kathryn bigelow

  • Wonder Woman een puinhoop? Patty Jenkins slaat terug

    Pin it!

    Zit er een volgende donderwolk aan te komen voor Warner Bros en DC? Na het teleurstellende Man of Steel (2013) , het zwakke Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) en de ronduit beschamende Suicide Squad (2016), duiken nu geruchten op dat de Wonder Woman (2017) productie een puinhoop is.

    wonder_woman_2017_poster.jpg

    Toch waren die kleine momentjes van Wonder Woman in Batman v Superman hoopvol, is er nu zoveel druk op de schouders van deze productie dat iedereen waarschijnlijk heel gespannen is en de studio iedereen op de hielen zit. Een nieuwe teleurstelling zou wel eens een doodsteek kunnen zijn op hun paradepaardje Justice League (2017). Wonder Woman wordt geregisseerd door Patty Jenkins, die net zoals David Ayer geen regie-ervaring heeft met cgi-films, maar wel haar status als drama-regisseuse heeft bevestigd met Monster (2003). Mijn enige bedenking bij Patty Jenkins is: dát was 13 jaar geleden! Wat heeft ze in tussentijd gedaan? Een handvol episodes in een paar tv-series, ... NUL langspeelfilms. Hoe DC en Warner Bros bij haar zijn gekomen blijft voor mij een mysterie. Was deze film niet beter toevertrouwd aan Kathryn Bigelow? De toekomst zal het uitwijzen.

    De eerste Wonder Woman trailer vond ik zelf nog wel veelbelovend, maar een anonieme insider zou hebben verklaard dat het een puinhoop is. Maar natuurlijk probeert Jenkins dat tegen te spreken. De "party pooper" zou een open brief hebben geschreven naar Warner Bros CEO Kevin Tsujihara, een hoge piet die nog steeds zijn job heeft (naast andere hoge pieten als regisseur Zack Snyder) na verschillende teleurstellingen. En als er ontslagen vallen is dat meestal onderaan de ladder, en de briefschrijver zou een ex-werknemer zijn van de studio. Lees hier de brief.

    Een passage leest als volgt: Waar ben je mee bezig? Ik wens dat jij in je auto moet leven tot je een nummer 1 film kan maken. Dan zou Wonder Woman misschien zo geen puinhoop zijn. Probeer je niet te verschuilen achter de goede trailer. Insiders bevestigen nu al dat het opnieuw rotzooi is. Het is bijna indrukwekkend hoe je dezelfde producenten en leidinggevenden figuren blijft belonen voor het maken van dezelfde fouten. De regisseuse van Wonder Woman is furieus en ging meteen in tegenaanval op Twitter. En ik kan haar geen ongelijk geven. Wat is de waarde van zo'n open brief indien de auteur ervan onbekend is?

    En ja, we hebben hier te maken met iemand die ontslagen werd, dus misschien niet meteen de meest ideale persoon die een oordeel kan vormen over een productie. Dus moeten we dit nieuws met een korrel zout nemen. Daarnaast moeten we ervan bewust zijn dat Wonder Woman nog 10 maanden voor de boeg heeft. Blade Runner had ook een woelige productie, maar uiteindelijk is het één van de beste films ooit geworden. Zelfs recent, over Ant-Man (2015) kwamen er ook geruchten dat na de regisseurswissel deze film zou zuigen als geen ander, wel het is uiteindelijk een schot in de roos geworden. Anderzijds heeft WB een slechte track record, en op dit ogenblik zou het me verbazen dat ze het nu aan het rechte eind hebben en ik heb ondertussen al alle hoop opgegeven voor Justice League. Toch geef ik WW nog het voordeel van de twijfel. En wie weet, met lage verwachtingen kan ik misschien nog aangenaam verrast zijn, cf. Deadpool (2016).

     

    *** Wonder Woman trailer ***
  • Point Break remake is een humorloos en saai Red Bull event

    Pin it!

    Wel, het ziet er naar uit dat de Point Break (2015) reboot een grote flop aan het worden is. De film staat niet in onze Top 10 Worst Movie lijst, voor de simpele reden dat de film bij ons pas op 13 januari 2016 in de bioscoop komt en de persvisie geplannd staat op 5 januari.

    point_break_2015_poster02.jpg

    Korte inhoud: Johnny Utah is een jonge FBI-agent (Luke Bracey) die in een uitzonderlijke groep van extreme sporters infiltreert die ervan verdacht worden een reeks ongeziene overvallen op bedrijven te hebben gepleegd. De leider van de bende heet Bodhi (Edgar Ramirez) en kan het meteen goed vinden met Utah. Hij gaat undercover met gevaar voor eigen leven en probeert te bewijzen dat deze atleten de architecten zijn van de verbijsterende misdaden die de financiële markten over de hele wereld opschudden.

    De posters van de film zagen er nog wel veelbelovend uit en op zich waren er wel mogelijkheden voor een leuke actieprent, ook al zat niemand echt te wachten op deze remake van de film van Kathryn Bigelow met Patrick Swayze en Keanu Reeves. Ook de nieuwe cast zag er eigenlijk niet zo interessant uit, met in de hoofdrol Luke Bracey, de veel weg had op de lelijke halfbroer van Chris Hemsworth. Edgar Ramirez is verre van een slechte acteur, maar het materiaal die hij aangereikt krijgt. Maar de filmcitici boren de prent werkelijk in de grond: stijf, humorloos, geen spanning, saai en over-the-top Red Bull event. Het lijkt er wel op de de makers meer bezig waren met het verzinnen van nieuwe stunts in plaats van zich te bekommeren om datgene wat deze eerste Point Break film zo goed maakte, met name ook de grote dosis satire en selfrelativering.

    In de film zit er zelfs een Bodhi & Johnny Utah relatie; maar het duo werkt niet in deze prent. In de film van Bigelow heb je een heftige actie-sequentie waarin Utah op de hielen zit van Bodhi in een helse achtervolging in voortuintjes met honden en huizen met hysterische huisvrouwen. Op het einde valt Utah in mekaar nadat zijn knie het begeeft maar mikt zijn pistool op Bodhi terwijl hij op de grond ligt. Maar in plaats om hem neer te knallen schiet hij woest in de lucht. Op dit moment kwam die bromance tussen die twee mannen echt tot een climax. In deze remake proberen ze dit te herhalen maar slaan ze blijkbaar de bal volledig verkeerd. Het was puur uit een nostalgische reflex en de scène is losgerukt van zijn macho-bromance context

    De originele film uit 1991 was gebaseerd op het verhaal van Vince Papale, een 30-jarige barman uit Philadelphia die er alles voor over had om bij de NFL Philadelphia Eagles te spelen in 1976. In de nieuwe film is er geen Gary Busey, maar de rol van Angelo Pappas wordt deze keer vertolkt door Ray Winstone. De vrouwelijke hoofdrol wordt gespeeld door Teresa Palmer. Het scenario van de film wordt geschreven door Kurt Wimmer (Total Recall 2012, Equilibrium, Law Abiding Citizen).

    point_break_2015_poster03.jpgpoint_break_2015_poster04.jpgpoint_break_2015_poster05.jpgpoint_break_2015_poster06.jpg

    In de States had de studio geen beetje geloof in hun film en hebben ze beslist om de persvisie te plaatsen de dag voor de filmrelease, en dat was niet omwille van spoilers te vermijden in de pers zoals bij Star Wars: The Force Awakens, maar wel omdat weten dat ze met een stinker te maken hebben. Point Break haalt amper 7% op Rotten Tomaties en aan de box-office lijkt het een grote flop te worden. Bij deze zijn jullie gewaarschuwd.

    ***Related Posts***
    02/07/2016: Point Break remake op DVD en Blu-ray
    31/05/2015: Point Break remake zoekt het in de extreme sports
    15/05/2008: Point Break 2 goes Indonesia
    15/05/2007: Point Break 2 met Patrick Swayze?

     

    *** Point Break trailer ***

  • Over seksisme in de filmwereld en idiote discussies

    Pin it!

    Seksisme is de wereld nog niet uit. Er zijn nog heel wat landen waar mensen nog dagelijks worden gediscrimineerd of onderdrukt op basis van hun geslacht. Maar ook in het vrije en democratische Westen blijft het bestaan. Het seksisme kan betrekking hebben bij zowel het mannelijk als vrouwelijke geslacht, ook al merken we dat de media vooral de klemtoon legt op vrouwen die het slachtoffer zijn van seksisme. Dankzij het feminisme van de 20e eeuw is er al heel wat vooruitgang geboekt, en we zien bijvoorbeeld dat vrouwen ook steeds meer opduiken als CEO in Belgische top-bedrijven en belangrijke politieke portefeuilles beheren. Tevens op internationaal vlak komt de vrouw steeds meer op de voorgrond - en wie weet krijgen we binnenkort onze eerste vrouwelijke president van Amerika. Maar dat seksisme nog steeds bestaat zag je onlangs nog op de Rode Loper in Cannes.

    anita_sarkeesian_tropes_vs_women_feminist_frequence.jpg
    Photo: Anita Sarkeesian

    Maar in het geëmancipeerde Westen kan de discussie ook ontsporen en zelfs leiden tot censuur en stigmatiseringen. Een kennis van mij wees me er recentelijk op dat in de game-wereld al een tijdje een oneerlijke discussie aan de gang was over de positie van de vrouw in games. Het nam zelfs perverse proporties aan waar mensen (zoals Anita Sarkeesian en Jonathan McIntosh van Feminist Frequency) games gingen ontleden op zoek naar het kleinste beetje seksisme of zelfs bewust beelden uit games verkeerd interpreteren om er de stempel "seksistisch" en/of "misogynie" op te plakken. Feminist Frequency is bekend van de succesvolle Kickstarter voor de Tropes vs Women in Video Games YouTube serie. Deze 12-delige serie is er ondanks de ingezamelde 158.922 dollar van 6.968 backers niet gekomen. Het project had volledig klaar moeten zijn op augustus van 2012, maar vandaag (juni 2015), is zelfs de helft van wat beloofd werd nog niet afgewerkt. Om een refund vragen bij McIntosh of Sarkeesian zal u een block opleveren, vragen naar informatie in verband met de vertraging zal u ook een block opleveren, kritiek op hun manier van werken, inderdaad, een block. Beiden media critics, beiden verdragen geen kritiek en weigeren erop te reageren. (Voor meer info, check out Open Letter FemFreq, I Love Games, You Stole My Artwork: FemFreq en #GamerGate over eerlijke journalistiek).

    Ook de filmwereld is niet gevrijwaard van dergelijke van de pot gerukte discussies. Onlangs zag ik nog een boycot van Return of Kings lid Aaron Clarey op de zogenaamde feministische propagandafilm Mad Max: Fury Road (2015) of nog de Joss Whedon Twitter Harassment nadat de regisseur zijn Natasha Romanoff / Black Widow personage in Avengers: Age of Ultron (2015) zou hebben afgeschilderd als een "damsel in distress". De ironie van dit alles was dat Joss een grote fan is (/was) van Anita Sarkeesian en haar FemFreq, en dat zij nu waarschijnlijk één van de aanstokers was van de "manhunt". Wat dit allemaal bewijst is dat mannen niet veel verschillen van vrouwen: Ze zijn beiden in staat om idiote discussies te voeren.

    mad_max_fury_road_2015_pic101.jpgtwitter_joss_whedon.jpg

    Lopen er seksisten rond op filmsets; die niet luisteren naar de mening van een vrouw, haar humeur bestempelen als een gevolg van haar menstruatie of actrices van 37 te oud vinden voor een filmrelatie met een 55 jarige acteur? Ik denk van wel, net zoals er ook macho's, idioten, prima donna's, betweters en racisten rondlopen. Lees trouwens de bloemlezing op deze Tumblr blog van verschillende vrouwen die 'shit' naar hun hoofd hebben gekregen van hun mannelijke collega's op filmsets. Mijn ervaring leert me wel dat ze bij ons steeds minder voorkomen en dat seksistische commentaren meestal scheef worden bekeken.

    De meeste films worden nog steeds gemaakt door mannelijke regisseurs. Maar net zoals de game-community, was de filmwereld achter de camera vooral een mannenbedoening. Maar dat is stilaan aan het veranderen, deels omdat het proces om een film te maken ook steeds minder fysieke arbeid verreist. Er moet nog af en toe wel gezeuld worden met zware camera's, grip-toestellen of lichtbronnen, maar het is niet meer zoals vroeger en tegenwoordig zie je vrouwen overal opduiken in verschillende departementen. De meest gevraagde Assistent Director (AD) - in essentie de drill sergeant van een filmset - op Belgische Filmproducties is een vrouw (nota bene: een ex-klasgenote van op de filmschool), en veel van de filmproductiehuizen waarvoor ik werk worden gerund door vrouwen.

    Maar we zien ook steeds meer vrouwelijke regisseurs, niet enkel voor drama's of rom-coms, maar ook voor actiefilms. Kathryn Bigelow (The Hurt Locker, Zero Dark Thirty) blijft nog steeds één van de meest boeiende regisseurs in Hollywood en haar Point Break (1991) staat in mijn Top 10 lijstje van Beste Actiefilms. En het bewijs dat er steeds meer vrouwen hun stempel zetten op de filmindustrie kan je zien in het huidige aanbod. Zo is er de Franse film Bande de Filles (2014) (Girlhood) van Céline Sciamma, die hiermee haar derde film maakt. Het verhaal concentreert zich op de 16-jarige Marieme (Karidja Touré), die leeft in een door regels geregeerde omgeving. De censuur die uitgeoefend wordt door de wijk waarin ze woont, de regels van de jongens en haar slechte schoolprestaties. Maar wanneer ze in contact komt met een groep meisjes die de vrijheid heeft afgedwongen, verandert alles. Ze omarmt de code van de straat, het geweld en de vriendschap om alles uit haar jeugd te halen. De film werd vorig jaar bij ons uitgebracht (oktober 2014) en is ondertussen te verkrijgen op DVD.

    point_break_1991_poster.jpggirlhood_bandes_de_filles_2014_poster.jpggirl_walks_home_alone_at_night_2014_poster.jpg

    Een andere film die dit jaar indruk maakte op het Off Screen Film Festival was, en hopelijk ook binnenkort in het reguliere bioscoopcircuit, is de vernieuwende zwart-wit pulpy horrorfilm A Girl Walks Home Alone at Night (2014) van Ana Lily Amirpour. Het verhaal draait rond een Iraanse spookstad genaamd 'Bad City'. Het is een plaats die stinkt naar eenzaamheid en de dood. De inwoners hebben desondanks niet in de gaten dat ze worden gestalkt door een eenzame vampier. Het duurt niet lang voordat de straten met bloed worden gekleurd.

    En binnenkort zullen de fans van Game of Thrones Maisie Williams aan het werk zien in The Falling (2014) van Carol Morley. Een mysterieus drama die zich afspeelt in 1969 in een Engelse meisjesschool. Maar deze film krijgt hier binnenkort een aparte review. In ieder geval is er een nieuwe wind aan het waaien in het filmlandschap, and I like what I see, en hopelijk ook meer high heels op de red carpet van regisseuses.

    *** A Girl Walks Home Alone at Night & Girlhood trailer ***

  • Point Break remake zoekt het in de extreme sports

    Pin it!

    Er is lange tijd sprake geweest van een Point Break sequel al dan niet met Patrick Swayze, maar na zijn overlijden zijn de plannen gewijzigd, en nu is de Point Break (2015) remake in een stroomversnelling gekomen.

    point_break_2015_poster.jpg

    De 44-jarige Gerard Butler, die wel met een surfplank overweg kan, had de rol van Bodhi moeten vertolken. De acteur was al 2 jaar geleden te zien in Chasing Mavericks (2012) als de legendarische surfer Frosty Hesson. Hoewel het orgineel draait rond surfers zou deze film eerder het accent leggen op extreme sporten. Maar gezien wijzigingen in planning heeft de acteur moeten afhaken. Zijn vervanger is de Venezolaanse acteur Edgar Ramirez (pic), die we kennen voor zijn rol als Carlos The Jackal in Oliver Assayas' driedelige miniserie "Carlos" (2010). De acteur wacht nog op zijn grote doorbraak en dit zou het wel eens kunnen worden.

    Maar het was uitkijken wie nu uiteindelijk Keanu Reeves ging vervangen als agent Utah, en ook al dachten velen dat het een bekende naam zou worden, pakken de makers uit met een fris Australisch gezicht. Maar Variety kwam al snel met het nieuws dat de rol zou gaan naar Luke Bracey (pic). De acteur begon zijn carrière zoals zovele Australische acteurs in de soap Home and Away om nadien opgepikt te worden in de pietluttige romcom van Selena Gomez, Monte Carlo (2011), gevolgd door de nog pietluttigere G.I. Joe: Retaliation (2013). Laten we hopen dat deze rol voor hem zijn uiteindelijke doorbraak zal bevestigen.

    Korte inhoud: Johnny Utah is een jonge FBI-agent (Luke Bracey) die in een uitzonderlijke groep van extreme sporters infiltreert die ervan verdacht worden een reeks ongeziene overvallen op bedrijven te hebben gepleegd. De leider van de bende heet Bodhi (Edgar Ramirez) en kan het meteen goed vinden met Utah. Hij gaat undercover met gevaar voor eigen leven en probeert te bewijzen dat deze atleten de architecten zijn van de verbijsterende misdaden die de financiële markten over de hele wereld opschudden.

    De regie van de remake is in handen van Ericson Core, die eerder al indruk heeft gemaakt met de sportfilm Invincible (2006) met Mark Wahlberg, Greg Kinnear en Elizabeth Banks. De originele film was gebaseerd op het verhaal van Vince Papale, een 30-jarige barman uit Philadelphia die er alles voor over had om bij de NFL Philadelphia Eagles te spelen in 1976. In de nieuwe film is er geen Gary Busey, maar de rol van Angelo Pappas wordt deze keer vertolkt door Ray Winstone. De vrouwelijke hoofdrol wordt gespeeld door Teresa Palmer.

    Het scenario van de film wordt geschreven door Kurt Wimmer (Total Recall 2012, Equilibrium, Law Abiding Citizen). Op de vraag of iemand zit te wachten op een remake van Point Break van Kathryn Bigelow: "Neen!" Het origineel is allesbehalve gedateerd en heeft ondertussen al zijn cultstatus verdiend. Maar de remake-machine spaart niemand. Hopelijk gaan vele jongeren met deze film ook de weg vinden van de originele film.

    point_break_2015_poster_pic01.jpgpoint_break_2015_poster_pic02.jpgpoint_break_2015_poster_pic03.jpg

    Maar de makers waren in ieder geval bewust van de sterkte van de originele film en hebben wijselijk besloten om geen echte remake te maken, dan wel een film die zich heeft geïnspireerd op de karakters en de plot uit de originele film. Het surfen is dus bijvoorbeeld gewijzigd in extreme sports (big-wave surfing, wingsuit flying, sheer-face snowboarding, free rock climbing, en high-speed motorcycling) en ook het verhaal lijkt nog maar weinig meer te maken met een klassieke beach-film en heeft veel weg van een GoPro-filmpje. Ook al verwacht ik hier niet zo heel veel van, en ben ikzelf geen mega-fan van de casting van Johnny Utah, ben ik wel benieuwd. Verwacht wordt dat deze prent begin 2016 in de bioscoop komt.

    *** Point Break trailer ***

    ***Related Posts***
    02/07/2016: Point Break remake op DVD en Blu-ray
    02/01/2016: Point Break remake is een humorloos en saai Red Bull event
    15/05/2008: Point Break 2 goes Indonesia
    15/05/2007: Point Break 2 met Patrick Swayze?

  • Zero Dark Thirty (2012) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Zero Dark Thirty (2012), de tweede militaire thriller op rij na The Hurt Locker (2008) voor Kathryn Bigelow, verwijst naar de militaire term: 30 minuten na middernacht en duidt tevens op de donkerheid en geheimhouding van één van de meest complexe militaire operaties in de geschiedenis van de Verenigde Staten: * spoiler alert * *spoiler alert* de tien jaar durende jacht naar en de eliminatie van Amerikaans staatsvijand nummer één... Osama Bin Laden, de Afghaanse ex-olie mogul en über-terrorist.

    zero_dark_thirty_2012_blu-ray.jpg

    Een verrassing was de aankondiging van deze halve documentaire allerminst: haast enkele ogenblikken na de dood van de Jihadist sprongen de bloeddorstige studiobonzen als vliegen op een stront om als eerste hun klauwen in een project te zetten dat de opbouw naar de mijlpaal in de ‘war on terror’ in kaart zou brengen voor het popcorn grazende multiplex publiek. Ze kwamen echter allen bedrogen uit. Jaren voorheen waren schrijver/producer Mark Boal en regisseuse Kathryn Bigelow reeds druk in de weer met de pre-productie voor de toen nog mislukte vangst op Bin Laden en diens bebaarde kornuiten in Afghanistan. Het toen nog getitelde Battle of Tora Borra. De film vond echter geen geldschieters, dus besloten Boal en Bigelow samen met producer Megan Ellison (motor achter prachtfilms als True Grit en The Master) Annapurna Pictures op te richten om de productie van de grond te krijgen.

    Enkele weken voor het filmen van start ging kwam echter het grote nieuws dat Bin Laden geëlimineerd was door US Special Forces in Pakistan. Het oorspronkelijke script werd daarom grondig herwerkt. Geen enkele concurrent kon dan ook Boal en Bigelow nog inhalen, hun huiswerk was immer al half klaar en contacten binnen militaire kringen, informanten van Al-Qaida en CIA-medewerkers waren reeds gelegd. Het vorige project beschreef uitvoerig elke procedure in een groot meesterplan naar de opsporing van topleden van Al-Qaida. Dat zelfde grondplan nam men dan logischerwijze gewoon over voor Zero Dark Thirty.

    Korte inhoud: Zero Dark Thirty vertelt het verhaal van de Amerikaanse zoektocht en uiteindelijk doding van Al Qaida's terroristenleider Osama Bin Laden door het Navy Seal Team Six. Op basis van een uitgebreid onderzoek, waarbij toegang tot vermeende geheime informatie is verkregen, volgen we de klopjacht op Bin Laden waarbij de nadruk wordt gelegd op de tijd in de aanloop naar zijn dood in Pakistan.

    Kunnen we spreken over een intrigerende, objectieve kijk op een actueel thema, dat de kijker sensibiliseert maar niet manipuleert, waar de makers zich niet laten versmachten door een altijd aanwezige politieke lobby die grotere belangen wenst door te drukken, én die er bovenal in slaagt top entertainment voor te schotelen? Neen, neen en nog eens neen. Ik geef u als Europese criticus een hopelijk wat verhelderende kijk op de meest overroepen film van het jaar die absoluut géén Oscar voor beste film verdient.

    Wat is concreet het grote probleem met deze overgewaardeerde dossierthriller? Naast het vervelend lang uitgesponnen verhaal, de kleurloze personages en de eendimensionale "terroristen", is het vooral de sluwe subjectiviteit en het overdadig patriottisme dat hier voor de zoveelste maal wordt opgevoerd. Ditmaal met wat meer tact dan we gewoon zijn. Al van bij de begingeneriek van de film begin je als kijker te zuchten wanneer de woorden 'based on true events' (facepalm) over het scherm rollen, en er wat audiotapes en beelden volgen van de 9/11 attacks om -geforceerd- pijnlijke herinneringen bij miljoenen Amerikanen op te roepen. Het kon niet clichématiger beginnen. Deze proloog zit de Patriottische Amerikaan nog steeds nauw aan het hart, maar om dan te aanschouwen dat men overschakelt naar een ruim half uur durende folterscène door een CIA ondervrager, die als 'noodzakelijk kwaad' in beeld wordt gebracht en de spreekwoordelijke schaal terug in evenwicht brengt voor de ondertussen al wraakbeluste Amerikaanse toeschouwer, wel, dàn pas beginnen de bedenkingen op dergelijke aanpak door te dringen. Zeker als we het vanuit een Europees standpunt bekijken: gematigder en helderder, niet verblind door Amerikaanse vaderlandsliefde.

    zero dark thirty,Kathryn Bigelow,the hurt locker,Mark Boal,Megan Ellison,Jessica Chastain,Kyle Chandler,James Gandolfini,Jason Clarke,Joel Edgerton,Mark Strong,Alexandre Desplatzero dark thirty,Kathryn Bigelow,the hurt locker,Mark Boal,Megan Ellison,Jessica Chastain,Kyle Chandler,James Gandolfini,Jason Clarke,Joel Edgerton,Mark Strong,Alexandre Desplat

    Het is eens te meer ergerlijk als de hondsbrutale marteling uitmondt in een bekentenis van een koerier van Bin Laden die een sleutelrol blijkt te spelen tot de uiteindelijke locatie van de terroristenleider. Reeds dan begint het door te dringen dat Kathryn Bigelow minstens evenveel pro-Amerikaanse propaganda wil overbrengen naast een boeiend verhaal. We vinden in de rest van de film trouwens geen enkele indicatie terug dat dergelijke ondervragingstechnieken een tegenovergesteld effect kunnen bereiken bij de ondervraagden. (Waarover experts ter zake het wereldwijd roerend eens zijn.) Vermeld daar dan als klap op de vuurpijl nog eens bij dat de CIA zeer nauw werd betrokken bij het project om de gang van zaken zo gedetailleerd mogen in kaart te brengen met het oog op 'realisme', dan kan je niet meer spreken van een volledig onpartijdig filmproject, wat Bigelow en de producenten ook mogen beweren.

    Wat gezegd van de acteerprestaties? Jessica Chastain wordt door critici reeds meer dan een jaar bestempeld als de beste actrice van haar generatie. Waar halen ze dat? De ex-Indie actrice speelde vorig jaar al mee in een nog harder overhyped vehikel: The Tree of Life (2011). Hier staat ze zo mogelijk nog fletser te acteren en kan ze de film absoluut niet dragen. Hoe kon het ook anders? Ze heeft amper karaktervormend materiaal om mee te werken: we volgen haar meer dan twee uur lang, maar komen werkelijk niets over haar privéleven te weten, wat haar drijft en hoe ze haar plaats in de wereld van de geheime dienst heeft veroverd. Onverschilligheid alom. Verdedigers van Zero Dark Thirty en diens cast roepen nogal gemakkelijk dat de plot het spreekwoordelijke personage is en dat de acteurs in functie staan van de ingewikkelde intrige. Goedkope analyse...

    Kyle Chandler die we kennen uit Super 8 (2011), is compleet miscast als één van Chastian's oversten en de altijd puike James Gandolfini (The Sopranos) komt veel te weinig aan bod als CIA directeur. Jason Clarke (Lawless) is een opkomend acteur waar we nog veel zullen van horen, maar het is tenenkrullend om te zien dat deze CIA-folteraar de ene moment aan het martelen gaat, om dan de andere moment gezellig de heilige Patras Familias te spelen. Joel Edgerton (Warrior) is één wandelend cliché als de Navy Seal die Bin Laden tussen de ogen neerkogelt en Mark Strong (Tinker Tailor Soldier Spy) roept en tiert de hele film lang als de operation-chief, zo hoort het ook als je de Hollywood handleiding van clichés keurig wilt volgen. Wat een verspilling van talent.

    zero dark thirty,Kathryn Bigelow,the hurt locker,Mark Boal,Megan Ellison,Jessica Chastain,Kyle Chandler,James Gandolfini,Jason Clarke,Joel Edgerton,Mark Strong,Alexandre Desplatzero dark thirty,Kathryn Bigelow,the hurt locker,Mark Boal,Megan Ellison,Jessica Chastain,Kyle Chandler,James Gandolfini,Jason Clarke,Joel Edgerton,Mark Strong,Alexandre Desplat

    De acteurs lopen vooral verloren in een te uitgerekte, en bij momenten zeer formulaire thriller. We lopen gans de film lang van verhoor naar verhoor, komen telkens wat meer details te weten over vertrouwelingen van Bin Laden, hun dagelijkse bewegingen, geplande aanslagen en hoe ze het netwerk van terrorisme levendig houden. Matig interessant, en weinig vernieuwend qua aanpak. Wat ook enorm storend werkt en wederom de wenkbrauwen fronst, is de simplistische voorstelling van de extremistische vijand. Velen van hen zijn nu éénmaal religieuze gekken, maar er zijn genoeg tragische figuren die terecht gevoed werden door haat tegen de alles platwalsende Amerikaanse oorlogsmachine (familielid van een oorlogsslachtoffer, een onterecht gevangen genomen burger, gebrainwashte rekruut van Jihadpredikers etc.) en die meer zijn dan woeste haatzaaiers met een verwilderde baard. Schoolvoorbeeld hoe het wel moet op dat vlak is bijvoorbeeld de serie Homeland, daar neemt men tenminste de tijd om twee kanten van het verhaal te laten zien.

    Actie is er weinig in deze Zero Dark Thirty, maar ze is wel zeer knap in beeld gezet. Dat is waar Bigelow (de ex-vrouw van actiefilmer James Cameron) in schittert. De militaire acties missen hun effect niet. Ze zien er overzichtelijk en spannend uit, en vooral zeer authentiek: het voordeel van een crew die mocht steunen op gedeelde ervaringen van militairen met tonnen ervaring in Afghanistan en Irak. Echter stelt vooral de finale in 'night-vision' van de militaire interventie ten huizen Bin Laden teleur. Ze is niet alleen tergend lang (bijna in real-time), de spanning wordt ontkracht omdat je al weet dat de Jihad-prediker een kopje kleiner gaat gemaakt worden... Ook de muziek van Alexandre Desplat behoort tot het beste van wat er in 2012 gecomponeerd werd in films. Het is geen bombastische militaire score à la Hans Zimmer, maar een aangrijpende, donkere score die de suspense in de film volledig draagt.

    Misschien een heel harde analyse van één van de meest succesvolle films van dit cinemajaar, maar volgens ons bij De FilmBlog toch terecht: Hollywood moet volwassen worden, zeker wanneer het de indruk wil wekken zeer dicht bij de waarheid te staan. Een objectieve voorstelling van bepaalde feiten kan men, maar het gaat heel moeilijk hand in hand als hun militaire apparaat in het verhaal geïntegreerd zit, veel te snel koppelen ze deze macht aan globale superioriteit en het verfoeien van waarden van andere maatschappijen.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 14 februari 2013

    ***Realted Posts***
    14/01/2013: Is Zero Dark Thirty een ordinaire propagandafilm?
    06/09/2012: Zero Dark Thirty en Code Name Geronimo op zoek naar Bin Laden

     

    *** Zero Dark Thirty trailer #3 ***

  • Is Zero Dark Thirty een ordinaire propagandafilm ?

    Pin it!

    Los van de controversie rond de enorme Oscar snubs van 2013 en de ontevredenheid van Spike Lee over Django Unchained, is er nog een grotere controversie, met name die rond de film van Kathryn Bigelow, Zero Dark Thirty (2012). Blijkbaar zou niet iedereen opgezet zijn met de boodschap dat 'foltering aanleiding zou hebben gegeven tot het vinden van Osama Bin Laden'. Op deze manier zou het dan ook folteringen ietwat bewieroken.

    Korte inhoud: De film vertelt het verhaal van de Amerikaanse zoektocht en uiteindelijk doding van Al Qaida's terroristenleider Osama Bin Laden door het Navy Seal Team Six. Op basis van een uitgebreid onderzoek, waarbij toegang tot vermeende geheime informatie is verkregen, volgen we de klopjacht op Bin Laden waarbij de nadruk wordt gelegd op de tijd in de aanloop naar zijn dood in Pakistan. Zero Dark Thirty is de term die gebruikt werd door militairen om een onbepaald tijdstip aan te geven wanneer het donker is.

    zero dark thirty,kathryn bigelow,django unchained,amy pascal,the academy awards,martin sheen,mark boal,ed asner,jessica chastain

    Ik zal de film op 25 januari te zien krijgen, maar van wat ik heb opgevangen zou foltering, net zoals in de tv-serie "24", een belangrijke factor zijn in het verhaal. De vraag die we ons nu kunnen stellen is hoe accuraat de film is. Wat Jack Bauer uitspookt met zijn terroristen, dat creëert minder controversie met name omdat alles als entertainment gezien moet worden, het ook veel ruimer is dan foltering en het geen platform heeft gekregen zoals dat het geval is bij een Oscar-nominatie. Zero Dark Thirty is daarentegen duidelijk gebaseerd op waar gebeurde feiten. De vraag die je dan kunt stellen is nu waar de grens ligt tussen feit en fictie, en wanneer je kan spreken van 'misleiding' of zelfs van 'propaganda'. Het zou me echter verbazen dat de makers op de hoogte waren van alles wat er zich achter de schermen afspeelde. Dus zal er wel hier en daar verzonnen stukken in voorkomen. Het hoofdpersonage Maya (Jessica Chastain) is bij mijn weten gebaseerd op een echte vrouw die undercover was bij de CIA, maar haar personage is zonder twijfel wat opgesmukt. Gezien dat ze undercover leefde heeft Chastain zelfs nooit een gesprek met haar kunnen voeren, dus is de vertolking deels gebaseerd op beschrijvingen van anderen én eigen invulling. Toch maakt Kathryn zich sterk dat ze inkijk had in confidentiële informatie via de CIA en het Pentagon, zonder autonomie over het script te verliezen. Op de kritiek over de folterscènes die bijna 1/3 van de film uitmaken zei ze het volgende op CBS: " Ik dacht dat het belangrijk was om een waar gebeurd verhaal te vertellen. En het maakt deel uit van onze geschiedenis. Het is controversieel, maar het is een deel van ons verleden."

    Martin Sheen en Ed Asner, twee oude Hollywood sterren, hebben zich in ieder geval in het debat gemengd en de film met de vinger gewezen. Ze vinden het ongehoord dat een dergelijke prent genomineerd wordt als Beste Film terwijl hij een wel een heel dubieuze boodschap predikt. Asner liet zijn bezorgdheid merken: " Eén van de meest talentvolle vrouwelijke regisseurs dreigt een marionet te worden van het systeem." De twee leden van The Academy schrijven dus geheel in op de mening van velen die vinden dat er best niet gestemd wordt op Zero Dark Thirty die 5 nominaties op zak heeft. Of dit iets zal uithalen lijkt twijfelachtig, maar het zal misschien wel zijn invloed hebben en bij een twijfelgeval zal een andere film misschien met het beeldje gaan lopen.

    Wie hier uiteraard niet mee opgezet is, zijn de mensen van Sony die een slordige 20 miljoen in de film hebben gepompt + een veelvoud aan middelen voor de promotie van de film voor de release maar uiteraard ook voor zijn plaats in de Oscar-race. Co-chairman Amy Pascal, één van de machtigste dames in Hollywood sprong de filmmakers bij: "Zero Dark Thirty is geen propagandafilm voor foltertechnieken, maar om nu dit feit van de geschiedenis niet in het verhaal op te nemen zou onverantwoord en onjuist geweest zijn. Wij steunen Kathryn Bigelow en (scenarist) Mark Boal en staan volledig achter deze buitengewone film. We zijn echter verontwaardigd dat een verantwoordelijk lid van The Academy zijn stemrecht zou gebruiken binnen de AMPAS (Academy of Motion Picture Arts and Sciences) als een platform om hun eigen politieke agenda te bevorderen. " Haar reactie is er gekomen na het opiniestuk And the Oscar for promotion of torture goes to … op truth-out.org. David Clennon maakte in zijn stuk ook bekend dat hij als lid van The Academy niet voor de film zou stemmen in om het even welke categorie ook.

    Ik heb de film nog niet gezien dus wil ik Zero Dark Thirty het voordeel van de twijfel laten. Een controversiële film wil nog niet zeggen dat de inhoud ervan verwerpelijk is. Neem nu de hetze rond die andere controversiële film Django Unchained, een film die bekritiseerd wordt omdat hij racistisch van aard zou zijn. Ik heb de film gezien en vond eigenlijk net het tegenovergestelde. Daarnaast is het niet meteen een film die je serieus moet nemen. Dat is meteen duidelijk van bij de eerste minuut. De controversie lag voor mij niet zozeer in het al dan niet gebruik van het N-woordje, of de zogenaamde "frivole verfilming" van slavenhandel, maar wel hoe iemand een film kan onderuit halen zonder deze ook maar gezien te hebben.

    Anderzijds, heb ik soms wel wat moeite met films die zich zogenaamd baseren op waar gebeurde feiten, maar eigenlijk zo goed als alles gaan dramatiseren of romantiseren. Kan je dan nog uitpakken met de claim dat de film gebaseerd is op waar gebeurde feiten? JFK (1991) leek zo echt dat een gehele generatie is beginnen geloven dat de CIA en de maffia achter de moord zaten van de president en dat Oswald eigenlijk een zondebok was. Het filmmedium is een machtig instrument en kan tevens gebruikt worden als propaganda-middel, de filmgeschiedenis staat er bol van. Dat de zender Fox een serie als "24", die foltering als een noodzakelijk kwaad beschouwd, maar al te graag uitzendt kan ik niet ontkennen. Het was een milde ondersteuning van de praktijken van Bush en Cheney. Maar het was voornamelijk entertainment en ik als grote fan van de serie ben nooit pro-foltering geweest. Maar in het verhaal waren het dergelijke smeerlappen dat je niet liever had dan dat Jack Bauer hun smoel kon demonteren. Het was net zoveel entertainment als Leatherface die met een kettingzaag achter een rondborstige blondine aanzit.

    Maar als je te maken hebt met een drama, gebaseerd op waar gebeurde feiten, dan vind ik dat de filmmakers de morele plicht hebben om de waarheid na te streven, ook al past dit niet binnenin hun verhaal. Ze kunnen een manier zoeken om het beter te maken zonder de waarheid geweld aan te doen, of gewoon duidelijk maken dat het om fictie gaat, en bijvoorbeeld niet de echte namen van terroristen en vrijheidsstrijders te nemen. Het is dus niet het punt of de foltering al dan niet verzwegen moet worden, maar wel of dit "waarheidsgetrouw drama" niet op een manipulerende manier folterpraktijken in een beter daglicht zet. Los van het feit dat het mensonterend is, is foltering nog minder betrouwbaar dan een leugendetector. Laten we immers niet vergeten dat de Amerikanen Irak zijn binnengevallen op zoek naar wapens van massa-destructie nadat de Libiër Ibn al-Shaykh al-Libi na zware foltering tot bekentenis overging van wat de Amerikanen wilden horen.

    Update 18/01/2013: Kathryn Bigelow heeft ondertussen nog maar een keertje gereageerd op de stortvloed aan kritiek over de folterscènes in haar film. "Ik vraag me af of de gevoelens die worden geuit over mijn film niet beter geprojecteerd kunnen worden op diegenen die verantwoordelijk zijn voor het beleid van de Amerikaanse regering", zei ze aan de Los Angeles Times. "Experts verschillen enorm van mening over feiten rond de missie van de geheime diensten en ongetwijfeld blijft dat debat bestaan. Ik denk persoonlijk dat Bin Laden is gevonden dankzij intelligent speurwerk. Martelingen waren, zoals we allemaal weten, een onderdeel van de eerste stadia van de jacht. Dat betekent niet dat ze direct leidden tot de schuilplaats van Bin Laden. Degenen die werken in de kunsten weten dat het tonen van beelden niet hetzelfde is als het goedkeuren ervan. Als dat zo zou zijn, zou geen enkele kunstenaar meer iets onmenselijks kunnen tonen."

    Een aantal Amerikaanse politici is ontsteld over de manier waarop Bigelow het gebruik van martelingen in beeld brengt. Daarnaast laat de Amerikaanse Senaat onderzoeken of de CIA geheime informatie heeft gelekt naar Bigelow en Boal. Ook het Pentagon voert dergelijk onderzoek uit. Onermeer ook Oud-presidentskandidaat John McCain vindt dat de film het idee geeft dat de martelingen uiteindelijk hebben geleid tot het vinden van Bin Laden. Hij eiste dat de filmmakers vooraf aan de kijkers duidelijk zouden maken dat de film niet is gebaseerd op feiten. De film opent nu met een verklaring dat de film is gebaseerd op verklaringen van directe betrokkenen.

    *** Related Post***
    06/09/2012: Zero Dark Thirty en Code Name Geronimo op zoek naar Bin Laden