joy

  • 5 redenen waarom Mother! flopt aan de box-office

    Pin it!

    Zoals verwacht gaat It (2017) zijn weg verder om de meest succesvolle horrorfilm ooit te worden met 60 miljoen dollar tijdens zijn tweede weekend in de States. Dat was zowat het meest optimistische bedrag die de studio had verwacht in het eerste weekend. Ondertussen staat de teller op 372 miljoen dollar wereldwijd en de film moet nog uitkomen in China. En zoals verwacht zou Mother! (2017) hier ook gaan onder lijden. Paramount is ondertussen in het vuur gesprongen met een tirade dan Mother! eigenlijk datgene is waar het publiek om smeekt, en sleurde Netflix er ook nog eens bij.

    mother_box_office_flop.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing Belgium

    Toch had NIEMAND verwacht dat de film in zijn openingsweekend in de States slechts 7,5 miljoen dollar zou opbrengen, en dat met een brede release en hetzelfde productiebudget als It (+/- 35 miljoen dollar – te weinig voor een It remake en teveel voor een arthouse film). Met die 7 miljoen kunnen ze de 15 miljoen dollar vergoeding van Jennifer Lawrence nog niet eens betalen. Het zullen spannende tijden worden voor Paramount die na de teleurstellende Ghost in the Shell (2017) remake en de flauwe ontvangst van Transformers: The Last Knight, gehoopt hadden op een horror hit. Tevens, hecht niet al teveel geloof in hun opgestelde budget van 35 miljoen dollar. Deze film heeft véél meer gekost. (naast de 15 miljoen dollar voor Jennifer reken je nog eens 3-5 miljoen voor Ed Harris en Michelle Pfeiffer elk, nog eens 5 tot 7 miljoen voor Bardem en Aronofsky elk, en dan heb je nog de effectieve productiekosten niet gerekend)

     

    5 redenen waarom Mother! flopt

     

    1. Verkeerde marketing strategie

    Een prachtig voorbeeld van hoe een marketing-campagne een box-office in negatieve zin kan beïnvloeden heb je hier. De film werd omschreven als een horrorfilm die vergelijkbaar was met een soort Rosemary's Baby (1968). In deze peperdure media-campagne (+ 60 miljoen dollar) werden zelfs parallellen gelegd met de horror It in de zin dat je naast deze horrorfilm nogmaals kon schrikken met deze prent. Eigenlijk is Mother! allesbehalve een mainstream horrorfilm, en dit op deze manier willen verkopen is krankzinnig. Er zit zelfs GEEN horror in de film. Dit was een gitzwarte Darren Aronofsky komedie/psychologische thriller, volgepakt met Bijbelse en cinematografische referenties, bestemd voor een select publiek van filmliefhebbers. Ook de bizarre getekende filmposters lieten vermoeden dat het dan toch geen mainstream horror was. Hetzelfde lot onderging Killing Them Softley (2012) die verkocht werd als een Goodfellas. Komt daar nog bij dat het marketing departement waarschijnlijk zelf niet goed wist waarover deze prent ging: Is het een film die ons moet waarschuwen op de dramatische gevolgen die de mens veroorzaakt op de natuur en staat 'Mother' symbool voor moeder aarde, of is het een parabel over de creatie van het levens volgens de Bijbel verteld op een eigenzinnige manier. Niemand kan het trouwens met zekerheid zeggen.

    2. Het publiek gelooft Rotten Tomatoes niet langer

    Wanneer de eerste bezoekers met hun verwachtingspatroon van Rosemary’s Baby deze film gingen zien was de mond-aan-mond reclame vernietigend. Mother! kreeg in het prille begin hoge cijfers op Rotten Tomaties met scores rond de 88%. Een schril contrast met wat het publiek vond, want zij scoorden de film op nauwelijks 42%. Ondertussen is de critic rating ook in vrije val, want deze is gedaald naar 68%. Op CinemaScore kreeg de film zelfs een F-score, iets wat je enkel maar krijgt bij barslechte B-films. Blijkbaar had het publiek niet veel zin in een allegorische en existentialistische prent, en de mensen die als eersten de film gingen zien waren niet meteen onder de indruk.

    3. Aronofsky is Nolan niet

    Wanneer Nolan de montage van Batman Begins (2005) had afgewerkt, moeten velen gedacht hebben dat hij waarschijnlijk gek moest zijn geweest. Dit was een mengeling tussen een comic book adaptatie en een psychologisch drama verwikkelend in een ingewikkelde vertelstructuur. En het resultaat was uiteindelijk een mega-succes, want de man wist dat hij zijn publiek niet moest onderschatten. Ditzelfde zou je kunnen zeggen van Aronofsky, met dit verschil dat Nolan één van de beste verhalenverteller is en Aronofsky zelden een goed idee kan uitwerken. En last but not least, de twee regisseurs zweren bij filmpellicule, wat daarom geen slechte zaak is, maar daar waar Nolan haarscherpe 65 mm pellicule gebruikt, zien we dat Aronofsky zich beter voelt bij 16mm. Het verschil is dat je met 16mm een grauwer en korrelig beeld krijgt. En in een wereld waar alles haarscherp in beeld wordt gebracht zullen heel wat potentiële bezoekers gedacht hebben dat dit een low budget arthouse film moet zijn.

    4. De tanende populariteit van J-Law

    Jennifer was gigantisch populair na de Hunger Games en overtuigde met films als Silver Linings Playbook (2012) en American Hustle (2013). Maar de laatste jaren gaat het een beetje bergaf voor de actrice. De laatste 2 Hunger Game films (Mockingjay - Part 1 en Mockingjay - Part 2) waren toch wel wat van een teleurstelling, haar film Joy (2015) en Passengers (2016) waren pijnlijke flops en X-Men: Apocalypse (2016) was ronduit slecht. Hopelijk kan Red Sparrow (2018) het zinkende schip alsnog redden.

    5. De Jennifer Lawrence boycott

    Kijk, dit is mogelijks de 5de reden ook al denk ik dat de impact minimaal moet zijn geweest. Toch was er een boycott nadat de actrice in aanvaring kwam met de Amerikaanse Alt-Right beweging. Een compleet van de pot gerukte stelling van conservatief Amerika die massaal op Twitter is gevlogen na een interview op Channel 4 waar ze het ondermeer had over de klimaatopwarming en de resulterende rampen, het taalgebruik van heel wat Amerikanen en Donald Trump van wie ze niets moest weten. Op Twitter hadden er ervan gemaakt dat Jennifer had gezegd dat Trump de oorzaak was van de orkaanrampen. En toen Jennifer opdook op een Vogue cover aan het vrijheidsstandbeeld in een periode waarin CNN in de clash ging met het Witte Huis (Video). Acteurs blijven best politiek neutraal, want in veel gevallen keert deze boemerang terug in hun gezicht.

     

    *** Mother! trailer ***

  • Joy (2015) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Wanneer je de trailer van Joy (2015) bekeek, had je meteen een idee waarover de film ging en hoe het zo ongeveer zou aflopen. Wat meteen opviel was dat regisseur David O. Russell opnieuw zijn lievelingsacteurs had ingezet voor zijn nieuwe drama. Deze keer draait het rond Joy, het personage vertolkt door Jennifer Lawrence (pics), die we zien opgroeien als een machtige vrouw gedurende vier generaties.

    joy_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: JOY is het tumultueuze verhaal van een gezin doorheen vier generaties en richt zich op het meisje dat vrouw wordt die een gigantisch bedrijf uit de grond stampt en op haar manier matriarch wordt. De weg wordt geplaveid met verraad, bedrog, het verlies van onschuld en de littekens van de liefde. Het is een intense emotionele en menselijke komedie over hoe een echte baas te worden van een familie en het bedrijfsleven, geconfronteerd met een wereld van meedogenloze commercie. Bondgenoten worden tegenstanders en tegenstanders veranderen in bondgenoten, zowel binnen als buiten het gezin, terwijl het emotionele leven van Joy en haar felle verbeelding haar door de storm leidt.

    Het valt me op dat The Fighter en Silver Linings Playbook veel betere films waren dan deze Joy, nochtans zijn het grotendeels dezelfde formules die gehanteerd worden. Ik denk dat de oorzaak misschien wel te vinden is aan de kwaliteit van het script, want neem de vertolking van Jennifer Lawrence weg, en met wat blijf je over? En dan heb ik het nog niet over de schoonheidsfoutjes; zoals die vreselijke lip-sync van Edgar Ramirez. Maar ik heb het hoofdzakelijk problemen met het verhaal die nergens naar toe lijkt te gaan. En dan heb je nog een hele reeks zinloze subplots, die enkel het luchtledige in het hoofdverhaal in de verf zetten. Maar af en toe zijn er ook geslaagde scènes, en dan voornamelijk de rustige scènes die iets meer diepgang bezorgen.

    Deze biopic is gebaseerd op het leven van Joy Mangano (pic), president van resident of Ingenious Designs, LLC. en uitvinder van de 'Miracle Mop', alsook een alleenstaande moeder van drie kinderen. En we hebben opnieuw een ensemble cast! Naast Jennifer Lawrence zien we rollen voor Robert De Niro, Bradley Cooper, Edgar Ramirez, Isabella Rossellini, Diane Ladd en Virginia Madsen. Net als de vorige films van David O. Russell, gaat deze film over familie, loyaliteit en liefde. Het verschil met de vorige films is dat deze iets grootschaliger lijkt, ook al blijft de filmstijl heel herkenbaar. Het lijkt wel een soort duet van de vorige 2 films: American Hustle (2013) en Silver Linings Playbook (2012).

    Joy Jennifer Lawrence animated pictureJoy Jennifer Lawrence animated pictureJoy Jennifer Lawrence animated picture

    Ik hou wel van het werk van David O. Russell, maar waarom werkt hij niet eens met een andere cast. Hij moet één van de betere acteur-regisseurs zijn in Hollywood dus zou hij in principe geen risico's nemen met een voltallige nieuwe cast. Ik snap dat een regisseur graag met dezelfde acteurs werkt wanneer het 'klikt' - ook al komt het op de set soms tot zware schreeuwdiscussies - maar ik had zo nu en dan een déjà-vu gevoel.

    Joy is uitgekomen op DVD, Blu-ray en er is zelfs een 4k versie voor diegene die het beste van het beste willen. Er is geen audio-commentaar van de regisseur, wat toch wel een spijtige zaak is. Maar er is wel een interview beschikbaar met de regisseur en zijn hoofdactrice, naast een making of over de film. Niet voor niets won Jennifer dan ook de Golden Globe in de categorie Beste Actrice, en kreeg ze ook nog een nominatie voor een Oscar die ze uiteindelijk niet won.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 29 mei 2016

     

    *** Joy trailer ***

  • De Golden Globes nomineert Mad Max voor Beste Film

    Pin it!

    De nominaties voor de Golden Globes zijn bekend en de 5 films die genomineerd werden voor Beste Film, zijn Carol (2015) - met veruit de meeste nominaties - Mad Max: Fury Road (2015), The Revenant (2015), Room (2015) en Spotlight (2015). Laat me duidelijk zijn, het maakt me allemaal niet uit wat de Golden Globes nomineren, het is een belachelijke award-uitreiking. Maar het zet wel een aantal films op de voorgrond die wel eens kunnen opduiken in de 'echte' award-verkiezing, en dat zijn de Oscars. Ik zal sowieso kijken, maar dan vooral voor de host Ricky Gervais .

    De film die zal winnen voor Beste Film - en waarschijnlijk Beste Regie - is volgens mij Spotlight van Tom McCarthy. Met zijn duizelingwekkende casting (Mark Ruffalo, Michael Keaton, Rachel McAdams, Liev Schreiber, John Slattery) en zijn waargebeurde verhaal van het “spotlight” team van de krant The Boston Globe. De oudste continu werkende onderzoekseenheid van een krant in de Verenigde Staten onthulde een grootschalig schandaal van kindermisbruik in de Katholieke Kerk. Nu zou het wel kunnen met dergelijke ensemble cast films is dat de film wint maar geen enkele acteur een beeldje wint. Het zou niet de eerste keer zijn. Alle acteurs in die film spelen zo sterk dat het moeilijk zal worden Keaton boven Ruffalo te zetten.

    the_revenant_2015_poster.jpgmad_max_fury_road_2016_poster.jpgroom_2015_poster.jpgspotlight_2015_poster.jpgcarol_2015_poster.jpg

    Wat ook opvalt is dat Mad Mad genomineerd is, wat uiteraard een goede zaak is voor Miller, maar ik denkt dat deze film NIET genomineerd worden bij de Oscars - ook al zijn er bij de Academy Awards 10 nominaties voor Beste Film. Toch weegt het gewoon veel te licht tegenover veel andere films, ondanks dat ik er van genoten hebt. Maar dit zijn de Golden Globes, dus moeten we hierbij niet veel vragen stellen.

    Bij de Golden Globes hebben ze bijvoorbeeld een categorie 'Beste Komedie of Musical' met films als The Big Short (2015), Joy (2015) of The Martian (2015), Spy (2015) en Trainwreck (2015) . Laat me duidelijk zijn, dit is een krankzinnige categorie! Drie van deze films (Joy, The Martian, The Big Short) zijn GEEN Musicals of Komedies. Er zitten een paar glimlachjes in deze film, maar dit is gewoon belachelijk. Dus moeten ze wat mij betreft Trainwreck maar laten winnen, want het is de enige film die in deze categorie logisch is. En ik denk dat ze bij de Golden Globes ook wel Gervais op het podium willen zien met Amy Schumer.

    In de categorie van Beste Actrices in een Drama zien we Cate Blanchett (Carol), Brie Larson (Room), Rooney Mara (Carol), Saoirse Ronan (Brooklyn), Alicia Vikander (The Danish Girl), en als het aan mij light mag Alicia Vikander winnen want zij is gewoon geweldig in The Danish Girl (2015). Bij de nominaties voor Beste Acteur in een Drama zien we Bryan Cranston (Trumbo), Leonardo DiCaprio (The Revenant), Michael Fassbender (Steve Jobs), Eddie Redmayne (The Danish Girl) en Will Smith (Concussion). Ik denk dat DiCaprio bij de Oscars waarschijnlijk wel zal winnen (gezien het opmerkelijk is dat hij nog nooit heeft gewonnen), maar Eddie Redmayne heeft een betere vertolking neergezet.

    En ja, we hebben een Belgische Film bij de nominaties voor Beste Buitenlandse film! Le Tout Nouveau Testament (2015) van Jaco Van Dormael. Fingers crossed! Voor de volledige lijst kunnen jullie op de LA Times site terecht. Op 10 januari kennen we de winnaars.