jason behr

  • Skinwalkers, de nieuwe weerwolf actie-horror

    Pin it!

    skinwalkers poster

    Wanneer je een blik werpt op de trailer zou je denken dat Skinwalkers (2006) een soort John Carpenter meets Sam Peckinpah-achtige-weerwolven-prent zal worden. Andere bronnen zoals Wikipedia omschrijven de films als een mengeling tussen een weerwolf-horror-actie-thriller. In de cast zien we ook Natassia Malthe opduiken die we nog kennen van de kusscène uit Elektra (2004) - trouwens de enige scène die op iets trok uit dit troosteloos spektakel met Jennifer Garner.

    De film is geregisseerd door James Isaac (ik ken hem vast nog wel van het fletse en oersaaie Jason X). Het plot draait rond een 12-jarige Amerikaanse jongen die samen met zijn moeder per ongeluk in het middelpunt van een groot gevecht tussen twee groepen weerwolven komt, wiens meningsverschillen erg uit elkaar liggen en uiteindelijk verkiezen om elkaar uit te roeien.

    Je zal dus spoedig zoiets hebben als in X-Men (2000) waar je meteen twee kampen hebt die elkaar proberen uit te roeien: goede en slechte weerwolven. Bij de goede weerwolven zien we Elias Koteas, en bij de slechte neemt Jason Behr de leiding voor zich.

    De nieuwe trailer verklapt ons dat er een gen is die de mens van het dier onderscheidt, en daarna slaan alle remmen los en is het pure kick-ass actie. Het ziet er allemaal wel low-budget uit in tegenstelling tot wat we gewoon zijn van Hollywood, maar ik ben hoe dan ook enorm benieuwd naar deze prent. Hij zou wel eens meer originaliteit kunnen vertonen dan de doorsnee Underworld film. Ook de gave poster staat me wel aan. De film komt hopelijk ooit wel eens bij ons in de zalen, maar tot nu toe wachten we nog op een release in de States en nadien zijn wij wel aan de beurt.

    ***Related Post***
    11/10/2007: HQ pics van Natassia Malthe

  • The Grudge (2004) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het gebeurt niet vaak dat een Amerikaanse remake van een niet-Amerikaanse film wordt geregisseerd door de oorspronkelijke regisseur. Dat heeft zowel zijn goede als slechte kantjes. Het positieve eraan is dat de oorspronkelijke regisseur zijn film uiteraard goed kent. Het negatieve aspect is dat hij/zij in vele gevallen niet voldoende Engels kent (in dit geval geen woord Engels) en dat je dan zoiets krijgt als een Lost in Translation-effect. De acteurs doen maar iets wat ze vermoeden wat de regisseur via hun vertaler-tolk bedoelt. Dit heeft als gevolg dat er meestal niet echt bijster goed wordt geacteerd. Gelukkig is Sarah Michelle Gellar geen slechte actrice en voelt ze wel snel aan hoe ze en script moet benaderen.

    the_grudge_2004_blu-ray.jpg

    Maar voor Takashi Shimizu zijn die films ook iets teveel bandwerk geworden en hij maakt zich trouwens klaar voor Ju-On 3 (2007), alsof iemand daar op zit te wachten. Ik had zijn eerste film, Ju-On (2003), ontdekt in het Fantastisch Filmfestival in Brussel en vond dit geen slechte horrorprent. Maar toen kwam er werkelijk een stortvloed aan gelijkaardige Aziatische horror met films zoals Dark Water (2002) en alle vervolgfilms en remakes van de film die aan de basis ligt van deze horror-vague, Ringu (1998). Ik ga er dus meteen bij vertellen dat ik bij deze remake bijna in slaap ben gevallen, ook al valt er technisch gezien niets op aan te merken. Moest er geen andere redenen zijn, bekijk deze film voor de knappe fotografie van Christopher Young, die nu bezig is met Ghost Rider en Spider-Man 3.

    Het beste van The Grudge (2004) zit hem in de eerste 35 minuten, maar nadien begint de truuk met het doodsbleke gezicht en de creepy geluidjes iets te doorzichtig te worden. Als je al die vorige films nog niet hebt gezien zal je wel plezier beleven met deze film, maar voor de grote meerderheid van de filmgeeks wordt dit een opstapeling van het ene horror-cliché na het andere.

    Er worden zelfs Hollywood clichés gebruikt met wegspringende katten en de telefoon die begint te rinkelen na een doodse stilte. De personages avonturieren zich op plekken waar ze niet zouden mogen gaan en doen idiote handelingen die alles nog erger maakt. Eén dag in de film bestaat uit slechts 3 uur daglicht en de rest is pikzwarte nacht. Dingen verschijnen op een bepaald moment en verdwijnen weer op het volgende. Oh ja, dit is nu eenmaal horror, maar we zitten ondertussen in 2007 en wat werkt voor een publiek uit de jaren 80 werkt niet noodzakelijk voor een publiek uit het nieuwe millennium. Toch niet voor een publiek die regelmatig horrorfilms bekijkt.

    De film begint krankzinnig genoeg met een getypecaste half-wakkere Bill Pullman die ’s morgens op zijn balkon een luchtje wil scheppen terwijl zijn vrouw nog in bed ligt en zelfmoord pleegt door van de zoveelste verdieping naar beneden te springen. Het 'waarom' van deze actie wordt nooit echt uitgediept – misschien had hij net het script gelezen – maar het zorgt wel voor een indrukwekkend moment. Zeldzaam zijn de momenten waar een ster-acteur na 1 minuut reeds zelfmoord pleegt (hoewel hij nog eens verschijnt in een flash-back op een later tijdstip). En van deze scène vertrekken we naar het spookhuis die bewoond wordt door de versleten oude vrouw Emma (gespeeld door Grace Zabriskie die hier nogmaals haar rol speelt van Sarah Palmer uit "Twin Peaks")

    Korte inhoud: De Amerikaanse medische studente Karen (Sarah Michelle Gellar) loopt stage in Japan. Wanneer een verpleegster niet komt opdagen voor haar werk, gaat Karen in haar plaats naar een vervallen huis waar ze Emma aantreft, een oude Amerikaanse vrouw die stokstijf voor zich uit staart in een lege kamer. Terwijl ze de aangeslagen vrouw verzorgt, hoort Karen boven vreemde geluiden. Het huis blijkt behekst te zijn door een bovennatuurlijke kracht - The Grudge. Deze wrok wordt veroorzaakt door iemand die is gestorven in de ban van boosaardige woede. En al wie het huis betreed zal sterven. Te midden van een reeks gruwelijke gebeurtenissen moet Karen een manier vinden om de vloek te verbreken.

    Er zijn een aantal verschillen met de oorspronkelijke prent. Zo was de Japanse versie onderverdeeld met naambordjes van personages die het huis hadden betreden en later zouden sterven: de bewoners van het huis, de zus, de sociaal medewerkster, drie schoolmeisjes,… Nu is de structuur iets eenvoudiger gemaakt – maar blijft de logica van alles zoek - en ligt de klemtoon nu op het personage van Gellar. En eigenlijk vind ik dit nu net een zwakte, want door de film lijnrecht te maken, in tegenstelling tot de jigsaw-puzzle van de oorspronkelijke versie, ga je nu beginnen letten op het feit de film uiteindelijk GEEN verhaal heeft en je enkel nog zit te wachten "hoe" iemand aan zijn einde zal komen. "Wie" zal sterven is meteen duidelijk, ook al heb je de voorkennis niet van de oorspronkelijke film, en dat maakt dan ook het suspense-gehalte voor een groot stuk teniet.

    the_grudge_2004_pic01.jpgthe_grudge_2004_pic02.jpg
    © 2004 Dutch FilmWorks

    Het einde van de film is een schoolvoorbeeld van een overkill en indien je niet in slaap bent gesust zou je wel eens kunnen schaterlachen met de absurde situaties. Let ook op de debiele dialogen naar het einde toe. Maar gezien Shimizu geen woord Engels spreekt kan ik begrijpen dat hij dat niet eens door had. In deze omstandigheden een veel te jonge onervaren scenarist, Stephen Susco, inschakelen om het script te vertalen is er gewoon om vragen. Deze film had 13 producers (waaronder The Evil Dead regisseur Sam Raimi) en bij niemand ging een belletje rinkelen?!? … Of misschien wel en werden hun opmerkingen ook ergens verloren in de vertaling.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 28 oktober 2006

    ***Related Posts***
    16/11/2007: Maxim benoemt Sarah Michelle Gellar als Vrouw van het Jaar 2008?!
    31/08/2006: Sarah Michelle Gellar is verzot op horror
    28/08/2006: The Grudge 2, trailer, pics, webisodes
    23/04/2005: Sarah Michelle Gellar als porno-actrice
    14/01/2005: Nieuwe markt in remakes van Aziatische Horror

  • D-War, Koreaans geweld met een reuzenslang

    Pin it!

    Ik heb zonet de trailer gezien van D-War (2007), een Zuid-Koreaanse film waar ik een tijd geleden al iets van had gehoord. Zeker de moeite waard om eens op te zoeken. De poster maakt in ieder geval indruk.

    Korte inhoud: D-War is een Science Fiction film boordevol met speciale effecten die zich heeft laten inspireren op de Koreaanse folklore, en vertolkt door Amerikaanse acteurs. Het verhaal gaat over een reuze slang die Los Angeles teistert opzoek naar een vrouw die de slang kan veranderen in een draak. Deze film betekent gewoon pure fun.

    Het budget moet ook niet onderdoen voor Amerikaanse producties. Zo maar eventjes 145 miljoen dollar. Spijtig dat de effecten zo af en toe wel iets te fake zijn. Dat de SFX-regisseur Hyung-rae Shim duidelijk een pak Emmerich & Peter Jackson films heeft gezien is duidelijk, maar moest hij nu ook nog weten hoe hij al die virtuele effecten in een stevige film moet omtoveren - had deze film al even populair geweest als The Host (2006). Maar oordeel zelf. Hier is de indrukwekkende trailer en de officiële site.

    Het lijkt bij momenten wel op de antipool van King Kong, met het verschil dat de slang geen romance wil beginnen met een blonde del. Neen, de slang wil L.A. vernietigen. Cool ! Entertainment zoals we die graag hebben op een luie zondag-namiddag. De prent heeft nog geen releasedatum bij ons, maar zal op het Festival van Cannes (mei 2006) in première gaan en daarna op 14 september 2007 in de States. In de film treffen we oa. Jason Behr, Amanda Brooks, Robert Forster, Aimee Garcia en John Ales aan.