De FilmBlog

Voor de fans van de Sam Peckinpah films is er (misschien wel) boeiend nieuws (het is een beetje hoe je het bekijkt), want de controversiële en gewelddadige cultklassieker Straw Dogs (1971) met Dustin Hoffman werd vanonder het stof gehaald en in de remake-machine gepropt voor een vrij remake die meer de intentie had om een horror te brengen dan wel een thriller.

Korte inhoud: David en Amy Summer (James Marsden en Kate Bosworth), zijn een echt Hollywood-koppel: hij schrijft scenario’s en zijn vrouw is actrice. Na de dood van haar vader keren ze terug naar hun geboortedorpje in het Zuiden om het ouderlijk huis te verkopen. Eenmaal aangekomen, lopen de spanningen tussen beide hoog op door oude conflicten en herinneringen. Vooral met de ex-vriend van Amy ontstaan er problemen, die leiden tot een gewelddadige confrontatie met… dodelijke gevolgen.

De nieuwe Straw Dogs (2011) werd geregisseerd worden door Rod Lurie en de hoofdrol wordt vertolkt worden door James Marsden die we nog kennen als Cyclops in de X-Men films. De film werd gebaseerd op The Siege at Trencher's Farm van Gordon Williams.

In de oorspronkelijke film zagen we Hoffman als de wiskundige pacifist David Sumner die met zijn vrouw naar een rustig dorpje in Engeland heeft verhuisd om de misdaad in de Verenigde Staten te ontvluchten. Maar daar worden ze voortdurend lastig gevallen, bedreigd en beledigd, totdat de stoppen doorslaan. Het was echt één van de betere Hoffman films en dit is dan ook een prachtige rol voor de nog vrij onbekende James Marsden. Uiteraard heeft het origineel in principe geen remake nodig, maar ik ben er zeker van dat heel wat mensen nog nooit gehoord hebben van Straw Dogs, dus misschien kan deze remake ook wel zijn licht werpen op het origineel.

Regisseur Rod Lurie is ook niet zomaar een hippe beeldenmaker, maar echt wel een filmmaker die weet hoe hij een verhaal moet vertellen, en één van de verdiensten is dat hij een nieuw leven heeft gegeven aan die klassieker die velen al hadden vergeten. Toch zijn er een aantal wijzigingen, maar ik vond dat hij toch wel dicht aanleunde bij het werk van Peckinpah (bijna scène na scène). Ook de fameuze verkrachtingsscène is niet voor doetjes en Kate Bosworth zet hier echt wel een geloofwaardige en intense vertolking neer. Toch is er een verschil met het origineel, waarin het hier duidelijk gaat om een daad van agressie en er geen mogelijke twijfel bestaat dat het personage van Kate er bij momenten heeft van genoten. De remake deed me zelfs een beetje denken aan The Last House on the Left (2009), die eigenlijk vrij trouw bleef aan het bron-materiaal, maar de gehele film een frisse nieuwe look gaf. Het vreemde was dat ik toch meer kon genieten van The Last House on the Left remake dan van deze film, en dit waarschijnlijk omdat de originele Straw Dogs eigenlijk nog steeds een enorm sterke film blijft.

Maar toch vond ik deze versie zeker verdienstelijk. Het is bij mijn weten ook de beste vertolking van James Marsden, en Alexander Skarsgard is gewoon geknipt voor die rol. Zijn relatie (in het echte leven) met Kate Bosworth is ondertussen spaak gelopen zo’n 5 maand geleden. Hopelijk heeft dit niets te maken met deze prent. Mensen die het origineel kennen zullen meteen opmerken dat deze film geen toegevoegde waarde heeft, en in principe hebben ze geen ongelijk. Maar indien de regisseur het gehele concept had herschreven, dan zouden diezelfde mensen nu misschien moord en brand hebben geschreeuwd. Het enige minpuntje aan deze prent is de vertolking Dominic Purcell die hier een troosteloze dorpsidioot heeft neergezet. Anderzijds is er dan weer een sterke vertolking van James Woods die alles weer goed maakt.

Kortom, de remake is niet beter dan het origineel, maar met dank aan de cast ook geen slechte remake. Het thema van de geciviliseerde man die tot op zijn breekpunt wordt geduwd en veranderd in een gewetenloze wraakengel zit er hier ook wel in. Zelfs de ambiguïteit in het personage van Marsden blijft present, want hij kan je niet zien als held of zelfs anti-held. Hij gedraagt zich een beetje als superieur wezen tegenover de dorpelingen, en zijn passief-agressief gedrag is wel de aanstoker van heel wat kwaad bloed. De filmgeschiedenis zal Sam Peckinpah's versie van Straw Dogs onthouden, maar regisseur Rod Lurie heeft hier toch een verdienstelijke remake neergezet. Spijtig dat hun poster niet meteen uitblinkt in originaliteit.

Op de blu-ray vinden jullie 4 documentaires over de originele prent en de nieuwe versie. Daarnaast vinden jullie ook de broodnodige audio-commentaar van de regisseur over de gehele film.

En hier is dan uiteindelijk onze Top 10 Box-Office Flops uit 2010. En in vergelijking met 2009 waren de verliezen van 2010 een stuk minder, ook al heeft dat niet meteen iets te maken met mogelijke besparen. Intendeel. Er werd in 2010 gemiddeld meer geïnvesteerd dan in 2009. Zo zie je maar dat een economie met veel besparingen niet altijd meer winsten oplevert. Eén film ontbreekt aan dit lijst, en dat is Dylan Dog: Dead of Night die met zijn productiebudget van 20 miljoen dollar nauwelijks 4 miljoen zou hebben opgebracht. Maar gezien dat ik productiebudget niet kon verifiëren heb ik deze uit de lijst gelaten.

10. The Last Station (2010) Michael Hoffman
Productioncost: $18 million - Worldwide Gross: $13,55 million (Sony)

Niet alle films die een Oscar-nominatie op zak hebben (in dit geval voor beste mannelijke bijrol en beste vrouwelijke hoofdrol) kunnen scoren aan de box-office. Nochtans waren ze goed voorbereid door de release van hun film op de vooravond van de oscar-selectie te plannen. Mocht The Last Station in de prijzen vallen dat zouden ze nog kunnen genieten van de extra publiciteit. Maar niet dus, ook al is deze prent uiteindelijk nog zo slecht niet, maar de gemiddelde bioscoopbezoeker is niet meteen geïnteresseerd in de laatste levensjaren van Leo Tolstoy. Op het acteerwerk van Christopher Plummer en Helen Mirren valt uiteraard niets op aan te merken, maar sexy is de film in geen geval.

9. My Soul to Take (2010) Wes Craven
Productioncost: $25 million - Worldwide Gross: $20,97 million (Universal Pictures)

Wes Craven (Scream, A Nightmare on Elm Street) is een 'hit-and-miss' regisseur geworden. Soms is er een ware stormloop van bezoekers voor zijn films, op andere keren horen we krekels in de bioscoopzaal. En My Soul to Take behoort tot die tweede categorie. De reden waarom de film zo slecht werd ontvangen hoef je ook niet ver te gaan zoeken; het was gewoon een slechte film en misschien ook wel de zwakste horrorprent uit zijn gehele oeuvre. Ja, zelfs nog slechter dan Cursed (2005). De film begint over-the-top en blijft erover.

8. Green zone (2010) Paul Greengrass
Productioncost: $100 million - Worldwide Gross: $94,88 million (Universal Pictures)

Het probleem met Green Zone is dat hij te weinig vuurwerk levert voor een mainstream actiefilm en te weinig diepgaand voor een politiek drama, en dit is wel spijtig want er valt anders heel wat te zeggen over de Amerikaanse zoektocht naar hun massa vernietigingswapens. Er zijn zowat anderhalf miljoen Irakezen gesneuveld met 17 zelfmoorden per dag, naast 30'000 Amerikaanse soldaten die in bodybags terug kwamen. Ook al had de film de bedoeling de aanwezigheid van de Amerikanen in Irak te bekritiseren, is het meer een pamflet voor links-liberalen, die er uiteindelijk zelf niet gediend mee zullen zijn gezien alles veel te ongenuanceerd overkomt. Het duo Matt Damon/Paul Greengrass werkt beter in een Jason Bourne context.

7. The Wolfman (2010) Joe Johnston
Productioncost: $150 million - Worldwide Gross: $139,79 million (Universal Pictures)

Visueel is The Wolfman dik in orde, maar voor de rest is deze remake nauwelijks angstaanjagend. Regisseur Joe Johnston slaagt er tevens is om een film over een weerwolf, met een script van Andrew Kevin Walker (Se7en, The Game) en acteurs als Benicio Del Toro en Anthony Hopkins, al zo saai te maken als gras zien groeien. Daar waar An American Werewolf in London ons naar de keel greep met het menselijk drama achter de transformatie, verliest Johnston zijn focus en verdwaalt hij in de goedkope gothic-horror referenties van uit de jaren stillekes en de platvloerse camp.

6. Scott Pilgrim vs. the World (2010) Edgar Wright
Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $47,66 million (Universal Pictures)

Deze film staat in mijn Top 10 Favoriete Films uit 2010 ook al werd Scott Pilgrim vs. the World een flop. De reden waarom deze film verlies heeft geleden is voornamelijk te wijten aan zijn onderwerp die besteed was voor een select publiek van comic-book geeks. Een dergelijke film die zich richt op een bepaalde niche in de filmmarkt scoort zelden hoog aan de box-office, en 60 miljoen als productie-budget is misschien wat overschat. Maar ik heb er van genoten. Je dompelt onder in de echte comic-book wereld zoals je nog nooit eerder ervaren hebt.

5. Repo Men (2010) Miguel Sapochnik
Productioncost: $32 million - Worldwide Gross: $18,41 million (Universal Pictures)

Daar waar science-fiction actiefilms (Transformers, The Island, Total Recall) goed in de markt liggen, zijn science-fiction thrillers (Sunshine, Splice, The Invasion) een moeilijk genre om aan een breed publiek te verkopen. En nochtans had deze film alles om te scoren: sterke cast, beperkt budget maar voldoende om het script te verfilmen, een talentvolle Director of Photography. Het enige wat de film niet had was een intelligent scenario. Van alle debiele eindes in de filmgeschiedenis haalt Repo Men zeker de Top 10 lijst. Het weet ook niet precies in welk genre het wil uitblinken: komedie, actie of thriller. Wat ik zou voorstellen in de oorspronkelijke cast terug te halen met een andere regisseur en de film opnieuw te maken vanaf het moment dat Jude Law een electro-shock krijgt (zo halfweg de film).

4. Extraordinary Measures (2010) Tom Vaughan
Productioncost: $31 million - Worldwide Gross: $15,13 million (CBS Films)

De mediocriteit in Extraordinary Measures is stuitend. Smaakloos vertier met Harrison Ford en een schaamteloos scenario dat ook nog eens gebaseerd was op waar gebeurde feiten. Samen met Desperate Measures (1998) zijn het twee measures die een maat voor niets waren. Maar de reden waarom het volk weg bleef is deels ook te danken aan de mislukte media-campagne die zelf niet wist hoe de film verkocht moest worden. Enerzijds werd de film gepromoot als een medische thriller, anderzijds als een emotioneel drama. De trailers waren ook onevenwichtig en hadden met hun afschuwelijke titels ook een troosteloos tv-film ondertoontje.

3. The Warrior's Way (2010) Sngmoo Lee
Productioncost: $42 million - Worldwide Gross: $11,09 million (Relativity)

Kate Bosworth en Geoffrey Rush in één en dezelfde film was voor mij iets van een verrassing. De opeenstapeling van het ene martial-art en western cliché na het andere, was voor mij een andere verrassing. Maar de verschrikkelijk slechte dialogen en het afschuwelijke camerawerk in The Warrior's Way hebben waarschijnlijk heel wat bioscoopbezoekers verrast. Maar dit is het zoveelste bewijs dat het martial art/western genre gewoon niet werkt.

2. Jonah Hex (2010) Jimmy Hayward
Productioncost: $47 million - Worldwide Gross: $10,90 million (Warner Bros)

Ook die andere western, Jonah Hex, deed het slecht en dat zal waarschijnlijk voor een groot stuk te danken zijn aan de onnatuurlijke mix tussen het comic book genre en de western. Ook Cowboy’s & Aliens zal met veel moeite zijn productiebudget kunnen terugwinnen tijdens zijn bioscoop-release. Daarnaast werd er iets teveel gehoopt op de Megan Fox factor in alle trailers. Niemand geeft een moer om Fox, dus hadden ze misschien beter de focus gezet op Josh Brolin. Maar goed, de film is het zwakste van wat er in de aanbieding was in 2010.

1. How Do You Know (2010) James L. Brooks
Productioncost: $120 million - Worldwide Gross: $48,67 million (Columbia Pictures)

Maar de grootste flop van 2010 stond op rekening van How Do You Know. De nieuwe romantische komedie van As Good as It Gets (2004) regisseur James L. Brooks, die na zijn andere fiasco Spanglish (2004) waarschijnlijk zijn carrière als regisseur wel kan vergeten. Wanneer een romcom niet grappig is en niet romantisch, dan heb je een probleem. En wanneer Columbia Pictures zo dwaas is om tegen dit script zomaar eventjes 120 miljoen dollar tegen te smijten, dan heb je ook nog eens af te rekenen met een financiële kater. En wie heeft die idiote titel bedacht?

***Related Posts***
16/08/2011: Top Flop 2010
08/08/2011: Top Flop 2009
21/04/2009: Top Flop 2008
07/04/2009: Top Flop 2007
27/12/2006: Top Flop 2006

Zack Snyder heeft zijn Lois Lane gevonden voor zijn opkomende Superman: Man of Steel (2012), en het wordt niet Natalie Portman, maar wel de 36-jarige Amy Adams.

Toen Kate Bosworth werd gecast was er heel veel kritiek omwille van haar te jonge leeftijd. Verwacht wordt dat er nu velen zullen klagen dat de actrice geen 20 meer is. Maar ik deel hun mening niet. Amy Adams is niet alleen een talentvolle actrice met al heel wat sterke vertolkingen op haar palmares, maar past volledig in het plaatje van de superman-reboot die Zack Snyder voor ogen heeft. Een paar weken geleden werd al bekend dat Kevin Costner en Diane Lane gecast zouden worden als de pleegouders van superman, gespeeld door Henry Cavill. Het was de L.A. Times die met het nieuws kwam:

"The 36-year-old actress literally got the news a few hours ago from director Zack Snyder who phoned her from Paris. Snyder tells the paper “There was a big, giant search for Lois. For us it was a big thing and obviously a really important role. We did a lot of auditioning but we had this meeting with Amy Adams and after that I just felt she was perfect for it."

Snyder declined to talk about the extent of the Lois role in the story other than claiming it's "a linchpin" to the project with his take on Lois set to have "contemporary appeal and spirit". It goes back to what I’ve said about Superman and making him really understandable for today. What’s important to us is making him relevant and real and making him empathetic to today's audience so that we understand the decisions he makes. That applies to Lois as well. She has to be in the same universe as him [in tone and substance]"

Het personage van Lois Lane mag tevens niet vertolkt worden door iemand die veel te jong is. Gezien haar achtergrond is ze een succesvolle journaliste met al heel wat ervaring, en op het punt een Pulitzer te winnen. Het is een personage van vlees en bloed en niet gewoon maar een vriendinnetje van superman. Er was zelfs een tijd geleden sprake van een volwaardige Lois Lane spin-off, maar die is er dan uiteindelijk niet gekomen.

Mijn enige kritiek zou misschien kunnen zijn dat de casting niet geheel naar de geest van de comic is, en dat de actrice geen echte brunette is, maar eerder het figuur heeft om een Lana Lang te vertolken. Je zou denken dat er geen talentvolle brunettes rondlopen. Maar goed, een haarkleuring kan soms wonderen doen.

***Related Posts***
03/03/2011: Kevin Costner en Diane Lane worden pleegouders van Superman
31/01/2011: Henry Cavill gecast als nieuwe superman
08/10/2010: Zack Snyder regisseert Superman: Man of Steel
01/10/2010: Natalie Portman misschien Lois Lane in Superman: Man of Steel
11/02/2010: Christopher Nolan maakt nieuwe Superman film
25/08/2008: Warner Bros kiest voor Superman reboot
21/08/2008: Superman sequel of Superman reboot
01/09/2006: Een Lois Lane spin-off?
04/08/2006: Terugblik op Superman Returns

Jean-Claude Van Damme zal het hem beklagen dat hij The Expendables (2009) van Sylvester Stallone de rug toekeerde. Nochtans werd hem een rol aangeboden en had dit de acteur een beetje uit het slop kunnen halen.

Na zijn weigering werd bekend dat Arnold Schwarzenegger, Jet Li, Dolph Lundgren, Eric Roberts, Jason Statham, Mickey Rourke en Forest Whitaker allemaal wél hadden ingetekend. Het enige wat nog ontbrak was 'eye-candy', en blijkbaar hebben ze daar ook al iets op gevonden met de casting van ex-playmate en actrice Charisma Carpenter. In Beyond Hollywood stond het volgende:

In a movie about a bunch of muscle-bound dudes that like to play with big guns and sharp knives and knock over dictatorships on the weekends, you gotta have the babe factor to make the "talky" scenes worthwhile. Maybe that’s where former Angel and Buffy star Charisma Carpenter comes in. Word from TV Guide is that Carpenter has landed a role in Sylvester Stallone’s The Expendables.

Via the video below, TV Guide says Carpenter will be playing the girlfriend to Jason Statham’s character. Statham plays one of many mercenaries in writer-director Sylvester Stallone’s crew, who specializes in taking down bad guys for money. The flick co-stars Mickey Rourke, Statham, Stallone, and Jet Li.

Charisma is buitengewoon knap maar een grote actrice is het nooit geworden. Toch wel fijn voor Statham dat hij weer met de mooie wijven mag stoeien. Als je de castinglijst van naderbij bekijkt heb je echter meestal te maken met iets oudere actie-veteranen. Maar goed, Charisma is ondertussen ook 38 geworden, dus zij had evengoed met Stallone kunnen aanwrijven. Ik hoop gewoon dat al die bekende koppen ook daadwerkelijk een acterende functie zullen hebben en niet alleen maar in cameo-rolletjes.

Charisma werd eerder ook nog getipt als Wonder Woman (2011), maar er bestaat weinig kans dat ze daadwerkelijk de rol zou aangeboden krijgen. Ze stond ook op de shortlist van de Lois Lane-actrices in de Superman Returns film, maar uiteindelijk werd het Kate Bosworth. Charisma is voornamelijk bekend voor haar tv-rollen en heeft eigenlijk weinig filmrollen vertolkt. Ik ben dus eigenlijk wel benieuwd hoe ze zichzelf zal profileren in deze gespierde prent. Ook wrestler Steve Austin zou volgens de laatste berichten van de partij zijn. Het houdt gewoon niet op.

Update 20/03/2009: De mensen van AICN hebben gemeld dat Forest Whitaker heeft bedankt voor de rol, omdat hij met een planning-conflict zit. De zwarte acteur werd vervangen door een minderwaardig zwart alternatief, onder de naam van 50 cent. Je zou denken dat ze na het zien van zijn prestatie in Righteous Kill (2008) wel beter zouden weten, maar het is en blijft een Sylvester Stallone film.

Whitaker zou een agent gaan spelen in de film. Samen met zijn beeldschone partner (Charisma Carpenter) zit hij achter Stallone en zijn bende huurlingen aan. Maar nu zal de rol dus gaan naar een zwarte rapper wannabe-acteur in plaats van de Oscarwinnaar Whitaker (The Last King of Scotland). Maar zoals Sly zegt: "No one thought Dolph Lundgren was a good choice for ROCKY or Mr. T. for Rocky III. Carl Weathers was an afterthought when Ken Norton fell out." Wie zou twijfelen aan de woorden van een Hollywood veteraan.

*** Charisma Carpenter HQ picture gallery ***

***Related Posts***
10/04/2009: Brittany Murphy en David Zayas worden Expendables
27/11/2008: The Expendables casting

Ik ben tevreden dat mensen samen komen om een belangrijk bericht de wereld in de sturen, en dit mocht wel eens hardop gezegd worden. Hilarisch ! (ps: Het filmpje werd gemaakt aan de hand van knip en plakwerk uit deze campagne)

Money makes the world go round, but more than often, it makes the world go crazy. En dat is nog maar eens bewezen met de nieuwe rechtzaak over de rechten van het Superman-personage. Blijkbaar zouden die nu na 70 jaar voor een stuk opnieuw in de handen vallen van de erfgenamen van Jerome Siegel. En dat kan Time Warner zuur opbreken wanneer ze de factuur zullen zien voor het maken van hun sequel, Superman: Man of Steel (2009) van Bryan Singer. De mensen van Slashfilm schreven het volgende:

A federal judge decided last week that Time Warner is no longer the sole proprietor of Superman. The court has ruled that the heirs of Jerome Siegel (of Siegel and Shuster) are entitled to a share of the US copyright to the character. The quick backstory goes like this: Siegel and Shuster sold the rights to Superman 70 years ago to Detective Comics for only $130. DC Comics has since given the creators each a $20,000-per-year annuity (later increased to $30,000). But then in 1997, Mrs. Siegel and her daughter served copyright termination notices which permits heirs to be able to recover rights to creations in certain situations (part of the 1976 Mickey Mouse copyright act). Compensation would be limited to any work created using the Superman character after their 1999 termination date.

But the bigger news is that this might put both the Bryan Singer-helmed Superman sequel The Man of Steel and the already troubled Justice League of America in jeopardy. With the relatives of Siegel now officially part-owners of the character, who knows what the future may look like. It’s also possible that in 2013 the entire Superman copyright will be yanked out of Warner Bros’ hands completely, as Joe Shuster’s estate takes the other half.

Los van de laatste 30 minuten vond ik Superman Returns (2006) al bij al nog zo geen slechte film. Maar het was duidelijk dat de scenarist gewoon een klote scenario had geschreven. Eén ding was zeker, heel wat comic-book fans hekelden de vertolking van Lois Lane (Kate Bosworth), het flauwe verhaal, de debiele cgi op het einde van de film, de fletse Brandon Routh,… en dat was trouwens ook voelbaar aan de kassa. De reboot kostte 270 miljoen dollar en bracht slechts 200 miljoen op in de States, en dat was minder dat Batman Begins (2005) die 120 miljoen dollar goedkoper was.

En nu ziet het er dus naar uit dat Warner Bros misschien nog een deel van het geld van Superman Returns zal moeten afstaan, en misschien nog meer geld zullen moeten ophoesten voor de sequel om de hebzuchtige erfgenamen van nog meer geld te voorzien. Dit heeft dan weer als gevolg dat niet alleen Man of Steel in gevaar dreigt te komen, maar zeker ook Justice League of America (2010) die zich nu al in moeilijkheden bevindt. Maar zoals elke studio met veel geld valt er aan elk geschil wel een mouw aan te passen. En ik verwacht dat dit ook wel zal gebeuren met Superman.

En samen met de Oscar-nominaties krijgen we ook het alter-ego van de Award ceremonies: de Razzie-nominaties. Het Slechtste van het Slechtste. En de spits wordt afgebeten door niemand minder dan Basic Instinct 2: Risk Addiction (2006), of beter bekend als Basically It Stinks, Too. Er werd gezegd dat de reden waarom er zoveel jaren tussen de eerste en de tweede Basic Instinct te maken had met Sharon Stone die wou wachten tot er een goed script werd afgeleverd. Had ze nog maar wat langer gewacht. Het werd de slechtste sequel sinds Stayin Alive (1983).

Op de voet gevolgd door een andere gedoodverfde winner van Razzies, Uwe Boll film, met Bloodrayne (2005). Ook Shyamalan, de Spielberg van de Razzies, is niet meer weg te denken uit dergelijke ‘worst movie’ lijstjes. Ik weet nog dat mensen mij van heilschennis verweten op deze blog omdat ik The Village (2004) als "waardeloos" bestempelde. Ik dacht dat hij zich zou herpakken met Lady in the Water (2006). De trailer zag er veelbelovend uit, maar dat was dus gezichtsbedrog.

Hier is de ABSOLUTE TOPPER en de waarschijnlijke winnaar uit deze categorie, de thriller The Wicker Man (2006), de remake van de cult klassieker met Christopher Lee. Bekijk het filmpje hieronder. Ik heb deze korte samenvatting al 6 keer bekeken en ik schiet telkens in een schatterlach. Wees gerust, de film zit boordevol met die nonsense en het is om van te brullen van het lachen. Ik heb The Wicker Man eergisteren op dvd gezien en jullie krijgen voor de lol nog een review van de film deze week. Had ik deze eerder gezien dan had hij zeker op #1 gestaan in mijn lijstje van Slechtste Films van 2006. Maar mijn #1 is zeker ook vertegenwoordigd met Ron Howard die genomineerd is voor de categorie Worst Director voor The Da Vinci Code (2006).

We zien ook nog dat Little Man (2006) een nominatie heeft gekregen, maar dat is nu net het soort films die eigenlijk wel tevreden is met zo’n Razzie en waarschijnlijk er alles voor doen om zo in de aandacht te komen. En de schattige Jessica Simpson zit e rook opnieuw tussen voor haar rolletje in Employee of the Month (2006). Vreemd genoeg ook Kate Bosworth voor Superman Returns (2006). Geniet in ieder geval van het lijstje. De 'winnaars' worden bekend gemaakt op zaterdag 24 februari, traditiegetrouw een dag voor de Oscaruitreikingen.

WORST PICTURE
"The Wicker Man"

"Lady in the Water"

"Basic Instinct 2"
"Bloodrayne"
"Little Man"

WORST ACTOR
Tim Allen voor "The Santa Clause 3: The Escape Clause" , "The Shaggy Dog"  en "Zoom"

Nicolas Cage voor "The Wicker Man"

Larry, The Cable Guy, Dan Whitney voor "Larry The Cable Guy: Heath Inspector"

Rob Schneider voor "The Benchwarmers" en "Little Man"  
Marlon Wayans & Shawn Wayans voor "Little Man"

WORST ACTRESS
Hilary Duff & Haylie Duff voor "Material Girls"

Lindsay Lohan voor "Just My Luck"

Kristinna Loken voor "Bloodrayne"

Jessica Simpson voor "Employee of the Month"  
Sharon Stone voor "Basic Instinct 2"

WORST SUPPORTING ACTOR
Ben Kingsley voor "Bloodrayne"

Danny DeVito voor "Deck the Halls"

M. Night Shyamalan voor "Lady in the Water"

Martin Short voor "The Santa Clause 3: The Escape Clause"
David Thewlis voor "Basic Instinct 2" en "The Omen"

WORST SUPPORTING ACTRESS
Michelle Rodriguez voor "Bloodrayne"

Kate Bosworth voor "Superman Returns"

Kristin Chenoweth voor "Deck the Halls", "Pink Panther" en "RV"

Carmen Electra voor "Date Movie" en  "Scary Movie 4"
Jenny McCarthy voor "John Tucker Must Die"

WORST SCREEN COUPLE
Tim Allen & Martin Short in "The Santa Clause 3: The Escape Clause"

Nicolas Cage & zijn beren pak in "The Wicker Man"

Sharon Stone & haar onevenwichtige borsten in "Basic Instinct 2"

Hilary Duff & Haylie Duff in "Material Girls"
Marlon Wayans & Shawn Wayans in "Little Man"

WORST DIRECTOR
Ron Howard voor "The Da Vinci Code"

M. Night Shyamalan voor "Lady in the Water"

Uwe Boll voor "Bloodrayne"

Michael Caton-Jones voor "Basic Instinct 2"

Keenan Ivory Wayans voor "Little Man"

WORST SCREENPLAY
M. Night Shyamalan voor "Lady in the Water"

Leora Barish & Henry Bean voor "Basic Instinct 2"

Guinevere Turner voor "Bloodrayne"

Neil Labute voor "The Wicker Man"

Keenan Ivory Wayans, Marlon Wayans & Shawn Wayans voor "Little Man"

WORST PREQUEL or SEQUEL
"Big Momma’s House 2"

"Garfield 2: A Tail of Two Kitties"

"Basic Instinct 2"
"Santa Claus 3"
"Texas Chainsaw Massacre: The Beginning"

WORST REMAKE or RIP-OFF
"Little Man"

"Pink Panther"

"Poseidon"
"The Shaggy Dog Story"
"The Wicker Man"

WORST EXCUSE for a FAMILY ENTERTAINMENT
"Deck The Halls"

"Garfield 2: A Tail of Two Kitties"

Ondertussen weten we nog niet of er een Superman sequel zal komen. Superman Returns miste wat overtuigingskracht aan de box-office en de studio wil wachten tot alle cijfers van de DVD-verkoop binnen zijn? Wat misschien wel een kans maakt is een Superman spin-off. Blijkbaar zouden er geruchten zijn van een Lois Lane film. Het is Cinema Blend die met het nieuws voor de dag komt.

Whether or not Superman Returns will get a sequel is still in doubt, but the movie may get a spin-off. Weird I know, but our friends over at Moviehole are running a story they say they picked up from Sky News in which they claim a Lois Lane movie is in the works.

Ik heb het interview van Kate Bosworth niet gevonden op Sky News, dus lijkt dit een beetje op een gerucht van een vriend die het heeft gehoord van de buurman die tijdens zijn lunch met de vriendin van zijn neef heeft opgepikt dat er … neem dit nieuws dus met een paar korreltjes zout. Hoe dan ook, het personage van Lois Lane heeft indruk gemaakt in de Superman film en gezien ook Lois Lane haar eigen comic-book versie heeft is het niet helemaal uitgesloten dat er ooit een Lois Lane film zou komen. Geen “superheldin” maar wel de verhalen van een gedreven en grappige journaliste, die ook nog eens Superman kent.

Of Superman zelf iets met de film te maken zal hebben is nog niet zeker. Het zou goed kunnen dat de film echt focust op haar. Een vrouwelijke reporter die alles op het spel zet om een nieuws-item te doorbreken – een soort The China Syndrome (1979) met Lois Lane als nieuwsanker. Maar waarom Lois Lane? Misschien verkoopt dit beter dan gewoon een onbekend personage…

Ik vond Kate Bosworth, in tegenstelling tot heel wat andere meningen, zeker geen slechte Lois Lane. Ze was veel mooier dan de originele actrice en bracht ook een nieuwe en interessante vertolking van het personage. Toch ben ik niet echt overtuigd dat dit concept zou werken, voor de simpele redenen dat Lois Lane niet echt een heldin is en dat de comics met haar waarschijnlijk nooit verkocht zouden worden zonder de aanwezigheid van Superman.

Het zou ook kunnen dat dit een marketing zet is om de geruchten over Kate Bosworth als Lois Lane de kop in te drukken. Je hebt dit vaak wanneer er kritiek is op een acteur, dat de studio uitpakt met het nieuws van een tweede film met dezelfde acteur alvorens de eerste al uit is (cf. Daniel Craig met Bond 22 (2008) of de geruchten dat Katie Holmes niet alleen in de Batman sequel (2008) zal verschijnen maar ook nog eens een grotere rol zal vertolken). Een beetje om de fans ongelijk te geven en dat zij het wel beter weten.

Maar de vraag blijft, zouden jullie meer interesse hebben in een film met een vrouwelijke reporter genaamd Lois Lane, of gewoon het verhaal van een reporter die niet meteen banden heeft met Superman? Wolverine is een perfecte spin-off omdat hij als held een film kan dragen. Lois Lane kan dat volgens mij niet, maar laat de studio maar een poging ondernemen om hun gelijk te halen. Het is per slot van rekening hun geld dat ze maar kunnen verliezen.

***Related Superman Posts***
04/08/2006: Terugblik op Superman Returns
16/07/2006: Superman Returns ***½
10/07/2006: Pirates of the Caribbean beroven Superman van zijn 1e plaats
08/07/2006: Batman vs Superman opnieuw op tafel
04/07/2006: Superman Returns geen "super" opening
01/06/2006: Nieuwe Superman Returns posters
04/05/2006: Superman Returns trailers
06/09/2005: De eerste indrukken + korte inhoud
13/06/2005: Superman Returns, achter de schermen
17/04/2005: Batman vs. Superman
02/04/2005: Superman Returns posters
21/02/2005: Een controversiële Brian Singer
07/01/2005: Kate Bosworth is Lois Lane
23/10/2004: Brandon Routh and the girls
11/10/2004: Christopher Reeve overleden

In deze post zal ik even terugblikken op Superman Returns (2006), nu de film is gestrand na drie weken op een box-office resultaat van een slordige 180 miljoen dollar. Een pak geld, maar over een succes wordt niet gesproken. Integendeel, men spreekt eerder van een tegenvaller en is teleurgesteld dat de revival van één van de meest populaire comic-book helden niet kon overtuigen. Superman was nadien beken geen match voor Johnny Depp in piratenkostuum.

Laat ik duidelijk zijn, 180 miljoen dollar is een gigantische som die maar door een handvol films bereikt wordt op jaarbasis. Maar daar waar het schoentje wringt is de torenhoge recette van Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest (2006) en uiteraard het ontzagwekkende prijskaartje van 275 miljoen dollar die Superman Returns heeft gekost. De CGI droop van het scherm. Ik denk dan aan de scènes met het vliegtuig – één van de beste scènes uit de film – maar ook de manier hoe superman vloog werd geperfectioneerd. Je had op geen enkel moment de indruk dat er touwtjes waren waarmee Brandon Routh heen en weer werd geslingerd. Money well spent, zou ik zeggen. Maar er zaten ook momenten in waar ze veel geld hebben kunnen besparen. Vooral bij die Krypton-terraforming op het einde van de film. Wat ik wil zien zijn stevige scènes waar de CGI de illusie creëert dat alles "echt" is. Wat ik niet wil zien is een CGI beeld waar de acteurs de illusie moeten wekken dat het echt is, en dat gevoel was bij mij teveel aanwezig in de laatste 30 minuten.

Van de 275 miljoen ging er een pak naar de CGI, maar lang niet al het geld kreeg je tezien op het witte doek. Zo blijkt dat 75 miljoen werd uitgegeven aan nooit gerealiseerde Superman-versies. Zo had de producer Jon Peters een script van Kevin Smith met als titel Superman Lives, die geregisseerd zou worden door Tim Burton en waarin Nicolas Cage de rol van Superman zou vertolken. Maar dit liedje ging op het laatste ogenblik niet door. Cage die getekend had voor het project mocht naar huis met een dik betaalde chèque en de relatie tussen Burton en Smith is sindsdien nooit meer goed geweest tussen Tim en Kevin. Nadien kwam J.J. Abrams met een nieuw script en Peters wou Brett Ratner als regisseur. Jude Law, wiens naam al werd vernoemd in een Batman vs Superman productie. Jude werd later vervangen door Josh Hartnett, maar hij wou dan niet tekenen voor een 3-picture deal. Exit Josh, en toen kwam Brendan Fraser in aanmerking, nadien Paul Walker met Anthony Hopkins als Lex Luthor. Brett Ratner niet tevreden met de casting van al die mannen en hij krijgt het aan de stok met Peters, met als gevolg dat Ratner het voor bekeken houdt en de regisseur van Charlie’s Angels, Mc G, wordt ingeschakeld. Maar ook hij zag de condities van 3 films niet meteen zitten. En zo was een kwart van het budget al opgebruikt en het project stond nog in zijn kinderschoenen.

Uiteindelijk liet regisseur Bryan Singer de X-Men serie in de steek en is er 19 jaar na die pijnlijke ervaring van Superman IV: The Quest for Peace (1987) een nieuwe film die op gelijke voet staat met de kwaliteit van de eerste Superman-film. Bryan Singer was zelf geen comic-book freak, maar kende wel degelijk het werk van zijn voorganger Richard Donner. Zo begint Superman Returns met de oorspronkelijke muziek van John Williams, zien we archiefopnamen van Marlon Brando en horen we zijn stem, en vertoont Brandon Routh een opmerkelijke fysieke gelijkenis met wijlen Christopher Reeve, de originele Superman (1978) aan wie de film is opgedragen.

Routh bracht ons een uitstekende Superman/Clark Kent. Hij had de fysieke postuur, het cleane voorkomen, op momenten het charisma van een Christopher Reeve. Er waren verschillen met Reeve, en die waren niet noodzakelijk beter of slechter. Zo was het personage van Clark Kent minder stuntelend en heeft het personage van Superman blijkbaar iets minder gevoel voor humor. Dit heeft voor een stuk ook te maken met het scenario. In de versie van Richard Donner krijg je heel wat kleinere scènes waarin Superman eigenlijk veel sympathieker overkomt. In deze versie moet Superman de vernietiging van zijn planeet nog maar eens verwerken, zijn relatie proberen te redden met Loïs Lane en verwelkomt Lex Luthor hem met een koude Kryptonite-douche. Zowiezo moet Routh nog groeien in zijn rol. Hij heeft die natuurlijke flair nog niet van Christopher Reeve, maar dat is een kwestie van tijd.

In tegenstelling tot wat heel wat mensen beweren vind ik NIET dat Kevin Spacey de show steelt van Brandon Routh. Diegene die dat beweren moeten dan een andere film hebben gezien, want Spacey was gewoon teveel Spacey en te weinig Lex Luthor. Hij had een gemener voorkomen, juist, maar ook minder innemend, minder menselijk. Zitten we dan niet in een comic-book genre, met als zijn karikaturen? Tuurlijk wel, maar het blijft een film en wat wij willen zien is een spiegelbeeld naar een "andere werkelijkheid" – ook al komt die vanuit een comic-book. Ik keek uit naar de scènes met Brandon Routh, en ik was bij momenten verveeld aan het kijken naar Lex Luthor. Maar ook hier speelt het scenario een determinerende factor. Soms heb ik de indruk dat ze de scenes mey Lex Luthor hebben ingekort, uit vrees dat Spacey alle aandacht zou wegnemen van Routh.

Kate Bosworth als Loïs Lane, deed een uitstekende vertolking. Ze was niet alleen veel aangenamer om naar te kijken, dan de opgejaagde versie van Margot Kidder. Kate speelde haar rol met een mooie balans tussen de gedreven journaliste en het aantrekkelijke en sexy jonge dame die is gevallen voor de charmes van Superman. Je had voor die rol eigenlijk een pak andere actrices kunnen casten die elk op hun manier een andere twist hadden gegeven aan het personage, maar belangrijk is dat Bryan Singer er hoe dan ook is in geslaagd om het personage van Loïs Lane nieuw leven in te blazen en deze op de voorgrond te brengen. Ook hier verschil ik misschien met de mening van velen, maar voor mij mag Bosworth zeker terugkeren. Ik had zelf een andere actrice in gedachten voor die rol, maar Kate heeft me kunnen bekoren, en ja, ook zij zal nog groeien in haar vertolking.

Kortom, wanneer je Superman Returns bekijkt, los van alle andere films, dan heb je te maken met een knappe, visueel verbluffende film die op vele vlakken kan overtuigen. Wanneer je die echter gaat analyseren en vergelijken met de voorgaande films of de andere comic successen zoals Batman en Spiderman, dan zal elkeen wel met smaakverschillen afkomen. Het voordeel van de eerste Superman-film is dat hij toen niet moest vergeleken worden met andere films. Dus de "vergelijkende"-kritiek die je soms leest op Superman Returns is niet altijd terecht, ook al kan ik het zelfs soms niet laten. De minpunten in de film steken voor mij in het scenario en minder in de vertolking of de regie. Wat de scenaristen hopelijk zullen begrijpen voor hun volgende Superman film is dat wij liever een goed uitgeschreven scène zien met minimale visuele effecten, dan een Metropolis die op zijn grondvesten davert. Diezelfde kritiek zou je kunnen leveren aan het adres van Pirates of the Caribbean; Dead Man’s Chest. Ik eindig niet graag met een cliché, maar hier vind ik het eigenlijk wel van toepassing: Less is more, less is better.

Update 15/08/2006: Volgens Variety is Warner Bros er nog niet uit of er een vervolg op Superman Returns gemaakt moet worden. Regisseur Bryan Singer kondigde op de Comic Con (de grootste jaarlijkse comic- en animatiebeurs van Amerika) nog aan dat hij het vervolg op Superman Returns in 2009 in de bioscoop wil hebben. Of dat ook zal gebeuren is de grote vraag.

Grootse verwachtingen hadden Warner Bros en Singer van Superman Returns, maar naar nu blijkt dat het de grootste moeite kost om de geschatte $350 miljoen, die in de ontwikkeling en de productie van Superman Returns werd gestoken, terug te verdienen. Warner Bros heeft Singer dan ook nog geen contract aangeboden voor een Superman sequel.

Mochten de kosten van Superman Returns terugverdiend worden, dan zou de sequel er alsnog komen. Men houdt uiteraard ook rekening dat de sequel véél minder zal kosten. De special-FX-testen werden al voor Superman Returns gedaan en een groot deel van de sets kunnen ook gerecycled worden, waardoor de kosten van een sequel een stuk lager uit zullen vallen.

***Related Superman Posts***
25/08/2008: Warner Bros kiest voor Superman reboot
01/09/2006: Lois Lane spin-off
16/07/2006: Superman Returns ***
10/07/2006: Pirates of the Caribbean beroven Superman van zijn 1e plaats
08/07/2006: Batman vs Superman opnieuw op tafel
04/07/2006: Superman Returns geen "super" opening
01/06/2006: Nieuwe Superman Returns posters
04/05/2006: Superman Returns trailers
06/09/2005: De eerste indrukken + korte inhoud
13/06/2005: Superman Returns, achter de schermen
17/04/2005: Batman vs. Superman
02/04/2005: Superman Returns posters
21/02/2005: Een controversiële Brian Singer
07/01/2005: Kate Bosworth is Lois Lane
23/10/2004: Brandon Routh and the girls
11/10/2004: Christopher Reeve overleden

Op het moment dat je de iconische muziek van John Williams hoort en de namen ziet voorbij vliegen tijdens de begingeneriek, weet je meteen dat het veel te lang geleden is dat je al vanaf de eerste seconden met zoveel spanning verlangt naar wat komen zal. De stem van Jor-El (Marlon Brando - de enige acteur uit de vorige films die opnieuw zijn intrede doet in deze versie) is om kippenvel van te krijgen. De verwachtingen waren torenhoog, maar Superman Returns (2006) doet wat het moet doen, maar de originele Superman blijft nog steeds met kop en schouders superieur aan deze. Brandon Routh is perfect gecast en het avontuur die we op het witte doek aanschouwen is op zijn minst 'machtig' te noemen. De film heeft een aantal zwaktes, maar zo zaten er ook een aantal onvolmaaktheden in de eerste Spider-Man (2002). Ik kijk vol spanning uit naar de sequel van deze DC Comic superheld.

Toen ik zei dat de comic-book verfilmingen geschiedenis aan het schrijven waren, dat is hier nogmaals het bewijs. Deze film is veel meer dan een decadent dure zomer-blockbuster, veel meer dan het zoveelste exemplaar uit de populaire superhero-cultus, meer dan een man met een rode cape die de planeet weet te redden van megalomane schurken die haar willen vernietigen. Het is een analyse van menselijkheid, een morele discussie van wat ‘mens-zijn’ betekent en de immense verantwoordelijkheid van een wezen die heel dicht aanleunt bij wat God zou kunnen zijn. Nadat Superman de Aarde heeft verlaten, heeft Lois Lane een artikel geschreven: "Why We Don't Need Superman Anymore". Uiteraard een filosofische stelling die in een veel breder perspectief bekeken kan worden.

In tegenstelling tot wat Christopher Nolan heeft aangevangen met het personage van Batman, maakt Bryan Singer geen breuk met de voorgaande films, Superman (1978) en Superman II (1980), maar haalt er zijn inspiratie uit. De film, die is opgedragen aan Christopher Reeve, kan je bijna zien als een soort hommage, met een upgrade van de visuals en een knipoog naar het Duitse expressionisme uit Metropolis (1927) van Fritz Lang.

Het verhaal pikt de draad terug op na Superman II. Superman heeft toen al een affaire gehad met Lois Lane. In deze film keert Superman terug van een reis naar de ruïnes van zijn planeet Krypton, een reis die 5 jaar heeft geduurd. Hij crasht met zijn kristal-cocoon opnieuw in de buurt van het erf van zijn pleegmoeder Martha Kent (Eva Marie Saint) en weet zijn job als reporter bij de Daily Planet opnieuw te bemachtigen. Daar komt hij te weten dat Lois Lane (Kate Bosworth) een man (James Marsden) en een kind (Tristan Lake Leabu) in haar leven heeft. Verder heeft ze de Pulitzer-prijs behaald met haar artikel "Why The World Doesn't Need Superman". Het duurt niet lang vooraleer Superman zichzelf op spectaculaire wijze aan de wereld moet tonen en hoewel iedereen in extase leeft met zijn terugkeer, blijft Lois ongeïnteresseerd en afstandelijk. Maar dat is lang niet het enige probleem dat Superman te wachten staat. De megalomane Lex Luthor (Kevin Spacey) heeft een flink deel van zijn gevangenisstraf weten te ontlopen en is druk in de weer met een plan om de planeet te herschapen naar zijn model. Manneer vele levens op het spel staan zal Superman meteen moeten bewijzen hoe onmisbaar hij wel is.

Een film valt of staat met je acteurs en het risico die Singer heeft genomen met de nog onervaren Brandon Routh (uitgesproken zoals 'south'), is immens. Er kwamen bakken kritiek en ook ik had mijn bedenkingen toen ik de trailer bezag en vond dat Spacey gewoon de show aan het stelen was en dat Superman bijna niet opviel. Wel, de trailers waren niet zo moedig als de film, en onterecht, want Brandon Routh is perfect gecast als als Clark Kent en als Superman. Je ziet dat hij nog wat vertrouwen moet krijgen - merk je aan de kleine reacties – maar het potentieel is aanwezig om een schitterende Superman te worden. Zijn versie van Clark Kent is iets minder klungelig dan die van Christopher Reeve. Hij heeft ook net iets minder gevoel voor humor als de vorige Superman, maar dat is een mankement aan het script waar ik later nog zal op terug komen. Het zijn zaken die gemakkelijk nog kunnen evolueren.

Kate Bosworth brengt een meer sexy en moderne versie van Lois Lane. Het is geen grote actrice, maar ze speelt de klus wel klaar en is stukken beter dan Katie Holmes (cf. Batman Begins) of Kirsten Dunst (cf. Spider-Man). Ze is knapper dan Margot Kidder en vreemd genoeg is de chemistry tussen Lois en Superman véél sterker aanwezig.

Mijn enige teleurstelling in de film is Lex Luthor, die zijn rol iets gemener en directer speelt dan Gene Hackman. Zijn monologen zijn ook iets korter. Toch vind ik bij momenten dat Kevin Spacey iets teveel Spacey speelt en iets te weinig Luthor. Het zit hem in de kleine reacties, maar ik had veel meer plezier in de vertolking van Hackman dan in deze. Er zit weinig menselijkheid in zijn rol, in tegenstelling tot de vertolkingen van Bosworth en Routh. Misschien met een iets beter uitgeschreven script zou hij wel degelijk uit de karikatuur kunnen stappen die hij nu van het personage heeft gemaakt.

Alle andere acteurs passen perfect in de film. Ook de man van Lois Lane, vertolkt door Cyclops-acteur James Marsden, is een efficiënte keuze. Bryan Singer heeft niet gekozen om er een saaie piet van te maken, maar accentueert dat hij wel degelijk een grote concurrent vormt voor Superman. Hij is heldhaftig, houdt enorm veel van Lois Lane en is heel attent en begripvol. Het is momenteel een intrigerende driehoeksrelatie die in de komende Superman films zeker nog uitgespit kan worden. Er is ook nog een zoontje aanwezig maar gezien ik niet wil spoilen ga ik daar niet verder op in. Maar ook met dit personage kan je alle kanten uit.

Voor mij de beste scène uit Superman Returns de vliegtuigscène, waarmee Superman aan de wereld laat zien dat hij terug is, treffend in beeld gebracht door DOP Newton Thomas Sigel. Lois Lane vliegt in deze scène wel van de ene kant naar de andere zonder ook maar een schrammetje op te lopen (later krijgt ze ook nog eens een loeizware metalen deur op haar hoofd, maar ook dat laat geen sporen na ~ betekent dit dat Lois Lane misschien … ik zwijg), maar Superman red de dag op triomfantelijke wijze. De CGI in de scène is verbluffend en de emotie die ermee gepaard gaat is groot. De speciale effecten zijn zo geëvolueerd dat je geen seconde meer aarzelt dat Superman ECHT WEL kan vliegen. Het lijkt bizar om dat te zeggen, maar in de vorige Supermanfilms (26 jaar geleden) die nog niet zo ver stonden met hun CGI, voelde je zo af en toe de iets te lijnrechte bewegingen. Hier sta je er niet meer bij stil en geniet volledig van de actie.

Het scenario van Michael Dougherty en Dan Harris is een puike prestatie. Toch zijn er heel weinig scenario-hoogstandjes op te merken en op dit gebied kan alles véél beter. Het laatste halfuur raakt nog kant noch wal en is van het niveau van de peutertuin. Ook het personage van Luthor is niet charismatisch genoeg. Er is ook een gebrek aan goede humor in de film en dat vind ik persoonlijk echt wel jammer. In het begint zie je Kal El op het erf staan van zijn pleegmoeder. De hond geeft hem een basebal om te spelen, en hij werpt deze in de wolken. De hond neemt nog aanstalten om te lopen maar stopt en draait zijn hoofd met een jammerend huiltje. Schitterend! Maar helaas zijn die momenten van humor heel sporadisch. Het plot zelf, dat laat me eigenlijk gezegd koud. Ik ben blij op Superman terug te zien, maar het spreekt voor zich dat met een budget van 260 miljoen dollar je bijna ALLES kan doen met CGI. Bijgevolg kan je gemakkelijk door de mazen van het net glippen met een plot die eigenlijk het navertellen niet waard is. In tegenstelling tot Batman en Spider-Man heeft Superman ook niet echt veel interessante vijanden, dus wordt de komende Superman vooral voor de scenaristen een zware beproeving. Zoals ik al eerder zei, ‘je kan maar zoveel keer Kryptonite gebruiken vooraleer het vervelend begint te worden’.

De muziek van John Ottman is op dit moment (de vliegtuig-crash) ook het beste, maar valt nadien een beetje weg. Toch slikt de componist zijn ego een beetje in door af en toe de muziek van Williams in te lassen én uiteraard WERKT HET. De score van Williams is gewoon onvergetelijk.

En zo zit de film vol van de knipoogjes naar Richard Donner zijn film. Bryan Singer heeft misschien weinig Superman-comics gelezen, maar de film van Donner kent hij als geen ander. De film duurt 157 minuten maar de tijd gaat razendsnel voorbij. Je merkt ook geen kwaliteitsverlies met de video HD-opnames (High Definition). Superman Returns zit bij de betere comicbook verfilmingen. Mits het scenario iets beter wordt - nu de expositie achter de rug is – kunnen we er misschien nog meer van genieten. Daarom nog geen 4 sterren, maar dat belooft voor de toekomst...

***Related Superman Posts***
16/12/2006: De Beste en Slechtste Films van 2006
01/09/2006: Lois Lane spin-off
04/08/2006: Terugblik op Superman Returns
10/07/2006: Pirates of the Caribbean beroven Superman van zijn 1e plaats
08/07/2006: Batman vs Superman opnieuw op tafel
04/07/2006: Superman Returns geen "super" opening
01/06/2006: Nieuwe Superman Returns posters
04/05/2006: Superman Returns trailers
06/09/2005: De eerste indrukken + korte inhoud
13/06/2005: Superman Returns, achter de schermen
17/04/2005: Batman vs. Superman
02/04/2005: Superman Returns posters
21/02/2005: Een controversiële Brian Singer
07/01/2005: Kate Bosworth is Lois Lane
23/10/2004: Brandon Routh and the girls
11/10/2004: Christopher Reeve overleden