justin theroux

  • The Girl on the Train (2016) ** recensie

    Pin it!

    Laat ik meteen met de deur in huis vallen, The Girl on the Train (2016) zit bij de slechtste films die ik dit jaar heb gezien in persvisie. De film is gebaseerd op een geslaagd boek van Paula Hawkins en in scenario gegoten door Erin Cressida Wilson, maar wat werkt op papier lijkt toch wel desastreus op film. Nochtans kon deze thriller rusten op heel wat acterend vermogen. Het geheel werd aan elkaar gezet en geregisseerd door Tate Taylor (The Help), die nooit echt zijn stempel heeft kunnen zetten.

    The Girl on the Train,Erin Cressida Wilson,Tate Taylor,Emily Blunt,Luke Evans,Haley Bennett,Justin Theroux,Rebecca Ferguson,edgar ramirez,Gone Girl,Danny Elfman,Charlotte Bruus Christensen

    Korte inhoud: Het verhaal volgt een recent gescheiden vrouw, Rachel (Emily Blunt) genaamd, die de trein neemt naar Manhattan. Daar is ze getuige van een ogenschijnlijk perfect koppel, Scott (Luke Evans) en Megan (Haley Bennett). Maar op een dag gaat er iets mis tussen de twee en raakt Rachel verzeild in een mysterieus complot rondom de verdwijning van Megan Hipwell, en die misschien ook wel iets te maken heeft met haar ex-man Tom (Justin Theroux) die Rachel bedroog met Anna (Rebecca Ferguson) of misschien met de psychiater van Megan, Dr. Kamal Abdic (Edgar Ramírez).

    Het eerste wat iedereen zal zeggen na het zien van The Girl on the Train, is dat het heel veel weg heeft van Gone Girl (2014), en de auteur kon er haar inspiratie wel gezocht hebben want de film verscheen een jaar voor haar boek werd uitbracht. Maar het grote verschil tussen deze David-Fincher-prent met Ben Affleck, is dat de personages in The Girl on the Train voor geen millimeter geloofwaardig zijn. Dat één personage plots een gewetenloze moordenaar wordt, ok, tot daaraan toe. Maar als alle andere personages opeens eigenaardige karaktertrekken vertonen met onbegrijpelijke motivaties, om zo de intrige in het verhaal op een kunstmatige manier aan te dikken, begin ik als toeschouwer af te haken.

    Indien jullie deze film alsnog 'unspoiled' willen zien zou ik hier stoppen met lezen, want ik kan de vinger niet op de wonde leggen zonder de zere plek te beschrijven. *** begin spoiler*** Laat ik misschien beginnen met het hoofdpersonage gespeeld door Emily Blunt (pics). Zij wordt geportretteerd als een vrouw met een drankprobleem. Maar het is geen gewoon drankprobleem. Ze heeft een soort onverklaarbare afwijking waarin ze dingen zal fantaseren tijdens haar black-outs die er nooit zijn gebeurd. Een gemakkelijke truuk voor een auteur om eigenlijk om het even wat te schrijven en de plot de vreemdste kronkels te laten maken, want ja: "Het is maar ingebeeld". Het doet me een beetje denken aan die films waarin personages ongeloofwaardige stuff uithalen of achtervolgd worden door een monster, om dan nadien te ontwaken uit een droom. Maar hiermee kom je misschien één keer meer weg, maar geen 3 keer. Je verliest ook meteen elke band met je hoofdpersonages.

    Een ander karakter lijkt dan weer een ongelofelijk losbandig leven te leiden, terwijl er niet meteen aan aanleiding was voor haar gedrag buiten het feit dat ze op jonge leeftijd een kind zou verloren hebben en dit de aanleiding zou moeten zijn dat zij seks wou met veel mannen in de hoop snel weer zwanger te worden. Ik ben geen psycholoog, maar ik zie zelf geen verband tussen vrouwen die een kind hebben verloren of een miskraam hebben gehad en promiscuïteit, maar dit verhaal trekt zich verder niet al teveel aan van menselijke psychologie, zolang het de intrige maar fascinerend genoeg maakt. Op een zeker ogenblik wil ze met een andere man naar een afgelegen bos...God weet waarom...om hem te vertellen dat ze zwanger is. Een scène waar je de uitkomst al snel kan raden. Even voorspelbaar als het feit dat Rachel op het einde van de film plots haar drankverslaving lijkt te hebben overwonnen en een serieuze make-over heeft gekregen. ***einde spoiler***.

    the_girl_on_the_train_2016_pic01.jpgthe_girl_on_the_train_2016_pic02.jpgthe_girl_on_the_train_2016_pic03.jpg

    Niks in deze film houdt steek. Het feit dat Rachel stom dronken is, maar wel een zeer scherp zicht heeft en een man kan herkennen honderd meters verder tussen bomen terwijl ze op een rijdende trein zit, maar niet in staat is een man/vrouw te herkennen die haar vanop korte afstand een pak rammel geeft ... begrijpen wie begrijpen kan. Of nog het feit dat de verdwenen vrouw toevallig woont naast het huis van haar ex-man én ook nog eens de nanny was van hun kind. Of nog, dat het leven van die mensen zich voornamelijk afspeelt in het zicht van de mensen op de trein lijkt voor mij iets buitengewoon bespottelijk. Ik nodig alle Belgische pendelaars uit om mij eens het leven te vertellen van nog maar één gezin die ze met de trein voorbij rijden. Als je toevallig al iemand ziet die in de tuin aan het werken is, heb je al geluk, laat staan dat je een koppel ziet seksen tussen de gordijnen op 100 meter afstand, laat staan dat je hun leven kan volgen. Deze film is krankzinnig.

    Ook de muziek van Danny Elfman is ondermaats en heit feit dat deze prent bijna twee uur duurt maakt alles behoorlijk langdradig en saai. Het enige wat me nog een beetje kon bekoren naast de niet onaardige vertolkingen van de acteurs, was de fotografie van Charlotte Bruus Christensen (The Hunt/Jagten, Far From the Madding Crowd). The Girl on the Train komt uit op 2 november 2016.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 12 oktober 2016

     

    *** trailer ***

  • Zoolander 2 (2016) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een film die me helemaal koud liet was deze Zoolander 2 (2016), een sequel 15 jaar na datum. Ik vroeg me af of het huidige publiek uiteindelijk storm zou lopen voor een vervolg op een smaakloze fashion spoof. De film had veel goede bedoelingen met zijn kritiek op de pop-cultuur en het artificiële modewereldje, maar de uitwerking liet toch wat de wensen over.

    zoolander,zoolander 2,ben stiller,Owen Wilson,Will Ferrell,Justin Theroux,John Hamburg,Nicholas Stoller,Benedict Cumberbatch,Justin Bieber,Ariana Grande,Demi Lovato,penelope cruz,Kristen Wiig,Kim Kardashian,Kanye West,Olivia Munn

    Korte inhoud: In 'Zoolander 2' keert Derek Zoolander (Ben Stiller), 's werelds knapste model aller tijden, terug. Nu, dik tien jaar later, is hij aardig aan lager wal geraakt. Net als zijn voormalige concurrent Hansel (Owen Wilson) overigens, met wie hij zich nu bespottelijk laat maken in goedkope tv-shows. Hun kansen keren als interpol een beroep op ze doet: Zoolander en Hansel moeten andermaal modegod en superschurk Mugatu (Will Ferrell) zien in te rekenen.

    Ik heb het altijd wat spijtig gevonden dat de twee hoofdfiguren waren afgeschilderd als de Dumb & Dumber van de modewereld, en de humor voornamelijk beperkt werd tot het trekken van gekke bekken. En ook deze sequel slaat dezelfde weg in, enkel spijtig dat geen enkele grap overkomt. De film werd opnieuw geregisseerd door Ben Stiller en hij heeft ook aan het scenario geschreven, naast Justin Theroux en John Hamburg, die ook al een aandeel hadden in de originele film. Scenarist Nicholas Stoller is de enige nieuwkomer die niet meteen een meerwaarde bleek te zijn voor deze komedie en het op geen enkel moment relevant kon maken voor de huidige generatie. Of dat hij dat de jongeren nog zot waren op Justin Bieber?

    Toch blijf ik het opmerkelijk vinden dat er zoveel sterren in de casting zitten, gaande van figuren als Benedict Cumberbatch, pop-idolen Justin Bieber, Ariana Grande en Demi Lovato (pics ). Daarnaast zien we ook Penélope Cruz (pics ) en Kristen Wiig. Zelfs Kim Kardashian en Kanye West zijn van de partij, alsook Olivia Munn (pics ).

    De film begint met een actie-scène waarin pop-idool Justin Bieber wordt doorzeefd met kogels. Je zou denken dat hier veel mensen met plezier zouden naar kijken, maar de scene zit er zo dik op dat alle humor in de kiem versmoord wordt. Op het einde geeft Bieber nog een selfie naar zijn Beliebers, met de vette knipoog dat hij zichzelf toch niet zo serieus neemt en hij best wel gevoel voor humor heeft. De wereld is zo saai, maar gelukkig kunnen we de sleurt doorbreken met narcistische kiekjes van ons eigen op de voorgrond, al dan niet met een glossy photoshop bewerking. Het eigen persoontje als pop-idool. Opnieuw een mogelijk interessant uitgangspunt, maar de film moet het voornamelijk hebben van het opvoeren van excentriekelingen en biedt op geen enkel moment een interessante filosofische invalshoek.

    zoolander_2_2016_blu-ray_pic01.jpgzoolander_2_2016_blu-ray_pic02.jpgzoolander_2_2016_blu-ray_pic03.jpg
    zoolander_2_2016_blu-ray_pic04.jpgzoolander_2_2016_blu-ray_pic05.jpgzoolander_2_2016_blu-ray_pic06.jpg

    De sequel lijkt gemaakt door een bende nitwits die denken dat je geen origineel script van doen hebt, wanneer je alles gewoon 'bigger' maakt. Meer actie, meer sterren, grotere sets, ... en deze camp-explosie zal wel zijn publiek vinden...wel het pakte anders uit. De film had een productiebudget van 50 miljoen dollar (+ een equivalent aan promotiekosten) en haalde wereldwijd slechts 56 miljoen dollar op. Het idee dat Ben Stiller te filmen met een duck face zou volstaan om het publiek plat te krijgen is niet gebeurd. Ik ben geen immense fan van Will Ferrell, maar af en toe kan hij me toch aan het lachen brengen. In deze film...niks. Zelfs geen glimlach.

    De DVD en Blu-ray van Zoolander 2 komt uit op 20 juli 2016 met een pak extraatjes gaande van fake spotjes tot making of filmpjes. Weliswaar geen audio-commentaar, maar wat had je moeten vertellen over zoiets oppervlakkig. Er is ook een double feature editie beschikbaar met de twee Zoolander films voor de echte fans.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 10 juli 2016

     

    *** Zoolander 2 trailer ***

  • The Leftovers seizoen 2 op DVD en Blu-ray

    Pin it!

    Trouwe lezers zullen ondertussen wel gemerkt hebben dat ik geen grote fan ben van scenarist Damon Lindelof (Lost, Prometheus, Star Trek Into Darkness, Tomorrowland), maar met het eerste seizoen van "The Leftovers" maakte hij toch wel een sterke beurt en het tweede seizoen was zowaar nog beter.

    the_leftovers_season_2_blu-ray.jpg

    Om even terug het kader te schetsen, het verhaal begon 3 jaar na een mysterieuze gebeurtenis genaamd 'The Departure', waarbij 2% van de wereldbevolking van de aardbol verdween. Het verhaal concentreert zich op het gezin Garvey en hun kennissen in de fictieve stad Mapleton, New York. Kevin Garvey (Justin Theroux) is het hoofd van de plaatselijke politie. Zijn vrouw Laurie (Amy Brenneman) sloot zich aan bij een sekte genaamd de Schuldige Overblijvers. Hun zoon Tommy (Chris Zylka) verliet het ouderlijk huis om te gaan studeren en zijn dochter Jill woont bij hem en gaat naar de middelbare school. De verbrokkeling van hun gezin zorgde er echter voor dat Jill (Margaret Qualley) haar eigen weg wordt gaan.

    Het is Lindelof dus als kijker hebben we weer duizend vragen nog voor de eerste episode van het tweede seizoen begon, en het getuigt van ballen om in de eerste aflevering pas na 45 minuten de hoofdpersonages te introduceren. Het doet wel wat denken aan het tweede seizoen van "The Wire" die ook begon met een lange sequentie aan de dokken met personages die we niet kenden. Het verhaal draait rond the dorpje Miracle, en wat beter om die plek te introduceren met nieuwe karakters. Naar het einde zien we dan de auto op de achtergrond van Kevin en Nora en hebben we toch een mooie payoff.

    En zoals we ook van Lindelof gewend zijn krijgen we opnieuw heel wat scènes te zien met dubbele bodem die waarbij iedereen wel een andere interpretatie voor kan hebben. Een beetje in dezelfde stijl als zoals filmmakers als David Lynch en Frederico Fellini dat deden (zonder dat ik een parallel wil trekken tussen de kwaliteit van hun oeuvre en deze serie). Neem nu de geboorte in de eerste episode of de sequentie met de arend die over het dorp vliegt; dit zijn niet zomaar beelden zonder betekenis. Spijtig genoeg was er geen audio-commentaar om dit alles uit te leggen, maar dat is de aard van het beestje. Dit is dan weer het knappe aan het werk van Lindelof, je weet nooit echt wat je kan verwachten. Van een filmmakers als Michael Bay of Ronald Emmerich weet je precies wat ze zullen brengen, hier tasten we in het duister en ontdekken we telkens iets nieuws. Maar er komt ook wel opheldering want de tweede episode begint dan met een flashback van deze gebeurtenis uit de eerste episode, maar dan vanuit het perspectief van de Garveys.

    the_leftovers_season_2_blu-ray_pic01.jpgthe_leftovers_season_2_blu-ray_pic02.jpg

    Het thema van de reeks gaat niet zozeer over 'rouw', verlies' of 'depressie', maar juist hoe je er vanaf kan geraken. Het centrale punt in The Leftovers draait rond 'escapisme' en de gevolgen ervan. Hoe stop ik mijn rouwproces? Hoe zorg ik er voor dat ik niet meer treur om mijn verlies? In het eerste seizoen waren de bewoners radeloos en wisten niet hoe ze ermee moesten omgaan. In dit seizoen heb je de indruk dat de bewoners weten hoe ze dit verlies moeten verwerken; hoe ze verder moeten gaan vanaf dit punt, hoe ze opnieuw vertrouwen kunnen geven.

    Vorige week is de serie verschenen op DVD en Blu-ray en naar verluidt zou er ondertussen al gewerkt worden aan een derde seizoen.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 1 juli 2016

     

    ***Related Post***
    The Leftovers season 1

    *** The Leftovers season 2 trailer ***

  • The Leftovers seizoen 1 uit op DVD en Blu-ray

    Pin it!

    Nog een serie waar ik van genoten heb is deze The Leftovers (2014 - ) ook al vind ik het wel geen top-serie. Maar dat kan misschien nog komen met het tweede seizoen. De serie werd nog maar eens geschreven door "Lost"-scenarist Damon Lindelof (Prometheus, Star Trek Into Darkness, Tomorrowland). The Leftovers, gebaseerd op de bestseller van Tom Perrotta Ondertussen is het eerste seizoen uit op DVD en Blu-ray.

    the_leftovers_2014_season_1_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: The Leftovers vindt plaats drie jaar na een wereldwijde gebeurtenis waarbij vele mensen zijn verdwenen, bekend als het Plotse Vertrek. Dit zorgde ervoor dat 140 miljoen mensen verdwenen, 2% van de wereldbevolking. Het verhaal focust zich vooral op het gezin Garvey en hun kennissen in de fictieve stad Mapleton, New York. Kevin Garvey (Justin Theroux) is het hoofd van de plaatselijke politie. Zijn vrouw Laurie (Amy Brenneman) sloot zich aan bij een sekte genaamd de Schuldige Overblijvers. Hun zoon Tommy (Chris Zylka) verliet het ouderlijk huis om te gaan studeren en zijn dochter Jill woont bij hem en gaat naar de middelbare school. De verbrokkeling van hun gezin zorgde er echter voor dat Jill (Margaret Qualley) wanhopig op zoek is naar een vorm van aandacht.

    Kevin ligt in conflict met burgemeester Lucy Warburton (Amanda Warren) over haar plan om een parade op te zetten als eerbetoon aan de slachtoffer van het Plotse Vertrek. Hij voorspelt dat de Schuldige Overblijvers een protestactie zullen houden tijdens de parade wat tot geweld zal leiden met de boze bewoners. Achteraf smeekt Kevin zijn vrouw om terug te komen, maar ze weigert met hem te spreken. De toekomstige bruid Megan Abbott (Liv Tyler) arriveert bij het huis van de Schuldige Achterblijvers en vraagt of ze enkele nachten kan blijven overnachten.

    Het is een typische Lindelof serie met tal van verwijzingen naar andere werken. In deze serie krijgen we vooral veel glimpjes van Albert Camus, David Lynch en tevens van Jacques Brel, en een mysterieus verhaal waarin we ons als kijker steeds vragen stellen bij het waarom van alles. Een aflevering lijkt wel op een Rorschach-tekening waarin we proberen te ontwaren wat de betekenis van alles is. Er zijn voldoende raadsels en deze worden niet meteen uitgelegd en dus moet je er wel je kopje bij houden.

    the_leftovers_2014_season_1_blu-ray_pic01.jpgthe_leftovers_2014_season_1_blu-ray_pic02.jpgthe_leftovers_2014_season_1_blu-ray_pic03.jpg
    the_leftovers_2014_season_1_blu-ray_pic04.jpgthe_leftovers_2014_season_1_blu-ray_pic05.jpgthe_leftovers_2014_season_1_blu-ray_pic06.jpg

    Een goede serie kan niet zonder goede acteurs en hier hebben we acteerwerk van een goed niveau. Naast de bovenvermelde namen zien we ook nog de Brit Christopher Eccleston opduiken, naast Carrie Coon, Max Carver en Emily Meade. En ook al ben ik geen fan van Lindelof moet ik toegeven dat de karakters wel goed zijn uitgeschreven, alsook de dialogen. Ik kijk ondertussen uit naar het tweede seizoen.

    The Leftovers is ondertussen uit op DVD en Blu-ray met audio-commentaar op de piloot-aflevering en de laatste episode. Daarnaast is er ook een interview met Damon Lindelof en Tom Perrotta en nog wat making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 30 oktober 2015

     

    ***Related Post***
    The Leftovers season 2

    *** The Leftovers TV-series trailer ***

  • Wanderlust met topless Jennifer Aniston

    Pin it!

    Er is veel te doen rond de komedie Wanderlust (2012) van regisseur David Wain (Role Models), die opnieuw werkt met zijn lievelingsacteur Paul Rudd. Maar het is wel de tegenspeelster van Rudd die alle aandacht naar zich toetrekt.

    wanderlust,jennifer aniston,david wain,paul rudd,horrible bosses,Malin Akerman,justin theroux,role models

    Naar verluidt zou rom-com queen Jennifer Aniston een femme fatale spelen die een triootje doet met andere vrouwen, drugs gebruikt en uiteindelijk als seksverslaafde in een hippiegemeenschap belandt. En de kers op de taart is dat de actrice voor het eerst in haar carrière ook topless gaat.

    Korte inhoud: Nadat het stedelijk koppel Linda en George (Jennifer Aniston en Paul Rudd) een huis koopt in New York, verliest George zijn baan. Doordat ze geen andere optie hebben besluit het koppel naar Georgia te verhuizen om bij familie in te trekken. Op weg er naar toe overnachten ze in een Bed & Breakfast wat een nudistengemeenschap blijkt te zijn.

    Paul Rudd vind ik zelf geen geweldig karakter-acteur, maar de man speelt altijd wel in ontspannende filmpjes. Jennifer Aniston speelt dan weer quasi altijd dezelfde rolletjes, dus weet je wat je kan verwachten. Zij en Sandra Bullock zijn onderling uitwisselbaar, met dit verschil dat Aniston haar brave imago wat ruwer wil maken met pikante scènes. Maar koester niet teveel verwachtingen. Gewoonlijk verdwijnen de meeste naaktshots toch op de montagevloer in plaats van in de film. Laat staat dat er effectief shots zijn opgenomen van Jennifer topless. Het maakt tegenwoordig allemaal deel uit van de promo-machine om zo extra veel buzz te genereren. Kijk maar naar haar vorige prent: Horrible Bosses (2011). Veel poeha rond de "stoute scènes", maar het was uiteindelijk allemaal wel van een pg-13 niveau (ook al werd een een R-rated etiquette op de film geplakt)

    In Wanderlust zien we ook nog de blondine Malin Akerman en het nieuwe vriendje van Jennifer Aniston, Justin Theroux. Morgen loopt de film al in de Amerikaanse zalen, maar in tussentijd zijn er al een aantal reviews verschenen met vrij positieve kritieken. De film probeert zich niet voor te doen als een satirische film, maar wel een prent die het moet hebben van zijn absurde humor, waar de acteurs vrij spel krijgen om het publiek aan het lachen te brengen. En met hun trailer zijn ze hier al voor de helft in geslaagd.

    *** Wanderlust trailer ***

  • Inland Empire (2006) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vijf jaar na Mulholland Dr. komt David Lynch met het zeer vreemde, complexe, haast niet te vatten, maar briljante en geniale Inland Empire (2006). Lynch zet in de eerste scène meteen de toon met een uiterst vreemde sitcomachtige vertoning met drie levensgrote konijnen waarvan er eentje gekleed in een roze peignoir (met de stem van Naomi Watts) staat te strijken. De toon is meteen gezet want normaler zal het er niet op worden.

    inland_empire_poster01.jpg

    (Poging tot) korte inhoud: Nikki Grace is dolblij wanneer ze als Susan Blue gecast wordt in de nieuwe film On High in Blue Tomorrows van regisseur Kingsley Stewart. Haar tegenspeler is rokkenjager Devon Burk, die de rol van Billy Side speelt, en meteen gewaarschuwd wordt door Nikki’s Poolse echtgenoot. Al snel begint Nikki zich echter zo sterk in haar rol in te leven, dat ze niet meer het onderscheid kan maken tussen realiteit en film. Wanneer de regisseur daarna opbiecht dat de film een remake is van een Poolse film en dat de originele acteurs vermoord werden, is het (surrealistische) hek helemaal van de dam.

    Vervolgens maken we kennis met het hoofdpersonage van de film, Nikki Grace gespeeld door Laura Dern die het bezoek krijgt van Grace Zabriskie, die Nikki komt waarschuwen voor een moord die nog moet gepleegd worden. Today is tomorrow, aldus een zeer creepy Zabriskie met een vet Pools accent. Daarna krijgt Nikki het bericht dat ze gecast is in een nieuwe film en kan haar geluk niet op. Samen met haar tegenspeler Devon Burk (Justin Theroux) repeteert Nikki in het gezelschap van regisseur Kingsley Stewart (Jeremy Irons) enkele scènes.

    Tot hier toe loopt het verhaal redelijk lineair en op een paar vreemde scènes die je totaal (nog) niet kan plaatsen, is Inland Empire vrij goed te volgen. Dat zijn de eerste 40 minuten van de film. Daarna gooit Lynch echter alle remmen los voor een nog twee uur durende trip waarin acteurs ineens andere rollen beginnen te spelen en je niet meer weet wie nu eigenlijk wie is. De grens tussen droom en realiteit en het bewuste en het onderbewuste is nog nooit zo dun geweest.

    Als Lynch dan ook nog eens begint te switchen tussen heden, verleden en toekomst (‘today is tomorrow’, weet je wel) én tussen tijd en ruimte, vraag je je vertwijfeld af naar wat je nu in godsnaam aan het kijken bent. Is het een film? Is het een film over een film? Droomt Nikki Grace dit allemaal? Bestaat Nikki Grace überhaupt wel? Waar passen de Poolse scènes in het verhaal? Met wie is die Poolse vent nu eigenlijk getrouwd? En wat is er met die konijnen aan de hand? En dat dansje van 'The Locomotion'?!

    Er is maar één man die hierop een antwoord kan geven en dat is David Lynch zelf. Helaas is de man allergisch aan dvd-extra’s, op een commentaartrack hoeven we dus zeker niet te hopen. Bij het begin van de opnames van Inland Empire was er trouwens niet eens een script. Lynch had de basispremisse in zijn hoofd, maar verkoos om tijdens het filmen het scenario te ontwikkelen. Het moet een hel geweest zijn voor de acteurs maar daar is in de film zelf alleszins niks van te merken.

    inland_empire_pic01.jpginland_empire_pic02.jpg

    In zijn vorige film Mulholland Dr. leverde Lynch al kritiek op het Hollywoodsysteem. Toen speelde Naomi Watts een beginnende actrice die door het systeem ten onder ging. In Inland Empire laat Lynch Susan Blue (of is het toch Nikki Grace?) sterven op de befaamde Hollywood Walk of Fame in het gezelschap van een paar daklozen en straathoertjes. Achter de schone schijn van Hollywood en L.A. zit ellende en tragedie, lijkt Lynch te willen zeggen. De titel van de film verwijst overigens naar een cluster van een paar suburbs in Los Angeles, city of dreams.

    Er is veel te doen geweest rond het feit dat Lynch voor deze Inland Empire heeft gekozen voor een digitale camcorder (bijna het soort dat je thuis ook gebruikt voor je home video’s). Zo’n digitale camera biedt veel meer bewegingsvrijheid maar het geeft natuurlijk minder duidelijke beelden dan een professionele HD-camera. De beelden in Inland Empire zijn dan ook niet van de allerbeste kwaliteit, hier en daar zijn ze zelfs effenaf wazig en zitten er duidelijke digitale fouten in, maar dat draagt alleen maar bij tot het aparte sfeertje van de film.

    Daarbovenop maakt Lynch gebruik van extreme beeldexperimenten zoals het blurren van gezichten, extreme close-ups, overbelichting, onderbelichting, zwart-wit,… Dit alles maakt van Inland Empire geen toegankelijke film, maar het is absoluut Lynch’ verdienste dat hij zich in deze tijden van creatieve schaarste niks aan trekt van alle Hollywoodnormen en gewoon zijn eigen ding doet en niet vies is van een experimentje meer of minder. Als er binnen vijftig jaar teruggekeken wordt naar dit filmische decennium, dan zijn het films als deze Inland Empire die men zich nog zal herinneren.

    inland_empire_pic03.jpginland_empire_pic04.jpg

    Het gevolg van al dat geëxperimenteer met vorm en beeld is natuurlijk dat Inland Empire geen grote publiekslokker is, dat sommige critici de creatieve waarde van deze film niet kunnen smaken en dat Lynch zijn film in eigen beheer heeft moeten uitgeven. Inland Empire vraagt een grote inspanning van de kijker, niet alleen tijdens de film, maar ook erna wanneer je alles nog eens rustig moet laten bezinken. En zulke films moeten er gewoon meer zijn. Probeer ook niet alles te analyseren tijdens de film want dat lukt toch niet en dan mis je weer andere belangrijke informatie.

    Als je bereidt bent je te laten meevoeren in Lynch surrealistische droomwereld waarin werkelijkheid en fictie zich met elkaar mengen en je op de duur niet meer weet wat er nu eigenlijk gebeurt op het scherm en in de hoofden van de personages, dan wacht je een ongelofelijke kijkervaring, een drie uur durende trip. Maar als je meer houdt van de lineair rechtlijnige Lynch van The Straight Story en The Elephant Man of als je je al ergerde aan Lost Highway en Mulholland Dr., laat dan deze Inland Empire vooral aan je voorbij gaan.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 26 januari 2011