De FilmBlog

Ik ben benieuwd naar de vertolking van John Cusack in de rol van Edgar Allen Poe in The Raven (2012). Meestal is de acteur te zien in onbenullige komedie- of actiefilms, maar nu en dan verrast hij ons met knappe films zoals onlangs nog 1408 (2007) of nog Being John Malkovich (1999). Cusack neigt een beetje hetzelfde pad te bewandelen als Nicolas Cage, met dit verschil dat hij met meer kwaliteit voor de dag komt.

Korte inhoud: Baltimore, 1900. Een moeder en een dochter worden op brutale wijze om het leven gebracht en rechercheur Emmett Fields (Luke Evans) wordt op de zaak gezet. Tijdens zijn onderzoek stuit hij op een schokkende ontdekking: de misdaad komt tot in de details overeen met een fictieve misdaadverhaal geschreven door de onsuccesvolle auteur en dichter Edgar Allan Poe (John Cusack). Terwijl Poe ondervraagd wordt door rechercheur Fields vindt er tegelijkertijd nog een grimmige moord plaats, wederom overeenkomend met één van Poe’s verhalen. Ze beseffen dat er een seriemoordenaar aan het werk is en besluiten hun krachten te bundelen om deze seriemoordenaar te vatten voordat er meer onschuldige slachtoffers vallen.

Een paar jaar terug had niemand minder dan Sylvester Stallone nog interesse in het verhaal, maar zijn Poe (20??) film lijkt dus nu met deze prent zo goed als dood en begraven. Wat we onlangs wel te zien kregen was Tall-Tale (2009), naar een verhaal van Edgar Allen Poe. De film heeft trouwens iets weg van een Sherlock Holmes verhaal, maar wat weinig mensen weten is dat Poe eigenlijk al een detective verhaal heeft geschreven, lang voor Sir Arthur Conan Doyle. En het is die laatste die overigens zijn mosterd ging halen bij Poe voor zijn Sherlock, zie maar naar C. Auguste Dupin.

De trailer ziet er veelbelovend uit, ook al blijf ik vinden dat gotische horror niet gediend is met Guy Ritchie-achtige fotografie. Ik ben in ieder geval verzot op gotiek horror, zowel de oude Hammer exemplaren als de recente versies, zoals From Hell (2001). Ze hebben enkel de verkeerde regisseur aangesproken. James McTeigue is een bekwaam iemand, maar hij kickt iets teveel op visuele effecten en iets te weinig op goed onderbouwde karakters en verhalen, cf. Ninja Assassin (2009) en V for Vendetta (2005). Beide films hadden verrassende trailers, maar je kwam toch wel een beetje teleurgesteld uit de filmzaal na het zien ervan. Hopelijk wordt dit zijn beste film.

En terwijl buiten de stenen uit de grond vriezen is hier een hartverwarmend pre-Valentijn filmpje die het resultaat is van uren (!) werk. De klassieker van Lionel Ritchie op filmbeelden met de medewerking van acteurs als John Cusack, Ken (van Barbie), Woody Allen, Liam Neeson, Bruce Lee en zelfs Elvis (die ook hier zijn intrede maakt). Zelfs Arnold wordt opgerakeld, ook al zegt hij geen woord. Knap werk van een zekere Matthijs en ga zeker ook een kijkje nemen op zijn site waar nog meer leuke montages staan. Enjoy !

Ronald Emmerich heeft altijd wel een talent gehad voor het in beeld zetten van grootschalige rampen & bombastische actiesequenties die steeds weer indruk wisten te maken. Denk maar aan Independance Day of The Day After Tomorrow. Zeker geen slechte producties. Maar zijn nieuwste project echter, is een draak van een film. Ja, bijna even slecht als Emmerichs' vorige film: het afschuwelijke, door critici én menig cinemabezoeker afgemaakte 10.000BC.

Korte inhoud: In het jaar 2009 worden aanwijzingen gevonden uit het Maya-tijdperk die voorspellen dat 21 december 2012 het einde van de wereld is zoals we die kennen en dat de overgang plaatsvindt naar iets nieuws. Wanneer Jackson Curtis (John Cusack) en zijn twee kinderen een familietrip naar Yellowstone maken, stuiten ze heel toevallig op een enorme researchinstallatie in een uitgedroogde meerbodem en ontdekken zo het geheim van de dreigende apocalypse die de regering verborgen gehouden heeft. Jackson moet de zaken nu in eigen handen nemen en hij stort zich in een wanhopige wedloop om zijn gezin en zichzelf te redden terwijl hij getuige is van aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, tsunami's en allerlei andere rampen die de aarde voor de mensheid in petto heeft.

Een uitermate zwak script in combinatie met bedenkelijke acteerprestaties zorgen voor een picture-perfect in b-film land. De "verzonken stad" genaamd Hollywood laat weer eens een schabouwelijk misbaksel bovendrijven dat tóch massa’s geld opbrengt aan de box-office. De film had namelijk een kostenplaatje van $200 miljoen en bracht uiteindelijk $770 miljoen in het laatje. Alstublieft! Vreemd genoeg liep het minder goed in de States (160 miljoen dollar) dan in de rest van de wereld. Maar slimme marketing & een strakke trailer lagen ongetwijfeld mee aan de basis van dit succes.Wie de trailer van Razzie-winnaar Transformers 2 heeft gezien en daarna the real deal weet wel waarover ik het heb. Looks can be deceiving. Terecht vragen critici zich af waarom de Michael Bay's, Uwe Boll's & andere talentloze cineasten van deze planeet niet voor eeuwig worden verbannen uit Tinseltown. De reden is simpel… dollars.

De plot gaat simpelweg over het einde van onze beschaving zoals wij ze kennen. Een voorspelling van de Maya’s dat de aarde zou vergaan in 2012 als alle planeten in ons zonnestelsel op één lijn komen te staan wordt realiteit. De aardkorst scheurt open, aardplaten verschuiven, vulkanen barsten uit, gigantische tsunami’s doden miljoenen mensen...Kortom : Onze planeet gaat eraan. Gelukkig zijn er enkelingen die dit hebben zien aankomen (waaronder enkele wetenschappers & hogergeplaatste politici). Zij beginnen met de redding van de bouwstenen van onze beschaving: kunst, dieren, planten, belangrijke wereldleiders maar ook de rijksten van deze aardbol dienen gered te worden. De film volgt 1 gezin hun avontuurlijke strijd om te overleven aan de 'mayhem' die op de wereld wordt losgelaten.

Je bent amper tot rust gekomen in uw zetel of het CGI-geweld stormt al met grote geuten uit uw LCD-tv. Na een dik kwartier van opbouwende gebeurtenissen naar de Apocalyps toe is het al zover. Voor u het weet zit u midden in een verwoestende vloed van vernieling waar u amper de tijd krijgt om elke gebeurtenis te kunnen volgen, laat staan om de personages te leren kennen. Het verbaast dat er in een film van 2.5u (!) nauwelijks plaats werd gelaten voor Karakterontwikkeling. De scenaristen wisten namelijk niet beter dan de meest clichématige personages uit Emmerich’s vorige films opnieuw op te voeren : De gescheiden vader die geen tijd vindt voor zijn kinderen (een hyperkinetische John Cusack), de brave huismoeder die verloofd is met een rijke chirurg (Amanda Peet), maar stiekem nog van haar ex-man houdt, de stiefvader die tevergeefs een vaderfiguur wil worden voor de weerspannige kinderen... U hebt dit afgezaagde liedje al te vaak gehoord.

En verder hebben we president Wilson (een bejaarde Danny Glover) die alles doet om zijn volk in het einde der tijden te steunen. Een pluim voor hem, want onverwacht zet hij de meest over-voorspelbare en meest clichématige president ooit neer op het witte doek! Hij acteert letterlijk de pannen van het dak als een Obama-esque figuur die achterblijft bij het Amerikaanse volk. Hij wordt een soort moderne martelaar. Zijn grote gloriemoment vindt plaats wanneer hij na het redden van een kind in nood, in de voortuin van het Witte Huis overspoelt wordt door een onrealistisch hoge vloedgolf. Daar kreunt hij nog net naar zijn overleden vrouw ten hemelen: "I'm coming home Dorothy". Wat moet je doen op zo’n moment : lachen of schreeuwen? Juist ja , schrééuwen. Schrééuwen van ellende! Ik vergeet ook bijna senator Anheuser te vermelden (Een met overgewicht kampende Oliver Platt die nog eens vanonder het stof werd gehaald). Deze probeert zelfzuchtig enkel zijn eigen hachje te redden en wil maar al te graag zo weinig mogelijk slachtoffers meenemen. Ook actrice Thandie Newton duikt in de film op.

En in het bijrol-departement vinden we 'de joker' van dienst: een dolgedraaide Woody Harrelson, die wederom het zelfde personage staat te spelen. Enige lichtpuntje in deze wansmakelijke cast : Chiwetel Ejiofor die de bezorgde wetenschapper Dr. Helmsley speelt en die de enige is die dit zinkend schip nog af en toe varende weet te houden. Hij acteert sterk, zoals we van hem gewoon zijn, zie o.a. Children of Men (2006).

Emmerich wilt u in dit 2.5u durende epos zo veel mogelijk spektakel laten zien... te veel spektakel. Zie het als een vuilniszak met te veel afval: duw er teveel rotzooi bij en hij scheurt uiteindelijk open. Bovendien is meer dan de helft van het spektakel van slechte makelij : goedkope, snel in elkaar gefabriceerde CGI-effecten die u doen geloven dat u in één of andere dwaze videogame vertoeft. Ronald "Blow-it-all-to-pieces" Emmerich haalt alle registers open in deze film. Deze ‘registers’ zijn hier echter een soort archief van alle cliché-spektakelfilms uit de laatste 20jaar: het is een cocktail geworden van het spectaculairste uit Independance Day, The Day After Tomorrow, Godzilla & andere misbaksels die pronken op zijn CV. Alles, maar dan ook werkelijk alles, is zó verschrikkelijk achterhaald in dit ‘epos’ dat het te moeilijk wordt om de boel te relativeren en de film als hersenloze fun te ervaren. In het begin reageer je nog lacherig op de opstapelende clichés, je weet dat zo’n film gewoon een hersenloze, doch plezierige rit kan worden. Echter, deze rit duurt veel te lang… misselijkmakend lang. Alsof je in een op hol gelagen pretparkattractie zit & na een tijd misselijk begint te worden en wilt dat het stopt. De langdradigheid en absurditeit irriteert mateloos naar gelang de film vordert.

Kortom, deze film is niets meer dan een aanslag op uw zintuigen. U bent bij deze dus gewaarschuwd. Maar er zal hier echter wel een publiek voor te vinden zijn, maar iets vertelt me dat deze mensen ver te zoeken zijn. Dit even om het zacht uit te drukken. En o wacht, even om wat zout op de wonde strooien: de pre-productie voor Ronald zijn nieuwe vehikel werd net ingezet: zijn nieuwe tv-serie 2013! Geen grap…

***Related Post***
19/06/2009: Totale vernieling in 2012
17/03/2007: Michael Bay interesse in 2012

Het Duitse geweld Roland Emmerich (The Day After Tomorrow, Godzilla, Independence Day) laat weer van zich horen met een grootschalige apocalyptische rampenfilm. In 2012 (2009) zien we de steeds genietbare John Cusack van tussen de brokstukken springen, geflankeerd door de immer knappe Thandie Newton.

En bij het zien van de trailer weet je meteen wat je kunt verwachten. Van het productiebudget van 200 miljoen dollar is zowart ¾ besteed aan cgi en de rest aan de acteurs en de gage van de regisseur. Ik denk niet dat er een scenarist aan te pas is gekomen, of toch niet ene die een verhaal kon schrijven voor een volwassen publiek.

Korte inhoud: In het jaar 2009 worden aanwijzingen gevonden uit het Maya-tijdperk die voorspellen dat 21 december 2012 het eind van de wereld is zoals we die kennen en dat de overgang plaatsvindt naar iets nieuws. Verschillende mensen worden gevolgd aan het einde van 2012, waarin een grote groep mensen moet leren omgaan met natuurlijke rampen zoals uitbarstingen van vulkanen, smeltende gletsjers en wervelwinden. Wanneer Jackson Curtis (John Cusack) en zijn twee kinderen een familietrip naar Yellowstone maken, stuiten ze heel toevallig op een enorme researchinstallatie in een uitgedroogde meerbodem en ontdekken zo het geheim van de dreigende apocalyps die de regering verborgen gehouden heeft. Jackson moet de zaken nu in eigen handen nemen en hij stort zich in een wanhopige wedloop om zijn gezin en zichzelf te redden terwijl hij getuige is van aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, tsunami's en allerlei andere rampen die de aarde voor de mensheid in petto heeft.

Michael Bay (Pearl Harbour, Bad Boys 1 & 2, The Island) was eerst getipt om de film in te blikken, maar koos uiteindelijk voor Transformers 2 (2009). Is dat goed of slecht nieuws? Wel, de twee filmmakers zijn onderling uitwisselbaar. Het zijn twee beeldjesmakers die het ‘groots’ zien, maar die niet echt wakker liggen van volwassen karakters in een verstandig plot.

Maar je moet het de Duitse regisseur gunnen, hij kan beter dan wie dan ook gebouwen vernielen en natuurrampen opwekken. En daar waar hij in The Day After Tomorrow (2004) grote delen van onze aardbol onder water had gezet of bevroor, vernielt hij in deze prent zowat alles wat naar civilisatie ruikt. Laten we hopen dat deze film beter wordt dan het oerslechte 10'000 BC (2008), wat op zich al een ramp van een film was. Maar ik heb er een slecht gevoel bij. Ik verwacht niet al teveel inter-menselijke drama, maar wel veel computer-animatie. De enige reden waar ik naar deze film zou gaan is om het werk te bewonderen van de animatoren, en waar kan je dat beter dan op een groot scherm in de bioscoop.

Als we het tot dan nog allemaal overleven zou de film bij ons in de bioscoop moeten draaien vanaf 11 november 2009.

***Related Post***
17/03/2007: Michael Bay interesse in 2012

Het duo John Cusack en Dan Aykroyd delen voor een tweede keer de set van een komediefilm. Na Grosse Pointe Blank (1997) is er nu War, inc (2008) van Joshua Seftel. Het is een beetje van een anti-oorlogsfilm / politieke-satire in dezelfde lijn als Lord of War (2005), maar dan met een minder clever scenario. Als je een politieke satire verwacht wordt je bij aanvang bediend met de beeltenis van Dan Aykroyd op het toilet, en dan weet je meteen waar deze prent naar toe gaat.

Korte inhoud: Huurmoordenaar Brand Hauser (John Cusack) wordt naar Turaqistan gestuurd, een staat in het Midden-Oosten, waar het bedrijf van de voormalige vice-president van de Verenigde Staten oorlog voert tegen lokale opstandelingen. Hauser's opdracht luidt: doodt de bemoeizuchtige minister van olie. Om ongemerkt het land binnen te komen, doet Hauser zich voor als medewerker van een handelsconventie. Eenmaal in Turaqistan blijkt het niet eenvoudig om zijn opdracht te vervullen. Hij raakt verstrikt in allerlei bizarre situaties, zoals de trouwerij van de labiele popster Yonica Babyyeah (Hilary Duff) en hij wordt achtervolgd door de sexy en nieuwsgierige journaliste Natalie Hegalhuzen (Marisa Tomei). Als klap op de vuurpijl krijgt hij last van gewetensnood. De chaos in Turaqistan is compleet. En Hauser moet een keuze maken...

Dit is eigenlijk een John Cusack film. Hij schreef mee aan het scenario en trad ook nog op producer, maar ondanks zijn acteer-talent loopt hij verloren in deze onsamenhangende prent. Een satirische kijk en kritiek op het bedrijfsleven die de oorlogsindustrie financieren, de toestand in Irak, de controversiële rol van een voormalige Dick Cheney-achtige vice-president, en de invloed van dit alles op mensen. Stuk voor stuk interessante bouwstenen voor een film, maar de som van genoemde delen leidt spijtig genoeg niet tot een onderhoudende film.

In de andere rollen zien we de zus van John, Joan Cusack, die al eerder zijn assistente speelde, kan zich aardig uitleven, maar Dan Aykroyd heeft een minieme bijrol als vice-president, die geen recht doet aan zijn komische vaardigheden. Oscarwinnaar Ben Kingsley kan in een rolletje als de baas van Hauser weinig uitrichten en de vraag rijst wederom waarom een acteur van zijn kaliber altijd weer opduikt in onbenullige rollen (remember The Love Guru). Ook oscar-winnares Marisa Tomei heeft een rolletje als journaliste Nathalie Hegalhuzen. Het meeste tandengeknars zal echter worden opgewekt door Hilary Duff, die de popster Yonica Babyyeah waarvan het dramatische palet zich beperkt tot verleidend en kwaad kijken. Je begrijpt trouwens amper wat ze mompelt gezien dat nog eens in een soort Russisch-Moldavisch accent is. De namen van de karakters, zoals Hegalhuzen, Babyyeah, Ooq-Mi-Fay Taqnufmini en Omar Sharif – zijn waarschijnlijk bedoeld als grap (lachen wie lachen wil).

War, inc confronteert ons met de absurditeit van moderne oorlogsvoering door het uit zijn context te halen en ere en surrealistische parodie van te maken. Een film vol goede bedoelingen maar de uitwerking is teleurstellend. De film wordt uitgeven door Dutch Film Works op dvd en Blu-ray.

Eén van mijn lievelings 90'ties actiefilm is Point Break (1991) van Kathryn Bigelow. In deze film zit er genoeg adrenaline om 20 actiefilms te bevoorraden, en het talent van Bigelow om actie in beeld te brengen is feilloos. Het is de ultieme brainless-quilty-pleasure-action-movie met een simpel plot opgevoerd door de fotogenieke pretty boys in wet suits. Awesome, dude! Hoewel de film heel wat kritiek over zich heen kreeg blijft het voor mij één van de beste Keanu Reeves en Patrick Swayze films ooit. Een paar jaar later bewees de rip-off film The Fast and the Furious (2001) dat het origineel niet te overtreffen is.

Precies een jaar geleden heb ik een bericht geschreven over de mogelijke plannen voor een Point Break 2 (2009). Wel, het ziet er naar uit dat die plannen van onder het zand zijn gehaald. Het zijn de mensen van IESB die met het nieuws komen over Point Break Indo:

There has been no casting news even though the production company is believed to have reached out to both Reeves and Swayze, we also know that the movie will take place Indonesia, hence Point Break Indo, clever. Jan de Bont will be directing and the production company believes that they will be filming the "most extreme action stunts ever caught on camera". So what will the story be about? Here is your first look at the sequels’ synopsis:

When Billy Dalton, military special ops and star surfer, is disqualified from the pro-surfing tour, he takes off for the coast of Bali looking for the perfect wave. While there he’s recruited by a private security force who are trying to find a gang known as The Bush Administration, surfing outlaws and modern day pirates who work like "The Ex-Presidents", a bank robbing crew from Malibu twenty years ago.

Alvorens ik van pure extase met mijn parachute van mijn balkon spring moet ik mezelf weer voor de zoveelste keer herhalen op deze filmblog door te zeggen dat een sequels zonder de oorspronkelijke cast toch wel een mager beestje zal worden. Als Sylvester Stallone Rambo-films blijft opstapelen dan zou het toch mogelijk moeten zijn om Swayze en zeker Reeves te betrekken bij de film. Swayze heeft kanker overwonnen, en ik denk dat een terugkeer naar Point Break ook wel binnen zijn mogelijkheden ligt.

Wat betreft Jan de Bont, wel de man is een uitstekende cameraman. Wat zeg ik, hij is één van de beste actie cameramannen die er zijn (bekijk zijn werk op Die Hard, Black Rain, The Hunt for Red October). Maar als regisseur blijft hij een one-hit wonder. Zijn film Speed (1994) sloeg in al seen bom, maar de rest van zijn films waren om van te huilen (Twister, Speed 2, The Haunting, Lara Croft 2). Het is ondertussen al 5 jaar geleden dat de ex-DoP geen films meer heeft geregisseerd en van het kastje naar de muur wordt gestuurd bij diverse projecten (zoals bij die Meg film). Dus laten we nog even wachten tot de sequel van Point Break echt op de rollen staat. Eerst heeft Jan de Bont nog plannen om de misdaad-thriller Stopping Power (2009) af te werken met John Cusack, Melissa George en Jason Isaacs in de hoofdrollen.

***Related Posts***
27/11/2008: Patrick Swayze verliest de strijd tegen kanker
15/05/2007: Point Break 2 met Patrick Swayze?
03/03/2007: Ghost collectors dvd
14/11/2005: Road House sequel zonder Swayze
19/07/2005: Road House 2 in de maak

Neen, het gaat hier niet over het vervolg van The Number 23 (2007) (thank god), en al evenmin over de prequel van 1492 (1992), maar wel over de eerste geslaagde Stephen King prent sinds een jaartje of drie.

1408 (2007) is een character-driven thriller die zich afspeelt in een gesloten hotelkamer met als doel om ons de stuipen op het lijf te jagen met een afdaling in het onderbewustzijn waar demonen en duivelse kwelgeesten beslissen over leven en dood. De regie van de film is toevertrouwd aan de Zweed Mikael Håfström die we nog kennen Derailed (2005) met Jennifer Aniston en Clive Owen.

Korte inhoud: Mike Enslin (John Cusack) is een niet al te succesvolle schrijver van boeken over bovennatuurlijke fenomenen. Als research voor zijn nieuwe boek gaat hij op zoek naar de beruchte kamer 1408 in een New Yorks hotel. Vastbesloten te bewijzen dat de verhalen rondom de kamer een mythe zijn, schrijft hij zich in als gast, ondanks waarschuwingen van Mr. Olin (Samuel L. Jackson), de hotel-eigenaar. Hier vinden jullie de trailer en de officiële website.

De naam van Stephen King is al zoveel door het slijk gehaald met B-film - soms maar niet altijd tegen de zin van de auteur zelf - dat je er als filmdistributeur niet altijd wil mee uitpakken. Toch wel schrijnend dat veel van die adaptaties nauwelijks het niveau halen van de teksten waarop ze zich hadden geïnspireerd. Wat betreft het hardnekkige cliché, 'het boek is beter dan de film', geldt in ieder geval wel voor de Stephen King films.

Twee Stephen King adaptaties die bij mij een grote impact hebben nagelaten zijn Christine (1983) en Pet Sematary (1989). Maar andere prenten die ook wel de moeite waren zijn uiteraard Carrie (1976), The Dead Zone (1983), Stand by Me (1986), Dolores Claiborne (1995) en Apt Pupil (1998). En ik zou nog de Frank Darabont films vergeten of die huiveringwekkende Salem's Lot (1979) tv-film. Maar moest ik hier de oerslechte King-adaptaties opsommen dan zou deze blog meteen uit zijn voegen barsten. Gezien de remake-rage zouden ze beter eens een aantal van die waardeloze prenten aanpakken. Ze zouden de horror-meester zeker een dienst bewijzen.

Wat betreft 1408, het is niet de beste adaptatie, maar toch wel één van de betere Stephen King films. Het is zelfs de eerste horror in lange tijd waar Stephen King in eigen persoon volledig achter staat. En dat terwijl quasi de ganse filmzich ontrolt binnen de muren van een hotelkamer! Verwacht dus geen visueel verbluffende actie-sequenties of spannende achtervolgingen. Alles speelt zich af in die kleine ruimte en in de psyche van ons hoofdpersonage.

Ik ben zelf geen grote fan van de regisseur, maar de rest van de crew en de cast hebben in ieder geval voortreffelijk werk geleverd. Ik denk dan maar aan de input van producer Lorenzo di Bonaventura (Transformers, Stardust, Constantine) en scenarist Matt Greenberg (Reign of Fire) alsook het talentvolle schrijversduo Scott Alexander en Larry Karaszewski (Man on the Moon, The People vs Larry Flint, Ed Wood) die hier voor de eerste maal te doen hebben met een horrorprent. Deze laatste twee hebben er zeker hun tanden in gezet en een old-school horrorfilm gemaakt, in de stijl van Roman Polanski’s Rosemary’s Baby (1968), The Tenant (1976) en Repulsion (1965). Ze zijn daar trouwens aardig in geslaagd en ze mogen van mijn part nog meer horrorfilms schrijven. De psychologische terreur in hun scenario is allesomvattend, eenvoudig en zeer efficiënt. Het feit dat alles ook heel traag op gang komt zorgt er meteen voor dat we meer vertrouwd raken met het hoofdpersonage en ook meer betrokken zullen worden met de gruwel die hem zal tergen.

Ik kan er eigenlijk weinig over vertellen zonder te spoilen, maar als jullie nog de kamer 237 herinneren uit die andere film van Stephen King, The Shining (1980), dan hebben jullie een idee wat jullie te wachten staat. Dit is waarschijnlijk de slimste horrorfilm van het jaar en één van de betere films die momenteel in de bioscoop draait. Verwacht niet al teveel bloedspatten, gore, boormachines en kettingen zoals in al die Saw en Hostel films, maar geniet met volle teugen van 'echte' horror met een knappe vertolking van een schitterende John Cusack in een huiveringwekkende en claustrofobische huis clos van Stephen King. De film is te verkrijgen op DVD in een 'Special Steelbox 2 Disc Edition' met een directors cut (+ 15 minuten beeldmateriaal) en met twee alternatieve eindes. De film is ook te verkrijgen op HD DVD en Blu-ray.

***Related Posts***
04/09/2007: The Mist trailer
20/10/2006: The Mist van Stephen King verfilmd

Ik heb al eens aangegeven in een berichtje dat de acteurs een belangrijke factor zijn, zoniet dé belangrijkste, in Hollywood films. Het duurt soms jaren alvorens een productie een ster-acteur kan strikken voor een rol, maar eenmaal de ster heeft getekend kan de film niet snel genoeg in de bioscoop draaien - vaak met een scenario dat nog niet draaiklaar is. En geef toe, wanneer je een affiche ziet met Morgan Freeman en John Cusack heb je eigenlijk wel zin om iets meer te weten te komen over de prent. Dat had ik tenminste over The Contract (2006), een nieuwe thriller van Bruce Beresford (Double Jeopardy). De film spreekt me aan maar de trailer steekt behoorlijk knullig in elkaar en de promotie voor de film is héél bescheiden. Maar goed, ik dacht toch even de film in de aandacht te brengen.

Korte inhoud: Een gezellig familie-uitje krijgt een dodelijke wending wanneer de grootvader, de zoon en de kleinzoon het pad kruisen van een huurmoordenaar…

De thriller heeft iets weg van een tv-film die het geluk heeft gehad om opgepikt te worden door een Hollywood-regisseurs en vertolkt door een aantal sterren. Het budget, 25 miljoen dollar, lijkt voor een dergelijke thriller een heel bescheiden bedrag. Als deze prent uitdraait als een onsamenhangend en slecht geregisseerd zooitje, dan zou dit mij echt verwonderen. Niet alleen de stuntelende trailer en de zwakke promotiecampagne zijn aanwijzingen, maar ook de late releasedatum is niet altijd een goed voorteken. Wat zeg ik, de film heeft zelfs nog geen releasedatum gekregen voor België...

Gisteren The Ice Harvest (2005) gezien, een misdaadkomedie van Ghostbusters-acteur Harold Ramis (foto) die veel faam behaalde met de regie van komedies zoals Groundhog Day (1993) en Analyze This (1999). Het scenario van The Ice Harvest is gebaseerd op een boek van Scott Phillips.

Hoofdrolspelers John Cusack en Billy Bob Thornton kenden elkaar al van het komische drama Pushing Tin (1999). Andere rollen zijn voor Connie Nielsen (Gladiator), Randy Quaid (Brokeback Mountain, Kingpin) en Oliver Platt (Flatliners, A Time to Kill).

Korte inhoud: Het is kerstavond in het regenachtige en ingevroren Wichata in Kansas, en dit jaar heeft Charlie Arglist (John Cusack) misschien wel eens wat te vieren. Charlie, een advocaat die de smerige zaakjes van Wichata behandelt, en zijn weerzinwekkende en onwrikbare partner Vic Cavanaugh (Billy Bob Thornton) hebben meer dan twee miljoen dollar weten te verduisteren van een grote baas uit Kansas City. Toch is Charlie's echte kerstwens om er vandoor te gaan met de mooie Renata, de eigenares van een stripclub. Als buiten de storm opsteekt, begint iedereen zich af te vragen wat Charlie in zijn schild voert. De komende twaalf uur maakt Charlie de vreemdste capriolen op glad ijs. Hier is de trailer van de film en de officiële site.

Het verhaal en de talrijke plotwendingen zijn niet om over naar huis te schrijven, maar wel spannend genoeg om de aandacht erbij te houden. De regisseur pleziert ons met een aantal onderkoelde humor, maar is een stuk grimmiger dan de films die we van hem gewend zijn.

Als je de film gaat vergelijken met Fargo (1996), de al even onderkoelde film van de gebroeders Coen, dan is dit maar een magere “oogst”. Maar Fargo is dan ook ééntje in de duizend. Maar het zijn de knappe acteerprestaties die van deze film een slimme prent maken. Geen hoogvlieger, maar zeker een film die mag gezien worden. De film kwam in februari bij ons in de zalen maar is reeds te huur in de dvd-theek.