De FilmBlog

Ik had een paar dagen gelden een review geschreven over de originele A Nightmare on Elm Street (1984) van Wes Craven, dus kon ik er eigenlijk moeilijk om heen om ook de remake te bespreken. Met deze film hebben in ieder geval al de grote 80’ties horroriconen een remake gekregen (Halloween, Friday the 13th), maar het waren niet meteen hoogvliegers, en ook deze A Nightmare on Elm Street (2010) van Samuel Bayer komt nog niet aan de hielen van het origineel.

Korte inhoud: Nadat de conciërge van een school, Freddy Krueger (Jackie Earle Haley), door een groep boze ouders levend verbrand wordt, omdat hij kinderen seksueel misbruikt zou hebben, keert hij terug als een moordenaar met een verbrand gezicht. Freddy wil wraak nemen op de kinderen, die nu rond de 18 zijn; met name Nancy (Rooney Mara), Quentin (Kyle Gallner), Jess (Thomas Dekker), Kris (Katie Cassidy), and Dean (Kellan Lutz). Hij hangt rond in het onderbewustzijn van de tieners, waarna hij hen met zijn vlijmscherpe messen vermoordt. Maar was Freddy wel echt schuldig, of werd hij vals beschuldigd?

Toch hebben Wesley Strick en Eric Heisserer moeite gedaan om toch niet exacte hetzelfde te vertellen als in het origineel. De slasher begin ook in een American Diner met een kerel genaamd Dean (Kellan Lutz) die het slachtoffer wordt van Krueger voor de ogen van zijn vriendin Kris (Katie Cassidy). Maar spijtig genoeg gaan de scenaristen niet ver genoeg in hun verhaal en vallen om de zoveel minuten terug op een iconische scène uit het origineel (Freddy die uit de muur komt, de handschoen in het bad, de bodybag in de klasgang, het exorcist moment in de slaapkamer, …). Waar staat echter geschreven dat een ‘remake’ dezelfde scènes moet bevatten als in het origineel. Anderzijds zullen heel wat bioscoopbezoekers verlangen om die specifieke scènes terug te zien. Het is geen eenvoudige evenwichtsoefening, maar in het geval van deze remake, had ik het gevoel dat de makers een betere film hadden kunnen maken door geheel af te stappen van het origineel, en slechts heel sporadisch een knipoogje te maken. Nu springen ze van het verleden naar het heden, en heb je zowiezo te weinig screentime voor de backstory én te weinig screentime voor de hoofdacteurs in het heden.

Ook op vlak van techniek kan er niets op aangemerkt worden. De effecten zijn uiteraard beter en over de fotografie van Jeff Cutter (Orphan) valt niets op aan te merken. Enkel al die intro is een pareltje van kleurenfotografie en compositie. Laat ik dan meteen ook de verbluffende art direction in de verf zetten van Craig Jackson (Public Enemies, Eagle Eye, Derailed). Zeker op blu-ray in high Definition komt deze film visueel volledig tot zijn recht.

Maar het probleem zit hem in de foute keuzes van de videoclip-maker en de halfbakken vertolkingen van de nog jonge acteurs. Samuel Bayer, die hier zijn debuutfilm tekent, weet niet waarmee hij bezig is. Nochtans heeft hij zowat alle denkbare middelen ter zijne beschikking, alsook een crew waar menig Europeaanse filmmaker jaloers zou van worden. Maar hij bakt er niets van. De vertolkingen van de acteurs gaan van steriele blikken tot over-acting, maar geen enkele weet een overtuigend personage neer te zetten of nog maar sympathie op te wekken. Vergeleken met de toen nog onervaren en bij momenten radeloze acteerprestatie van Johnny Depp in de originele film, moet je toegeven dat dit zelfs nog meer aanstekelijk was dan de levenloze prestaties van de cover-girls & boys cast.

De vertolking van Jackie Earle Haley is verre van zo ‘bangelijk’ als deze van Robert Englund. Enerzijds heb je constant het idee dat hij een reptiel-achtig latex masker draagt, en dat hij veel weg had van een oude man met een huidziekte. Nochtans was dit een essentieel punt van de special FX mannen, die Freddy Krueger een natuurlijk verbrand gezicht wilden geven: MAAR HET WERKT NIET! De expressie van Krueger is vrijwel onbestaan, en om het geheel nog wat erger te maken heb je de indruk dat zijn lippen niet bewegen en dat we een voice-over stem horen als hij spreekt. Los van de vergelijking met het origineel is dit gewoon belachelijk. Ook de nadruk op de pedofiele background van het personage maakt alles misschien een tikkeltje te zwaar voor dit genre van film.

Daar waar de originele film een bron was van inspiratie, heeft deze remake geen enkele bestaansreden of toegevoegde waarde. De remake verzet ook geen grenzen, zoals het origineel wel deed, en berust enkel maar op de naambekendheid en het iconisch karakter van de originele film. Ondertussen werden reeds in tal van films het werk van Wes Craven gekopieerd, en bijgevolg overstijgen deze scènes nauwelijks het niveau van het cliché. Uiteindelijk is het een samenraapsel van emotieloze geweld-scènes zonder enige vorm van structuur of rationaliteit, hoe ziekelijk deze ook mag zijn. Het resultaat is dat deze A Nightmare on Elm Street sequel snel op de zenuwen begint te werken.

De keuze om een videoclipmaker te nemen om deze film te regisseren is uiteraard een beslissing van Michael Bay en zijn bedrijfje Platinum Dunes, die tegenwoordig synoniem staat voor ‘afgelikte en inhoudsloze pulp’. Uiteraard zou de man meer oog hebben voor het visuele aspect dat het inhoudelijke, maar zelf op visueel vlak schiet de man tekort. Vele mise-en-scènes komen houterig over en je hebt bij momenten de indruk naar een Vlaamse film te kijken. Er zijn ook geen cameo’s in de film, ook al waren er veel mogelijkheden. Misschien wil dat ook wel iets zeggen over wat zij van de remake dachten.

Uiteindelijk zal de grootste nachtmerrie zijn dat Platinum Dunes aan het overwegen is om een sequel te maken, gezien de film zijn omzet toch wel wist te verdubbelen aan de box-office. Op de blu-ray vinden jullie nog heel wat deleted scenes en making-off filmpjes voor de liefhebbers.

***Related Posts***
18/10/2010 : A Nightmare on Elm Street (1984) review
29/09/2009 : A Nightmare on Elm Street remake trailer
31/01/2008 : A Nightmare on Elm Street zonder Robert Englund
12/02/2006 : Freddy Krueger vs Jason Voorhees vs Michael Myers

De trailer van de A Nightmare on Elm Street (2010) remake is on-line en zoals we hadden kunnen verwachten van een Platinum Dunes productie ziet het er allemaal weer buitengewoon knap uit. Of deze prent ook beter zal zijn dan het origineel van Wes Craven valt nog te bezien, want veel van de beelden uit de nieuwe film komen rechtstreeks uit het origineel. Er steekt enkel 20 keer meer geld in de productie en de visuele effecten zien er ook veel beter uit. De mooie beeldjesmaker van dienst uit de Michael Bay stal is deze keer de videoclip regisseur Samuel Bayer die met deze film zijn filmregiedebuut maakt.

Korte inhoud: Nadat de conciërge van een school, Freddy Krueger (Jackie Earle Haley), door een groep boze ouders levend verbrand wordt, omdat hij kinderen seksueel misbruikt zou hebben, keert hij terug als een moordenaar met een verbrand gezicht. Freddy wil wraak nemen op de kinderen, die nu rond de 18 zijn. Hij hangt rond in het onderbewustzijn van de tieners, waarna hij hen met zijn vlijmscherpe messen vermoord. Maar was Freddy wel echt schuldig, of werd hij vals beschuldigd?

De nieuwe Krueger heeft buiten de kleren uiteindelijk nog maar weinig te maken met de Robert Englund versie. Jackie Earle Haley lijkt de serial killer te vertolken met iets meer terughoudendheid. Maar het is nog te vroeg om hierover iets zinnigs te zeggen, gezien hij maar voor een beperkt aantal seconden in de trailer zit. Maar het feit dat we de acteur nog niet zo goed kennen, maakt alles des te interessanter. We hebben geen verwachtingspatroon. Het gezicht van Krueger ziet er ook uit als een echt brandwondenslachtoffer en de stem deed me een beetje denken aan de stem van Mason Verger uit Hannibal (2001). Het heeft er in ieder geval alle schijn van dat de makers willen afstappen van de vorige 7 of 8 Freddy films en in analogie met de Texas Chainsaw Massacre remake voelt alles meer "realistisch" binnen zijn horror-context.

Hoewel ik zelf niet echt warm loop van de Platinum Dunes money machine denk ik wel dat ik deze zeker niet zal missen in de bioscoop. Ook al zal de film aanvoelen als één grote rip-off (cf. de handschoen in het bad, het meisje met de gescheurde kleren,…) en worden we compleet uit de horror geslaan bij het horen van de verschrikkelijke dialogen tussen de teenagers, we zullen op z’n minst kunnen genieten van de stilistische mise-en-scène en de geweldige fotografie van Jeff Cutter die eerder al zijn kunnen bewees met Orphan (2009). Elm Street zou in principe toch iets meer brains moeten vertonen (figuurlijk), dan pakweg een Michael Myers Halloween prent of een Friday the 13th slasher. Hopelijk hebben de scenaristen Wesley Strick (Return to Paradise, Wolf, The Glass House) en Eric Heisserer de prent niet gemaakt voor pubers dan wel voor volwassenen.

Bij de cast zien we als enig bekend gezicht Clancy Brown opduiken als woeste ouder die Freddy levend roostert. Voor de rest spelen de makers het op safe met nieuwe gezichten wiens voorname kwaliteit is dat ze een mooi snoetje hebben, zoals Rooney Mara, Kyle Gallner, Thomas Dekker, Katie Cassidy en Connie Britton. Er is nog geen releasedatum bekend voor België maar verwacht deze maar in de zomer van 2010.

***Related Posts***
30/10/2010: A Nightmare on Elm Street (2010) review
20/03/2009: Friday the 13th filmbespreking
31/01/2008: A Nightmare on Elm Street zonder Robert Englund
03/10/2007: Friday the 13th ondergaat Bay-touch
19/03/2006: Jordana Brewster in Texas Chainsaw Massacre: The Beginning
12/02/2006: Freddy vs. Jason vs. Michael Myers
27/04/2005: The Birds krijgt een Bay-touch

Ik had in het begin niet veel van deze prent verwacht. Ik bedoel, wie staat er te wachten op de zoveelste Luc Besson productie? Als je er één van hebt gezien, ken je ze allemaal. En dus was mijn verbazing enorm toen ik een degelijke en spannende actie-thriller voorgeschoteld kreeg. In Taken (2008) van Pierre Morel (Banlieue 13) zien we een Liam Neeson die de vendetta toer opgaat en iedereen op zijn pad in elkaar klopt. Het voelt aan als een geslaagde 80’ties actie thriller volgestouwd met clichés en buitengewoon harde confrontaties, zoals we ze nog maar weinig meer zien.

Korte inhoud: Bryan Mills (Liam Neeson) is een voormalige undercover CIA agent met een stevige reputatie. Zijn dedicatie voor zijn job heeft hem enkel zijn huwelijk gekost. En terwijl zijn ex-vrouw Lenore (Famke Janssen) de draad heeft opgepikt met een rijke vent (Xander Berkeley), probeert Bryan in ieder geval de relatie met zijn dochter Kim (Maggie Grace) in stand te houden. Bryan heeft heel wat duistere kanten van de wereld gezien en dat maakt hem tot een overbezorgde vader. Wanneer Kim met haar vriendin Amanda (Katie Cassidy) op vakantie wil naar Parijs ziet hij dat dan ook niet zitten. Lenore en Kim weten hem toch over te halen op voorwaarde dat Kim hem iedere dag belt zodat hij weet waar ze is. Meteen de eerste dag in Parijs gaat het al fout wanneer Kim en haar vriendin worden ontvoerd door nietsontziende vrouwensmokkelaars. Kim weet haar daddy nog net op het laatste moment te bellen. Wanneer deze een van de ontvoerders aan de telefoon krijgt laat hij op niet mis te verstane wijze weten dat hij over de middelen en capaciteit beschikt om de ontvoerders op te sporen en hen een lesje te leren.

Door het scherpe camerawerk van Michel Abramowicz en de getimde montage komt deze verder routineuze actiefilm toch boven de gemiddelde dertien in een dozijn film uit. De gevechts-choreograaf heeft zichtbaar zijn lessen getrokken uit de Bourne-films en de klappen komen dus dubbel zo hard aan. Het is toch altijd weer interessant wanneer een acteur, die doorgaans in het betere drama zit, eens flink wat kunst- en vliegwerk laat zien in een actiefilm als deze en dan ook nog goed uit de verf komt.

Alles begint heel braaf en ingetogen waarbij nog geen enkele notie bestaat van hetgeen dat komen gaat. Er zit in het begin wel een kleine scène in waarin we de Neeson zien ontpoppen als de ideale bodyguard voor de tiener popster Sheerah gespeeld door de Australische popster Holly Valance, maar verder is het familie-stuff-drama tussen ex-vrouw en dochter. Vanaf het moment dat Bryan echter in Parijs aankomt en contact neemt met zijn oude contacten is het hek van de dam en zien we de One-Man-American-Army tot leven komen. Bryan knokt zich een weg door de onderwereld, laat een spoor van dood en verderf achter zich en de ontvoerders weten niet wat hen overkomt.

De zwaktes in Taken liggen vooral in het script die na de ontvoering iets te weinig branie laat zien, zélfs voor een vendetta-prent. Laten we in ieder geval hopen dat Jan Verheyen met zijn sequel op De Zaak Alzheimer, de Jef Geeraerts thriller Dossier K. (2009), iets meer diepgang geeft aan de Albanese maffia, want hier is het huilen met de pet op. De badguys zijn kartonnen borden zonder diepgang, wat dan weer perfect past in het plaatje. Je stelt je als kijker nooit echt de vraag of het doel de middelen wel heiligt. Je bent gewoon opgetogen dat Neeson die slechteriken één voor één naar de hel stuurt. De scenaristen, Robert Mark Kamen en Besson, hebben alle morele dilemma’s ontweken en uitgepakt met een eenduidige film die zich als volgt vertaalt: “Geef mijn dochter terug of ik trek uw oogbollen uit”. Vervang echter Neeson door een minder overtuigende acteur en de film valt met zijn filterdun stereotype verhaaltje en super-slechte dialogen plat op zijn gat, zoals die vele andere recente Besson-actie-vehikels. Dit is fast-food, maar dan wél met een onweerstaanbare smaak.

Taken wordt uitgegeven door Warner Bros en is dte verkrijgen op DVD en Blu-ray.

***Related Post***
22/03/2008: Taken trailer

De aantrekkelijke jone zangeres Jessica Simpson, die ondertussen officieel opnieuw een vrijgezel is, heeft net naast de rol van Lucy Ewing gegrepen, in de bioscoopversie van de soap Dallas (2007). En dat is wel jammer voor Jess want ze kreeg ook de rol niet van Bond-girl Vesper Lynd en heeft op de koop toe een aantal gepeperde rekeningen te betalen. Niet alleen kost de scheiding bakken geld, maar heeft ze ook nog eens een miljoenen proces aan haar been van haar kledingsponsor.

Jessica sloot in 2004 een driejarig miljoenencontract met kledingfabrikant The Tarrant Apparel Group af, om hun kleding te promoten. Het merk is van mening dat Jessica dat amper gedaan heeft. Jessica staat bijna voortdurend in de spotlights, want ze moet vaak van het ene celebrity-gala naar het andere, maar dat doet ze dus te weinig in kleding van The Tarrant Apparel Group. Het bedrijf eist maar liefst 100 miljoen dollar schadevergoeding. Simpson en haar management hebben nog niet gereageerd op de klacht.

De felbegeerde Dallas-rol werd voor Jessica’s plastieken neusje weggekaapt door de 19-jarige actrice Katie Cassidy (zie foto). Nog een geluk voor de reputatie van de film is Lindsay Lohan ook van het lijstje geschrapt. Naar verluidt zou hoofdrolspeelster Jennifer Lopez - die Sue Ellen vertolkt - zich met hand en tand verzet hebben tegen zowel Simpson en Lohan. Jennifer voelde zich waarschijnlijk een beetje teveel als het zwarte schaap toen zowel actrice Jennifer Garner het liet afweten alsook regisseur Robert Luketic het project heeft verlaten allebei omwille van J-Lo. Het wordt daar een fijne boel op de set. Als producer zou ik nog twee roddelpers-journalisten aanwerven en er is alle dagen gratos reclame voor Dallas.

Katie Cassidy is de dochter van het vroegere tieneridool David Cassidy, die speelde in de televisieserie The Partridge Family. Zelf speelde de blondine in de moralistische televisieserie 7th Heaven. Eerder sprak Charlene Tilton, die Lucy in de oorspronkelijke televisieserie speelde, zich uit tegen de keus voor Simpson. "Jessica is knap, maar te oud", oordeelde Tilton. Jessica is 25.

De film wordt geregisseerd door Gurinder Chadha (Bend it like Beckham) maar blijkbaar heeft hij weinig in de pap te brokkelen. Een acteur kiezen is normaalgezien de taak van een regisseur, voor de simpele reden dat ZIJ ermee moet werken. Er zijn uiteraard uitzonderingen, maar dit zou eigenlijk de regel moeten zijn.

***Related Posts***
14/06/2007: Dallas in de prullenmand
17/11/2006: Dallas wordt een komedie
15/08/2006: Jessica Simpson in Employee of the Month en misschien in de remake van Working Girl
05/08/2006: J-Lo verlaat Dallas
03/07/2006: Geen Dallas voor Jessica Simpson
06/06/2006: Jennifer Garner haakt af omwille van J-Lo
02/04/2006: Dallas regisseur Robert Luketic houdt het voor bekeken
16/03/2006: Dallas casting
10/02/2006: Jessica Simpson in Baywatch the movie
25/12/2005: Jessica Simpson in de running voor Bond-girl rol
08/08/2005: Jessica Simpson in aanmerking voor The Bodyguard 2
30/04/2005: Jessica Simpson in The Dukes of Hazzard