De FilmBlog

Het nieuwe gezicht in Hollywood, waar het publiek voor schijnt te vallen, is de Amerikaanse actrice Jennifer Lawrence (pic). Deze 20-jarige actrice was genomineerd voor een Oscar voor Beste actrice in Winter's Bone (2010) en straalt nu in The Hunger Games (2012). En na een dramatische rol en een actierol, duikt ze nu op in de horrorprent, House at the End of the Street (2012).

Korte inhoud: Het tienermeisje Elissa (Jennifer Lawrence) verhuist samen met haar moeder (Elisabeth Shue) naar een nieuwe stad. Ze komen erachter dat hun nieuwe woning naast een huis staat waar een dubbele moord heeft plaatsgevonden. De problemen ontstaan wanneer Elissa bevriend raakt met de enige overlevende van het bloedbad, de zoon van het stel (Max Thieriot). Al snel blijkt dat het drama nog lang niet voorbij is...

Regisseur van dienst is Mark Tonderai, die eerder al de low budget horrorprent Hush (2008) had geregisseerd. Voor deze film heeft hij iets meer middelen gekregen maar blijft met zijn 7 miljoen dollar toch ver onder het gemiddelde Hollwood budget. Maar voor een geslaagde horrorfilm heb je niet noodzakelijk veel geld nodig (bekijk de Saw franchise of de Paranormal Activity films).

Maar met beperkte middelen kan je uiteraard ook niet uitpakken met visueel verbluffend materiaal in de trailer. Bijgevolg moet je de toeschouwer teasen door zo weinig mogelijk beelden te tonen. Maar de monteur van House at the End of the Street had net Memento (2000) en Irréversible (2002) gezien, en wou noodgedwongen de gehele film achterstevoren tonen. Ik laat in het midden of dit een geslaagde zet was. Persoonlijk vind ik het resultaat tegenvallen.

Het verhaal van de film is afkomstig van Jonathan Mostow, de regisseur van Breakdown (1997), U-571 (2000) en Terminator 3: Rise of the Machines (2003), de ene al meer teleurstellend dan de andere. Zijn laatste wapenfeit, de science-fiction Surrogates (2009), werd wel een pijnlijke flop en door pers en publiek afgeschreven als een banale en voorspelbare stupiditeit. Het zou dus kunnen dat de studio liever een andere regisseur aan het werk zag, ook al had Mostow jarenlang volgehouden dat 'hij' de meest creepy horrorfilm zou maken, samen met die andere afgedankte regisseur Richard Kelly. House at the End of the Street zou in september in de States moeten draaien, en hopelijk ook bij ons.

Een spel waar jongeren het tegen elkaar moeten opnemen tot de dood, is iets wat we al voorgeschoteld kregen in Battle Royale (2000), en nadien op minder overtuigende wijze in The Condemned (2007). En binnenkort is er The Hunger Games (2012) van Gary Ross, naar de roman van Suzanne Collins die in 2008 werd uitgebracht als trilogie (The Hunger Games, Catching Fire, Mockingjay).

Korte inhoud: In de nabije toekomst wordt Noord-Amerika geteisterd door droogte, brand en oorlog. Het wordt nu Panem genoemd, een land verdeeld in de 'Hoofdstad' en twaalf regio's. Elk jaar worden twee jonge deelnemers van elk district uitgeloot met het doel om in een competitie de andere deelnemers uit te schakelen. Het volk wordt gedwongen om deze 'wedstrijden' te kijken. Voor vermaak, maar ook ter intimidatie van de onderworpen districten. Katniss (Jennifer Lawrence) neemt vrijwillig de plaats in van haar zusje in, die geselecteerd was om deel te nemen. Peeta (Josh Hutcherson), een man zonder enige gevechtsvaardigheden, zal haar vergezellen. Samen moeten ze het opnemen tegen veel sterkere en beter getrainde deelnemers...

De Hongerspelen zijn niet alleen geïnspireerd op de vorige films, maar is tevens gebaseerd op de Griekse mythe van de Minotaurus, Theseus en Ariadne. Volgens de mythologie kreeg Athene een straf voor zijn verleden, en moesten 7 jongens en 7 meisjes naar Kreta gestuurd worden. Daar werden ze in een labyrint gebracht waar ze verslonden werden door de Minotaurus. Vandaar de “Griekse naampjes”. Meng dit met de reality spelprogramma’s, en je hebt stof voor een moderne science-fiction. Origineel kan je het niet echt noemen, maar spanning verzekerd. Panem et circenses (brood en spelen) voor iedereen, dus.

In tegenstelling tot Battle Royale wordt dit een gekuiste PG-13 versie. Zelfs het boek gaat veel verder dan wat de trailer ons laat vermoeden. Het boek accentueert de gruwel van de hongerspelen en de deelnemers lopen er eigenlijk vaak poedelnaakt rond. In deze film beperkt het naakt zich tot een shot van 2 seconden van een blote kont. Maar aan geweld zal er wel geen gebrek zijn. Amerikanen zien geen graten wanneer iemand tot bloedens toe wordt toegetakeld en afgemaakt, maar o wee als er een blote borst in beeld komt, laat staan een penis.

Daarentegen heb ik wel vertrouwen in de regisseur die toch wel een aantal behoorlijk knappe films op zijn naam heeft staan, met name Pleasantville (1998) en Seabiscuit (2003). Dit wordt zijn derde film. Ook qua casting zit het wel goed met Elizabeth Banks, Stanley Tucci, Woody Harrelson, Liam Hemsworth, Amandla Stenberg, Alexander Ludwig en Donald Sutherland. Er is zelfs een rol weggelegd voor Lenny Kravitz. De film komt bij ons uit in maart van 2012.

Zoals elk jaar brengt het filmmagazine Vanity Fair een glamour foto uit van showbizzfotograaf Mario Testino, met de meest beloftevolle jonge talenten in Hollywood net voor de Oscar-uitreiking. En om het op z'n Beyoncés te zeggen… who run the world: GIRLS! , want de 11 uitverkorenen zijn allemaal actrices. Een beetje een verrassing gezien we vorig jaar nog een bont gezelschap hadden van acteurs en actrices. Maar goed, 2008 was ook een all women issue en dat was ook het geval in 2010.

De actrices waar ik speciaal naar uitkijk zijn Rooney Mara (The girl with the Dragon Tattoo, The Help), Mia Wasikowska (Jane Eyre), Jennifer Lawrence (Winter Bones, The Hunger Games) en Jessica Chastain (The Help). Maar de rest zijn ook wel beloftevolle gezichten voor 2012, die hopelijk wat beter zal worden dan 2011. Zo hebben we nog het talentvolle, jongste zusje van de Olson Twins, Elizabeth Olsen (Martha Macy May Marlene), de Afrikaans-Amerikaanse actrice van dienst Adepero Oduye (Pariah), Shailene Woodley (The Descendants), Paula Patton (Precious, Mission Impossible: Ghost Protocol), Felicity Jones (Like crazy, Hysteria), Lily Collins (Priest, Abduction, Mirror Mirro) en Brit Marling (Another Earth, Arbitrage).

De fotograaf koos ervoor om de dames een strak kapsel of extreme permanent te geven met satijnen jurken in lichte pastelkleuren, alles in een witte salon-omgeving met spiegels en witte rozen. Niet meteen een wereldschokkend of controversieel concept, maar de compositie is wederom buitengewoon knap. Een immens verschil met vorig jaar toen de foto in een bar leek te zijn genomen. Drie van de vier uitverkorenen op de cover waren toen mannen: Ryan Reynolds, Jake Gyllenhaal en James Franco. Anna Hathaway, die samen met franco de Oscars mocht presenteren dat jaar, was de enige vrouw. De cover telde toen in totaal 15 personen, onder wie ook Mila Kunis, Olivia Wilde, Joseph Gordon-Levitt, Jesse Eisenberg en Rashida Jones.

***Related Posts***
16/08/2008: Vanity Fair film noir covers
04/03/2008: Jessica Alba in Psycho covers
22/08/2004: Keira Knightley in Wizard of Oz covers

Het ziet er naar uit dat X-Men: First Class (2011) geen stormloop heeft teweeggebracht in de States. Meer nog, als we de cijfers mogen geloven zou de film zelfs een zeer bescheiden openingsweekend gehad hebben in vergelijking met alle andere X-Men films. Daar waar een X-Men 3: The Last Stand (2006) nog 103 miljoen dollar vergaarde tijdens zijn eerste dagen, moet de nieuwe prequel het stellen met véél minder (56 miljoen dollar). Dat is 2 miljoen meer dan de eerste X-Men film en deze vergelijking gaat niet op want die prent was 10 jaar geleden. Alle andere X-Men films deden beter dan 85 miljoen tijdens hun openingsweekend.

Opiniemakers wijzen op de afwezigheid van het Wolverine personage, die in de vorige films eigenlijk telkens de centrale figuur werd. 20th Century Fox wijst dan weer naar The Hangover 2 (2011) die nog steeds roet in het eten kwam gooien (ook al ging deze film zijn tweede week in en was er geen directe concurrentie voor de X-Men prequel).

Korte inhoud: In X-Men: First Class zien we het levensverhaal van een jonge Charles Xavier (James McAvoy) en diens relatie met boezemvriend Erik Lehnsherr, (Michael Fassbender) de latere Magneto, in een periode voor de mutantenrevolutie. De oprichting van de mutantenacademie in 1963 en het ronselen van studenten met speciale gaven komt aan bod, naast de conflictvorming met de discriminerende gewone bevolking en de evolutie van een steeds duister wordende Magneto, alsook de confrontatie met een gevaarlijke vijand die op de voorgrond treedt, ene Sebastian Shaw (Kevin Bacon)…

Maar de cijfers zijn niet altijd een weerspiegeling van de kwaliteit. De reboot van Matthew Vaughn (Kick-Ass, Layer Cake) is een uitstekende comic-adaptatie! Het is wat mij betreft zelfs véél beter dan X-Men Origins: Wolverine (2009). Er zit meer actie in, de cgi ziet er op het scherm oogverblindend uit, het script (van Ashley Miller, Zack Stentz en Jane Goldman) steekt slim in mekaar, we krijgen een sterke cast voorgeschoteld met voldoende eye-candy (Rose Byrne, Jennifer Lawrence, January Jones, Zoë Kravitz), de dialogen zijn knap uitgeschreven en het verhaal inspireert zich op datgene wat de franchise zo goed maakte in de vorige films. Je hoeft zelfs geen fan te zijn om van deze First Class te houden. Ik stond niet echt te wachten op een nieuwe X-Men prent, maar ik kijk nu toch wel uit naar de sequel.

Uiteraard zitten er wat mankementjes in de film - zo wordt er iets teveel in gepraat en er zit bitter weinig humor in - maar de pluspunten overwegen op de negatieve kantjes. Het is tevens een meesterwerkje vergeleken met comic-adaptaties als Thor (2011). Die andere comic die binnenkort in de zalen is, Captain America: The First Avenger (2011), heeft hopelijk zijn lat heel hoog gelegd. Naast de regisseur zijn het vooral de acteurs McAvoy en Fassbender die overtuigend uit de hoek komen. Ja, het is een popcorn rollercoaster, maar wel één met artisanale popcorn die de smaakpapillen laat exploderen, ons hoofd op hol brengt en ons doet snakken naar meer. Hetzelfde verfrissende gevoel had ik bij het zien van de Star Trek reboot. De filmmakers hebben heel wat risico's genomen en met succes.

De film duurt 132 minuten en het verveelt voor geen seconde, meer nog, de kers op de taart komt op het einde. Dit is zeker één van de beste comic-adaptaties sinds The Dark Knight. X-Men: First Class draait al sinds 1 juni 2011 in onze zalen, een film om niet te missen!

***Related Posts***
10/03/2011: X-Men: First Class veelbelovend
05/05/2009: X-Men Origins: Wolverine review