jonathan liebesman

  • Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik wist waaraan ik me kon verwachten met Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) en het resultaat bleek precies datgene wat ik had gedacht: popcorn-vertier van de domste soort op de beats van 'Shell Shocked' van Juicy J, Wiz Khalifa, en Ty Dolla $ign. De muziek is wat mij betreft nog het enige verdienstelijke. Voor de rest ben je als kijker ook wel "shell shocked" van al die nonsens en gratuit geweld op het scherm. En net zoals je een Luc Besson kan herkennen los van de regisseur achter de camera, weet je ook dat het hier om een Michael Bay prent gaat, ook al staat zijn Platinum Dunes pupil Jonathan Liebesman (The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning, Wrath of the Titans, Battle Los Angeles) achter de camera.

    teenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster05.jpg

    Korte inhoud: De stad heeft helden nodig. De duisternis heeft zich genesteld in New York City. Shredder (William Fichtner) en zijn boosaardige Foot Clan houden de politie en politici in een ijzeren greep. De toekomst ziet er grimmig uit tot vier onwaarschijnlijke outcast broers uit de riolen komen en hun lot als Teenage Mutant Ninja Turtles gaan ontdekken. Raphael (Alan Ritchson), Michelangelo (Noel Fisher), Donatello (Jeremy Howard) en Leonardo (Pete Ploszek) moeten werken met de onverschrokken reporter April (Megan Fox) en haar bijdehante cameraman Vern Fenwick (Will Arnett) om de stad te redden en de duivels plannen van Shredder te ontrafelen.

    De Teenage Mutant Ninja Turtles zagen voor het eerst het daglicht in comic-vorm in 1984. De Turtle-mania breidde zich uit op het tv-scherm met animatie-series en er kwamen zelfs 3 live-action bioscoopfilms, alsook een full 3D animated versie TMNT (2007) die qua verhaal uiteindelijk nergens op sloeg maar visueel wel indrukwekkend was. Het bleef weliswaar een product voor pubers. Hier hebben de makers geprobeerd om er een meer volwassen film van te maken. Toch ben ik van mening dat geen enkele volwassene hier plezier mee zal beleven. Het doelpubliek waarbij ze zullen scoren ligt tussen de 8 en 14 jarigen (en dan vooral niet de slimste onder hen).

    En uiteindelijk heeft Teenage Mutant Ninja Turtles veel weg van Michael Bay's Transformers franchise: het zijn films die populair waren in de vorm van speelgoed en tv-series, het is luidruchtig, er zit veel actie in, het verhaal is van minder belang en staat in functie van de visuele effecten en er is Megan Fox of een gelijkaardig slecht acterende bimbo met voldoende sexappeal om Bay op te winden. Het enige pluspunt in vergelijking met Transformers: Age of Extinction (2014) is dat het 64 minuten korter is!

    De turtles zijn in 3D, net zoals de Transformers. Het enige verschil is dat ze werden opgenomen met motion capture, maar geen enkele van de vier maakt echt indruk. Je kunt ze met - uitzondering van Donatello (die een beetje de 'Ghostbuster' Dr. Egon Spengler is van de bende) - uit mekaar houden. Ik had ook de indruk dat ze iets teveel het verhaal wilden ophangen rond de oninteressante figuur van April O'Neil en haar goofy vriendje. Ook al lijkt de villain Shredder in de film echt wel bad-ass, loopt hij in dit flutverhaaltje een beetje verloren. Ik heb zelden zo'n saaie film gezien, ondanks de actiescènes op snowboards, ninja-stealth-moves en rooftop stand-off's. Waar zit de spanning? Waar zijn de geslaagde grappen? Waar zit de lol? De film is misschien vanwege zijn visueel meer verfijnde karakter beter dan de originele Teenage Mutant Ninja Turtles (1990), maar het is verre van een geslaagde reboot.

    teenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster01.jpgteenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster02.jpgteenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster03.jpgteenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster04.jpg

    Het is moeilijk om te geloven, maar hier hebben drie ervaren scenaristen op zitten zwoegen; Josh Appelbaum, André Nemec en Evan Daugherty. Wat ze bij elkaar hebben geschreven is nauwelijks het navertellen waard en het einde is al zo teleurstellend als de StarMeal reclame met Tia Hellebaut. Je verwacht veel, maar is uiteindelijk op het randje van het beschamende. Het zal echter Michael Bay een zorg wezen, gezien zijn films massaal worden bekeken, incluis de product placement voor Victoria Secret.

    Met zijn productiebudget van 125 miljoen dollar haalt de film al 334 miljoen dollar op en is dus volledig klaar voor de sequel Teenage Mutant Ninja Turtles 2 (2016). En is de ruzie tussen Michael Bay en Megan Fox dan bijgelegd nadat zij hem met Hitler had vergeleken? Ik denk van niet. Lijkt meer op een genadestoot van haar filmcarrière als actrice.

    Volgende week woensdag op 25 februari 2015 komt deze Teenage Mutant Ninja Turtles uit op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. Let op, de film werd niet opgenomen met 3D technologie maar achteraf in post-productie omgezet in 3D-formaat. Op de Blu-ray is er geen audio-commentaar van de regisseur, wel heel wat making-of filmpjes, de muziekvideo 'Shell Shocked' en de making-of van de de clip.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 17 februari 2015

     

    *** Teenage Mutant Ninja Turtles trailer ***

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2014

    Pin it!

    Naar goede gewoonte pakken we hier op De FilmBlog uit met de Top 10 Beste Films van 2014, en net zoals elk jaar zit het neusje van de zalm weer in de staart. Ik denk dan maar aan het schitterende A Most Violent Year (2014) van J.C. Chandor, die ik al in persvisie mocht bekijken, maar pas op 31/12 in de States in de bioscoop zal komen en later op 4 februari 2015 bij ons in de bioscoop. En ook al vermoed ik dat deze film wel eens met een aantal Oscar-beeldjes zal lopen, zal ik hem vanwege zijn late release niet opnemen in de Top 10.

    inherent_vice_2014_poster2.jpgbirdman_2014_poster.jpgthe_imitation_game_2014_poster.jpga_most_violent_year_2014_poster.jpg

    Hetzelfde kan gezegd worden van het magnifieke The Imitation Game (2014) met Benedict Cumberbatch, die in de States op 25 december in de bioscoop komt en bij ons pas op 14 januari 2014. Ook de geniale Birdman (2014) kan ik niet opnemen in de Top 10, gezien deze film pas op 28 januari 2015 ons land aandoet met een ruime release. Ook Inherent Vice (2014) komt pas op 25 februari bij ons uit en Foxcatcher (2014) is voor 21 januari 2015. Ik had ook The Interview (2014) in de Top 10 willen opnemen, al was het maar uit pure solidariteit met Sony en met een dikke opgestoken middelvinger naar die Noord Koreaanse hackers. Maar gezien de plaatsen beperkt waren in onze Top 10 en we de film in kwestie zelfs nog niet hadden gezien in persvisie, staat de film er niet tussen.

    En net zoals elk jaar hebben we voor de Top Slechste films van 2014 niet alleen op zoek gegaan naar films die slecht gemaakt zijn, maar ook films die eigenlijk geen enkel excuus hadden om een teleurstellende film af te leveren en bijgevolg noodgedwongen in deze lijst moesten staan.

    The Best Movies of 2014

    10. Under the Skin (2013) Jonathan Glazer

    Under the Skin (2013) is zo een bizarre en originele prent dat ik zelfs moeite had om er een review over neer te pennen. Daar waar een Lost Highway (1997) nog op een psychologische manier te doorgronden was, is deze prent echt wel 'out there'. Na het zien ervan kan je het WTF-moment nauwelijks onderdrukken. Maar de beeldvoering, de muziek, de vertolkingen (die deels geacteerd waren en deels verborgen camera met niet-acteurs) is dermate fascinerend dat je er meer wil over te weten komen. Under the Skin kruipt werkelijk 'onder je huid'. En dan stoot je op het boek van Michel Faber, die echt wel de sleutel is om deze prent op een logische manier te doorgronden en te verklaren. Maar los van het boek blijft het een fascinerende film die mensen aanzet tot het bedenken van de meest uitzinnige theorieën, en dat is iets waar veel science-fiction films maar van kunnen dromen. Het is bij mijn weten zelfs de eerste "cinema-vérité-science-fiction" film ooit gemaakt en is in ieder geval iets wat ik nog nooit eerder heb gezien.

    Under the Skin

    9. The Drop (2014) Michaël R. Roskam

    Het was misschien niet het meest originele en verrassende verhaal dat Roskam kon vertellen, maar de manier waarop hij zijn acteurs opvoert en de beklemmende sfeer die hij installeert was om van te smullen. Het moet trouwens de eerste keer zijn dat een film gemaakt door een Belg, allesbehalve aanvoelde als een Belgische film. The Drop (2014) heeft wel zwaar geflopt in de States, maar het verwachtingspatroon van de gemiddelde Amerikaanse bioscoopbezoeker is anders dan wat wij verlangen van een film. Een Amerikaan wil actie zien om de zoveel minuten en hier moet je werkelijk kunnen genieten van de ontplooiing van het (trage) drama om dan op een andere manier te kunnen proeven van die harde conflict-momenten. The Drop werd ook niet echt gepromoot - te wijten aan het beperkte productiebudget - en dat betaal je cash aan de box-office. Het is geen sensationele prent en er komt geen echt onthutsende finale, maar het fascinerende zit hem in de ontwikkeling van die complexe personages. En uiteraard heb je ook nog eens briljante vertolkingen van Tom Hardy, James Gandolfini, Noomi Rapace en Matthias Schoenaerts.

    The Drop

    8. Interstellar (2014) Christopher Nolan

    Ook al blijft Interstellar (2014) wat nazinderen, hebben we hier - gezien de reputatie van de talentvolle Nolan - veel meer van verwacht. Het is niet dat je er met volle teugen van zal genieten, en toch is het iets van een evenement wat ongetwijfeld de moeite waard is. Er zijn ongetwijfeld veel zaken die niet werken, maar deze film is en blijft episch - en niet alleen omwille van de beeldvoering. Mijn grootste probleem met de film is dat hij net iets teveel de zaken verbaal wou uitleggen, terwijl alles al visueel duidelijk genoeg was. Desondanks was de ambitie van Nolan's visie zo verfrissend in dit tijdperk van films die op 'safe' spelen, voorspelbare sequels en spin-offs.

    Interstellar

    7. Fury (2014) David Ayer

    Los van de historische kanttekening die je moet maken bij het zien van Fury (2014) en het overdreven patriottisme is het een indrukwekkende en aangrijpende oorlogsprent die heel wat interessante bokkensprongen maakt. Net zoals een rollende tank is Fury zowel lomp als compromisloos, en tussen de modder en de kanonnenvuurwerk voelen we die kleine momenten van menselijkheid toch doorwegen.

    Fury

    6. Locke (2013) Steven Knight

    Een andere film met Tom Hardy die niet mocht ontbreken aan deze Top 10 is Locke (2013). We hadden al veel gelijkaardige filmprojecten gezien waarin we slechts één personage zien op één locatie gedurende 90 minuten (Brake en Buried), maar deze is wel de meest geslaagde prent van de drie. En dat zal ook wel te maken hebben met de meesterlijke vertolking van de hoofdacteur. Zelden was een film over een man die van Birmingham naar Londen rijdt zo fascinerend.

    Locke

    5. Nightcrawler (2014) Dan Gilroy

    Nightcrawler (2014) moet de meest boeiende debuutfilm zijn van het jaar met een onherkenbare maar steengoede Jake Gyllenhaal, die met zijn ingevallen wangen en diepe oogkassen bij momenten lijkt op een griezelige vampier. Een intens en heerlijk ongepast personage waar je spontaan verliefd op zal worden ... of misschien van zal walgen. Nightcrawler ontrolt zich in een gruwelijke en zwartgallige satire op de journalistiek, de arbeidsmarkt en de cultuur van het 'ik'. Het werk van de reporters is smerig. De redactrice van een lokaal tv-station zegt meteen waar het op staat: 'Het publiek wil bloed zien'. Ik heb vooral een uitstekende film gezien.

    Nightcrawler

    4. Edge of Tomorrow (2014) Doug Liman

    Mijn verwachtingen waren in het begin niet al te hoog, maar deze Edge of Tomorrow (2014) heeft me van begin tot eind op de 'rand' van mijn stoel doen zitten. Het is het soort film die gemakkelijk gaat vervelen, wanneer je weet dat alles zichzelf zal herhalen met personages die telkens iets aan de loop der zaken willen veranderen. Maar het script is voldoende bij de pinken om de kijker telkens een stapje voor te zijn. En met twee klasbakken als Cruise en Blunt ga je volledig mee met hun klaarblijkelijk onmogelijke strijd. Je zou het kunnen zien als een science-fiction adaptatie van D-Day tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar het heeft bij momenten ook een middeleeuws karakter met ridders die door de modder ploeteren in veel te zware harnassen. Gezien het gewaagde plot waarin personages terugkeren in de tijd, al dan niet met behoud van geheugen, is er al heel wat inkt gevloeid over de mogelijke plotholes, maar die zijn er bijna niet. Je kunt bijna alles op een logische manier verklaren. In ieder geval is Edge of Tomorrow een film waar je urenlang kan over discussiëren.

    Edge of Tomorrow

    3. Guardians of the Galaxy (2014) James Gunn

    Tegen alle verwachtingen in is dé science-fiction film van het jaar is zonder twijfel Guardians of the Galaxy (2014), met zijn offbeat en soms clevere humor op melige 70'ties muziek komende van een mix cassette-tape. De kracht van deze prent zit hem niet in het verhaal, maar wel de toon waarop het verhaal wordt verteld. Je moet immers al ver terug in de tijd gaan om een science-fiction film te zien waarmee je echt kunt lachen. Het is een plezier om B-list underdogs te zien opboksen tegen serieuze en zwaarwichtige villains. Het was meteen duidelijk dat je James Gunn niets van humor moet aanleren. Guardians of the Galaxy is zeker een geslaagd experiment, met een goeie balans tussen knetterende actie en zwarte humor. Tevens de enige comic adaptatie die de moeite was te vernoemen in 2014.

    Guardians of the Galaxy

    2. Gone Girl (2014) David Fincher

    Als grote fan van het werk van David Fincher, heb ik ook genoten van deze Gone Girl (2014) met zijn a-typische serial killer. De geraffineerde wijze waarmee de regisseur zijn verhaal vertelt is simpelweg betoverend, onthutsend en aangrijpend. Het resultaat is een gewiekste psychologische thriller waar de subtiele humor nu en dan de sombere sfeer doorprikt, met een Rosamund Pike hier een intense en verrassende vertolking neerzet. Wat centraal staat in Gone Girl is de grens tussen perceptie en realiteit, slogans en feiten. Datgene wat we zien is niet altijd datgene wat is, en zo krijgen we hiervan honderden voorbeelden uitgewerkt op verschillende niveaus. Het lijkt op een 12-in-een-dozijn thriller, maar dat is het allesbehalve.

    Gone Girl

    1. Boyhood (2014) Richard Linklater

    Maar je kunt er moeilijk om heen dat dé film van het jaar toch wel Boyhood (2014) is van Richard Linklater. De film werd opgenomen in stukken over een tijdspanne van maar liefst 12 jaar met het hoofdpersonage dat opgroeide van puber tot volwassene. De eerste draaidag vond plaats in de zomer van 2002 en werd afgewerkt in oktober van 2013, met een productiebudget van slechts 2,4 miljoen dollar. Het resultaat is een fascinerende coming-to-age film. Maar mede door de subtiele regie zonder melodrama of overdreven pathos en de overtuigende acteerprestaties, komt het nooit gekunsteld over en worden we meegezogen in dit herkenbaar verhaal. Het is als het ware een soort statement over het leven die voorbij vliegt en waarvan wij getuige mogen zijn. En gezien de aard van het beestje gaan we niet zo snel gelijkaardige films te zien krijgen.

    Boyhood

    The Worst Movies of 2014

    10. Exodus: Gods and Kings (2014) Ridley Scott

    Net zoals in 2013 hebben we dit jaar opnieuw een Ridley Scott prent op de 10de plaats van de slechtste films. Exodus: Gods and Kings (2014) komt nauwelijks goed op gang, halverwege dommel je bijna in slaap, en het einde is misschien het meest troosteloze wat ik ooit in een 140 miljoen dollar film heb gezien. Het grootste probleem met deze Bijbelverfilming is dat Ridley alles heeft benaderd alsof het ging om historisch accurate feiten. Alle poëzie uit het verhaal werd met de scalpel uit het script gesneden ten voordele van een min-of-meer "plausibel" relaas van een man die zijn volk uit de slavernij haalde. We krijgen dan ook van de pot gerukte theorieën voorgeschoteld; zoals reuze krokodillen die vissers in stukken bijten om zo de zee rood te kleuren of een komeet die de terugtrekking van de zee zou verklaren. Komt daar nog bij de witter-dan-wit casting (met meer "gekleurde" en authentieke acteurs onderaan de sociale ladder), dialogen die vertalingen van het Oude Testament mixen met hedendaagse replieken, buitengewoon slecht acteerwerk en een saaiheid die in 2014 nauwelijks overtroffen werd.

    Exodus: Gods and Kings

    9. Transformers: Age of Extinction (2014) Michael Bay

    En naar goede gewoonte hebben we ook een Michael Bay film, en dit jaar is dat Transformers: Age of Extinction (2014), een langgerekte showreel van het visuele effectenhuis Industrial Light & Magic. En hun expositie van hun kunnen, opgenomen met echte 3D technologie, duurt zelfs 2u45 minuten! Voor mij volstond de trailer van dit dolgedraaid pandemonium van explosies en cgi-vuurwerk.

    Transformers: Age of Extinction

    8. Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) Jonathan Liebesman

    En van Michael Bay gesproken, kon je dit jaar ook niet omheen Teenage Mutant Ninja Turtles (2014), popcorn-vertier van de domste soort. Bay nam de productie op zich, maar net zoals de Transformers draait alles rond actie, visuele effecten, Victoria Secret product placement en bimbo's. Het is allemaal net niet dom genoeg of grappig om hier plezier aan te beleven.

    Teenage Mutant Ninja Turtles

    7. The Expendables 3 (2014) Patrick Hughes

    Ze hadden het bij die ene film moeten laten maar de geur van dollars heeft er voor gezorgd dat we ondertussen The Expendables 3 (2014) hebben, en het is alweer een onbegrijpelijk en veel te lange cocktail van testosteron en buskruit met een gezelschap van has-been actiesterren én Jason Statham. De nieuwigheid van de eerste film is eraf en zelfs het zelfbewuste campy kantje uit de sequel zijn weg, en we blijven over met een levenloos script die zichzelf net iets te ernstig neemt, ook al krijgen we een spervuur aan onnozele one-liners en tenenkrullende overacting van Mel Gibson en Wesley Snipes. Persoonlijk denk ik dat ijs zien smelten aan de Noordpool veel boeiender is dan deze catwalk van actie-veteranen.

    The Expendables 3

    6. Deliver Us from Evil (2014) Patrick Hughes

    Een mode-trend van de laatste jaren zijn de hybride films waarbij verschillende filmgenres worden gemixt (cf. Shaun of the Dead, Kill Bill, Guardians of the Galaxy, ... ), maar deze excorcist / politiefilm is allesbehalve een geslaagde mix. Nochtans waren alle ingrediënten aanwezig voor een spannende thriller. Een monsterfilm is pas goed wanneer je als kijker gelooft in het monster, net zoals exorcisme werkt wanneer je als kijker begint te geloven in wat je voorgeschoteld krijgt - hoe absurd het op papier ook moge klinken. Deze Deliver Us from Evil (2014) slaat de bal volledig verkeerd. Hier is er NUL angst of spanning, en dat heeft dan weer te maken met het feit dat het verhaal nergens op slaat en je ook geen voeling hebt met de karakters. Deliver Us from Evil bestaat hoofdzakelijk uit een samenraapsels van clichés en getelefoneerde schrik-momenten. Op de koop toe worden we opgezadeld met goedkope Jesus Christ propaganda, die je gezien de context nauwelijks serieus kan nemen. Zelfs de nummers van The Doors worden er bij de haren bijgetrokken in een poging alles nog wat diepte te geven.

    Deliver Us from Evil

    5. Left Behind (2014) Vic Armstrong

    Het zou geen Top 10 Worst Movies zijn zonder een Nicolas Cage film, en hier hebben we Left Behind (2014), misschien wel de meest amateuristische end of time/disaster film aller tijden, en we hebben al heel wat rampzalige prenten gehad. De speciale effecten lijken hier wel gemaakt met Microsoft Paint en het scenario geschreven door een groepje apen met een VDAB-getuigschrift scenarioschrijven. Het is onbedoeld lachwekkend, maar laat dit een steun zijn voor alle talentloze regisseurs in de wereld. Er is ook hoop voor jullie in Hollywood voor een langspeelfilm debuut. Maar de professionele stuntman Vic Armstrong heeft toch wel eventjes met Nic Cage kunnen draaien, en de acteur heeft hier zowat zijn meest tenenkrullende rol neergezet uit zijn gehele carrière. Proficiat aan al diegene die betrokken waren in dit treinongeluk.

    Left Behind

    4. Sex Tape (2014) Jake Kasdan

    De slechtste komedie van het jaar is toch wel Sex Tape (2014). Het ontbreekt deze prent niet alleen aan geslaagde grappen, maar ook aan een basis-kennis van moderne technologieën. Het had misschien grappig geweest zo'n 5 jaar geleden, maar wie kan er nog lachen over het functioneren van i-Pads en Clouds, los van de mensen van Apple die er gratis reclame in zien? In ieder geval niet het doelpubliek die deze prent wil aanspreken. Laat staan dat deze gehele 'seks tape' onzin, gewoon al zo versleten is als 'found footage' films. Het pijnlijke is dat deze prent eigenlijk meer wil zijn dan een domme komedie, maar heeft geen flauw benul van hoe ze dit moet verwezenlijken. Het blijft dan ook steken bij onnozele slapstick humor, karikaturale figuren (een nieuw dieptepunt voor Rob Lowe) en overgehaalde karakters uit andere films en series, zoals Comedy Central-acteur Rob Corddry en The Office-actrice Ellie Kemper. En zoals bij elke van die tapes is het leuker voor diegene die het hebben gemaakt, dan voor diegene die er naar moeten kijken.

    Sex Tape

    3. Grace of Monaco (2014) Olivier Dahan

    En voor wie dacht dat ze met Diana (2013) het dieptepunt hadden bereikt van de royal biopics, komen ze met Grace of Monaco (2014) aandraven. Je zou denken dat Harvey Weinstein na Diana zijn lesje had geleerd maar de uitschuiver is bij deze prent zowaar nog groter. Het zag er allemaal zo veelbelovend uit, maar het resultaat is beschamend. Nicole Kidman zet hier tevens één van heer slechtste vertolkingen neer ooit, maar ook hier is de regisseur echt wel de grote verantwoordelijke. De Franse cineast Olivier Dahan maakt (naar eigen zeggen) geen biopics, hij maakt fictie gebaseerd op echte personages. En daar wringt het schoentje op vele vlakken want het resultaat is bespottelijk, met een regisseur die historische feiten vermengd met eigen verzinsels omdat hij denkt dat een welbepaalde scène nood heeft aan een bepaald personage of context. Het acteerwerk is rotslecht, het script is absurd, de mise-en-scenes zijn gruwelijk, de fotografie met zijn extreme close-ups is puberaal en de grondgedachte van de film is ... wait for it ... hoe nobel het is om belastingen te ontduiken. WTF?!

    Grace of Monaco

    2. 47 Ronin (2014) Carl Rinsch

    Ook Keanu Reeves kon niet uit deze lijst blijven en met Ronin 47 (2014) maakt hij meteen indruk. Maar in alle eerlijkheid is de grote verantwoordelijke van deze audio-visuele drek niemand minder dan de regisseur, Carl Rinsch. Hij is net iets teveel opgewonden door visuele effecten, dat hij zijn karakters vergat. OK, er zijn 47 samurai en nog heel wat nevenpersonages, maar als regisseur moet je keuzes maken en voldoende het vuur aanwakker bij de acteurs zodat ze dieper gaan graven in hun personages. Het resultaat is dat je eigenlijk niet echt gaat meevoelen met de karakters. Je weet trouwens niet wie hier uiteindelijk het hoofdpersonage is, Keanu Reeves of Hiroyuki Sanada. Met een script dat bestaat uit goedkope en houterige one-liners en vertolkingen is dit misschien de grootste gemiste kans op een uitstekende fantasy-samurai film. Hopelijk krijgt dit verhaal snel een nieuwe reboot, want hier was veel meer mee te doen.

    47 Ronin

    1. I, Frankenstein (2014) Stuart Beattie

    Maar de grootste stinker van 2014 is hands-off deze I, Frankenstein (2014). De roman van Mary Shelley wordt hier door het slijk gehaald en onderworpen aan een wel heel afstotelijke adaptatie. Meer nog: I, Frankenstein is zonder enige twijfel één van de zwakste monster-films die er de laatste jaren is uitgebracht. De horror zit hem niet in de karakters, de sfeer en het verhaal, maar wel in de manier waarop alles werd uitgewerkt. Het acteerwerk is beschamend, de personages ééndimensionaal, het plot is een lachertje met ongezien veel plotgaten en de CGI hopeloos gedateerd. Hoe Eckhart zijn naam aan een dergelijk project kan verbinden blijft voor mij een torenhoog mysterie. Je kan bijna spreken van een so-bad-that-it’s-good film, die altijd een hogere quotering verdient omwille van zijn herbekijkbare waarde vanwege de onbedoelde hilariteit... ware het niet dat de film zo onmenselijk saai en lusteloos is. Hoe zoiets de weg heeft gevonden naar de bioscoop is voor mij een torenhoog raadsel.

    I Frankenstein

    ***Related Posts***
    23/12/2013: Top 10 Best & Worst Movies of 2013
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Teenage Mutant Ninja Turtles verslaat Guardians of the Galaxy

    Pin it!

    En terwijl niemand er echt wakker van lag, is er dan uiteindelijk een nieuwe Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) in de zalen, in een productie van Michael Bay via zijn productiehuis van Platinum Dunes in samenwerking met Paramount. Deze 150 miljoen dollar film werd geregisseerd door beeldjesmaker Jonathan Liebesman (The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning, World Invasion: Battle Los Angeles, Wrath of the Titans), een man naar het hart van Michal Bay: vorm boven inhoud.

    teenage_mutant_ninja_turtles_2014_poster2.jpg

    Gezien de positieve reviews van Guardians of the Galaxy (2014) had niemand gedacht dat de recette van de film na slechts één week zou terugvallen naar een 12 miljoen op een vrijdagavond. Dit heeft in ieder geval de deur opengezet voor dat schildpadden-gedrocht om meteen de nummer één positie te veroveren aan de box-office met een vrijdagrecette van 25 miljoen dollar (ondertussen zijn de weekendijfers binnen en deze zetten de Turles op 65 miljoen - een stevig openingsweekend dus). Guardians zit momenteel aan een recette van 146 miljoen en moet in principe 340 miljoen ophalen in bioscooprecettes...iets waar nu iedereen vrijwel zeker is dat het nooit zal gebeuren. De film was 3 maand geleden een flop kandidaat, maar toen ik de film zag kon ik niet geloven dat deze film zijn publiek niet zou vinden. En ik had al zeker niet gedacht dat de massa zou kiezen voor schildpadden met nunchucks in plaats van wasbeertjes met machinegeweren. Maar dit wil nog niet zeggen dat Turtles uit de gevaren zone zit, want ja, ook deze film werd aangeduid als potentiële flop en moet zowat 250 miljoen dollar ophalen.

    Korte inhoud: De stad heeft helden nodig. De duisternis heeft zich genesteld in New York City. Shredder (William Fichtner) en zijn boosaardige Foot Clan houden de politie en politici in een ijzeren greep. De toekomst ziet er grimmig uit tot vier onwaarschijnlijke outcast broers uit de riolen komen en hun lot als Teenage Mutant Ninja Turtles gaan ontdekken. Raphael (Alan Ritchson), Michelangelo (Noel Fisher), Donatello (Jeremy Howard) en Leonardo (Pete Ploszek) moeten werken met de onverschrokken reporter April (Megan Fox) en haar bijdehante cameraman Vern Fenwick (Will Arnett) om de stad te redden en de duivels plannen van Shredder te ontrafelen.

    En bij deze is Megan Fox terug vergezeld van haar idool Michael Bay en niet Jessica Biel zoals men eerst had gedacht. Fox was eerder de laan uitgestuurd voor de 3de en 4de Transformer film omdat ze de regisseur had verweten een Hitler te zijn op de set, iets wat niet werd gesmaakt door Steven Spielberg. Maar zo te zien is het allemaal weer bijgelegd nadat de actrice haar persoonlijke excuses had aangeboden. En dat komt voor Megan goed uit want ze is al een paar jaartjes op een dwaalspoor terecht gekomen en het ging niet goed met haar. Het was sinds 2009 geleden dat ze nog in een prent was die een klein beetje de moeite was, met name de hormonale horrorprent van Diablo Cody Jennifer's Body (2009). Ik denk toch niet dat deze TMNT haar carrière dermate zal veranderen dat ze meteen weer in de spotlight zal komen, maar met een productiebudget van 150 miljoen dollar zal je als acteur toch wel een aardig centje verdienen.

    Teenage Mutant Ninja Turtles 2014 animated pictureTeenage Mutant Ninja Turtles 2014 animated picture

    Dit zal de 4de live-action Ninja Turtle film worden. De voorlaatste film TMNT (2007) was nog een 3D animatiefilm die het uiteindelijk nog niet slecht deed aan de box-office, en deze nieuwe film probeert een mix te maken tussen de duisternis van de animatiefilm en de live-action van de 3 voorbijgaande prenten. De grappige ondertoon van de Turtles blijft wel, hoe kan het ook anders met een concept van 'ninja schildpadden'. Het script van de film komt van Josh Appelbaum en André Nemec, het duo die werkte aan het script van Mission: Impossible – Ghost Protocol (2011). Het zou in ieder geval de bedoeling zijn om 3 Turtle films te maken, in die verstande dat de eerste film wereldwijd de grens van 300 miljoen dollar kan overschrijden. Tot dusver heeft België nog geen releasedatum voor deze reboot.

    *** Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) trailer ***

  • Welke blockbuster flopt deze zomer ?

    Pin it!

    De weddenschappen kunnen beginnen naar welke film het zwaarst zal floppen in de zomer van 2014. Ons geld staat op Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) van beeldjesmaker Jonathan Liebesman (The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning, World Invasion: Battle Los Angeles, Wrath of the Titans) met een productiebudget van 125 miljoen dollar (break-even: 250 miljoen dollar). Maar uiteraard krijgen ze concurrentie van andere potentiële treinrampen.

    teenage_mutant_ninja_turtles_2014_flop_poster.jpgtransformers_age_of_extinction_2014_flop_poster.jpghercules_2014_flop_poster.jpg

    Zo mogen we ook Hercules (2014) van Brett Ratner niet vergeten met zijn 110 miljoen productiebudget (break-even: 220 miljoen dollar). Persoonlijk hoop ik dat Transformers: Age of Extinction (2014) van saucissen-draaier Michael Bay met zijn productiebudget van 165 miljoen dollar (break-even: 330 miljoen dollar) op zijn bek zal gaan met zijn cgi-robotjes. Maar de marketing machine is bij deze net iets te sterk (op De FilmBlog hebben wij ons in ieder geval onthouden).

    Daarnaast zijn er nog een aantal outsiders die misschien ook wel kans maken de flop van de zomer van 2014 te worden. Sin City: A Dame to Kill For (2014) is een moeilijke klant aan de box-office en geruchten laten uitschijnen dat hun budget deze keer op 80 miljoen is geraamd, maar dit bedrag is nog niet officieel bevestigd (break-even: 160 miljoen dollar). Marvel zou ook haar eerste flop kunnen hebben met het wel heel bizarre Guardians of the Galaxy (2014) van James Gunn. Met zijn productiebudget van 170 miljoen zullen ze heel wat moeten ophalen om nog maar break-even te zijn. En dat zal hen ook wel lukken als ze in ieder geval hun marketing-campagne beginnen inzetten, want tot op heden weet niemand iets over de film.

    sin_city_a_dame_to_kill_for_2014_flop_poster.jpggodzilla_2014_flop_poster.jpgguardians_of_the_galaxy_2014_flop_poster.jpg

    Maar ook al ben ik benieuwd naar Godzilla (2014) van Gareth Edwards, hebben ze nagelaten om grote namen aan hun film te koppelen. Met alle respect voor Breaking Bad acteur Bryan Cranston, maar hij moet in filmland nog alles bewijzen. Een productiebudget van 160 miljoen dollar is ook wel gigantisch (break-even:320 miljoen dollar). Misschien heb ik nog wat films vergeten of denken jullie dat bovenstaande films wel hun quota zullen halen. Laat het weten in de commentaren.

    *** Gloednieuwe Godzilla clip ***

  • Texas Chainsaw 3D trailer

    Pin it!

    Ik weet niet echt wat de bedoeling is van deze zoveelste Texas Chainsaw 3D (2013) sequel (er zijn in totaal 7 chainsaw films), maar de mannen van Twisted Pictures (verantwoordelijk voor Saw 1-2-3-4-5-6-7 en dat is het zowat) willen kost wat kost ook deze horror klassieker nog maar eens uitmelken. De film wordt geregisseerd door John Luessenhop (Takers, Lockdown) en is ondermeer met horrorlegende Bill Moseley. En met al die cameo-rolletjes (Marilyn Burns die Sally speelde in het origineel, grootvader John Dugan) lijkt dit zelfs op een soort hommage.

     texas chainsaw massacre,3d,twisted pictures,Platinum Dunes,saw,bill moseley,the texas chainsaw massacre,Marcus Nispel,Dan Yeager,Trey Songz,Alexandra Daddario,Jordana Brewster,jessica biel,John Luessenhop,Jonathan Liebesman,Tania Raymonde,horror,Slipknot,Tobe Hooper

    Korte inhoud: Heather Miller (Alexandra Daddario), haar vriend Ryan (Trey Songz) en nog twee vrienden reizen naar Texas, waar Heather een erfenis moet ophalen omdat een familielid van haar is overleden. Eenmaal aangekomen ontdekt Heather dat bij deze erfenis ook een neef hoort. En deze neef luistert naar de naam 'Leatherface' (Dan Yeager)...

    Ik dacht dat ze er een punt zouden achter zetten na The Texas Chainsaw Massacre (2003) van Marcus Nispel, wiens enige grote opsteker het korte bezwete shirtje van Jessica Biel was. Het was een product van Platinum Dunes, verantwoordelijk voor heel wat nodeloze remakes die vooral uitblinken met hun afgelikte fotografie.

    Maar toen hebben ze er nog een prequel The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (2006) van gemaakt met Jordana Brewster in kort shirtje. Woehoe! Maar spijtig genoeg werd deze prent van kwakzalver regisseur Jonathan Liebesman door pers en publiek met de grond gelijk gemaakt en bracht met meer middelen nog niet de helft op van de recette van de vorige remake.

    Een film met de originele titel en hierbij een 3D aan geplakt (die op een gegeven moment wel zal wegvallen) voelt gewoon fout aan. Konden ze deze niet gewoon Leatherface 3D noemen? Het woordje ‘massacre’ heeft trouwens ook een ietwat negatieve bijklank gekregen gezien de belabberde kwaliteit van de recente edities. Ook het feit dat er al langer sprake is van deze prent en hij alsmaar wordt verschoven, en nu zelfs gedumpt wordt in de reserve-pool van de januari-releases, zowat de slechtste maand om een film uit te brengen. De makers hebben ons nog niets laten zien om ons verlangen op te wekken, dus brengen ze maar een poster uit, hopend dat het dezelfde buzz zal generen zoals die Saw-posters. Ze hadden weinig te maken met de film, maar het lokte wel interesse op. In ieder geval een te gekke opdracht voor een grafisch bureau.

    De teaser poster die ze hebben uitgebracht heeft daarom niet meteen een relatie tot de film, dan wel tot de toekomstige prenten die Twisted Pictures in gedachten heeft. Texas Chainsaw 3D zou een sequel moeten zijn op de originele The Texas Chainsaw Massacre (1974) van Tobe Hooper, ook al had diezelfde regisseur het ietwat ongelukkige The Texas Chainsaw Massacre 2 (1986) gemaakt. Ik verwacht er niet al teveel van, ook al vind ik deze poster van Ignition Print (zowat het beste grafische huis van het moment qua filmposters) wel plezant. Lijkt wel de kleerkast van de hardrockband Slipknot. Onderaan links is trouwens het gezicht van een actrice die ik zo niet meteen kan plaatsen (zou een leuke quizvraag kunnen zijn). Het is denk ik niet Alexandra Daddario of Tania Raymonde die in de nieuwe film opduiken.

    *** Texas Chainsaw Massacre 3D trailer ***

  • Wrath of the Titans (2012) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik loop normaal niet van stapel voor 3D films, maar de makers van Wrath of the Titans (2012) hebben deze keer wel het onderste uit de kan gehaald om een verrassend 3D spektakel te brengen. Dus voor diegene met een 3D ready flatscreen, zal dit wel een aangename verrassing zijn. Maar voor de rest valt deze prent toch wat tegen. Er zitten een paar indrukwekkende scènes in (het labyrint die een nieuwe vorm aanneemt, de cyclops scène,... ), maar als toeschouwer leef je nauwelijks mee met dit voorspelbaar non-verhaaltje waarin de personages je ijskoud laten.

    wrath of the titans,clash of the titans,Dan Mazeau,David Johnson,Sam Worthington,Ralph Fiennes,Liam Neeson,Danny Huston,edgar ramirez,Rosamund Pike,Toby Kebbell,Bill Nighy,Jonathan Liebesman,sequel,Louis Letterier,3d

    Op zo’n momenten heb je spijt dat plotgoochelaar M. Night Shyamalan het script niet heeft neergepend. Ja, zelfs Shyamalan was beter dat wat deze twee heren, Dan Mazeau en David Johnson, ervan gebakken hebben. Je zou denken dat ze met deze sequel het personage van Perseus wat meer "body" zouden geven, en eventueel de dialogen wat leuker gemaakt, maar niets van dat! Je verkoopt je ziel aan de platte commercie en gaat zonder scrupules een popcorn rollercoaster in elkaar steken, half gebaseerd op Griekse mythologie, maar je vergeet om voldoende humor in je script te verwerken. De makers willen toch niet dat we deze film "au sérieux" nemen, toch?! Er zit humor in deze sequel, maar die moet je ver gaan zoeken. En met monsters alleen kan je toch geen publiek aan het lijntje houden voor 100 minuten. Brood en spelen is leuk, maar dan moet er wel brood (=lees een verhaal) aanwezigheid zijn! Maak de personages interessant en laat hen niet paraderen als kartonnen borden! Ik vertel hier toch niet nieuws?!

    Korte inhoud: Tien jaar nadat hij in een heroïsch gevecht de monsterlijke Kraken heeft verslagen, probeert Perseus (Sam Worthington) – halfgod en zoon van Zeus (Liam Neeson) – een normaal leven te leiden als visserman. Ondertussen strijden goden en Giganten om de overheersing. De goden zijn verzwakt door een gebrek aan menselijke devotie en verliezen de controle over de gevangen Giganten en hun woeste leider Kronos, de vader van de heersende broers Zeus, Hades (Ralph Fiennes) en Poseidon (Danny Huston). Het triumviraat heeft hun vader lang geleden van de troon gestoten en hem aan zijn lot overgelaten in de Tartarus, een kerker diep in de onderwereld. Wanneer Hades en Ares (Édgar Ramírez), Zeus’ goddelijke zoon, een deal met Kronos sluiten om Zeus gevangen te nemen, neemt de macht van de Giganten toe en barst de hel op Aarde los. Samen met de krijgster Andromeda (Rosamund Pike), Argenor (Toby Kebbell), halfgod en zoon van Poseidon, en de gevallen god Hephaestus (Bill Nighy) trekt Perseus diep de onderwereld in om Zeus te redden, de Giganten te overwinnen en de mensheid te redden.

    Ik was al geen immense fan van Clash of the Titans (2010), maar deze is zowaar nog wat zwakker. Het lijkt erop dat de enige bestaansreden van deze sequel het succes van de eerste film was. Ze hadden voor deze sequel wel geen verhaal om het publiek 100 minuten lang te entertainen, maar de studiobonzen lagen daar niet echt wakker van. Ze hadden er zelfs zoveel vertrouwen in dat ze een slordige 150 miljoen dollar hebben gepompt in dit mythologisch beestje. Spijtig genoeg sloeg de film niet aan in de States, maar werd alles gecompenseerd door een sterke run in zowat alle andere grote landen. Het succes zal hoofdzakelijk te danken zijn aan de knappe affiche campagne.

    wrath of the titans,clash of the titans,dan mazeau,david johnson,sam worthington,ralph fiennes,liam neeson,danny huston,edgar ramirez,rosamund pike,toby kebbell,bill nighy,jonathan liebesman,sequel,louis letterier,3d,battle los angeleswrath of the titans,clash of the titans,dan mazeau,david johnson,sam worthington,ralph fiennes,liam neeson,danny huston,edgar ramirez,rosamund pike,toby kebbell,bill nighy,jonathan liebesman,sequel,louis letterier,3d,battle los angeleswrath of the titans,clash of the titans,dan mazeau,david johnson,sam worthington,ralph fiennes,liam neeson,danny huston,edgar ramirez,rosamund pike,toby kebbell,bill nighy,jonathan liebesman,sequel,louis letterier,3d,battle los angeles

    Gezien hier qua verhaal niet veel te rapen valt, moeten we als toeschouwer tevreden zijn met wat actie, ook al had ik de indruk dat hier iets minder actie was dan in de eerste film. De vecht-scènes zijn ook stukken minder interessant dan bijvoorbeeld de strijd tussen Perseus en Medusa. De titanen zien er visueel wel wat indrukwekkender uit, maar mede door de zwakke opbouw zit je nooit echt op het putje van je stoel. In deze sequel krijgen we Cyclopen te zien, de lava titan Kronos, een Minotaur en de vervaarlijke chiamese Machai. Op zich stuk voor stuk knap geanimeerde wezens. Het deed me een beetje terugdenken aan films als de Total Recall (2012) remake, Battleship (2012) of Snow White and the Huntsman (2012), die inhoudelijk geen potten breken maar behoorlijk wat knappe visuele effecten in huis hebben om dit euvel gedeeltelijk te maskeren.

    wrath of the titans,clash of the titans,Dan Mazeau,David Johnson,Sam Worthington,Ralph Fiennes,Liam Neeson,Danny Huston,edgar ramirez,Rosamund Pike,Toby Kebbell,Bill Nighy,Jonathan Liebesman,sequel,Louis Letterier,3dwrath of the titans,clash of the titans,Dan Mazeau,David Johnson,Sam Worthington,Ralph Fiennes,Liam Neeson,Danny Huston,edgar ramirez,Rosamund Pike,Toby Kebbell,Bill Nighy,Jonathan Liebesman,sequel,Louis Letterier,3dwrath of the titans,clash of the titans,Dan Mazeau,David Johnson,Sam Worthington,Ralph Fiennes,Liam Neeson,Danny Huston,edgar ramirez,Rosamund Pike,Toby Kebbell,Bill Nighy,Jonathan Liebesman,sequel,Louis Letterier,3d
    wrath of the titans,clash of the titans,Dan Mazeau,David Johnson,Sam Worthington,Ralph Fiennes,Liam Neeson,Danny Huston,edgar ramirez,Rosamund Pike,Toby Kebbell,Bill Nighy,Jonathan Liebesman,sequel,Louis Letterier,3dwrath of the titans,clash of the titans,Dan Mazeau,David Johnson,Sam Worthington,Ralph Fiennes,Liam Neeson,Danny Huston,edgar ramirez,Rosamund Pike,Toby Kebbell,Bill Nighy,Jonathan Liebesman,sequel,Louis Letterier,3dwrath of the titans,clash of the titans,Dan Mazeau,David Johnson,Sam Worthington,Ralph Fiennes,Liam Neeson,Danny Huston,edgar ramirez,Rosamund Pike,Toby Kebbell,Bill Nighy,Jonathan Liebesman,sequel,Louis Letterier,3d
    wrath of the titans,clash of the titans,Dan Mazeau,David Johnson,Sam Worthington,Ralph Fiennes,Liam Neeson,Danny Huston,edgar ramirez,Rosamund Pike,Toby Kebbell,Bill Nighy,Jonathan Liebesman,sequel,Louis Letterier,3dwrath of the titans,clash of the titans,Dan Mazeau,David Johnson,Sam Worthington,Ralph Fiennes,Liam Neeson,Danny Huston,edgar ramirez,Rosamund Pike,Toby Kebbell,Bill Nighy,Jonathan Liebesman,sequel,Louis Letterier,3dwrath of the titans,clash of the titans,Dan Mazeau,David Johnson,Sam Worthington,Ralph Fiennes,Liam Neeson,Danny Huston,edgar ramirez,Rosamund Pike,Toby Kebbell,Bill Nighy,Jonathan Liebesman,sequel,Louis Letterier,3d

    De rijkdom van de Griekse mythologie is onuitputtelijk, maar de makers waren gebuisd voor dit vak op school en hebben hier blijkbaar in allerhaast iets op papier gezet van wat ze zich nog konden herinneren (en dat is dus bitter weinig en compleet van de pot gerukt). Ze hadden iets opgepikt van de minotaur in een labyrinth, en van Andromeda, maar het was voornamelijk natte vingerwerk om al die personages in één film te gieten. De sterrencast (Liam Neeson, Rosamund Pike, Ralph Fiennes) stond er ook bij als verloren gelopen bedevaarders in een stripclub. Ralph Fiennes moet tevens dringend zijn villain kostuum aan de kapstok hangen, want het begint naar typecasting te ruiken. Zelfs Sam Worthington ziet er minder gemotiveerd uit dan in de eerste film. Perseus is een saai personage geworden waar je geeuwend naar zit te kijken.

    Zo zie je maar dat een regisseurswissel heel wat kan veranderen. De Franse regisseur Louis Letterier werd vervangen door Jonathan Liebesman, die met World Invasion: Battle Los Angeles (2011) al bewezen had dat hij geen verhaal kon vertellen, laat staan dat hij een interessante film kon maken. Zijn volgende project die hij naar alle waarschijnlijkheid zal verknoeien is Ninja Turtles (2014).

    Op de Blu-ray vinden jullie nog heel wat behind the scenes materiaal voor de liefhebbers. De film ligt al in de winkelrekken vanaf 8 augustus 2012.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 15 augustus 2012

    ***Related Posts***
    20/12/2011: Wrath of the Titans trailer op crappy rock muziek
    13/08/2010: Clash of the Titans review
    14/12/2009: Clash of the Titans lijkt popcornfilm voor teenagers
    14/04/2009: Liam Neeson wordt Zeus
    19/04/2007: Chash of the Titans in een nieuw kleedje

     

    *** Wrath of the Titans trailer ***