jeffrey wright

  • The Good Dinosaur (2015) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben er lang op moeten wachten maar The Good Dinosaur (2015) komt binnenkort bij ons in de zalen. De nieuwe Pixar/Disney animatiefilm werd verschillende keren uitgesteld, de oorspronkelijke regisseur werd vervangen en kwam dan uiteindelijk een beetje in de schaduw van het superieure Inside Out (2015).

    the_good_dinosaur_2015_poster.jpg

    Korte inhoud: De makers hebben een nieuwe tijdlijn gemaakt door in het begin de asteroïde niet te laten inslaan op aarde. Daardoor zijn de dino's blijven leven - en hebben ze nieuwe skills geleerd; zoals het ploegen van de aarde en het oogsten ervan en het voederen van dieren. De mens is ook minder snel gaan evolueren en is blijven steken in een primitief stadium. Dino's spreken, mensen niet. En in deze wereld waar de dinosauriërs nooit zijn uitgestorven leeft Arlo (Raymond Ochoa), een 70 meter hoge tiener-Apatosaurus met een groot hart. Nadat een traumatische gebeurtenis onrust veroorzaakt in Arlo's rustige gemeenschap, gaat Arlo eropuit om de vrede te herstellen. Onderweg krijgt hij onverwachts gezelschap van een mens: het jongetje genaamd Spot.

    De film werd geregisseerd en geschreven door Peter Sohn, die met deze film zijn debuut maakt. En voor een eerste langspeelfilm is het een verdienstelijke animatiefilm die de allerjongsten onder ons wel zal kunnen bekoren. Maar in tegenstelling tot andere Pixar films is deze minder bestemd voor een iets ouder publiek. Er zitten wel een paar slimme knipoogjes in, maar niets vergeleken met de wit uit Ratatouille (2007) of The Incredibles (2004). Het verhaal komt wat traag op gang maar na de 40ste minuut krijgen we een ontmoeting tussen Arlo en het jongetje Spot. En Spot, een jongen die lijkt te zijn opgevoed door wolven, brengt leven in de brouwerij. Zijn

    Er zijn niet zo heel veel dialogen maar scenariste Meg LeFauve, die ook al haar stempel had gezet op Inside Out en ondertussen werkt aan het script van Captain Marvel (2019), heeft er toch het beste van gemaakt met een aantal leuke karakters. Te beginnen met de twee hoofdfiguren, Poppa (Jeffrey Wright) en Momma (Frances McDormand). Maar ook de T-Rex Butch vertolkt door niemand minder dan Sam Elliott, maar ook de figuren van Thunderclap (Steve Zahn) en Ramsey (Anna Paquin).

    the_good_dinosaur_2015_pic01.jpgthe_good_dinosaur_2015_pic02.jpgthe_good_dinosaur_2015_pic03.jpg
    the_good_dinosaur_2015_pic04.jpgthe_good_dinosaur_2015_pic05.jpgthe_good_dinosaur_2015_pic06.jpg

    The Good Dinosaur is geen slechte animatiefilm, maar net iets te goofy voor mijn smaak. Voor een doorsnee animatiebedrijf zou dit een knappe prent zijn, voor Pixar is dit toch teleurstellend. Het mocht voor mij allemaal iets minder gek zijn, iets slimmer en iets dramatischer of komischer. Ik denk ook niet dat het een grote box-office hit zal worden, want de marketing voor deze film is allesbehalve consistent - iets wat ongewoon is voor een Pixar film. Maar het heeft er alle schijn van dat ze al hun pijlen hebben willen richten op Inside Out, wat zoals ik al zei, een veel betere animatieprent is.

    The Good Dinosaur is ondertussen uitgekomen op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D. Op de Blu-ray schijf vinden jullie de korte bonusfilm Sanjay's Super Team (2015), maar ook heel wat making of filmpjes, deleted scenes en audio-commentaar met regisseur Peter Sohn en het filmteam.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 26 november 2015

     

    *** The Good Dinosaur trailer ***

  • Boardwalk Empire seizoen 5 op Blu-ray

    Pin it!

    En zo zijn we aangekomen aan het 5de en laatste seizoen van "Boardwalk Empire", en de eerste teleurstelling was dat we geen 12 afleveringen kregen - zoals bij de vorige 4 seizoenen - maar slechts 8 afleveringen. Op de Blu-ray worden we wel getrakteerd op de eerste twee episodes van "The Knick", over dokters en het verplegend personeel in een tijdperk (begin van de 20e eeuw) met hoge sterftecijfers en zonder antibiotica, die voortdurend de grenzen van de medische wetenschap verleggen. Het leek wel een soort excuus voor het ontbreken van 25% van een volwaardige serie.

    boardwalk_empire_blu-ray_season_5.jpg

    Het vijfde seizoen vindt plaats in 1931, zeven jaar na de gebeurtenissen in het 4de seizoen, tijdens de Grote Depressie, met flashbacks naar 1884 en 1897 over Nucky's jeugd en jonge volwassenheid, zijn ontmoeting met de vleesgeworden duivel Commodore Louis Kaestner en zijn verraad tegenover Gillian Darmody (Gretchen Mol) waarvoor hij nog de rekening gepresenteerd zal krijgen in de laatste aflevering. De oude Nucky wordt nog steeds gespeeld door (Steve Buscemi), terwijl de jonge Nucky vertolkt wordt door Nolan Lyons en de iets meer adolescente versie door Marc Pickering met iets te opvallende fake tanden. Eén hoofdpersonage valt weg, met name Arnold Rothstein (Michael Stuhlbarg) - zonder enige uitleg. Maar de "echte" Rothstein stierf in 1928 ten gevolge van een afrekening bij een openstaande schuld.

    De eerste aflevering speelt zich af in Havana, waar Nucky een deal aan het sluiten is met de Bacardi Rum Company, tezamen met Sally Wheet (Patricia Arquette). En tijdens zijn trip loopt hij er tegen het lijf van Meyer Lansky (Anatol Yusef), en later op de dag wordt hij aangevallen. Gelukkig kan zijn bodyguard zijn leven redden. Nucky beseft dat zijn leven wordt bedreigd en dat Lansky waarschijnlijk niet alleen handelt.

    In New York zien we ondertussen hoe Lucky Luciano (Vincent Piazza) een ontmoeting heeft met Joe Masseria (Ivo Nandi) om te praten over de rivaal Salvatore Maranzano (Giampiero Judica). Wanneer hij zich even terug trekt wordt Masseria koelbloedig vermoord door Bugsy Siegel (Michael Zegen) en Tonino Sandrelli (Chris Caldovino). En zo heeft dit seizoen meteen duidelijk gemaakt wie de grote rivaal zal worden van Nucky. Met de moord op Massseria zette Luciano de fundering voor de opsplitsing van New York onder de 5 Italiaanse families.

    Daarnaast zien we ook nog Chalky White (Michael Kenneth Williams) die weet te ontsnappen uit een gevangenis chain gang, en wil kost wat kost nog een rekening vereffenen met Valentin Narcisse (Jeffrey Wright), die op zijn beurt de druk ondervindt van de Italiaanse families. We zitten in een periode waar iedereen stilaan begint de voelen dat het alcohol verbod op zijn laatste benen staat, en zo duiken ook opportunisten op die zich al willen voorbereiden op de nieuwe alcohol wetgeving, zoals Joseph P. Kennedy (Matt Letscher), de vader van Bobby en JFK. Kennedy zal tevens ook een oogje hebben van Kelly Macdonald die zich op haar beurt heeft ingewerkt in de beurswereld. Ook de driftkikker Al Capone (Stephen Graham) lijkt oppermachtig in Chicago, maar de FBI zit hem op de hielen en Eliot Ness wil hem klissen met een aanklacht van belastingontduiking.

    Boardwalk Empire season 5 animated pictureBoardwalk Empire season 5 animated pictureBoardwalk Empire season 5 animated picture

    Ik steek niet weg dat qua verhaal dit seizoen ook wat tegenviel, maar gezien Terence Winter werkt met personages die echt hebben bestaan, is zijn manoeuvreerruimte vrij beperkt. Hoewel, de echte Nucky naar het gevang werd gestuurd wegens ... belastingontduiking en op probatie vrijgelaten na 4 jaar, stierf hij vele jaren later een natuurlijke dood. Dit is helemaal niet wat we zullen zien in dit seizoen. Maar de auteur heeft altijd volgehouden dat Nucky niet noodzakelijk de Nucky is uit de geschiedenisboeken. Er zijn dus hier en daar wel wat wijzigingen maar het voelt allemaal net iets minder sterk dan de vorige seizoenen. Er wordt terug gegrepen naar de jeugdjaren van Nucky om zo 'Godfather-gewijs' meer diepgang te geven aan het hoofdpersonage. Spijtig genoeg voelt het vaak aan als opvulling in plaats van diepgravende analyse. Ook het ritme van dit seizoen en de manier hoe de scènes worden opgebouwd zit niet goed.

    Laatste seizoenen van een serie hebben in veel gevallen moeite om een verbinding te maken met de fans juist vanwege hun finaliteit. De hoge verwachtingen kunnen niet worden ingelost en beetje bij beetje keldert het genot. Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel en zit er heel veel vuurwerk in deze laatste 8 afleveringen. De doden komen pas laat in het seizoen en de verhaallijnen zijn al bij al goed afgewerkt (met name deze van Chalky White). Er zijn ook leuke scènes zoals deze waarbij Nucky voor het eerst kennis maakt met de toekomst, het eerste tv-toestel. En de toekomst brengt niet alleen moderne technologie, maar tevens nieuwe (en jongere) maffiabazen. Wanneer Nucky de strijd wil gaan aanbinden bevinden we ons al ver op het einde van het verhaal. Het is hoe dan ook een mooi maar ook een teleurstellend einde van wat ooit één van de beste TV-series was die ik ooit heb gezien.

    *** Boardwalk Empire season 5 trailer ***

    ***Related Posts***
    27/08/2014: Boardwalk Empire seizoen 4
    29/08/2013: Boardwalk Empire seizoen 3
    08/09/2012: Boardwalk Empire seizoen 2
    29/01/2012: Boardwalk Empire seizoen 1

  • Boardwalk Empire seizoen 4 op Blu-ray

    Pin it!

    Vorige week werd het 4de seizoen van "Boardwalk Empire" uitgebracht op DVD en Blu-ray en op het moment dat je je zou afvragen waar ze nu met hun verhaal naar toe zullen gaan, pakken ze weer uit met nog meer geweld en nog meer intrigerende personages. Maar ook hier begint er spijtig genoeg wat slijt op deze anders zeer goed geoliede machine te komen. Het seizoen komt vrij traag op gang en de echte intrige is pas echt voelbaar naar het midden toe. Maar gezien de serie trouw wil blijven aan bestaande figuren uit de Amerikaanse geschiedenis, zit ze uiteraard wel wat vast in haar vertelstructuur. Al Capone eindigt in Alcatraz, dus wanneer er in dit seizoen plannen zijn om hem uit te schakelen weet je precies waar het zal eindigen.

    boardwalk_empire_season_4_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Het seizoen pikt de draad op 8 maanden na de gebeurtenissen in seizoen 3. We zijn februari 1924, het jaar waarin de jazz aan een opmars bezig was met zijn typische zangeressen die een stem hadden als geen ander, en uiteraard de alomtegenwoordige Charleston dans. Nucky Thompson (Steve Buscemi) is wat voorzichtiger geworden, zeker na de aanslag van Gyp Rossetti (Bobby Cannavale) die hij nog maar net heeft overleefd. Maar gaandeweg zal hij zijn oude zelve wel terug vinden en burgemeester Edward Bader (Kevin O'Rourke) voor het hoofd stoten, ruzie hebben met zijn broer Eli (Shea Whigham) over de toekomst van hun zijn zoon Willie (Ben Rosenfield), en hij heeft tevens zijn zinnen gezet op een lucratieve alcohol route, naast de immo-plannen in Florida en drugsroutes. Maar het grootste gedeelte van deze 12 afleveringen speelt zich toch af in Atlantic City, met de Onyx Club (een beetje geschapen naar het model van de Cotton Club) als centrale tempel, beheerd door Chalky White (Michael Kenneth Williams) en gadegeslagen door de invloedrijke Valentin Narcisse (Jeffrey Wright).

    Een beetje aan de zijlijn zien we ook nog Gillian Darmody (Gretchen Mol) opduiken. Een getormenteerde vrouw die vooral een strijd met zichzelf moet leveren om van haar drugsverslaving af te raken. En uiteraard volgen we ook de stappen van Johnny Torrio (Greg Antonacci) die regelmatig een stevige woordenwisseling moet hebben met driftkikker Al Capone (Stephen Graham), de mysterieuze Arnold Rothstein (Michael Stuhlbarg), de schitterende Nelson Van Alden (Michael Shannon) en de charismatische Lucky Luciano (Vincent Piazza). De vrouwen zijn in dit seizoen een paar banken achteruit geschoven en hebben veel minder interessante rollen. Je zou echt iets meer willen zien van Margaret Schroeder (Kelly Macdonald), we missen ook wel voor een stuk Lucy Danziger (Paz de la Huerta) en Patricia Arquette als Sally Sweet ontgoochelt toch wat.

    Maar het is voornamelijk de zalige periode-fotografie, het uitstekende acteerwerk en de sets en kostuums die ons telkens over de streep halen. Toch blijf ik het een spijtige zaak vinden dat creator Terence Winter zichzelf een beetje in de voet heeft geschoten door smaakmaker Jimmy Darmody na twee seizoenen uit het verhaal te schrijven. Hij was één van de weinig fictieve personages die niet echt hebben bestaan, maar die regelmatig het vuur aan het lont stak. Dergelijke personages mis ik wat in het nieuwe seizoen.

    boardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic01.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic02.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic03.jpg
    boardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic04.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic05.jpgboardwalk_empire_season_4_blu-ray_pic06.jpg

    Op de Blu-ray van de serie heb je opnieuw een zeer verzorgde en intelligent menu, met toegang tot recaps en overzichten. Daarnaast zijn er uiteraard de audio-commentaren en een 'closer look' op de Onyx Club. Ondertussen wordt gewerkt aan het 5de en laatste seizoen van Boardwalk Empire, waarvan de eerste episode begin september in première gaat. Dit seizoen zal zich 7 jaar na de gebeurtenissen van seizoen 4 afspelen, na de drooglegging, in 1931. Tevens de periode van de grote crisis.

    *** Boardwalk Empire season 4 trailer ***

    ***Related Posts***
    30/03/2015: Boardwalk Empire seizoen 5
    29/08/2013: Boardwalk Empire seizoen 3
    08/09/2012: Boardwalk Empire seizoen 2
    29/01/2012: Boardwalk Empire seizoen 1

  • The Ides of March (2011) ***½ op blu-ray

    Pin it!

    George Clooney, voor veel vrouwen een reden om zonder te weten waar de film over gaat, naar een film van hem én door hem te gaan kijken. Ook zo voor mij eigenlijk. Al kan ik me zijn eerder werk als regisseur (Confessions of a Dangerous Mind, Good Night and Good Luck, Leatherheads) niet meer echt voor de geest halen, ik ben er steevast van overtuigd dat het geen weggesmeten geld zal zijn. Toen ik onlangs naar zijn nieuwste politieke thriller The Ides of March (2011) ging gaan zien, kwam ik niet bedrogen uit. En vandaag is nu ook de blu-ray beschikbaar.

    the ides of march,george clooney,confessions of a dangerous mind,good night and good luck,leatherheads,philip seymour hoffman,ryan gosling,evan rachel wood,the contender,the manchurian candidate,paul giamatti,marisa tomei,gregory itzin,jeffrey wright,beau willimon,thirteen

    Korte inhoud: "The Ides of March" is een interessante politieke thriller. We volgen de strijd tussen Pullman een republikein en de zittende gouverneur van Pennsylvania, Morris (George Clooney) tijdens de primary. Voor iemand die niet thuis is in de wereld van de Amerikaanse verkiezingsstrijd, een primary is een soort van voorverkiezing, waarvan de uitslag blijkbaar bepalend is voor de eindstrijd. Het gaat er dus heftig aan toe, want beide kandidaten willen niet alleen staten winnen, ze willen ook zoveel mogelijk onafhankelijken binnenhalen. Centraal in de verkiezingscampagne van Morris zitten Paul Zara (Philip Seymour Hoffman) en Steven Meyers (Ryan Gosling). Stevie, is een uitermate getalenteerde jonge dertiger die aan de leiding van de campagne van de gouverneur staat. Niets kan hem deren, zijn enthousiasme en volhardendheid zijn typisch voor een jonge kerel die denkt dat hij de wereld aan kan.

    Wanneer de jonge stagiarie Molly in beeld komt, (een ravissante Evan Rachel Wood, die ik jaren geleden zal tiener zag in het drama Thirteen) kan zijn wereld niet stuk.

    Clooney zou Clooney niet zijn, als hij door het binnenhalen van deze antagoniste, niet een dramatische wending zou geven aan het verhaal. De politiek die aanvankelijk het onderwerp van de film is, wordt opeens de context waarbinnen zich een persoonlijk drama afspeelt. Een beetje atypisch, maar het komt zeker de film ten goede en ook voor mensen die eigenlijk lak hebben aan dialogen die bol staan van de soms clichématige tegenstellingen tussen republikeinen en democraten. In feite is dit een soort coming-to-age-film, waarbinnen het hoofdpersonage Steven een gedaanteverwisseling ondergaat. Cynisch als hij is, verbeeldt Clooney dit in een knap gearrangeerd stukje cinema. Al is het ergens ook beetje makkelijker gevonden.

    Het is niet makkelijk een verkiezingsstrijd boeiend te verfilmen, maar zijn gepuzzel met abstracte politieke scènes en shots en persoonlijke verhalen van de personages, maakt het docu-gehalte spannend genoeg om de aandacht erbij te houden.

    Het is een praatfilm, maar niet zo moraliserend als The Contender (2000), niet zo vergaand als The Manchurian Candidate (2004). The Ides of March is iets realistischer, cynischer en ja ons beeld van de politiek wordt er ook niet echt beter op.

    the ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteen
    the ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteenthe ides of march,george clooney,Confessions of a Dangerous Mind,Good Night and Good Luck,Leatherheads,Philip Seymour Hoffman,Ryan Gosling,Evan Rachel Woods,The Contender,The Manchurian Candidate,Paul Giamatti,Marisa Tomei,Gregory Itzin,Jeffrey Wright,Beau Willimon,thirteen

    En in deze acteurs-showreel treffen we ook nog een schitterende Paul Giamatti aan als campagne manager van Clooney’s rivaal, maar ook Oscar-winnares Marisa Tomei, "24"-acteur Gregory Itzin en de taletvolle Jeffrey Wright. De film is gebaseerd op het toneelstuk van Beau Willimon, met hier en daar een verwijzing naar Julius Caesar.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 11 april 2012

    ***Related Post***
    17/08/2011: Ides of March verwijst naar Julius Caesar

     

    *** The Ides of March trailer ***

  • W. (2008) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een jaar of 4 te laat, maar hier heb je hem toch, de biopic van George W. Bush door regisseur Oliver Stone, die na Nixon (1995) en JFK (1991) zich nu werpt op de meest gehate Amerikaanse president uit de geschiedenis met W. (2008). Toch is er een gevoel van ontgoocheling want de hoge verwachtingen zijn niet echt ingelost en de terugkeer van Oliver Stone is dus nog niet aan de orde. Ik zou zo denken dat de 'W' in de film niet staat voor 'Walker' maar wel voor 'Why?!?'. In tegenstelling tot JFK is deze film toch meer te vergelijken met Nixon. Stone neemt geen loopje met de waarheid. Maar de film komt spijtig genoeg nog niet aan de knieën van JFK die er hoe dan ook in slaagt om de Amerikaanse spirit naar buiten te brengen.

    w_2008_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Hoe je ook over hem denkt, George W. Bush (Josh Brolin) is één van de meest controversiële figuren in de recente geschiedenis. Het leven van de 43ste president van de Verenigde Staten is er één van vele diepe dalen en hoge pieken. Geboren in een vooraanstaande familie ligt er al vanaf jonge leeftijd een hoge druk op George W. Hij kende een redelijk onbezorgde jeugd en een succesvolle periode in het bedrijfsleven maar verloor zichzelf daarna in de drank. De ontmoeting met zijn vrouw en bekering tot het geloof gaven hem de houvast zijn problemen te overwinnen en zich te ontpoppen tot belangrijkste leider van het Westen.

    Het resultaat is een film die een menselijk gezicht geeft aan de man, zonder echt een stelling in te nemen. Stone blijft opvallend op de vlakte en verzamelt een aantal toepasselijke scènes waarin de man zich laat zien van zijn meest flamboyante kant. W. is eigenlijk een behoorlijk brave film geworden, de een beetje aan de oppervlakte blijft, en dus ook snel vergeten zal worden. Het is uiteraard lovenswaardig om een film te maken die de mens probeert te zoeken achter de president, maar het had naar mijn aanvoelen nog beter geweest mocht de film iets meer ballen had vertoond. Het is misschien geen anti- of pro-Bush film, maar het maakt de man toch enorm sympathiek en ik ben niet zeker of dit wel het juiste gevoel is.

    Wat meteen in het oog springt is de bezetting, met Josh Brolin als George W. Bush, Elizabeth Banks als Laura Bush, Ioan Gruffudd als Tony Blair, Thandie Newton als Condoleezza Rice, Ellen Burstyn als Barbara Bush, Jeffrey Wright als General Colin Powell, Richard Dreyfuss als Dick Cheney, James Cromwell als George Herbert Walker Bush, Scott Glenn als Donald Rumsfeld, Toby Jones als Karl Rove,Allan Kolman als Vladimir Putin en Sayed Badreya als Saddam Hussein.

    De biopic schetst het leven van Bush vanaf zijn opkomst tot zijn ambtstermijn als president van de Verenigde Staten. We zien hoe hij in zijn studietijd rond slentert met zijn stevig drinkende studiegenoten en vriendenkring en volgen zijn overgang naar de uiteindelijke politieke top. Tussendoor zien we zijn diepe religieuze inkeer en zijn voortdurende worsteling die hij met zijn vader had, wat een belangrijk thema in de film vormt. Volgens Stone heeft Bush bijna zijn hele leven moeten opboksen tegen de gedachte dat hij in de ogen van zijn vader eigenlijk te kort schiet…het aloude vader-complex thema, een vrij klassiek uitgangspunt voor een film waar heel wat mensen naar uitkeken.

    Nog volgens de filmmaker was W. is in zijn jonge jaren een stevige drinker die geregeld brokken maakte. Zijn vader is sterk misprijzend over dit gedrag dat de naam en faam van de Bush-dynastie kan beschadigen, en zegt hem dat hij geen Kennedy is, wat eigenlijk wel grappig is. De film schenkt aanvankelijk veel aandacht aan de tijd waarin Bush nog aan zijn politieke opkomst werkte. Allereerst een soort man die weinig succesvol was en die het ene faillissement na het andere opstapelde, maar waar de helpende hand van papa-Bush op de achtergrond voortdurend aanwezig was. Stilaan zien we ook de bekering tot het conservatieve christendom. Daarna komt uitdrukkelijk de periode 2002-2003 in beeld, bepalend voor de oorlog in Irak. De periode daarna blijft verder buiten beeld.

    W 02W 01W 03
    002001
    © Lionsgate

    De zwakke schakel in de film is het script van Stanley Weiser (co-scenarist van Wallstreet) die een opbouw mist en weinig samenhang kent. Het lijkt allemaal wat bijeengeraapt en met de nodige haast in elkaar gezet, teneinde de film nog op tijd, voor de verkiezingen van november 2008, uit te kunnen brengen. Maar of de film iets zal teweeg brengen bij de verkiezingen lijkt mij onwaarschijnlijk. De beraadslagingen in het Witte Huis, de politieke spelletjes die gespeeld worden, de onderlinge verschillen en de manier waarop Bush toch uiteindelijk bijna alleen het besluit over de Irak-oorlog neemt, het is allemaal meer dan genoeg reden om de W. te gaan zien. De film kan worden gezien vanuit het oogpunt van een satire, tegelijkertijd zit er groot drama in die regeerperiode en heeft de regering van W. het land diepgaand verdeeld. Die dramatiek ontbeert de film. Dat Bush Jr. vaak met volle mond spreekt is wel het minste dat we deze president moeten vergeven. Maar ondanks de kritiek en de onvoldoende diepgang, kan van deze film toch voldoende genoten worden.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 30 oktober 2008

    ***Related Posts***
    29/07/2008: W. van Oliver Stone teaser trailer
    08/04/2008: Thandie Newton speelt Condoleezza Rice
    28/03/2008: W. van Oliver Stone
    21/01/2008: Oliver Stone maakt George W. Bush film

     

    *** W. trailer ***

  • W. van Oliver Stone met Josh Brolin

    Pin it!

    Als je nog zou twijfelen of W. (2008) van Oliver Stone een respectvol portret zou maken van een controversieel president, dan is deze hoop bij het zien van de teaser poster in rook opgegaan. En misschien maar goed ook, want wie wil er nu een braaf filmpje zien over de grootste terrorist die de wereld heeft gekend. Hoewel, deze teaser poster werd gemaakt voor Cannes en zou misschien niets van doen kunnen hebben met de film. W had normaal in 2009 moeten uitkomen maar de studiobonzen vonden dat de film beter zou presteren met de president die nog steeds in office zit. Nu maar hopen dat dit de kwaliteit van de film niet zal aantasten.

    W 300

    Korte inhoud: Hoe je ook over hem denkt, George W. Bush (Josh Brolin) is één van de meest controversiële figuren in de recente geschiedenis. Het leven van de 43ste president van de Verenigde Staten is er één van vele diepe dalen en hoge pieken. Geboren in een vooraanstaande familie ligt er al vanaf jonge leeftijd een hoge druk op George W. Hij kende een redelijk onbezorgde jeugd en een succesvolle periode in het bedrijfsleven maar verloor zichzelf daarna in de drank. De ontmoeting met zijn vrouw en bekering tot het geloof gaven hem de houvast zijn problemen te overwinnen en zich te ontpoppen tot belangrijkste leider van het Westen.

    Toch betwijfel ik dat dit een hit zal worden. Ik bedoel, wie heeft nu interesse in een Bush film te midden van de Obama-hype en de opkomende verkiezingen. Republikeinen zijn niet opgezet met grappen over hun leider en Democraten weten al dat de man niet deugt. Maar misschien steekt er wel ergens een verhaal achter George W. Bush die we niet kennen. Wat ik zelf NIET wil zien is een pro- of een anti-Bush pamflet of een oersaaie "objectieve" biopic. Wat ik wel wil zien is een intelligente biopic met intrige, spanning en fascinerende personages. Fuck objectiviteit! Als ik een waargetrouw beeld wil hebben dan lees ik wel een boek. Dit moet op de eerste plaats een boeiend portret zijn gebaseerd op echte personen. Oliver Stone heeft eerder indruk gemaakt met controversiële films als JFK,Platoon, Nixon, Born on the 4th of July, maar het is ondertussen al 13 jaar geleden dat de cineast nog een echte controversiële prent heeft gemaakt. Alexander was een teleurstelling en WTC had weinig om het lijf. Hopelijk wordt dit allemaal anders met deze prent.

    Wie is wie? Josh Brolin is George W. Bush, Elizabeth Banks is Laura Bush, Ioan Gruffudd is Tony Blair, Thandie Newton is Condoleezza Rice, Ellen Burstyn is Barbara Bush, Jeffrey Wright is General Colin Powell, Richard Dreyfuss is Dick Cheney, James Cromwell is George Herbert Walker Bush, Scott Glenn is Donald Rumsfeld, Toby Jones is Karl Rove,Allan Kolman is Vladimir Putin en Sayed Badreya is Saddam Hussein.

    Los van de gebruikte muziek ben ik niet ontevreden van de eerste teaser-trailer. Josh Brolin ziet er geweldig uit en de sfeer in de film spreekt me wel aan. Dit is de man die de Amerikanen tot tweemaal toe hebben verkozen om hun land te leiden. Na het zien van de trailer denk ik dat er veel mensen nog maar eens in hun koffie zullen verslikken. Laten we toch hopen dat het geen eenzijdig beeld is van een lichtzinnige rijkeluis-zoon. De film zou op 26 november 2008 bij ons in de zalen moeten draaien.

    ***Related Posts***
    30/10/2008: Filmbespreking W
    08/04/2008: Thandie Newton speelt Condoleezza Rice
    28/03/2008: W. van Oliver Stone
    21/01/2008: Oliver Stone maakt George W. Bush film

     

    *** W. trailer ***