joss whedon

  • Justice League (2017) ** recensie

    Pin it!

    Ik ga altijd wat mijn wenkbrauwen fronsen wanneer we een review-embargo opgelegd krijgen tot enkele dagen voor de bioscooprelease. Dit was het geval voor deze Justice League (2017), de 300 miljoen dollar film van Zack Snyder. En na het zien was me meteen duidelijk waarom die embargo er is gekomen. Niet zozeer omwille van de spoilers - het verhaal is daarvoor te mager - het resultaat is echter één gigantische puinhoop.

    justice_league_2017_poster08.jpg

    In verdediging van Snyder, de man heeft de productie verlaten na de zelfmoord van zijn dochter en werd vervangen door Joss Whedon, ook al zou al heel wat gedraaid zijn geweest en heeft Joss op de voet de aanwijzingen van Zack gevolg. Er zitten geweldige scènes in – en dan vooral de scènes met Wonder Woman (Gal Gadot), alsook het opstootje tussen Superman (Henry Cavill) tegenover Batman (Ben Affleck), Aquaman (Jason Momoa), Wonder Woman, The Flash (Ezra Miller) en Cyborg (Ray Fisher). Voor de rest weet je niet precies wat de bedoeling moet zijn en kan het contrast van deze DC ensemble film met Marvel nauwelijks groter zijn.

    Korte inhoud: Geholpen door zijn hernieuwde geloof in de mensheid en geïnspireerd door de onzelfzuchtige Superman, werft Bruce Wayne (Ben Affleck) zijn nieuwe kompaan Diana Prince (Gal Gadot) om een nog grotere vijand onder ogen te komen. Batman en Wonder Woman werken snel samen om meer rekruten te krijgen voor deze strijd. Maar ondanks deze helden - Batman, Wonder Woman, Aquaman, Cyborg en The Flash- is het misschien al te laat om de aarde te redden van een grootse aanval.

    Laat ik een poging ondernemen om toch iets positiefs te zeggen van deze prent. Wel, Wonder Woman is niet alleen een streling voor het oog, haar personage speelt gewoon al de rest van de kaart. Zelfs kleine scènes waarin Aquaman per ongeluk op haar zweep zit en dan plots het diepste van zijn ziel onthult zijn, zijn scènes waar je spontaan van moet glimlachen en het doet ons de onzin van die andere scènes een beetje vergeten. De film begint met een kleine introductie van alle helden, maar echt memorabele momenten zijn het niet echt. In plaats van meteen met de villain te beginnen krijgen we vervelende en spuuglelijke scènes tussen Lois Lane (Amy Adams) en Martha Kent (Diane Lane) in een klein bureautje van 4 op 4.

    De villain waar alles om draait is Steppenwolf (Ciarán Hinds) die bij momenten oppermachtig lijkt, maar dan eigenlijk geen kans maakt tegen Superman. *** spoiler *** Het is zo erg dat ze een scène hebben geschreven waarin Superman als een redder in nood binnen komt vliegen en Steppenwolf een dreun geeft en hem onschadelijk maakt. Dan bedenkt hij zich even en hoort dat mensen in nood zijn (the squirrel effect) en vliegt hij hen te hulp, wat er voor zorgt dat de andere teamleden weer alles in hetr werk moeten zetten om Steppenwolf af te houden *** end spoiler *** Superman is superkrachtig en je vraagt je soms af waarom de rest van de Justice League eigenlijk gewoon niet vraagt aan Superman om de klus te klaren. Superman is niet alleen supersterk, maar ook nog eens superslim en supersnel. In vergelijking heb je ook zo een supersterk karakter bij de Avengers, met name The Hulk, ook al heeft dit karakter zijn beperkingen. Zelfs Wonder Woman staat haar mannetje binnen de groep, maar je merkt dat zij net iets teveel wordt ingezet als eye Candy in plaats van een figuur die weegt op het verhaal. De film schrikt er dan ook niet voor terug om haar figuur met haar lange benen, mooie boezem en strak kontje in beeld te brengen, zelfs in close-up. Ja, de Zack Snyder stempel is bij deze gezet. Ook voor de vrouwen is er voldoende lichamelijk naakt met Jason Momoa en Henry Cavill die nodeloos hun biceps moeten laten zien.

    Het verhaal kwam van Chris Terrio, de scenarist van Batman v Superman: Dawn of Justice, en dat verklaar uiteindelijk heel veel. De villain probeert 3 Hellraiser-achtige blokjes te bemachtigen die verdeeld liggen bij de Amazones, verborgen in de stad Atlantis en begraven door de mensen. Wanneer hij deze drie legoblokjes bij elkaar kan brengen dat kan hij stoute dingen doen met de aarde. Ik heb geen idee wie dergelijke onzin eigenlijk bedenkt, maar daar heeft DC en Warner Bros dus 300 miljoen voor betaald. Of deze prent 600 miljoen dollar zal kunnen ophalen om nog maar break-even te zijn valt nog te bezien.

    justice_league_2017_poster03.jpgjustice_league_2017_poster04.jpgjustice_league_2017_poster05.jpgjustice_league_2017_poster06.jpgjustice_league_2017_poster07.jpg

    De toon van de film gaat van drama – we krijgen een scène te zien waarin een vrouw met hoofddoek die een winkel heeft, wordt aangevallen door een skinhead, het cliché kon nauwelijks groter - naar flauwe grappen van ondermeer Ezra Miller. Ik denk dat Ezra misschien 2 goede grappen had, van de 15 pogingen. Er is ook een moment van verwarring wanneer we J.K. Simmons zien opduiken als Commissioner Gordon, een rol die hem toch niet meteen ligt. Wat betreft Aquaman, wel, haal hem uit de film en je zal niets gemist hebben. Cyborg daarentegen was op zich wel interessant. Die kerel kan wel goed acteren ook al is de helft van zijn gezicht gerobotiseerd.

    Ik moet wel toegeven, ik heb me niet verveeld en heb ik voornamelijk zitten lachen met de film (behalve bij momenten waarin het de bedoeling was om te lachen). Superman heeft iets meer screentijd en ik had wel zin om meer van hem te zien. De Justice League wereld lijkt wel anders te zijn dan de Marvel films, wat op zich beloftevol is voor de toekomst. Het grootste probleem met de film is dat alles tot in het belachelijke wordt getrokken. Aquaman begint sterk maar eindigt als een soort Ghost Rider from hell die zijn 5 tand naar de vijanden werpt en deze dan telkenmale uit hun lichaam moet trekken. Het deed me wat denken aan dat waardeloze karakter Hawkeye in The Avengers. Maar het verschil tussen die twee is dat het Marvel personage geen pijlen uit lichamen moet trekken. Het verhaal is wel zo simpel dat je nauwelijks plotgaten kan vinden, … er is zo goed als geen plot.

    Toch zal DC eens grondig moeten nadenken hoe ze hun actie-scenes in beeld moeten zetten, met betrekking tot de specifieke krachten van de superhelden. Justice Leagie kan je moeilijk beter noemen dan Batman vs Superman of nog Suicide Squad (2016), maar deze karakters lijken me niet geschikt om samen te werken – of toch niet op deze manier. Justice League is vandaag op 15 november 2017 in de bioscoop. Blijf vooral zitten bij de end-credits want er zijn 2 end-credit scenes. Hoewel, ... de eerste is nog wel leuk, de tweede is een scène met de Jar Jar Binks van DC, ik zeg niets meer.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 15 november 2017

     

    *** Justice League trailer ***

  • Wat vinden jullie van de nieuwe Justice League poster?

    Pin it!

    De commentaren op de nieuwe DC poster van Justice League (2017) van Zack Snyder en Joss Whedon zijn om van te smullen. De ene vindt het één van de beste posters van DC de anderen verwerpen dit als een afschuwelijke collage. Ik ben benieuwd wat jullie hiervan denken.

    justice_league_2017_poster02.jpg

    Het meest opvallende aan deze nieuwe poster is de positie van Gal Gadot. Het mag duidelijk zijn dat het succes van Wonder Woman (2017) zijn invloed heeft gehad op de ranking van de superhelden. Een jaar geleden dacht iedereen dat Ben Affleck en zijn Batman een beetje de Avenger’s Iron Man zou worden van Justice League. Zo zie je maar dat studio's vooral interesse hebben in het financiële plaatje. Na het wat teleurstellende onthaal van Batman v Superman: Dawn of Justice (2016), werd Batman een beetje ingedoken aan de linkerkant van de poster. Wonder Woman en Flash zijn tevens de enige twee karakters die naar het publiek kijken.

    De tweede figuur die in het oog springt is Jason Momoa als Aquaman. Zijn haar in de poster ziet er zelfs beter uit dan dat van Wonder Woman. Superhero heldinnen hebben altijd wel iets met hun haar. Hoe kan het haar van Wonder Woman of Black Widow er zo goed uitzien na het gevecht waarin ze zonet waren? Er zijn verschillende filosofieën hieromtrent; bepaalde regisseurs (bvb. de Russo broers) willen dat het haar van hun heldinnen altijd super mooi liggen alsof de vrouwen hun persoonlijke hairdresser met hen meezeulen, andere regisseurs willen liever een praktische haarcut (Joss Whedon). Anderzijds hadden ze misschien net iets meer vonkjes of elektriciteit mogen gebruiken rond de drietand van Aquaman., maar het opspattende water is dan wel weer knap.

    En van elektriciteit gesproken, waar is deze bij The Flash? Hij moet het doen met een miezerig 240 volt draadje rondom hem. Toch heeft hij de tweede beste plaats op de poster. Ook hij kijkt het publiek aan dus het moet zijn dat het testpubliek echt wel wild lopen van Ezra Miller als The Flash. Cyborg blijft de zwakke schakel. Ray Fisher zal het moeilijk hebben om zijn karakter interessant te maken. Velen vragen zich af waarom hij zo nodig op de poster moest.

    De poster ziet er ook helder en kleurrijk uit in tegenstelling tot de donkere posters die we normaal gewend zijn van DC. Laat in de commentaren weten of jij de keuze van DC goed of slecht vinden.

     

    *** Justice League trailer ***

  • Zack Snyder verlaat Justice League na zelfmoord dochter

    Pin it!

    Ik ben zelf geen al te grote fan van Zack Snyder, maar wat hem een paar maand geleden is overkomen met de zelfmoord van zijn 20-jarige geadopteerde Aziatische dochter Autum, is buitengewoon tragisch. Dus zit ik echt met gemende gevoelens nu blijkt dat Zack de Justice League (2017) film heeft verlaten, ook al zitten ze in een post-productie fase. Alle beelden zijn dus al opgenomen.

    Volgens IMDB zou hij de afwerking van de film hebben overgelaten aan Joss Whedon, die vertrouwd is met het project en binnenkort voor Warner Batgirl zal maken. Zijn invloed zal bijzonder beperkt zijn gezien Zach al alles tot in de kleinste details heeft uitgewerkt en zijn vrouw, Deborah Snyder, de film produceert. Joss heeft ook de instructies gekregen binnen de stijl van Zack te blijven. Toch zouden er nog een aantal additionele scènes gedraaid moeten worden die Snyder op zijn planning had staan en die Joss nu heeft geschreven en zal regisseren. Zack had nog een paar weken geprobeerd om zich op zijn werk te storten maar het verlies is dermate groot dat hij er uiteindelijk de brui aan gaf.

    justice_league_2017_pic001.jpg
    © 2017 Warner Bros.

    De release is tot op heden niet gewijzigd en blijft staan op 17 november 2017. De studio had in ieder geval voorgesteld om de release uit te stellen, maar Snyder zei dat dit niet nodig was. Snyder heeft van Warner Bros in ieder geval een deal gekregen dat hij een first-look krijgt op elk nieuw project die Warner wil uitwerken.

    Hoe dan ook zal deze tragedie misschien voor wat meer sympathie zorgen bij de beoordeling van de film, gezien de trailers niet unaniem positief werden onthaald. De gebruikte muziek was niet meteen subtiel en Cyborg en Flash leken wel te komen van een Transformers en Power Rangers cosplay feestje. Ook de color grading van de eerste beelden was spuuglelijk. Comic books zijn 'kleurrijk', hier had je de indruk dat Snyder wel kleurenblind moet zijn. Ook Ben Affleck zag eruit alsof hij liever niets met deze film te maken had. De trailer zag er wel beter uit dan Batman v Superman: Dawn of Justice (2016), maar zat ook vol one-liners. Het is dus nog een beetje te vroeg om opgelucht te zijn.

     

    *** Justice League trailer ***

  • Avengers: Age of Ultron (2015) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    En ondertussen ligt ook de DVD en Blu-ray van Avengers: Age of Ultron (2015) in de winkelrekken. Een editie waar menig fans op zaten te wachten en die niet mag ontbreken aan de collectie van elk fan van comic adaptaties.

    avengers_age_of_ultron_2015_poster02.jpg

    Korte inhoud: The Avengers, een buitengewoon team van superhelden bestaande uit Iron Man (Robert Downey Jr.), The Hulk (Mark Ruffalo), Black Widow (Scarlett Johansson), Thor (Chris Hemsworth), Hawkeye (Jeremy Renner) en Captain America (Chris Evans) komen opnieuw samen om de strijd aan te binden tegen Ultron (James Spader), een intelligente robot. Ultron is een creatie van Tony Stark, die deze zelfbewuste robot samen met een legioen drones ontworpen heeft om het werk van de Avengers te vergemakkelijken. Wanneer Ultron echter begrijpt dat de mens de grootste bedreiging voor vrede en geluk vormt lopen de zaken uit de hand. Hij wordt ook bijgestaan door twee supermensen, Scarlet Witch (Elizabeth Olsen) en Quicksilver (Aaron Taylor-Johnson) die nog een rekening te vereffenen hebben met Stark.

    Ik was zelf een grote fan van The Avengers (2012), en keek ik wel uit naar deze sequel, maar wat ik een beetje vreesde is uiteindelijk uitgekomen. De nieuwigheid is ervan af, en in grote lijnen krijgen we hetzelfde van wat we al gezien hebben. De plot wordt echter bedolven onder de visuele effecten en losse verhaallijnen waar niemand echt een boodschap aan heeft. Dit is natuurlijk het probleem met een franchise met een tiental hoofdpersonages die elk de nodige screentime nodig hebben en de expositie moet afgewisseld worden met denderende actie. Komt daar nog bij dat bepaalde acteurs meer screentime gingen opeisen, zoals een Jeremy Renner die zijn personage van Hawkeye liever wat meer uitgewerkt zag, anders zou hij misschien hebben bedankt voor de rol. Hawkeye is nu wel een strontsaai personage en zijn huiselijk leventje met zijn kinderen en zijn vrouw Laura (Linda Cardellini) interesseerde me dan ook geen bal. Er zat wel een leuk intermezzo in met Captain America en Tony Stark die aan het houthakken waren, maar los van deze scène mocht alles wat mij betreft geschrapt worden.

    Op het einde van Captain America: The Winter Soldier (2014) hadden we de val gezien van de S.H.I.E.L.D. organisatie en met het post-credit filmpje was er meteen een aanknopingspunt voor deze Age of Ultron. Hierin zagen we hoe de kern van de Chitauri Scepter van Loki werd geanalyseerd. We werden ook heel even voorgesteld aan de Maximoffs tweelingen Pietro (Quicksilver) en Wanda (Scarlet Witch), die als enige de blootstelling van de kern hadden overleefd. Age of Ultron zet meteen de toon met een dynamieke actiesequentie in een besneeuwd bos waar de Avengers een invasie inzetten tegen het fort van HYDRA-wetenschapper Baron Wolfgang von Strucker (Thomas Kretschmann). Eenmaal de scepter in het bezit is van de Avengers wil Stark met de hulp van Banner de kern gebruiken om een super-computer te maken naar het model van Jarvis (Paul Bettany), maar deze kruising loopt niet zoals verwacht en voor ze het weten, wekken ze een monster op wiens doel de complete destructie is van de mensheid op aarde.

     Avengers Age of Ultron animated picture Avengers Age of Ultron animated picture

    En dit is zowat het verhaal in een notendop, samengesteld uit verschillende comic-verhalen en opgevuld met achtervolgingen en destructieve clashes. Net zoals bij de ultieme confrontatie tussen Zod en Superman in Man of Steel (2013) sneuvelen er hier ook heel wat gebouwen, maar het menselijk leed komt nooit in beeld. We zien wel mensen schuilen en uiteindelijk gered worden door de Avengers, maar we moeten van de veronderstelling uitgaan dat niemand is gesneuveld onder de betonblokken of de verscheurde aardkorst. Elk leven is van belang, of dat is tenminste wat de film ons wil verkopen. En ja het ziet er allemaal behoorlijk indrukwekkend uit. We hebben uiteraard ook te maken met een prent van Joss Whedon, die zijn film weet op te bouwen met geniale actie-sequenties en alles weet te doorprikken met leutige one-liners. Zo is er een geslaagde running joke rond de figuur van Captain America die moeite heeft met grof taalgebruik van zijn collega's en nog wat comic-fun rond de zware hamer van Thor die niemand kan optillen. Whedon kent zijn comics, maar vooral ook zijn doelpubliek en deze lijken dezelfde humor te delen als de leden uit "The Big Bang Theory".

    Mijn favoriete scènes waren vreemd genoeg deze met de tweelingen. Een beetje logisch gezien het ook nieuwe karakters waren. Quicksilver had ik al eens aan het werk gezien - weliswaar met een andere acteur - in X-Men: Days of Future Past (2014), maar het personage blijft goed. Spijtig genoeg moesten deze twee nieuwe figuren ook heel veel screentime afstaan en kwamen ze nauwelijks echt goed op de voorgrond. Het was zelfs nog erger gesteld met War Machine (Don Cheadle) en Falcon (Anthony Mackie) die nog geen minuut op het scherm te zien waren. Er zat ook een beetje romance in deze sequel, tussen Banner en Natasha, die halverwege wat werd vergeten om nadien op het einde even terug te komen. Het was allemaal echter too small to care about.

    avengers_age_of_ultron_2015_poster_robert_downey_jr.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_mark_ruffalo.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_scarlett_johansson.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_chris_hemsworth.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_jeremy_renner.jpg
    avengers_age_of_ultron_2015_poster_chris_evans.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_elizabeth_olsen.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_aaron_taylor_johnson.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_james_spader.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_paul_bettany.jpg

    Daarentegen vond ik de "onoverwinnelijke Ultron" eigenlijk minder dreigend dan verwacht. Hij wordt dan ook snel afgemaakt - en de film had maar een halfuur geduurd mocht Ultron zich niet kunnen voortplanten in andere machines. Ook zijn logica om de mensheid uit te roeien is compleet van de pot gerukt en onbegrijpelijk voor een naar verluidt super-slimme computer. Maar net zoals bij elke villain moet je tijd spenderen om deze motivaties op te bouwen, en deze tijd is er niet. Ultron wordt ook bestreden met 'geweld' in plaats van het gevecht op een meer creatieve manier aan te gaan. Maar creativiteit werd in deze sequel ingeruild met nog meer visueel vertier.

    Mijn grootste probleem met deze sequel is dat de inspiratie op een laag pitje zat en het beetje intrige in het verhaal nauwelijks werd uitgewerkt. Er zit geen enkel kippenvel-moment in de film of een scène waarin je emotioneel geraakt wordt met een ontroerende camerabeweging of zelfs nog maar een emotionele vertolking of gebeurtenis. Nada, noppes, niente. Zelfs de 3D was absoluut geen toegevoegde waarde (mocht dit ooit al een meerwaarde zijn geweest). Het ritme is ook compleet verhakkeld en het einde voelt zelfs behoorlijk chaotisch aan. Met zijn veel te lange duurtijd van 141 minuten heb je constant de indruk dat de makers de verkeerde accenten hebben gelegd. Tony Stark die eigenlijk een spilfiguur had moeten zijn (met een salaris van 50 miljoen dollar) heeft nauwelijks confrontaties. Hij ondergaat zelfs geen enkel innerlijk conflict; zelfs niet na zijn creatie van zijn Frankenstein-baby 'Ultron', die (vermoedelijk) duizenden mensenlevens heeft gekost. En als we Stark moeten geloven was het net zijn intentie om om mensenlevens te beschermen dat hij Ultron heeft gecreëerd, maar hij is verdomme de 'evil mastermind' van al de miserie in deze prent. Maar wie heeft er schuldgevoelens? Fucking Hulk!

    avengers_age_of_ultron_2015_pic01.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic02.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic03.jpg
    avengers_age_of_ultron_2015_pic04.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic05.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic06.jpg

    Ja, het zag er allemaal wel indrukwekkend uit - zeker de scene waarin een stad van de grond wordt getild of die boksmatch tussen Hulk en een uit de kluiten gewassen gepantserde Iron Man. Maar wat had je verwacht van een film met een productiebudget van 250 miljoen dollar? De muziekscore van Danny Elfman en Brian Tyler mocht er ook zijn en de acteurs speelden voortreffelijk hun rol. Joss Whedon hield zoals verwacht als regisseur alles heel strak bij elkaar. Maar ik heb hier toch iets minder van genoten dan de vorige film, maar het blijft wel een degelijke comic adaptatie die zijn publiek deels heeft gevonden.

    Avengers: Age of Ultron is deze maand te verkrijgen op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D, met heel wat extraatjes, te beginnen met audio-commentaar van Joss Whedon. Daarnaast zijn er ook nog deleted scenes, extended scenes, een gag reel en een pak making of filmpjes. De film werd niet opgenomen met 3D technologie, maar achteraf omgezet in een 3D versie.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 21 april 2015

    ***Related Posts***
    03/01/2015: 2015 wordt het jaar van Avengers: Age of Ultron
    21/05/2012: The Avengers review

     

    *** Avengers: Age of Ultron trailer #2 ***

  • Jurassic World (2015) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Volgende week is het zover en komt de meest succesvolle film van 2015, Jurassic World (2015), uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. Het heeft zowat 15 jaar geduurd alvorens een nieuwe episode met de dino's van InGen werd uitgebracht, en het leek er wel op dat de franchise niets van zijn mojo had verloren.

    jurassic_world_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: We bevinden ons tweeëntwintig jaar na de gebeurtenissen van Jurassic Park, Isla Nublar beschikt nu over een volledig functionerende dinosaurus themapark, Jurassic World, zoals oorspronkelijk voorzien door John Hammond. Het nieuwe park is eigendom van de Masrani (Irrfan Khan) en nadat het bezoekersaantal in dalende lijn ging kwam hij met het idee een nieuwe attractie te creëren om er opnieuw de vonk in te steken. De nieuwe attractie was een genetisch gemanipuleerde dinosaurus die werd gecreëerd door Dr. Henry Wu (BD Wong) op basis van allerhande DNA-materiaal van dino's en reptielen. Een beslissing die niet zonder gevaren blijkt te zijn. Owen (Chris Pratt), een lid van de Jurassic World personeel ter plaatse, voert gedragsonderzoek op de Velociraptors en werkt voor Hoskins, gespeeld door Vincent D'Onofrio, die de veiligheid van de InGen operatie moet garanderen. De dagdagelijkse leiding van het park werd verzorgd door Claire (Bryce Dallas Howard) die op de dag dat de kooi van de nieuwe dino, de hybride Indominus Rex, moest gekeurd worden, zich moest ontfermen over de kinderen (Ty Simpkins en Nick Robinson) van haar zus (Judy Greer).

    Ik keek hier eigenlijk wel naar uit, maar misschien had ik net iets te hoge verwachtingen. In Jurassic World word je 2 uur lang voor debiel versleten met een idioot plot, tenenkrullende dialogen, acteerwerk dat het niveau van de SyFy Channel niet overstijgt en een regisseur die alles veel te luchtig heeft verpakt dat je nauwelijks één angstmoment zal ondervinden. Maar anderzijds is het voor geen seconde echt vervelend en kijkt de film al even snel weg als een episode van Dexter. Verstand op nul, popcorn binnen handbereik en laat de 'running and screaming' maar beginnen

    Visueel ziet het er wel indrukwekkend uit, en dat mocht wel met een productiebudget van 180 miljoen dollar. Het meest in het oog springende waren de scènes met het imposante onderwatermonster (waarvan dezelfde animatie in 2 verschillende situaties werd herhaald - zie onderstaande afbeeldingen). Deze uit de kluiten gewassen Mosasaurs kan je echter niet beschouwen als een dinosaurus, maar paleontologische nauwkeurigheid was het minste van mijn problemen (inclusief het feit dat dino's naar alle waarschijnlijkheid eerder veren hadden dan schubben). Spijtig genoeg mist regisseur Colin Trevorrow de flair van een Steven Spielberg en weet hij niet hoe hij de spanning op een efficiënt manier moet opbouwen. Zijn eerste ruime shot van het Park is ook allesbehalve indrukwekkend. We zien een travelling shot richting de centrale piramide van het park, maar het shot is leeg; geen wolken, geen vogels, geen sfeer. Zo'n belangrijk mastershot had Spielberg toch met iets meer dramatiek in beeld gezet. Ook de muziek van Michael Giacchino kon de zaak niet redden.

    Steven Spielberg speelde al met het idee voor een nieuwe invalshoek voor de franchise tijdens de productie van Jurassic Park III (2001). Eén van deze ideeën was om een apart eiland te hebben waar hybride dino's werden ingezet voor reddingsoperaties en in 2004 kwam scenarist John Sayles met het idee van een programma met "getrainde raptors". Maar het script kwam nooit echt van de grond, en met de dood van Michael Crichton leek het project ook ten dode opgeschreven. In de zomer van 2011 reanimeerde Spielberg het project met scenarist Mark Protosevich (The Cell, Thor). Dit script werd echter ook opgerold in één reusachtige joint, waarvan de rook werd geblazen in het gezicht van de scenarist.

    Uiteindelijk werden Rick Jaffa en Amanda Silver aangesteld om het project te schrijven en dat was de aanzet van de aanstelling van "Hollywood nieuwkomer" regisseur Colin Trevorrow (Safety Not Guaranteed). Trevorrow was niet geheel tevreden met het script en begon aan een rewrite met Derek Connolly (Safety Not Guaranteed). Het resultaat werd dit pulpy verhaaltje dat we hier voorgeschoteld kregen en waarbij ik me afvraag welk greintje inspiratie deze twee kerels aan het script van Sayles hebben toegevoegd: de glazen-bollen voertuigen? De dino met een gps-implant? De dino-holograms? Maar liefst 15 jaar heeft dit dino-ei nodig gehad om uit te broeden, en het resultaat is om van te huilen. Er zit naar het einde toe een brokje nostalgie in met een iets te vanzelfsprekende hommage met de helm met nachtkijker en de JP voertuigen, ... ik had spontaan heimwee naar de eerste film - ook al trachtte ik hardnekkig deze 1993 versie uit mijn hoofd te zetten. Maar je kon er niet omheen om vast te stellen dat alle creatie uit deze prent werd gekopieerd uit de eerste film (de kids die worden aangevallen in hun voertuig, de nerdy techneuten in de controle-ruimte, de T-Rex finale, de hybride dino, ...). Het lijkt zelfs bij momenten op een remake/reboot, gemaakt met meer middelen maar in handen van een minder talentvolle regisseur en scenarist.

    jurassic_world_2015_pic01.jpgjurassic_world_2015_pic02.jpgjurassic_world_2015_pic03.jpg
    jurassic_world_2015_pic04.jpgjurassic_world_2015_pic05.jpgjurassic_world_2015_pic06.jpg

    Wie had kunnen denken dat de eerste (foute) clip die Universal de wereld instuurde, eigenlijk een goede samenvatting was van wat deze spektakelfilm te bieden had? In de clip zien hadden we zoiets in de aard van Chris Pratt die op een onhandige manier Bryce zat wil voeren met tequila om haar zo te overtuigen in een three way met één van zijn getrainde raptors in zijn bungalow (of zoiets). De personages zijn al zo dom als een achterdeur, de dialogen zijn een Hollywood scenarist onwaardig, er is geen chemistry te bespeuren tussen de hoofdacteurs (en dat verbetert niet naar het einde toe) en het acteerwerk ruikt naar Razzies. De clip werd zelfs door Joss Whedon bestempeld als seksisme uit de jaren stillekes. En dat gebeurt niet vaak dat een regisseur het werk van een andere regisseur publiekelijk aanvalt. Hoe bedorven moeten al die vorige scenario's - stuk voor stuk naar de prullenmand verwezen door Spielberg - dan wel niet geweest zijn?

    De film heet Jurassic WORLD dus laten we er voor zorgen dat alle landsdelen voldoende vertegenwoordigd zijn. Naast de Amerikanen krijgen we een onbenullig rolletje van een Engelse oppas gespeeld door de Ierse Katie McGrath, de eigenaar van het park (Irrfan Khan) moet een beetje het Midden-Oosten vertegenwoordigen en de wetenschap is nog steeds in handen van de Aziaten (BD Wong). Europa en Afrika worden dan weer vertegenwoordigd door de verkeerd gecaste en verdomd slecht spelende Franse acteur Omar Sy. Het werd meteen duidelijk dat het geld niet alleen moest komen van de Mercedes product placement. Met een dergelijke casting zou je verwachten dat ze wel een aantal leuke karakters konden uitwerken; maar niets, noppes, nada. Als kijker ben je nauwelijks geïnteresseerd in hen en maakt het je niet uit wie door dino's verslonden wordt. Toch wel een gigantisch contrast met de eerste film waar we echt werden meegevoerd met de vertolkingen van Sam Neill, Laura Dern, Jeff Goldblum, Richard Attenborough tot zelfs de twee kids Ariana Richards en Joseph Mazzello. We werden zelfs opgezadeld met twee irritante kinderen (een iets oudere teenager die succes heeft bij de meisjes en een kloon van Tim Murphy uit de eerste film) die nauwelijks van belang zijn in het verhaal. Die twee snotneuzen werden achtergelaten bij de 'worst babysitter ever' en zijn voor de rest verspilling van tijd en ruimte in deze al veel te lange spektakelfilm. De enige dramatische verandering die de hoofdpersonages hier doormaken zijn trouwens make-up & wardrobe changes. Meer nog, de Indominus Rex is het enige wezen die meer karakter-uitwerking krijgt dan de voltallige cast.

    jurassic world animated picturejurassic world animated picture
    jurassic world animated picturejurassic world animated picture

    Mijn grootste probleem is dat het verhaal nauwelijks spannend was. Op geen enkel moment zit je te huiveren van wat er komen zal. En ondanks de luchtige/ family friendly toon, is er ook quasi geen humor te bespeuren, met uitzondering van twee momenten waar je even je lachspieren kan inzetten. Aan onbedoelde humor is echter geen gebrek, met belachelijke scènes waarin men het een goed idee vindt om een Tyrannosaurus Rex en "getrainde raptors" los te laten als redmiddel tegen de Indominus Rex hybride. En kan iemand mij uitleggen waarom die raptors bijna de kop afbijten van Pratt in de kooi, maar dan in een andere scene doodleuk naast zijn motorfiets lopen. Trouwens, op het einde van de film (spoilers ! ... pff , nobody cares) wanneer de Indominus Rex opgepeuzeld wordt op een miraculeuze manier door een zeemonster, heb je een scene waarin de raptors en T-Rex het blijkbaar op een akkoordje gooien in een 'enough is enough' reflex. WTF? Indominus Rex is dood en alle problemen zijn van de baan?!? Hebben die mensen de eerste Jurassic Park films gezien??

    Maar ook de personages zijn torenhoge clichés, met als kers op de taart de stijve businessvrouw Claire, die de gehele film 'rondloopt' op straatstenen, modder en gras, in hoge hakken. Ze loopt zelfs weg van een T-Rex trwijl we uit de eerste film weten dat zoiets nauwelijks mogelijk is met een voertuig. Maar op dit ogenblik hebben we alle rationaliteit al LANG opgegeven. Hoe komen ze met zoiets weg, want ja, Bryce is niet al te groot en hakken maakt haar wel iets meer sexy? Wel, regel 22 van de scriptwriting for dummies: als je wil wegkomen met een flagrante dwaasheid die de toeschouwer meteen zal opmerken, laat dit dan door één van je personages zeggen, in dit geval Owen. Je zou denken dat deze Jurassic World werd gemaakt voor pubers, maar 12 jarigen hebben tegenwoordig het gehele oeuvre van J.K. Rowling en J.R.R. Tolkien gelezen, en verwachten toch ook een iets meer intelligent plot en een diepere karakterisering van de personages die het niveau van een Andy Dwyer overstijgt.

    Was dit de eerste film van een nieuwe franchise, dan had ik deze rollercoaster-mikmak nog met de mantel der dino-liefde bedekt. Maar gezien de royale middelen die voorhanden waren (het gigantische filmbudget, de knappe set-design van Ed Verreaux, de sfeervolle fotografie van John Schwartzman, de interessante plot-elementen en het advies van één van de meest talentvolle regisseurs uit de States), kan ik mijn teleurstelling nauwelijks wegsteken. Ik hield van de eerste Jurassic Park films en keek echt wel uit naar deze prent, maar dit was gewoon ondermaats. Toch is deze Jurassic World, net zoals die crappy Michael Bay cgi-volgestouwde-verstand-op-nul Transformers: Age of Extinction (2014), een MEGA succes geworden en mag je er vanuit gaan dat er nog vele vervolgfilms zitten aan te komen.

    Op 8 oktober 2015 komt de film uit op DVD, Blu-ray en in een superset editie met een Blu-ray 3D schijf. Ik heb geen audio-commentaar van de regisseur gevonden, maar wel een hele resem extraatjes over de karakters, de dino's, de conceptie van de film, deleted scenes en nog veel meer. Het was niet meteen my cup of thee maar ik ben er zeker van dat deze Blu-ray ook records zal breken op de Blu-ray markt.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 9 juni 2015

    ***Related Post***
    25/11/2014: En hier zijn dan de nieuwe Jurassic World posters en trailer #2
    26/06/2012: Jurassic World eerste trailer
    26/06/2012: Er wordt gewerkt aan Jurassic Park 4
    11/04/2007: Laura Dern over Jurassic Park IV

     

    *** Jurassic World trailer #2 ***

  • Over seksisme in de filmwereld en idiote discussies

    Pin it!

    Seksisme is de wereld nog niet uit. Er zijn nog heel wat landen waar mensen nog dagelijks worden gediscrimineerd of onderdrukt op basis van hun geslacht. Maar ook in het vrije en democratische Westen blijft het bestaan. Het seksisme kan betrekking hebben bij zowel het mannelijk als vrouwelijke geslacht, ook al merken we dat de media vooral de klemtoon legt op vrouwen die het slachtoffer zijn van seksisme. Dankzij het feminisme van de 20e eeuw is er al heel wat vooruitgang geboekt, en we zien bijvoorbeeld dat vrouwen ook steeds meer opduiken als CEO in Belgische top-bedrijven en belangrijke politieke portefeuilles beheren. Tevens op internationaal vlak komt de vrouw steeds meer op de voorgrond - en wie weet krijgen we binnenkort onze eerste vrouwelijke president van Amerika. Maar dat seksisme nog steeds bestaat zag je onlangs nog op de Rode Loper in Cannes.

    anita_sarkeesian_tropes_vs_women_feminist_frequence.jpg
    Photo: Anita Sarkeesian

    Maar in het geëmancipeerde Westen kan de discussie ook ontsporen en zelfs leiden tot censuur en stigmatiseringen. Een kennis van mij wees me er recentelijk op dat in de game-wereld al een tijdje een oneerlijke discussie aan de gang was over de positie van de vrouw in games. Het nam zelfs perverse proporties aan waar mensen (zoals Anita Sarkeesian en Jonathan McIntosh van Feminist Frequency) games gingen ontleden op zoek naar het kleinste beetje seksisme of zelfs bewust beelden uit games verkeerd interpreteren om er de stempel "seksistisch" en/of "misogynie" op te plakken. Feminist Frequency is bekend van de succesvolle Kickstarter voor de Tropes vs Women in Video Games YouTube serie. Deze 12-delige serie is er ondanks de ingezamelde 158.922 dollar van 6.968 backers niet gekomen. Het project had volledig klaar moeten zijn op augustus van 2012, maar vandaag (juni 2015), is zelfs de helft van wat beloofd werd nog niet afgewerkt. Om een refund vragen bij McIntosh of Sarkeesian zal u een block opleveren, vragen naar informatie in verband met de vertraging zal u ook een block opleveren, kritiek op hun manier van werken, inderdaad, een block. Beiden media critics, beiden verdragen geen kritiek en weigeren erop te reageren. (Voor meer info, check out Open Letter FemFreq, I Love Games, You Stole My Artwork: FemFreq en #GamerGate over eerlijke journalistiek).

    Ook de filmwereld is niet gevrijwaard van dergelijke van de pot gerukte discussies. Onlangs zag ik nog een boycot van Return of Kings lid Aaron Clarey op de zogenaamde feministische propagandafilm Mad Max: Fury Road (2015) of nog de Joss Whedon Twitter Harassment nadat de regisseur zijn Natasha Romanoff / Black Widow personage in Avengers: Age of Ultron (2015) zou hebben afgeschilderd als een "damsel in distress". De ironie van dit alles was dat Joss een grote fan is (/was) van Anita Sarkeesian en haar FemFreq, en dat zij nu waarschijnlijk één van de aanstokers was van de "manhunt". Wat dit allemaal bewijst is dat mannen niet veel verschillen van vrouwen: Ze zijn beiden in staat om idiote discussies te voeren.

    mad_max_fury_road_2015_pic101.jpgtwitter_joss_whedon.jpg

    Lopen er seksisten rond op filmsets; die niet luisteren naar de mening van een vrouw, haar humeur bestempelen als een gevolg van haar menstruatie of actrices van 37 te oud vinden voor een filmrelatie met een 55 jarige acteur? Ik denk van wel, net zoals er ook macho's, idioten, prima donna's, betweters en racisten rondlopen. Lees trouwens de bloemlezing op deze Tumblr blog van verschillende vrouwen die 'shit' naar hun hoofd hebben gekregen van hun mannelijke collega's op filmsets. Mijn ervaring leert me wel dat ze bij ons steeds minder voorkomen en dat seksistische commentaren meestal scheef worden bekeken.

    De meeste films worden nog steeds gemaakt door mannelijke regisseurs. Maar net zoals de game-community, was de filmwereld achter de camera vooral een mannenbedoening. Maar dat is stilaan aan het veranderen, deels omdat het proces om een film te maken ook steeds minder fysieke arbeid verreist. Er moet nog af en toe wel gezeuld worden met zware camera's, grip-toestellen of lichtbronnen, maar het is niet meer zoals vroeger en tegenwoordig zie je vrouwen overal opduiken in verschillende departementen. De meest gevraagde Assistent Director (AD) - in essentie de drill sergeant van een filmset - op Belgische Filmproducties is een vrouw (nota bene: een ex-klasgenote van op de filmschool), en veel van de filmproductiehuizen waarvoor ik werk worden gerund door vrouwen.

    Maar we zien ook steeds meer vrouwelijke regisseurs, niet enkel voor drama's of rom-coms, maar ook voor actiefilms. Kathryn Bigelow (The Hurt Locker, Zero Dark Thirty) blijft nog steeds één van de meest boeiende regisseurs in Hollywood en haar Point Break (1991) staat in mijn Top 10 lijstje van Beste Actiefilms. En het bewijs dat er steeds meer vrouwen hun stempel zetten op de filmindustrie kan je zien in het huidige aanbod. Zo is er de Franse film Bande de Filles (2014) (Girlhood) van Céline Sciamma, die hiermee haar derde film maakt. Het verhaal concentreert zich op de 16-jarige Marieme (Karidja Touré), die leeft in een door regels geregeerde omgeving. De censuur die uitgeoefend wordt door de wijk waarin ze woont, de regels van de jongens en haar slechte schoolprestaties. Maar wanneer ze in contact komt met een groep meisjes die de vrijheid heeft afgedwongen, verandert alles. Ze omarmt de code van de straat, het geweld en de vriendschap om alles uit haar jeugd te halen. De film werd vorig jaar bij ons uitgebracht (oktober 2014) en is ondertussen te verkrijgen op DVD.

    point_break_1991_poster.jpggirlhood_bandes_de_filles_2014_poster.jpggirl_walks_home_alone_at_night_2014_poster.jpg

    Een andere film die dit jaar indruk maakte op het Off Screen Film Festival was, en hopelijk ook binnenkort in het reguliere bioscoopcircuit, is de vernieuwende zwart-wit pulpy horrorfilm A Girl Walks Home Alone at Night (2014) van Ana Lily Amirpour. Het verhaal draait rond een Iraanse spookstad genaamd 'Bad City'. Het is een plaats die stinkt naar eenzaamheid en de dood. De inwoners hebben desondanks niet in de gaten dat ze worden gestalkt door een eenzame vampier. Het duurt niet lang voordat de straten met bloed worden gekleurd.

    En binnenkort zullen de fans van Game of Thrones Maisie Williams aan het werk zien in The Falling (2014) van Carol Morley. Een mysterieus drama die zich afspeelt in 1969 in een Engelse meisjesschool. Maar deze film krijgt hier binnenkort een aparte review. In ieder geval is er een nieuwe wind aan het waaien in het filmlandschap, and I like what I see, en hopelijk ook meer high heels op de red carpet van regisseuses.

    *** A Girl Walks Home Alone at Night & Girlhood trailer ***