De FilmBlog

Toen ik het nieuws op MTV en andere bronnen las dat deze 3 heren in een verfilming van het boek The Irishman gingen spelen, geloofde ik er niets van. Te mooi om waar te zijn dacht ik pessimistisch. En met reden want na het eindeloos wachten op de steeds uitgestelde maffiafilm Frankie Machine van Michael Mann met Robert De Niro in de titelrol en daarenboven het falen van Righteous Kill (2008) (wat een gemiste kans) kan een mens niet anders dan alle hoop verliezen in de productie van een nieuwe maffiafilm.

De nieuwe filmplannen zijn gebaseerd op de roman 'I Heard You Paint Houses' van Frank Sheeran, een maffiahuurmoordenaar die als bijnaam 'The Irishman' had. De carrières van deze 3 acteergoden zitten muurvast en dit is dé kans om terug in de schijnwerpers te komen. En dit in een droomproductie, met übermaffiafilmer Martin Scorsese achter de camera. Dat kan niet mislukken.

Maar warempel, het nieuwtje lijkt geen gerucht na het zien van dit interview met De Niro op MTV. Ik (samen met duizenden anderen) hunker naar een gewelddadige maffiaprent van het kaliber Casino (1995) of Goodfellas (1990). Ja, The Departed (2006) was goed maar het miste toch enkele elementen die de oudere gangsterfilms van Scorsese zo geniaal maakten. Het recente Eastern promises (2007) was ook een mooie film in dit genre, maar kon net niet tippen aan oudere klassiekers.

Gelukkig maar hebben we jaar na jaar het geniale The Sopranos mogen bewonderen, maar deze HBO-productie is ondertussen ook al weer 3 jaar afgelopen. Een op hol geslagen sadomasochist zoals Joe Pesci op het scherm zien daveren is steeds een genot geweest en een stevige karaktervertolking van De Niro wordt al jaren gemist in het hedendaags filmlandschap. Om nog te zwijgen over de energieke tirades van levende legende Al Pacino die het witte doek vroeger sierden. Ik hoop met heel mijn hart dat dit alles terugkomt in deze op til staande superproductie.

Dat Scorsese terug grootse plannen heeft met oude goudhaantjes was al langer bekend. Concreet voorbeeld: De op til staande biopic over Frank Sinatra (2011) die in de steigers staat met als vermoedelijke cast –jawel- De Niro en Pacino. Heerlijk toch? Even stilstaan trouwens bij het feit dat ons trio acteurs echt wel behoorlijk oud aan het worden zijn en het dan ook opportuun is dat ze nog in zo veel mogelijk topproducties gecast worden. Fans blijven al jaren op hun honger zitten. Ze zien de ene slechte productie na de andere. De Niro schiet hierbij de hoofdvogel af. Zijn recent oeuvre is om te wenen.

Opkomende films als Little Fockers (2010) en Stone (2010) zullen ongetwijfeld geen hoogvliegers worden en dit staat in schriel contrast met zijn hoogdagen van de jaren '80 en '90 met onder andere zijn hoogtepunt Raging Bull (1980), Scorsese’s beste film en De Niro's beste acteerprestatie tot op heden.

En Joe Pesci, wel, die hebben we al jaren niet meer op het grote scherm gezien. Zijn laatste optreden was een klein rolletje in The good Shepard (schokkend trouwens hoe hij verouderd is). Maar Joe maakt binnenkort wel zijn comeback met Love Ranch. Dit zou een topper moeten worden als we critici mogen geloven.

Pacino zien we ook nog weinig, zijn recente 88 minutes was een barslechte film en A righteous kill daar zijn geen woorden voor… Maar ja wat wil je, de machine van Hollywood evolueert en deze wil jonge opgetutte teenagers in grote rollen met een zo min mogelijke karakterontwikkeling en zo veel mogelijk CGI met als het kan een vleugje sex zodoende dat acteurs als Pacino en De Niro daar gewoon uit wegvallen. Een noemenswaardig gerucht dat Scorsese wat ruzie had met Robert De Niro de laatste jaren, droeg logischerwijze bij tot het opbergen van nieuwe projecten. Bovendien kan je het Marty niet verwijten dat hij andere stijlen en acteurs ging opzoeken om zijn carrière fris en veelzijdig te houden.

Zijn recentste productie is daar het ontegensprekelijk bewijs van: Hugo Cabret. Wie had er 15 jaar geleden gedacht dat Martin dit genre van film ging omhelzen? Wat denken jullie van deze nieuwe filmplannen? Kan Scorsese opnieuw een meesterwerk afleveren en kunnen Pesci, De Niro en Pacino hun carrières nieuw leven inblazen en terug iconische rollen neerzetten zoals weleer… Of zullen ze vervallen in een karikatuur van hun vroegere personages?

Deze Martin Scorsese-klassieker was in de periode van zijn release niet echt een mega-kassucces. Casino (1995) had een budget van 52 miljoen dollar maar haalde in de States slechts 42 miljoen binnen aan bioscoop-inkomsten. De film werd wel een succes in het buitenland met een omzet van 116 miljoen. Niemand durfde het woordje flop in de mond nemen maar de Amerikanen lagen er niet wakker van. Maar de prent kreeg een tweede leven op dvd en werd een echte hype.

Korte inhoud: Sam Rothstein (Robert De Niro), die met zijn succesvolle gokmethoden de bijnaam Ace kreeg, is een jeugdvriend van Nicky Santoro (Joe Pesci). Als Ace een carrière krijgt in een casino in Las Vegas volgt Nicky niet veel later, maar anders dan Ace begeeft hij zich wel met misdadige organisaties. Dan ontmoet hij Ginger (Sharon Stone), een vrouw die de mannen in haar zak heeft, maar geen nee kan zeggen tegen haar vorige vriend. Hij trouwt met haar, maar dat had hij beter niet kunnen doen.

Voor wie verzot was op Goodfellas (1990) zal ook hier van genieten, want de twee films vertonen een pak gelijkenissen op vlak van vorm als inhoud, en de twee prenten moeten niet onderdoen voor elkaar. Casino mocht wel iets meer ingekort worden, want met zijn bijna 3 uur is het af en toe een beetje teveel van het goede. Maar de visuele stijl die Scorsese toepast in wederom heel fascinerend en neemt de toeschouwer telkens bij verrassing. Hij springt namelijk van een flashy, glamoureus, kunstlicht, Vegas-stijl naar een iets documentair realistisch portret. En het zou geen Scorsese-film zijn zonder een nostalgische soundtrack en hier krijg je muziekstukken uit 3 decennia.

En er zit vaart achter want al bij de eerste minuut zien we Sam Rothstein door de lucht vliiegen nadat zijn auto werd opgeblazen. Daarna schieten we terug naar het begin van zijn loopbaan. De camera baant zich een weg door de pracht en praal van het gokleven in Las Vegas en achter de schermen. Het talent van Scorsese ligt hem hier dat alles heel authentiek aanvoelt, en dat is dan weer voor een groot stuk te danken aan het knappe boek & scenario van Nicholas Pileggi. De auteur kende vroeger iemand dat namens de maffia vier casino’s runde. Aan de hand van zijn verhaal heeft hij Casino geschreven.

Halverwege neemt de film een ongeziene wending en krijgen we een liefdesromance die eindigt in een haat-relatie, tussen Ace en zijn glamour callgirl Ginger. En met de jaren komt er ook steeds meer drugs en komen de verhoudingen tussen de mensen compleet anders te liggen. De toon van Casino verandert dan ook van swingende glamour naar hectisch en gewelddadig. Scorsese laat de teloorgang van een mens zien die ooit een talent had, succes kende, maar gaandeweg alles verloor. Het duurt allemaal misschien wel wat lang, maar het is zo episch in beeld gezet dat je begrijpt dat Scorsese moeilijk iets kon wegknippen. De drie hoofdpersonages krijgen alle ruimte om zich uit te drukken en de negatieve spiraal waar zij in belanden wordt dan ook op een efficiënte manier uitgewerkt.

De vertolkingen zijn op een hoog niveau met een De Niro die bij momenten herinneringen oproept van zijn Raging Bull (1980) rol. Ook Joe Pesci komt uit de sterk uit de hoek als de enige die zo enthousiast kan razen en tieren en anderen op de pijnbank leggen. Sharon Stone schittert eveneens en zet hier één van haar beste vertolkingen neer. Ditalles met prachtig camerawerk van Robert Richardson is deze film beetje bij beetje uitgegroeid tot een meesterwerkje. Casino was eerder uitgebracht op HD DVD, maar ondertussen ligt ook de Blu-ray versie op de markt. En als je thuis echt wil genieten van de mooie belichting van Robert Richardson, dan is dit ook het formaat die je in huis moet halen.

Eén van de betere trailers van het moment is die van The Good Shepherd (2006), een film geregisseerd door Robert De Niro en 12 jaar geleden geschreven door één van de betere scenaristen van het moment, Eric Roth (Munich, The Insider), en vertelt het verhaal van de oprichting in 1947 van één van de meest beruchte buitenlandse inlichtingendienst ter wereld, de CIA. De Niro heeft het project overgenomen van regisseur John Frankenheimer (Ronin) die stierf in 2002. Maar vooraleer Frankenheimer het script kreeg passeerde het in de handen van Francis Ford Coppola (The Godfather, Apocalypse Now), Wayne Wang (Chinese Box, Smoke, The Joy Luck Club) en Philip Kaufman (The Right Stuff). Dit om maar te zeggen dat dit verhaal een lange weg heeft afgelegd en uiteindelijk het daglicht zal zien.

Korte inhoud: Edward Wilson (Matt Damon), de enige getuige van zijn vaders zelfmoord en lid van de beruchte Skull and Bones Society, wordt gerekruteerd voor de nieuwe Central Intelligence Agency. Tijdens zijn studies op Yale blonk hij uit voor zijn geloof in eer en discretie. Tijdens zijn werk begint hij echter wantrouwig te worden in het licht van de Koude Oorlog paranoia. Hij krijgt meer macht maar zijn vertrouwen in de mensen rondom hem slinkt met de dag. Zijn toewijding komt met een prijskaartje, en hij zal stilaan zijn eigen idealen en zijn familie moeten opofferen.

De Niro had al bewezen dat hij een bekwame regisseur was met zijn vorige prent A Bronx Tale (1993), een intieme film van een vader-zoon relatie tijdens de jaren ’60 in de Bronx. Dit zal voor De Niro zijn eerste grote film worden met een indrukwekkende cast; Matt Damon, Angelina Jolie, Joe Pesci, Alec Baldwin, JohnTurturro, Jason Patric en Chazz Palminteri. Ook Leonardo DiCaprio kwam in aanmerking voor de hoofdrol, maar hij werd vervangen door Matt voor twee redenen. DiCaprio vroeg iets teveel geld en wou zijn prijs niet naar beneden brengen. Zijn hoofdrol in Scorsese’s The Departed bracht eveneens conflicten met die van The Good Shepherd.

Toen ik daarnet de trailer zag was ik eigenlijk verbaasd dat er weinig gunfights of echte actie-scenes in zaten, maar dat de focus lag op de intrige. En dat vind ik eigenlijk wel goed want deze film had zo gemakkelijk een cliché kunnen worden. Alles lijkt ingetogen en we kijken naar een soort gentlemen’s game, waar de deelnemers zich zo slim waanden dat ze op lange termijn beslissingen namen die niet altijd in het voordeel van de bevolking was. Ik kijk er in ieder geval naar uit. The Good Shepherd verschijnt in de zalen vanaf 21 maart 2007.

Update 10/02/2007: Robert De Niro wil een filmtrilogie regisseren over de Koude Oorlog. De 63-jarige acteur en regisseur is al sinds zijn jeugd gefascineerd door de wapenwedloop tussen het Westen en het Oostblok. The Good Shepherd, het eerste deel uit de geplande trilogie, heeft in ieder geval indruk gemaakt op diverse filmfestivals. Als er een vervolg op The Good Shepherd komt, moet het verhaal zich afspelen vanaf 1961, toen de Berlijnse muur werd opgericht, tot aan de val van de muur in 1989. Het derde deel zou dan van 1989 tot het heden spelen. Dit liet De Niro weten tijdens een persconferentie in Berlijn.