De FilmBlog

Een nieuwe gangster film zit er aan te komen, met een resem A-list acteurs. The Gangster Squad (2012) is het antwoord op The Untouchables (1987). Het zal tevens niet de enige gangster film zijn die we binnenkort in de bios zullen aantreffen. Er zou een nieuwe Al Capone film in de maak zijn, genaamd Cicero (2012).

Korte inhoud: Los Angeles, 1949. De meedogenloze maffiakoning Mickey Cohen (Sean PennJosh Brolin) en Jerry Wooters (Ryan Gosling), hun krachten bundelen om Cohen neer te brengen.

Regisseur van dienst is Ruben Fleischer, die ons eerder het eigenzinnige Zombieland (2009) voorschotelde, en binnenkort zelfs zal uitpakken met Zombieland 2 (2013). Ik ben benieuwd hoe hij dit genre zal aanpakken, maar we hebben hier in ieder geval te maken met een onconventionele filmmaker. Vreemd genoeg vind ik de trailer niet meteen overtuigend (duurt te lang, te weinig momentums, iets te afgelikte fotografie,…), maar toch ben ik benieuwd naar deze prent.

Wie is Mickey Cohen? Het was een gangster uit Los Angeles die leefde van 1913 tot 1976, wat een vrij lang leven is voor een top-gangster. En net zoals zovele gangsters traden ze op de voorgrond tijdens de drooglegging (prohibition van 1919-1933). Cohen was eerst werkzaam in Chicago, waar hij Al Capone ontmoette. Hij vloog al snel de cel in na een uit de hand gelopen kaartspel waar een aantal gangsters het leven lieten. Cohen werd nadien door Meyer Lansky gestuurd naar Los Angeles, waar hij een machtig man werd. Maar zijn luidruchtige en gewelddadige aanpak beroerde heel wat gemoederen. Zijn handlanger was Johnny Stompanato, ook al een notoire gangster uit die periode.

In de film zien we ook nog Emma Stone, Nick Nolte, Michael Peña, Haley Strode en Robert Patrick. Mocht de film floppen, zal het in ieder geval niet liggen aan de casting. Ik weet echter niet goed wie nu uiteindelijk het hoofdpersonage is, of dat we hier eerder te maken hebben met een soort mozaïekfilm.

Wat betreft Sean Penn, ik deze deze acteur liever in dergelijke rol dan in de recente This Must Be the Place (2011). Tevens ook tevreden dat het een R-rated film zal worden. Wie weet krijgen we ook nog eens een stomige R-rated scène te zien tussen Emma Stone en Ryan Gosling? Gezien het aanwezige bloot in primetime series zoals "Boardwalk Empire", kan deze film toch niet onderdoen. Op 7 november 2012 zullen we het te weten komen.

Het heeft heel wat zweet, bloed en tranen gekost om het script van Men in Black III (2012) in kannen en kruiken te gieten. Zelfs tijdens de productie van de film hing de plot met haken en ogen aan mekaar. Tot op het punt dat de producers alles stil hebben gelegd, om nog maar eens twee maanden uit te trekken voor een zoveelste rewrite. In totaal hebben 4 scenaristen op de film gewerkt, gaande van David Koepp, Jeff Nathanson, Michael Soccio tot Ethan Cohen. Hopelijk hebben ze er geen groter zooitje van gemaakt.

Er staat over Men in Black III reeds een artikel uit 2005 op De FilmBlog, wat erop wijst dat Barry Sonnenfeld een zware strijd heeft moeten leveren om van de franchise een volwaardige trilogie te maken. En gezien we temidden van de 3D rage zitten, was meteen ook te vrezen dat het een MiB 3D zou worden, en de eerste teaser liet hier tevens geen twijfel over bestaan.

In het derde deel gaan we terug in de tijd met een teletijdmachine naar 1969, en krijgen we niet alleen de oude Agent K (Tommy Lee Jones) zien als de jonge versie (Josh Brolin). Maar zoals ik heb kunnen zien zit alles zowat in een retro-kleedje. En diegene die de aliens vorm zal geven is make-up artist Rick Baker. Hij gaf eerder te kennen dat de aliens in 2012 eruit zien als wezens uit moderne films, maar die van 1969 een hommage moeten zijn aan al die oude sciencefictionklassiekers.

Naast uiteraard Will Smith (die zijn treugkeer maakt na 3,5 jaar van platte rust), zien we ook nog een rol voor Alice Eve, Emma Thompson, Rip Torn en pussycat doll Nicole Scherzinger. Enkel spijtig dat je een beetje misselijk wordt van hun nieuwe posters.

***Related Posts***
09/04/2009: Sony Maakt Men in Black 3
06/06/2005: Men in Black 3 met Will Smith en Tommy Lee Jones

Eind 2008 was ere en gerucht dat Will Smith & Steven Spielberg alles in het werk zouden zetten om van de Zuid-Koreaanse Oldboy (2003) een Amerikaanse remake te maken. De film van Chan-Wook Park had indruk gemaakt, en dat mede door de sterke vertolking van Min-Sik Choi.

Korte inhoud: Zonder te weten waarom, wordt Oh Dae-su vijftien jaar lang vastgehouden in een kleine kamer. Hij heeft geen contact met de buitenwereld en is de waanzin nabij. Op een dag wordt hij wakker op het dak van een appartementsgebouw; hij is zonder enige waarschuwing weer vrijgelaten. Vastberaden gaat Dae-su op zoek naar de reden van zijn gevangenschap. Maar als hij hoort dat zijn vrouw tijdens zijn afwezigheid werd vermoord, zweert hij wraak.

Maar het ziet er naar uit dat Oldboy (2012) een nieuwe filmploeg heeft gevonden. Het is Spike Lee die de remake in beeld zal brengen, en dan nog wel met John Brolin in de hoofdrol, een acteur die niet meer is weg te branden van het witte doek.

Ik ga niet opnieuw van leer gaan tegen de zinloze remake-rage. Het is gewoon ingebakken in het Hollywood systeem, waar ook Vlaamse films wee te maken hebben (cf. Loft) . De meeste Amerikaanse remakes brengen geen meerwaarde aan het origineel en bestaan louter omdat bepaalde mensen geen zin hebben om ondertitels te lezen. Maar af en toe is de remake beter dan het origineel, maar dat zijn meer de uitzonderingen die de regel bewijzen. Wat betreft deze Oldboy, ik denk dat Spike Lee de geknipte regisseur is. Spike staat bekend voor zijn visueel interessante en vernieuwende benaderingen en zijn aanleg als verhalenverteller. Maar ook Josh Brolin weet hoe hij een briljante vertolking moet neerzetten. Ook al blijft het origineel een briljante film, deze remake hoeft niet noodzakelijk verworpen worden.

De scenarist van dienst wordt Mark Protosevich, bekend van Thor, I Am Legend en The Cell. Over de slechterik in het verhaal doen vele geruchten de ronde, maar volgens de laatste berichten zou Christian Bale in aanmerking komen voor de rol, hoewel Bale nog moet zien hoe de productie van de nieuwe Batman-film zal lopen. Wie de rol van de dochter zal spelen van het hoofdpersonage is op dit ogenblik nog niet bekend.

***Related Post***
08/11/2008: Will Smith & Steven Spielberg mikken op Oldboy remake

En hier is dan uiteindelijk onze Top 10 Box-Office Flops uit 2010. En in vergelijking met 2009 waren de verliezen van 2010 een stuk minder, ook al heeft dat niet meteen iets te maken met mogelijke besparen. Intendeel. Er werd in 2010 gemiddeld meer geïnvesteerd dan in 2009. Zo zie je maar dat een economie met veel besparingen niet altijd meer winsten oplevert. Eén film ontbreekt aan dit lijst, en dat is Dylan Dog: Dead of Night die met zijn productiebudget van 20 miljoen dollar nauwelijks 4 miljoen zou hebben opgebracht. Maar gezien dat ik productiebudget niet kon verifiëren heb ik deze uit de lijst gelaten.

10. The Last Station (2010) Michael Hoffman
Productioncost: $18 million - Worldwide Gross: $13,55 million (Sony)

Niet alle films die een Oscar-nominatie op zak hebben (in dit geval voor beste mannelijke bijrol en beste vrouwelijke hoofdrol) kunnen scoren aan de box-office. Nochtans waren ze goed voorbereid door de release van hun film op de vooravond van de oscar-selectie te plannen. Mocht The Last Station in de prijzen vallen dat zouden ze nog kunnen genieten van de extra publiciteit. Maar niet dus, ook al is deze prent uiteindelijk nog zo slecht niet, maar de gemiddelde bioscoopbezoeker is niet meteen geïnteresseerd in de laatste levensjaren van Leo Tolstoy. Op het acteerwerk van Christopher Plummer en Helen Mirren valt uiteraard niets op aan te merken, maar sexy is de film in geen geval.

9. My Soul to Take (2010) Wes Craven
Productioncost: $25 million - Worldwide Gross: $20,97 million (Universal Pictures)

Wes Craven (Scream, A Nightmare on Elm Street) is een 'hit-and-miss' regisseur geworden. Soms is er een ware stormloop van bezoekers voor zijn films, op andere keren horen we krekels in de bioscoopzaal. En My Soul to Take behoort tot die tweede categorie. De reden waarom de film zo slecht werd ontvangen hoef je ook niet ver te gaan zoeken; het was gewoon een slechte film en misschien ook wel de zwakste horrorprent uit zijn gehele oeuvre. Ja, zelfs nog slechter dan Cursed (2005). De film begint over-the-top en blijft erover.

8. Green zone (2010) Paul Greengrass
Productioncost: $100 million - Worldwide Gross: $94,88 million (Universal Pictures)

Het probleem met Green Zone is dat hij te weinig vuurwerk levert voor een mainstream actiefilm en te weinig diepgaand voor een politiek drama, en dit is wel spijtig want er valt anders heel wat te zeggen over de Amerikaanse zoektocht naar hun massa vernietigingswapens. Er zijn zowat anderhalf miljoen Irakezen gesneuveld met 17 zelfmoorden per dag, naast 30'000 Amerikaanse soldaten die in bodybags terug kwamen. Ook al had de film de bedoeling de aanwezigheid van de Amerikanen in Irak te bekritiseren, is het meer een pamflet voor links-liberalen, die er uiteindelijk zelf niet gediend mee zullen zijn gezien alles veel te ongenuanceerd overkomt. Het duo Matt Damon/Paul Greengrass werkt beter in een Jason Bourne context.

7. The Wolfman (2010) Joe Johnston
Productioncost: $150 million - Worldwide Gross: $139,79 million (Universal Pictures)

Visueel is The Wolfman dik in orde, maar voor de rest is deze remake nauwelijks angstaanjagend. Regisseur Joe Johnston slaagt er tevens is om een film over een weerwolf, met een script van Andrew Kevin Walker (Se7en, The Game) en acteurs als Benicio Del Toro en Anthony Hopkins, al zo saai te maken als gras zien groeien. Daar waar An American Werewolf in London ons naar de keel greep met het menselijk drama achter de transformatie, verliest Johnston zijn focus en verdwaalt hij in de goedkope gothic-horror referenties van uit de jaren stillekes en de platvloerse camp.

6. Scott Pilgrim vs. the World (2010) Edgar Wright
Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $47,66 million (Universal Pictures)

Deze film staat in mijn Top 10 Favoriete Films uit 2010 ook al werd Scott Pilgrim vs. the World een flop. De reden waarom deze film verlies heeft geleden is voornamelijk te wijten aan zijn onderwerp die besteed was voor een select publiek van comic-book geeks. Een dergelijke film die zich richt op een bepaalde niche in de filmmarkt scoort zelden hoog aan de box-office, en 60 miljoen als productie-budget is misschien wat overschat. Maar ik heb er van genoten. Je dompelt onder in de echte comic-book wereld zoals je nog nooit eerder ervaren hebt.

5. Repo Men (2010) Miguel Sapochnik
Productioncost: $32 million - Worldwide Gross: $18,41 million (Universal Pictures)

Daar waar science-fiction actiefilms (Transformers, The Island, Total Recall) goed in de markt liggen, zijn science-fiction thrillers (Sunshine, Splice, The Invasion) een moeilijk genre om aan een breed publiek te verkopen. En nochtans had deze film alles om te scoren: sterke cast, beperkt budget maar voldoende om het script te verfilmen, een talentvolle Director of Photography. Het enige wat de film niet had was een intelligent scenario. Van alle debiele eindes in de filmgeschiedenis haalt Repo Men zeker de Top 10 lijst. Het weet ook niet precies in welk genre het wil uitblinken: komedie, actie of thriller. Wat ik zou voorstellen in de oorspronkelijke cast terug te halen met een andere regisseur en de film opnieuw te maken vanaf het moment dat Jude Law een electro-shock krijgt (zo halfweg de film).

4. Extraordinary Measures (2010) Tom Vaughan
Productioncost: $31 million - Worldwide Gross: $15,13 million (CBS Films)

De mediocriteit in Extraordinary Measures is stuitend. Smaakloos vertier met Harrison Ford en een schaamteloos scenario dat ook nog eens gebaseerd was op waar gebeurde feiten. Samen met Desperate Measures (1998) zijn het twee measures die een maat voor niets waren. Maar de reden waarom het volk weg bleef is deels ook te danken aan de mislukte media-campagne die zelf niet wist hoe de film verkocht moest worden. Enerzijds werd de film gepromoot als een medische thriller, anderzijds als een emotioneel drama. De trailers waren ook onevenwichtig en hadden met hun afschuwelijke titels ook een troosteloos tv-film ondertoontje.

3. The Warrior's Way (2010) Sngmoo Lee
Productioncost: $42 million - Worldwide Gross: $11,09 million (Relativity)

Kate Bosworth en Geoffrey Rush in één en dezelfde film was voor mij iets van een verrassing. De opeenstapeling van het ene martial-art en western cliché na het andere, was voor mij een andere verrassing. Maar de verschrikkelijk slechte dialogen en het afschuwelijke camerawerk in The Warrior's Way hebben waarschijnlijk heel wat bioscoopbezoekers verrast. Maar dit is het zoveelste bewijs dat het martial art/western genre gewoon niet werkt.

2. Jonah Hex (2010) Jimmy Hayward
Productioncost: $47 million - Worldwide Gross: $10,90 million (Warner Bros)

Ook die andere western, Jonah Hex, deed het slecht en dat zal waarschijnlijk voor een groot stuk te danken zijn aan de onnatuurlijke mix tussen het comic book genre en de western. Ook Cowboy’s & Aliens zal met veel moeite zijn productiebudget kunnen terugwinnen tijdens zijn bioscoop-release. Daarnaast werd er iets teveel gehoopt op de Megan Fox factor in alle trailers. Niemand geeft een moer om Fox, dus hadden ze misschien beter de focus gezet op Josh Brolin. Maar goed, de film is het zwakste van wat er in de aanbieding was in 2010.

1. How Do You Know (2010) James L. Brooks
Productioncost: $120 million - Worldwide Gross: $48,67 million (Columbia Pictures)

Maar de grootste flop van 2010 stond op rekening van How Do You Know. De nieuwe romantische komedie van As Good as It Gets (2004) regisseur James L. Brooks, die na zijn andere fiasco Spanglish (2004) waarschijnlijk zijn carrière als regisseur wel kan vergeten. Wanneer een romcom niet grappig is en niet romantisch, dan heb je een probleem. En wanneer Columbia Pictures zo dwaas is om tegen dit script zomaar eventjes 120 miljoen dollar tegen te smijten, dan heb je ook nog eens af te rekenen met een financiële kater. En wie heeft die idiote titel bedacht?

***Related Posts***
16/08/2011: Top Flop 2010
08/08/2011: Top Flop 2009
21/04/2009: Top Flop 2008
07/04/2009: Top Flop 2007
27/12/2006: Top Flop 2006

Mijn tickets voor de avant-première van True Grit (2010) in Antwerpen op Valentijn heb ik noodgedwongen aan een romantisch koppeltje weggeven, maar deze week kwam het er dan toch van om deze remake van een goeie ouwe Western te gaan bekijken. Met Big Lebowski ofte Mister Tron Jeff bridges in een schitterende hoofdrol en al even schitterende sidekicks Hailee Steinfeld en Matt Damon.

Ik was al heel onder de indruk van wat the Coen brothers deden in No Country for Old Men (2007), dus de verwachtingen lagen hoog.

Korte Inhoud: Het verhaal vertrekt van een heel eenvoudig uitgangspunt. Mattie Ross (Hailee Steinfeld) is een veertienjarige cowgirl wiens vader door een laaghartige schurk werd vermoord en is vastberaden de dader op te sporen en op te hangen. Ze kan het niet alleen en zoekt daarom de hulp in van een marshall. Haar keuze valt op de karikaturale figuur van Rooster Cogburn (Jeff Bridges), een whiskeyverslaafde eenogige schietgrage vetzak op retour. En daarmee heb je de plot.

Deze western in klassieke filmstijl, vertelt het verhaal van de tocht van een ouwe man en het pientere jonge meisje met veel haar op haar tanden en hun avonturen doorheen het Wilde westen. De bijna obligate postkoetsoverval zit er niet in, nee en ook de heldhaftige shootouts en saloons komen niet in het verhaal voor. Niet getreurd, de kogels vliegen je wel degelijk om de oren. Maar al bij al is dit een licht episch verhaal en dito roadtrip. Jeff Bridges geeft op een geweldige manier gestalte aan Cogburn, die veel meer gelijkenissen vertoont met de outlaws die hij neerschiet dan met de dienaars van de wet zoals Texas ranger LaBoeuf (Matt Damon), die hun pad willens nillens meermaals kruist.

Jeff heeft de neiging het verhaal naar zich toe te trekken en van de film een soort monoloog te maken. The Coen brothers hebben er wonderwel voor gezorgd dat zowel Matt Damon in een voor hem vrij aparte rol van licht stuntelige maar bekwame marshall, als Hailee zodanig acteren dat ze uit de schaduw treden van de zelfingenomen Cogburn. Het doet trouwens deugd Matt Damon eens in een ander rol te zien na al zijn stoere vertolkingen van Bourne. Een dikke pluim verdient ook Hailee die overtuigend jeugdig overkomt, leuk en fijn weerwerk biedt aan alle personages die haar onderschatten en zich nog ferm uit de slag trekt ook. In de film treffen we ook nog Josh Brolin en Barry Pepper aan.

Op die manier wordt het verhaal vrij evenwichtig verteld en ontstaan een leuk spanningsveld en wisselwerking tussen de drie protagonisten maar niettemin mis ik de typische onderlaag en de andere dingen die de Coen Brothers in hun films steken. Al bij al is True Grit vrij oppervlakkig en ouderwets. Niet dat het deert. De formule van de western is weer compleet in, het begon al goed met The Three Burials of Melquiades Estrada (2005) en 3:10 to Yuma (2007) en ook True Grit is van een hoog entertainingsgehalte en het kijken meer dan waard.

Op het einde denk je wel wat dat er komt bij doen, maar misschien is dat dan wel weer die typische sneer van de Coen brothers naar andere films.

***Related Post***
11/10/10: True Grit trailer

Het is altijd hetzelfde met vouchers. Je koopt of krijgt ze en je denkt dat je ze in de tijd dat ze geldig zijn wel zult kunnen verzilveren. Dat is meestal buiten de erbarmelijke programmatie tijdens de zomermaanden gerekend. Met de vervaldatum in zicht was ik dan ook af en toe eens aan het piepen of er nu echt niets leuks speelde dat mijn zinnen zou kunnen verzetten, buiten het filmfestivalgedoe. Ja hoor, gisteren ging in de kleinste zaal van de Kinepolis Gent You will Meet a Tall Dark Stranger (2010) van Woody Allen in première. Na mijn hele telefoonboek afgesms't te hebben, kreeg ik dan toch een positieve respons en hup daar zaten we dan, vol verwachting uit te kijken naar wat Woody ons nu ging voorschotelen.

Woody Allen is op zijn retour, Woody Allen weet niet meer hoe films te maken, dat komt mij af en toe ter ore. Hoewel ik me niet kan herinneren wanneer ik nog eens een van zijn meest recente werken heb gezien, ik ben en blijf een fan. Ook na het zien van You Will Meet a Tall Dark Stranger. Het leven zoals het is, van gewone mensen in de straat, elk met zijn problemen, aberraties of vertekende wereldbeelden, samen en in confrontatie met elkaar en hun omgeving. Het zijn nooit echt happy mensen die Woody Allen ten tonele voert. De uitstekende cast levert daarbij goed werk, zelfs al overtuigt het al bij al in sommige scènes niet helemaal.

Korte inhoud: We maken kennis met Helena (Gemma Jones), een oudere ietwat neurotische vrouw die net is verlaten door haar man Alfie (Anthony Hopkins) en te pas en te onpas binnenvalt bij haar dochter Sally (Naomi Watts). Sally is een kunsthistorica die droomt van een eigen galerij maar haar leven en liefde gevonden heeft in een sober leven met Roy (Josh Brolin), een schrijver van één succesvolle roman die hopeloos op zoek is naar een tweede succes. Helena zoekt troost in de voorspellingen van een waarzegster en dat frustreert haar omgeving bij tijden nogal. Alfie zoekt dan weer naar zijn jeugdigheid bij een call-girl genaam Charmaine (Lucy Punch).

Woody vertelt. Hij geeft ons een scherpe blik op de leefwereld van mensen in hun doodgewone alledaagse bestaan met alle alledaagse problemen die er komen bij kijken. Ontdaan van alle franjes vertelt hij hoe elk personage beseft dat hun leven eigenlijk maar voortkabbelt of door omstandigheden op een zijspoor is geraakt. De hunkering naar iets nieuws, iets anders, het over een andere boeg te gooien. Iedereen wil die grote donkere vreemdeling ontmoeten. Of het nu in de gedaante van een persoon of een opportuniteit is.

Op bijzonder onderhoudende luchtige manier aanschouwen we het speeltoneel. Grappig, interessant, maar ook niet meer. Verwacht dit keer geen diepgaande psychologische analyses en dialogen. Woody Allen heeft trouwens ook zijn vinnigheid achterwege gelaten. Naomi Watts schittert als huisvrouw. Anthony Hopkins als Alfie, de zestiger die wat verloren loopt als een onzekere tiener in zijn tweede leven, maakt een onhandige indruk maar dat is ook zijn rol. Josh Brolin speelt echt wel de sukkel van het moment als mislukte schrijver met een idioot poedelkapsel. Maar de pluimen gaan toch naar Gemma Jones als Helena. Ook Antonia Banderas duikt in de film op.

Jammer dat er geen mysterieuze femme fatale als Scarlett Johansson meedoet, maar de verrukkelijke verschijning van Freida Pinto maakt dat deels goed. Woody Allen kan het nog steeds en toont dat het niet altijd echt diepgaand en echt psycho-analytisch moet zijn om te boeien. De film draait al in de bioscoop sinds 20 oktober 2010.

Een film om naar uit te kijken is de eerste western van de Coen Brothers (Ethan & Joel), True Grit (2010), gemaakt zonder de steun van de grote studio's, maar wordt wel uitgegeven door Paramount.

In de hoofdrol zien we opnieuw Jeff Bridges, geklankeerd door Josh Brolin en Matt Damon. De film is een remake van de John Wayne film True Grit (1969), een rol die de hoofdacteur een Oscar opleverde.

Korte inhoud: Nadat ze ziet hoe haar vader vermoord wordt door Tom Chaney (Josh Brolin) besluit de 14-jarige Mattie Ross (Hailee Steinfeld) deze moordenaar te vangen. Ze huurt de taaiste U.S. marshall, J. "Rooster" Cogburn (Jeff Bridges), om haar te helpen. Mattie staat erop dat ze meereist met Cogburn, wiens drinkgedrag, luiigheid en algemeen veroordelend karakter haar vertrouwen in hem niet vergroot. Tegen zijn wil reist ze met hem mee door de Indiaanse streken om Chany te zoeken. Ze worden gecompanieerd door Texas Ranger LaBoeuf (Matt Damon), die Chaney wil hebben voor andere doeleinden. Dit onwaarschijnlijk trio staat vele gevaren en verrassingen te wachten op hun reis.

Hieronder staat de trailer, maar let wel, de monteur heeft wederom teveel laten zien. Je hebt meteen de indruk de gehele film te zien in 2 minuten. Deze western wordt opmerkelijk genoeg geproduceerd door Steven Spielberg, wat meteen wat extra gewicht in de schaal legt. De herkenbare beeldvoering van de Coen Brothers wordt opnieuw op indrukwekkende manier in beeld gebracht door Roger Deakins. Ik ben nooit een grote fan geweest voor de John Wayne westerns, maar ben wel verzot op de meer agressieve spaghetti westerns, en ook deze film ziet er heel bad-ass uit. De enige acteur die echter niet past in het plaatje is Matt Damon. Ok, hij is een groot actie-acteur geworden met de Bourne films, maar hij valt hier toch wat uit de toon.

Het gebeurt niet vaak dat een remake beter is dan het origineel, maar in dit geval denk ik wel dat het mogelijk is, een beetje zoals het mogelijk was met Invasion of the Body Snatchers (1978), The Thomas Crown Affair (1999) of om in het western genre te blijven, 3:10 to Yuma (2007). True Grit zou vanaf januari 2011 bij ons in de bioscoop moeten draaien.

***Related Post***
23/02/11: True Grit review

Het laatste waar we aan denken bij het horen van de naam Megan Fox is iets religieus of heilig, laat staan een engel. Neen, Megan is een bloedhete en duivelse zwartharige femme fatale die met haar blik de kleren van uw lijf wegbrandt. En toch, als we de mensen van Risky Business mogen geloven, zou ze in aanmerking komen om de 'engel' van Mickey Rourke te spelen in de independent debuutfilm Mitch Glazer, genaamd Passion Plays (2010).

Rourke will play a down-on-his-heels trumpet player, and Fox will play an angel in 1950s Los Angeles, with Rourke finding redemption in Fox after he attempts to save her from a gangster. Those familiar with the project describe it as a dramatic but heartwarming tale. Fox's character is described, in part, as as a slender beauty with wings who is part of a carnival.

Glazer, if you're not familiar, is the screenwriter behind the Al Pacino CIA tale The Recruit and the Bill Murray comedy Scrooged who will be making his directorial debut with Plays; like Rourke and Fox, he's repped by ICM. Laura Bickford, producer of ambitious dramas like Traffic and Che, is producing.

De studio's lopen in ieder geval wel storm voor de eye-candy uit Transformers. Megan wordt misschien niet de nieuwe Lara Croft, maar ze wordt nu al gecast voor de comic-western Jonah Hex (2010) met Josh Brolin en John Malkovich, de sequel Transformers 2: Revenge of the Fallen (2009), de actieprent Ironclad (2009) en de komische thriller Jennifer's Body (2009)

Maar er is nog meer nieuws. Megan zou zelfs getipt worden voor de vertolking van de hoofdrol in Fathom (2011) gebaseerd op de sexy comic-serie van Michael Turner. Megan Fox speelt hierin de jonge Aspen die op een schip is gevonden die 10 jaar lang vermist was. Aspen heeft een enorme aantrekking voor het water en wordt ook een Olympische zwemkampioen. Ze wordt later aangeworven in een geheime onderwater-operatie bij de studie van een niet-geïdentificeerde onderwater-schip. Kortom, het wordt een film met een Megan Fox in sexy badpak met bovennatuurlijke krachten.

Ik heb niets tegen Megan Fox, ze is buitengewoon onweerstaanbaar, maar ik zou haar graag eens zien in een "acterende-rol" want tot nu toe ben ik niet geheel overtuigd van haar dramatische capaciteiten. Ze voldoet geheel als eye-candy in actie-blockbusters, maar kan ze ook op een overtuigende manier een hoofdrol neerzetten? Twee comic-adaptaties dienen zich aan en ik ben benieuwd hoe dit zal verlopen. Aan de andere kant vind ik het een goede zaak dat ze niet neerkijkt op indie-producties. Toekomst zal uitwijzen of we nog meer van haar zullen zien.

*** Related Posts***
29/01/2009: Geen Lara Croft voor Megan Fox
08/08/2008: Megan Fox als catwoman in Batman 3?
05/06/2008: Megan Fox in Transformers 2
12/04/2008: Megan Fox zou een goede keuze zijn voor Hack/Slash
08/10/2007: Wie wordt de nieuwe Wonder Woman?
24/07/2007: Transformers filmbespreking
22/04/2006: Megan Fox hq picture gallery

Een jaar of 4 te laat, maar hier heb je hem toch, de biopic van George W. Bush door regisseur Oliver Stone, die na Nixon (1995) en JFK (1991) zich nu werpt op de meest gehate Amerikaanse president uit de geschiedenis met W. (2008). Toch is er een gevoel van ontgoocheling want de hoge verwachtingen zijn niet echt ingelost en de terugkeer van Oliver Stone is dus nog niet aan de orde. Ik zou zo denken dat de 'W' in de film niet staat voor 'Walker' maar wel voor 'Why?!?'. In tegenstelling tot JFK is deze film toch meer te vergelijken met Nixon. Stone neemt geen loopje met de waarheid. Maar de film komt spijtig genoeg nog niet aan de knieën van JFK die er hoe dan ook in slaagt om de Amerikaanse spirit naar buiten te brengen.

Korte inhoud: Hoe je ook over hem denkt, George W. Bush (Josh Brolin) is één van de meest controversiële figuren in de recente geschiedenis. Het leven van de 43ste president van de Verenigde Staten is er één van vele diepe dalen en hoge pieken. Geboren in een vooraanstaande familie ligt er al vanaf jonge leeftijd een hoge druk op George W. Hij kende een redelijk onbezorgde jeugd en een succesvolle periode in het bedrijfsleven maar verloor zichzelf daarna in de drank. De ontmoeting met zijn vrouw en bekering tot het geloof gaven hem de houvast zijn problemen te overwinnen en zich te ontpoppen tot belangrijkste leider van het Westen.

Het resultaat is een film die een menselijk gezicht geeft aan de man, zonder echt een stelling in te nemen. Stone blijft opvallend op de vlakte en verzamelt een aantal toepasselijke scènes waarin de man zich laat zien van zijn meest flamboyante kant. W. is eigenlijk een behoorlijk brave film geworden, de een beetje aan de oppervlakte blijft, en dus ook snel vergeten zal worden. Het is uiteraard lovenswaardig om een film te maken die de mens probeert te zoeken achter de president, maar het had naar mijn aanvoelen nog beter geweest mocht de film iets meer ballen had vertoond. Het is misschien geen anti- of pro-Bush film, maar het maakt de man toch enorm sympathiek en ik ben niet zeker of dit wel het juiste gevoel is.

Wat meteen in het oog springt is de bezetting, met Josh Brolin als George W. Bush, Elizabeth Banks als Laura Bush, Ioan Gruffudd als Tony Blair, Thandie Newton als Condoleezza Rice, Ellen Burstyn als Barbara Bush, Jeffrey Wright als General Colin Powell, Richard Dreyfuss als Dick Cheney, James Cromwell als George Herbert Walker Bush, Scott Glenn als Donald Rumsfeld, Toby Jones als Karl Rove,Allan Kolman als Vladimir Putin en Sayed Badreya als Saddam Hussein.

De biopic schetst het leven van Bush vanaf zijn opkomst tot zijn ambtstermijn als president van de Verenigde Staten. We zien hoe hij in zijn studietijd rond slentert met zijn stevig drinkende studiegenoten en vriendenkring en volgen zijn overgang naar de uiteindelijke politieke top. Tussendoor zien we zijn diepe religieuze inkeer en zijn voortdurende worsteling die hij met zijn vader had, wat een belangrijk thema in de film vormt. Volgens Stone heeft Bush bijna zijn hele leven moeten opboksen tegen de gedachte dat hij in de ogen van zijn vader eigenlijk te kort schiet…het aloude vader-complex thema, een vrij klassiek uitgangspunt voor een film waar heel wat mensen naar uitkeken.

Nog volgens de filmmaker was W. is in zijn jonge jaren een stevige drinker die geregeld brokken maakte. Zijn vader is sterk misprijzend over dit gedrag dat de naam en faam van de Bush-dynastie kan beschadigen, en zegt hem dat hij geen Kennedy is, wat eigenlijk wel grappig is. De film schenkt aanvankelijk veel aandacht aan de tijd waarin Bush nog aan zijn politieke opkomst werkte. Allereerst een soort man die weinig succesvol was en die het ene faillissement na het andere opstapelde, maar waar de helpende hand van papa-Bush op de achtergrond voortdurend aanwezig was. Stilaan zien we ook de bekering tot het conservatieve christendom. Daarna komt uitdrukkelijk de periode 2002-2003 in beeld, bepalend voor de oorlog in Irak. De periode daarna blijft verder buiten beeld.

De zwakke schakel in de film is het script van Stanley Weiser (co-scenarist van Wallstreet) die een opbouw mist en weinig samenhang kent. Het lijkt allemaal wat bijeengeraapt en met de nodige haast in elkaar gezet, teneinde de film nog op tijd, voor de verkiezingen van november 2008, uit te kunnen brengen. Maar of de film iets zal teweeg brengen bij de verkiezingen lijkt mij onwaarschijnlijk. De beraadslagingen in het Witte Huis, de politieke spelletjes die gespeeld worden, de onderlinge verschillen en de manier waarop Bush toch uiteindelijk bijna alleen het besluit over de Irak-oorlog neemt, het is allemaal meer dan genoeg reden om de W. te gaan zien. De film kan worden gezien vanuit het oogpunt van een satire, tegelijkertijd zit er groot drama in die regeerperiode en heeft de regering van W. het land diepgaand verdeeld. Die dramatiek ontbeert de film. Dat Bush Jr. vaak met volle mond spreekt is wel het minste dat we deze president moeten vergeven. Maar ondanks de kritiek en de onvoldoende diepgang, kan van deze film toch voldoende genoten worden.

***Related Posts***
29/07/2008: W. van Oliver Stone teaser trailer
08/04/2008: Thandie Newton speelt Condoleezza Rice
28/03/2008: W. van Oliver Stone
21/01/2008: Oliver Stone maakt George W. Bush film

Als je nog zou twijfelen of W. (2008) van Oliver Stone een respectvol portret zou maken van een controversieel president, dan is deze hoop bij het zien van de teaser poster in rook opgegaan. En misschien maar goed ook, want wie wil er nu een braaf filmpje zien over de grootste terrorist die de wereld heeft gekend. Hoewel, deze teaser poster werd gemaakt voor Cannes en zou misschien niets van doen kunnen hebben met de film. W had normaal in 2009 moeten uitkomen maar de studiobonzen vonden dat de film beter zou presteren met de president die nog steeds in office zit. Nu maar hopen dat dit de kwaliteit van de film niet zal aantasten.

Korte inhoud: Hoe je ook over hem denkt, George W. Bush (Josh Brolin) is één van de meest controversiële figuren in de recente geschiedenis. Het leven van de 43ste president van de Verenigde Staten is er één van vele diepe dalen en hoge pieken. Geboren in een vooraanstaande familie ligt er al vanaf jonge leeftijd een hoge druk op George W. Hij kende een redelijk onbezorgde jeugd en een succesvolle periode in het bedrijfsleven maar verloor zichzelf daarna in de drank. De ontmoeting met zijn vrouw en bekering tot het geloof gaven hem de houvast zijn problemen te overwinnen en zich te ontpoppen tot belangrijkste leider van het Westen.

Toch betwijfel ik dat dit een hit zal worden. Ik bedoel, wie heeft nu interesse in een Bush film te midden van de Obama-hype en de opkomende verkiezingen. Republikeinen zijn niet opgezet met grappen over hun leider en Democraten weten al dat de man niet deugt. Maar misschien steekt er wel ergens een verhaal achter George W. Bush die we niet kennen. Wat ik zelf NIET wil zien is een pro- of een anti-Bush pamflet of een oersaaie "objectieve" biopic. Wat ik wel wil zien is een intelligente biopic met intrige, spanning en fascinerende personages. Fuck objectiviteit! Als ik een waargetrouw beeld wil hebben dan lees ik wel een boek. Dit moet op de eerste plaats een boeiend portret zijn gebaseerd op echte personen. Oliver Stone heeft eerder indruk gemaakt met controversiële films als JFK,Platoon, Nixon, Born on the 4th of July, maar het is ondertussen al 13 jaar geleden dat de cineast nog een echte controversiële prent heeft gemaakt. Alexander was een teleurstelling en WTC had weinig om het lijf. Hopelijk wordt dit allemaal anders met deze prent.

Wie is wie? Josh Brolin is George W. Bush, Elizabeth Banks is Laura Bush, Ioan Gruffudd is Tony Blair, Thandie Newton is Condoleezza Rice, Ellen Burstyn is Barbara Bush, Jeffrey Wright is General Colin Powell, Richard Dreyfuss is Dick Cheney, James Cromwell is George Herbert Walker Bush, Scott Glenn is Donald Rumsfeld, Toby Jones is Karl Rove,Allan Kolman is Vladimir Putin en Sayed Badreya is Saddam Hussein.

Los van de gebruikte muziek ben ik niet ontevreden van de eerste teaser-trailer. Josh Brolin ziet er geweldig uit en de sfeer in de film spreekt me wel aan. Dit is de man die de Amerikanen tot tweemaal toe hebben verkozen om hun land te leiden. Na het zien van de trailer denk ik dat er veel mensen nog maar eens in hun koffie zullen verslikken. Laten we toch hopen dat het geen eenzijdig beeld is van een lichtzinnige rijkeluis-zoon. De film zou op 26 november 2008 bij ons in de zalen moeten draaien.

***Related Posts***
30/10/2008: Filmbespreking W
08/04/2008: Thandie Newton speelt Condoleezza Rice
28/03/2008: W. van Oliver Stone
21/01/2008: Oliver Stone maakt George W. Bush film