De FilmBlog

Columbus Circle (2011) is een rotonde in hartje Manhattan, gelegen aan de zuidelijke hoek van Central Park waar een aantal belangrijke verkeersaders samenkomen. Het fungeert ook als de plaats vanwaar alle officiële afstanden in de stad worden gemeten. Helaas zal de gelijknamige film in de toekomst niet dienen als standaard voor een spannende thriller. Daarvoor rommelt het scenario te hard en zijn de vertolkingen te zwak.

Korte inhoud: Abigail Clayton (Selma Blair) woont alleen in een prachtig appartement aan Columbus Circle in New York. Als erfgename van een belangrijke industrieel is de jonge vrouw stinkend rijk. Maar Abigail heeft haar appartement al bijna twintig jaar niet meer verlaten. Het enige contact dat ze heeft is met receptionist Klandermann (Kevin Pollak) met wie ze communiceert door middel van briefjes die ze onder haar deur schuift, en dokter Raymond Fontaine (Beau Bridges), een vriend van de familie die fungeert als haar enige vertrouwenspersoon.

Wanneer de oude vrouw in het appartement recht tegenover Abigail dood wordt aangetroffen, moet ze wel uit haar isolement treden. Eerst ziet ze zich genoodzaakt om rechercheur Frank Giardello (Giovanni Ribisi) in haar privé-domein toe te laten. Giardello heeft zijn twijfels bij de hypothese ongeluk en vermoedt dat Abigails buurvrouw het slachtoffer werd van moord. Abigails nieuwe buren is het koppel Lilian (Amy Smart) en Charles Stratford (Jason Lee), een aanvankelijk charmant stel dat echter langzaamaan haar leven binnendringt.

De opzet van Columbus Circle doet een beetje denken aan een film van Alfred Hitchcock: we hebben een alleenstaande mysterieuze vrouw, een misdaad en verraad langs alle kanten. Vrijwel elk personage heeft een verborgen agenda en niets of niemand is wat het lijkt. Interessante uitgangspunten voor een boeiende film en bovendien typische ingrediënten waarmee Hitchcock graag aan de slag ging, maar Columbus Circle voegt er zeer weinig origineels aan toe. Je hebt dan ook voortdurend het gevoel dat je alles al eens eerder hebt gezien.

Bovendien is Columbus Circle zo’n thriller die de kijker voortdurend op het verkeerde been wil zetten. Soms komen filmmakers daar wel eens mee weg (bijvoorbeeld Wild Things), maar veel vaker raken ze hopeloos verstrikt in hun eigen verhaallijnen en zie je de twists al van kilometers ver aankomen. Columbus Circle hoort helaas in de tweede categorie thuis. Nochtans begint de film goed en wordt de kijker nieuwsgierig gemaakt over wat er nu eigenlijk precies met Abigail Clayton aan de hand is. Maar eens dat op tafel ligt, is de pret er af en volgt de ene wending op de andere, de ene al wat geloofwaardiger dan de andere. Op het einde van de film wordt bovendien alle logica getart in een ronduit bij de haren gesleurd einde.

Het is dus vooral het scenario dat langs alle kanten rammelt. Regisseur George Gallo toont wel enkele keren dat hij visueel aardig zijn plan kan trekken, maar als scenarist — samen met acteur Kevin Pollak — bewijst hij dat spannende thrillers schrijven toch niet echt zijn ding is. Jammer want van de schrijver van Bad Boys en Midnight Run had je toch iets meer verwacht dan een ongeïnspireerd script dat halverwege de film alle controle verliest en als een ongeleid projectiel naar zijn slot dendert.

Bovendien wordt de film ook niet voortgestuwd door knallend acteerwerk. Zo zitten er wel behoorlijk wat bekende namen in de cast maar ook zij lijken niet echt goed te weten wat met hun personage aan te vangen. Selma Blair komt in de meeste van haar films behoorlijk kil over, dus zij is uitstekend gecast als vrouw die met niemand contact wil, maar ze heeft niet echt het charisma om een hele film te dragen. Alleen Beau Bridges en Giovanni Ribisi weten nog enigszins iets aan te vangen met hun personage maar hun rol is te klein om echt te kunnen opvallen.

Wat voor Columbus Circle pleit is het intrigerende uitgangspunt, de interessante sfeervolle locatie, zijn tempo en tijdsduur (met 87 minuten klokt de film netjes op tijd af). Wat je er bij moet nemen zijn de voorspelbare plotwendingen, het niet al beste acteerwerk en het einde dat eigenlijk totaal nergens op slaat. Columbus Circle is zo’n film die je heel snel zal terugvinden in het programmaschema van Vijftv.

Enigszins vreemd is dat er helemaal geen bonusmateriaal op de Blu-ray te vinden zijn. Ook al is dit een straight-to-dvd film, het is toch een gemiste kans.

Met de radicaliseringen links en rechts van islam tot recentelijk ook het christelijke geloof (cf. drama in Oslo), komt de nieuwe film van Kevin Smith zoals geroepen. Smith staat bekend voor zijn eerder intelligente en grof gebekte humor vol met pop-cult referenties.

Nog maar een jaartje na zijn vreselijk zwakke buddy-movie Cop Out (2010) wil hij zich nu herpakken met de thriller/horror Red Sate (2011), die aan het licht brengt wat radicalisering van het geloof allemaal kan teweegbrengen.

En ook al was zijn vorige film niet veel soeps, de man bezit nog steeds een enorme fanbase en trekt zich maar weinig aan van recensenten die gratis naar zijn films gaan zien om deze dan met de grond gelijk te maken. Maar los van dit allemaal moet je als attente filmliefhebber toch opmerken dat Smith ons de laatste jaren niet meer zo kon verrassen, zoals hij eerder deed met films als Dogma (1999) en Clerks. (1994). Maar na het zien van de trailer van Red State zou je denken dat Smith zijn mojo heeft teruggevonden, en nu het horrorgenre eens wil uitproberen. De film ziet er donker en grillig uit, en is mijlenver verwijderd van de lichte komediefilms van voorheen.

Korte inhoud: Drie geile scholieren stuiten op een online advertentie van een oudere vrouw die op zoek is naar een gangbang. Jongens blijven jongens, en aldus gaan ze op weg om hun seksuele driften te bevredigen. Wat echter begint als een sprookje eindigt in een ware nachtmerrie als ze tegenover een verschrikkelijke "heilige" kracht, de extremistische predikant Abin Cooper (Michael Parks), komen te staan die er zo z'n eigen dodelijke agenda op nahoudt.

Het is interessant om een talentvol regisseur aan het werk te zien in een compleet ander register. Vaak levert dit boeiende cinema op. En ook deze film lijkt op het eerste gezicht een boeiende prent te worden met zijn gitzwarte beelden waar de bloedrode kleur meteen in het oog springt. Het idee van de film heeft Smith gevonden bij de omstreden kerkleider Fred Phelps, die bekend staat voor zijn zeer negatieve opvattingen over onder meer homoseksuelen, Joden en rooms-katholieken. De uitspraak in de trailer: " I fear God. You better believe I fear God", is duidelijk geïnspireerd op deze fundamentalist. Maar de man heeft nog meer schokkende uitspraken de wereld ingestuurd; zoals: "God hates fags", "Thank God for AIDS", en "Soldiers die, God laughs". Het belooft dus wel een film te worden die een schokgolf kan veroorzaken.

In de film zien we ondermeer John Goodman, Kevin Pollak, Melissa Leo, Kerry Bishé en Kaylee DeFer. De film zou in november van 2011 bij ons in de zalen moeten verschijnen. Hieronder kunnen jullie de red band trailer van de film zien.

Uit de beerput van commercieel Hollywood komt deze drol naar boven gedreven: Cop Out (2010), met Tv-acteur Tracy Morgan en voormalig A-lister Bruce Willis. "Rock Out with your Glock Out" is de tagline van de film. Deze ongrappige slagzin is al even leeg als de film zelf. De regie is in handen van Kevin Smith, die nochtans allesbehalve slechte films op zijn oeuvre heeft staan. De uitstekende humor van zijn hand die we zagen bij Clerks (waar hij enkel het script schreef) of Zack and Miri Make a Porno (script en regie) is hier nergens te bespeuren.

Om Kevin Smith toch even niet helemaal mee de grond in de boren: hij deed enkel de regie & was niet betrokken bij het afgrijselijke scenario. Met deze eer gingen ‘topscenaristen’ Robb Cullen en Mark Cullen lopen. Kevin Smith kan uiteindelijk wel verweten worden zich te hebben gebonden aan deze film, waar al van het begin duidelijk was dat dit een rommeltje ging worden… Smith had de boel alsnog kunnen redden door het scenario te bewerken, wat hij helaas niet heeft gedaan.

Deze prent is op alle vlakken een catastrofe. Als je dan toch opnieuw de kaart trekt van het uitgemolken ’Buddy Cop’ genre, zorg dan op zijn minst voor enkele originele ingevingen. En als je die niet vindt, maak het dan goed met sterke humor. Niet zo in deze film want al van de eerste scène gaat het mis. Non-talent Tracy Morgan ( bekend uit 30 Rock) loopt al van de begingeneriek opgefokt rond te huppelen. Hij tiert er op los en brengt hier een soort "Fresh Prince of Bell-Air on crack" ten tonele, zónder charisma noch enige vorm van frisse humor.

Bruce Willis is dan weer op alle vlakken zijn tegenpool. Ook zijn prestatie is ondermaats. Bruce acteert normaal altijd goed, maar gaat hier voor de eerste maal ten onder aan een kluwen van vreemde tot slechte dialogen, desinteresse in zijn eigen acteerwerk en het besef op een foute afloop: Het enige wat de man voor ogen had, was zijn vette paycheck aan het einde van de opnamen. Hij leek op zijn beurt aan de pijnstillers te zitten tussen de opnamen door. Slaapwandelend sleurde hij zichzelf door elke scène. Om het geheel de genadeslag te geven werd een ander irritant figuur opgeroepen halverwege de film: Sean-William Scott. Hij was grappig als The Stifler in de American Pie trilogie, maar kan géén ander karakter vertolken. Hij herhaalt zijn uitgemolken rolletje opnieuw.

Korte inhoud: Na een knullige achtervolgingsactie worden detectives Jimmy Monroe (Bruce Willis) en Paul Hodges (Tracy Morgan) 1 maand geschorst omdat ze niet in staat waren een drugdealer in te rekenen. Jimmy besluit om in zijn vrije tijd zijn zeldzame baseballcard van de hand te toen voor een hoop geld, om zo zijn dochters huwelijk te bekostigen. Ondertussen doktert zijn jaloerse partner een plan uit om zijn zogezegd vreemdgaande vrouw te klissen. Wanneer Jimmy op punt staat zijn baseball kaart te verkopen aan een lokaal memorabilia winkeltje, wordt deze overvallen door twee kruimeldieven (één hiervan is Sean William Scott) die ervandoor gaan met zijn o zo gekoesterde kaartje. Jimmy wordt bijgestaan door Paul om het prentje te recupereren, maar de partners geraken verwikkeld in een drugsoperatie nadat ze koerier spelen voor de Mexicaanse maffia om het kaartje te bemachtigen…

Als de meest 'geslaagde' grappen in deze straight-to-dvd film bestaan uit pipi-kaka humor dan is er sprake van een zéér slechte prent. We zien géén enkele leuke dialoog, géén chemie tussen de 2 detectives en géén interessante achtergrondverhalen of personages. Het is gewoon een irritante, opgefokte warboel vol dwaze achtervolgingen, vreemde wendingen en oerdomme dialogen die een brutale 12-jarige nog niet uit zijn kweek krijgt geroepen.

Ik heb zelden zoveel drang gehad om mijn dvd-speler uit het raam te gooien dan toen ik deze klucht onder ogen kreeg. Eén positieve noot toch: Gabriela (Ana de la Reguera), de love-intrest van detective Paul Hodges speelt haar rol met overtuiging en zorgt voor de schaarse leuke momenten in de film. Een mooie verschijning met talent die wat doet denken aan Penelope Cruz of Salma Hayek.

Kevin Pollak en Adam Brody spelen de respectievelijke "Buddy Cop" concollega’s van dienst en dit mooi volgens het boekje… 100% voorspelbaar dus. Uitlokken van ruzie tussen partners Willis en Morgan, hen de case afsnoepen, pizza’s eten achter het bureau, stuntelen en fouten maken… Niets wordt overgeslagen uit het clichéhandboek voor gevorderden.

De badguys van dienst zijn een bende wilde Mexicanen die coke dealen en iedereen die hun pad kruisen koelbloedig uit de weg ruimen zonder enige wroeging. Ik vermeld liever niemand van dit deel van de cast daar het Mexicaanse non-talent de film nog verder de dieperik laat in sukkelen… Ik heb onlangs ook The Other Guys (2010) gezien: deze kon me al niet bekoren daar de film ook een kopie is van oudere Amerikaanse flikken-films. Maar deze is bijna Oscarwaardig als je hem naast Cop Out zet en dat is zeer pijnlijk.

Kort samengevat: Ontwijk liever deze aanslag op de goede smaak. Cop Out is niet voor niets uit de zalen geweerd. Wacht een paar maanden en je vindt hem ongetwijfeld in je supermarkt voor 2€ tussen andere wansmakelijke b-films in die grote discount-bakken bij de kassa... Kijk ondertussen naar Bruce Willis klassiekers uit betere tijden, wanneer er nog waarde werd gehecht aan een onderbouwd scenario en spectaculaire actie: De Die Hard quadrilogie ligt in de winkel in Blu-Ray. Een verwittigd fan is er twee waard.