De FilmBlog

The Killer Inside Me (2010) is een verfilming van een van de bekendste boeken van Jim Thompson, de schrijver, niet de even beruchte CIA-agent van de nog steeds wereldberoemde zijde uit het vroegere Indochina. De trailer van The Killer Inside Me had ik gezien toen ik naar het abominabele Inception (2010) ging kijken.

Regisseur Michael Winterbottom is ook niet de eerste de beste en verhaaltjes over een moordenaar, verteld vanuit het perspectief van die moordenaar, spreken me altijd aan. Ik was dan ook eens benieuwd of het werkelijk zo lekker sadistisch zou zijn als ik had gelezen in een artikel over een van de festivals waar hij werd vertoond. Toen liep blijkbaar een aantal gedegouteerde journalisten walgend de zaal uit. Dan bedenk ik, mij even in de plaats van de moordenaar plaatsend, tjah, what's the buzz.

Korte inhoud. We zitten ergens in de fifties in een godvergeten stoffig stadje, gedomineerd door de een of andere betonboer en waar de orde gehandhaafd wordt door een op zijn laatste benen lopende sheriff met zijn jonge assistent Lou Fox. Lou Fox (een kille afstandelijke Cassey Affleck), lijkt een minzame wat in zichzelf gekeerde rustige jongeman met weinig ambities. Die ambities lijken gewoon het leven te pakken zoals het komt en zorgen dat je uit de problemen blijft. Meer moet je niet doen in zo'n slapend stadje als waar hij gedoemd is zijn hele leven te blijven. Niettemin al snel merkt Lou dat 'm nogal eens de neiging moet onderdrukken om geen geweld te plegen. En dit zonder de minste aanleiding of diepere liggende reden. Aanvankelijk ziet er het er nogal goed uit. Lou beleeft tegen alle verwachtingen in en ondanks zijn vriendin (Kate Hudson) een zwoele romance met Joyce (Jessica Alba). Samen smeden ze een complot tegen de zoon van de betonboer.

Maar dan vallen er doden. Het zijn die scènes die zogezegd niet voor gevoelige kijkers zijn. De dader lijkt nogal snel duidelijk maar zijn collega Howard stelt al gauw enkele vervelende vragen en Lou vervalt steeds sneller in zijn plots opduikende moordlust.

Michael Winterbottom kennen we vooral van zij originele invalshoeken. Hier is dat niet minder. Het hoofdpersonage vertelt vanuit het ik-perspectief. Het is een koelbloedige killer, wiens persoonlijkheid je niet leert kennen. Je weet niet wat hem drijft of waarom hij het doet. Hij lijkt gewoon de nood te hebben om af en toe eens lekker door te slaan. OP die manier blijf je wat op je honger zitten. Je vereenzelvigd je niet met de killer. En dat probleem heb ik ook met de andere personages. De cast lijkt nochtans heel aantrekkelijk, maar het zijn vooralsnog redelijk tweederangsauteurs uit blockbusters. Jessica Alba heeft nog nooit een intelligente rol gespeeld, maar hier is ze wel bijzonder sexy. Kate Hudson, ziet er verrukkelijk uit in haar fifties look, maar kan me niet overtuigen en doet echt te veel denken aan het soort feel-good romantische komedies waar ze zich duidelijk veel meer thuis voelt.

Simon Baker, die zijn carrière startte in Home and Away en ondertussen veel te zien is in series op tv (The Mentalist) waar ik niet naar kijk, lijkt wel aan een steile opmars bezig. In zijn kleine rol overtuigt hij wel, maar het script laat hem te weinig aan bod komen vind ik. De ontknoping is dan ook eerder ontgoochelend.

De film doet je niettemin denken en zindert een beetje na, want ja, wat moet je nu hier van denken Michael Winterbottom? Als afstandelijk coole film vanuit het ik-perspectief van een moordenaar is dit bijzonder origineel maar of de oefening helemaal geslaagd is, dat durf ik niet beweren. En ik heb al gruwelijker scènes gezien zoals in Casino (1995) of zelfs het sprookje El Labyrinto del Fausto (2006), dus daarvoor moet je ook niet gaan. Maar het geweld is niet gratuit, zeker niet. Alleen een normaal mens zoekt altijd naar een reden, maar in de geest van een psychopaat is die er niet altijd. Soms doodt je gewoon, omdat je daar nu opeens zin hebt of omdat het moet.

***Related Post***
12/11/2009: The Killer Inside Me met Jessica Alba

Er zit ook heel wat schoon volk in Nine (2009), de nieuwe musical van Rob Marshall (Chicago, Memoirs of a Geisha). Zeker met een actrice als Penélope Cruz kan het niet meer stuk. In Elegy (2008) liet de Spaanse actrice weinig aan de verbeelding over, in Vicky Christina Barcelona (2008) kuste ze intiem met Scarlett Johansson en ditmaal gaat ze in de musical de concurrentie aan met Dita Von Teese als burleske danseres.

De 35-jarige brunette trekt heel de verleidingsdoos open en overschaduwt voor een groot stuk het ander vrouwelijke schoon, alsook het acteertalent in de musical. Dat zijn nochtans niet de minsten, want ook Nicole Kidman, Kate Hudson, Marion Cotillard, Black Eyed Peas-ster Fergie, Oscarwinnares Daniel Day-Lewis, Judi Dench en Sophia Loren zijn van de partij.

Voor het eerst zal Cruz ook zingen, wat net als het inblikken van de dansscènes geen sinecure was. Van dat laatste hield ze meer dan één blauwe plek over. In M&C zei ze het volgende over 'het vallen': "When something like that happens, you just have to keep going and forget about any physical pain. I was dancing in the dark with one spotlight on me, so I had to be extremely alert and focused. There were other things to think about, so I was not in pain while dancing - I was just praying not to fall. You carry on and forget the pain, and at the end of the day you see all the blisters and bruises. I couldn't stop crying, because I had been doing dance classes and rehearsals for so many months. It's in the film and it will be there for ever, but I don't get to do it again. I was addicted to it!"

En van mooie dames gesproken zien we in deze prent ook de Italiaanse actrice Martina Stella opduiken. Die 25 jarige stoot is niet alleen verblindend mooi maar kan tevens ook wel een beetje acteren. Benieuwd of ze ook kan dansen en zingen. Hieronder vinden jullie een aantal afbeeldingen van haar. Meteen een valabel argument om binnenkort naar de film te gaan op 16 december 2009.

*** Martina Stella hq picture gallery ***

Het scheelde niet veel of twee van de hoofdrolspelers van The Darjeeling Limited (2007) konden de première van hun eigen film niet meemaken. Owen Wilson en Adrien Brody kregen beide te maken met een bijna-doodervaring; Wilson omdat hij geprobeerd heeft zelfmoord te plegen en Brody was bijna dood doordat hij gekeeld werd door een elektriciteitskabel toen hij in India op een rijdende pick-uptruck stond.

Inmiddels zijn de twee weer aardig opgelapt. Hoewel, in de film loopt Owen Wilson er rond met een enorm verband rond zijn hoofd. Vele mensen dachten eerst dat dit te wijten was aan de zelfmoordpoging, maar neen, de zelfmoordpoging is er pas gekomen in augustus na de opnames en de film had verder niets van doen met de wanhoopsdaad. Geruchten doen de ronde dat het ging om liefdesverdriet voor Kate Hudson. Wilson date momenteel de nieuwe Bionic Woman Michelle Ryan, dus denk ik dat alles wel goed zal gaan met de psychologische toestand.

Korte inhoud: Drie Amerikaanse broers (Owen Wilson, Adrien Brody en Jason Schwartzman) die elkaar al een jaar niet gesproken hebben, maken een treinreis door India met als doel de band met elkaar als broers terug te vinden en spiritueel gezien te groeien in het leven. Door een aantal incidenten met pijnstillers, Indiase hoestsiroop en pepperspray belanden ze midden in de woestijn en dient zich een nieuw, ongepland avontuur aan.

Regisseur Wes Anderson (The Royal Tenenbaums) kiest nog wel eens vaker iemand van de Wilson-broers (Owen, Luke en Andrew). Maar in deze film heb je drie acteurs die eigenlijk heel weinig met elkaar gemeen hebben, behalve dan een indrukwekkende neus. Het scenario werd verzorgd door Wes Anderson, Roman Coppola (zoon van Francis Ford Coppola) en Jason Schwartzman (neef van Francis Ford Coppola).

Eigenlijk is de film een eerbetoon aan Anderson’s fascinatie met India en zijn bewondering voor Jean Renoir’s The River (1951) en de films van Satyajit Ray. De soundtrack bestaat ook voor een groot gedeelte uit muziek die gebruikt is in films van Ray. Een behoorlijk deel van de film is opgenomen in een ouderwetse, kleurrijke trein die door de woestijn van Rajasthan reist. Het was voor de acteurs een serieuse uitdaging omdat de trein ook echt continu rijdende was tijdens het filmen. Het is niet voor het eerst dat een film van Anderson zich vooral afspeelt op en rond een bepaald vervoersmiddel. In The Life Aquatic bevond de cast zich vooral in en om een duikboot. Bill Murray speelt in elke film van Anderson sinds The Royal Tenebaums en Anderson vond dat hij ook niet kon ontbreken in The Darjeeling Limited. Murray komt daarom een aantal keer langs in de film, waaronder in de openingsscène.

Zoals je mag verwachten van een Wes Anderson film, zal het er allemaal heel wacko aan toe gaan. De trailer ziet er erg leuk uit met de mooie felle kleuren van India, gecombineerd met de ouderwetse trein die dwars door de woestijn dendert. Het verhaal is ook niet meteen duidelijk. De verwachting is dat het verhaal inhoudelijk gezien niet al te veel voorstelt, maar dat het er allemaal wel goed uitziet en er veel symboliek en zogenaamde spiritualiteit inzit. De meningen van criticasters lopen sterk uiteen en het is geen film waar iedereen bij voorbaat lovend enthousiast over is. Je moet het voor je zelf zien. De film heeft bij ons vreemd genoeg nog geen releasedatum gekregen, maar verwacht wordt dat hij ergens in maart van 2008 in de zalen moet draaien.

Een van de betere komische tv-series is "Arrested Development", geregisseerd door de gebroers Anthony en Joe Russo. Diezelfde regisseurs hebben nu een gangsterkomedie lopen in de bioscoop, You, Me and Dupree (2006), met Matt Dillon (There's Something About Mary, Crash), Kate Hudson (How to Lose a Guy in 10 Days) en Owen Wilson (Wedding Crashers) in de hoofdrollen. Er is tevens ook een klein rolletje weggelegd voor Michael Douglas, als ‘vader van de bruid’. Het script van You, Me and Dupree werd geschreven door debutant Mike LeSieur.

korte inhoud: Het pasgetrouwde stel Carl en Molly Peterson (Matt Dillon en Kate Hudson) is helemaal klaar voor hun nieuwe perfecte leventje samen. Maar er zit één kink in de kabel... en zijn naam is Randy Dupree (Owen Wilson), de oudste vriend van Carl. Omdat de eeuwige vrijgezel Dupree weer eens zonder werk zit en geen dak boven zijn hoofd heeft, neemt Carl hem tijdelijk in huis. Daar zijn vrienden immers voor. Maar drie is te veel en Dupree blijkt niet van plan om snel te vertrekken. Vooral Molly ziet dit lastpak liever vandaag dan morgen vertrekken, maar wanneer Carl het steeds drukker krijgt met zijn werk, ontpopt Dupree zich tot aardig gezelschap. Zelfs Molly's vader (Michael Douglas) en de buren raken gecharmeerd van deze zorgeloze niksnut...

De trailer ziet er wel fun uit en het duo Wilson en Dillon werkt wel. Het concept van het pasgetrouwde stel wiens leven zuur wordt gemaakt door de aanwezigheid van niksnut is nu niet meteen het meest originele plot, maar komedie steekt vaak in de kleine dingen. Ik ben benieuwd naar meer. De film komt bij ons uit op 23 augustus 2006.

Ik zit met gemengde gevoelens bij deze horror/thriller prent van Engelse regisseur Iain Softley, die verantwoordelijk is voor het knappe en intrigerende drama K-Pax, een film met Kevin Spacey en Jeff Bridges. Voor liefhebbers van sfeervolle filmmuziek, deze soundtrack van Ed Shearmurmag niet ontbreken aan uw collectie. K-Pax deed het niet zoals verwacht aan de box-office en Iain moest een paar jaartjes wachten alvorens zijn volgende project, The Skeleton Key.

Het scenario van 'The Skeleton Key' komt van Ehren Kruger, die eerder de Amerikaanse bewerking van The Ring en het scenario van The Ring Two schreef. Niet meteen scenario’s die vertrouwen geven, maat Ehren is toch iemand met wat ervaring. Opnieuw draait het om een jonge vrouw die op het spoor komt van mysterieuze gebeurtenissen. In de hoofdrol zien we de dochter van Goldie Hawn, Kate Hudson (Almost Famous, How To Loose a Guy in 10 Days) en de fascinerende acteur John Hurt (Alien, Midnight Express, Scandal).

korte inhoud: Ergens in de donkere bossen buiten New Orleans, in het deltagebied van Louisiana, staat het verlaten landhuis van de oudere vrouw Violet en haar zieke man Ben. De jonge Caroline (Kate Hudson) woont bij hen in als verpleegster. Geïntrigeerd door het raadselachtige gedrag van het echtpaar, gaat ze in het mysterieuze huis op onderzoek uit. Met een loper kan ze alle deuren openen en zo ontdekt ze een geheime zolderkamer waar een huiveringwekkend en levensgevaarlijk geheim verborgen ligt.

De film wordt in onze zalen verwacht op 17 augustus 2005.

***Related Sites***
Officiële site: www.theskeletonkeymovie.com
Trailer: www.cinema.com
Imdb: The Skeleton Key (2005)
Pics: 1, 2, 3 en 4.