steeds in model ligt, ondanks de felle wind bovenop de Empire State. Hier zien we een emotionele, speelse en verleidelijke Jessica Lang die duidelijk tegengewicht bezorgt aan het gigantische monster. Lange maakte met deze film haar debuut en verkreeg al meteen een Golden Globe.

Korte inhoud: Olie-executive Fred Wilson (Charles Grodin) gaat met een schip en bemanning naar een afgelegen eiland in de buurt van Sumatra om er olie te vinden (in de jaren 70 kende de wereld ook een olie-crisis). De antropoloog met lange haren, Jack Prescott (Jeff Bridges), glipt mee op het schip omdat hij vermoedens heeft dat er ook iets anders op het eiland is. Tijdens de tocht onderscheppen ze een rubberen reddingsbootje met een jonge actrice die zich niets meer kan herinneren van de geleden schipbreuk. Eenmaal op het eiland wordt de jonge Dwan (Jessica Lange) ontvoerd door de inboorlingen die haar willen offeren aan Kong, een reusachtige gorilla.

Daar waar Star Wars geen digitale heruitvinden nodig had (in de vorm van voorbij lopende beestjes) zou deze film daarentegen wel een opknapbeurt kunnen gebruiken, zowel op beeld als op de klankband die iets te gedateerd wordt. Zoals ik al eerder had vermeld zijn er een aantal scènes met Kong die iets minder statisch mochten zijn, maar ook de montage laat nu en dan steken vallen. Neem nu de eind-sequentie op de Twin Towers waar Kong wordt aangevallen door de helikopters. De gorilla slaagt er in één helikopter in stukken te slaan, maar de monteur van de film had dit blijkbaar niet door wat in de opeenvolgende shots zien we hetzelfde aantal rondvliegen. Ok, dit zijn schoonheidsfoutjes, maar deze horen niet thuis in een productie op dit niveau met dergelijk budget.

Maar daar waar de romance volledig in het water valt in de versie van Peter Jackson (alsook de versie uit de jaren 30), werkt de romantiek hier op twee fronten. Zowel de relatie van Dwan met de antropoloog als met het beest worden bijzonder knap uitgewerkt. In het origineel hadden we een haat-relatie tussen Ann en het beest, hier zien we dat Dwan gevoelens krijgt en op het einde zelfs de aap in bescherming wil nemen. Er zit ook een prachtige scène in de film op een geweldige en fel onderschatte muziekscore van John Barry waar we Kong zien die Dwan aan het droogblazen is. Dit zijn de scènes die op het netvlies blijven plakken. Dit zijn de scènes die de filmgeschiedenis ingaan. Dergelijke scènes vind je niet in de recente King Kong remake. Daar moet je het stellen met ridicule danspasjes en jongleer-kunstjes die meer op de zenuwen werken dan iets anders.

Maar ook de cinematografie van Richard H. Kline is indrukwekkend en komt goed tot zijn recht in de Blu-ray versie van de film. De boten die zich een weg banen door de dikke mist, de suspens fotografie bij de presentatie van King Kong, alsook de fotografie van eiland zijn aangrijpend.

Kortom, het is geen hoogvlieger maar voor een film met een gorilla van 12 meters hoog is dit toch wel een zeer ontspannende prent waar je meteen een haat/liefde relatie aan overhoudt. De stijl van de film is heel apart en wellicht niet bestemd voor heel wat mensen, maar gezien het onderwerp denk ik dat deze campy en cynische aanpak heel verdienstelijk is. Universal heeft de film uitgebracht op Blu-ray met een knappe high-def widescreen transfer met veel contrast en een mooi en correct kleurenpalet. Ook King Kong ziet er veel robuuster en scherper uit dan wat ik had gedacht. Af en toe zie je wel een licht verschil in korrel tussenin bepaalde shots, vooral de shots waar gewerkt werd met miniaturen. Er zijn geen extra’s van belang, maar al bij al zeker een Blu-ray die niet mag ontbreken aan jullie collectie.

***Related Post***
18/12/2005: King Kong (2005) filmbespreking

We Are All the Same zal de titel worden van het AIDS drama waarin de charmante Naomi Watts de hoofdrol gaat spelen, volgens BBC. Geen catchy titel, maar desondanks kan het een interessant drama opleveren, want de film vertelt immers het verhaal van de blanke Zuid-Afrikaanse Gail Johnson, die een donker kindje met AIDS adopteerde en samen met dit kind de hele wereld over toerde om bewustzijn rond de AIDS problematiek teweeg te brengen.

De bron voor de film is het gelijknamige boek van journalist Jim Wooten. Hotel Rwanda (2004) schrijver Keir Pearson zal We Are All the Same bewerkte tot een script. Eerst zal Naomi Watts nog te zien zijn in de nieuwe thriller van David Cronenberg, Eastern Promises (2007), waarin ze een vroedvrouw speelt die te maken krijgt met een meedogenloze Londense crimineel, gespeeld door Viggo Mortensen.

De enige film tot nu toe waarin Watts voor mij niet echt veel vonken gaf, was King Kong (2005). Het acteerspel was iets vlakker, maar dat had uiteraard alles te maken met de regiekeuzes van Peter Jackson die blijkbaar iets teveel naar de films uit de jaren '30 had gekeken. Haar beste rollen zijn die uit 21 Grams (2003) en Mulholland Dr. (2001). Enkel al voor die twee films lijkt me deze prent zeker wel interessant om even te vermelden. Watts is daarnaast ook niet onaardig om te zien en dat is ook mooi meegenomen.

Voor de mensen die af en toe eens de bijbel ter hand nemen, zullen de eigenschappen van de 'slang' hen wel niet vreemd zijn. Dat beestje is het symbool geworden van alles van er eigenlijk verkeerd is gelopen met de mensheid. Het liep al fout met Eva in de Tuin van Eden en Mozes die door die gladde reptielen geplaagd werd toen hij met zijn volk door de woestijn reisde. De slang werd in het Oude Egypte ook gebruikt om zijn vijand te vermoorden of voor een rituele zelfmoord zoals die van Cleopatra. Ook bij de Grieken was het beestje met sissende tong niet het meest geliefkoosde dier. Het was trouwens Athena die in een wilde wraak de mooie haren van Medusa liet veranderen in een nest vol kronkelende slangen.

De wurg- en gifslangen kregen ook een dominante plaats in Hollywood. Ze doken in tal van thrillers, actiefilms en horrorfilms op. Nog onlangs kregen we Snakes on a Plane geserveerd. Een uitgelezen moment om even een Top 10 van de Beste Slangen in films op te maken.

10. Live and Let Die (1973) Guy Hamilton
Een van de leukere James Bond films is zonder enige twijfel Live and Let Die, de eerste Roger Moore Bond-film trouwens. Naast een paar zwakke kantjes had de film een zalige visuele stijl, mooie locaties in Harlem en Jamaica, een cool Paul McCartney nummer, maar vooral schitterende neven-personages zoals die kerel met zijn metalen haak, Julius W. Harris a.k.a. Tee Hee (foto) die de loop van het pistool van Bond kon plooien en dat met een brede grijns terug gaf. En uiteraard de onvergetelijke Baron Samedi (foto) met zijn geschilderde gezicht, hoge goed en zijn irritant lachje.

Maar ook de slangen waren een essentieel onderdeel van het Voodoo-gedoe. Zo was er niet alleen een kist vol met slangen die werd gebruikt om iemand op een rituele manier om te brengen, maar werden slangen ingezet in badkamers om ongewenste individuen te vermoorden. Deze scènes verdienen zeker een plaatsje in het klassement.

9. Boa vs. Python (2004) David Flores
De moeilijkheid van Boa vs. Python is om niet afgeleid te worden door de ex-playmate Angel Boris die de helft van de tijd topless heen en weer loopt. Maar eenmaal je dat hebt doorstaan krijg je een glimp van een geweldig prent met twee enorme slangen. De eerste slang, een 24 meter lange python, is ontsnapt en de tweede, een 20 meter lange boa, is losgelaten om de python te doden. Geniaal! Meer nog, de twee slangen hebben een aparte vecht-techniek waarbij ze in elkaar strengelen...buitengewoon fascinerend en enorm erotisch geladen.

8. King Kong (1933) Merian C. Cooper & Ernest B. Schoedsack
De dino’s in de King Kong remake zijn zeker de moeite, maar niets overstijgt de confrontatie tussen Kong en een reuzenslang. Die gigantische King Snake was ook even te zien in de remake van 1976 maar in vergelijking met de originele King Kong uit 1933 komt er toch iets meer stop-motion nostalgie aan te pas en leek de slang net iets gevaarlijker.

7. Enter the Dragon (1973) Robert Clouse
Als Bruce Lee al de hulp moet inroepen van een slang, dan wil dat toch al genoeg zeggen over de status van de slang als afschrikmiddel. In het begin van Enter the Dragon (1973) zagen we Lee lesgeven in martial art. Wanneer zijn studenten niet aandachtig genoeg waren gaf hij hen een klopje met het platte van zijn hand op hun hoofd. Datzelfde klopje gaf hij aan de slang alvorens deze in de zak te steken en nadien los te laten in een controlekamer waar twee technici met de schrik van hun leven via het raam het hazenpad kozen. Meesterlijk!

6. Python (2000) Richard Clabaugh
Ja, ik weet dat Jenny McCarthy in deze film zit. Ik ben er mezelf van bewust dat ook Wil Wheaton in de film rondloopt. En ja, Python (2000) is een tv-film voor de SCI FI CHANNEL, dus weet iedereen wat je hiervan kan verwachten: een gigantische slang op jacht naar mensen. Geen vragen stellen, gewoon huren.

5. Clash of the Titans (1981) Desmond Davis
Zeker niet te consumeren op de nuchtere maag, maar als je bent opgegroeid met beelden van rondhollende skeletten, reuze kwallen, gedrochten en gevaarlijke dino’s, dan bestaat de kans dat je een grote fan bent van Ray Harryhausen. Maar het beste van wat de film te bieden heeft is de strijd tussen Perseus en Medusa, met haar kronkelende slangenhaardos. Hoe dan ook, als er één film is die ik spoedig wil bewerkt zien voor een hedendaags publiek, dan is het toch wel deze Clash of the Titans.

4. Conan the Barbarian (1982) John Milius
Het gevecht tussen Conan en die reuzeslang was een schrikwekkend hoogtepunt uit Conan the Barbarian. Dit, en misschien ook nog de foute haarsnit van James Earl Jones die op momenten veel weg had van Betty Page. De metamorfose van mens in slang is samen met de weerwolf (An American Werewolf in Londen) en de vlieg (The Fly) één van de beste transformaties die de filmgeschiedenis heeft voortgebracht. Doet er mij aan denken om ook eens een top 10 te maken van de Beste Transformaties in films.

3. Snakes on a Plane (2006) David R. Ellis
Enkel en alleen al voor de hype die de film creëerde, verdient Snakes on a Plane al een plaats in mijn top 3 van het klassement van Beste Slangen in films. Ook al valt er niet veel meer te zeggen dan dat een vliegtuig vol steekt met vraatzuchtige reptielen, heeft de film meer publiciteit gegenereert dan eender welke andere slangenfilm. De pluspunten van deze prent zijn Samuel L. Jackson, een stuk of 300 slangensoorten en, ik zou het nog vergeten, een vliegtuig - ondertussen het 'meest onveilige' transportmiddel geworden die we kennen. Had de film nog een slangen-orgie dan had hij misschien op #2 gestaan.

2. Anaconda (1997) Luis Llosa
Je moet al een idioot zijn om niet van Anaconda te houden. De volgende elementen hadden die film in ieder geval al een Oscar moeten opleveren. (1) Zo was er het accent van Jon Voight, (2) de quote van Ice Cube "They got snakes this big?", (3) Danny Trejo die als eerste wordt opgeslokt door de slang, (4) het nog jonge kontje van Jennifer Lopez, (5) de casting van Owen Wilson, Eric Stoltz en Kari Wuhrer en (6) de finale death scene…geniaal. De film is gewoon zoveel beter dan zijn sequel, Anacondas, The Hunt for the Blood Orchid (2004). In ieder geval brengt Anaconda wat we allemaal wilden zien en is meer fun dan veel van die Hollywood troep die we tegenwoordig in de bioscoop zien.

1. Raiders of the Lost Ark (1981) Steven Spielberg
Raiders of the Lost Ark is geen slangenfilm maar heeft de beste slangenscènes ooit. Indiana, die een fobie voor slangen heeft, wordt opgesloten in een ondergrondse tempel met honderden, wat zeg ik, duizenden giftige slangen. En het vlammetje van de fakkel dooft stilaan uit. Dichter bij de dood kan een mens niet komen. Maar gelukkig was er de Taaatarataaa muziek en wist Indy te ontsnappen door een gigantisch beeld omver te duwen. Classic!

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss

***Related Top Lijstjes***
05/04/2007: Top 10 Beste Folterscènes
19/03/2007: Top 10 Hollywood Models
18/01/2007: Top 10 Box-Office successen van 2006
27/12/2006: Top 10 Flops van 2006
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
24/10/2006: Top 50 Biggest Hollywood Disaster
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
15/05/2006: Top 5 Duurste Film
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De ‘Hero’ Top 50
30/09/2005: De ‘Villain’ Top 50
29/09/2005: Top 25 Most Memorable Filmscores
10/07/2005: All Time Top 10
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici

Wat films echt kosten is meestal geheim. Je vindt wel op IMDB een schatting terug van de productiekost, maar die ligt vaak stukken onder de het echte prijskaartje. Studio's bagatelliseren meestal de kosten, en laten vaak de marketing kosten buiten beschouwing. Waarom? Wel, hoe groter het budget hoe meer de film moet opbrengen om uit te kosten te komen. Slaagt een film er niet in tijdens zijn bioscoop-release, dan zijn analisten geneigd om de film al te bestempelen als een "flop", en dat nog vóór de dvd-release die de recette alsnog kan verdubbelen. Maar als ze de kostpijs iets naar beneden halen dan gaan diezelfde mensen sneller spreken van een box-office succes of kaskraker, en deze titel kan dan meegenomen worden tijdens de marketing van de dvd-release.

Hoe dan ook heeft de Wall Street Journal op slinkse wijze de echte cijfers weten te bemachtigen. Hier zijn de top 5 van de duurste en meest recente blockbusters:

1. Spider-Man 3 (2007): naar schatting 250 tot 300 miljoen dollar
2. Superman Returns (2006): 261 miljoen
3. King Kong (2005): 250 miljoen
4. Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest (2006): 225 miljoen
5. X-Men 3 (2006): 210 miljoen

Sommige van de cijfers zijn schattingen die nog kunnen oplopen, bij Spider-Man 3 zijn de opnames bijvoorbeeld nog niet afgerond. Maar dit zijn nu eenmaal de films die een kolossale toeloop kunnen garanderen. Het zijn deze films die het trouwens mogelijk maken dat heel wat independent films worden gemaakt waarin de studio een grotere kans maakt om zijn geld te verliezen. Volgens mij zullen de recettes van deze films ook voor een stuk gelijk lopen met de volgorde die we nu hebben, met aan kop Spiderman 3. Als jullie een idee wil hebben van een aantal filmrecettes is hier een lijst van de trilogies met hun respectievelijke box-office.

***Related Posts***
16/12/2006: De Beste en Slechtste Films van 2006
09/04/2006: Waarom flopt Slither ?
07/02/2006: Horror scoort aan de box-office
03/01/2006: Bescheiden box-office resultaat in 2005
01/11/2005: Nieuwe DVD-schrijven tegen piraterij
23/09/2005: Hollywood bindt de strijd tegen piraterij
22/08/2005: Vreemde box-office cijfers
11/08/2005: Producers halen uit naar The Island-cast
30/07/2005: Crisis in Hollywood
20/06/2005: Cinderella Man, goede film zwakke box-office
19/07/2004: Bounty Hunters & Piraten
05/07/2004: Leve de blockbuster !

***The Movie BlogTalk***
BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
BlogTalk #7: Top 10 Favoriete FilmScores
BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss

***Related Top Lijstjes***
05/04/2007: Top 10 Beste Folterscènes
19/03/2007: Top 10 Hollywood Models
18/01/2007: Top 10 Box-Office successen van 2006
27/12/2006: Top 10 Flops van 2006
14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006
24/10/2006: Top 50 Biggest Hollywood Disaster
27/08/2006: Top 10 Beste Slangen in films
07/08/2006: Top 10 Meest Verwachte Comic-Book Films
06/01/2006: Top 10 Cult Classic
10/10/2005: Top 10 Best van de Beste Horror Films
03/10/2005: De ‘Hero’ Top 50
30/09/2005: De 'Villain' Top 50
29/09/2005: Top 25 Most Memorable Filmscores
10/07/2005: All Time Top 10
19/10/2004: Top 10 van de vlaamse filmcritici

Het heeft een tijdje geduurd maar het moment is aangebroken voor de lancering van een nieuwe BlogTalk, samen met Sine, Karen en de mensen van Kinofreunde. Voor de gelegenheid buigen we ons over de Beste Films die in het jaar 2005 zijn uitgekomen.

We hadden eerst een top 10 willen samenstelling met de films uit 2007, maar wegens een paar technische problemen kregen we daarover geen consensus.

Gezien ik zelf het voorbije jaar een hoop rotzooi heb gezien, krijgen jullie van mij ook een Top 10 van de Meest Walgelijke Kl#te Films die zonder veel schroom in 2005 werden losgelaten op een argeloos bioscooppubliek waar mening een trauma hebben aan overgehouden. Gelukkig is er deze Ultieme FilmBlog die af en toe mensen kan waarschuwen voor dergelijk schadelijk afval. Ja, iemand moet het doen.

Let wel, ook al zien we wekelijks een pak nieuwe films, blijven er heel wat films over die we nog niet hebben gezien. Het zou fysisch zelfs onmogelijk zijn om alle nieuwe films te bekijken. Ooit geprobeerd in 1994 met een dubbele infuus en luciferstokjes in de ogen. Maar met al die seniele musicals uit Bollywood kwam ik zelfs niet in december van dit jaar aan de Aziatische horror-markt toe. Het was een hachelijke onderneming maar ben blij met mijn conclusie: ER ZIJN TEVEEL FILMS …verdomme. (Dit laatste was een subjectieve interpretatie van mijn conclusie). Maar alle onzin ‘in een lijstje’, hier volgt het Beste & Slechtste uit 2005. Jullie zijn uiteraard vrij om jullie lijstjes kenbaar te maken in de commentaarbox en/of uw mening te geven over de vernoemde films.

De Beste Films uit 2005

1. Batman Begins van Christopher Nolan – Net als Spider-Man, een absolute revelatie, of hoe je bekende ingrediënten kan samenbrengen tot een overheerlijke combinatie. Scherpe dialogen, een knap plot, uitstekende regie en een ijzersterke cast.

2. Sin City van Frank Miller & Robert Rodriguez – Een comic-book-noir meesterwerkje. Vernieuwend, verrassend, briljant en gedoopt in gitzwarte gal.

3. Cinderella Man van Ron Howard – er was veel kritiek op Russell Crowe, maar hij is de Roger Federer van het acteren in Hollywood. En Ron Howard levert hier een van zijn knapste films, zoniet zijn beste film.

4. King Kong van Peter Jackson - Jacksons film lost de verwachtingen volledig in. Toch een beetje te lang, maar dat is slechts een detail vergeleken met de denderende actietaferelen.

5. Sideways van Alexander Payne – verfrissend om zoveel talent bezig te zien in een film over wijn. Al even genietbaar als een Château Latour.

6. Match Point van Woody Allen – en wel een nieuwe Woody Allen die met deze verfrissende prent kan overtuigen. Ik ga niet zeggen dat het één van zijn beste film is, maar het is in de buurt. In ieder geval zijn beste film uit het laatste decennium.

7. Nochnoy Dozor (Night Watch) van Timur Bekmambetov – te vergelijken met Harry Potter en The Matrix, maar dan voor volwassenen. Een uiterst verfrissende filmervaring.

8. Wedding Crashers van David Dobkin – als er een komedie-film een award moest krijgen dit jaar, dan moet het deze wel worden. Zonder enige twijfel de grappigste film uit 2005.

9. Serenity van Joss Whedon – een zalige spinoff van de na amper elf afleveringen afgevoerde Amerikaanse cultserie Firefly, met verrassend goed uitgetekende personages, visueel verbluffende ruimtegevechten en fijne dialogen én one-liners

10. Crash van Paul Haggis – Ontegensprekelijk het beste filmdebuut en één van de beste scenario's uit 2005.

De Slechtste Films uit 2005

1. Aeon Flux van Karyn Kusama – Om er niet veel woorden aan vuil te maken: Aeon Sucks ! En geen beetje. De film had de grootste potentieel een succes te worden, maar faalt op alle gebied.

2. Alone in the Dark van niemand minder dan Dr. Crap himself, Uwe Boll. Ik had getwijfeld om deze op '1' te zetten, maar ik had er ook niet veel van verwacht. De film kreeg een Hollywood budget om nog niet het niveau te halen van de kortfilmpjes van eerstejaars filmstudenten. Een samenraapsel van alles wat je best vermijdt in een film.

3. Dirty Love van John Mallory Asher – zelden nog zo’n inspiratieloze spuug gezien als deze film met een afschuwelijk slecht acterende Jenny McCarthy. Deze Dirty Love was bedoeld om haar carrière nieuw leven in te blazen. Wel, ze zal binnenkort samen met Charlize Theron, in de spotlights staan van de Razzie Awards.

4. The Dukes of Hazzard van Jay Chandrasekhar – de eerste keer dat je plaatsvervangende schaamte krijgt voor diegene die betrokken zijn bij deze onzin. 2 minuten Jessica in korte broekjes en uitgestoken boezem en 88 minuten fast-forward-stuff met een rondrijdende oranje wagen en een man in het wit gekleed.

5. Elektra van Rob Bowman – Nog slechter dan Daredevil en Mortal Combat samen en zwaar geplagieerd van superieure films zoals Hero.

6. Stealth van Rob Cohen. Een film op automatische piloot die men zelfs geen popcorn-film kan noemen, want popcorn heeft nog smaak.

7. Fantastic Four van Tim Story – mijn tweede grote teleurstelling in 2005. Het begon al met een mankgelopen casting en bevestigde de teneur met een zwak plot en dito dialogen. Alles blijft zo mediocre en dat is net iets wat een comic-book adaptatie NIET mag zijn. De film is allesbehalve "fantastisch" en verdient in geen geval de uit-zijn-voegen-gebarsten-media-campagne.

8. Ex equo: In the Mix met Usher, Get Rich or Die Tryin’ met 50 cent & House of Wax met Paris Hilton – dat de films op geen flapoor zouden trekken was evident, dat de pop-idolen geen acteer-talent hebben was te verwachten, maar dat ze ook nog eens zo on-charismatisch zijn, is compleet tegenstrijdig met de aandacht die door de media aan hen wordt geschonken.

9. The Fog van Rupert Wainwright – je moet het maar doen om een nog slechtere remake te maken van een al zwakke horrorprent van Carpenter. Jammer voor de carrière van Clark Kent-acteur Tom Welling. Hij ziet niet alleen de rol van Superman aan zijn neus voorbijgaan, maar speelt ook nog eens in de meest belachelijke films.

10. The Legend of Zorro van Martin Campbell – ik hou mijn hart vast voor de nieuwe James Bond, Casino Royale. Maar wat Campbell hier maakt is precies datgene wat Hollywood een slechte naam bezorgt.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Wat een spektakel! Ik vond 3 uur toch net iets té lang, maar moet meteen toegeven dat ik cinema van de bovenste plank heb gezien met één van de beste actie-scènes uit de filmgeschiedenis. Zonder iets te verklappen zullen de mensen die de film al hebben gezien reeds weten waarover ik spreek. Ik zal mijn review kort en bondig houden: KING KONG is een MONSTER film op alle gebied.

Peter Jackson heeft een echt Hollywoodiaans Shakespeare verhaal willen vertellen. Het lukt hem niet altijd, maar de momenten waarin het werkt is King Kong het zoveelste wereldwonder. Uiteraard mag je dit niet gaan vergelijken met LotR. King Kong heeft minder substantie, maar als je van entertainment houdt – de essentie van cinema – dan is deze film de ultieme rollercoaster-ride waarbij je de iets te lange klim er bij neemt om dan voluit te genieten van een drie-dubbele looping.

De lange klim is voor mij de eerste 50 minuten. Expositie, expositie en nogmaals expositie. Als de film iets korter moest dan had ik als regisseur daarin geknipt. Het is niet het soort films dat een oscar gaat winnen, dus moest Peter Jackson volgens mij zich ook niet uitsloven. Het verhaal en de dialogen zijn iets te simpel en de personages iets te dun, om dramatische diepgang te creëren. Ofwel had hij het anders moeten aanpakken met een ANDERE King Kong film en geen remake die uiteindelijk een soort eerbetoon is aan de 100 minuten versie uit de jaren 30. Het had zelfs bijna contra-productief geweest.

Maar wanneer de crew uiteindelijk op Skull Island arriveert, is het non-stop vuurwerk met een overdosis aan digitaal geweld met dinosaurussen en ander ridicule insecten en ongedierte. De King van het eiland is overweldigend. De mimieken van Andy Serkis maken het monster al even echt als de virtuele Gollom. Als er een award moet gegeven worden, dan is deze zeker bestemd voor het aapje.

Maar de andere acteurs dragen, zoals verwacht, ook wel hun steentje bij. Naomi Watts is perfect gecast voor de rol. Jack Black is in het begin van de film nogal vervelend, maar na verloop van tijd is hij iets meer genietbaar. Ook Adrien Brody speelt zijn rol met veel overtuiging. Maar zoals gezegd is er slechts één ster in de film, en zijn naam is Kong.

De acties op het eiland en in de straten van New York uit de jaren 30 is zo spectaculair en fascinerend dat je eigenlijk niet stil staat bij het feit dat na die 50 minuten expositie, nu 2 uur lang hyperkinetische actie aan het slikken bent. Na het zien van LotR had ik kort daarop mij een tweede filmticket aangeschaft om van de film opnieuw te genieten. Dat gevoel had ik niet na het zien van King Kong. Het was geweldig en ben blij dat ik dit heb kunnen meemaken, maar ik ga er zeker niet wakker van liggen.

Kortom, King Kong (2005) is de beste remake ooit - daar bestaat geen twijfel over - gemaakt met evenveel fantasie als technische en cinematografische perfectie. Peter Jackson is met deze film de nieuwe King in Hollywood. Maar had de film iets korter geweest - zowel op vlak van actie als expositie - dan hadden die mooie stille momenten tussen een aantrekkelijke vrouw en een verliefde gorilla iets meer betekenis kunnen krijgen. Maar voor filmfreaks die al alles hebben gezien; DIT hadden we NOOIT eerder ervaren.