De FilmBlog

We hebben er lang op zitten wachten maar hier is dan uiteindelijk de eerste teaser trailer van Total Recall (2012), de remake van de Paul Verhoeven versie naar een verhaal van Philip K. Dick.

Korte inhoud: Twee supernaties, Euromerica en New Shanghai, zijn in oorlog met elkaar voor de suprematie. Douglas Quaid (Colin Farrell), een fabriekswerker uit New Shanghai, begint te vermoeden dat hij een spion is, alleen weet hij niet aan welke zijde hij strijdt. Ondertussen plant Vilos Cohaagen (Bryan Cranston), de leider van Euromerica, onder het mom van de bescherming van z’n volk, een geheime aanval op New Shanghai.

Ik kan haast wachten om deze film op het witte doek te zien. Ook al ben ik geen grote fan van regisseur Len Wiseman, denk ik toch na het zien van de trailer, dat hij zichzelf heeft overtroffen. De beelden zien er geweldig uit en bij momenten heb je de indruk dat hij een geslaagde cocktail heeft gemaakt van Total Recall en Minority Report (2002). Ook de inbreng van Kate Beckinsale (de voor de hand liggende keuze gezien ze een relatie heeft met de regisseur) en Jessica Biel (mooiste lichaam in Hollywood) zit er boenk op, om nog maar te zwijgen van Bill Nighy en Ethan Hawke. En als de casting goed zit, dan is de helft van de film al geslaagd.

Het enige verschil wat zo meteen al opvalt is dat er geen sprake is van Mars. Ik mij hoor je niet klagen. Ik vond dat gehele ‘rode planeet’ gedoe maar aan de platte kant. Het verhaal speelt zich af in Londen. Voor de rest lijkt het wel op een 'total remake'. De scenaristen van dienst zijn Kurt Wimmer (Salt, The Recruit, Equilibrium), James Vanderbilt (Zodiac, Basic) en Mark Bomback (Live Free or Die Hard, Unstoppable). Mijn enige vrees is dat deze versie geen R-rating zal hebben maar een gekuiste PG-13 film zal worden. Het wordt afwachten voor wie deze film bestemd zal zijn. Mijn tweede vrees is de cgi. De scène waarin Farrell de stormtroopers één voor één uitschakelt ziet er wat fake uit. Hopelijk ligt dat aan de trailer.

De originele Total Recall was een leuke actieprent, maar een remake van deze film kon geen kwaad. Uiteraard zullen heel wat die hard fans niet opgezet zijn met de face-lift zonder Arnold Schwarzenegger, maar zij zullen niet kunnen ontkennen dat de trailer niet moet onderdoen voor de originele rollercoaster, en er zelf een aantal loopings aan weet toe te voegen. De film lijkt ook serieuzer te zijn dan het origineel. De remake komt op 8 augustus 2012 in onze zalen.

***Related Posts***
05/06/2010: Total Recall filmbespreking
27/02/2009: Total Recall krijgt effectief een recall
14/03/2011: Total Recall krijgt misschien een remake

Het mag duidelijk zijn dat er een fanbase is voor de Underworld films … of voor vampierenfilms, want deze franchise blijft scoren aan de box-office. Met een vrij beperkt budget weet de film toch altijd voldoende geld in het laatje te brengen, en zolang er een publiek voor is zullen ze ook sequels blijven maken. En we zijn ondertussen gekomen aan het 4de deel, Underworld: Awakening (2012), waar we opnieuw Selene terug vinden, nadat we haar in de prequel Underworld 3: The Rise of the Lycans (2009) uit het oog waren verloren. Ze werd even vervangen door de niet-onaardige Rhona Mitra. Hier vertrekken we dus eigenlijk van Underworld: Evolution (2006), maar dan veel later in de tijd.

Korte inhoud: Selene (Kate Beckinsale), de vampierenstrijdster, is net uit een twaalfjarige cryogene slaap ontwaakt. De wereld is in die periode drastisch veranderd: de mens heeft het bestaan van vampieren en weerwolven ontdekt, en voert een meedogenloze oorlog om beide onsterfelijke soorten uit te roeien.

Len Wiseman heeft opnieuw het scenario geschreven, die nadien werd bewerkt door 3 andere scenaristen (John Hlavin, J. Michael Straczynski, Allison Burnett). De film wordt ingeblikt door het Zweedse regisseursduo Måns Mårlind en Björn Stein, die een jaar geleden de film Shelter (2010) hadden gemaakt met Julianne Moore en Jonathan Rhys Meyers in de hoofdrol. Een absurde psychologische thriller met bovennatuurlijke trekjes die nauwelijks het bekijken waard was en die snel naar de dvd-markt werd versast. Dat belooft voor de nieuwe prent.

Ik ben zelf geen fan van de franchise. Ik vind de verhaallijnen behoorlijk saai, ook al blijft Kate er uiteraard schitterend uitzien als actieheldin in sexy latex catwoman-like pakje (cf. frame at 1:50). Maar toch ga ik alle films gaan zien, ook al weet ik dat ze me zullen omarmen met elk mogelijk cliché en dat het acteerwerk wederom om van te huilen is. Ook het feit dat ze deze keer hebben geopteerd voor meer 'mensen' om zo de bodycount wat op te krikken, lijkt me wat gratuit. Het enige wat mij min of meer nog kon bekoren bij de franchise, was net het ontbreken van 'humans'.

Maar het blijft gewoon veel beter dan die Twilight crap.Weet je wat misschien leuk was geweest, een ontmoeting tussen Seline en Blade. Wat? Underworld is in essentie een afkooksel van Blade met Resident Evil knipoogjes. Wesley Snipes is misschien wat oud aan het worden, maar Michael Jai White zou een sterke opvolger kunnen zijn.

Beckinsale is echter niet de enige aantrekkingspool in de film, want er is ook de mooie verschijning van de 19-jarige India Eisley, naast de Duitse stoot Sanny Van Heteren en de Engelse Sandrine Holt. De film komt op 14 maart 2012 in de bioscoop, en dus niet zoals we allemaal dachten 'direct-to-dvd'.

***Related Posts***
08/11/2007: Underworld 3: Rise of the Lycans
16/12/2006: Underworld Evolution in Top 10 slechtste films van 2006
24/01/2006: Underworld Evolution verrast aan de box-office
15/01/2006: Underworld Evolution trailer
03/08/2005: Underworld Evolution hopelijk beter dan het origineel
29/07/2005: Kate Beckinsale HQ pics

We staan hier wat achter met wat Top 10 lijstjes, en bij deze zullen we de komende weken een kleine inhaalbeweging doorvoeren. Veel van de Top Box-Office Flop en Box-Office Hit lijstjes hebben vertraging opgelopen, en dat gezien heel wat cijfers nog onbekend waren. En zo geven we nu de Box-Office Flops uit 2009. En net zoals de Top Flop 2006, Top Flop 2007 en de Top Flop 2008, baseren we ons op het productiebudget (zonder promotiekost) en het box-office resultaat wereldwijd. Cijfers wereldwijd worden niet altijd bekend gemaakt en daarom hebben we ons in de vorige lijstjes gebaseerd op het box-office resultaat in de States – wat altijd wel een goede indicator was.

In dit lijstje gaan we dan ook bij voorkeur mikken op internationale langspeelfilms. Door de jaren heen zijn er heel wat Europese films geweest die schaamrode wangen kregen bij het zien van hun balans, maar dit was vaak meer te wijten aan het gebrek aan een efficiënte promotie dan wel aan de kwaliteit van de film. In ons land is dat immers niet anders. Een Vlaamse film zonder promotie maakt weinig kans om brokken te maken aan de box-office. Rode Loper-programma’s, affiche-campagne, trailers, cinevox-capsules in de bioscoop en praatprogramma’s zijn allemaal broodnodig.

Tot slot, een film met een zwak box-office resultaat is niet noodzakelijk een slechte film, evenzeer dat een box-office hit zou betekenen dat we te maken hebben met een geslaagde film. Maar in de meeste gevallen scheelt er wel iets met de productie indien de film nauwelijks zijn productiebudget kan terugwinnen tijdens zijn bioscoop-release. Aan jullie om te oordelen of de flop een terechte zaak was. Binnenkort mogen jullie ook de Top 10 van de Box-Office Successen verwachten.

10. Pandorum (2009) Christian Alvart
Productioncost: $33 million - Worldwide Gross: $20,65 million

Pandorum had het potentieel een bijzonder knappe science-fiction film te worden met uitstekende sound en production design. Het was tevens ook een ambitieuze prent, maar de film schoot te kort en het was vaak verveling troef. De personages kwamen niet voldoende uit de verf en het concept kon door regisseur Christian Alvart veel beter uitgewerkt worden.

9. Whiteout (2009) Dominic Sena
Productioncost: $35 million - Worldwide Gross: $17,84 million

Het is niet zo dat je met een actrice als Kate Beckinsale meteen een kaskraker hebt. Ook regisseur Dominic Sena, die bekend staat voor zijn opwindende actie-sequenties, slaagt er niet om van Whiteout een geslaagde prent van te maken. In vergelijking met die andere Zuidpool-whodonit The Thing (1982) is deze een smaakloze B-film die ons helemaal 'ijskoud' laat. Slecht acteerwerk, slechte dialogen, slechte cgi, een idioot verhaal, het was zelfs slechte camp. Hoofdacteur Gabriel Macht (The Spirit) is tevens een waardeloos acteur. Voldoende redenen waarom dit een flop werd.

8. Taking Woodstock (2009) Ang Lee
Productioncost: $30 million - Worldwide Gross: $9,96 million

Taking Woodstock van Ang Lee is het soort film waar niemand echt enthousiast van wordt. Nochtans had het een veelbelovend concept, maar de uitwerking stelt teleur doordat Lee iets teveel thema’s wou aansnijden en daarbij nog eens beroep deed op de versleten splitscreen-techniek. Misschien moet hij maar beter bij het drama-genre blijven (cf. Brokeback Mountain), want komedie gaat hem niet af.

7. Amelia (2009) Mira Nair
Productioncost: $40 million - Worldwide Gross: $19,64 million

Wie had ooit kunnen denken dat je met een verhaal over de de legendarische Amerikaanse piloot Amelia Earhart (gespeeld door de briljante Hilary Swank), die in 1937 op mysterieuze wijze boven de Pacifische Oceaan verdween tijdens een poging om rond de wereld te vliegen, een vervelende biopic kon maken? Regisseur Mira Nair stort Amelia in een zee van verveling. En dit met een hoofdactrice die zich moet behelpen met dialogen die waarschijnlijk geschreven zijn door een Chinees die Engels heeft geleerd via een VDAB-cursus. Als er één recente film een remake verdient, dan is het wel deze – hopelijk met een betere regisseur én betere scenarist.

6. The Soloist (2009) Joe Wright
Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $38,33 million

Zoals ik al zei in mijn inleiding; niet elke flop is een slechte film. En zo is The Soloist daar een voorbeeld van. De film wordt recht gehouden door twee talentvolle acteurs (Jamie Foxx en Robert Downey Jr.) die hier een voortreffelijke vertolking hebben neergezet in een feelgood movie die ook wel een ferme dreun weet uit te delen. Uiteraard heeft de film zijn zwaktes (met name de flashback van Jamie Foxx) maar de grootste fout die hier werd gemaakt was dat de producent het nodig vond om hiervoor 60 miljoen vrij te maken. Ik vraag me nog steeds af waar al dat geld naar toe ging.

5. Astro Boy (2009) David Bowers
Productioncost: $65 million - Worldwide Gross: $39,89 million

Dat Astro Boy een flop zou worden, was al bekend nog voor de film in de zalen kwam. Niemand stond te wachten om deze cartoon in filmversie te zien. Dat de film uiteindelijk nog saai was en volkomen humorloos, verklaart de teleurstellende box-office. Misschien net iets beter dan Jimmy Neutron: Boy Genius (2001), maar mijlenver weg van Wall-E (2008).

4. Nine (2009) Rob Marshall
Productioncost: $80 million - Worldwide Gross: $54 million

Ook al is Nine gebaseerd op de Italiaanse Broadway musical die dan weer gebaseerd is op Fellini’s 8 ½ (1963), het is al zo Italiaans als een pizza eten met vork en mes. Deze niet-Italiaanse cast bestaat wel uit heel wat acteer-talent, maar is grotendeels verkeerd gecast. Meer nog, deze musical is gewoon op alle vlakken ondermaats. Het straalt geen passie uit, laat staan dat er een beetje intrige te bespeuren is. Zelfs het visuele aspect is niet veel beter dan de eerste beste muziekvideo. Maar het meest kwalijke aan deze film is dat het flauw excuus van een scenario nauwelijks weet hoe het de verschillende muzikale nummers aan mekaar moet knopen.

3. Land of the Lost (2009) Brad Silberling
Productioncost: $100 million - Worldwide Gross: $68,78 million

Land of the Lost had als doel een domme film te worden, en dat is hem ook gelukt. Het spijtige aan deze Will Ferrell prent is dat niemand het grappig vindt. Te grof voor jongeren en gewoon te dom voor volwassenen. Een logisch gevolg is het slechte box-office resultaat. Maar in alle eerlijkheid had het ook wat te maken met de slechte planning van de bioscoop-release. Land of the Lost mocht het zowaar opnemen tegen The Hangover (2009), de komedie uitblinker van 2009, naast de sequel Night at the Museum: Battle of the Smithsonian (2009) en de Pixar-prent Up (2009).

2. Imagine That (2009) Karey Kirkpatrick
Productioncost: $55 million - Worldwide Gross: $22,99 million

Dat Eddie Murphy geregeld in zwakke komedies opduikt, was al langer bekend. Het was dan ook niet meteen een verrassing dat ook deze film het bekijken niet waard is. Maar vreemd genoeg was dat voor een keer niet de schuld van de acteur, maar wel van de rest van de crew, gaande van de scenarist tot de regisseur. Imagine That is een paar keer grappig, maar niet voldoende om onze interesse voor 90 minuten aan te wakkeren.

1. Street Fighter: The Legend of Chun-Li (2009) Andrzej Bartkowiak
Productioncost: $55 million - Worldwide Gross: $22,99 million

En uiteindelijk zijn we aanbeland bij Street Fighter: The Legend of Chun-Li, de grootste puinhoop van 2009 die resulteerde in desastreuze box-office cijfers. De actie in de film is ondermaats, de humor in de film werkt niet en de scènes zijn buitengewoon belachelijk. Het zal niemand verbazen dat Andrzej Bartkowiak de eerst komende jaren niet meer in een regisseursstoel zal plaatsnemen.

***Related Posts***
16/08/2011: Top Flop 2010
08/08/2011: Top Flop 2009
21/04/2009: Top Flop 2008
07/04/2009: Top Flop 2007
27/12/2006: Top Flop 2006

Ik wens de lezers van deze filmblog een voortreffelijk filmjaar toe! 2009 was een jaar vol verrassingen maar ook een jaar met een aantal teleurstellingen. De moment is dus ook rijp voor de eindejaarstlijstjes. En zoals de traditie dit wil heb ik zowel mijn Top 10 van de Beste Films, alsook mijn Top 10 van de Slechtste films uit 2009.

Uiteraard zijn die lijstjes uiterst subjectief en kunnen de meningen wel eens uiteen lopen. Gelieve dit dan ook kenbaar te maken op smakelijke wijze in de reacties. Ik heb niet ALLE films gezien die in 2009 zijn uitgekomen (er zijn er dan ook een slordige 5'000), maar toch een behoorlijk aantal. Voor de lijst van de slechtste films heb ik voornamelijk films opgesomd die veel beter konden. Het heeft trouwens geen nut om derderangs B-films te nemen die nauwelijks de intentie hadden beter te doen. Een film die ik niet meteen wist onder te brengen was Paranormal Activity. Op zich een knap staaltje cinema, was het niet dat de film eigenlijk niet zo heel fel verschilt van The Blair Witch - met dit verschil dat er in deze laatste toch heel wat meer gebeurt en Paranormal Activity nog veel verder kon gaan in de terreur.

10. The Hangover (2009) Todd Phillips
The Hangover was de meest geslaagde komedie uit 2009, ook al was dat geen al te moeilijke bevalling. Zeker met belabberde films à la The Ugly Truth, The Proposal, The Pink Panther 2 of Bride Wars die de lat toch wel zeer laag hebben gelegd. Ook al zijn de karakters in The Hangover niet zo goed uitgewerkt, moet je toegeven dat het verhaal toch heel wat originaliteit aan de dag legt. Regisseur Todd Phillips bewijst opnieuw dat hij een buitengewoon talent heeft voor timing en ritme, maar ook het lef heeft om risico’s te nemen. De grappen zijn niet allemaal voltreffers (de gehele episode met Mike Tyson) maar als ze werken zijn ze simpelweg geniaal (met de compleet misplaatste masturberende baby op kop). Er zitten heel wat schunnige moppen in maar Phillips vertelt het met zoveel enthousiasme en schwung dat je er toch mee moet lachen. Indien dit scenario verteld werd door een B-regisseur viel deze Hangover plat op zijn gat. Ook de cast zit snor, met grotendeels onbekende gezichten die perfect op elkaar zijn afgespeeld en voldoende sympathie kunnen verwekken bij het publiek. Soms hoeft een film niet meer te zijn dan dat om ons te bekoren.

9. Avatar (2009) James Cameron
In tegenstelling tot wat beweerd wordt was Avatar met zijn productiebudget van 230 miljoen dollar niet de duurste film ooit (Pirates of the Caribbean had al in zijn eentje een productiebudget van 300 miljoen dollar - volgens Imdb) en was ook niet de grootste box-office recette tijdens het openingsweekend, want met zijn 77 miljoen dollar komt hij nog niet aan de hielen van pakweg The Dark Knight die meer dan het dubbele opbracht. Maar science-fiction/fantasy films zijn, in tegenstelling tot familiefilms, veel moeilijker te verkopen. En nochtans kan de film nog steeds uitgroeien tot één van de meest succesvolle films oot. Het is een opmerkelijke film die visueel overbluft en ons een filmbeleving bezorgt die we nog niet hadden ervaren maar tevens inhoudelijk niet teleurstelt. Avatar vertoont voldoende subtext voor menig debat over de 'clash van civilisaties' of de kritiek op de hoog-technologische oorlogsmachine die de laatste jaren al vele malen voor destructie heeft gezorgd. Maar het inhoudelijke blijft ondergeschikt aan de pracht die we te zien krijgen. Het lijkt er wel op dat Mr. Cameron nog steeds in zijn jeugdjaren zit en nog steeds verzot is op rollercoasters, en dat inhoud en karakterstudies in functie staan van het visueel geweld en niet omgekeerd. Maar Cameron blijft wel een van de betere cineasten om dergelijke films in beeld te brengen, zeker beter dan pakweg een Michael Bay – die nog meer met het visuele aspect bezig is. Hij weet alles goed te timen en te doseren, zuigt ons zo compleet in het verhaal en doet ons een beetje vergeten dat we toch voornamelijk naar cgi aan het kijken zijn. Dat we deze prent ook nog eens in 3D kunnen bewonderen, is mooi meegenomen (opgepast voor de mensen met hoogtevrees!) maar je zal er evenveel van kunnen genieten in 2D – ook al is dit misschien de eerste fictiefilm die met zijn 3D iets wezenlijks kan toevoegen.

8. Moon (2009) Duncan Jones
Het jaar 2009 was voor mij een jaar waar de science-fiction films terrein hebben gewonnen op de comic-book adaptaties, te beginnen met deze originele en inspirerende Moon. Een intelligente thriller die ons even deed terugdenken aan Stanley Kubrick’s 2001: A Space Odyssey, maar dan iets meer ingetogen. De film is niet 100% accuraat maar het roept toch een resem interessante vragen en stellingen op. Desondanks zijn complexiteit straalt de film 'eenvoud' uit en dat maakt deze film ook zo bijzonder. Je voelt letterlijk de isolatie van de ruimte, via de koude settings en de vaste kadrages. Ook al is de film beangstigend, wordt dit toch bij momenten ontkracht door sporadische momenten van humor. Moon is een verfrissende verademing op de science-fiction troep die we geregeld voorgeschoteld krijgen en de bioscopen gedomineerd in recente jaren.

7. The Girl with the Dragon Tattoo (2009) Niels Arden Oplev
Niet Antichrist van de Deen Lars Von Trier, maar wel de Zweedse film The Girl with the Dragon Tattoo maakte het meest indruk op mij. Het is een kille thriller met karakters van vlees en bloed en een verhaal die meteen naar de keel grijpt. Het feit ook dat je niemand van de acteurs kent, en deze ook nog eens knap staan te acteren, wordt je hierdoor volledig in het verhaal gezogen. De 'mannen' in de film hebben zeker wel een kwalijke reputatie maar het verhaal (die als een trilogie zal uitkomen) is allesbehalve gratuit. Het is een adembenemend verhaal over een serie-moordenaar in een corporate wereld met rijke industriëlen. Er komen weinig merkwaardige filmproducties uit Zweden, maar deze is een voltreffer.

6. Inglourious Basterds (2009) Quentin Tarantino
Als Tarantino een film maakt dan weet je meteen dat je iets ongewoons zal aantreffen. Net zoals elke filmgeek is de regisseur ook verzot op filmgenres en met deze nazi-film vond hij het een uitstekend idee om er een western van te maken. En enkel Tarantino komt hier ook mee weg. De muziek, de kadrages, de opbouw en sfeer van Inglourious Basterds, alles klopt. Maar de film is meer dan een genrefilm die blijft steken op het niveau van hommage of parodie. Er wordt niet alleen voortreffelijk geacteerd door Mélanie Laurent en Christoph Waltz, maar door de voltallige cast, die ook voldoende ruimte krijgen om hun personages een gezicht te geven. De originaliteit, de kwaliteit van de dialogen en de set-up van elke scène zijn buitengewoon fascinerend. Misschien had hij hier en daar de sequenties naar het einde wat mogen inkorten, maar het blijft toch één van de betere Tarantino films.

5. Drag Me to Hell (2009) Sam Raimi
Wat mij betreft is Drag Me to Hell de beste horrorfilm van de laatste jaren. Meester Sam Raimi keert terug naar zijn Evil Dead periode en laat hier zien dat hij nog niets van zijn pluimen heeft verloren. De titel van de film nestelt zich al volledig in het B-film circuit waar het juist zijn kracht put om ons de stuipen op het lijf te jagen en ons tezelfdertijd ontzettend veel plezier verschaft. Sam Raimi heeft niet de bedoeling een serieuze horrorfilm te maken, maar vervalt evenmin in de parodie. Het is die ziekelijke, zwarte humor die we kennen vanuit zijn begin-periode. Op acteervlak levert de scream queen van dienst, Alison Lohman, een bijzonder knappe prestatie, en weet ze precies waar de regisseur naar toe wil met deze film. Niet iedereen zal de humor van de regisseur aanvoelen, maar fans van The Evil Dead films zullen hier zoals mij hun vingers van aflikken.

4. Watchmen (2009) Zack Snyder
Snyder snuift met Watchmen de overgestileerde sfeer van de comic op, de verschillende lagen van het verhaal en de karakters; en maakt een eigenzinnige, niet-commercieel, niet-mainstream, cinematografisch meesterwerk waar de verbluffende inhoud primeert op de impressionante vorm. Het is een triomf van de comic-adaptatie die sinds Spider-Man 2 (2004) de 7de Kunst nieuw leven inblaast op een visionaire en intellectuele manier. Watchmen serveert geen hapklare entertainment en brengt zelfs niet meteen datgene wat we verwachten. Het is zelfs confronterend. En is dat nu net de essentie van wat filmkunst vertegenwoordigt. Alles blijft in zijn context heel geloofwaardig, al moet je in het begin de drempel wel oversteken. Het is een comic-adaptatie waar je je even schrap moet voor zetten. De ideeën en de emoties komen hier op de voorgrond. En op het einde van de rit besef je dat de beste momenten niet die scènes zijn waar individuen elkaar klappen verkopen, of de één of andere explosieve stunt of nog de vernuftige cgi-beelden. Een comic-adaptatie volledig naar mijn smaak.

3. Up (2009) Pete Docter & Bob Peterson
Elk jaar komt Pixar met een hoogvlieger voor de dag, en met de film Up kunnen we dit zelfs letterlijk nemen. De mensen van Pixar onderscheiden zich van de andere animatiehuizen door hun oog voor detail, hun voorliefde om risico’s te nemen op visueel én inhoudelijk vlak en hun verhaal dat zowel een jong als een iets ouder publiek weet aan te spreken. De actiescènes zijn fantastisch in beeld gezet - met heel wat knipoogjes naar avonturenfilms uit de jaren 30, en de humor is vaak hilarisch. Pixar heeft alweer een pareltje afgeleverd.

2. Star Trek (2009) J.J. Abrams
Ik ben geen hopeloze fan van de Star Trek serie. Een stel nichterige acteurs in pastelkleurige pyama’s die in een studio dingen staan te roepen als "We were just HIT with an ion-canon in sector C4-8! Put the shield on and go to warp-speed." terwijl de camera heen en weer schommelt. Het was me allemaal een beetje te belachelijk. Maar ik ben hoe dan ook verzot op de Star Trek film. Mijn verwachtingen waren misschien wat aan de lage kant, maar dit oversteeg mijn wildste dromen en verbaasde me in positieve zin op verschillende vlakken. En veel is te danken aan het acteerwerk van Chris Pine die in deze film een knappe Captain Kirk neerzet. De dynamische cinematografie van Daniel Mindel met zijn overvloed aan lichtflitsen en lensflares, zoals we dit al konden ervaren in M:I 3 eveneens van J.J. Abrams, werkt perfect voor dit genre film en sluit nauw aan met de bijna feilloze cgi. Dit was trouwens de enige film dit jaar waar ik nu al op de mogelijke sequel zit te hunkeren. Waar de originele reeks vooral houterig en moeizaam op gang kwam, is deze reboot fris, bijzonder grappig, bijzonder goed geacteerd en adembenemend, met verkwikkende actie-sequenties die geen beroep moeten doen op een opgefokte stress-montage. De plot zelf heeft wellicht wat twists die het grote publiek niet zal smaken, maar alles zit in feite nog redelijk goed in elkaar voor zo'n grootschalige sci-fi productie.

1. District 9 (2009) Neill Blomkamp
De film die dit jaar bij mij het meeste indruk heeft gemaakt is District 9, het regiedebuut van de Zuid-Afrikaan Neil Blomkamp. De film trekt op een orginele en goed onderbouwde manier een parallel met het apartheidsregime in Johannesburg. De aliens in de film genaamd de Prawns, worden met de vinger gewezen en beschouwd als subwezens zonder veel bestaansrecht. Een liga voor de alien-rechten bestaat er niet en de wezens zijn gedoemd om de oppressie van het menselijke ras te ondergaan, ook al bestaat er een bureaucratische schijnwetgeving die de illusie moet wekken dat er gelijke rechten zouden zijn. Het is bovenal een spannend verhaal die adrenaline en brains perfect weet af te wisselen, met een knappe documentair-achtige beeldvoering die ons geen seconde rust gunt. Children of Men was misschien nog net iets beter, maar dit is veruit de meest indrukwekkende film uit 2009.

10. Angels & Demons (2009) Ron Howard
Ik zou dit lijstje vol kunnen zetten met films als Street Fighter Legend of Chun-Li, maar waarom zou ik. Het is niet dat we bij dergelijke troep hoge verwachtingen hadden. Daarentegen waren de verwachtingen wel stukken hoger bij Angels & Demons. Ron Howard had opnieuw een dikke portefeuille om deze Vanticaan-thriller in kannen en kruiken te gieten, en hij kon ook leren uit de fouten van zijn vorige The Da Vinci Code. Maar spijtig genoeg was het opnieuw huilen met de pet op. Meer nog, ik had de indruk dat de regisseur iets teveel zijn fouten wou herstellen en hierbij vergat om een spannend verhaal te vertellen. Op een gegeven moment vraagt Langdon (de droge versie van Indiana Jones) een kaart van alle kerken in Rome, wat op zich al een vrij hilarische quote is. Hij had evengoed een map kunnen vragen met alle bistro’s in Parijs. Dit laatste had misschien wel een betere film afgeleverd. Angels & Demons is 2 uur lang staren naar een saai personage die van de ene kant naar de andere loopt, terwijl het publiek zich afvraagt waarom ze hiervoor 9,20 euro voor betaald hebben. Er was zelfs nergens een zelfkastijdende albino monnik te bespeuren! WTF!

9. Obsessed (2009) Steve Shill
Obsessed had de nieuwe Fatal Attraction moeten worden, maar werd uiteindelijk een domme thriller waarin Beyoncé kan fungeren als de ultieme crowd pleaser voor Afro-Amerikaanse vrouwen die met veel hilariteit kunnen genieten hoe een slanke, blanke, sletterige blondine op haar bek krijgt. En mocht je al in een zaal zitten met een dergelijk publiek zou je in de waan zijn een show van Jerry Springer bij te wonen. Het hoofdpersonage, gespeeld door The Wire acteur Idris Elba, in tegenstelling tot Michael Douglas in Fatal Attraction is de perfecte rijke zakenman. Hij doet niets verkeerd – zegt niets verkeerd – gedraagt zich niet verkeerd, hij is het stereotype van de ideale man zonder fouten of zonden; Mr. Proper als u wilt. En ook al draait het “drama” rond hem, maakt deze karakterisering hem juist compleet oninteressant als filmpersonage. Zelfs de eerste de beste tekenfilm brengt meer diepgang en dualiteiten in hun karakters dan deze film. Obsessed is een erotische thriller zonder erotiek (laat staan een hint van een naakte bil) en zonder thriller (eigenlijk een niet-intentionele komedie), met een idioot script bestaande uit clichés. Het is trouwens een film waar je met schaamrode wangen de filmzaal uitloopt in de hoop niemand jou hier aantreft.

8. Whiteout (2009) Dominic Sena
Ik dacht, een film met Kate Beckinsale on ice kan toch zo slecht niet zijn, en regisseur Dominic Sena (niet meteen de meest fijnzinnige cineast) weet ons toch altijd wel te ontspannen met opwindende actie-sequenties. Maar was deze Whiteout een gigantische teleurstelling. In vergelijking met die andere Zuidpool-whodonit The Thing is deze een smaakloze B-film die ons helemaal 'ijskoud' laat. Slecht acteerwerk, slechte dialogen, slechte cgi, een idioot verhaal, het was zelfs slechte camp. Nieuwkomer Gabriel Macht (The Spirit) is er in ieder geval in geslaagd om twee jaar op een rij te spelen in films die in mijn Top 10 Worst Movie List staan. Maar de man kan ook niet acteren. Ik weet niet met welke studio-exec hij geslapen heeft maar het is niet normaal dat zo iemand in dergelijke Hollywoodfilms wordt gecast. Als hij in beeld is, is het altijd lachen geblazen en hij slaagt erin om zijn dialogen nog ridiculer te doen klinken dan ze al zijn. Hij was zowaar de enige penguin in de film. Los van het feit dat je al na 10 minuten weet wie de dader is, worden we nog eens bekogeld met irritante, geel-getinte flash-back’s die we uiteindelijk kunnen missen als kiespijn. Spijtig genoeg was er in de bioscoop geen black-out tijdens deze Whiteout…

7. Jennifer’s Body (2009) Karyn Kusama
Met lichte druk van wat vrienden ben ik er toch in geslaagd om deze Jennifer's Body twee keer te zien, en bij de tweede visie was alles trouwens nog een stuk slechter. Had ik hoge verwachtingen? Wel, ik was me ervan bewust dat de scenariste van deze prent niemand minder was dan Diablo Cody die toch het oscarwinnende script van Juno heeft geschreven. Maar dit is niet meer dan een slasher-horrorgrap. De enige reden om naar deze film te gaan is Megan Fox (let’s face it), en uiteindelijk gaan de oneliners haar nog goed af en met haar komische timing zit het wel snor. Alleen krijg je niet de indruk dat ze daar nu echt serieuze inspanningen voor heeft moeten leveren. Maar mijn kritiek was minder bij Fox, dan wel bij de regisseuse van dienst Karyn Kusama, die er zelfs niet in slaagt om met een actrice als Fox een sexy prent af te leveren. De hoofdactrices zijn mooi om naar te kijken, ja, maar om een opwindende scène op te bouwen dien je best ook wel iets méér te doen dan even in te zoomen op het decolleté van Megan Fox. Het sfeertje is een beetje stout, maar niet stout genoeg. Opwindend is het al evenmin. Kusama doorbreekt constant de spanning door bruusk te verspringen van een griezelige scène naar komisch intermezzo. Iets wat aanvoelt als met een deux-chevaux op de autosnelweg van 4de naar 1ste te schakelen en terug. Dit scenario in handen van een meer bekwaam regisseur had misschien alles naar een hoger niveau kunnen tillen. Het hoogtepunt van de film is een onbedoeld hilarische scene waar Kusama een cross-cut maakt tussen Fox die een slachtoffer verorbert en Seyfried (de nerdy vriendin) die haar maagdelijkheid verliest. Uiteindelijk is het een zware teleurstelling voor heel wat zaterdag-avond filmkijkers die veel seks en bloed verwachten, want Jennifer’s Body is uiteindelijk een heel braaf filmpje.

6. Surrogates (2009) Jonathan Mostow
Surrogates is niet alleen een slechte film, het is één van de zwaarste teleurstellingen uit 2009 gezien de film gebaseerd is op de verheven graphic novel van Robert Venditti en Brett Weldele. Dit had een spannende science-fiction mysterie thriller kunnen zijn, maar is uiteindelijk al even interessant als 85 minuten lang kijken naar een Duracell-konijntje in beweging. Het is Blade Runner gemaakt door een 10-jarige. Het script van de film lijkt het werk van twee robotten op automatische piloot die elke emotie in de kiem hebben gesmoord, de belichting is al zo krankzinnig als het blonde toupetje van de Bruce Willis avatar (het ideale beeld dan nog wel!), de stijl is voornamelijk vorm boven inhoud en Bruce Willis zelf probeert zijn voorgevoel dat dit een flop zal worden zoveel mogelijk te verbergen. En als ik niet beter wist zou ik denken dat niemand op de set de intentie had een goede film af te leveren en tevreden was met een monotone cliché-formulefilm. Een emotieloze troep die zichzelf teveel au serieus neemt en zich nauwelijks bekommert om de wereld en zijn personages te exploreren. Ik had hier naar uitgekeken, en ergens tijdens de voorstelling was het net of ze bij mij de stekker uit het stopcontact hadden getrokken.

5. The Unborn (2009) David S. Goyer
Ik heb er in ieder geval het raden naar waarom een talentvol acteur als Gary Oldman hierin verzeilt is geraakt. Mocht het een Jason Statham of een Nicolas Cage zijn zou ik het nog begrijpen, maar Oldman leek me toch een intelligente acteur te zijn met heel veel inzicht en smaak. De scène met de Nazi-dokters die met naalden in de oogbollen van kinderen prikken had toch een duidelijke aanwijzing moeten zijn dat dit een belachelijke B-film zou worden. The Unborn is een samenvatting van alle creepshow-clichés uit de aziatische horror-markt van de laatste 10 jaar, gebundeld in een voorspelbare montage die iets meer dan 80 minuten duurt. Het was op de koop toe zelfs een beetje van een rip-off van Mirrors (2008), want ook hier zijn spiegels de bron van alle ellende. En voor wie The Reader van Stephen King heeft gelezen zal hier ook wel een déjà-vu gevoel aan overhouden. Hoe verder naar het einde toe, hoe meer de regisseur de pedalen kwijtraakt en hoe minder spannend of griezelig het allemaal wordt. De film is ZO slecht dat hij zelfs NOOIT goed wordt.

4. G.I. Joe : The Rise of Cobra (2009) Stephen Sommers
G.I. Joe : The Rise of Cobra is nog zo’n zware teleurstelling uit 2009. Het is iets beter dan een Transformers-prent met iets leukere actie-sequenties, maar dit kan je moeilijk zien als een compliment. Het verhaal is ontdaan van elke mogelijke logica of interessant verhaalelement, en gebracht naar het niveau van een puber. Eye-candy Sienna Miller is het enige lichtpuntje in deze film, en doet volledig het personage van de zwak acterende Channing Tatum vergeten, die uiteindelijk de hoofdrol speelt.

3. Transformers: Revenge of the Fallen (2009) Michael Bay
Transformers: Revenge of the Fallen heeft een onsamenhangend non-verhaal dat letterlijk alle kanten uitzwiert, met een debiele plot die Eddy Wally had kunnen bedenken. Voeg daar nog wat personages aan toe die veel weg hebben van stereotype kartonnen borden, een ongegeneerde liefdesverklaring aan het Amerikaanse leger, een ADHD-montage, een tinitus-verwekkende klankband en een slordige videoclipstijl waarbij de camera geen nanoseconde stil staat, en je krijgt de perfecte cocktail voor 150 minuten oeverloze irritatie druipend uit de anus van worstendraaier van dienst, Michael Bay. Waar de eerste Transformers-film nog sporadisch het evenwicht vond tussen actie, avontuur en humor, is deze Bigger-Faster-Better een samenraapsel van cgi-beelden met onherkenbare robotten die elkaar te lijf gaan en waarbij de menselijke factor tot een minimum herleid wordt. Het veel te lange stuk in Egypte dat de ultieme climax moet voorstellen is dan ook nog eens een verschrikkelijk overbodige oefening in het opblazen van alles wat lichtontvlambaar is en een zoveelste excuus om de borsten van Megan Fox in beeld te brengen. Je kunt het vergelijken met zo’n all-in buffet, waar het vlees niet warm genoeg is, de groenten slap, de frisdrank met teveel water vermengd en de dessert smaakloos is. Maar je keert er niet terug van de honger.

2. Dragonball Evolution (2009) James Wong
Ik had moeten weten dat een film met 'Evolution' in zijn title te mijden is als de pest, maar tegen beter weten in heb ik toch Dragonball Evolution gezien. Mijn verwachtingen waren laag maar zo’n opgefokt, van de pot gerukt tienerspektakel had ik niet verwacht. De fout van de makers was dat ze iets te trouw aan de originele cartoon hebben vastgehouden, en was deze film nu net het omgekeerde wat ze hadden moeten doen. We worden niet alleen geconfronteerd met een ridicuul plot maar ook het acteerwerk is van een pathetisch over-acting niveau. Indien je beelden uit de comic had verwerkt in de film, had je met moeite het verschil gezien. Kortrom, de regisseur heeft er een puinhoop van gemaakt en leefde in de waan de fans te kunnen bekoren door dicht bij het bron-materiaal te blijven. Dat die fans nu allemaal hun maturiteit hebben bereikt en zelfs kinderen hebben die te oud zijn om nog naar Dragonball te kijken, is de regisseur compleet ontgaan. A complete waste of money and my time!

1. New Moon (2009) Chris Weitz
Wie dacht dat met New Moon een spannende vampieren-sequel aan te treffen is van een saaie en levenloze reis teruggekeerd. New Moon is misschien al even slaapverwekkend als het origineel, maar deze sequel doet nog erger met rommelige cgi, houterige acteerprestaties die een paspop doet blozen, een verhaal die niet alleen vampieren koud laat, en ons fortune coockie wijsheden verkoopt over de liefde, verbloemd met zwaarwichtige en zwartgallige terminologieën. De twee hoofdfiguren, Edward en Bella, hebben al evenveel chemistry met elkaar als Tobey Maguire en Kirsten Dunst in de Spider-Man films. De film neemt zich ook teveel au serieus met personages die het gewicht van de wereld op hun schouders dragen en herhaaldelijk pseudo-intellectueel zwartgallig gezwets uitkramen. En of dit nog niet allemaal genoeg was, stinkt deze prent naar platvloerse marketing bestemd voor tiener-meisjes die hopelijk allemaal ook de soundtrack zullen kopen met alle popnummers die gepast en ongepast de revue passeerden. Ze zouden misschien beter hun geld sparen voor de dvd-box van True Blood.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Los van een paar zwaktes was Underworld (2003) geen onaardige film die zeker kon groeien, een beetje zoals Blade (1998). Helaas ontspoorde deze laatste film met zijn derde deel, Blade Trinity (2004). Eenzelfde rampscenario werd toegeschreven aan de sequel op Underworld, Underworld: Evolution (2006), die desondanks een puike prestatie aan de box-office, toch wel een vreselijk slechte film is.

Maar dat zal een zorg wezen voor regisseur Len Wiseman (Die Hard 4.0), die alles in het werk zet om van de Underworld-sage een trilogie te maken met Underworld 3: The Rise of the Lycans (2009). Een excuus om nog eens geld in het laatje te brengen met een Kate Beckinsale in een strak latex pakje…?

Alle zwaktes - flauwe karakteropbouw, oninteressante personages, teveel plotholes en clichés - van de eerste Underworld film werden verzameld in de sequel. Hopelijk zal het derde deel nu alle sterktes van de eerste film behelzen. De eerste film had potentie om uit te groeien tot een geslaagde filmreeks met een knappe mythologie, een interessante stijl en vormgeving en niet onaardige personages zoals die van Viktor, gespeeld door Bill Nighy. Hij zet voor mij één van de meest memorabele vampieren neer uit de laatste 20 jaar.

Wat deze film nodig heeft is een strak scenario en misschien een andere regisseur om het geheel iets meer kracht bij te zetten. En ja, dat zijn nu net de zaken die zullen gebeuren. De mensen van FilmJunk komen met het volgende nieuws:

Underworld 3: Rise of the Lycans is going to be a prequel, and neither director Len Wiseman nor his wife Kate Beckinsale are directly involved (although Wiseman is producing). Instead, creature FX artist/production designer Patrick Tatopoulos will be making his directorial debut, with Michael Sheen (Lucian), Bill Nighy (Viktor) and Rhona Mitra set to star.

The story will focus on Lucian’s role in the Lycan uprising over their Death Dealer masters, shifting the perspective of the series to the werewolves instead of the vampires. Danny McBride, who wrote the screenplay for the first two movies, has penned the script for this one as well. No release date has been set, but shooting will commence in January.

Los van het feit dat we hier opnieuw te doen hebben met een regisseur zonder regie-ervaring van belang, ben ik benieuwd of de film even succesvol zal zijn ZONDER Kate Beckinsale in strak latex pakje? Een andere regisseur verbinden aan dit project is een stap in de goede richting, maar was er nu werkelijk niemand anders beschikbaar? Ik ben benieuwd om eens te zien hoeveel "echte" fans van Underworld zullen opduiken…

Update 09/01/2009: Volgens de laatste berichten zou Kate Beckinsale dan toch te zien zijn in de threequel (...prequel?). De actrice die in de eerste twee films zat zou in de derde film zowel aan het begin als op het einde te zien zijn. Maar volgens ShockTillYouDrop zou het niet gaan om nieuw materiaal, maar wel uit beeldmateriaal uit de vorige film die niet werd gebruikt.

***Related Posts***
04/01/2012: Kate Beckinsale ontwaakt in Underworld: Awakening
08/11/2007: Underworld 3: Rise of the Lycans
16/12/2006: Underworld Evolution in Top 10 slechtste films van 2006
24/01/2006: Underworld Evolution verrast aan de box-office
15/01/2006: Underworld Evolution trailer
03/08/2005: Underworld Evolution hopelijk beter dan het origineel
29/07/2005: Kate Beckinsale HQ pics

Hayden Christensen en Natalie Portman, de twee tortelduifjes uit de meest recente Star Wars-films, zijn uitverkoren tot de minst geloofwaardige lovers uit de filmgeschiedenis. Dat stond recent te lezen op de website van de BBC. Het Britse bioscoopreclamebedrijf Pearl & Dean stelde de vraag aan meer dan drieduizend filmfans. De meerderheid van de ondervraagden ging niet mee in hun tragische liefdesgeschiedenis, die hoofdpersonage Anakin Skywalker uiteindelijk transformeert tot Darth Vader.

De 2de plaats is bestemd voor Ben Affleck en Jennifer Lopez, die in de pathetische tragikomedie Gigli (2003) twee verliefde huurmoordenaars spelen. Opmerkelijk is dat het duo ten tijde van de opnames ook in het echte leven een relatie had. Hetzelfde geldt voor Tom Cruise en Nicole Kidman, die met het seksueel gefrustreerde echtpaar in het broeierige Eyes Wide Shut (1999) op de 8e plaats zijn beland. Op de derde plaats pronken Orlando Bloom en Keira Knightley, die in de Pirates of the Caribbean (2003-2007)-trilogie maar achter elkaar aan bleven huppelen zonder gevolg en dat in drie delen.

Ben Affleck is overigens de enige acteur die twee maal in de top 10 te vinden is: hij bekleedt ook de zevende plaats voor zijn krukkige affaire met verpleegster Kate Beckinsale in het bombastische oorlogsdrama Pearl Harbor (2001). Hieronder vinden jullie uiteindelijk de Top 10 lijst:

1. Natalie Portman & Hayden Christensen in Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002)
2. Ben Affleck & Jennifer Lopez in Gigli
3. Keira Knightley & Orlando Bloom in Pirates of the Caribbean trilogy
4. Madonna & Adriano Giannini in Swept Away (2002)
5. Catherine Zeta-Jones & Sean Connery in Entrapment (2002)
6. Hugh Grant & Andie MacDowell in Four Weddings and a Funeral (2002)
7. Ben Affleck & Kate Beckinsale in Pearl Harbor
8. Tom Cruise & Nicole Kidman in Eyes Wide Shut
9. Heath Ledger & Jake Gyllenhaal in Brokeback Mountain (2005)
10. Leonardo DiCaprio & Kate Winslet in Titanic (1997)

Je zou maar gek zijn als actrice om geen relatie aan te gaan met een succesvolle regisseur. Neem nu Rose McGowan, uiterst knap maar niet meteen een groot acteertalent. Zij heeft Robert Rodriguez aan de haak kunnen slaan die prompt scheidde van Elizabeth Avellan waarmee hij reeds 5 kinderen had.

Dat wierp zijn vruchten af voor de jonge dame want naar verluidt straalde ze als brunette in Planet Terror én blondine in Death Proof (cf. Grindhouse) en binnenkort krijgt ze misschien wel de hoofdrol in Barbarella (2008) die volgens Variety naar de Rodriguez zal toekomen en niet regisseur Peter Webber (Hannibal Rising) zoals eerder werd aangekondigd.

"I love this iconic character and all that she represents, and I'm truly excited by the challenge of inviting a new audience into her universe," Rodriguez said. Dino De Laurentiis hinted at the flavor of the remake: "In our vision, the future is female, and I can't wait to introduce 'Barbarella' to a new generation of moviegoers," he said.

Jane Fonda was die iconische figuur, en ik weet niet Rose eigenlijk wel genoeg talent en faam heeft om de fakkel over te nemen. Ik denk van wel. Er werd ook gedacht aan Kate Beckinsale, maar dat had ik toch niet zo’n goede keuze gevonden. McGowan slaagde erin om een geamputeerd been met machinegun sexy te maken, dus geef ik haar alle credit. Zij heeft de campy look met een gepast ondeugend snoetje. Ik ben benieuwd naar die eerste foto’s in space-suit.

Het is al een tijdje geleden dat ik de originele Barbarella (1968) heb gezien, maar ik herinner me zeker nog de begin-generiek met de zwevende en naakte actrice in een zero gravity ruimte, en de onvergetelijke Orgasmatron. Science Fiction Erotica van de bovenste plank. Alles blijft heel speels en er zitten in de film geen expliciete seks-scènes. De speciale effecten in de film waren voor die periode heel ambitieus en het was trouwens een van de weinige films die zowel in het Engels als in het Frans (met een Frans sprekende Fonda) werd opgenomen. Afwachten dus naar die eerste afbeeldingen.

*** HQ pics van Rose McGowan ***

***Related Posts***
03/07/2008: Rose McGowan en Robert Rodriguez break-up!
23/10/2007: Barbarella voorlopig niet met Rose McGowan

Ik ben verzot op comicbook-movies en als je de box-office cijfers mag geloven ben ik niet de enige. Vooral in de States en Japan lopen ze storm voor die films. Superhero’s zijn 'in'. De enige superhelden die het niet zo goed doen, zijn de heldinnen – met uitzondering van Lara Croft. Maar Catwoman, Aeon Flux, Ultraviolet, Elektra zijn stuk voor stuk beschamend slechte films. Producer Joel Silver hoopt in ieder geval dat Wonder Woman deze trend zal keren. SCIFI.com schrijft het volgende:

Silver told SCI FI Wire that the Wonder Woman project had a long way to go. "We're not there yet," Silver said in an interview. "I mean, look, ... for a while these Marvel Comics [movies] have been kicking the DC Comics [movies'] ass. You know? I mean all these characters that just keep coming out. And, look, they revived Batman. They're making a new Batman now. It should be great. They're making a new Superman, and they're going to do Justice League, all the characters, which I think is a cool idea. And we're going to get Wonder Woman to work."

Het was Joss Whedon (Serenity, Firefly) die eerst betrokken werd bij het project. Maar zijn script sloeg niet aan bij Silver en Warner Brothers en Joss verliet de film. Daarna werd een scenario geschreven door nieuwkomers Matthew Jennison en Brent Strickland, die zich afspeelde tijdens de 2de W.O.. Maar blijkbaar zou dit verhaaltje ook niet doorgaan.

Silver denied that the spec script would be the basis for the movie. "I don't think so," he said, adding that he never wanted to make a period film. "We didn't buy it for that. There were some good ideas in it, but it was out there, and we wanted to just kind of not have it floating around. We wanted just to acquire it and keep it."

Ik vind het een beetje spijtig dat ze het Whedon script niet hebben gevolgd. Ik herinner me dat er heel veel werd over gesproken op diverse filmforums. Whedon is een uitstekend scenarist en ik was echt wel benieuwd wat hij met dit personage kon aanvangen. Wonder Woman is van DC Comics, die ook eigenaar is van Batman en Superman. Laten we hopen dat ze Wonder Woman met evenveel zorg zullen aanpakken als die andere twee helden. Wie de rol uiteindelijk zal vertolken is nog niet bekend. Kate Beckinsale zou nog steeds een kandidate zijn voor de vertolking. De dame op de afbeelding is Tori Black, en hoewel zij er zichtbaar perfect zou uitzien als WW, kan de dame eigenlijk zo goed als niet acteren en heeft ze eigenlijk al zo een beetje een carrière in de porno-industrie...niet meteen iets waarmee DC Comics zich wil mee associëren zou ik zo denken.

***Related Posts***
07/12/2007: Megan Gale Wonder Woman in Justice League of America
08/08/2007: Wie wordt de nieuwe Wonder Woman?
29/07/2005: Kate Beckinsale als Wonder Woman

Een paar nieuwe posters die in hun opzet zijn slagen en mijn aandacht op die manier konden opwekken dat ik ze even kort zal bespreken, te beginnen bij de nieuwe Die Hard 4.0 (2007) poster, de nieuwe film van Underworld-regisseur Len Wiseman. Jullie lezen het goed, de officiële titel van Die Hard 4: Live Free and Die Hard is vervangen door Die Hard 4.0 voor alle landen behalve voor de States. Het is mij nog steeds niet duidelijk waarom de studio vasthoudt aan zo’n dwaze titel…het zal me een zorg wezen. De teaser-poster pakt in ieder geval uit met de ster van de film, Bruce Willis, en dat is altijd wel de beste keuze. Let in ieder geval op de mooie, sexy schrammetjes op het gezicht. Degelijke schrammen gaan bij mij altijd wel gepaard met een blauw oog, een bloedstolling of een verdikking. Hoe ze het telkens weer voor elkaar spelen is een mysterie.

De tweede poster die me is opgevallen is Vacancy (2007) van Nimród Antal (Kontroll), met Kate Beckinsale en Luke Wilson in de hoofdrollen. Deze thriller vertelt het verhaal van David en Amy Fox in een verlaten gebied gedwongen zijn om de nacht door te brengen in het enige motel in de omgeving. Ze vermaken zich met wat horrorfilmpjes op de t.v. in de kamer, tot ze er achter komen dat die filmpjes opgenomen zijn in dezelfde kamer waar ze nu zitten en de camera's er nog hangen ... Hier vinden jullie de trailer. De film komt bij ons uit op 1 augustus 2007.

De laatste in het rijtje is Captivity (2007) van Roland Joffé (The Mission, The Scarlet Letter) met de aantrekkelijke Elisha Cuthbert in de hoofdrol. Jennifer (Cuthbert) is een model dat, samen met een chauffeur, gekidnapt wordt door een seriemoordenaar en vastgehouden in een klein kamertje. Terwijl de psychopaat hen systematisch terroriseert, putten de slachtoffers kracht uit elkaar en worden ze verliefd … Hier vinden jullie de trailer. Het plot wel iets van de vorige film, Vacancy. De film komt bij ons uit op 22 augustus 2007.

***Related Post***
15/07/2008: Captivity filmbespreking

De enige game-adaptatie die nog een behoorlijk resultaat heeft geboekt aan de box-office is Tomb Raider (2001), met een recette van 275 miljoen dollar wereldwijd.

Niet meteen een goede film, maar het had iets wat de andere films niet hadden: een sexy femme fatale zoals Angelina Jolie (imdb) die daarbovenop best wel wat kan acteren. De vrouwelijke Indiana Jones met 007 trekjes had er echter de brui aan gegeven nadat de duurdere Tomb Raider 2 (2003) nu niet alleen werd uitgespuwd door de critici maar ook nog eens veel minder opbracht dan de eerste film (156 miljoen dollar wereldwijd). Maar wat blijkt; Angelina zou dan toch toegezegd hebben voor de derde Lara Croft-film, ook al zei ze de heldin van het gelijknamige computerspel nooit meer te willen spelen. Het nieuws staat in de Britse krant Daily Express. De krant citeert Ian Livingston van Eidos Interactive.

"Angelina heeft toegezegd om in de derde film te spelen. Paramount zal de film uitbrengen."

Na de geboorte van haar kind met Brad Pitt, zouden de (zware) trainingen alweer beginnen. Maar volgens insiders zou de hoogzwangere actrice al aan het trainen zijn om haar zwangerschapskilootjes er in geen tijd weer af te krijgen. Ze wil echt in tiptop in vorm zijn en er beter uitzien in het Lara-kostuum dan ooit.

De baby zou ergens in de eerste helft van mei het levenslicht zien in het Afrikaanse land Namibië. Ondertussen doen geruchten over een huwelijk tussen Jolie en Pitt de ronde, gezien de zware bewaking die ze daar geïnstalleerd hebben. Anderen beweren dan weer dat er niks van aan is en dat Jolie Pitt zo snel mogelijk na de geboorte wil dumpen, omdat ze zijn jaloerse buien beu is.

Wat betreft de 3de Lara Croft, waarom niet. Als er plaats is voor diverse mannelijke actie-sterren, waarom zou er geen plaats zijn voor een vrouwelijke. Terwijl Charlize Theron verschrikkelijk was in Æon Flux, Halle Berry waardeloos in Catwoman, Kate Beckinsale niet kon overtuigen met Underworld, Jennifer Garner zich had vergist met Elektra en Milla Jovovich maar een povere indruk maakte in Resident Evil en een nieuwe poging onderneemt met Ultraviolet, vind ik Angelina Jolie als Lara Croft nog zo slecht niet als actie-heldin. Wat vinden jullie? Klaar voor een derde ronde?

***Related Posts***
29/01/2009: Lara Croft moet jonger zijn in Tomb Raider reboot
29/01/2009: Megan Fox wordt geen Lara Croft
03/06/2006: Karima Adebibe en Alison Carroll als Lara Croft model
14/12/2004: Nell McAndrew als Lara Croft model
29/11/2004: Lucy Clarkson als Lara Croft model
19/10/2004: Lara Weller en Jill de Jong als Lara Croft model