De FilmBlog

Het is tien jaar gelden dat Adrian Lyne nog eens achter de camera kroop, maar volgend jaar zou hij Back Roads (2012) moeten uitbrengen, een film gebaseerd op de gelijknamige roman van Tawni O'Dell.

De 70-jarige Britse regisseur heeft pas op zijn 40ste zijn eerste langspeelfilm gemaakt, maar was al jaren actief in de reclame-sector. Hij is geen 'veelfilmer', maar kiest zijn scenario's zorgvuldig uit. Daarom heeft hij momenteel slechts acht films op zijn actief, maar elk van hen heeft zijn impact gehad. En datgene wat een geniale regisseur onderscheid van de rest, is dat zijn vertel- en filmstijl herkenbaar is.

Lyne is niet geïnteresseerd in helden, maar is opzoek naar de mens met zijn gebreken, beperkingen, fantasieën, drijfveren en geheimen. De films gaan meestal over relaties en de bijhorende dramatische conflicten, meestal tussen een man en een vrouw. Deels door zijn reclame-achtergrond zien zijn films er heel sexy en gesofistikeerd uit, en het zou me niet verbazen dat regisseurs als David Fincher hun inspiratie hebben gevonden in zijn manier van filmen. De visuele stijl die Adrian Lyne gebruikt, die zijn roots kent in de Franse cinema, helpt de acteurs in de ontwikkeling van hun personage, meer dan dat ze erin verzuipen (zoals dat vaak het geval is bij regisseur zoals een Michael Bay). Lyne draait tevens alles op locatie en hecht bijzonder veel aandacht aan details. Films die tot zijn oeuvre behoren zijn Foxes (1980), Flashdance (1983), Nine 1/2 Weeks (1986), Fatal Attraction (1987), Jacob’s Ladder (1990), Indecent Proposal (1993), Lolita (1997) en Unfaithful (2002).

Korte inhoud: De 19-jarige Harley Altmyer (Andrew Garfield) zou op de universiteit moeten zitten, meisjes het hof maken en regelmatig een pint achterover kegelen. Maar daarentegen zit hij in een klein koolmijnstadje, waar nauwelijks werk te vinden is en waar niemand gevoel voor humor blijkt te hebben. Hij zit vast in de backwoods van Pennsylvania waar hij moet zorgen voor zijn 3 jongere zusters. Zijn moeder (Marcia Gay Harden) zit in de gevangenis nadat ze haar man heeft doodgeschoten na seksuele vergrijpen op zijn eigen kinderen. Het leven van Harley is een ware sleur geworden tot hij in de ban raakt en seksueel opgewonden door de melancholische moeder (Jennifer Garner) die iets verder in de straat woont.

En Adrian Lyne kennende mogen we ervan uit gaan dat Jennifer Garner niet al haar kleren zal aanhouden voor deze prent en dat we zeker wat hete scènes mogen verwachten tussen Andrew Garfield en de Alias-actrice. En Jennifer lijkt er ook klaar voor te zijn, na haar beurt in Arthur (2011) waar ze half beschonken Russell Brand wil binnendraaien in sexy lederen outfit. Maar bovenal ben ik benieuwd of de regisseur nog steeds zijn mojo heeft. Ik hoop het althans.

Love Actually. Ik zal lang niet de enige zijn die na het bekijken van de romantische komedie Valentine’s Day moet denken aan deze Britse romcom uit 2003. Maar dat hebben de makers grotendeels aan zichzelf te danken, want Valentine’s Day doet ook erg weinig moeite om te verbergen dat het een Amerikaanse poging is om het succes van Love Actually te evenaren. Maar waar de Britten met een grote dosis humor en sympathieke personages met interessante verhaallijnen konden uitpakken, blijft Valentine’s Day steken in een krampachtige en geforceerde poging tot vrolijkheid en romantiek en wordt het niet meer dan een flauw afkooksel van de Britse variant. Om niet helemaal van plagiaat te kunnen worden beschuldigd, hebben de Amerikanen wel een andere feestdag gekozen. Verder bewijst Valentine’s Day echter vooral dat één van de indrukwekkendste ensemblecasts van de laatste jaren niet voldoende is om een boeiende film te maken.

Korte inhoud: Met een twintigtal hoofdpersonages is het natuurlijk onbegonnen werk om alle verhaallijnen tot in de kleinste details neer te schrijven. Maar de situatie is ongeveer als volgt: Ashton Kutcher is een bloemist die op Valentijnsdag zijn vriendin Jessica Alba ten huwelijk vraagt. Kutchers beste vriendin Jennifer Garner heeft dan weer een oogje op de getrouwde dokter Patrick Dempsey. Garner woont in hetzelfde gebouw als tiener Taylor Swift, die verliefd is op Taylor Lautner en naar dezelfde school gaat als Emma Roberts. Roberts is de babysitter van de tienjarige Bryce Robinson die smoorverliefd is, maar geen gehoor vindt bij zijn grootouders Hector Elizondo en Shirley MacLaine en dan maar bloemen gaat bestellen bij Kutcher.

Topher Grace heeft het op zijn beurt aangelegd met Anna Hathaway die werkt bij een sekslijn, terwijl American Footballster Eric Dane een geheim meedraagt waar zelfs zijn agent Queen Latifah geen weet van heeft. Latifahs assistente Jessica Biel heeft dan weer een ‘anti-Valentijnclubje’ opgericht. Sportjournalist en notoir Valentijnhater Jamie Foxx is kandidaat voor Biels clubje wanneer hij van zijn meedogenloze baas Kathy Bates een romantische reportage moet draaien, terwijl hij liever iets over de carrière van Dane wil maken. Ondertussen bevinden Julia Roberts en Bradley Cooper zich hoog boven de wolken in een vliegtuig.

Met zoveel personages kan je natuurlijk niet verwachten dat alle karakters even goed worden uitgewerkt en de meesten blijven dan ook vooral steken in eendimensionaliteit. Alleen Kutchers personage krijgt wat meer body en screentime, omdat de bloemist zowat fungeert als het centrale personage en aanspreekpunt van de film. Want zoals wel vaker in dit soort films met een megacast hebben sommige verhaallijnen wat meer om het lijf dan andere. Het verrassendste (lees: minst te voorspellen) verhaal is dat rond Julia Roberts, Bradley Cooper en Eric Dane waarbij je vrij lang in het ongewisse wordt gelaten over hun onderlinge relatie.

Valentine’s Day is echter overduidelijk een Amerikaanse productie gemaakt om bij een ruim publiek te scoren tijdens die artificieel romantische periode van het jaar. De film blijft dus wel heel braaf en netjes binnen de lijntjes, zelfs al schreeuwen sommige verhalen om een beetje meer durf en pit. Maar met regisseur Garry Marshall die in 1990 de carrière van Julia Roberts lanceerde met Pretty Woman, kan je bijna niet anders verwachten dan kleffe romantiek. Net als Runaway Bride of The Princess Diaries kan Marshall ook met deze Valentine’s Day het succes van Pretty Woman niet evenaren en blijft hij steken op het niveau van een doorsnee liefdesverhaaltje.

Een grote cast betekent dat er voor alle generaties wel een min of meer herkenbaar personage in de film steekt. Zo zullen tieners in volle Eclipse-mania vooral de aanwezigheid van Taylor Lautner opmerken. Dat leidt alvast tot een tongue in cheek grapje wanneer Lautners personage zegt: "I don't feel comfortable taking my shirt off in public." En zou het overigens toeval zijn dat Patrick Dempsey wéér een dokter speelt? Verder vallen vooral Anne Hathaway en Jessica Biel op, die niet toevallig de meest flamboyante personages van de hele bende spelen en vrijwel de enigen zijn die met hun acteerprestatie zorgen voor de vrolijke noot.

Marshall hoopt overigens zijn cast opnieuw samen te brengen voor een sequel die zich afspeelt rond Nieuwjaarsdag. Hopelijk zijn er toch een paar sterren die passen, zodat de cast wat kan worden afgeslankt. Met een twintigtal hoofdpersonages is het immers makkelijk om je met een personage verwant te voelen, maar Valentine’s Day mist vooral wat het zelf 2 uur lang wil verkondigen: een ziel en een hart.

*** Valentine's Day trailer ***

Geen enorm grote verrassingen dit jaar bij de uitreiking van de 80e Academy Award Show, alles was zoals verwacht goed verdeeld en smaakvol gepresenteerd door Jon Stewart. Voor diegene die mijn Oscar-prognose en Oscar-tips op de voet hebben opgevolgd zullen het met mij eens zijn. De grote winnaar van de avond was zoals ik had verwacht No Country for Old Men met 4 belangrijke oscars (Best Picture, Best Director, Best Adapted Screenplay en Best Supporting Actor).

De Oscar voor Beste Actrice ging naar de Franse Marion Cotillard voor haar rol als Edith Piaf in La Môme (2007). "Bedankt Olivier Dahan, jij hebt mijn leven ondersteboven gehaald, ik ben sprakeloos", verklaarde de actrice vol emoties. Simone Signoret (Beste Actrice voor Room at the Top) en Juliette Binoche (Beste Bijrol voor The English Patient) waren tot op vandaag de enige twee Franse actrices die een Oscar hadden gewonnen. Dat was in 1960 voor 'Les chemins de la haute ville'. Marion Cotillard nam het in dezelfde categorie op tegen de Australische actrice Cate Blanchett (Elizabeth: the golden age), de Britse Julie Christie (Away from her) en de Canadese Ellen Page (Juno). Ik had wel nooit verwacht dat Tilda Swinton zou winnen voor Best Supporting Actress, maar bon, ik ben blij dat er toch iets onvoorspelbaars in zat. Trouwens ook opmerkelijk dat alle acteursprijzen zij gegaan naar Europeanen. Ook mooi dat The Bourne Ultimatum zomaar eventjes 3 oscars op zak mocht steken. De Franse film 'Le Mozart des pickpockets' versloeg in de categorie Beste Kortfilm de Belgische hoop voor de Oscars 'Tanghi Argentini' van regisseur Guido Thys. Hieronder het overzicht.

BEST MOTION PICTURE OF THE YEAR
* No Country for Old Men

There Will Be Blood
Atonement
Juno
Michael Clayton

ACHIEVEMENT IN DIRECTING
* Joel Coen and Ethan Coen - No Country for Old Men

Paul Thomas Anderson - There Will Be Blood
Jason Reitman - Juno
Julian Schnabel - The Diving Bell and the Butterfly
Tony Gilroy - Michael Clayton

PERFORMANCE BY AN ACTOR IN A LEADING ROLE
* Daniel Day-Lewis - There Will Be Blood

George Clooney - Michael Clayton
Johnny Depp - Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street
Tommy Lee Jones - In the Valley of Elah
Viggo Mortensen - Eastern Promises

PERFORMANCE BY AN ACTRESS IN A LEADING ROLE
* Marion Cotillard - La Vie en Rose

Julie Christie - Away From Her
Cate Blanchett - Elizabeth: The Golden Age
Laura Linney - The Savages
Ellen Page – Juno

PERFORMANCE BY AN ACTOR IN A SUPPORTING ROLE
* Javier Bardem - No Country for Old Men

Tom Wilkinson - Michael Clayton
Casey Affleck - The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford
Philip Seymour Hoffman - Charlie Wilson’s War
Hal Holbrook - Into the Wild

PERFORMANCE BY AN ACTRESS IN A SUPPORTING ROLE
* Tilda Swinton - Michael Clayton

Amy Ryan - Gone Baby Gone
Cate Blanchett - I’m Not There
Ruby Dee - American Gangster
Saoirse Ronan - Atonement

ADAPTED SCREENPLAY
* Joel Coen & Ethan Coen - No Country for Old Men
Christopher Hampton - Atonement
Sarah Polley - Away From Her
Ronald Harwood - The Diving Bell and the Butterfly
Paul Thomas Anderson - There Will Be Blood

ORIGINAL SCREENPLAY
* Diablo Cody – Juno
Nancy Oliver - Lars and the Real Girl
Tony Gilroy - Michael Clayton
Brad Bird - Ratatouille
Tamara Jenkins - The Savages

BEST FOREIGN LANGUAGE FILM OF THE YEAR
* The Counterfeiters (Austria)
Katyn (Poland)
Beaufort (Israel)
Mongol (Kazakhstan)
12 (Russia)

BEST ANIMATED FEATURE FILM OF THE YEAR
* Ratatouille
Persepolis
Surf’s Up

ACHIEVEMENT IN ART DIRECTION
* Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street - Dante Ferretti; Set Decoration: Francesca Lo Schiavo
American Gangster - Arthur Max; Set Decoration: Beth A. Rubino
Atonement - Sarah Greenwood; Set Decoration: Katie Spencer
The Golden Compass - Dennis Gassner; Set Decoration: Anna Pinnock
There Will Be Blood - Jack Fisk; Set Decoration: Jim Erickson

ACHIEVEMENT IN CINEMATOGRAPHY
* Robert Elswit - There Will Be Blood
Roger Deakins - The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford
Roger Deakins - No Country for Old Men
Seamus McGarvey - Atonement
Janusz Kaminski - The Diving Bell and the Butterfly

ACHIEVEMENT IN COSTUME DESIGN
* Alexandra Byrne - Elizabeth: The Golden Age
Albert Wolsky - Across the Universe
Jacqueline Durran - Atonement
Marit Allen - La Vie en Rose
Colleen Atwood - Sweeney Todd The Demon Barber of Fleet Street

BEST DOCUMENTARY FEATURE
* Taxi to the Dark Side
Sicko
No End in Sight
Operation Homecoming: Writing the Wartime Experience
War/Dance

ACHIEVEMENT IN FILM EDITING
* Christopher Rouse - The Bourne Ultimatum
Juliette Welfling - The Diving Bell and the Butterfly
Jay Cassidy - Into the Wild
Roderick Jaynes - No Country for Old Men
Dylan Tichenor - There Will Be Blood

ACHIEVEMENT IN MAKEUP
* Didier Lavergne and Jan Archibald - La Vie en Rose
Ve Neill and Martin Samuel - Pirates of the Caribbean: At World’s End
Rick Baker and Kazuhiro Tsuji – Norbit

ACHIEVEMENT IN MUSIC WRITTEN FOR MOTION PICTURES (ORIGINAL SCORE)
* Dario Marianelli – Atonement
Alberto Iglesias - The Kite Runner
James Newton Howard - Michael Clayton
Michael Giacchino - Ratatouille
Marco Beltrami - 3:10 to Yuma

ACHIEVEMENT IN MUSIC WRITTEN FOR MOTION PICTURES (ORIGINAL SONG)
* “Falling Slowly” – Once - Glen Hansard and: Marketa Irglova
“Raise It Up” - August Rush
“Happy Working Song” – Enchanted - Stephen Schwartz
“So Close” – Enchanted - Stephen Schwartz
“That’s How You Know” – Enchanted Alan Menken, Stephen Schwartz

ACHIEVEMENT IN SOUND MIXING
* Scott Millan, David Parker and Kirk Francis - The Bourne Ultimatum
Skip Lievsay, Craig Berkey, Greg Orloff and Peter Kurland - No Country for Old Men
Randy Thom, Michael Semanick and Doc Kane - Ratatouille
Paul Massey, David Giammarco and Jim Stuebe - 3:10 to Yuma
Kevin O’Connell, Greg P. Russell and Peter J. Devlin – Transformers

ACHIEVEMENT IN SOUND EDITING
* Karen Baker Landers and Per Hallberg - The Bourne Ultimatum
Randy Thom and Michael Silvers - Ratatouille
Skip Lievsay - No Country for Old Men
Matthew Wood - There Will Be Blood
Ethan Van der Ryn and Mike Hopkins – Transformers

ACHIEVEMENT IN VISUAL EFFECTS
* Michael Fink, Bill Westenhofer, Ben Morris and Trevor Wood - The Golden Compass
Scott Farrar, Scott Benza, Russell Earl and John Frazier - Transformers
John Knoll, Hal Hickel, Charles Gibson and John Frazier - Pirates of the Caribbean: At World’s End

En voor de meeste Vlamingen onder jullie die de show hebben gemist is hier de 60 seconden samenvatting, aslook een grappig filmpje waar Jennifer Garner wordt aangerand door de 64-jarige Gary Busey.

***Related Post***
22/01/2008: Mijn Oscar-Pronostiek

Een regisseur waar ik fel naar uitkijk is Jason Reitman, die met zijn debuutfilm Thank You for Smoking (2005) heel wat indruk maakte zowel in de States als bij ons. Nu heeft hij een nieuwe prent, Juno (2007), en het ziet er naar uit dat ook dit een voltreffer zal worden.

Korte inhoud: Juno MacGuff (Ellen Page) is een zelfverzekerde vrolijke tiener, die met haar lakse nonchalante houding negen emotionele maanden voor de boeg heeft, ze is zwanger! Terwijl de meeste meiden op school bezig zijn op MySpace of met winkelen heeft Juno zo haar eigen agenda. Op een verveelde middag besluit ze seks te hebben met de onschuldige Bleeker (Michael Cera). Met een ongewenste baby in het vooruitzicht, beraamt Juno samen met haar vriendin Leah (Olivia Thirlby) een plan om de perfecte ouders voor het kind te vinden. De lokale voordeelkrant biedt perspectief!

De plot van Juno heeft veel weg van Waitress (2007), die ook gaat over een zwangere jongere vrouw, in de laatstgenoemde film gespeeld door Keri Russell. Maar wees gerust, Juno smijt het over een totaal andere boeg. Juno beslist om adoptieve ouders voor haar kind te zoeken, hierbij op bijzonder goede wijze gesteund door haar vader (J.K. Simmons) en stiefmoeder (Allison Janney).

De trailer maakt meteen duidelijk dat we ons mogen verwachten aan een spervuur van snelle en grappige dialogen, ondersteunt met vrolijke in een luchtige manier sfeer, en dit doet dan weer denken aan het voortreffelijke Little Miss Sunshine (2006). De story mag dan wel niet meteen super-origineel zijn, Jason Reitman weet hoe hij zijn acteurs moet ondersteunen en kan heel sterk uitpakken met eenvoudige scènes.

Merk ook op dat Ellen Page, die eerder bewees met Hard Candy (2005) dat haar jong uiterlijk absoluut geen belemmering is om knappe acteerprestaties neer te zetten, zet opnieuw een overtuigende rol neer. Volgens velen is Ellen Page volledig verantwoordelijk voor het succes van deze film. Zij is in ieder geval geknipt voor de humoristische en dramatische rol van een tienermoeder. Page schijnt namelijk op fantastische wijze de hoogte- en dieptepunten van haar personage kleur te geven, waardoor de kijkers zich goed kunnen inleven in haar situatie. In de film is tevens ook een rol weggelegd voor Jennifer Garner (The Kingdom, Elektra) en Jason Bateman (The Kingdom). De film komt bij ons uit op 6 februari 2008.

Met wat acteurs in Hollywood verdienen maak ik mezelf niet druk over de financiële situatie wanneer hun carrière (al dan niet tijdelijk) in het slop zit. Neem nu Ben Affleck. Had een mooie loopbaan met Matt Damon aan zijn kant (Good Will Hunting, Dogma), maar besliste toen om al zijn geld op Jennifer Lopez te zetten, en toen liep alles in het honderd, met Gigli (2003) als het dieptepunt uit zijn loopbaan. Maar die relatie, waar hij volgens hem onder geleden heeft, ligt nu achter de rug en kan hij opnieuw beginnen. In 2005 huwde hij met Jennifer Garner en toen leken de zaak opnieuw de goede kant uit te gaan voor de acteur.

Na rollen in geslaagde films als Smokin' Aces (2007) en het veelgeprezen Hollywoodland (2006) gooit hij het nu eens over een heel andere boeg en staat de acteur nu achter de camera. In zijn nieuwste film Gone Baby Gone (2007) speelt hijzelf niet maar wel zijn jongere broer Casey Affleck de hoofdrol.

Ben regisseert niet alleen de film, maar neemt ook de productie op zich en heeft het script geschreven. Als basis voor Gone Baby Gone nam Ben het gelijknamige boek van Dennis Lehane (Mystic River), een van zijn persoonlijke favoriete romans. Een film waarin 'goed' en 'kwaad' haast onmerkbaar in elkaar over en doen ook mensen met de beste bedoelingen soms heel wat verkeerde dingen.

Korte inhoud: Op een warme zomernacht ziet een apathische moeder zichzelf op de televisie. Haar vierjarige dochter Amanda (Madeline O'Brien) is enkele uren eerder uit haar bedje ontvoerd. De prive-detectives Patrick Kenzie (Casey Affleck) en Angela Gennaro (Michelle Monaghan) kunnen de smeekbeden van de tante van het vermiste meisje niet weerstaan. Maar ondanks hardnekkig politiewerk, de fanatieke media en de enorme publieke belangstelling, stuit het onderzoek herhaaldelijk op een stenen muur. Amanda blijft weg, zo compleet verdwenen dat het lijkt of ze nooit heeft bestaan. Dan verdwijnt er een tweede kind. Patrick en Angie dwingen de hulp af van enkele louche figuren uit de onderwereld van Boston - en zetten zo hun relatie, hun gezonde verstand en zelfs hun leven op het spel. Hun zoektocht leidt hen naar een wereld vol drugs, criminaliteit, pedofilie en corruptie. Hier is de trailer.

Casey is enkel bekend voor de Ocean’s trilogie, maar met deze film zou hij wel eens kunnen doorbreken. En wie weet, maakt hij nog meer indruk dan zijn oudere broer. Michelle Monaghan is dan vooral bekend van Kiss Kiss Bang Bang (2005) en North Country (2005). Net zoals bij vele Hollywood-debuutfilms loopt de cast over van bekende koppen. Ik denk dan aan Morgan Freeman, Ed Harris, John Ashton, Amy Ryan en Mark Margolis.

Ik heb zelf de film nog niet gezien maar blijkbaar zouden er heel wat geruchten de kop op steken dat hij misschien beter zijn acteerwerk maar moet laten voor wat het is en zich volledig op het regisseren van films moet storten. En zoals Steven Spielberg ooit zei: "Een beginnend regisseur moet nooit over de top willen gaan maar beter eerst laten zien wat zijn kunnen is met het vertellen van een goed verhaal." En dat is precies wat Affleck gedaan heeft, in tegenstelling tot cineasten die geen beetje regie-ervaring hebben en projecten zoals de Akira remake krijgen voorgeschoteld. De film zal op 26 december 2007 bij ons in de zalen draaien, en dat is veel vroeger dan in Engeland die met de affaire Madeleine McCann liever de première nog een paar weken/maanden wil uitstellen.

Wanneer je een blik werpt op de trailer zou je denken dat Skinwalkers (2006) een soort John Carpenter meets Sam Peckinpah-achtige-weerwolven-prent zal worden. Andere bronnen zoals Wikipedia omschrijven de films als een mengeling tussen een weerwolf-horror-actie-thriller. In de cast zien we ook Natassia Malthe opduiken die we nog kennen van de kusscène uit Elektra (2004) - trouwens de enige scène die op iets trok uit dit troosteloos spektakel met Jennifer Garner.

De film is geregisseerd door James Isaac (ik ken hem vast nog wel van het fletse en oersaaie Jason X). Het plot draait rond een 12-jarige Amerikaanse jongen die samen met zijn moeder per ongeluk in het middelpunt van een groot gevecht tussen twee groepen weerwolven komt, wiens meningsverschillen erg uit elkaar liggen en uiteindelijk verkiezen om elkaar uit te roeien.

Je zal dus spoedig zoiets hebben als in X-Men (2000) waar je meteen twee kampen hebt die elkaar proberen uit te roeien: goede en slechte weerwolven. Bij de goede weerwolven zien we Elias Koteas, en bij de slechte neemt Jason Behr de leiding voor zich.

De nieuwe trailer verklapt ons dat er een gen is die de mens van het dier onderscheidt, en daarna slaan alle remmen los en is het pure kick-ass actie. Het ziet er allemaal wel low-budget uit in tegenstelling tot wat we gewoon zijn van Hollywood, maar ik ben hoe dan ook enorm benieuwd naar deze prent. Hij zou wel eens meer originaliteit kunnen vertonen dan de doorsnee Underworld film. Ook de gave poster staat me wel aan. De film komt hopelijk ooit wel eens bij ons in de zalen, maar tot nu toe wachten we nog op een release in de States en nadien zijn wij wel aan de beurt.

***Related Post***
11/10/2007: HQ pics van Natassia Malthe

Er is een nieuwe trailer van de militaire-actiefilm van Peter Berg (The Rundown, Friday Night Lights) online, The Kingdom (2007). Een film die al een tijdje in de zalen had moeten draaien maar die even naar achteren werd geduwd voor alle goede redenen die mij nu even ontgaan.

In ieder geval overtuigen de eerste beelden wel. Het heeft iets weg van de Jack Ryan films (Clear and Present Danger, The Hunt for Red October, Patriot Games), waarin getrainde Amerikaanse militairen moeten infiltreren in het Midden Oosten met getrokken pistolen en waarbij de regisseur en scenarist ons vertellen hoe de wereld in elkaar steekt (Traffic, Blood Diamond).

Korte inhoud: Ronald Fluery (Jamie Foxx) leidt een anti-terrorisme eenheid die de verantwoordelijken van een bomaanslag op Amerikaanse burgers in het Midden Oosten moet opsporen. Eenmaal in het weinig toegankelijke woestijnland, proberen de Amerikanen een lokale politieofficier aan hun kant te krijgen om hun onderzoek te vergemakkelijken. Maar het onderzoek wordt gedwarsboomd door bureaucratie en tradities en de levens van Fluery en zijn manschappen staan op het spel.

Ok, de trailer ziet er goed uit. Kan trouwens niet missen want de film is geproduced door Michel Mann (Miami Vice, Collateral, Black Hawk Dawn), in beeld gezet door Mauro Fiore (The Island, Tears of the Sun en muziek van Danny Elfman (moet ik hem nog voorstellen...?) Maar je kunt er niet omheen dat je het gevoel krijgt dat dit de zoveelste propagandafilm is van de Amerikanen die ons willen vertellen dat ze allemaal helden zijn, maar dat er een aantal elementen in de regering alles dwarsbomen en dat het Midden Oosten zowiezo al een vat vol zorgen is.

Daarnaast lijkt het er sterk op dat een acteur als Jamie Foxx resoluut heeft gekozen voor de gemakkelijke – oppervlakkige – karakterontwikkelingen, in plaats van het psychologische en meer diepere werk. In de film is ook een rol weggelegd voor de knappe Jennifer Garner, die in de trailer eigenlijk zelfs geen lijntje dialoog over haal lippen krijgt in de 3 minuten lange trailer, en net zoals behangpapier zorgt dat het plaatje er goed uit ziet.

Ik kijk voornamelijk uit naar de rollen van Jason Bateman en Chris Cooper. Twee acteurs die echt zullen uitsteken in deze prent, dat geef ik nu al op een blaadje. Volgens wat ik weet is deze film voor een groot stuk gedraaid in Arizona en niet in het Midden Oosten. Maar kom, een woestijn is een woestijn dus geen kat die daarover zal vallen.

De film zou op 7 november 2007 in de zalen moeten draaien.

Er is dan toch nog hoop voor de verfilming van (2007), want volgens Dark Horizons heeft Jennifer Lopez aangekondigd dat ze uit het filmproject stapt.

Ik had het gisteren nog over 'less is more', wel in het geval van Dallas: Less J-Lo is more quality! Nu J-Lo out of the picture is, komen misschien Robert Luketic en Jennifer Garner op hun beslissing terug. Niet dat ik hiervan wakker zal liggen, maar het zou opnieuw wat stof doen laten opwaaien en dat is op zich altijd wel fijn. Het gaat trouwens over de verfilming van een soap, niet?

Haar woordvoerder Leslie Sloane Zelnick wou niet in detail treden waarom de 37-jarige zangeres uit het project is gestapt, maar voor de mensen die een beetje het filmnieuws volgen kunnen wel raden dat het iets te maken had met haar afkalvende populariteit op de set. Wie de rol van Sue Ellen zal overnemen is nog niet bekend.

De carrière van J-Lo is loopt in ieder geval een beetje op haar laatste benen. Ze heeft wel degelijk nog (low-budget) projecten, maar dat is op zich niet echt een verdienste. Er zijn honderden, wat zeg ik, duizenden projecten die circuleren in Hollywood en elke producer of beginnend regisseur wil wel een bekende naam op zijn affiche. Ook al kan de persoon in kwestie niet acteren. Kijk naar die pop-idolen rage. Maar één ding staat vast; ze worden snel vergeten.

***Related Posts***
14/06/2007: Dallas in de prullenmand
17/11/2006: Dallas wordt een komedie
05/08/2006: J-Lo verlaat Dallas
03/07/2006: Geen Dallas voor Jessica Simpson
06/06/2006: Jennifer Garner haakt af omwille van J-Lo
02/04/2006: Dallas regisseur Robert Luketic houdt het voor bekeken
16/03/2006: Dallas casting
25/09/2005: An Unfinished Life met J-Lo
18/09/2005: J-Lo wil serieus genomen worden
03/01/2005: Don’t call me J-Lo !

Deze grap moest ik toch ook even posten. Naar het schijnt zou Jennifer Garner een aanbieding heeft geweigerd voor de rol van Pamela Barnes in de opkomende Dallas (2007) verfilming.

Je zou denken, WTF, Garner heeft met haar laatste film Elektra (2004) toch niet zoveel indruk gemaakt. Waarom dan een kans laten liggen om in een populaire film aan de massa te bewijzen dat je echt wel beter kan, niet?

Maar onze Alias-agente voelde zich blijkbaar niet zo goed toen ze vernam dat Jennifer Lopez reeds was gecast voor de rol van JR’s vrouw, Sue Ellen. Lopez is dan ook de gewezen verloofde van de man van Garner: Ben Affleck.

"Garner was echt tuk een rol te spelen in de film Dallas, maar dacht toch dat er snel sprake zou zijn van spanningen en bizarre situaties met J-Lo", zegt een bron aan de website Hollywood.com.

Affleck vormt een koppel met Garner sinds juli 2004, zeven maanden nadat hij zijn verloving met Lopez stopzette. Garner, die al de zes maanden jonge dochter Violet met Affleck heeft, was vastbesloten haar rivaliteit met J-Lo niet op te rakelen en dacht dat de rol weigeren de beste oplossing was. En dat moet hard aankomen voor ons J-Lo, want ook regisseur Robert Luketic heeft afgehaakt nadat hij vernam dat de producers er op stonden dat Jennifer Lopez in de film moest zitten.

Ik hoop nog steeds dat ze bij hun eerste keuze van Marcia Cross blijven voor de rol van Pam. Marcia (beter bekend als Desperate Housewife Bree Van De Kamp) is een knappe actrice die fantastisch zou zijn voor de rol. Stukken beter dan Jennifer Garner. But who am I kidding? Het heeft er alle schijn van dat deze verfilming zal zuigen als geen ander. Sorry voor de Dallas fans, maar jullie zijn beter af om de serie te kopen op DVD.

***Related Posts***
14/06/2007: Dallas in de prullenmand
17/11/2006: Dallas wordt een komedie
05/08/2006: J-Lo verlaat Dallas
03/07/2006: Geen Dallas voor Jessica Simpson
06/06/2006: Jennifer Garner haakt af omwille van J-Lo
02/04/2006: Dallas regisseur Robert Luketic houdt het voor bekeken
16/03/2006: Dallas casting

De enige game-adaptatie die nog een behoorlijk resultaat heeft geboekt aan de box-office is Tomb Raider (2001), met een recette van 275 miljoen dollar wereldwijd.

Niet meteen een goede film, maar het had iets wat de andere films niet hadden: een sexy femme fatale zoals Angelina Jolie (imdb) die daarbovenop best wel wat kan acteren. De vrouwelijke Indiana Jones met 007 trekjes had er echter de brui aan gegeven nadat de duurdere Tomb Raider 2 (2003) nu niet alleen werd uitgespuwd door de critici maar ook nog eens veel minder opbracht dan de eerste film (156 miljoen dollar wereldwijd). Maar wat blijkt; Angelina zou dan toch toegezegd hebben voor de derde Lara Croft-film, ook al zei ze de heldin van het gelijknamige computerspel nooit meer te willen spelen. Het nieuws staat in de Britse krant Daily Express. De krant citeert Ian Livingston van Eidos Interactive.

"Angelina heeft toegezegd om in de derde film te spelen. Paramount zal de film uitbrengen."

Na de geboorte van haar kind met Brad Pitt, zouden de (zware) trainingen alweer beginnen. Maar volgens insiders zou de hoogzwangere actrice al aan het trainen zijn om haar zwangerschapskilootjes er in geen tijd weer af te krijgen. Ze wil echt in tiptop in vorm zijn en er beter uitzien in het Lara-kostuum dan ooit.

De baby zou ergens in de eerste helft van mei het levenslicht zien in het Afrikaanse land Namibië. Ondertussen doen geruchten over een huwelijk tussen Jolie en Pitt de ronde, gezien de zware bewaking die ze daar geïnstalleerd hebben. Anderen beweren dan weer dat er niks van aan is en dat Jolie Pitt zo snel mogelijk na de geboorte wil dumpen, omdat ze zijn jaloerse buien beu is.

Wat betreft de 3de Lara Croft, waarom niet. Als er plaats is voor diverse mannelijke actie-sterren, waarom zou er geen plaats zijn voor een vrouwelijke. Terwijl Charlize Theron verschrikkelijk was in Æon Flux, Halle Berry waardeloos in Catwoman, Kate Beckinsale niet kon overtuigen met Underworld, Jennifer Garner zich had vergist met Elektra en Milla Jovovich maar een povere indruk maakte in Resident Evil en een nieuwe poging onderneemt met Ultraviolet, vind ik Angelina Jolie als Lara Croft nog zo slecht niet als actie-heldin. Wat vinden jullie? Klaar voor een derde ronde?

***Related Posts***
29/01/2009: Lara Croft moet jonger zijn in Tomb Raider reboot
29/01/2009: Megan Fox wordt geen Lara Croft
03/06/2006: Karima Adebibe en Alison Carroll als Lara Croft model
14/12/2004: Nell McAndrew als Lara Croft model
29/11/2004: Lucy Clarkson als Lara Croft model
19/10/2004: Lara Weller en Jill de Jong als Lara Croft model