joss whedon

  • Avengers: Age of Ultron (2015) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    En ondertussen ligt ook de DVD en Blu-ray van Avengers: Age of Ultron (2015) in de winkelrekken. Een editie waar menig fans op zaten te wachten en die niet mag ontbreken aan de collectie van elk fan van comic adaptaties.

    avengers_age_of_ultron_2015_poster02.jpg

    Korte inhoud: The Avengers, een buitengewoon team van superhelden bestaande uit Iron Man (Robert Downey Jr.), The Hulk (Mark Ruffalo), Black Widow (Scarlett Johansson), Thor (Chris Hemsworth), Hawkeye (Jeremy Renner) en Captain America (Chris Evans) komen opnieuw samen om de strijd aan te binden tegen Ultron (James Spader), een intelligente robot. Ultron is een creatie van Tony Stark, die deze zelfbewuste robot samen met een legioen drones ontworpen heeft om het werk van de Avengers te vergemakkelijken. Wanneer Ultron echter begrijpt dat de mens de grootste bedreiging voor vrede en geluk vormt lopen de zaken uit de hand. Hij wordt ook bijgestaan door twee supermensen, Scarlet Witch (Elizabeth Olsen) en Quicksilver (Aaron Taylor-Johnson) die nog een rekening te vereffenen hebben met Stark.

    Ik was zelf een grote fan van The Avengers (2012), en keek ik wel uit naar deze sequel, maar wat ik een beetje vreesde is uiteindelijk uitgekomen. De nieuwigheid is ervan af, en in grote lijnen krijgen we hetzelfde van wat we al gezien hebben. De plot wordt echter bedolven onder de visuele effecten en losse verhaallijnen waar niemand echt een boodschap aan heeft. Dit is natuurlijk het probleem met een franchise met een tiental hoofdpersonages die elk de nodige screentime nodig hebben en de expositie moet afgewisseld worden met denderende actie. Komt daar nog bij dat bepaalde acteurs meer screentime gingen opeisen, zoals een Jeremy Renner die zijn personage van Hawkeye liever wat meer uitgewerkt zag, anders zou hij misschien hebben bedankt voor de rol. Hawkeye is nu wel een strontsaai personage en zijn huiselijk leventje met zijn kinderen en zijn vrouw Laura (Linda Cardellini) interesseerde me dan ook geen bal. Er zat wel een leuk intermezzo in met Captain America en Tony Stark die aan het houthakken waren, maar los van deze scène mocht alles wat mij betreft geschrapt worden.

    Op het einde van Captain America: The Winter Soldier (2014) hadden we de val gezien van de S.H.I.E.L.D. organisatie en met het post-credit filmpje was er meteen een aanknopingspunt voor deze Age of Ultron. Hierin zagen we hoe de kern van de Chitauri Scepter van Loki werd geanalyseerd. We werden ook heel even voorgesteld aan de Maximoffs tweelingen Pietro (Quicksilver) en Wanda (Scarlet Witch), die als enige de blootstelling van de kern hadden overleefd. Age of Ultron zet meteen de toon met een dynamieke actiesequentie in een besneeuwd bos waar de Avengers een invasie inzetten tegen het fort van HYDRA-wetenschapper Baron Wolfgang von Strucker (Thomas Kretschmann). Eenmaal de scepter in het bezit is van de Avengers wil Stark met de hulp van Banner de kern gebruiken om een super-computer te maken naar het model van Jarvis (Paul Bettany), maar deze kruising loopt niet zoals verwacht en voor ze het weten, wekken ze een monster op wiens doel de complete destructie is van de mensheid op aarde.

     Avengers Age of Ultron animated picture Avengers Age of Ultron animated picture

    En dit is zowat het verhaal in een notendop, samengesteld uit verschillende comic-verhalen en opgevuld met achtervolgingen en destructieve clashes. Net zoals bij de ultieme confrontatie tussen Zod en Superman in Man of Steel (2013) sneuvelen er hier ook heel wat gebouwen, maar het menselijk leed komt nooit in beeld. We zien wel mensen schuilen en uiteindelijk gered worden door de Avengers, maar we moeten van de veronderstelling uitgaan dat niemand is gesneuveld onder de betonblokken of de verscheurde aardkorst. Elk leven is van belang, of dat is tenminste wat de film ons wil verkopen. En ja het ziet er allemaal behoorlijk indrukwekkend uit. We hebben uiteraard ook te maken met een prent van Joss Whedon, die zijn film weet op te bouwen met geniale actie-sequenties en alles weet te doorprikken met leutige one-liners. Zo is er een geslaagde running joke rond de figuur van Captain America die moeite heeft met grof taalgebruik van zijn collega's en nog wat comic-fun rond de zware hamer van Thor die niemand kan optillen. Whedon kent zijn comics, maar vooral ook zijn doelpubliek en deze lijken dezelfde humor te delen als de leden uit "The Big Bang Theory".

    Mijn favoriete scènes waren vreemd genoeg deze met de tweelingen. Een beetje logisch gezien het ook nieuwe karakters waren. Quicksilver had ik al eens aan het werk gezien - weliswaar met een andere acteur - in X-Men: Days of Future Past (2014), maar het personage blijft goed. Spijtig genoeg moesten deze twee nieuwe figuren ook heel veel screentime afstaan en kwamen ze nauwelijks echt goed op de voorgrond. Het was zelfs nog erger gesteld met War Machine (Don Cheadle) en Falcon (Anthony Mackie) die nog geen minuut op het scherm te zien waren. Er zat ook een beetje romance in deze sequel, tussen Banner en Natasha, die halverwege wat werd vergeten om nadien op het einde even terug te komen. Het was allemaal echter too small to care about.

    avengers_age_of_ultron_2015_poster_robert_downey_jr.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_mark_ruffalo.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_scarlett_johansson.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_chris_hemsworth.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_jeremy_renner.jpg
    avengers_age_of_ultron_2015_poster_chris_evans.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_elizabeth_olsen.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_aaron_taylor_johnson.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_james_spader.jpgavengers_age_of_ultron_2015_poster_paul_bettany.jpg

    Daarentegen vond ik de "onoverwinnelijke Ultron" eigenlijk minder dreigend dan verwacht. Hij wordt dan ook snel afgemaakt - en de film had maar een halfuur geduurd mocht Ultron zich niet kunnen voortplanten in andere machines. Ook zijn logica om de mensheid uit te roeien is compleet van de pot gerukt en onbegrijpelijk voor een naar verluidt super-slimme computer. Maar net zoals bij elke villain moet je tijd spenderen om deze motivaties op te bouwen, en deze tijd is er niet. Ultron wordt ook bestreden met 'geweld' in plaats van het gevecht op een meer creatieve manier aan te gaan. Maar creativiteit werd in deze sequel ingeruild met nog meer visueel vertier.

    Mijn grootste probleem met deze sequel is dat de inspiratie op een laag pitje zat en het beetje intrige in het verhaal nauwelijks werd uitgewerkt. Er zit geen enkel kippenvel-moment in de film of een scène waarin je emotioneel geraakt wordt met een ontroerende camerabeweging of zelfs nog maar een emotionele vertolking of gebeurtenis. Nada, noppes, niente. Zelfs de 3D was absoluut geen toegevoegde waarde (mocht dit ooit al een meerwaarde zijn geweest). Het ritme is ook compleet verhakkeld en het einde voelt zelfs behoorlijk chaotisch aan. Met zijn veel te lange duurtijd van 141 minuten heb je constant de indruk dat de makers de verkeerde accenten hebben gelegd. Tony Stark die eigenlijk een spilfiguur had moeten zijn (met een salaris van 50 miljoen dollar) heeft nauwelijks confrontaties. Hij ondergaat zelfs geen enkel innerlijk conflict; zelfs niet na zijn creatie van zijn Frankenstein-baby 'Ultron', die (vermoedelijk) duizenden mensenlevens heeft gekost. En als we Stark moeten geloven was het net zijn intentie om om mensenlevens te beschermen dat hij Ultron heeft gecreëerd, maar hij is verdomme de 'evil mastermind' van al de miserie in deze prent. Maar wie heeft er schuldgevoelens? Fucking Hulk!

    avengers_age_of_ultron_2015_pic01.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic02.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic03.jpg
    avengers_age_of_ultron_2015_pic04.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic05.jpgavengers_age_of_ultron_2015_pic06.jpg

    Ja, het zag er allemaal wel indrukwekkend uit - zeker de scene waarin een stad van de grond wordt getild of die boksmatch tussen Hulk en een uit de kluiten gewassen gepantserde Iron Man. Maar wat had je verwacht van een film met een productiebudget van 250 miljoen dollar? De muziekscore van Danny Elfman en Brian Tyler mocht er ook zijn en de acteurs speelden voortreffelijk hun rol. Joss Whedon hield zoals verwacht als regisseur alles heel strak bij elkaar. Maar ik heb hier toch iets minder van genoten dan de vorige film, maar het blijft wel een degelijke comic adaptatie die zijn publiek deels heeft gevonden.

    Avengers: Age of Ultron is deze maand te verkrijgen op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D, met heel wat extraatjes, te beginnen met audio-commentaar van Joss Whedon. Daarnaast zijn er ook nog deleted scenes, extended scenes, een gag reel en een pak making of filmpjes. De film werd niet opgenomen met 3D technologie, maar achteraf omgezet in een 3D versie.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 21 april 2015

    ***Related Posts***
    03/01/2015: 2015 wordt het jaar van Avengers: Age of Ultron
    21/05/2012: The Avengers review

     

    *** Avengers: Age of Ultron trailer #2 ***

  • Jurassic World (2015) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Volgende week is het zover en komt de meest succesvolle film van 2015, Jurassic World (2015), uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. Het heeft zowat 15 jaar geduurd alvorens een nieuwe episode met de dino's van InGen werd uitgebracht, en het leek er wel op dat de franchise niets van zijn mojo had verloren.

    jurassic_world_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: We bevinden ons tweeëntwintig jaar na de gebeurtenissen van Jurassic Park, Isla Nublar beschikt nu over een volledig functionerende dinosaurus themapark, Jurassic World, zoals oorspronkelijk voorzien door John Hammond. Het nieuwe park is eigendom van de Masrani (Irrfan Khan) en nadat het bezoekersaantal in dalende lijn ging kwam hij met het idee een nieuwe attractie te creëren om er opnieuw de vonk in te steken. De nieuwe attractie was een genetisch gemanipuleerde dinosaurus die werd gecreëerd door Dr. Henry Wu (BD Wong) op basis van allerhande DNA-materiaal van dino's en reptielen. Een beslissing die niet zonder gevaren blijkt te zijn. Owen (Chris Pratt), een lid van de Jurassic World personeel ter plaatse, voert gedragsonderzoek op de Velociraptors en werkt voor Hoskins, gespeeld door Vincent D'Onofrio, die de veiligheid van de InGen operatie moet garanderen. De dagdagelijkse leiding van het park werd verzorgd door Claire (Bryce Dallas Howard) die op de dag dat de kooi van de nieuwe dino, de hybride Indominus Rex, moest gekeurd worden, zich moest ontfermen over de kinderen (Ty Simpkins en Nick Robinson) van haar zus (Judy Greer).

    Ik keek hier eigenlijk wel naar uit, maar misschien had ik net iets te hoge verwachtingen. In Jurassic World word je 2 uur lang voor debiel versleten met een idioot plot, tenenkrullende dialogen, acteerwerk dat het niveau van de SyFy Channel niet overstijgt en een regisseur die alles veel te luchtig heeft verpakt dat je nauwelijks één angstmoment zal ondervinden. Maar anderzijds is het voor geen seconde echt vervelend en kijkt de film al even snel weg als een episode van Dexter. Verstand op nul, popcorn binnen handbereik en laat de 'running and screaming' maar beginnen

    Visueel ziet het er wel indrukwekkend uit, en dat mocht wel met een productiebudget van 180 miljoen dollar. Het meest in het oog springende waren de scènes met het imposante onderwatermonster (waarvan dezelfde animatie in 2 verschillende situaties werd herhaald - zie onderstaande afbeeldingen). Deze uit de kluiten gewassen Mosasaurs kan je echter niet beschouwen als een dinosaurus, maar paleontologische nauwkeurigheid was het minste van mijn problemen (inclusief het feit dat dino's naar alle waarschijnlijkheid eerder veren hadden dan schubben). Spijtig genoeg mist regisseur Colin Trevorrow de flair van een Steven Spielberg en weet hij niet hoe hij de spanning op een efficiënt manier moet opbouwen. Zijn eerste ruime shot van het Park is ook allesbehalve indrukwekkend. We zien een travelling shot richting de centrale piramide van het park, maar het shot is leeg; geen wolken, geen vogels, geen sfeer. Zo'n belangrijk mastershot had Spielberg toch met iets meer dramatiek in beeld gezet. Ook de muziek van Michael Giacchino kon de zaak niet redden.

    Steven Spielberg speelde al met het idee voor een nieuwe invalshoek voor de franchise tijdens de productie van Jurassic Park III (2001). Eén van deze ideeën was om een apart eiland te hebben waar hybride dino's werden ingezet voor reddingsoperaties en in 2004 kwam scenarist John Sayles met het idee van een programma met "getrainde raptors". Maar het script kwam nooit echt van de grond, en met de dood van Michael Crichton leek het project ook ten dode opgeschreven. In de zomer van 2011 reanimeerde Spielberg het project met scenarist Mark Protosevich (The Cell, Thor). Dit script werd echter ook opgerold in één reusachtige joint, waarvan de rook werd geblazen in het gezicht van de scenarist.

    Uiteindelijk werden Rick Jaffa en Amanda Silver aangesteld om het project te schrijven en dat was de aanzet van de aanstelling van "Hollywood nieuwkomer" regisseur Colin Trevorrow (Safety Not Guaranteed). Trevorrow was niet geheel tevreden met het script en begon aan een rewrite met Derek Connolly (Safety Not Guaranteed). Het resultaat werd dit pulpy verhaaltje dat we hier voorgeschoteld kregen en waarbij ik me afvraag welk greintje inspiratie deze twee kerels aan het script van Sayles hebben toegevoegd: de glazen-bollen voertuigen? De dino met een gps-implant? De dino-holograms? Maar liefst 15 jaar heeft dit dino-ei nodig gehad om uit te broeden, en het resultaat is om van te huilen. Er zit naar het einde toe een brokje nostalgie in met een iets te vanzelfsprekende hommage met de helm met nachtkijker en de JP voertuigen, ... ik had spontaan heimwee naar de eerste film - ook al trachtte ik hardnekkig deze 1993 versie uit mijn hoofd te zetten. Maar je kon er niet omheen om vast te stellen dat alle creatie uit deze prent werd gekopieerd uit de eerste film (de kids die worden aangevallen in hun voertuig, de nerdy techneuten in de controle-ruimte, de T-Rex finale, de hybride dino, ...). Het lijkt zelfs bij momenten op een remake/reboot, gemaakt met meer middelen maar in handen van een minder talentvolle regisseur en scenarist.

    jurassic_world_2015_pic01.jpgjurassic_world_2015_pic02.jpgjurassic_world_2015_pic03.jpg
    jurassic_world_2015_pic04.jpgjurassic_world_2015_pic05.jpgjurassic_world_2015_pic06.jpg

    Wie had kunnen denken dat de eerste (foute) clip die Universal de wereld instuurde, eigenlijk een goede samenvatting was van wat deze spektakelfilm te bieden had? In de clip zien hadden we zoiets in de aard van Chris Pratt die op een onhandige manier Bryce zat wil voeren met tequila om haar zo te overtuigen in een three way met één van zijn getrainde raptors in zijn bungalow (of zoiets). De personages zijn al zo dom als een achterdeur, de dialogen zijn een Hollywood scenarist onwaardig, er is geen chemistry te bespeuren tussen de hoofdacteurs (en dat verbetert niet naar het einde toe) en het acteerwerk ruikt naar Razzies. De clip werd zelfs door Joss Whedon bestempeld als seksisme uit de jaren stillekes. En dat gebeurt niet vaak dat een regisseur het werk van een andere regisseur publiekelijk aanvalt. Hoe bedorven moeten al die vorige scenario's - stuk voor stuk naar de prullenmand verwezen door Spielberg - dan wel niet geweest zijn?

    De film heet Jurassic WORLD dus laten we er voor zorgen dat alle landsdelen voldoende vertegenwoordigd zijn. Naast de Amerikanen krijgen we een onbenullig rolletje van een Engelse oppas gespeeld door de Ierse Katie McGrath, de eigenaar van het park (Irrfan Khan) moet een beetje het Midden-Oosten vertegenwoordigen en de wetenschap is nog steeds in handen van de Aziaten (BD Wong). Europa en Afrika worden dan weer vertegenwoordigd door de verkeerd gecaste en verdomd slecht spelende Franse acteur Omar Sy. Het werd meteen duidelijk dat het geld niet alleen moest komen van de Mercedes product placement. Met een dergelijke casting zou je verwachten dat ze wel een aantal leuke karakters konden uitwerken; maar niets, noppes, nada. Als kijker ben je nauwelijks geïnteresseerd in hen en maakt het je niet uit wie door dino's verslonden wordt. Toch wel een gigantisch contrast met de eerste film waar we echt werden meegevoerd met de vertolkingen van Sam Neill, Laura Dern, Jeff Goldblum, Richard Attenborough tot zelfs de twee kids Ariana Richards en Joseph Mazzello. We werden zelfs opgezadeld met twee irritante kinderen (een iets oudere teenager die succes heeft bij de meisjes en een kloon van Tim Murphy uit de eerste film) die nauwelijks van belang zijn in het verhaal. Die twee snotneuzen werden achtergelaten bij de 'worst babysitter ever' en zijn voor de rest verspilling van tijd en ruimte in deze al veel te lange spektakelfilm. De enige dramatische verandering die de hoofdpersonages hier doormaken zijn trouwens make-up & wardrobe changes. Meer nog, de Indominus Rex is het enige wezen die meer karakter-uitwerking krijgt dan de voltallige cast.

    jurassic world animated picturejurassic world animated picture
    jurassic world animated picturejurassic world animated picture

    Mijn grootste probleem is dat het verhaal nauwelijks spannend was. Op geen enkel moment zit je te huiveren van wat er komen zal. En ondanks de luchtige/ family friendly toon, is er ook quasi geen humor te bespeuren, met uitzondering van twee momenten waar je even je lachspieren kan inzetten. Aan onbedoelde humor is echter geen gebrek, met belachelijke scènes waarin men het een goed idee vindt om een Tyrannosaurus Rex en "getrainde raptors" los te laten als redmiddel tegen de Indominus Rex hybride. En kan iemand mij uitleggen waarom die raptors bijna de kop afbijten van Pratt in de kooi, maar dan in een andere scene doodleuk naast zijn motorfiets lopen. Trouwens, op het einde van de film (spoilers ! ... pff , nobody cares) wanneer de Indominus Rex opgepeuzeld wordt op een miraculeuze manier door een zeemonster, heb je een scene waarin de raptors en T-Rex het blijkbaar op een akkoordje gooien in een 'enough is enough' reflex. WTF? Indominus Rex is dood en alle problemen zijn van de baan?!? Hebben die mensen de eerste Jurassic Park films gezien??

    Maar ook de personages zijn torenhoge clichés, met als kers op de taart de stijve businessvrouw Claire, die de gehele film 'rondloopt' op straatstenen, modder en gras, in hoge hakken. Ze loopt zelfs weg van een T-Rex trwijl we uit de eerste film weten dat zoiets nauwelijks mogelijk is met een voertuig. Maar op dit ogenblik hebben we alle rationaliteit al LANG opgegeven. Hoe komen ze met zoiets weg, want ja, Bryce is niet al te groot en hakken maakt haar wel iets meer sexy? Wel, regel 22 van de scriptwriting for dummies: als je wil wegkomen met een flagrante dwaasheid die de toeschouwer meteen zal opmerken, laat dit dan door één van je personages zeggen, in dit geval Owen. Je zou denken dat deze Jurassic World werd gemaakt voor pubers, maar 12 jarigen hebben tegenwoordig het gehele oeuvre van J.K. Rowling en J.R.R. Tolkien gelezen, en verwachten toch ook een iets meer intelligent plot en een diepere karakterisering van de personages die het niveau van een Andy Dwyer overstijgt.

    Was dit de eerste film van een nieuwe franchise, dan had ik deze rollercoaster-mikmak nog met de mantel der dino-liefde bedekt. Maar gezien de royale middelen die voorhanden waren (het gigantische filmbudget, de knappe set-design van Ed Verreaux, de sfeervolle fotografie van John Schwartzman, de interessante plot-elementen en het advies van één van de meest talentvolle regisseurs uit de States), kan ik mijn teleurstelling nauwelijks wegsteken. Ik hield van de eerste Jurassic Park films en keek echt wel uit naar deze prent, maar dit was gewoon ondermaats. Toch is deze Jurassic World, net zoals die crappy Michael Bay cgi-volgestouwde-verstand-op-nul Transformers: Age of Extinction (2014), een MEGA succes geworden en mag je er vanuit gaan dat er nog vele vervolgfilms zitten aan te komen.

    Op 8 oktober 2015 komt de film uit op DVD, Blu-ray en in een superset editie met een Blu-ray 3D schijf. Ik heb geen audio-commentaar van de regisseur gevonden, maar wel een hele resem extraatjes over de karakters, de dino's, de conceptie van de film, deleted scenes en nog veel meer. Het was niet meteen my cup of thee maar ik ben er zeker van dat deze Blu-ray ook records zal breken op de Blu-ray markt.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 9 juni 2015

    ***Related Post***
    25/11/2014: En hier zijn dan de nieuwe Jurassic World posters en trailer #2
    26/06/2012: Jurassic World eerste trailer
    26/06/2012: Er wordt gewerkt aan Jurassic Park 4
    11/04/2007: Laura Dern over Jurassic Park IV

     

    *** Jurassic World trailer #2 ***

  • Over seksisme in de filmwereld en idiote discussies

    Pin it!

    Seksisme is de wereld nog niet uit. Er zijn nog heel wat landen waar mensen nog dagelijks worden gediscrimineerd of onderdrukt op basis van hun geslacht. Maar ook in het vrije en democratische Westen blijft het bestaan. Het seksisme kan betrekking hebben bij zowel het mannelijk als vrouwelijke geslacht, ook al merken we dat de media vooral de klemtoon legt op vrouwen die het slachtoffer zijn van seksisme. Dankzij het feminisme van de 20e eeuw is er al heel wat vooruitgang geboekt, en we zien bijvoorbeeld dat vrouwen ook steeds meer opduiken als CEO in Belgische top-bedrijven en belangrijke politieke portefeuilles beheren. Tevens op internationaal vlak komt de vrouw steeds meer op de voorgrond - en wie weet krijgen we binnenkort onze eerste vrouwelijke president van Amerika. Maar dat seksisme nog steeds bestaat zag je onlangs nog op de Rode Loper in Cannes.

    anita_sarkeesian_tropes_vs_women_feminist_frequence.jpgjennifer_lawrence_high_heels_red_carpet.jpg

    Maar in het geëmancipeerde Westen kan de discussie ook ontsporen en zelfs leiden tot censuur en stigmatiseringen. Een kennis van mij wees me er recentelijk op dat in de game-wereld al een tijdje een oneerlijke discussie aan de gang was over de positie van de vrouw in games. Het nam zelfs perverse proporties aan waar mensen (zoals Anita Sarkeesian en Jonathan McIntosh van Feminist Frequency) games gingen ontleden op zoek naar het kleinste beetje seksisme of zelfs bewust beelden uit games verkeerd interpreteren om er de stempel "seksistisch" en/of "misogynie" op te plakken. Feminist Frequency is bekend van de succesvolle Kickstarter voor de Tropes vs Women in Video Games YouTube serie. Deze 12-delige serie is er ondanks de ingezamelde 158.922 dollar van 6.968 backers niet gekomen. Het project had volledig klaar moeten zijn op augustus van 2012, maar vandaag (juni 2015), is zelfs de helft van wat beloofd werd nog niet afgewerkt. Om een refund vragen bij McIntosh of Sarkeesian zal u een block opleveren, vragen naar informatie in verband met de vertraging zal u ook een block opleveren, kritiek op hun manier van werken, inderdaad, een block. Beiden media critics, beiden verdragen geen kritiek en weigeren erop te reageren. (Voor meer info, check out Open Letter FemFreq, I Love Games, You Stole My Artwork: FemFreq en #GamerGate over eerlijke journalistiek).

    Ook de filmwereld is niet gevrijwaard van dergelijke van de pot gerukte discussies. Onlangs zag ik nog een boycot van Return of Kings lid Aaron Clarey op de zogenaamde feministische propagandafilm Mad Max: Fury Road (2015) of nog de Joss Whedon Twitter Harassment nadat de regisseur zijn Natasha Romanoff / Black Widow personage in Avengers: Age of Ultron (2015) zou hebben afgeschilderd als een "damsel in distress". De ironie van dit alles was dat Joss een grote fan is (/was) van Anita Sarkeesian en haar FemFreq, en dat zij nu waarschijnlijk één van de aanstokers was van de "manhunt". Wat dit allemaal bewijst is dat mannen niet veel verschillen van vrouwen: Ze zijn beiden in staat om idiote discussies te voeren.

    mad_max_fury_road_2015_pic101.jpgtwitter_joss_whedon.jpg

    Lopen er seksisten rond op filmsets; die niet luisteren naar de mening van een vrouw, haar humeur bestempelen als een gevolg van haar menstruatie of actrices van 37 te oud vinden voor een filmrelatie met een 55 jarige acteur? Ik denk van wel, net zoals er ook macho's, idioten, prima donna's, betweters en racisten rondlopen. Lees trouwens de bloemlezing op deze Tumblr blog van verschillende vrouwen die 'shit' naar hun hoofd hebben gekregen van hun mannelijke collega's op filmsets. Mijn ervaring leert me wel dat ze bij ons steeds minder voorkomen en dat seksistische commentaren meestal scheef worden bekeken.

    De meeste films worden nog steeds gemaakt door mannelijke regisseurs. Maar net zoals de game-community, was de filmwereld achter de camera vooral een mannenbedoening. Maar dat is stilaan aan het veranderen, deels omdat het proces om een film te maken ook steeds minder fysieke arbeid verreist. Er moet nog af en toe wel gezeuld worden met zware camera's, grip-toestellen of lichtbronnen, maar het is niet meer zoals vroeger en tegenwoordig zie je vrouwen overal opduiken in verschillende departementen. De meest gevraagde Assistent Director (AD) - in essentie de drill sergeant van een filmset - op Belgische Filmproducties is een vrouw (nota bene: een ex-klasgenote van op de filmschool), en veel van de filmproductiehuizen waarvoor ik werk worden gerund door vrouwen.

    Maar we zien ook steeds meer vrouwelijke regisseurs, niet enkel voor drama's of rom-coms, maar ook voor actiefilms. Kathryn Bigelow (The Hurt Locker, Zero Dark Thirty) blijft nog steeds één van de meest boeiende regisseurs in Hollywood en haar Point Break (1991) staat in mijn Top 10 lijstje van Beste Actiefilms. En het bewijs dat er steeds meer vrouwen hun stempel zetten op de filmindustrie kan je zien in het huidige aanbod. Zo is er de Franse film Bande de Filles (2014) (Girlhood) van Céline Sciamma, die hiermee haar derde film maakt. Het verhaal concentreert zich op de 16-jarige Marieme (Karidja Touré), die leeft in een door regels geregeerde omgeving. De censuur die uitgeoefend wordt door de wijk waarin ze woont, de regels van de jongens en haar slechte schoolprestaties. Maar wanneer ze in contact komt met een groep meisjes die de vrijheid heeft afgedwongen, verandert alles. Ze omarmt de code van de straat, het geweld en de vriendschap om alles uit haar jeugd te halen. De film werd vorig jaar bij ons uitgebracht (oktober 2014) en is ondertussen te verkrijgen op DVD.

    point_break_1991_poster.jpggirlhood_bandes_de_filles_2014_poster.jpggirl_walks_home_alone_at_night_2014_poster.jpg

    Een andere film die dit jaar indruk maakte op het Off Screen Film Festival was, en hopelijk ook binnenkort in het reguliere bioscoopcircuit, is de vernieuwende zwart-wit pulpy horrorfilm A Girl Walks Home Alone at Night (2014) van Ana Lily Amirpour. Het verhaal draait rond een Iraanse spookstad genaamd 'Bad City'. Het is een plaats die stinkt naar eenzaamheid en de dood. De inwoners hebben desondanks niet in de gaten dat ze worden gestalkt door een eenzame vampier. Het duurt niet lang voordat de straten met bloed worden gekleurd.

    En binnenkort zullen de fans van Game of Thrones Maisie Williams aan het werk zien in The Falling (2014) van Carol Morley. Een mysterieus drama die zich afspeelt in 1969 in een Engelse meisjesschool. Maar deze film krijgt hier binnenkort een aparte review. In ieder geval is er een nieuwe wind aan het waaien in het filmlandschap, and I like what I see.

    *** A Girl Walks Home Alone at Night & Girlhood trailer ***

  • 2015 wordt het jaar van Avengers: Age of Ultron

    Pin it!

    Dit jaar zullen veel ogen gericht zijn op de opvolger van Marvel's kaskraker The Avengers (2012) , Avengers: Age of Ultron (2015) van Joss Whedon, die een direct vervolg zou zijn op de gebeurtenissen in Captain America: The Winter Soldier (2014). De trailer ziet er in ieder geval veelbelovend uit en ook de stemcasting van James Spader als de villain Ultron lijkt me een perfecte keuze.

    avengers_age_of_ultron_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: New York is een puinhoop en de overheid heeft een kracht ontwikkeld, met name Ultron. Een creatie van Tony Stark, die deze zelfbewuste robot samen met een legioen drones heeft ontworpen om het werk van de Avengers te vergemakkelijken. Maar de creatie lijkt zo feilloos dat The Avengers bij deze niet meer nodig en worden door de overheid opzij geschoven. Maar Ultron en zijn Ultron Sentinels blijken een bron van kwaad te zijn en The Avengers worden snel weer opgeroepen om de mensheid te hulp te komen.

    Spader is een veelzijdig acteur, die we de laatste tijd meer zien op het tv-scherm (Boston Legal, The Practice) dan op het witte doek (The Secretary, Crash), maar ik twijfel er geen seconde aan dat hij een geniale villain-stem kan neerzetten. Daarnaast wordt hij in ieder geval bijgestaan door een hele zooi bekende koppen uit de eerste Avengers film, gaande van Scarlett Johansson (Natasha Romanoff / Black Widow) tot Chris Hemsworth (Thor), Robert Downey Jr. (Tony Star / Iron Man), Cobie Smulders (Maria Hill), Jeremy Renner (Clint Barton / Hawkeye), Chris Evans (Steve Rogers / Captain America), Mark Ruffalo (Bruce Banner / The Hulk) en Samuel L. Jackson (Nick Fury). Naast Spader als Ultron zouden we ook Aaron Taylor-Johnson zien als Pietro Maximoff / Quicksilver, Anthony Mackie als Sam Wilson / The Falcon en Elizabeth Olsen als Wanda Maximoff / Scarlet Witch.

    Ik ben echt wel onder de indruk hoe ze het personage van Ultron hebben aangepakt. Ultron gelooft in de superioriteit van mechanische entiteiten, boven elke organische levensvorm. Het is dan ook een megalomane slechterik van 2m70 die het menselijke ras wil uitroeien. Oorspronkelijk heeft het personage een screetchy stem, maar in latere versies kreeg hij een eerder diepe stem, wat toch wel iets van een cliché is: slechterik = zware stem. In de trailer lijkt het erop dat de makers in ieder geval niet gekozen hebben voor een hyperkinetische psycho. James Spader heeft tevens zijn natuurlijke spreekstem gebruikt, zonder accent.

    Voor deze prent hebben ze niet alleen speciale effecten moeten gebruiken voor de robots, maar tevens om de buik van de hoogzwangere Scarlett Johansson (pics). Er zijn tevens 3 body doubles aan te pas gekomen voor al het fysieke werk. En naar verluidt zouden de stuntvrouwen zelfs look-alikes (pic) van Scarlett zijn. Volgens Chris Evans was er zelfs sprake van identiteitswissels op de set en zou iemand een conversatie beginnen tegen een stuntvrouw met het gedacht dat het Scarlett was.

    ***Related Posts***
    21/04/2015: Avengers: Age of Ultron review
    21/05/2012: The Avengers review

    *** The Avengers: Age of Ultron trailer ***

  • Batman in de Man of Steel sequel

    Pin it!

    Het zit er dus aan te komen, een Superman meets Batman film. Meer nog, dat zouden de plannen zijn voor de sequel op de reboot Man of Steel (2013) van Zack Snyder, Man of Steel 2 (2015). Het lijkt een waanzinnig idee, maar gezien de samenwerking met Christopher Nolan en scenarist David S. Goyer bestond er wel een waterkansje. Hoe ze dit zullen klaarspelen is nog niet helemaal duidelijk. De Nolan Batmanfilms zijn mijn inziens iets te realistisch voor een Superman, en Superman lijkt tevens iets te machtig en zou Batman overbodig maken. Maar laten we deze joint venture het voordeel van de twijfel geven.

    man of steel 2 picture with batman aka The Dark Knight

    Het nieuws werd wereldkundig gemaakt op de Comic-Con beurs voor een enthousiast publiek van 6500 comicfans, door niemand minder dan regisseur Snyder en Superman-acteur Henry Cavill. Snyder zei dat het officieel was, en dat iedereen de vervolgfilm kon verwachten. Er verscheen een schild van Superman met een Batman symbool, en meteen was het kot te klein. Warner Brothers kwam later voor de dag met een persbericht dat Man of Steel in 2015 in de zalen moet komen, en dat het een film zal worden met zowel Superman als Batman. De rol van Batman moet nog gecast worden, maar het zou me echt wel verbazen mocht Christian Bale hier iets mee wil te maken hebben. Waarom zou hij trouwens? Deze film heet Man of Steel 2, niet Batman vs Superman.

    Ook al was ik zelf niet meteen in de wolken van de reboot, of toch niet van de eerste 15 en de laatste 40 minuten, maar de film bracht toch voldoende geld in het laatje om Warner Bros gerust te stellen dat de sequel een financieel gezonde investering is. De reboot die 225 miljoen heeft gekost bracht 635 miljoen dollar op. Het is in ieder geval duidelijk dat DC Comics een tegenhanger wil hebben op Marvels The Avengers (2012) die zomaar eventjes 1,5 miljard dollar heeft opgebracht. En ook zij plannen in dezelfde periode hun The Avengers: Age of Ultron (2015) uit te brengen, opnieuw in regie van Joss Whedon. Het verschil tussen deze twee films is dat Marvel eerst voor elke individuele held een film heeft ontwikkelt en nadien iedereen heeft samengebracht. DC Comics zou met elke nieuwe film een nieuwe held willen presenteren. En dit doet vermoeden dat ze zullen afwijken van wat Nolan heeft gedaan in de Dark Knight trilogie.

    man of steel,man of steel 2,the dark knight,zack snyder,christopher nolan,the avengers 2,the avenger,joss whedon,dc comics,marvel,david s goyer,christian bale,henry cavill,emma thomas

    In ieder geval zal deze sequel ook geproduceerd worden door Christopher Nolan en Emma Thomas, die ook al achter de Dark Knight trilogie stonden. Werken met een dergelijk winnend team is nooit een slecht idee. Thomas ging zelfs nog een stap verder en benadrukte in haar persverklaring dat die Batman trilogie nog steeds onaangeroerd zal blijven en dat ze met deze film een andere richting uitgaan. Benieuwd welke richting dat zal worden… En of Lex Luthor nog steeds van de partij is, blijft ook nog open voor speculatie.

    ***Related Posts***
    02/05/2014: We zijn nog niet klaar voor een R-rated versie van Batman
    29/04/2014: Zack Snyder regisseert Justice League na Batman vs Superman
    02/02/2014: Jesse Eisenberg is Lex Luthor, Jeremy Irons is Alfred
    04/12/2013: Gal Gadot gecast als Wonder Woman in Batman vs Superman
    19/11/2013: Lex Luthor en Nightwing vervoegen Batman vs Superman
    28/08/2013: Breaking Bad acteur Bryan Cranston getipt als Lex Luthor
    23/08/2013: Ben Affleck krijgt de rol van Batman
    13/08/2013: Orlando Bloom getipt voor de rol van Batman
    01/07/2013: Jon Hamm in de running voor Lex Luthor in Man of Steel 2
    14/06/2013: Man of Steel review

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2012

    Pin it!

    We zijn bijna aan het einde van 2012 en gezien wij op De FilmBlog goede tradities in ere houden is hier dan uiteindelijk het eindejaarslijstje van de Beste en Slechtste Films van 2012. Net zoals ieder jaar komen er in de maand december heel wat Oscar-waardige films uit die bij ons pas in januari of later in de bioscopen draaien. Ik denk bijvoorbeeld aan een Lincoln (2012), Les Misérables (2012), Cloud Atlas (2012) en ga zomaar verder. Ik moet ook nog Killing Them Softly (2012) en End of Watch (2012) zien, dus deze heb ik ook niet kunnen opnemen in de lijst. Maar gelukkig was er toch een ruim aanbod aan interessante films voor een top 10 samen te stellen.

    Net zoals elk jaar zijn er een aantal films die het vernoemen waard zijn, maar net uit de boot vielen. Neem nu Jagten (2012) van Thomas Vinterberg. Vinterberg heeft de gave om ons mee te slepen in een vertrouwde wereld waar we geconfronteerd worden met ongemakkelijke en beschamende situaties. Zijn film is een psychologisch drama waarin het hoofdpersonage (al dan niet valselijk) beschuldigd wordt van pedofilie. Het is niet zozeer het verhaal dan wel de vertolking van Mads Mikkelsen die pakkend is. Wanneer hij in beeld komt knettert er elektriciteit in de atmosfeer. Met een dergelijk controversieel thema kon je gemakkelijk verdwalen in een kluwen van ongenuanceerde clichés, maar Vinterberg schildert een emotioneel portret die van humor overslaat in steenkoude agressie en koelbloedige horror. Dit was ook zeker een film die een tijdlang blijft nazinderen.

    Twee andere films die ik nog zou willen vermelden zijn Prometheus (2012). Dit science-fiction epos van Ridley Scott is zowel fascinerend als frustrerend. Je kan de film niet zomaar afschrijven, maar scenarist Damon Lindelof heeft er toch zo’n zootje van gemaakt dat ik deze onmogelijk in mijn Top 10 kon zetten. Een andere film die mij is bijgebleven is Amerikaanse independent prent Compliance (2012), een schokkend waar gebeurd verhaal over een uit de hand gelopen telefoongrap. Het is een pakkend verhaal waar je enerzijds woedend van wordt en anderzijds wijst op het volgzame en weinig kritische gedrag van veel mensen. En met het drama in Engeland rond de zelfmoord van de verpleegster van Kate Middleton, is alles ook nog eens brandend actueel. Maar hieronder staan de films die de Top 10 lijst wel hebben gehaald.

    The Best Movies of 2012

    10. Looper (2012) Rian Johnson

    Sommigen vinden het een puinhoop van een film, voor andere is het een superoriginele en verkwikkende prent met een vleugje van Inception en Source Code, en ik behoor tot die tweede categorie. Looper (2012) is een een character driver sci-fi thriller met een schitterende vertolking van Joseph Gordon-Levitt en en pareltje van een script dat gonst van de geniale vondsten en intrigerende plotwendingen. Intelligent, inventief, visueel knap en bij momenten schrikwekkend, wat wil je meer? Ja, er zijn in de film een aantal zaken waar ik ook nog met vragen zit, maar al bij al heb ik hier enorm van genoten en zal ik die film zeker nog een aantal keertjes bekijken. Puik werk van regisseur/scenarist Rian Johnson, wiens carrière we bij deze op de voet zullen volgen.

    looper

    9. Skyfall (2012) Sam Mendes

    Ook al zijn de eerste 20 minuten niet meteen om over naar huis te schrijven, wat nadien komt is van het beste wat de James Bond sage te bieden heeft. Skyfall (2012) vond ik zelf net iets minder sterk dan Casino Royale (2006), maar na het belabberde Quantum of Boredom (2008) is dit weer een schot in de roos voor de Britse geheim agent. Je kunt het niet ontkennen dat regisseur Sam Mendes een volwassen film wou maken met een James Bond die met zichzelf in de knoop ligt. Zelfs de villain is niet meer de megalomane rijke slechterik die het einde van de wereld wil. De vertolking van Javier Bardem is al even tragisch als dat het complex is. Skyfall is bij deze echt een karakterfilm. En toch blijft het een Bond-film met alle nodige ingrediënten en een vette knipoog naar de Sean Connery periode. Ja, zelfs de oude Austin Martin werd van stal gehaald.

    Skyfall

    8. Holy Motors (2012) Leos Carax

    Een film die op je netvlies blijft plakken is Holy Motors (2012). Ik had geen voorkennis toen ik de film in de bioscoop zag en kwam aangenaam verrast uit de zaal. Het is een soort post-apocalyptische prent met een voorsmaakje voor sardonische zwarte humor en excessen in onze hedendaagse materialistische maatschappij. De film is zowel geschift in zijn inhoud als in zijn visuele bevlogenheid, maar tezelfdertijd een buitengewoon leuke kijkervaring. Holy Motors is geen experimentele cinema die enkel bestaat bij de gratie van het experiment, maar wel een verhaal die gedreven wordt door zijn menselijkheid. Het is in ieder geval een trip die in elke top 10 van 2012 thuis hoort wil deze lijst van enig belang zijn.

    Holy Motors

    7. Amour (2012) Michael Haneke

    Ik haat films die op voorhand bejubeld worden door de zogenaamde kritische pers, en dat je een beetje moreel verplicht bent om er naar toe te gaan. Ik heb Amour (2012) dus vrij laat gezien. Maar je kunt er niet omheen, Michael Haneke heeft opnieuw een ijzersterke film gemaakt. Amour is een aangrijpend portret van een koppel 80'tigers waarvan de vrouw getroffen worden door een aanval en plots het geheugen verliest. Ze wil niet opgenomen worden in het hospitaal en bijgevolg wordt hun huis een soort gevangenis of een soort mausoleum. Het acteursspel van beiden is van die aard dat je compleet opgezogen wordt door het drama en ingesloten door de claustrofobische regie van Haneke. We worden geconfronteerd met de kille dood, maar ook met menselijke warmte. Neen, je wordt er niet plezierig van, maar dit is wat mij betreft veruit de beste Haneke film tot nu toe en moest dan ook in deze lijst prijken.

    Amour

    6. The Hobbit: An Unexpected Journey (2012) Peter Jackson

    Ik ben fan van Lord of the Rings, en deze The Hobbit: An Unexpected Journey (2012) is alweer een glorieus epos. Het begin van de film, met zijn slapstick humor en zijn trage opbouw is misschien nog wat onwennig, maar nadien komt het verhaal op gang en zit je op het puntje van je stoel en de drie uur vliegen gewoon voorbij. Het eerste deel van The Hobbit is gewoon adembenemend, grappig en betoverend, en ik kan haast wachten op de twee vervolgfilms. Dit is geen Star Wars trilogie waar de actie dominant is. Dit is een J.R.R. Tolkien/Peter Jackson trilogie waar het verhaal en de personages op de voorgrond komen. Voor de rest is de 48 beelden projectie net iets als de 3D-technologie, het is een gimmick die niet kan opwegen tegen een sterk verhaal, maar ja, het is een andere kijkervaring. Neen, deze is voor mij niet de beste film van het jaar, maar wel zonder enige twijfel één van de 10.

     The Hobbit: An Unexpected Journey

    5. The Avengers (2012) Joss Whedon

    Het mag een klein mirakel heten dat scenarist/regisseur Joss Whedon - een erkend en bejubeld televisie icoon en de drijvende kracht achter cultreeksen als Firefly en Buffy: The Vampire Slayer - is geslaagd in zijn missie. Hij laat met The Avengers (2012) het ensemble van superhelden schitteren als nooit tevoren en brengt ons de allerbeste Marvel film ooit. Niet alleen dit, Whedon laat Ang Lee en Louis Leterrier ook nog eens zien hoe je Hulk op een overtuigende manier naar het witte doek kan brengen. Whedon verkiest zoals verwacht een makkelijk verteerbaar plot met voorspelbare keerpunten, maar kruid ditalles met subtiele inside jokes, grappige dialogen, en licht dramatische wendingen. Het is dan wel een clichématig geheel, toch is het Whedon's verdienste om toch enige originaliteit en frisheid voor de dag te leggen. Hij heeft gelukkig niet gekozen om de ernstige/donkere toer op te gaan à la Nolan met de Batman franchise, maar wel ten volle een correcte weerspiegeling te geven van de pulpy Marvel comics: ernst is ver zoek en overbodig. Het is comic entertainment om van te smullen.

    The Avengers

    4. Argo (2012) Ben Affleck

    Ik heb in mijn filmcollectie heel wat films uit de jaren ’70 en ook al is deze Argo (2012) een hedendaagse prent, vertoont deze toch heel wat gelijkenissen met die vorige periode waar ik zo van hield. Het bewijst nog maar eens het talent van Affleck, die er voor gekozen heeft om in zijn film mee te spelen en ook nog eens zijn energie te steken in de regie. En het heeft zijn vruchten afgeworpen. Deze briljante thriller gebaseerd op waar gebeurde feiten is veruit zijn meest volmaakte film. Het heeft niet die waauw-factor van de recente comic-adaptaties, maar het is zo knap omwille van zijn narratieve kwaliteit. Kan een film feilloos zijn, deze Argo is daar in ieder geval niet ver naast.

    Argo

    3. The Dark Knight Rises (2012) Christopher Nolan

    De visuele en inhoudelijke rijkdom die we hier in The Dark Knight Rises (2012) voorgeschoteld krijgen is om van te rillen. Als iemand me 7 jaar geleden zou vertellen dat een filmstudio bereid zou zijn om 585 miljoen dollar te investeren in een 7u35 minuten lange Imax blockbuster-trilogie die enkel bestemd is voor een volwassen en veeleisend filmpubliek - met plotgedreven actie en complexe, arglistige karakters, en waar de tedere romantiek is ingeruild voor een duistere en verontrustende thematiek – dan zou ik eens goed hebben gelachen. Het credo was 'hoge kwaliteit primeert boven beeldmanipulatie' en het was tevens een ode aan de filmpellicule in een digitaal tijdperk. En in dat licht hebben we hier een sterk verhaal van de geboorte, de val en de heropstanding van Batman. De derde film van een trilogie is meestal diegene dat het meest ontgoochelt, maar deze Dark Knight Rises is de perfecte afsluiter voor de perfecte trilogie. Ja, Bane is minder goed dan Heath Ledger, meer nog, The Dark Knight (2008) was een betere film, ja Marion Cotillard heeft een belachelijke sterfscène neergezet en ja, Nolan wou iets teveel zaken vertellen in veel te korte tijd. Maar desondanks al deze minpunten overstijgt deze prent de gemiddelde film, zowel op inhoudelijk als op visueel vlak.

    The Dark Knight Rises

    2. Django Unchained (2012) Quentin Tarantino

    Sommige regisseurs vallen in herhaling, andere willen hun films volproppen van visuele effecten en vreemde camerabewegingen. Quentin Tarantino blijft zijn eenvoudige zelf en is tezelfdertijd meer vernieuwend dan om het even welke filmmaker. Drie jaar na de knettergekke oorlogsfilm Inglourious Basterds, pakt hij uit met de geniale spaghetti western Django Unchained (2012). Het is gewaagde, originele, gesofistikeerde en stijlvol western die bovenden buitengewoon ontspannend en schokkend is. Django Unchained is onversneden Tarantino, en behoort tot zijn beste films. Het is het werk van een regisseur die aan de top van zijn carrière staat en die zonder schroom een zware stoot verkoopt in de onderbuik van het puriteinse Amerika, zonder neerbuigend, belerend of pretentieus over te komen. Het is bloederige spaghetti western met een infuus van blaxploitation gemaakt door iemand die opstaat en gaat slapen met klassiekers uit de filmgeschiedenis.

    Django Unchained

    1. Moonrise Kingdom (2012) Wes Anderson

    En tussenin al dat comicbook geweld (I eat comics for breakfast) komt Wes Anderson op de proppen met zijn eigenzinnige, hartverwarmende en verfrissende Moonrise Kingdom (2012), wat voor mij zonder twijfel de beste prent was van 2012. Als je in staat bent om op dezelfde golflengte van Anderson te komen, dan opent dit een poort naar een verrassend en wonderbaarlijk universum vol avontuur, humor en popmuziek voor zowel jong als oud. Fans van Anderson-eske cinema en 60’ties nostalgie zullen hier dolle prent aan beleven. Ik was er in ieder geval van in de wolken. De hoofdrollen mogen dan wel vertolkt worden door kleine kinderen, hun belevenissen zijn bigger than life. Zalige vertolkingen, bijzonder knappe regie en een uitstekend en fabelachtige script van Anderson en Roman Coppola (The Darjeeling Limited), inderdaad, de zoon van Francis Ford Coppola.

    Moonrise Kingdom

    The Worst Movies of 2012

    10. Silent Hill: Revelation (2012) Michael J. Bassett

    Het regende crapy horror films in 2012. Het was niet meer om bij te houden. Neem nu de sequel Silent Hill: Revelation (2012). Wat was me dat! In het beste geval is het een showreel van één of ander visueel effectenhuis, in alle andere gevallen is dit iets om schaamrode wangen van te krijgen. Voor iemand die zelfs al het spel heeft gespeeld, heb je geen flauw idee wat de makers ons eigenlijk willen vertellen. Ik kreeg zelfs tinnitus verschijnselen van al die oorverdovende geluidseffecten. Wisten ze dan niet dat dit een 'SILENT' Hill film was?! Geluk eindigt deze draak van een film niet met een open einde die een mogelijke nieuwe sequel zou kunnen inhouden. Laten we dit begraven en doen alsof het nooit heeft bestaan.

    Silent Hill Revelation

    9. Ghost Rider: Spirit of Vengeance (2011) Mark Neveldine & Brian Taylor

    Een Top 10 worst movie lijstje zonder een Nicolas Cage film, zou een schande zijn. Dus hier is Ghost Rider: Spirit of Vengeance (2011) (tevens ook de enige Cage film die er te zien was in 2012). De sequel kwam bij ons in de bioscoop in februari van 2012. De eerste prent was zware teleurstelling, maar deze vervolgfilm had zowaar een plot en doet dus net iets beter. Maar maak je geen illusies, ook deze sequel is een stinker. Het regisseursduo die verantwoordelijk is voor de Crank-vehikels en het oerslechte Gamer (2009) maken hun reputatie van B-regisseurs alle eer aan. Na de zoveelste flop denk ik dat ze best solliciteren voor een andere dagjob. Voor een keertje kan ik Nic Cage moeilijk met de vinger wijzen. Zelfs met goed acteerwerk kan je niets aanvangen met het aangereikte materiaal en de bijkomende dwalende regisseurs-aanwijzingen.

    Ghost Rider Spirit of Vengeance

    8. Resident Evil: Retribution (2012) Paul W.S. Anderson

    De ene Anderson is de andere niet, en deze Paul W.S. zou nog geen goeie film kunnen maken mocht hij een scenario krijgen van Steven Zaillian en bijgestaan worden door Christopher Nolan in een productie van Jerry Bruckheimer. Resident Evil: Retribution (2012) kon evengoed op 1 staan in deze lijst, maar mijn verwachtingen waren al zo laag dat ik niet meteen geschokt was door de kwaliteit. Met deze film zijn er maar liefst 5 Resident Evil vehikels en alle vijf zijn ze het bekijken nauwelijks waard. In deze prent heb je zelfs de indruk dat niemand nog de moeite deed om hier iets deugdelijk van te maken. Hier is geen verhaal, enkel een montage van een hoop flitserige actie-shots overladen met tonnen digitale effecten. En wat me keer op keer verbijsterd, is dat dergelijke troep goed verkoopt, want de film brengt zo’n slordige 220 miljoen in het laatje. Begrijpen wie begrijpen kan.

    Resident Evil Retribution

    7. Dark Shadows (2012) Tim Burton

    Het resultaat is een vervelde en onsamenhangende adaptatie, die nog maar weinig met de oorspronkelijke serie van doen heeft. Tim maakt om de zoveel jaar een bangelijke prent, maar tussendoor stelt hij zich tevreden met commercieel afgelikte, en half-grappige troep, en deze Dark Shadows (2012) mag je gerust tot deze orde degraderen. En zo zijn er nog onbegrijpelijke plotwendingen en schreeuwende tekortkomingen. De creativiteit in deze prent staat in ieder geval op een laag pitje en de humor is nooit echt uitgesproken. De toon wisselt, net zoveel als de motivaties en drijfveren van de personages. Een uitstekend begin, maar halverwege stuikt de film in mekaar en als kijker krijg je er noch kop of staart van.

    Dark Shadows

    6. Battleship (2012) Peter Berg

    Ik had deze vrij vertaalde adaptatie van het boardgame een kans gegeven, omwille van regisseur Peter Berg. In het verleden heeft hij wel eens een behoorlijke prent afgeleverd. Maar wat hij hier met Battleship (2012) heeft afgeleverd stinkt een uur in de wind. Zelden heb ik zo’n knappe visuele effecten verknoeid gezien door zo’n belabberd script, lachwekkende dialogen (op een gegeven moment zegt iemand zelfs in de film "Who talks like that?" - My thoughts exactly!), troosteloos acteerwerk en een ridicuul einde. Maar de onzin begint pas echt op kruissnelheid te komen wanneer de aliens eindelijk op aarde landen, nadat we hen met ons visitekaartje hebben gestuurd met een supersonisch radiosignaal die blijkbaar sneller is dan het licht. Het heeft hen slechts een paar dagen/maanden gekost om tot bij ons te komen, dus spreken we van zeer geavanceerde wezens. Maar het humanoïd wezen lijkt al zo dom als een achterdeur. De scenaristen van dienst hebben ook niet veel zin om scènes uit te leggen, laat staan om iets op papier te zetten waarmee ze zichzelf ’s avonds nog in de spiegel kunnen bekijken.

    Battleship

    5. Playing for Keeps (2012) Gabriele Muccino

    Er waren heel wat zwakke komedies en romcoms dit jaar, zoals One for the Money (2012), The Babymakers (2012), The Watch (2012) of de laatste Eddie Murphy film A Thousand Words (2012). Maar de prent waar je echt medelijden kreeg voor de cast was toch Playing for Keeps (2012). Gerard Butler heeft hier duidelijk gemaakt aan alle filmstudio’s dat niemand interesse heeft om hem op het witte doek te zien. Playing for Keeps had een productiebudget van 35 miljoen dollar en uitgebracht in maar liefst 2840 filmzalen, maar zo goed als niemand kwam opdagen. En wanneer je deze halve romcom uiteindelijk te zien krijgt weet je waarom.

    Playing for Keeps

    4. The Paperboy (2012) Lee Daniels

    Deze film werd genomineerd op het festival van Cannes, en kreeg een nominatie voor beste actrice van de Golden Globes, en ondanks het knappe acteerwerk van Nicole Kidman is The Paperboy (2012) niets meer dan smaakloze pulp. En het grootste struikelblok van deze prent was regisseur Lee Daniels, die iets teveel bezig was met een stijloefening in plaats van een verhaal te vertellen die ons als kijker kon boeien. Deze Oscar-genomineerde regisseur verdient voor deze prent dan ook de Razzie van Worst Director. Waarom staat deze zo hoog in de top 10? Voor de simpele reden dat dit echt wel een knappe film had kunnen worden, maar de man achter de camera verknalde het, big time!

    The Paperboy

    3. Mirror Mirror (2012) Tarsem Singh

    Er waren twee sneeuwwitje-films, een vrij geslaagde adaptatie genaamd Snow White and the Huntsman (2012) en het beschamende schouwspel Mirror Mirror (2012). Als kinderfilm denk ik wel dat hij de allerjongsten zal kunnen bekoren, maar voor het overgrote merendeel van het publiek is dit pure tijdverspilling. De regisseur had blijkbaar iets teveel naar Shrek gekeken, maar had blijkbaar de grappen niet begrepen. Er was een tijd wanneer ik gek was van de geflipte decors en kostuums van Tarsem Singh, maar dit is ondertussen al heel lang geleden.

    Mirror Mirror

    2. The Devil Inside (2012) William Brent Bell

    The Devil Inside (2012) is nog maar eens een found footage film, maar deze keer zonder iets wat men kan omschrijven als 'een verhaal'. Paranormal Activity 4 (2012) en The Apparition (2012) lijken wel meesterwerkjes tegenover dit flauw excuus voor een horrorfilm. Hier ga ik zelfs niet al teveel woorden aan vuil maken.

    The Devil Inside

    1. The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2 (2012) Bill Condon

    Maar het absolute dieptepunt moet ik toeschrijven aan The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2 (2012). En voor de miljoenen mensen die hebben afgezien in de bioscoop terwijl de vriendin kost wat kost Robert Pattinson wou zien blinken als de vampier Edward Cullen is er eindelijk het verlossende nieuws: het is GEDAAN! Dit laatste script is niet veel beter dan de vorige edities. De personages blijven zielloze wezens met onbegrijpelijke motivaties, die door de acteurs als kartonnen borden worden neergezet met als doel de emoties te bespelen van jonge teenage meisjes. De dialogen zijn ofwel om van te huilen of van te schaterlachen. Het verhaal komt heel traag op gang, en net wanneer je denkt dat alles beter zal worden, stuikt alles weer in mekaar in een onbegrijpelijk kluwen van zinloze conflict-situaties. En met dank aan de slechte visuele effecten is ook de grote finale één grote klucht. Maar vreemd genoeg ben je nadien toch tevreden, opgelucht dat het eindelijk gedaan is met die verwerpelijke films gebaseerd op die miserabele boeken. Good riddance!

    The Twilight Saga Breaking Dawn Part 2

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005