jeremie renier

  • Frankrijk rolt de rode loper uit voor de Vlaamse cinema

    Pin it!

    Van 24-31 maart komen maar liefst 18 films in de aandacht in Straatsburg in Frankrijk. Het filmfestival heeft als thema 'De Andere Belgische Film' (l’Autre Cinéma Belge). Hier is de poster van het evenement. En het is Waste Land (2014) van Pieter Van Hees die de spits mag afbijten. De film zal nadien vertoond worden in het reguliere circuit de volgende dagen. Hopelijk nadien in ons land!

    waste_land_2014_poster_pieter_van_hees.jpg

    Korte inhoud: In Waste Land volgen we Leo Woeste (Jérémie Renier) die samen woont met zijn vriendin Kathleen (Natali Broods) en haar vijfjarig zoontje Jack in een wijk in Brussel. Als hoofdinspecteur Moordzaken komt hij dagelijks in aanraking met de onderbuik van de stad en vecht hij een soort persoonlijke guerrilla uit tegen de zieken van geest die de stad bevolken. Maar het criminele Waste Land brengt hem steeds meer aan het wankelen. Zijn gezin en de nodige dosis Xanax houden hem nog overeind.

    Maar ook de nieuwe film van Hans Herbots (Verlengd Weekend), de thriller De Behandeling (2014), is één van de geselecteerde films. Deze film werd bij ons vorige zomer al uitgebracht op Blu-ray. Ook Lucifer (2014) van Gust Van Den Berghe (Blue Bird) heeft er zijn plaats naast de Vlaamse horrorprent Welp (2014) van Jonas Govaerts, Labyrinthus (2014) van Douglas Boswell, Kid (2012) van Fien Troch, de debuutfilm Violet (2014) van Bas Devos en de nieuwe film van Geoffrey Enthoven (Hasta la Vista), de komedie Halfweg (2012)

    Korte inhoud: In deze film zien we Stef (Koen De Graeve) die te midden van een scheiding zit en verhuist naar een prachtig huis dat hij flink onder de prijs heeft kunnen kopen. Daar wil hij in alle rust de dingen op een rij zetten, maar die rust wordt al snel verstoord. De vreemde Theo (Jurgen Delnaet), die als een natte zwerver te pas en te onpas in het huis opduikt, beweert de ware eigenaar te zijn. Stef wil niet wijken en de pesterijen tussen de twee mannen lopen compleet uit de hand. Tot Stef ontdekt dat Theo inderdaad de vorige eigenaar is. En twee jaar geleden overleden. Maar dan staat er plots een jong meisje aan de deur en keert de rust weer. Of toch niet helemaal.

    Laten we hopen dat onze Vlaamse filmmakers voldoende de show kunnen stelen in het hexagoon. Het aanbod is in ieder geval gevarieerd en er is voor iedereen wel wat: van artistieke auteursfilms tot commerciële thrillers en vlotte komedies.

    *** Waste Land trailer ***

  • Twee Franse biopics over Yves Saint Laurent

    Pin it!

    Er zijn dit jaar twee Yves Saint Laurent biopics in omloop. Enerzijds is er de brave versie genaamd Yves Saint Laurent (2014) van Jalil Lespert, en een meer gewaagde en persoonlijke versie genaamd Saint Laurent (2014) van Bertrand Bonello.

    Korte inhoud YSL: Parijs, januari 1958. De 21-jarige Yves Saint Laurent (Pierre Niney) werd aangeduid als opvolger van Christian Dior en stelt zijn eerste collectie voor. Op diezelfde succesvolle dag ontmoet hij Pierre Bergé (Guillaume Gallienne), meester in het vak, die de liefde van zijn leven en zijn zakenpartner wordt. Beiden zullen elkaar nooit verlaten. Drie jaar later richten ze het bedrijf Yves Saint Laurent op, inmiddels uitgegroeid tot een van de beroemdste merken in de luxe modewereld. Is reeds vanaf 6 augustus 2014 te verkrijgen op DVD en Blu-ray (105 minuten).

    yves_saint_laurent_2014_poster.jpgsaint_laurent_2014_poster.jpg

    Korte inhoud SL: Film over het leven van Yves Saint Laurent (Gaspard Ulliel), de bekende Franse modeontwerper die eerst voor Dior werkte om nadien samen met zijn vriend Pierre Bergé (Jérémie Renier) met zijn eigen modelabel te beginnen. Het verhaal richt zich voornamelijk op de periode tussen 1965 en 1976, wanneer Saint Laurent zijn topjaren kende op professioneel vlak, maar zijn meest bewogen jaren kende op persoonlijk vlak. De mode-ontwerper hield er nogal een extravagante levensstijl op na. De film komt op 24 september 2014 bij ons in de bioscoop (150 minuten).

    yves_saint_laurent_2014_pic01.jpgsaint_laurent_2014_pic01.jpg
    yves_saint_laurent_2014_pic02.jpgsaint_laurent_2014_pic02.jpg

    Vorig jaar stuurde Frankrijk "Renoir" naar de Oscars, een biopic over de laatste jaren van de impressionistische schilder, maar die haalde de eerste selectie niet. Dit jaar heeft Frankrijk opnieuw een biopic naar de oscars gestuurd, en de eer ging naar Saint Laurent. En het moet gezegd worden, daar waar je bij de trailer van de eerste film bijna in slaap valt, merk je op dat de tweede film net iets meer plezier heeft beleefd in hun zoektocht naar een uitdagende filmstijl. De casting bestaat niet alleen uit charismatische mannen (dit in tegenstelling tot de andere film), maar het zijn stuk voor stuk talentvolle acteurs. Zelfs bij de actrices pakken ze uit met de knappe Léa Seydoux en de blonde stoot Aymeline Valade. Ik moet de twee films nog niet dus ga ik me niet uitspreken over de kwaliteit ervan. Ik laat het aan jullie over of je eerder kiest voor een meer waarheidsgetrouwe maar saaie biopic of een meer verzonnen maar boeiende biopic.

    *** Yves Saint Laurent + Saint Laurent trailer ***

  • The Tree of Life wint Gouden Palm

    Pin it!

    Je zult het maar meemaken, je wint de Grote Prijs in Cannes en je bent een beetje teleurgesteld. Dat overkwam Jean-Pierre en Luc Dardenne, nadat ze op een 3de Gouden Palm (dé echte grote prijs) hadden gehoopt voor Le Gamin au Vélo (2011) met Cécile De France. De broers hadden met Rosetta (1999) en L’enfant (2005) wel de hoofdvogel afgeschoten.

    Korte inhoud: Het verhaal gaat over de 11-jarige Cyril (Thomas Doret) die door zijn vader (Jérémie Renier) in een internaat is geplaatst. Maar als zijn vader de belofte hem daar uit te halen niet nakomt, ontsnapt Cyril uit het tehuis en probeert tevergeefs zijn vader weer op te zoeken. Achtervolgd door mensen uit het internaat, wordt hij opgevangen door een jonge vrouw, Samantha (Cecile de France).

    cannes,gouden palm,Luc Dardenne,jean-pierre dardenne,rosetta,cecile de france,le gamin au velo,Thomas Doret,Jeremie Renier,The Tree of Life,Terrence Malick,Habemus Papam,Nanni Moretti,Melancholia,lars von trier,kirsten dunst,Pedro Almodovar,Paolo Sorrentino,Aki Kaurismaki,Jean Dujardin,Nicolas Winding Refn,drive

    De eer van de Gouden Palm ging dit jaar naar The Tree of Life (2011) van Terrence Malick, een film die nu al wordt getipt als de Oscarwonnaar van 2012. Malick maakt geniale films, maar won nog nooit een Oscar.

    Maar de broers hadden er zich al een beetje op voorbereid, gezien hun ingetogen en diep humanistische film niet meteen een topfavoriet was en er heel wat concurrenten waren, zoals Nanni Moretti met Habemus Papam (2011) en Melancholia (2011) van de verbannen Lars Von Trier met Kirsten Dunst die in Cannes gelauwerd werd als Beste actrice. Daarnaast zaten ook Pedro Almodovar (La piel que habito), Aki Kaurismaki (Le Havre) en Paolo Sorrentino (This must be the place) in competitive, naast de film van Terrence Malick natuurlijk.

    cannes,gouden palm,Luc Dardenne,jean-pierre dardenne,rosetta,cecile de france,le gamin au velo,Thomas Doret,Jeremie Renier,The Tree of Life,Terrence Malick,Habemus Papam,Nanni Moretti,Melancholia,lars von trier,kirsten dunst,Pedro Almodovar,Paolo Sorrentino,Aki Kaurismaki,Jean Dujardin,Nicolas Winding Refn,drivecannes,gouden palm,Luc Dardenne,jean-pierre dardenne,rosetta,cecile de france,le gamin au velo,Thomas Doret,Jeremie Renier,The Tree of Life,Terrence Malick,Habemus Papam,Nanni Moretti,Melancholia,lars von trier,kirsten dunst,Pedro Almodovar,Paolo Sorrentino,Aki Kaurismaki,Jean Dujardin,Nicolas Winding Refn,drive

    Toch wel vreemd dat uitgerekend deze film geen Gouden Palm kreeg. Dit moet wel de meest toegankelijke film zijn uit hun gehele minimalistische oeuvre, zeker met een actrice als Cécile De France in de hoofdrol. Let wel, het blijft mijlenver verwijderd van mainstream cinema. Verder op het filmfestival won Jean Dujardin de prijs voor de beste mannelijke vertolking en Nicolas Winding Refn de prijs voor beste regie voor Drive (2011). Le gamin au vélo is sinds woensdag te zien in de Belgische bioscoopzalen.

    ***Related Post***
    20/12/2010: The Tree of Life trailer

  • In Bruges (2008) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Velen onder jullie hebben misschien Jean-Claude Van Damme gespot in Schaarbeek tijdens die Frans-Belgische filmopname Codename: JCVD, maar wie onder jullie heeft Ralph Fiennes en Colin Farrell aan het werk gezien In Bruges (2008)?

    In Bruges poster

    Inderdaad, deze twee Hollywood posterboys hebben in februari tot maart van 2007 de stad onveilig gemaakt; waaronder het Minnewaterpark, de kunstacademie, de Dijver, Opus Latino aan de Garre, de markt en nog een boel andere locaties. Spijtig had ik het zelf te druk om af te dalen naar het Venetië van het Noorden, maar ik ken wel een pak mensen die met hun verrekijker op de loer lagen en die mijn mailbox nadien hadden volgepropt met verre-astands-beelden van zwanen op het water, naast een gigantisch bladerendek waartussen ik nog net het gezichtje van Colin Farrell kon ontwarren…of was het dat van een figurant. Enfin, een heuse belevenis was het blijkbaar.

    Korte inhoud: De film gaat over twee huurmoordenaars, Ray (Farrell) en Ken (Brendan Gleeson), die tijdens een aanslag op een katholieke priester in Londen ook een kind doden. Ze vluchten naar Brugge waar Ray niet alleen wroeging krijgt over de dood van het kind, maar ook een meisje ontmoet, Chloë (Clémence Poésy). Terwijl ze zich gedragen als toeristen krijgen ze ondertussen ook heel wat aanvaringen met de lokale bevolking, een dwerg-regisseur uit de States en een paar Hollandse hoertjes. Maar op een gegeven moment krijgt Ken de opdracht van baas Harry (Fiennes) om zijn kompaan te vermoorden. Hier is de trailer.

    Qua verhaal valt In Bruges al bij al nog mee, maar dit is een karakterfilm, en waarschijnlijk wel één van de beste karakterfilms die ik de laatste maanden heb gezien. De dialogen zijn zalig en het acteerwerk is verbluffend. Brendan Gleeson is fantastisch en Fiennes is wederom verbluffend. Er zitten heel wat interessante plotwendingen in en het einde is best wel een verrassend stukje cinema. In tegenstelling tot een film als Rovdyr (2008) hebben we hier te maken met een stortvloed aan dialogen, die verschillende relaties weet te ontbloten. We worden meegesleurd met vijanden die vrienden worden en vrienden die zich tot gezworen vijanden bekeren, en dit alles gekruid met intrige en humor. Scenarist en regisseur Martin McDonagh (die eerder de oscar-winnende kortfilm Six Shooter maakte) heeft hier zeker bewezen dat een goed scenario nog altijd aan de basis ligt van een geslaagde film, en in dit geval zijn debuutfilm die met een bescheiden 12,5 miljoen dollar is gemaakt.

    Het mooie aan deze prent is dat alles nogal onvoorspelbaar is. Je verwacht een hitman-film, maar alles begint uiteindelijk na die ene 'hit' in Londen, en we krijgen een heftig drama te zien die doorprikt wordt met momenten van humor en romantiek. Alles voelde heel natuurlijk aan, alsook de veelvuldige scheld- en vloekwoordjes. Maar wat had je anders verwacht van twee mannen die mensen doden voor de kost.

    Het enige minpuntje aan deze Belgische/Engelse film was zijn duurtijd, die gerust met 15 minuten ingekort had kunnen worden. Niet dat het saai was of de dialogen vervelend, maar het had allemaal voor mij iets meer gebald mogen zijn. Ook wat spijtig dat er zo weinig Belgische talent werd gebruikt in deze film, zowel in de cast als in de filmploeg. Enkel Jérémie Renier kon met veel overtuiging onze driekleur vertegenwoordigen. De film zal bij ons in maart in de bioscoop vertoond worden. Zeker wel een bezoekje waard!

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 15 februari 2008

     

    *** In Bruges trailer ***