king arthur legend of the sword

  • King Arthur: Legend of the Sword (2017) *** recensie

    Pin it!

    Ook bij deze King Arthur: Legend of the Sword (2017) was er een review-embargo, en dat deed bij menig filmcriticus de wenkbrauwen fronsen. En ja de film heeft heel wat problemen en de uiteindelijke flop was deels voorspelbaar. En toch heb ik genoten van deze Guy Ritchie film, ondanks de geheel onverdiende 27% op Rotten Tomatoes. Feit is, iedereen verwachte hier heel veel van, en wanneer het niet de 'King Arthur' film was waarop iedereen had gehoopt werden de fakkels en de drietand bovengehaald.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster02.jpg

    Korte inhoud: De jonge Arthur (Charlie Hunnam) heerst over de steegjes van Londonium (Londen uit de Romeinse periode), maar is zich niet bewust van het leven waarvoor hij is voorbestemd, tot op de dag wanneer hij het zwaard Excalibur in handen krijgt en direct uitgedaagd wordt, staat Arthur voor belangrijke keuzes. Hij sluit zich aan bij het verzet met de hulp van een mysterieuze jonge vrouw genaamd The Mage (Astrid Bergès-Frisbey) en Bedivere (Djimon Hounsou), moet hij de magische kantjes van het zwaard leren gebruiken. Wat Arthur te doen staat is zijn demonen confronteren en de mensen te verenigen om zich te wreken over de tiran Vortigern (Jude Law) die zijn kroon heeft gestolen heeft en zijn vader (Eric Bana) en moeder heeft vermoord.

    King Arthur brengt een geslaagde mix van Game of Thrones en Sons of Anarchy, geheel in Guy Ritchie mode, inclusief de slow motions, het heftig camera-geschud, de sarcastische boefjes en het scherpe montagewerk. Like it or hate it! Het is geen Lord of the Rings film en heeft daar op geen enkel moment de intentie voor. Toen ik de trailer zag had ik het gevoel dat de Guy Ritchie stijl misschien niet compatibel zou zijn met het 'medieval fantasy' genre, maar niet dus. Meer nog, het is verfrissend en het laat je nauwelijks op adem komen. De intro vertelt op 15 minuten tijd waar we zijn, wat het conflict is, wie de karakters zijn, en hoe Arthur de aanslag als peuter heeft overleefd en uiteindelijk is opgegroeid in de straten van Londinium van klein boefje tot een soort ringleider. Een andere regisseur had hier gemakkelijk 90 minuten voor nodig gehad. Guy Ritchie vertelt datgene wat essentieel is voor de kijker en doet het op een manier die bijzonder aanstekelijk is. Uiteraard, dit is geen getrouwe weergave van de legende.

    Mijn initiële vrees was dat er weinig 'magie' aan te pas zou komen met een actie-regisseur aan het roer. Helemaal niet. Meer nog, de film zit boordevol magie. Het is een loepzuivere 'fanatasy film' zoals ik ze wil zien met gigantische olifanten, magiërs, reuzenslangen, vuur-spells en duistere rituelen met offers aan octupus-achtige nymphen. Het is een spektakelfilm met een Charlie Hunnam die bijna een kwart van de film in blote gespierde torso rondloopt en de zintuigen van elke vrouw wel zal prikkelen. En qua spieren was het echt wel indrukwekkend. Kleine anekdote; Hunnam was zwaar afgevallen bij het laatste seizoen van SoA en hoewel Ritchie overtuigd was door zijn acterend vermogen had hij zijn twijfels over de fysiek van de acteur en deed tevens ook audities met Henry Cavill en Jai Courtney.

    Charlie wist dat zijn fysiek uiterst belangrijk was voor de rol en zei de regisseur: "Look, dude, you keep bringing this up, the physicality. Its obviously your primary concern. So if you want to do away with all this auditioning bollocks, I'll fucking fight those other two dudes. I know who they are. You can bring them both in here. I'll fight them both. The one who walks out the door gets the job." Na dit kreeg hij meteen de rol toebedeeld. Charlie begon nadien aan zijn 16u/dag workout met 500 tot 100 push-ups en liet zijn gewicht stijgen naar 86 kilo. Was dat noodzakelijk voor het verhaal? Wel, ja. Hij was een ringleider en moest in bepaalde scènes toch fysiek kunnen overtuigen. Daarnaast zijn de zwaarden waarmee ze vechten behoorlijk zwaar.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic07.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic08.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic09.jpg
    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic04.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic05.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic06.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Het verschil met een film als King Arthur (2004), dat het verhaal vertelt van de ridders van de ronde tafel, kon haast niet groter zijn. Dit was een levenloze prent. In Legend of the Sword ga je meevoelen met elk van de personages. Zelfs de kleinere bijrollen, gespeeld door Aidan Gillen, Freddie Fox, Craig McGinlay, Tom Wu, Kingsley Ben-Adir, Neil Maskell en Annabelle Wallis bieden misschien geen diepgang maar wel heel wat reliëf aan het verhaal. Maar één van de betere vertolkingen - ook al had de acteur een kleine rol - was deze van Eric Bana, die perfect gecast was als de koning.

    Ritchie is zijn carrière begonnen met verhalen over bendes (Lock Stock, Snatch, ...) en dit script van David Dobkin en Joby Harold, met de hulp van scenarist Lionel Wigram, volledig naar zijn hand gezet. Zelfs de vechtscènes zijn van een degelijk niveau. Maar wat had je verwacht van een regisseur met een zwarte band in Jiujitsu. De eerste act is het beste van de film, de tweede act steekt bijzonder slordig in mekaar, en ook de derde act had misschien nog een rewrite kunnen gebruiken. Hier voel je in ieder geval dat de vele reshoots deze productie niet hebben geholpen. Mits een beter script had Charlie Hunnam ook iets verder van Jackson 'Jax' Teller kunnen komen en iets dichter bij een persoonlijke vertolking van King Arthur. Vaak heb je de indruk dat "cool" zijn net iets belangrijker was dan "geloofwaardig" en "consistent".

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster03.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster04.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster06.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster05.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster07.jpg

    Net zoals in heel wat films is de muziek een belangrijke factor, en ook in King Arthur: Legend of the Sword is de muziek van Daniel Pemberton een geslaagd experiment geweest. En ook al waren de visuele effecten niet altijd van een even overtuigend niveau, de fotografie van John Mathieson is bijzonder knap. Toch waren er een aantal interieur-scènes die misschien net iets meer licht en sfeer konden gebruiken. Toch had deze film 175 miljoen gekost en weet dus niet waar al het geld naar toe is gegaan. Anderzijds voel je het enthousiasme van de cast en die kleine cameo-rollen, zoals deze van David Beckham, zijn gewoon te gek. Er zit veel humor in deze prent, maar dit is een Guy Ritchie film, en je voelt dat het menens is.

    Normaal duurt de productie van een langspeelfilm tussen de 6 en 9 maanden, Ritchie heeft 3 jaar aan deze prent gewerkt en dit voor een beperkt loon, ook al was het productiebudget gezet op 175 miljoen, voornamelijk ten koste van de cast, de sets, de kostuums en vooral de visuele effecten waar ze met honderden aan gewerkt hebben (spijtig genoeg niemand van ILM of Weta Digital). Mocht deze film een succes zijn, dan zouden er nog 5 sequels volgen! (ook al zal het niet eenvoudig zijn met de tegenvallende marketing en de zwakke reviews) Toch hoop ik op een vervolg, want ik heb echt genoten van deze rollercoaster en heb volledig de smaak te pakken. De pers heeft kritiek op het zwakke script, de onduidelijke accenten, het gebrek aan sterke vrouwen en de overheersende stijl van Ritchie. Volgens mij waren ze ook voor een stuk bevooroordeeld door de vele vertragingen, reshoots en de uiteindelijke review-embargo, maar ook door de verwachting van een serieuze R-rated Hollywood adaptatie (ipv. een keuke Britse actieprent). Wel, ik heb hier meer van genoten dan om het even welke Transformers film. Als je houdt van Guy Ritchie en video-games (Er zit bvb. een boss-fight in op het einde van de film!), dan zal je hier met volle teugen van genieten.

    Deze week op 13 september 2017 komt King Arthur uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. Op de schijf staan verschillende making of filmpjes. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 14 september 2017

    ***Related Posts***
    15/05/2017: 5 redenen waarom King Arthur flopte tijdens openingsweekend
    24/01/2017: King Arthur: Legend of the Sword draagt de Guy Ritchie stempel

     

    *** King Arthur: Legend of the Sword trailer ***

  • Transformers: The Last Knight sputtert aan de box-office

    Pin it!

    Het zou wel eens kunnen dat de zwarte magie van de Transformers franchise EINDELIJK is uitgewerkt. Transformers: The Last Knight (2017) is de duurste film van de vijf met een productiebudget van 217 miljoen dollar. Maar daar waar de vorige film nog 245 miljoen dollar opbracht in de States, blijft de film steken op 112 miljoen dollar in de States. De tweede film haalde in 2009 nog 402 miljoen dollar.

    transformers_the_last_knight_2017_poster01.jpg

    Na 3 weken heeft de film "nog maar" 450 miljoen dollar opgebracht wereldwijd. Dit lijkt uiteraard een pak geld, en dat is het ook, was het niet dat deze prent meer dan 400 miljoen heeft gekost. Deze film had zoals de vorige prent opnieuw 1,1 miljard dollar moeten opbrengen wereldwijd, maar het ziet er naar uit dat het met moeite een half miljard zal halen. En dat is goed nieuws, want dat zou betekenen dat "de massa" eindelijk het licht heeft gezien en beseft dat deze films eigenlijk geen kloten waard zijn, en dat ze beter hun geld investeren in filmproducties die wél de moeite waard zijn.

    Eigenlijk is het niet goed dat ik me zou verheugen om de financiële mislukking van een filmproductie, ook al heb ik in dit geval wel heel veel reden om opgelucht te zijn. Dit zal echter een pijnlijke zaak worden voor Paramount die echt wel een kassucces kon gebruiken. De enige film die goed scoorde in het laatste jaar was Arrival (2016) met iets meer dan 200 miljoen dollar voor een productiebudget van 47 miljoen dollar. Films als Whiskey Tango Foxtrot, Silence, Allied, Ghost in the Shell, Ben-Hur, Zoolander 2, 13 Hours waren gigantische flops, en ook Baywatch (2017), target="_blank">Fences (2016), Office Christmas Party, xXx: Return of Xander Cage (2016), Jack Reacher: Never Go Back (2016) en 10 Cloverfield Lane (2016) presteerden onder de verwachtingen.

    Er zijn geen vaste regels wat betreft box-office. Niemand had verwacht dat The Mummy (2017) of King Arthur ging floppen of dat Get Out (2017) een box-office hit zou worden. Maar één ding is zeker, over het algemeen zal een comic book adaptatie vrij goed scoren, alsook films die bedoelt zijn voor een teenage publiek. Een comic adaptatie gericht naar een teenage publiek, zoals Spider-Man: Homecoming (2017), heeft de beste kaarten in handen voor een succesvolle bioscooprelease. Voor de rest is het koffiedik kijken.

    Maar studio's hebben blockbusters nodig om de gehele filmindustrie draaiende te houden. Veel mensen vergeten dat vaak. Een franchise als Fast & Furious zorgt ervoor dat er honderden andere filmproducties het daglicht kunnen zien, die anders nooit gefinancierd hadden kunnen worden. Ook al zullen diezelfde films het vaak moeilijk hebben om te concurreren met deze blockbusters. Maar neem de blockbusters weg, en je zal ook cinema-complexen zoals Kinepolis en UGC uit het landschap zien verdwijnen. Weg met de laser-scherpe beelden, de Imax-schermen, de comfortabele zetels en het glasheldere perfecte geluid. Maar gelukkig zijn er nog studio's als Universal en Disney die alles draaiende houden. Hopelijk kan Warner Bros met het succes van Wonder Woman (2017) nu ook uit het dal klimmen. De toekomst zal het uitwijzen.

     

    *** Transformers: The Last Knight trailer ***

  • 5 redenen waarom The Mummy flopt aan de box-office

    Pin it!

    We zullen (nog) niet spreken van een algemene flop maar The Mummy (2017) sputtert aan de box-office en flopt wel degelijk in de States, en dat is ondertussen de derde blockbuster die de verwachtingen niet kan inlossen, na Alien: Covenant (2017) en King Arthur: Legend of the Sword (2017).

    the_mummy_tom_cruise.jpgthe_mummy_russell_crowe_annabelle_wallis.jpg
    © 2017 Universal Pictures International Benelux

    Wij hebben de film gezien en hadden niet meteen zin om er een review over te schrijven, voor de simpele reden dat we eigenlijk super ontgoocheld waren. En wij blijkbaar niet alleen want de film wordt door pers en publiek met de grond gelijk gemaakt. Tom Cruise is en blijft een box-office magneet, vooral in het buitenland maar steeds minder in de States. Op Rotten Tomatoes scoort Baywatch (2017) zelfs beter dan The Mummy. De film haalde dit weekend slechts 31 miljoen dollar op aan de box-office in de States en dat is voor een 125 miljoen dollar film véél te weinig. In het buitenland deed de The Mummy het wel beter met een recette van 140 miljoen. Maar we zijn nog wel een eindje verwijderd van de break-even meetlijn van 250 miljoen dollar. Ik zal een poging ondernemen om deze flop in de States te verklaren.

     

    5 redenen waarom The Mummy flopt

     

    1. Nog geen franchise

    Ooit was het zo dat een (1) groot budget + (2) ster acteur + (3) knappe visuele effecten, meestal gelijk stond aan een box-office succes. Tegenwoordig liggen de kaarten anders gezien er steeds meer big budget films in de zalen komen. Er zijn steeds minder garanties, ook al lijken de franchisen nog steeds de beste kaarten in handen te hebben. Deze Mummy lijkt ook een franchise, maar dat is het niet. Het is te ver verwijderd van de vorige mummy films en die gehele 'Dark Universe' die Universal Studio's wil uitwerken - in de nasleep van de MCU en DCU - is blijkbaar nog niet echt aangeslaan bij het grote publiek. Misschien zal dit wel veranderen met The Bride of Frankenstein (2017) in regie van Bill Condon (Beauty and the Beast).

    2. Slechte mond-aan-mond reclame

    De reviews waren barslecht. Het leek echt wel een mengelmoes van Mission: Impossible meets Suicide Squad, maar zo ver verwijderd van een monsterfilm als het maar kon. 17% op Rotten Tomatoes laat zich wel voelen bij mensen die eigenlijk nog twijfelen. En de echte horrorfans zouden wel meer voor hun geld krijgen met echte horrorfilms als It Comes At Night (2017). Ook de trailer deed veel wenkbrauwen fronsen, zeker nadat 'The Mummy' net iets teveel weg had van Enchantress uit Suicide Squad, en dat was nu niet meteen iets waarmee je vergeleken wou worden.

    3. Origin stories liggen niet goed in de markt

    Overdaad schaadt en dat kan zeker gezegd worden van origin stories. Of het nu over een Spider-Man film gaat, Michael Myers of een Alien film, het publiek lijkt niet meteen verkocht voor het idee. De meeste origin stories volgen een voorspelbaar patroon en de laatste 10 jaar was het soms echt wel huilen met de kwaliteit van de origin verhalen. Toch zijn er ook uitzonderingen die heel origineel uit de hoek kwamen (Deadpool, Ant-Man), maar niets rook naar originaliteit in de Mummy trailers. Het leek de zoveelste 'Tom Cruise film'.

    4. De concurrentie van Wonder Woman is moordend

    De persvisie voor Wonder Woman is nu vrijdag, maar aan de overkant van de oceaan zien we al dat de adaptatie op handen wordt gedragen en echt wel indruk aan het maken is. Iedereen lijkt te praten over Wonder Woman, zo goed als niemand praat over The Mummy. Wonder Woman scoort tevens behoorlijk goed op sociale media.

    5. De ster van Tom Cruise is aan het doven

    Wanneer Tom niet in een franchise zit, merk je dat hij niet altijd evengoed in de markt ligt. Neem nu Oblivion (2013). Met een productiebudget en marketing budget van 250 miljoen dollar, heeft de film wereldwijd slechts 286 miljoen opgebracht, en dat is toch te weinig voor een dergelijke prent. Ook Knight and Day (2010) bleef steken op 262 miljoen dollar wereldwijd, en ook deze film moest minstens 250 miljoen halen voor nog maar een break-even. Strikt gezien geen flops, maar verre van succesverhalen. Enkel Mission: Impossible lijkt goede zaken te doen, ook al is veel te danken aan het gegeven van de 'franchise'. Een zelfde fenomeen speelt zich af bij Vin Diesel en zijn Fast & Furious franchise. De acteur kon minder overtuigen met de big budget film The Last Witch Hunter (2015).

  • 5 redenen waarom Alien: Covenant flopt aan de box-office

    Pin it!

    This is insane! Alien: Covenant (2017) is na King Arthur: Legend of the Sword (2017) de tweede blockbuster die zwaar flopt aan de box-office. Bij King Arthur had ik hier wel een verklaring voor. Bij deze sequel op Prometheus (2017) liggen de zaken wat complexer.

    alien_covenant_2017_pic007.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Deze Covenant heeft een wijde release gehad in de States in zowat 3'761 cinema's, en strandde in zijn openingsweekend op een miserabele 36 miljoen dollar met een productie en marketing budget van boven de 200 miljoen dollar. Prometheus werd vertoond in 3'396 zalen en haalde nog 51 miljoen dollar op. Dankzij de buitenlandse markt is Prometheus nog uit de kosten gekomen, ... dit zou wel eens zwaar kunnen tegenvallen voor Covenant, zie puntje 3.

     

    5 redenen waarom Alien: Covenant flopt

     

    1. De schaduw van Prometheus

    De eerste zin van mijn Prometheus review was meteen duidelijk: "Je sukkelt niet zonder enige teleurstelling uit de zaal na het zien van Prometheus (2012)". Mensen hadden een echte 'Alien' film verwacht en kregen een filosofie- en godsdienstles en een verhaaltje van vreemde kale snuiters die onze voorvaders zouden zijn. En oh ja, nog iets met een zwarte vloeistof. Je had duidelijk twee kampen, de Prometheus fans en de overgrote meerderheid van teleurgestelde Alien-fans. Op het einde van Prometheus zat ik met meer vragen dan antwoorden. De studio was zich bewust van het ongenoegen en bracht spoiler trailers uit met méér aliens en minder filosofie. En enerzijds werd hiermee een deel van de teleurgestelde fans tevreden gesteld. De hardcore Prometheus fans waren echter minder gelukkig.

    2. Michael Fassbender is box-office poison

    Hij is misschien één van de meest talentvolle acteurs in Hollywood, hij is duidelijk niet Tom Cruise. En daar waar Tom Cruise niet meteen diepgang kan brengen in een filmrol - iets wat Fassbender wél kan - heeft hij geen moeite om horden bioscoopbezoekers aan te trekken. Fassbender maakte ook al met Assassin's Creed (2016) geen goede beurt aan de box-office, en zelfs de minder spectaculaire biopic Steve Jobs (2015) scoorde beneden alle verwachtingen. Uiteraard kan je niet alle schuld van een flop op één man steken, en dus komen we uit op puntje drie.

    3. Weinig diversiteit in de cast

    Zoals ik al schreef in mijn review, Katherine Waterston is geen Sigourney Weaver. She is boring as fuck. Ook de rest van de crew is onderbenut. Het enige interessante personage naast David is Oram vertolkt door Billy Crudup, ook al was zijn screentijd en bijgevolg zijn acties bijzonder beperkt. Denk terug aan Alien en Aliens en de leuke collectie van personages en acteurs, het contrast kan nauwelijks groter zijn. Misschien het meest pijnlijke is dat de cast eigenlijk niet zo "divers" is. En neen, het maakt mij persoonlijk niet uit of een film een diverse cast heeft of dat een film aan white washing doet, zolang de acteurs in kwestie een degelijke vertolking geven. Toch voel je het vaak aan de box-office en voor een groot deel van het publiek is het toch een issue.

    4. Word of mouth was 'meh'

    In tegenstelling tot King Arthur maakt deze film deel uit van de Alien franchise en heeft dus wel iets van een fanbase. Bijgevolg zou je verwachten dat er een publiek is. Zelfs Rotten Tomatoes gaf deze film een Fresh rating. Maar RT is niet echt meer een graadmeter voor wat er leeft bij het publiek. Vaak verschilt de user rating met de critic rating, en ook bij Covenant is dat het geval. Eigenlijk zou de film geen 71% moeten krijgen, eerder 64%. Gezien de middelen en het talent voor en achter de camera zou de quotering toch rond de 80% moeten bengelen. Toch is de fanbase van Alien niet de fanbase van de comic-adaptaties. Het zijn ofwel 35-plussers die de originele films nog in de bioscoop hebben gezien of nog gehuurd hebben op VHS/DVD. Dit is een publiek die ook minder snel naar de bioscoop gaat in tegenstelling tot teenagers en twintigers. Wanneer het jongerenpubliek dan te horen krijgt dat de film middelmatig is en de beste stukken in de trailer zitten, dan kan je zoiets verwachten.

    5. Ingewikkelde tijdlijn

    Misschien een beetje van een bizarre reden waarom het publiek heeft afgehaakt - daarom niet minder belangrijk - is het ingewikkelde plot. Deze Covenant is een prequel op de eerste Alien film en een vervolg op Prometheus en zou zelfs nog een vervolg krijgen. Met andere woorden, voorkennis is noodzakelijk, en al zeker met al die species, want slechts een handvol mensen kent de creatie cyclus van Ingenieur tot mens tot AI tot Xenomorph en dan heb ik het nog niet over de sub-species zoals de Neomorph of de (octo-)facehuggers afkomstig van de eieren die David heeft gemaakt of van een menselijk lichaam. Je moet er dus wel een beetje je verstand bij houden om echt te kunnen genieten van de film, en dat vraag je nu eenmaal niet aan het publiek die een ticket kopen voor pakweg een Transformers film. Eigenlijk heeft Ridley Scott een soort 2001: A Space Odyssey (1968) film willen maken, waarschijnlijk uit frustratie dat de film van Stanley Kubrick wél in heel wat prestigieuze Top 10 Best Movie lijstjes staan en niet Alien. Covenant wekte met zijn trailers de indruk dat het een gewone horrorfilm was in de stijl van de eerste Alien film. En onduidelijkheid is nooit interessant voor een box-office, vraag dat maar aan de mensen van King Arthur en hun verwarrende marketing.

    ***Related Posts***
    17/05/2017: Alien: Covenant filmbespreking
    02/03/2017: Hier de tweede Alien: Covenant trailer
    28/11/2015: Fox schrapt De Blomkamp Alien 5 en Fantastic Four 2
    22/02/2015: Nieuwe Alien film na de gebeurtenissen uit Prometheus 2?
    20/07/2012: Prometheus filmbespreking
    14/05/2012: Prometheus verklapt misschien iets teveel
    11/11/2011: Aliens filmbespreking
    17/01/2011: Alien prequels dood en begraven?
    07/09/2010: Ridley Scott vertelt over Alien 1 & 2
    25/04/2010: Ridley Scott wil 2 Alien prequels

  • 5 redenen waarom King Arthur dit weekend flopte

    Pin it!

    Trump zou zeggen dat het de schuld is van 'the crooked press' dat King Arthur: Legend of the Sword (2017) van Guy Ritchie niet kon overtuigen aan de box-office dit weekend. Met een recette van 43 miljoen wereldwijd scoort deze 175 miljoen dollar prent ondermaats en lijkt het nu al de 350 miljoen break-even lat niet te halen. Heeft dit te maken met Charlie Hunnam die niet zo "bankable" is als acteur? Nee, niet echt. Vin Diesel heeft evenveel flops als mega-successen. Mocht King Arthur gecast worden door een nobele onbekende, dan was dit een andere zaak geweest. Charlie Hunnam is geen onbekende en Jude Law al evenmin.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic10.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic13.jpg
    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic11.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic12.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Nochtans is King Arthur niet zo 'rot' als Rotten Tomatoes ons wil wijsmaken. Wat is dan de reden achter deze koele ontvangst? Het is een samenloop van verschillende factoren, die uiteindelijk allemaal weinig te maken hebben met de film op zich. Ik blijf het herhalen, een box-office heeft niks te maken met de kwaliteit van een film. De Transformers films brengen vrachtwagens vol met geld op, en nochtans zijn ze niet om aan te zien. Anderzijds moet je maar eens een discussie voeren met iemand die King Arthur slecht vond. Je zal weinig argumenten vinden die echt de kwaliteit van deze prent onderuit halen, en overblijven met "alle ja, ik vond het wa cliché". Ja, het is geen meesterwerk en kreeg hier een 3/5 sterren. Toch hebben we ervan genoten, en wij staan niet alleen. Op Rotten Tomatoes is de rating van 9% naar 27% gestegen (ook al is de gemiddelde rating op 46%), maar de reviews van de 17,122 users lijkt met 79% toch een compleet ander beeld te schetsen dan de 102 rotten reviews van journalisten. Reden genoeg voor een post over mogelijke redenen van deze ontsporing. Want ja, hoe kon het publiek een oordeel vellen over de film zonder deze gezien te hebben?

     

    5 redenen waarom King Arthur flopt

     

    1. Negatieve reviews bij niet-franchise films

    De impact van de pers op de uiteindelijke box-office is minimaal, om niet te zeggen vrijwel onbestaand. De reden is dat er 'verschillende meningen' zijn. De impact vergroot wanneer de meningen gelijklopend én negatief zijn bij een niet-franchise film. The Lost City of Z (2016) - ook al met Charlie Hunnam - werd op handen gedragen door voltallige pers (kreeg zelfs een 88% fresh rating op RT), maar geen kat heeft deze film gezien. Anderzijds vond iedereen Resident Evil: The Final Chapter (2016) een garbage film maar het is een franchise en met zijn productiebudget van 40 miljoen haalde het 312 miljoen op aan de box-offce en dus een mega-succes. King Arthur was geen franchise film (en heeft dus geen fan-base), en wanneer de eerste lichting van de reviews allemaal schreeuwend slecht zijn, lijkt de trend moeilijk te stoppen en hebben journalisten ook zoiets van wat ik in het puntje 5 zal aanhalen.

    2. De pers rook bloed

    Journalisten haten embargo's! Er blijft altijd een sluimerend gevoel dat de distributeur hen monddood wil maken. En dat was zeker het geval bij deze King Arthur. Embargo's zijn nuttig om ervoor te zorgen dat belangrijke plotwendingen niet worden gelekt naar het publiek, zoals bij Star Wars: The Force Awakens (2015), maar zijn anderzijds een compleet van de pot gerukte remedie om alsnog "de mogelijke schade" te beperken. Hier had je een historische prent van een iconisch figuur die in een hedendaags kleedje werd gezet, en dus was er wel een beetje goodwill nodig van de pers. Komt daar nog bij dat de productie een paar keer werd uitgesteld (had in 2016 moeten uitkomen), wat al heel wat wenkbrauwen deed fronsen. En dus heb je een deel van de journalisten die tot op heden zelfs nog geen review hebben gepost en een ander deel die met een kritisch gevoel deze film is gaan zien en ook nog eens de mond werd gesnoerd tot de dag van de release.

    3. De marketing sloeg de bal mis

    Ik heb zelden zo'n slechte marketing gezien als bij deze prent. Mensen wisten niet waarin ze terecht gingen komen. Was het een historische film, een actieprent, een sarcastische Guy Ritchie film, ...? Ook de mengeling van GoPro beelden met fotografisch epische beelden van Jude Law die met zijn hand de menigte onderdrukte, staat als een tang op een varken in een korte trailer - ook al zit er een zekere esthetische logica in wanneer je de film in zijn totaliteit aanschouwt. Narratief is een trailer van 90 seconden iets compleet anders als een verhaal van 120 minuten. Het doel moet zijn zo min mogelijk te verklappen en zoveel mogelijk bezoekers warm maken om een filmticket te kopen. Wat je niet moet doen is teveel vragen oproepen of de kijker achterlaten met het gevoel dat hij niet weet wat voor soort film dit uiteindelijk is. En deze poster of deze ruikt naar B-film materiaal, ook al was de ambitie de epische toer op te gaan in de stijl van The Hobbit. De posters kwamen tevens van Art Machine, diezelfde kerels die de Hobbit campagne hebben verzorgd. Deze film is geen LotR en ook geen Game of Thrones en het daarmee vergelijken heeft evenveel zin als Kick-Ass (2010) te vergelijken met Batman Begins (2005)

    4. De figuur van King Arthur is niet zo sexy

    Ritchie heeft deze wel sexy gemaakt met de gespierde Charlie, maar de figuur op zich is niet zo aantrekkelijk. Deze prent is eigenlijk meer bestemd voor een jong publiek, maar daar waar Sherlock Holmes nog enigszins bekend in de oren klinkt moet men voor King Arthur terug gaan naar het sterk verouderde Excalibur (1981) - die geen enkele jongere heeft gezien. Zelfs de meer recente King Arthur (2004) was een miserabele prent. Wat Robert Downey Jr. deed met Sherlock heeft Hunnam een beetje kunnen brengen met deze ridder van de Ronde Tafel, toch liep hij wat in de schaduw van de vele andere personages en leek het bij momenten op een soort gang-film dan over een King Arthur zelf. Eigenlijk ging deze prent zelfs niet alleen over de bende van King Arthur, maar werd het een Guy Ritchie film, en zijn stempel is overheersend. Mensen die niets afwisten van King Arthur waren enerzijds al niet aangesproken en zij die het personage wel kenden, vonden hem niet terug in de trailers.

    5. Geen mond-aan-mond reclame

    "Ik hou van de film, maar ik zal zwijgen omdat mijn mening niet overeenstemt met wat de anderen denken". Dat was zowat de teneur van heel wat collega filmbloggers met wie ik sprak en zal zich ook wel weerspiegelen in de slechte mond-aan-mond reclame bij het publiek. Soms wordt een film neergesabeld door de pers maar is er een vrij goede mond-aan-mond reclame, en dat zorgt ervoor dat een Suicide Squad (2016) nog voldoende scoort aan de kassa (cf. een franchise film mét horden fans). Laat ik dus duidelijk zijn voor iedereen: Je hoeft geen schaamte te voelen omdat je mening afwijkt van de massa. Los van de mening van een recensent of de score op Rotten Tomatoes heb je het recht op uw eigen mening en deze is niet meer of minder waard dan dat van een ander. Films zijn en blijven subjectief en ook al begrijp ik niet waarom X,Y, Z uiteindelijk Transformers goed vonden, hebben ze wat mij betreft het recht dat te denken. Rotten Tomatoes heeft de Ghostbusters (2016) remake een fresh rating gegeven met 73% daar waar de users slechts 53% gaven. Denk daar maar eens over na.

    De grote verantwoordelijke voor deze flop aan de businesskant is zonder twijfel de studio-executive die dacht dat 175 miljoen dollar voor dergelijke film zijn geld wel zou terug winnen. King Arthur had 80 miljoen moeten kosten. Maar los van dit alles, ga zeker kijken naar King Arthur: Legend of the Sword en vorm uw eigen mening. Ik ben er zeker van dat 3/4 dit een leuke prent zal vinden.

    ***Related Posts***
    10/05/2017: King Arthur: Legend of the Sword filmbespreking
    24/01/2017: King Arthur: Legend of the Sword draagt de Guy Ritchie stempel

  • King Arthur: Legend of the Sword draagt de Guy Ritchie stempel

    Pin it!

    Een film waar ik echt wel op zit te wachten is deze King Arthur: Legend of the Sword (2017) van regisseur Guy Ritchie, een filmmaker die barslechte films (Swept Away, RocknRolla, Revolver) heeft afgewisseld met pareltjes (Lock Stock, Sherlock Holmes, Snatch), maar die nu de laatste jaren toch wel zijn stempel heeft kunnen zetten op de filmwereld met een geheel eigen stijl.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: De jonge Arthur (Charlie Hunnam) heerst over de steegjes van Londonium (Londen uit de Romeinse periode), maar is zich niet bewust van het leven waarvoor hij is voorbestemd, tot op de dag wanneer hij het zwaard Excalibur in handen krijgt en direct uitgedaagd wordt, staat Arthur voor belangrijke keuzes. Hij sluit zich aan bij het verzet met de hulp van een mysterieuze jonge vrouw genaamd Guinevere (Astrid Bergès-Frisbey), moet hij de magische kantjes van het zwaard leren gebruiken. Wat Arthur te doen staat is zijn demonen confronteren en de mensen te verenigen om zich te wreken over de tiran Vortigern (Jude Law) die zijn kroon heeft gestolen heeft en zijn ouders heeft vermoord.

    Na Sherlock Holmes heeft Ritchie echt wel de smaak te pakken gekregen voor historische films en ik ben er zeker van dat hij ook een betere film zal afleveren dan King Arthur (2004) van Antoine Fuqua, die eigenlijk wel een flop werd ondanks de interessante casting. Guy Ritchie weet hoe hij een verhaal boeiend moet houden en neemt vaal ook risico's, daarnaast lijkt de casting gewoon perfect en heb ik de indruk dat ze ook heel wat acteurs uit "Game of Thrones" hebben gehaald. Het ziet er ook naar uit dat het een Guy Ritchie film is geworden met een geheel persoonlijke en moderne vertelstijl (slow-motions, snorriCam shots,...), en dit voor een prent die zich afspeelt ten tijde van de Romeinen.

    Mijn enige vrees zijn de speciale effecten, die overvloedig aanwezig zijn. En veel van die effecten zien er in de trailer zelfs een beetje op het randje uit, dus hoop ik dat dit niet de doodsteek zal zijn van deze prent. Anderzijds is het gevoel voor humor van de regisseur wel een pluspunt, ook al ziet het er niet naar uit dat het één komische boel zal worden. De trailer ziet er wel wat warrig uit, en ik had veel minder laten zien en toch iets meer naar een build-up gewerkt. Ik heb nog een wrange smaak van Clash of the Titans (2010) dus hoop ik dat er iets meer structuur en inhoud in deze film zal zitten. Ik hoop tevens dat iets meer fantasy in de film zit dan in de trailer.

    king_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic01.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic02.jpgking_arthur_legend_of_the_sword_2017_pic03.jpg

    Begin jaren 80 was er al een film met Arthur die het zwaard uit de steen trok in Excalibur (1981), in regie van John Boorman. De film kreeg toen trouwens een Oscar-nominatie voor Beste Cinematografie. Deze King Arthur: Legend of the Sword zou ergens in mei van 2017 moeten uitkomen.

    ***Related Posts***
    15/05/2017: 5 redenen waarom King Arthur flopte tijdens openingsweekend
    10/05/2017: King Arthur: Legend of the Sword filmbespreking

     

    *** King Arthur: Legend of the Sword trailer ***