jennifer garner

  • Dallas Buyers Club (2013) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een film die terecht in de prijzen viel op de vorige Oscar-uitreiking was Dallas Buyers Club (2013) van de Canadese regisseur Jean-Marc Vallée (The Young Victoria). Dit waar gebeurd drama won zowel de Oscar voor Beste Acteur in een Hoofdrol als die voor de Bijrol, maar tevens ook nog eens de Oscar voor Beste Make-Up & Hair Syle. Het budget van de film was nauwelijks 5 miljoen en het budget voor make-up was hooguit 250 dollar! Bijgevolg is deze laatste Oscar ook opmerkelijk.

    dallas_buyers_club_2013_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: We bevinden ons in het Dallas van 1985. Elektricien en rodeo-ruiter Ron Woodroof (Matthew McConaughey) leeft hard, rookt fel , drinkt zwaar, en is ook niet vies van drugsgebruik en vluggertjes. Ron is ook racistisch en homofoob. Na een arbeidsongeval belandt hij in het ziekenhuis waar de artsen tot de ontdekking komen dat hij HIV+ heeft opgelopen en dat hij hooguit nog maar 30 dagen te leven heeft. Ron storm het hospitaal uit vol ongeloof en woede en kan niet geloven dat hij de ziekte zou hebben waarvan alleen "flikkers" drager zijn. Maar stilaan begint hij in te zien dat deze ziekte geen grap is en het echt aan zijn gezondheid zit te vreten. Hij begint informatie in te winnen over AZT, een drug die momenteel enkel wordt gegeven aan een select aantal patiënten als test. Maar gezien Ron de drugs niet kan bekomen in eigen land trekt hij naar Mexico en ontmoet hij Dr. Vass, een Amerikaanse arts wiens vergunning is ingetrokken, en die een wel heel andere methode heeft om de ziekte af te remmen.

    Dit is het soort film waar je enige afkeer voelt bij het hoofdpersonage en gaandeweg steeds meer sympathie en respect voor hem krijgt. Het is ook het soort film die je niet onberoerd laat. En uiteraard is veel te danken aan het geweldige acteertalent van de acteur. McConaughey verloor maar liefst 21kg voor zijn rol en liep allesbehalve rond als een zombie zoals Christian Bale in The Machinist (2004) die voor zijn rol zelfs 30kg afkwam. McConaughey is begonnen als een acteur die we voornamelijk kenden voor zijn looks (met name zijn gespierde torso en zijn verleidelijke glimlach), maar de laatste tijd zien we hem opduiken in steengoede films en tv-series. En weet dat er meer over zijn vertolking te vertellen valt dan alleen maar zijn gewichtsverlies.

    dallas_buyers_club_2013_pic01.jpgdallas_buyers_club_2013_pic02.jpg

    Zijn tegenspeler Jared Leto ging ook 14kg afvallen voor zijn rol. Zijn laatste film was de Belgische Mr. Nobody (2009), en na 5 jaar van pauze keert hij terug met een verbluffende vertolking, meeslepend, ontroerend en grappig tezelfdertijd. Normaal had Hilary Swank in aanmerking moeten komen voor de rol van de verpleegster, maar het werd uiteindelijk Jennifer Garner die ondanks de kleine rol toch een geloofwaardige no-nonsense rol heeft neergezet. Het personage van Leto en Garner werden uitgevonden door scenaristen Craig Borten en Melisa Wallack die echt wel uitstekende keuzes hebben gemaakt.

    Het is in ieder geval de tweede AIDS-film sinds Philadelphia (1993) die zo blijft nazinderen, en net zoals in deze prent zien we een homofoob personage ook veranderen in een tolerant en ruimdenkend individu. Regisseur Jean-Marc Vallée blijft zijn camera dicht bij zijn hoofdpersonage houden, zowel achter de kooien van de rodeo, als in zijn trailerhuisje waar hij beneveld door drank en drugs beseft dat hij zijn leven in een andere richting moet sturen wil hij het langer dan 30 dagen volhouden. Nochtans heeft de man niet enorm veel om voor te leven. Hij heeft geen kinderen, geen vrouw, geen "echte" vrienden, geen vaste job, geen toekomst, en toch laat hij zich niet begraven door een medische staf die in zijn ogen onterecht mensen in de steek laat.

    dallas_buyers_club_2013_pic03.jpgdallas_buyers_club_2013_pic04.jpg

    Je zou verwachten dat een filmmaker al snel een grauwe realistische prent zou maken, maar Vallée verrast de kijker met een soort poëtisch realisme. En zo heeft hij ook het hoofdpersonage iets anders ingekleurd dan de echte Ron. McConaughey speelt hem een stuk onbeschofter, maar het past bij het drama om deze figuur zo te portretteren. En zo is de ommekeer in zijn karakter ook groter. De fotografie van Yves Bélanger is handheld met heel veel gebruik van breedbeeld lenzen. En net omwille van deze benadering moeten de acteurs minder rekening houden met hun posities (voor scherpte en framing) en kunnen ze op een vrije manier in het frame bewegen, en dat kwam de improvisatie en bij gevolg het realisme dan weer ten goede.

    De Blu-ray en DVD van Dallas Buyers Club is beschikbaar vanaf 7 mei 2014, met deleted scenes, interviews met de cast en behind the scènes. Geen audio-commentaar van de regisseur, en dat vond ik wel spijtig. Toch is dit een film die niet mag ontbreken aan om het even welke filmcollectie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 3 mei 2014

     

    *** Dallas Buyers Club trailer ***

  • Argo (2012) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De film won niet alleen de Oscar voor Beste Film, het is ook een steengoeie prent over de ontsnapping van 6 ambassadeurs uit een land die hen liever had willen opknopen aan kranen in de straten van Teheran. Argo (2012) is de derde film van Ben Affleck (Gone Baby Gone, The Town), die hier niet alleen bewijst een talentvol acteur te zijn, maar ook nog eens een meester achter de camera.

    argo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards

    Korte inhoud: Argo vertelt het waargebeurde relaas van een geheime operatie om zes leden (Scoot McNairy, Tate Donovan, Clea DuVall, Rory Cochrane, Kerry Bishé, Christopher Denham) van de Amerikaanse ambassade te redden, ten tijde van de Iraanse gijzelingscrisis. Op 4 november 1979, wanneer de Iraanse revolutie haar kookpunt bereikt, bestormen militanten de Amerikaanse ambassade in Teheran, waarbij 52 Amerikanen gegijzeld worden. Maar in het midden van de chaos, slagen zes Amerikanen er in om weg te glippen en toevlucht te zoeken in het huis van de Canadese ambassadeur. Wetende dat het slechts een kwestie van tijd is voordat de zes worden ontdekt en waarschijnlijk gedood worden, moet de CIA-specialist Tony Mendez (Ben Affleck) met een riskant plan voor de dag komen om ze veilig het land uit te krijgen.

    We hebben hier te maken met een film, geen documentaire, dat is het eerste wat je jezelf moet vertellen bij films die zichzelf verkopen als 'waargebeurde verhalen'. Zo moet je niet alles "op de letter nemen", cf. de Hollywood-letters die in 1978 gerenoveerd werden, een jaar vóór de gebeurtenissen in de film. Maar ik kan er niet omheen, dat Affleck de iconische beelden van de bestorming toch op een zeer getrouwe manier in beeld heeft gebracht, en dit terwijl er niet in Iran werd gedraaid. De meeste beelden werden opgenomen in Turkije. En dit allemaal met een budget van nog geen 45 miljoen dollar. Uiteraard was Iran zelf niet opgezet met de film, laat staan dat ze tevreden zijn met zijn erkenning bij de Oscar, gezien het toch wel over een zwarte bladzijde vertelt van haar recente verleden, die gezien kan worden als een compleet fout gelopen studenten revolutie.

    Net zoals Ben Affleck ben ik zelf nog nooit in Iran geweest, maar heb wel wat Iraanse meningen over de film opgezocht en de meesten geven toe dat alles er vrij Iraans uitzag, en dit terwijl we naar het Turkse buurland aan het kijken waren. Niet alleen de straten, maar ook de bazaar zag er uit als de "winkelstraat" in Teheran. De reclameborden en de affiches waren in het Perzisch en de taal was Iraans, ook al was het blijkbaar met een dik accent. Maar net zoals in Midnight Express (1978) waar de Turken als onmensen worden afgeschreven, kan je er niet omheen dat de Iraniërs hier ook niet al te sympathiek in beeld komen. Meestal roepend, fanatiek religieus, arm en opvliegend, met opgegeven vuisten of met machinegeweren. Het zijn ook geen mooie mensen, dit in schril contrast met de Amerikanen. Maar Affleck is slim en weet er toch een Iraanse vrouw in te brengen, het hulpje in de Canadese ambassade, die het opneemt voor de Amerikanen en hiermee haar leven riskeert. Het is een belangrijke scène die je niet zomaar kan wegcijferen mocht je al kritiek hebben over de verfilming.

    argo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carter
    © Warner Bros.

    Feit is dat vele Iraniërs, nu een film hebben die de keerzijde van de gebeurtenissen in beeld heeft gebracht, zonder teveel de politieke toer op te gaan. Op de schoolbanken in Iran werd de gijzeling omschreven als heroïsme, en een teken van verzet tegen de Amerikanen die zich mengden in de binnenlandse zaken van het land. - En ja, de film begint hier zelfs mee met een getekend storyboard hoe de Westerlingen het regime van de Sjah Mohammed Reza Pahlavi hebben mogelijk gemaakt. Als reactie hierop nam ayatollah Khomeini in 1979 de macht en ruilde de monarchie in ten voordele voor een islamitische republiek. – En vandaag de dag, zijn vele Iraniërs niet opgezet met dat gijzeldrama die 444 lang duurde, en opgang werd gezet door een groep jonge revolutionairen. Anderzijds is er uiteraard kritiek, zoals Abolhassan Bani-Sadr, president van Iran ten tijde van de revolutie, die toch veel bedenkingen had. De film zou het standpunt van de Iraanse regering tegenover de gijzelneming verkeerd weergeven, alsof ze dit zouden goedkeuren.

    De film vertoont gelijkenissen met Munich (2005) van Steven Spielberg. We volgen hier ook een hoofdpersonage, die zijn vrouw moet verlaten, en een gevaarlijke missie moet volbrengen, en af en toe krijgen we beelden van diegene die gegijzeld worden. Maar zoals ik al zei, de film is veel minder politiek geladen, en wil in essentie een ongelofelijk verhaal vertellen van een groep Amerikanen die zich moeten voordoen als Canadese filmmakers om zo het land te ontvluchten. Het enige politieke was misschien de overhandiging van de prijs voor Beste Film door Michelle Obama tijdens de oscaruitreiking (het was waarschijnlijk onbedoeld, maar toch ook wel onverstandig). Affleck schuwt de suspense niet, en naar het einde toe zit je werkelijk op het puntje van je stoel, want er kunnen meer dingen mis gaan dat wat je voor mogelijk acht. En hier kan je niet omheen de kwaliteit van het Oscar-winnende script van Chris Terrio, die eigenlijk nog maar weinig ervaring had als scenarist. De film werd uiteraard gebaseerd op het boek van hoofdpersonage Tony Mendez, die waarschijnlijk een karrenvracht aan kleine pittige details aan de scenarist kon aanbieden. Of de quote "Argo fuck yourself" (~ ah, go fuck yourself) van de scenarist komt dan wel van Lester Siegel, weet ik niet.

    argo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carterargo,ben affleck,Scoot McNairy,Tate Donovan,Clea DuVall,Rory Cochrane,Kerry Bishé,Christopher Denham,Midnight Express,munich,Jennifer Garner,Bryan Cranston,Alan Arkin,john goodman,William Goldenberg,Alexandre Desplat,academy awards,all the presidents men,Rodrigo Prieto,The Killing of a Chinese Bookie,Jimmy Carter
    © Warner Bros.

    Maar de relatie die het hoofdpersonage in de film heeft komt waarschijnlijk wel van Ben Affleck (41) zelf, die naar verluidt ook meer tijd wil maken voor zijn jonge dochter terwijl zijn huwelijk met Jennifer Garner (41) in woelige waters zit. Jennifer wou de set komen bezoeken in Turkije, maar mocht niet. Viel me ook op dat Jennifer nog in geen enkele van de drie films van Ben heeft mogen meespelen, daar waar de 40-jarige Len Wiseman (Total Recall, Underwold) geen kans onbenut laat om zijn vrouw Kate Beckinsale (40) zelfs de hoofdrol te geven. Idem kan gezegd worden voor het koppel Paul W.S. Anderson/Milla Jovovich. Maar in de film komt je eigenlijk heel weinig over de relatie te weten, maar het laat het personage wel zien op een soort kantelmoment in zijn leven.

    In de film krijgen we allemaal sterke vertolkingen te zien, gaande van Breaking Bad acteur Bryan Cranston, tot een Alan Arkin, John Goodman en een verrassende Scoot McNairy. Het betere montagewerk van William Goldenberg en de geweldige muziekscore van Alexandre Desplat zijn om van te smullen. En ook al was Ben Affleck niet genomineerd als acteur of regisseur, zet hij hier op beide vlakken een buitengewone prestatie neer, met een zeer terughoudende maar bijzonder efficiënte acteer- en filmstijl.

    Om de 70'ties look te versterken heeft Affleck in samenspraak met zijn DoP Rodrigo Prieto de film opgenomen op pellicule, de frames gehalveerd en opgeblazen om meer korrel te krijgen. Als referentie voor de fotografie werd gekeken naar films als All The President's Men (1976) en The Killing of a Chinese Bookie (1976). Op het einde van de film krijg je op de aftiteling ook een mooie collectie fotos van de gebeurtenissen, tezamen met de gefilmde replica's die bijna identiek dezelfde zijn. Ditalles met de stem van ex-president Jimmy Carter de zijn korte commentaar geeft over de gebeurtenissen die zich afspeelden tijdens zijn regeerperiode! Op de Blu-ray van Argo vinden jullie niet alleen de 10 minuten 'extended cut' van de film, die met zijn 2 uur en 10 minuten geen minuut verveelt. Op de schijf vinden jullie ook nog wat reportages en de audio-commentaar van de regisseur op dit meesterwerkje. Een drama-thriller die aan geen enkele Blu-ray collectie mag ontbreken.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 maart 2013

    ***Related Posts***
    25/02/2013: Argo wint Beste Film
    24/02/2013: De Oscar-winnaars
    22/02/2013: Alternatieve filmposter van Argo
    11/01/2013: De 10 grootste missers bij de Oscar-nominaties
    17/12/2012: Top 10 Beste Films van 2012

     

    *** Argo trailer ***

  • Jennifer Garner en Olivia Wilde clashen in Butter

    Pin it!

    Het is niet alle dagen dat we actrice Jennifer Garner in een komedie zien, laat staan Olivia Wilde. Maar die twee zitten nu in de opkomende komedie Butter (2011) van de nog jonge spruit Jim Field Smith, die we nog kennen van She's Out of My League (2010).

    butter,olivia wilde,jennifer garner,Jim Field Smith,Yara Shahidi,Alicia Silverstone,Rob Corddry,Kristen Schaal,Hugh Jackman,Ashley Greene

    Korte inhoud: "Butter' volgt het jonge weesmeisje Destiny (Yara Shahidi), dat geadopteerd wordt door een familie in Iowa, het Midden-Westen van de Verenigde Staten. Ze ontdekt dat ze een ongekend talent heeft voor maken van sculpturen van boter. Uiteindelijk staat ze tegenover Laura Picker (Jennifer Garner), de ambitieuze echtgenote van de gepensioneerde regerend kampioen van de stad in de jaarlijkse boter sculptuur wedstrijd.

    Ook al heeft deze film niet meteen een grote distributeur aan de haak kunnen slaan en zijn de kritieken niet meteen mals voor deze komedie, vond ik de trailer anders wel om te lachen. Het kan niet slechter zijn dan die doorsnee komedie/romcoms met Kate Hudson of Rob Schneider. Het is één van die films die de draak steekt met die typische locale verkiezingswedstrijden (cf. Drop Dead Gorgeous, Little Miss Sunshine). Tevens ziet Olivia Wilde er onherkenbaar uit als getatoeëerde stripper. Ze lijkt in ieder geval de show te stelen van Garner.

    Daarnaast zien we ook een terugkeer van Alicia Silverstone, naast Comedy Central komieken Rob Corddry en Kristen Schaal. Zelfs Hugh Jackman heeft een kleine cameo-rol in deze prent als cowboy-autodealer, alsook Twilight actrice Ashley Greene in de rol van een aantrekkelijk lesbisch meisje die zichzelf verveelt en haar achterlijke ouders met moeite kan uitstaan. Wanneer de film bij ons uitkomt is op dit moment nog niet bekend.

    butter,olivia wilde,jennifer garner,jim field smith,yara shahidi,alicia silverstone,rob corddry,kristen schaal,hugh jackman,ashley greenebutter,olivia wilde,jennifer garner,jim field smith,yara shahidi,alicia silverstone,rob corddry,kristen schaal,hugh jackman,ashley greenebutter,olivia wilde,jennifer garner,jim field smith,yara shahidi,alicia silverstone,rob corddry,kristen schaal,hugh jackman,ashley greene
    butter,olivia wilde,jennifer garner,jim field smith,yara shahidi,alicia silverstone,rob corddry,kristen schaal,hugh jackman,ashley greenebutter,olivia wilde,jennifer garner,jim field smith,yara shahidi,alicia silverstone,rob corddry,kristen schaal,hugh jackman,ashley greenebutter,olivia wilde,jennifer garner,jim field smith,yara shahidi,alicia silverstone,rob corddry,kristen schaal,hugh jackman,ashley greene
    butter,olivia wilde,jennifer garner,jim field smith,yara shahidi,alicia silverstone,rob corddry,kristen schaal,hugh jackman,ashley greenebutter,olivia wilde,jennifer garner,jim field smith,yara shahidi,alicia silverstone,rob corddry,kristen schaal,hugh jackman,ashley greenebutter,olivia wilde,jennifer garner,jim field smith,yara shahidi,alicia silverstone,rob corddry,kristen schaal,hugh jackman,ashley greene

    *** Butter trailer ***

  • Jennifer Garner in broeierige Adrian Lyne film Back Roads

    Pin it!

    Het is tien jaar gelden dat Adrian Lyne nog eens achter de camera kroop, maar volgend jaar zou hij Back Roads (2012) moeten uitbrengen, een film gebaseerd op de gelijknamige roman van Tawni O'Dell.

    De 70-jarige Britse regisseur heeft pas op zijn 40ste zijn eerste langspeelfilm gemaakt, maar was al jaren actief in de reclame-sector. Hij is geen 'veelfilmer', maar kiest zijn scenario's zorgvuldig uit. Daarom heeft hij momenteel slechts acht films op zijn actief, maar elk van hen heeft zijn impact gehad. En datgene wat een geniale regisseur onderscheid van de rest, is dat zijn vertel- en filmstijl herkenbaar is.

    Lyne is niet geïnteresseerd in helden, maar is opzoek naar de mens met zijn gebreken, beperkingen, fantasieën, drijfveren en geheimen. De films gaan meestal over relaties en de bijhorende dramatische conflicten, meestal tussen een man en een vrouw. Deels door zijn reclame-achtergrond zien zijn films er heel sexy en gesofistikeerd uit, en het zou me niet verbazen dat regisseurs als David Fincher hun inspiratie hebben gevonden in zijn manier van filmen. De visuele stijl die Adrian Lyne gebruikt, die zijn roots kent in de Franse cinema, helpt de acteurs in de ontwikkeling van hun personage, meer dan dat ze erin verzuipen (zoals dat vaak het geval is bij regisseur zoals een Michael Bay). Lyne draait tevens alles op locatie en hecht bijzonder veel aandacht aan details. Films die tot zijn oeuvre behoren zijn Foxes (1980), Flashdance (1983), Nine 1/2 Weeks (1986), Fatal Attraction (1987), Jacob’s Ladder (1990), Indecent Proposal (1993), Lolita (1997) en Unfaithful (2002).

    Korte inhoud: De 19-jarige Harley Altmyer (Andrew Garfield) zou op de universiteit moeten zitten, meisjes het hof maken en regelmatig een pint achterover kegelen. Maar daarentegen zit hij in een klein koolmijnstadje, waar nauwelijks werk te vinden is en waar niemand gevoel voor humor blijkt te hebben. Hij zit vast in de backwoods van Pennsylvania waar hij moet zorgen voor zijn 3 jongere zusters. Zijn moeder (Marcia Gay Harden) zit in de gevangenis nadat ze haar man heeft doodgeschoten na seksuele vergrijpen op zijn eigen kinderen. Het leven van Harley is een ware sleur geworden tot hij in de ban raakt en seksueel opgewonden door de melancholische moeder (Jennifer Garner) die iets verder in de straat woont.

    back roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni o'dell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdanceback roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni o'dell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdance,nine and a half weeksback roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni odell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdance,9 and a half weeksback roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni odell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdance,9 and a half weeksback roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni odell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdance,9 and a half weeksback roads,adrian lyne,jennifer garner,andrew garfield,marcia gay harden,tawni odell,unfaithful,lolita,indecent proposal,jacobs ladder,fatal attraction,flashdance,9 and a half weeks

    En Adrian Lyne kennende mogen we ervan uit gaan dat Jennifer Garner niet al haar kleren zal aanhouden voor deze prent en dat we zeker wat hete scènes mogen verwachten tussen Andrew Garfield en de Alias-actrice. En Jennifer lijkt er ook klaar voor te zijn, na haar beurt in Arthur (2011) waar ze half beschonken Russell Brand wil binnendraaien in sexy lederen outfit. Maar bovenal ben ik benieuwd of de regisseur nog steeds zijn mojo heeft. Ik hoop het althans.

  • Valentine's Day (2010) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Love Actually. Ik zal lang niet de enige zijn die na het bekijken van de romantische komedie Valentine’s Day moet denken aan deze Britse romcom uit 2003. Maar dat hebben de makers grotendeels aan zichzelf te danken, want Valentine’s Day doet ook erg weinig moeite om te verbergen dat het een Amerikaanse poging is om het succes van Love Actually te evenaren. Maar waar de Britten met een grote dosis humor en sympathieke personages met interessante verhaallijnen konden uitpakken, blijft Valentine’s Day steken in een krampachtige en geforceerde poging tot vrolijkheid en romantiek en wordt het niet meer dan een flauw afkooksel van de Britse variant. Om niet helemaal van plagiaat te kunnen worden beschuldigd, hebben de Amerikanen wel een andere feestdag gekozen. Verder bewijst Valentine’s Day echter vooral dat één van de indrukwekkendste ensemblecasts van de laatste jaren niet voldoende is om een boeiende film te maken.

    valentines_day_2010_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Met een twintigtal hoofdpersonages is het natuurlijk onbegonnen werk om alle verhaallijnen tot in de kleinste details neer te schrijven. Maar de situatie is ongeveer als volgt: Ashton Kutcher is een bloemist die op Valentijnsdag zijn vriendin Jessica Alba ten huwelijk vraagt. Kutchers beste vriendin Jennifer Garner heeft dan weer een oogje op de getrouwde dokter Patrick Dempsey. Garner woont in hetzelfde gebouw als tiener Taylor Swift, die verliefd is op Taylor Lautner en naar dezelfde school gaat als Emma Roberts. Roberts is de babysitter van de tienjarige Bryce Robinson die smoorverliefd is, maar geen gehoor vindt bij zijn grootouders Hector Elizondo en Shirley MacLaine en dan maar bloemen gaat bestellen bij Kutcher.

    Topher Grace heeft het op zijn beurt aangelegd met Anna Hathaway die werkt bij een sekslijn, terwijl American Footballster Eric Dane een geheim meedraagt waar zelfs zijn agent Queen Latifah geen weet van heeft. Latifahs assistente Jessica Biel heeft dan weer een ‘anti-Valentijnclubje’ opgericht. Sportjournalist en notoir Valentijnhater Jamie Foxx is kandidaat voor Biels clubje wanneer hij van zijn meedogenloze baas Kathy Bates een romantische reportage moet draaien, terwijl hij liever iets over de carrière van Dane wil maken. Ondertussen bevinden Julia Roberts en Bradley Cooper zich hoog boven de wolken in een vliegtuig.

    Met zoveel personages kan je natuurlijk niet verwachten dat alle karakters even goed worden uitgewerkt en de meesten blijven dan ook vooral steken in eendimensionaliteit. Alleen Kutchers personage krijgt wat meer body en screentime, omdat de bloemist zowat fungeert als het centrale personage en aanspreekpunt van de film. Want zoals wel vaker in dit soort films met een megacast hebben sommige verhaallijnen wat meer om het lijf dan andere. Het verrassendste (lees: minst te voorspellen) verhaal is dat rond Julia Roberts, Bradley Cooper en Eric Dane waarbij je vrij lang in het ongewisse wordt gelaten over hun onderlinge relatie.

    Valentine’s Day is echter overduidelijk een Amerikaanse productie gemaakt om bij een ruim publiek te scoren tijdens die artificieel romantische periode van het jaar. De film blijft dus wel heel braaf en netjes binnen de lijntjes, zelfs al schreeuwen sommige verhalen om een beetje meer durf en pit. Maar met regisseur Garry Marshall die in 1990 de carrière van Julia Roberts lanceerde met Pretty Woman, kan je bijna niet anders verwachten dan kleffe romantiek. Net als Runaway Bride of The Princess Diaries kan Marshall ook met deze Valentine’s Day het succes van Pretty Woman niet evenaren en blijft hij steken op het niveau van een doorsnee liefdesverhaaltje.

    Een grote cast betekent dat er voor alle generaties wel een min of meer herkenbaar personage in de film steekt. Zo zullen tieners in volle Eclipse-mania vooral de aanwezigheid van Taylor Lautner opmerken. Dat leidt alvast tot een tongue in cheek grapje wanneer Lautners personage zegt: "I don't feel comfortable taking my shirt off in public." En zou het overigens toeval zijn dat Patrick Dempsey wéér een dokter speelt? Verder vallen vooral Anne Hathaway en Jessica Biel op, die niet toevallig de meest flamboyante personages van de hele bende spelen en vrijwel de enigen zijn die met hun acteerprestatie zorgen voor de vrolijke noot.

    Marshall hoopt overigens zijn cast opnieuw samen te brengen voor een sequel die zich afspeelt rond Nieuwjaarsdag. Hopelijk zijn er toch een paar sterren die passen, zodat de cast wat kan worden afgeslankt. Met een twintigtal hoofdpersonages is het immers makkelijk om je met een personage verwant te voelen, maar Valentine’s Day mist vooral wat het zelf 2 uur lang wil verkondigen: een ziel en een hart.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 19 juli 2010

     

    *** Valentine's Day trailer ***

  • Juno van Jason Reitman met Ellen Page

    Pin it!

    Een regisseur waar ik fel naar uitkijk is Jason Reitman, die met zijn debuutfilm Thank You for Smoking (2005) heel wat indruk maakte zowel in de States als bij ons. Nu heeft hij een nieuwe prent, Juno (2007), en het ziet er naar uit dat ook dit een voltreffer zal worden.

    Juno poster

    Korte inhoud: Juno MacGuff (Ellen Page) is een zelfverzekerde vrolijke tiener, die met haar lakse nonchalante houding negen emotionele maanden voor de boeg heeft, ze is zwanger! Terwijl de meeste meiden op school bezig zijn op MySpace of met winkelen heeft Juno zo haar eigen agenda. Op een verveelde middag besluit ze seks te hebben met de onschuldige Bleeker (Michael Cera). Met een ongewenste baby in het vooruitzicht, beraamt Juno samen met haar vriendin Leah (Olivia Thirlby) een plan om de perfecte ouders voor het kind te vinden. De lokale voordeelkrant biedt perspectief!

    De plot van Juno heeft veel weg van Waitress (2007), die ook gaat over een zwangere jongere vrouw, in de laatstgenoemde film gespeeld door Keri Russell. Maar wees gerust, Juno smijt het over een totaal andere boeg. Juno beslist om adoptieve ouders voor haar kind te zoeken, hierbij op bijzonder goede wijze gesteund door haar vader (J.K. Simmons) en stiefmoeder (Allison Janney).

    De trailer maakt meteen duidelijk dat we ons mogen verwachten aan een spervuur van snelle en grappige dialogen, ondersteunt met vrolijke in een luchtige manier sfeer, en dit doet dan weer denken aan het voortreffelijke Little Miss Sunshine (2006). De story mag dan wel niet meteen super-origineel zijn, Jason Reitman weet hoe hij zijn acteurs moet ondersteunen en kan heel sterk uitpakken met eenvoudige scènes.

    Merk ook op dat Ellen Page, die eerder bewees met Hard Candy (2005) dat haar jong uiterlijk absoluut geen belemmering is om knappe acteerprestaties neer te zetten, zet opnieuw een overtuigende rol neer. Volgens velen is Ellen Page volledig verantwoordelijk voor het succes van deze film. Zij is in ieder geval geknipt voor de humoristische en dramatische rol van een tienermoeder. Page schijnt namelijk op fantastische wijze de hoogte- en dieptepunten van haar personage kleur te geven, waardoor de kijkers zich goed kunnen inleven in haar situatie. In de film is tevens ook een rol weggelegd voor Jennifer Garner (The Kingdom, Elektra) en Jason Bateman (The Kingdom). De film komt bij ons uit op 6 februari 2008.