juliette lewis

  • Due Date (2010) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Mocht je de laatste 4 jaar op een afgelegen eiland hebben geleefd, zal je waarschijnlijk niet weten dat de grootste ster in Hollywood niet meer Tom Cruise of Will Smith is, maar wel Robert Downey Jr.. Vijftien jaar geleden was zijn salaris voor een langspeelfilm 50'000 dollar. Met deze Due Date (2010) strijkt de acteur een slordige 12 miljoen dollar op. Dat zegt meteen hoe hoog de acteur op de Hollywood lader staat. Wie had ooit kunnen denken dat deze drama-acteur, die al sinds de jaren '80 actief is in de filmsector, eigenlijk een komisch genie was met een onderscheiding in sarcasme en zelfspot.

    due date,robert downey jr,zach galifianakis,todd phillips,road trip,the hangover,the hangover 2,old school,jamie foxx,michelle monaghan,juliette lewis,planes trains & automobiles,midnight run,john hughes,review,alan r cohen,alan freedland,adam sztykiel

    Korte inhoud: De aanstaande vader Peter Highman (Robert Downey Jr.) beleeft de dag van zijn leven wanneer hij noodgedwongen bij een wannabe acteur (Zach Galifianakis) moet gaan liften. Ze trekken samen door de Verenigde Staten in de hoop op tijd te zijn voor de geboorte van zijn eerste kind.

    Spijtig genoeg beantwoordt de film niet aan de verwachtingen en is de prent slechts bij momenten grappig. Nochtans werd de film geregisseerd door Todd Phillips, één van de meeste begaafde komedie regisseurs van zijn generatie, die ons eerder deed genieten van hilarische films als Road Trip (2000), Old School (2003), Starsky & Hutch (2004) en onlangs nog The Hangover (2009). Dat wat zijn films zo uniek maakt is dat hij politiek-incorrecte humor brengt voor dertigers (Todd is zelf een late dertiger). Zijn karakters zijn meestal mensen die al wat levenservaring hebben en tijdelijk even de pedalen verliezen.

    In afwachting op The Hangover 2 (2011) komt deze Die Date die eigenlijk zo goed als dezelfde formule heeft, met uitzondering van de geheugenstoornis. The Hangover gaat on grote lijnen over twee dingen: (1) wat is er gebeurd tijdens de bachelor nacht én (2) zal de vrijgezel op tijd op zijn trouw zijn. Wel, in Due Date hebben ze de eerste verhaallijn laten vallen en de tweede verhaallijn een beetje aangepast. Peter moet niet op zijn trouw zijn, maar wel bij de geboorte van zijn eerste kindje. En net zoals in The Hangover zien we ook een aantal kleinere rollen van bekende acteurs zoals Michelle Monaghan, Jamie Foxx en Juliette Lewis.

    Due Date is een klassieke road trip en buddy movie zoals er tientallen zijn, en in al die films komt de aantrekkingskracht van de situationele humor tussen de contrasterende hoofdkarakters (in dit geval een cartesiaanse geest die niet in staat is om creatief te denken, en een sympathieke idioot) , en de mensen die ze gaandeweg ontmoeten gedurende hun trip. Denk maar aan de (véél betere) John Hughes film Planes, Trains & Automobiles (1987) (met John Candy en Steve Martin) of Midnight Run (1988) van Martin Brest (met Robert De Niro en Charles Grodin). En zoals we van de regisseur gewend zijn, is deze Due Date doordrenkt met veel absurde humor, marihuana tripjes en seksueel getinte grapjes zoals de latente homoseksuele relatie tussen de twee mannen of de masturbatie-grap. Maar toch moet je toegeven dat er toch een beetje van een rode draad zit in het werk van Todd. Daar hij begonnen is bij de studenten, om nadien naar de pas getrouwden te gaan, zien we hem hier met een verhaal over maturiteit en vaderschap.

    Toch is de film minder grappig dan The Hangover. Terwijl Zach Galifianakis zijn show opvoert, blijft Downey iets meer terughoudend. Een dynamiek die nooit echt werkt en die naar het einde toe een beetje begint te vervelen. Todd begint iets meer nuances te steken in personages die uiteindelijk op bierviltjes zijn uitgeschreven, en dit komt het ritme van de film nauwelijks ten goede. Bij momenten heb je de indruk dat hij het publiek wil ontroeren, iets waar hij compleet niet in slaagt.

    due_date_01.jpgdue_date_03.jpgdue_date_07.jpgdue_date_02.jpg

    due_date_04.jpgdue_date_05.jpgdue_date_06.jpgdue_date_08.jpg

    Al bij al lijkt Die Date een soort voorfilmpje op The Hangover 2, zonder echt uit te blinken. Het is een poging om een formule-film uit te melken enkel en alleen op basis van het charisma van de acteurs en een soort humor die in voorgaande films een succes bleek te zijn. Uiteraard is het acteerwerk ‘ok’ en wordt de humor wel goed gebracht door de regisseur, maar op het einde van de rit is het een film die je snel zal vergeten. Ik had in ieder geval veel meer creativiteit verwacht en meer memorabele scènes. Dat ze hiervoor trouwens 4 scenaristen (Alan R. Cohen, Alan Freedland, Adam Sztykiel en Todd Phillips) voor nodig hadden, is onbegrijpelijk…ofwel is het een gevolg van verschillende rewrites omdat ze het uiteindelijk niet goed genoeg vonden. In dit geval was misschien nog een 5de scenarist noodzakelijk. Nu lijkt het alsof dit "premature verhaaltje" werd geschreven met een zware "hangover".

    Op de blu-ray vinden jullie tevens een volledige scène uit Two and a Half Men met Ethan Tremblay, alsook een compilatie van de fysieke komedie uit de film en een vragencompilatie: Waarom is Ethan de irritantste man waarmee je opgescheept kunt zitten in een auto? Daarnaast zijn er ook een karrevracht bloopers voor de liefhebbers.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 11 maart 2011

     

    *** Due Date trailer ***

  • Due Date van Todd Phillips

    Pin it!

    De meest gevierde komedie-regisseur in Hollywood, Todd Phillips (The Hangover, Old School), heeft zijn nieuwe potentiële kaskraker klaar. Due Date (2010) komt bij ons uit op 3 november 2010. In de hoofdrollen zien we Robert Downey Jr. en Zach Galifianakis. De vrouwelijke hoofdrollen worden bezet door Michelle Monaghan en Juliette Lewis.

    Korte inhoud: Een aanstaande vader (Robert Downey Jr.) beleeft de dag van zijn leven wanneer hij noodgedwongen bij een wannabe acteur (Zach Galifianakis) moet gaan liften. Ze trekken samen door de Verenigde Staten in de hoop op tijd te zijn voor de geboorte van zijn eerste kind.

    due_date01.jpgdue_date02.jpgdue_date03.jpgdue_date04.jpg

    De film heeft wel iets weg van Planes, Trains and Automobiles (1987) en The Hangover (2009). Ook al is de korte inhoud niet bijster origineel, kan dit nog steeds een hilarische komedie worden. The Hangover had ook een simpel verhaaltje, gebaseerd op Dude, Where’s my Car? (2000), maar de uitwerking heeft me aangezet tot herhaaldelijke en luidruchtige lachbuien. Laten we hopen dat het ook het geval is in deze Due Date.

    Todd Phillips is ook gekend voor zijn gewaagde humor. Misschien niet zo geflipt als deze van de Bobby Farrelly en Peter Farrelly, maar toch fout genoeg om niet alles in de internationale trailer te steken. Dus als de trailer al in de smaak valt, weet dat er nog meer grappen en grollen staan te wachten. Hieronder staat de brave 'green band' trailer, binnenkort zal er wel een iets meer gewaagde 'red band' trailer verschijnen. Benieuwd wat jullie hiervan denken.

    *** Due Date trailer ***

  • Metropia (2009) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Terwijl we om de oren worden geslagen met 3D-animatiefilms, en Pixar elk jaar opnieuw de grenzen verlegt, komt deze verrassende Metropia (2009) van de Egyptisch-Zweedse Tarik Saleh. Ik wist dat het een animatiefilm was, meer niet. En ik was echt wel onder de indruk, niet alleen van de animatie-techniek waarbij gephotoshopte foto’s van acteurs geanimeerd worden, maar tevens ook van dit duistere Kafkaiaanse Big-Brother-is-Watching-You verhaaltje. De Zweedse animariefilm-sector heeft zich meteen op de kaart gezet, en neen, het is niet meteen voor kinderen.

    metropia_2009_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Metropia speelt zich af In een Europa over niet al te lange tijd. De wereld zit zonder olie en de metrolijnen van Europa zijn met elkaar verbonden, waardoor een groot ondergronds web is ontstaan. Roger (Vincent Gallo), een onopvallende en saaie call-center medewerker, probeert weg te blijven uit The Metro, het ondergrondse netwerk van Trexx van Ivan Bahn (Udo Kier). Hij heeft een stagnerend seksleven met Anna (Sofia Helin), en rijdt geregeld met zijn fiets bovengronds in het verlaten terrein. Hij vindt het vervelend en hoort soms stemmen in zijn hoofd. Op een dag ontdekt Roger dat zijn leven tot in de kleinste details gecontroleerd wordt en hij probeert te ontsnappen uit dit systeem. Daarvoor krijgt hij de hulp van supermodel Nina (Juliette Lewis).

    Over prachtige vertolkingen kan je hier niet spreken, maar de acteurs zijn wel degelijk present met hun stem en de emotie zit hem volledig in de After Effects geanimeerde oogbollen en het blanke gelaat. Het is zo fascinerend om die karakters te zien. De gezichten zijn iets groter dan hun lichaam en tevens ook scherpen zodat je bijna de acteurs niet meer herkent. En dat zorgt meteen ook dat je volledig gaat meeleven met die "poppetjes" die veel weg hebben van actrice Tila Nguyen. Het deed me even denken aan die geanimeerde Duitse taalprogramma’s voor kinderen van zoveel jaar geleden, waar figuurtjes met grote platte gezichtjes in verschenen. Maar dit moet de eerste keer zijn dat deze techniek op een filmische manier tot in de perfectie wordt uitgewerkt en heel doeltreffend blijkt te zijn.

    Metropia is uiteindelijk een soort neo-noir-science-fiction-thriller, met een buitengewoon verleidelijke femme fatale en donkere schaduwscènes waar bij momenten we enkel nog maar delen van het gezicht zien. Ook de slechteriken zijn heel knap uitgewerkt, de casting van Udo Kier heeft met zijn Duitse tongval meteen dictatoriale trekjes en zijn veiligheidsadviseur, Ralph Parker (Stellan Skarsgård), is buitengewoon angstwekkend met zijn grote gestalte, kale kop, en zijn ongemakkelijke rustige stem. Eén van de betere scènes uit de film is een scène waarin Ralph informatie wil hebben van Stefan (Alexander Skarsgård), de stem van Roger. Dit gebeurt in een leeg en bedreigend metrostation. De dreiging die van de veiligheids-expert uitgaat is tastbaar maar tevens onvoorspelbaar. De man heeft een ongedwongen gesprek en rookt rustig zijn sigaretje.

    Met een duurtijd van 86 minuten is het heel moeilijk om in de diepte te werken. Het verhaal mist her en der nog wat spanning en de climax naar het einde toe mocht iets grootser hebben uitgepakt – of wel net heel kort en krachtig, maar nu is het een beetje van een teleurstelling. Maar dat heb ik wel vaker bij films, en beschouw dit zeker niet meer als determinerende waarde-factor. Het zijn keuzes die een regisseur maakt en die keuzes komen nu eenmaal niet altijd overeen met je eigen keuzes. Maar de regisseur is hier wel in geslaagd mij op het puntje van mijn stoel te brengen. Zeker met een scène naar het einde toe waar ons hoofdpersonage op Hitchcockiaanse wijze ziet hoe zijn meisje verkracht zal worden en hier niets kan aan doen. De scène wordt zelfs nog beter wanneer hij noodgedwongen de ogen moet sluiten. Ik blijf hier wat cryptisch, om niet teveel te spoilen, maar zij die de film zullen zien, weten meteen waarover ik het heb. Dit zijn meesterlijke scènes.

    metropia 001metropia 002
    © Atmo Media Network

    Mocht Franz Kafka een filmregisseur zijn, dan had hij waarschijnlijk deze animatieprent gemaakt. Het zit vol met surreële, absurde scènes en het hoofdpersonage lijkt spreken op een personage uit zijn romans. He verhaal van Frederik Edin schetst op treffende wijze de onderdrukking van de consumerende mens en roept echo’s op van het deprimerende, dystopische toekomstbeeld van Ray Bradbury, Philip K. Dick, George Orwell en Aldous Huxley. En dat laat je uiteraard niet geheel onberoerd. Metropia past trouwens volledig in het kader van het nieuwe post-apocalyptische genre die zich al sinds een paar jaartjes manifesteert in het filmlandschap. Het zijn films die een aannemelijk visioen voorleggen van een onverbiddelijke toekomst waar de macht bij de corporaties ligt. Deze film zullen jullie binnenkort kunnen bewonderen op het filmfestival van de Fantastische Film in Brussel (Bifff) van 8 tot 20 maart 2010.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 6 maart 2010

     

    *** Metropia trailer ***

  • Helen Hunt, Luc Besson en Juliette Lewis nieuwe carrièreplannen

    Pin it!

    Een actrice begint te regisseren, een regisseur stopt met regisseren en een andere actrice stopt met acteren en zal binnen zingen, waar moet ik beginnen? Laten we misschien het ijs breken met het belangrijkste nieuws, en dat is de bekentenis van Luc Besson (Nikitia, Léon, The Fifth Element) die er de brui wil aan geven en niet meer achter de camera wil staan. Zijn laatste film wordt Arthur and the Minimoys (2006). Hij wil zich nu gaan bezig houden met liefdadigheidswerk: "Ik wil een beetje zorgen voor m'n planeet en het milieu" Met een nieuw op te richten fonds, wil hij de jeugd in de binnensteden van Frankrijk de helpende hand bieden.

    Het verbaast mij een beetje maar eigenlijk vind ik dat nog zo geen slecht nieuws, want Luc Besson was de laatste tijd een ramp als regisseur. De kers op de verzuurde taart was Angel-A (2005) (pic), een vreselijk slecht geregisseerde zwart/wit film, over een oplichter die zelfmoord wil plegen en om dat moment van zijn leven een droomvrouw ontmoet. Deze film was zo SLECHT dat je voor het eerst in de filmgeschiedenis mathematisch kon bewijzen hoe slecht deze wel was. Zijn vorige film, The Messenger: The Story of Joan of Arc (1999), was ook al om van te huilen, maar nog altijd beter dan alle rotzooi van Uwe Boll samen. De film flopte weliswaar aan de box-office. Wat wil je ... met zo'n dwaze titel!

    Vreemd genoeg komt Besson met het nieuws aandraven, wanneer zijn Arthur nog niet in de zalen is verschenen. Heeft hij de beslissing genomen in de montage-ruimte wanneer hij de beelden van zijn laatste film zag? Wil dat iets zeggen over de kwaliteit van zijn film? In ieder geval zal Besson de filmwereld wel niet vaarwel zeggen. Hij blijft een machtig man in Frankrijk en als producent van Europa Films zal hij nog wel een paar miljoen per maand verdienen. Laat hem dus maar wat liefdadigheidswerk verrichten. Zowiezo blijft hij voor mij de regisseur die Frankrijk sinds eind jaren '80 en begin jaren '90 op de kaart heeft gezet met bijzonder knappe films.

    De 33-jarige Actrice Juliette Lewis wil dan weer stoppen met haar acteer-carrière. Ze werd in één klap wereldberoemd dankzij haar rol als het naïeve tienermeisjes dat zich door Robert De Niro laat verleiden in Martin Scorsese’s Cape Fear (1991). Daarna wierp ze zich op als een rebelse actrice die rollen in tegendraadse films speelde als Kalifornia, Natural Born Killers, What’s Eating Gilbert Grape en From Dusk Till Dawn. Na bijna 50 films heeft Lewis nu besloten dat ze klaar is met acteren. Dark Horizons kwam met het volgende nieuws voor de dag:

    "To me music is a more complete creative expression. I never was in love with acting. It's a marriage that's a good fit but it doesn't set me free in the way music does. It's also less intellectual than movie-making".

    Hoe dan ook, Juliette had talent en heeft een aantal memorabele rollen neergetzet. Ik zal haar wel missen, maar ze is nog maar 33 en ik vermoed wel dat ze ooit nog zal terugkeren nadat de platenverkoop van haar in 2005 opgerichtte rockbandje 'The Licks' (pic) zal tegenvallen. Ik hoop het in ieder geval want ik zie haar graag spelen. Wat Juliette nodig heeft zijn gewoon sterke rollen en dat heeft ze in de laatste jaren niet meteen gekregen.

    Last but not least, Helen Hunt die volgens het magazine Empire haar regiedebuut zal maken. Als ik aan Helen denk, denk ik aan twee films: Twister (1996) en As Good as it Gets (1997) en de serie "Mad About You". Voor de rest is ze mij compleet niet opgevallen.

    Acht jaar lang zwoegde Helen Hunt op het script van Then She Found Me (2007), naar de roman van Elinor Lipman. Nu is ze klaar en staat Hunt op het punt haar regiedebuut te maken. Naast het script en de regie, zal Hunt ook nog eens de hoofdrol spelen. In Then She Found Me speelt Hunt speelt een lerares die na haar geboorte door haar natuurlijke moeder werd afgestaan. Nu besluit die moeder haar verloren dochter op te zoeken om te zien wat er van haar geworden is. De ontmoeting heeft een enorme impact op het leven van de dochter. Hunt zelf zal de lerares spelen, haar moeder wordt gespeeld door Bette Midler. De belangrijkste mannelijke rollen gaan naar Colin Firth en Matthew Broderick. De opnames gaan deze maand nog van start in New York.