kathleen quinlan

  • Horns (2013) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De thriller Horns (2013) is de film waarin Daniel Radcliffe aantoont dat er nog leven is na Harry Potter. De Britse acteur, deze keer met uitstekend Amerikaans accent, laat zien dat hij een volledige film kan dragen. En Radcliffe heeft hier een hele last om dragen want Horns laat zich niet makkelijk in één genrevakje stoppen. De film is een gewaagde mix van verschillende genres: wat begint als een klassieke whodunnit, eindigt als een pure horrorprent met daartussen ook nog romantische, drama-, coming-of-age-, fantasy- en bovennatuurlijke elementen. Gelukkig weten de makers – op het bizarre over the top horroreinde na – alles vrij goed in toom te houden en al bij al is Horns een ietwat vreemde, maar zeker boeiende film met een uitstekende Radcliffe.

    horns_2013_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Ignatius 'Ig' Perrish en Merrin Williams (Juno Temple) zijn al sinds hun kindertijd dikke vrienden. En niet lang nadat ze elkaar leerden kennen, werden ze ook een koppel. Maar hun idyllische leventje wordt brutaal verstoord wanneer Merrin wordt vermoord. Omdat het koppel de fatale avond al ruziënd werd gezien in een restaurant, is Ig de hoofdverdachte. Hij houdt echter vol dat hij onschuldig is, maar slechts weinigen lijken hem te geloven. Zelfs zijn ouders lijken niet helemaal overtuigd van zijn onschuld.

    Gelukkig gelooft Igs jeugdvriend Lee Tourneau (Max Minghella) wel dat Ig niet de dader is en hij neemt als advocaat de verdediging van Ig op zich. Het wordt een moeilijke zaak want het bewijs wijst allemaal naar Ig en de journalisten zwermen als vliegen rond de jongeman. Na een dronken avond wordt Ig ’s morgens plots wakker met twee duivelse horens op zijn voorhoofd. Hij ontdekt al gauw dat mensen plots supereerlijk tegen hem zijn en hem hun grootste smerige geheimen vertellen. Ig lijkt het slechtste in de mens naar boven te halen en besluit zijn nieuwe gave aan te wenden om de echte dader te zoeken.

    Het verhaal lijkt op het eerste gezicht behoorlijk bizar en het gegeven van de twee horens zou er in verkeerde handen zeer snel heel belachelijk kunnen uitzien. Maar gelukkig heeft Horns een zeer degelijke cast en crew gekregen die van het basismateriaal een verrassend goede film maken. Het verhaal is trouwens gebaseerd op een boek van Joe Hill, een naam die misschien niet meteen een belletje doet rinkelen, maar Hill is niemand minder dan de zoon van Stephen King.

    Het boek van Hill werd tot filmscript verwerkt door Keith Bunin, een vrij onervaren scenarist die enkel zeven afleveringen van de reeks “In Treatment" schreef. Maar Bunin heeft zich uitstekend van zijn taak gekweten en heeft een scenario afgeleverd dat 100 minuten blijft boeien en alleen in de laatste 20 minuten een beetje ontspoort wanneer volop de gore horrorkaart wordt getrokken waardoor deze scènes niet passen bij de rest van de film.

    Achter de camera staat de Franse regisseur Alexandre Aja wiens carrière sterk begon met Haute Tension en de remake van The Hills Have Eyes, maar daarna wegdeemsterde met Mirrors (2008) en Piranha 3D (2010). Met Horns – zijn eerste niet-remake – toont Aja dat hij in dit genre een regisseur is waarmee rekening moet gehouden worden. Met inventief camerawerk en een gepast kleurenpalet schept Aja een troosteloze wereld voor Ig, die met weemoed terugdenkt naar zijn – ook letterlijk – kleurrijke verleden. De scène waarin Igs broer Terry (Joe Anderson) tript is een visueel pareltje.

    Horns heeft een niet-lineaire opbouw. De film begint met een scène waarin Ig en Merrin stapelverliefd in het bos liggen. Dezelfde scène komt terug aan het einde van de film, maar krijgt door de voorgaande gebeurtenissen een heel andere betekenis. Veelvuldig wordt er ook gewerkt met flashbacks die de relaties tussen de personages uitklaren. Aan het begin van de film ben je als kijker volstrekt onwetend wat er precies is gebeurd. Zelfs het feit dat Ig wordt beschuldigd van de moord op zijn vriendinnetje, kom je pas na enkele scènes te weten. Het is een vertelstructuur die uitstekend past bij deze film.

    horns_2013_blu-ray_pic01.jpghorns_2013_blu-ray_pic02.jpghorns_2013_blu-ray_pic03.jpg

    Doorheen de film zitten er heel wat verwijzingen naar de Bijbel, zo zijn er niet alleen de evidente verwijzingen naar de duivel of de zeven hoofdzonden, maar let ook maar eens op de nummerplaten van de auto’s. De outfit van Radcliffe – donkere hoodie met een bordeaux t-shirt eronder – kan een knipoog naar Gryffindor zijn. De naam van Merrin verwijst dan weer naar vader Merrin uit The Exorcist. Het zijn allemaal leuke knipogen voor filmfans.

    Kortom, Horns is een film met een origineel gegeven. Het is een beetje een bizarre film die verschillende genres aanboort, maar Horns weet, op het te groteske einde na, zeker te boeien. In de cast springt vooral Daniel Radcliffe eruit als de getormenteerde hoofdfiguur. De Blu-ray ligt inmiddels in de winkelrekken. Op het schijfje vind je ook een ongeveer 20 minuten durende making of waarin cast en crew aan het woord komen over de productiegeschiedenis van de film. Niet echt heel spectaculaire info wat erin verteld wordt, maar toch een leuke extra.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 26 mei 2015

     

    *** Horns trailer ***
  • Breakdown (1997) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vanavond komt er wel een heel geslaagde actie-thriller / road movie op televisie, me name Breakdown (1997). Een film geschreven en geregisseerd door Jonathan Mostow, die zijn carrière begon met een onnozele R-rated komediefilm Beverly Hills Bodysnatchers (1989). Niemand dacht dat we nog van hem zouden horen tot hij 8 jaar later in contact kwam met Martha en Dino De Laurentis (pic), super-producers die meteen een pak poen op tafel had gelegd (36 miljoen dollar) om het script van Mostow te verfilmen.

    breakdown_1997_blu-ray.jpg

    De regisseur zelf is geen veelfilmer. Na Breakdown maakt hij nog de oorlogs-thriller U-571 (2000), Surrogates (2009) en binnenkort pakt hij uit met Hunter's Prayer (2015). Het zal nooit geen grote regisseur worden, maar Breakdown blijft tot nu toe wel zijn beste prent.

    Korte inhoud: Jeff (Kurt Russell) en Amy Taylor (Kathleen Quinlan) verhuizen naar Californië, en moeten een rit maken door het land. Wanneer ze in het midden van een woestijn stranden komt hun rit plotseling tot een stop. Amy krijgt een rit van een trucker om bij een restaurant te kunnen bellen, maar als ze na een lange tijd nog niet terug is raakt Jeff ongerust. Later blijkt dat niemand in het restaurant zijn vrouw gezien heeft. Hij moet er nu alles aan doen om zijn vrouw terug te vinden. Hij vermoedt dat ze gekidnapt is door een trucker genaamd Warren 'Red' Barr (J.T. Walsh).

    Mostow creëert op een effectieve manier een gevoel van isolement via het dorre en onbewoonde landschap, die zowel schoonheid en rust uitstraalt als een onherbergzame bedreiging. De lucht is er droog en stoffig. We zien de man alleen op de wereld, vrijwel hulpeloos. het enige wat hem nog recht houdt is zijn vastberadenheid om zijn liefde terug te vinden, ook al lijkt dit met elke dag die voorbijgaat meer onwaarschijnlijk. De enige mensen die in dit gebied leven zijn truckers, die het blijkbaar niet zo hebben voor toeristen en stadsmensen.

    Jeff Taylor's zoektocht naar zijn vrouw doet een beetje denken aan The Vanishing (1993), gebaseerd op de Hollandse Spoorloos (1988), en toch is het een totaal andere film. Daar waar The Vanishing meer een psychologische thriller was van een gestoorde psychopaat met een macaber plan, hebben we hier meer te maken met een actie thriller waarin de oorlog wordt verklaart op toeristen die niets te zoeken hebben in deze uithoeken van het land. Ik zou het eerder gaan vergelijken met een soort Red Rock West (1993) film, maar dan zonder de film noir elementen. Net zoals deze film blijft de actie behoorlijk geloofwaardig en gaat hij nooit echt over-the-top.

    breakdown_1997_blu-ray_pic03.jpgbreakdown_1997_blu-ray_pic01.jpgbreakdown_1997_blu-ray_pic04.jpg

    Maar de film dankt natuurlijk ook zijn charme aan de vertolking van Kurt Russell die opnieuw zijn gehele ziel in het personage heeft gelegd. We voelen zijn woede en leven volledig met hem mee. We zijn heel ver weg van Big Trouble In Little China of zelfs The Thing, maar dat toont maar aan hoe veelzijdig deze man wel is. In de film zet hij zijn karakter neer als een gewone man, met zowel angsten als twijfels. Geen heldhaftige pirouettes maar een man in actie die vastberaden is zijn vrouw terug te vinden. Het bloed en het zweet ziet er voor een keertje echt uit.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 6 maart 2015

     

  • The Hills Have Eyes herwerkt

    Pin it!

    The Hills Have Eyes (2006), de remake van Wes Craven's The Hills Have Eyes (1977), die dan weer gebaseerd is op het werk van Tobe Hooper, is vrijdag te zien op het Bifff alsook regisseur Tobe Hooper (!). Een film die geprogrammeerd wordt om het grote publiek aan te trekken, maar die je eigenlijk beter op 12 juli ziet in de Belgische bioscopen. Als je toch naar het Festival trekt, kies je best films uit die waarschijnlijk nooit in onze zalen zullen verschijnen, en dat is gemakkelijk 80% van de programmatie.

    De originele film is cultklassieker en de verwachtingen voor de remake, die Wes Craven zelf produceert, heeft hoge verwachtingen. De getalenteerde jonge filmmakers Alexandre Aja en Gregory Levasseur, het duo achter de recente horrorhit Haute Tension (2003), brengen dit huiveringwekkend verhaal naar de 21ste eeuw. Hun rauw en intens realisme en hun schokkende visuele stijl is een verheerlijking voor een hele nieuwe generatie filmfans.

    Korte inhoud: De familie Carter trekt naar het Westen om de huwelijksverjaardag te vieren van vader Bob (Ted Levine) en moeder Ethel (Kathleen Quinlan). Als Bob besluit om een omweg te nemen, belanden ze middenin de woestijn, mijlenver van alles verwijderd. En ja hoor, hun voertuig laat het net op dat moment afweten. En wat blijkt, de dreiging komt blijkbaar niet alleen van de woestijn. De omringende heuvels zijn het huis van een stam genetisch gedeformeerde en onverzadigbaar hongerige kannibalen. Ze zijn het afschrikwekkende nageslacht van achtergebleven mijnwerkers uit de dagen dat radioactieve straling van atoomproeven de woestijn besmette. De Carters moeten nu vechten voor hun leven. Hun hoop om ooit nog de beschaving terug te zien, neemt schrikwekkend snel af. Paniek alom, hoe zou je zelf zijn…



    © Dune Entertainment / 20th Century Fox Home Entertainment

    Zelf vind ik de originele film nu niet meteen een goede horror en het pamflet over de gevolgen van Amerika’s jarenlange verwoestingdrift vond ik wat dunnetjes. Het is te zeggen dat ik hem op momenten zeer vervelend vond, en dat heb ik bijvoorbeeld niet met de 3 jaar oudere Texas Chainsaw Massacre (1974). En ook al is de trailer van de remake een van de betere horror-trailers van het moment, spreekt de film me niet meteen aan. Geen teenagers maar wel een familie die wordt afgeslacht, en naar alle waarschijnlijk gezuiverd van elke politieke context. Niets nieuws onder de zon.

    ***Related Horror Posts***
    20/12/2006: The Hills Have Eyes 2
    10/06/2006: TCM prequel trailer
    19/03/2006: Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (2006) pics
    18/03/2006: The Devil’s Rejects (2005) review
    12/02/2006: Freddy vs Jason vs Michael Myers
    07/02/2006: Horror scoort aan de box-office
    10/10/2005: Horror Top 10
    18/07/2005: De slasher film
    03/11/2004: Alien vs. Predator
    24/10/2004: TCM prequel in de maak
    23/08/2004: Freddy vs Jason vs ASH