johan leysen

  • Het Vonnis (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Naast Prisoners (2013) kwam er vorig jaar een andere film in de bioscoop waarin het hoofdpersonage na een tragisch voorval het recht in eigen handen neemt. Ik heb het over de laatste film van Jan Verheyen, genaamd Het Vonnis (2013). Net zoals SM-rechter (2009) hebben we hier te maken met een Vlaamse rechtbank thriller. Het courtroom drama is een genre waarin de Amerikanen in uitblinken met films als Primal Fear (1996), The Accused (1988), A Few Good Men (1992), A Time to Kill (1996) of nog The Verdict (1982) en ik zou er nog tientallen kunnen opsommen.

    het vonnis,koen de bouw,jan verheyen,veerle baetens,Joke Devynck,Wouter Hendrickx,Hendrik Aerts,Johan Leysen,Chris Lomme,Jo De Meyere,Jappe Claes,Frank Van den Eeden,West of Memphis

    Korte inhoud: Het lot verscheurt het leven van Luc Segers (Koen De Bouw), die op de vooravond van zijn benoeming als CEO van een topbedrijf zijn vrouw Ella (Joke Devynck) en zes-jarige dochter verliest ten gevolge van een brutale moord. Luc ontwaakt in het ziekenhuis na drie weken coma en wordt snel op de hoogte gehouden van de feiten en met de hulp van inspecteur Vercauteren (Wouter Hendrickx) kan hij de dader met de vinger wijzen. De dader Kenny De Groot (Hendrik Aerts) wordt dan ook opgepakt. Maar door een onnozele procedurefout komt de dader op vrije voeten, nog voor het proces kan beginnen. Bij Segers gaan de stoppen springen en hij beslist dan maar het recht in eigen handen te nemen en zal zich daarna meten met de rechtsstaat die hem in de steek heeft gelaten.

    Laat ik misschien eerst beginnen met het positieve. Ik vind Het Vonnis één van de betere Jan Verheyen films. Het script is het gevolg van een persoonlijke verontwaardiging over het justitie-apparaat en deze woede heeft de regisseur nu ook gedeeld met zijn publiek. Het moet gezegd worden, Jan Verheyen kenmerkt zich vooral door zijn ietwat platte en zeemzoete films à la Team Spirit en Zot van A., die voornamelijk bestemd waren voor een tv-publiek. Hier lijkt hij iets meer gewicht in de schaal te willen leggen, en ik hoop dat hij op dit elan verder gaat.

    Het valt niet te betwijfelen dat er geacteerd wordt op hoog niveau en dan vooral door Johan Leysen, bekend van ondermeer "The Spiral", die hier een glansrol neerzet als advocaat van Segers. Daarnaast zien we ook een uitstekende Koen De Bouw die een zwaar getekende man speelt, en een briljante scène heeft met Chris Lomme. De andere acteurs, gaande van Jo De Meyere, Veerle Baetens en Jappe Claes hebben allemaal ook wel verdienstelijke bijrollen en de fotografie van Frank Van den Eeden houdt alles heel koel en strak. De kleurcorrectie is misschien wel iets te overdreven gedesatureerd en gecontrasteerd.

    Tot zover de pluspunten. Het Vonnis mag dan nog wel de intentie hebben breder te mikken dan het gewone tv-publiek, het slaagt er eigenlijk amper in om ons 2 uur lang te boeien. En het probleem ligt volgens mij bij het scenario die iets teveel platgetreden paden bewandelt en eigenlijk weinig nieuwigheden te vertellen heeft. Je weet trouwens al waar dit verhaal naar toe gaat van bij het begin en het is voor mij altijd een slecht teken wanneer ik te midden van de film naar mijn uurwerk zit te staren. Het script is noch een volwaardige vendetta film (de film suggereert de wraak-actie zelfs in flash back), noch een slimme rechtbank thriller. Dit scenario mist intrige en spanning. Je hebt ook moeite om meteen mee te leven met het hoofdpersonage, gezien er heel weinig karakter-ontwikkeling is alvorens de moordaanslag.

    Het Vonnis animated pictureHet Vonnis animated pictureHet Vonnis animated picture

    Het had veel interessanter geweest mocht Verheyen bijvoorbeeld de identiteit van de dader verborgen hebben gehouden. Het had naast een meer boeiende film ook een veel interessantere discussie opgeleverd over de gevolgen van vendetta acties. Nu wordt alles nogal simplistisch voorgesteld, alsof een juridische fout per se in het voordeel is van de dader. De documentaire West of Memphis (2012) heeft het ook over juridische dwalingen, maar met het gevolg dat 3 onschuldige jongeren 17 jaar achter de tralies vlogen en één ervan bijna ter dood veroordeeld werd. De film dringt ons ook iets teveel een mening op, en laat geen ruimte voor nuance. De slechterik is slecht, de procureur is emotieloos, de fout is al zo onnozel als wraakroepend en het slachtoffer is de ideale man met het ideale gezinnetje in het ideale leven. De dader, die nooit schuldig werd bevonden, werd zelfs door zijn advocaat afgespiegeld als een 'problem child'. Ik had zoiets van: "WHY?" Dit had het pleidooi kunnen zijn van de advocaat van Segers in het voordeel van zijn klant, maar dit werd hem op een dienstblad aangereikt door een gemene advocate met valse glimlach vol met blokjes op haar tanden (die blokjes zijn er niet voor haar personage maar de actrice had toevallig in die periode haar tanden willen rechtzetten - had bij momenten de indruk dat Sara De Roose het tot advocaat geschopt had). Het vonnis zag je dan ook al van ver aankomen.

    Kortom, ik denk dat Het Vonnis wel zijn publiek zal vinden, zeker in de hoek van de verzuurde Vlamingen die over alles en nog wat hun beklag doen. Maar veel wijzer zullen ze van deze prent echt niet worden, integendeel, het zal het geloof in de rechtsstaat nog meer een deuk geven. Laat me duidelijk zijn, het rammelt bij justitie, maar het is denk ik niet met populistische platitudes dat we hier iets aan zullen veranderen. Deze film snijdt immers te weinig in het vlees om echt te bloeden en indruk te maken. Qua niveau is het wel beter dan SM-Rechter, en het is verre van een slechte film, maar ik wacht nog op de eerste geslaagde rechtbank thriller. (quotering 2/5)

    Het Vonnis is vanaf volgende week 25 februari 2014 beschikbaar op DVD en Blu-ray met als bonus een aantal verwijderde scènes, een première verslag en een set-interview met regisseur Jan Verheyen. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur over de gehele film, want misschien tot leuke en vaak gênante stiltes had kunnen zorgen.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 19 februari 2014

     

    *** Het Vonnis trailer ***

  • Jeune et Jolie (2013) ***½ review

    Pin it!

    Van François Ozon had ik nog maar twee films gezien. Het verrassende Swimming Pool (2003) en meer recent zijn luchtige onderhoudende komedie Potiche (2010). Naar Jeune & Jolie (2013) ging ik dan ook kijken met de verwachting van niveau.

    françois ozon,jeune et jolie,swimming pool,potiche,Marine Vacth,Johan Leysen

    Dat mijn verwachtingen werden overtroffen kan ik niet zeggen, dat ik ontgoocheld was evenmin. Jeune & Jolie mist de diepgang of de uitwerking om de middelmoot te overstijgen. Maar in elk geval wordt je ongelofelijk gecharmeerd en verleid en gefascineerd door het hoofdpersonage. Op dat vlak zit de casting meer dan uitstekend.

    Korte inhoud: Isabelle (Marine Vacth) is een zeventienjarige tiener. Ze heeft een doodnormaal leven. Haar moeder heeft een nieuwe vriend, haar jonge broer loopt constant achter haar aan, ze heeft een goeie vriendin op school. Niets speciaals aan de hand. Na een korte affaire met een vakantielief, lijkt Isabelle steeds spannender zaken op seksueel vlak te willen doen en in het grootste geheim gaat ze werken als escort girl. Dat is zo wat de plot. Dat is qua verhaal hetgeen waarmee we het moeten doen. Beetje mager. Want over de beweegredenen waarom komen we amper iets te weten. Misschien hoeft dat ook niet. François wil duidelijk niet veel uitleggen maar ons gewoon laten zien wat Isabelle doet. Flanerend van het ene afspraakje naar het andere. In het begin aarzelend en bang, maar steeds meer komt de drang naar meer opzetten en wordt ze vuriger, een echte femme fatale. En dan ontmoet ze George (Johan Leysen). Een oudere man die ze wat regelmatiger ziet dan haar andere klanten.

    Als kijker zit je op het leven van Isabelle. Vier seizoenen lang, en ook vier songs lang. Ozon biedt ons een voyeuristische kijk op haar doen en laten. De sobere fotografie met eenvoudige lange headshots, statische beelden van de kamers waar de scènes en ook vrijpartijen zich afspelen is vanuit dat oogpunt heel functioneel. We observeren. We voelen ons ook voyeur maar tegelijk ook enorm gefascineerd en aangetrokken door Isabelle. Chance dat ze in het echte leven meerderjarig is, denk je opeens. Marina Vacth, de jonge actrice is dan ook oogverblindend verleidelijk. Ze heeft een heel sexy en erotische uitstraling en enkel haar blik brengt je in vervoering. Ze heeft die zeldzame schoonheid, die je af en toe bij modellen ziet en als fotograaf kan je maar dromen van dergelijke uitstraling en blik.

    françois ozon,jeune et jolie,swimming pool,potiche,Marine Vacth,Johan Leysenfrançois ozon,jeune et jolie,swimming pool,potiche,Marine Vacth,Johan Leysenfrançois ozon,jeune et jolie,swimming pool,potiche,Marine Vacth,Johan Leysen

    Gelukkig dat de actrice het spel enorm goed speelt en zowel haar klanten als de kijker weet te verleiden en mee te slepen in haar leven. Maar voor de rest is het een vrij mager verhaal dat puur een blik werpt op het dubbelleven van een jonge tiener. Om het met een beetje (te platte) boutade van een maat te zeggen "schoon tieten, matige film". De film werd genomineerd voor de Gouden Palm maar sleepte tot dusver geen prijzen in de wacht, ... niet naar de gewoonte van François Ozon.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 26 september 2013

    *** Jeune & Jolie trailer ***

  • Zomerhitte van Monique van de Ven

    Pin it!

    Er zijn heel weinig films van onze Noorderburen die bij ons terecht komen, met uitzondering van grote producties zoals Zwartboek (2006) van Paul Verhoeven. Maar hier is een thriller die zichtbaar de ambitie heeft om op commercieel vlak te overtuigen, weliswaar met heel wat minder middelen. De verfilmde Zomerhitte (2008), geschreven door de in oktober 2007 overleden schrijver Jan Wolkers, heeft deze ambitie.

    Zomerhitte poster

    Het boek had succes en verwacht werd dat ook de film alle records gaat breken, hoewel het boek uiteindelijk niets bijzonders was dan een thriller met een beetje geweld en een beetje seks. Maar je weet maar nooit, het zou niet de eerste keer zijn dat waardeloze troep op de n°1 komt te staan van de binnenlandse box-office. Ik heb de film zelf nog niet gezien dus laat ik ook in het midden of dit al dan niet de moeite waard is om te zien, maar hier hebben jullie in ieder geval een kleine beschrijving van het project en een beoordeling van de eerste beelden.

    Korte inhoud: Fotograaf Bob (Waldemar Torenstra) verliest zijn vriendin, Jara (Jelka van Houten), bij een terroristische aanslag in Afghanistan. Ruim een jaar later maakt hij op Texel een fotoreportage. Op het strand ontmoet hij Kathleen (Sophie Hilbrand), een beeldschone geschiedenisstudente, die in de plaatselijke disco werkt voor een louche, oude man, met de bijnaam 'De Mummie' (Johan Leysen). Een man die ook op het eiland vertoeft, een zekere Frederico Federici (Jeroen Willems), waarschuwt Bob voor de Mummie en voor Kathleen. Vanaf het eerste moment dat Bob haar ontmoet is hij in de ban van deze mysterieuze, vrijgevochten vrouw. Ze is ontwapenend en ongrijpbaar tegelijkertijd. Onopvallend probeert Bob haar te volgen. Is zij – net als hij - ook verliefd? Of gebruikt ze hem alleen maar voor haar duistere praktijken met de ongure maffia types die op het eiland rondhangen? Is dit de ware liefde of is het een nachtmerrie?

    De regie van de film wordt verzorgd door Monique van de Ven die met deze film haar debuut maakt. En leuk om weten is dat Monique zelf gespeeld had in een andere film naar een boek van Wolkers, met name Turks Fruit (1973) en trouwens ook in Brandende Liefde (1983). Wie zich de actrice niet meer zo goed voor de geest kan halen is hier een fotoreeks.

    De hoofdrol in de film wordt vertolkt door Sophie Hilbrand. Naast presenteren bij BNN (Mystery Party en het radioprogramma Storing) bleek de blonde Amsterdamse dus ook nog tijd te hebben voor het spelen in een film en met deze maakt ze dus ook haar debuut. Waldemar Torenstra neemt de rol van fotograaf Bob op zich. En af te leiden uit de eerste beelden van de trailer lijkt de relatie tussen die twee goed meevallen. Nu kijken de meesten al uit naar de fameuze masturbatiescène van Sophie Hilbrand, in de novelle op een bijna grappige manier beschreven.

    Is de film de moeite om op te wachten? Wel, zoals eerder gezegd is de 92 pagina tellende novelle van Wolkers geen hoogvlieger. Het is een mager misdaadverhaaltje met filterdun plot, gecombineerd met veel seks en beschrijvingen van de prachtige Texelse natuur. Het is de vraag in hoeverre Monique van de Ven trouw is gebleven aan het boek van een van de bekendste Nederlandse schrijvers. Zeker is dat er geen immense plotwijzigingen aangebracht zijn in het verhaal, dat door Moniques echtgenoot Edwin de Vries bewerkt werd tot een script. Verwacht dus de typische Wolkers-thema’s als de dood, geweld, natuur, religie en onverbloemde erotiek.

    De film komt op 20 maart 2008 uit in Nederland. Of er ook een release is gepland in België en de film daadwerkelijk zijn ambitie zal waar kunnen maken zal afhangen van het onthaal bij onze buren. Mochten er ondertussen al mensen zijn die de film hebben gezien mogen ze ons zeker vertellen of het al dan niet te smaken is.