jessica lange

  • The Gambler (2014) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het helpt een goed karakter te hebben voor een geslaagde film, spijtig genoeg is dat niet echt het geval bij deze The Gambler (2014), de nieuwe film van Rupert Wyatt (Rise of the Planet of the Apes ) naar een script van William Monahan (The Departed, Body of Lies).

    the_gambler_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: Een docent literatuur, Jim Bennett (Mark Wahlberg), kampt met een destructieve gokverslaving. Wanneer zijn schulden blijven toenemen, probeert hij zijn geluk te beproeven in Las Vegas. Helaas gaat dat niet zoals hij hoopt, waardoor zijn toekomst in de handen van de maffia komt te liggen. Hij zit voor $240.000 in schulden bij Lee (Alvin Ing), de houder van een ondergrondse gokken ring, en nog eens $ 50.000 bij Neville Baraka (Michael Kenneth WilliamsJohn Goodman) en zijn moeder Roberta (Jessica Lange), om zo wat tijd te winnen. Ondertussen blijft hij wel een inspiratiebron voor zijn studenten. Hij identificeert Amy Phillips (Brie Larson) als een potentieel schrijvend wonderkind, Dexter (Emory Cohen) als een geniale tennisster, en confronteert Lamar Allen (Anthony Kelley), een student die van plan is om een NBA-basketballer te worden.

    De film is gebaseerd op The Gambler (1974) met James Caan, en zou je eigenlijk kunnen spreken over een remake. De oorspronkelijke producers van de originele film, Irwin Winkler en Robert Chartoff zijn ook opnieuw van de partij. Eigenlijk had dit een Martin Scorsese / Leonardo Di Caprio film moeten worden, maar het draaide anders uit, en misschien hadden ze wel gelijk om hiervoor te passen.

    Vreemd genoeg werd er met geen woord gesproken over de auteur James Toback die het oorspronkelijke scenario had geschreven en wat uiteindelijk zelf gebaseerd was op zijn eigen leven. In een interview op Deadline was hij zelfs niet te spreken over de het feit dat zijn naam nergens werd vernoemd. Op Imdb is zijn naam dan toch opgenomen. Maar blijkbaar zou de scenarist zijn script hebben verkocht (voor een slordige 50'000 dollar), incluis al zijn rechten. Bij ons ligt dit uiteraard wel iets anders. Zo zie je nog steeds Bart De Pauw staan als scenarist op de remake van The Loft (2014), ook al staat er naast zijn naam 'written by' en wordt Wesley Strick gezien als de scenarist - ook al was het een zo goed als copy-paste script. Het is het minste wat je kan doen om de artiest/auteur te respecteren, want zonder hem zou de film er gewoon niet zijn.

    the_gambler_2014_pic01.jpgthe_gambler_2014_pic02.jpgthe_gambler_2014_pic03.jpg

    Wyatt slaagt er wel in zijn acteurs goed te sturen en Wahlberg is op zijn best wanneer hij stoer praat, maar is absoluut niet geloofwaardig als de cynische professor. Het acteertalent van Jessica Lange, John Goodman, en in het bijzonder Brie Larson worden dan weer allemaal onderbenut. De regisseur probeert nu en dan terug te grijpen naar datgene wat werkte in de versie van 1974, zoals met die geslaagde onderwater-scènes, maar slaagt er niet in op een efficiënte wijze die moeder-zoon relatie van de grond te krijgen. Wat overblijft is een toch wel frustrerend oppervlakkige film die haar personages net zoveel vervreemdt ams zijn publiek.

    De DVD & Blu-ray worden door Universal uitgebracht op 3 juini 2015. Op de Blu-ray vinden jullie niet alleen verwijderde scènes, extended scenes en heel wat making-off filmpjes rond de adaptatie, de kostuums, de locaties en in de psyche van het hoofdpersonage. Het enige wat we niet vonden was de audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 2 juni 2015

     

    *** The Gambler trailer ***

  • Rob Roy (1995) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vanavond kunnen de ladies zich nog eens vergapen aan Schotse mannen in rokken, want Rob Roy (1995) maakt zijn terugkeer op VTM om 23u45. Wanneer je deze film bekijkt zou je denken dat Liam Neeson eigenlijk nog steeds dezelfde actieheld is als deze van de recente Taken films. We zouden haast vergeten dat de man ook nog Oskar Schindler, de Duitse industrieel die honderden joden van de gaskamer redde, heeft vertolkt in Schindler's List (1993) of nog een Ierse vrijheidsstrijder in Michael Collins (1996).

    rob_roy_1995_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: In de Schotse Hooglanden, rond het jaar 1700, probeert Rob Roy (Liam Neeson) om zijn kleine dorpje een betere toekomst te bieden. Hij leent geld van de gewetenloze edelman James Graham, Duke of Montrose (John Hurt) om zo vee te kunnen kopen, waarmee hij kan fokken. Zo wil hij een aandeel in de veemarkt verkrijgen. Wanneer het geld van hem gestolen wordt is hij gedwongen om een soort Robin Hood-bestaan te gaan leven, om zo zijn familie te redden. Wanneer zijn vrouw Mary (Jessica Lange) verkracht wordt door de rechterhand van de Duke, Archibald Cunningham (Tim Roth), slaan de stoppen van deze boomlange Ier toch even door.

    Rob Roy is net zoals Schindler en Collins een historische, romantische, diepmenselijke held, die in staat is buitengewone zaken te doen. Deze held heeft veel gemeen met die andere Schot, William Wallace uit Braveheart (1995), maar het verschil is dat deze prent het iets minder moet hebben van beenamputaties en overdreven pathos. Wat ze beiden gemeen hebben is dat het mannen zijn met waarden, in plaats van sterke spieren. Ze willen hiervoor ook sterven, en dat maakt van hen geduchte tegenstanders. Het feit dat het ook gaat om historische personages (al dan niet wat geromantiseerd) maakt alles net iets boeiender. Ook de knappe muziek van Carter Burwell is een pluspunt, een minpunt is dan weer de vele anachronismen (fouten in de kostuums, foute muziekinstrumenten, neonlampen die in beeld komen, ...).

    Het is in essentie een soort western met kilts en sabels; een confrontatie tot de dood tussen mannen in weidse landschappen. En met deze heroïsche kruising van een versleten swashbuckler-film en een romantische saga, heeft regisseur Michael Caton-Jones teruggekeerd naar zijn Schotse roots, en met succes wat de film maakte een behoorlijke beurt aan de box-office en zeker ook op de home cinema markt. Zijn filmstijl is wel schatplichtig aan die klassieke avonturenfilms uit de jaren 20 tot 50 met de Robin Hood's en The Three Musketeers films, maar het script van Alan Sharp heeft er wel een moderne in your face twist aan gegeven met de introductie van een echt wel boosaardige en verwijfde villain en de brute kracht van een man wiens eer en dat van zijn vrouw op het spel staat. De eindconfrontatie tussen Cunningham en Roy is meteen ook een clash tussen de cinema van vroeger en deze van nu. Het is tevens één van de beste zwaardgevechten-scènes die ooit verfilmd werd.

    Rob Roy animated pictureRob Roy animated picture

    Een regisseur kan ofwel een talentvolle (commerciële) beeldjesmaker zijn zoals een David Fincher, Christopher Nolan of James Cameron, een regisseur die iets te vertellen heeft zoals een Michael Haneke of zelfs een Oliver Stone of regisseurs met een eigen filmstijl zoals een David Lynch of Quentin Tarantino. In sommige gevallen blinken ze uit in acteursregie, maar het is een rariteit dat één man al die kwaliteiten bezit. Caton-Jones behoort tot de eerste groep, een commerciële beeldjesmaker. Spijtig genoeg blinkt de regisseur niet uit in zijn beeldvoering en zijn de mise-en-scenes niet altijd even overtuigend. Caton-Jones is tevens een waardeloos acteurs-regisseurs en zelfs met al die sterren in zijn film voelt deze prent behoorlijk stijf aan en zijn de vertolkingen allesbehalve spontaan. Maar een met een Tim Roth, Jessica Lange, John Hurt, Brian Cox en Liam Neeson in de hoofdrollen redt je het wel als regisseur. En op het einde van de rit is het een vrij ontspannend avontuur.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 17 april 2015

     

    *** Rob Roy trailer ***

  • King Kong (1976) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Kijk, ik zal er geen doekjes om winden, de King Kong (1976) versie van producer Dino De Laurentiis is erover en allesbehalve respectvol voor het origineel. Maar net daarom heeft de film ook zijn verdiensten, en is op heel wat vlakken zelfs leuker dan de King Kong (2005) versie van Peter Jackson. Beide versies hebben wel hun inspiratie gezocht in de superieure King Kong (1933) versie van Cooper en Schoedsack, die nog steeds onovertroffen blijft. Uiteraard is de laatste versie van de gorilla véél beter geanimeerd en was de fotografie indrukwekkender (had ook 350 keer meer budget dan het origineel), maar er is meer nodig dan ‘beauty’ en ‘beast’ voor een geslaagde prent te maken.

    king_kong_1976_blu-ray.jpg

    Het eerste wat opviel in de film is uiteraard de meer realistische gorilla, in tegenstelling tot de stop-motion gorilla in de versie van de jaren 30 hebben we hier Rick Baker die in verschillende sequenties een gorilla-pak heeft gebruikt. En voor een film uit de jaren 70 was dit best wel overtuigend, hoewel de film niet echt de Academy Award verdiende voor speciale effecten. Bij één shot van ongeveer 10 seconden tijdens de New York sequentie zien we de mechanische King Kong van Carlo Rambaldi in ware grote. Dit moet één van de pijnlijkste momenten zijn van de film. Dit hadden ze uit de montage moeten knippen, want het ziet er allesbehalve realistisch uit. Maar gezien de producers hiervoor 1,7 miljoen dollar voor hadden betaald moest het toch zijn plaatsje hebben in de film. Rick Baker heeft met zijn goedkoper apenkostuum de film gered, zoveel is duidelijk. Ook de close-up shot waar de jonge vrouw op de neus timmert van Kong, werkt niet. Uiteraard heeft de 3D animatie in de versie van 2005 heel wat meer overtuigingskracht, maar deze cgi-techniek stond in die periode nog in zijn kinderschoenen. Het tweede wat ik zo treffend vond aan de film was het efficiënte scenario van Lorenzo Semple Jr. (Three Days of the Condor) met zijn leuke dialogen, maar ook de bewuste campy scènes zorgen ervoor dat alles heel genietbaar en ontspannend blijft.

    Er zitten compleet foute scènes in de film, en vandaar ook de vele negatieve reviews, maar deze fouten wegen zeker niet op tegen al de punten die de film scoort. En dat brengt me bij de voortreffelijke cast die zich perfect in de sfeer van de film weten in te werken onder begeleiding van regisseur John Guillermin (The Towering Inferno). Hier is geen sprake van een gillende en krijsende Naomi Watts die vooral dienst doet als decorstuk, van wie we enkel te weten komen dat ze aan het begin van de film honger heeft en dat aan het einde haar kapsel nog steeds in model ligt, ondanks de felle wind bovenop de Empire State. Hier zien we een emotionele, speelse en verleidelijke Jessica Lang die duidelijk tegengewicht bezorgt aan het gigantische monster. Lange maakte met deze film haar debuut en verkreeg al meteen een Golden Globe.

    Korte inhoud: Olie-executive Fred Wilson (Charles Grodin) gaat met een schip en bemanning naar een afgelegen eiland in de buurt van Sumatra om er olie te vinden (in de jaren 70 kende de wereld ook een olie-crisis). De antropoloog met lange haren, Jack Prescott (Jeff Bridges), glipt mee op het schip omdat hij vermoedens heeft dat er ook iets anders op het eiland is. Tijdens de tocht onderscheppen ze een rubberen reddingsbootje met een jonge actrice die zich niets meer kan herinneren van de geleden schipbreuk. Eenmaal op het eiland wordt de jonge Dwan (Jessica Lange) ontvoerd door de inboorlingen die haar willen offeren aan Kong, een reusachtige gorilla.

    Daar waar Star Wars geen digitale heruitvinden nodig had (in de vorm van voorbij lopende beestjes) zou deze film daarentegen wel een opknapbeurt kunnen gebruiken, zowel op beeld als op de klankband die iets te gedateerd wordt. Zoals ik al eerder had vermeld zijn er een aantal scènes met Kong die iets minder statisch mochten zijn, maar ook de montage laat nu en dan steken vallen. Neem nu de eind-sequentie op de Twin Towers waar Kong wordt aangevallen door de helikopters. De gorilla slaagt er in één helikopter in stukken te slaan, maar de monteur van de film had dit blijkbaar niet door wat in de opeenvolgende shots zien we hetzelfde aantal rondvliegen. Ok, dit zijn schoonheidsfoutjes, maar deze horen niet thuis in een productie op dit niveau met dergelijk budget.

    King Kong 02 picKing Kong 01 picKing Kong 03 pic
    © Universal Pictures Benelux / Dino De Laurentiis Company

    Maar daar waar de romance volledig in het water valt in de versie van Peter Jackson (alsook de versie uit de jaren 30), werkt de romantiek hier op twee fronten. Zowel de relatie van Dwan met de antropoloog als met het beest worden bijzonder knap uitgewerkt. In het origineel hadden we een haat-relatie tussen Ann en het beest, hier zien we dat Dwan gevoelens krijgt en op het einde zelfs de aap in bescherming wil nemen. Er zit ook een prachtige scène in de film op een geweldige en fel onderschatte muziekscore van John Barry waar we Kong zien die Dwan aan het droogblazen is. Dit zijn de scènes die op het netvlies blijven plakken. Dit zijn de scènes die de filmgeschiedenis ingaan. Dergelijke scènes vind je niet in de recente King Kong remake. Daar moet je het stellen met ridicule danspasjes en jongleer-kunstjes die meer op de zenuwen werken dan iets anders.

    Maar ook de cinematografie van Richard H. Kline is indrukwekkend en komt goed tot zijn recht in de Blu-ray versie van de film. De boten die zich een weg banen door de dikke mist, de suspens fotografie bij de presentatie van King Kong, alsook de fotografie van eiland zijn aangrijpend.

    Kortom, het is geen hoogvlieger maar voor een film met een gorilla van 12 meters hoog is dit toch wel een zeer ontspannende prent waar je meteen een haat/liefde relatie aan overhoudt. De stijl van de film is heel apart en wellicht niet bestemd voor heel wat mensen, maar gezien het onderwerp denk ik dat deze campy en cynische aanpak heel verdienstelijk is. Universal heeft de film uitgebracht op Blu-ray met een knappe high-def widescreen transfer met veel contrast en een mooi en correct kleurenpalet. Ook King Kong ziet er veel robuuster en scherper uit dan wat ik had gedacht. Af en toe zie je wel een licht verschil in korrel tussenin bepaalde shots, vooral de shots waar gewerkt werd met miniaturen. Er zijn geen extra’s van belang, maar al bij al zeker een Blu-ray die niet mag ontbreken aan jullie collectie.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 4 juni 2009

    ***Related Post***
    18/12/2005: King Kong (2005) filmbespreking

     

    *** King Kong (1976) trailer ***

  • Camilla Belle als Mary, Mother of Christ

    Pin it!

    Het is al een tijdje geleden dat we nog eens gezegend werden door een 'bijbel-film'. De laatste die ik me kan herinneren is de niet onaardige en verrassende The Passion of the Christ (2004) van Mel Gibson. Nochtans staat de bijbel, en dan vooral het Oude Testament, bol van interessante verhalen die zeker het verfilmen waard zijn. In een artikel dat onlangs verscheen op Variety zou er een Cecil B. DeMille-achtige bijbelse prent aan komen over Mary, Mother of Christ.

    Aloe Entertainment has put together its New Testament ensemble for Mary, Mother of Christ. Camilla Belle (10,000 BC, Push) will star as the titular character and will be joined by the Irish actor Jonathan Rhys Meyers in the dual roles of Gabriel and Lucifer and Peter O'Toole (76) as Symeon.

    >

    Al Pacino and Jessica Lange are in talks to play Herod and Anna the Prophetess. Argentine helmer Alejandro Agresti (Valentin, The Lake House) is directing the film, which begins lensing in Morocco in May.

    De film zou in april van 2010 in de bioscopen moeten draaien, maar de cast die werd opgetrommeld voor deze prent is in ieder geval reeds indrukwekkend. Ook de regisseur die werd gekozen is niet van de minste. Het verbaast mij dan ook een beetje dat weinig sites deze film hebben opgemerkt. Jonathan Rhys Meyers als Lucifer is gewoon een schitterende zet en Camilla Belle is niet alleen een streling voor het oog, maar ze kan ook nog acteren en heeft die Maria-vibe. Ook Pacino en Jessica Lang zijn van de partij dus dit kan eigenlijk moeilijk een slechte film worden. Tenzij ze op het idee komen om er een musical van te maken, maar ik heb zo niet de indruk.

    ***Related Posts***
    06/08/2006: Mel Gibson aan de schandpaal genageld
    22/11/2004: Mel Gibson wil geen reclame voor Christus