De FilmBlog

Het zal even wennen worden om de Harry Potter-acteur Daniel Radcliffe eens te zien zonder brilletje in een volwassen rol, en dan nog wel in een bovennatuurlijke thriller, genaamd The Woman in Black (2012) van James Watkins, die we nog kennen van de geslaagde thriller Eden Lake (2008).

De film is gebaseerd op de roman van Susan Hill, en in een script gegoten door Jane Goldman. Het is een Hammer film, ook al komt dit in de Amerikaanse trailer niet aan bod, wat toch een beetje vreemd is.

Korte inhoud: De jonge advocaat Arthur Kipps (Daniel Radcliffe) krijgt de opdracht naar een afgelegen dorpje af te reizen om het papierwerk van een onlangs gestorven cliënt te regelen. Terwijl hij alleen in het afgelegen huis aan het werk is ontdekt hij een aantal tragische geheimen. Hij voelt zich steeds minder op zijn gemak wanneer hij telkens een in zwart geklede mysterieuze vrouw blijft zien. De lokale bevolking wil hem niet helpen om er achter te komen wie de vrouw is, en voor hij het weet is hij verwikkeld in een race tegen de klok, als hij haar ware bedoelingen ontdekt.

De film is een Hollywood remake van de Britse tv-film The Woman in Black (1989). In de eerste beelden van de film zien we Radcliffe die laat zien dat zijn dramatisch vermogen niet beperkt is tot de muren van de Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry. Het ziet er naar uit dat zijn carrière niet zal doven zoals dat eerder gebeurde met dat andere kind-sterretje Macaulay Culkin. De trailer zelf is wel gemonteerd door een aanhanger van het goedkope jump-cut werk, die meteen het gegeven laat verschralen tot een oninteressant spookverhaaltje. Laten we hopen dat het eindproduct iets meer de sfeer en de toon zal respecteren, boven het ordinaire effecten-werk die we vaak tegenkomen in horror-remakes. Die monteur moet dringend een paar Hammer producties gaan bekijken.

In de film zijn ook nog rollen te zien van Ciarán Hinds, Janet McTeer, Roger Allam, Sophie Stuckey en Alisa Khazanova. The Woman in Black zou op 7 maart 2012 in onze zalen moeten draaien.

Het ziet er naar uit dat X-Men: First Class (2011) geen stormloop heeft teweeggebracht in de States. Meer nog, als we de cijfers mogen geloven zou de film zelfs een zeer bescheiden openingsweekend gehad hebben in vergelijking met alle andere X-Men films. Daar waar een X-Men 3: The Last Stand (2006) nog 103 miljoen dollar vergaarde tijdens zijn eerste dagen, moet de nieuwe prequel het stellen met véél minder (56 miljoen dollar). Dat is 2 miljoen meer dan de eerste X-Men film en deze vergelijking gaat niet op want die prent was 10 jaar geleden. Alle andere X-Men films deden beter dan 85 miljoen tijdens hun openingsweekend.

Opiniemakers wijzen op de afwezigheid van het Wolverine personage, die in de vorige films eigenlijk telkens de centrale figuur werd. 20th Century Fox wijst dan weer naar The Hangover 2 (2011) die nog steeds roet in het eten kwam gooien (ook al ging deze film zijn tweede week in en was er geen directe concurrentie voor de X-Men prequel).

Korte inhoud: In X-Men: First Class zien we het levensverhaal van een jonge Charles Xavier (James McAvoy) en diens relatie met boezemvriend Erik Lehnsherr, (Michael Fassbender) de latere Magneto, in een periode voor de mutantenrevolutie. De oprichting van de mutantenacademie in 1963 en het ronselen van studenten met speciale gaven komt aan bod, naast de conflictvorming met de discriminerende gewone bevolking en de evolutie van een steeds duister wordende Magneto, alsook de confrontatie met een gevaarlijke vijand die op de voorgrond treedt, ene Sebastian Shaw (Kevin Bacon)…

Maar de cijfers zijn niet altijd een weerspiegeling van de kwaliteit. De reboot van Matthew Vaughn (Kick-Ass, Layer Cake) is een uitstekende comic-adaptatie! Het is wat mij betreft zelfs véél beter dan X-Men Origins: Wolverine (2009). Er zit meer actie in, de cgi ziet er op het scherm oogverblindend uit, het script (van Ashley Miller, Zack Stentz en Jane Goldman) steekt slim in mekaar, we krijgen een sterke cast voorgeschoteld met voldoende eye-candy (Rose Byrne, Jennifer Lawrence, January Jones, Zoë Kravitz), de dialogen zijn knap uitgeschreven en het verhaal inspireert zich op datgene wat de franchise zo goed maakte in de vorige films. Je hoeft zelfs geen fan te zijn om van deze First Class te houden. Ik stond niet echt te wachten op een nieuwe X-Men prent, maar ik kijk nu toch wel uit naar de sequel.

Uiteraard zitten er wat mankementjes in de film - zo wordt er iets teveel in gepraat en er zit bitter weinig humor in - maar de pluspunten overwegen op de negatieve kantjes. Het is tevens een meesterwerkje vergeleken met comic-adaptaties als Thor (2011). Die andere comic die binnenkort in de zalen is, Captain America: The First Avenger (2011), heeft hopelijk zijn lat heel hoog gelegd. Naast de regisseur zijn het vooral de acteurs McAvoy en Fassbender die overtuigend uit de hoek komen. Ja, het is een popcorn rollercoaster, maar wel één met artisanale popcorn die de smaakpapillen laat exploderen, ons hoofd op hol brengt en ons doet snakken naar meer. Hetzelfde verfrissende gevoel had ik bij het zien van de Star Trek reboot. De filmmakers hebben heel wat risico's genomen en met succes.

De film duurt 132 minuten en het verveelt voor geen seconde, meer nog, de kers op de taart komt op het einde. Dit is zeker één van de beste comic-adaptaties sinds The Dark Knight. X-Men: First Class draait al sinds 1 juni 2011 in onze zalen, een film om niet te missen!

***Related Posts***
10/03/2011: X-Men: First Class veelbelovend
05/05/2009: X-Men Origins: Wolverine review

Een filmpje die nu al in mijn eindejaarslijstje van Beste Films van 2010 zal zitten is deze Kick-Ass (2010) van Matthew Vaughn (Layer Cake, Stardust), gebaseerd op de Icon/Marvel comic van Mark Millar en John Romita Jr. het slimme scenario van Jane Goldman en Matthew Vaughn zelf die ruimte maakt tussen de hardcore actie en de parodie. Hebben jullie nooit eens een superheld willen zijn? Wel in deze film zet een jonge knaap zijn dromen in de praktijk. Gekleed in een groen pak en gewapend met twee stokken gaat hij de misdaad te lijf, met dit verschil dat hij NIET beschikt over bovennatuurlijke krachten. En hij is blijkbaar niet de enige verklede vigilante in de stad.

Korte inhoud: 'Kick-Ass' vertelt het verhaal van Dave Lizewski (Aaron Johnson). Dave is een sul op de middelbare school, heeft weinig vrienden, leeft alleen met zijn vader en is een enorme fan van stripboeken. Op een dag besluit hij dat hij een superheld wil worden, net als in één van zijn stripboeken. Probleem is echter dat hij geen superkrachten heeft en gedoemd lijkt om te mislukken. Zijn zelfgemaakte pak en bravoure kunnen daarom niet voorkomen dat hij in zijn eerste confrontaties met echte criminelen een flink pak slaag krijgt. Op zijn pad ontmoet hij echter enkele medestanders, waaronder de 11-jarige zwaardvechtster Hit-Girl (Chloe Moretz), haar vader Big Daddy (Nicolas Cage) en de mysterieuze Red Mist (Christopher Mintz-Plasse).

Dit is nog niet de nieuwe The Dark Knight van 2010, maar het scheelt niet veel. Deze comic-adaptatie kent een aantal zwaktes, vooral in zijn aanloop, het overaanbod aan personages en een aantal overbodige scènes, maar is buitengewoon grappig, vernieuwend en intelligent. Deze adaptatie heeft misschien wat jeugdpuistjes, maar heeft geen beugel nodig. Het comic-genre heeft zich al een aantal jaren ontpopt als een volwaardig genre met uiteenlopende facetten, maar verlegt hier nog maar eens de grenzen en neemt hiervoor geen blad voor de mond. Het is allemaal best leutig, maar deze post-moderne prent is ook spectaculair gewelddadig en grof gebekt. Duidelijk een teenager-film die bestemd is voor een eerder volwassen publiek die tegen een stootje kan. Maar het geweld is niet zomaar gratuit, integendeel, er steekt een geniale choreografie in met knip-oogjes naar de John Woo en de Kill Bill films, die volledig afstand neemt van de Jason-Bourne-shaky-camera actie-sequenties, en alles staat in functie van de analyse van de superhero-mythe die de misantrope weldoeners in onze maatschappij doorzeeft met kogelgaten en bazooka-geweld. Net wanneer je dacht dat het genre zo goed als uitgeput was, komt deze Kick-Ass. Ik hoor nog de woorden van mijn docent op de filmschool "Film is dood". Nope, it still kick's ass!

Ook al zijn er iets teveel personages, en is het misschien wat wennen bij een eerste visie, zijn de uitwerkingen van de karakters is hilarisch. Het hoofdpersonage, is vreemd genoeg misschien wel het minst interessante personage van allemaal. Maar toch, Dave Lizewski alias Kick-Ass, zit opgesloten in het keurslijfje van de knullige, nerdy student die regelmatig ten prooi valt aan boefjes die zijn gsm en drinkgeld afpakken. Zijn zelfvertrouwen is volledig in zijn schoenen weggezakt, en de enige uitlaatklep waar de hormonen kunnen uitspatten, is in zijn fantasieën – over de rondborstige lerares maar ook zijn grote liefde voor de comic-helden. En op een dag neemt hij de beslissing om tot actie over te gaan en een dubbel leven te leiden, en op te komen voor diegene die onderdrukt worden. En regisseur Vaughn benadert het personage ook lijnrecht zonder hem ongekende superkrachten toe te schrijven. Het duurt dus niet lang tot het personage met zware breuken bij de spoeddiensten belandt. Het wordt meteen duidelijk dat Kick-Ass geen doorsnee comic-film wordt. Alle clichés zijn overboord gegooid en het genre wordt nog maar eens heruitgevonden.

En toch zitten we niet ver van de Peter Parker comicbook mythe – over de onderdrukte en gefrustreerde student die de wereld wil gaan redden – maar alles krijgt een andere invulling. Dave was niet gebeten door een radioactieve spin, maar werd wel zo hard geslagen dat hij zo goed als gevoelloos werd op bepaalde plaatsen van zijn lichaam. Maar hij blijft een gewone teenager en dat zorgt ervoor dat wij met hem zullen meevoelen en dat we volledig achter hem staan wanneer hij een YouTube/MySpace fenomeen zal worden. Kick-Ass is GEEN superheld, verre van. Hij is het prototype van de wannabe-held met een buitengewoon talent om zich in de problemen te werken. Maar hij wordt een held door de beeldvoering die er is gebeurd op de sociale netwerk platforms.

Maar er zijn ook "echte helden" in de film. De Batman-lookalike Damon Macready alias Big Daddy gespeeld door een efficiënte Nicolas Cage is geen gewone kerel. We weten allemaal dat de acteur bijna Superman was geworden, maar hier zet hij toch wel een niet-onaardige vertolking neer van een superheld. DIT is de rol die Nicolas Cage weer in de spotlight zal zetten, na tal van miskleunen. Hij neemt het op tegen de schurk van dienst, de maffiabaas en drug dealer Frank D'Amico (Mark Strong), en bij momenten ziet hij er gevaarlijker uit dan The Dark Knight himself. De sequentie in het warenhuis waar hij op de muziekvan John Murphy uit 28 Weeks Later (2007) een schoonmaak operatie doorvoert zal nog een lang tijdje blijven plakken in ons filmgeheugen. Maar het personage die de show steelt in de film is Mindy Macready alias Hit Girl, de dochter van Damon. Een uber-geweldadig 11-jarig meisje die een meester blijkt te zijn in martial arts en vuurwapens. Opgegroeid in ongewone omstandigheden is ze een would-be-assassin van de ergste soort. En dit alter-ego zit schuil achter het gelaat van een lief, vertederend meisje met vlechtjes. Maar schijn bedriegt, want achter dit schattig uiterlijk schuilt een misleidende killer, die niet op haar tong is gevallen en intellectueel en fysiek op scherp staat. ZIJ IS DE WARE KICK ASS in de film. Ik ben zelfs niet zeker dat de film ooit van de grond had kunnen komen zonder haar aanwezigheid. Maar nu denk ik zeker dat we nog van dit personage zullen horen in mogelijke sequels. De tijd van de lieve Fannings meisjes is bij deze ook goed voorbij. Zelfs in horrorfilms, zoals Orphan (2009), duiken lieve meisjes op die eigenlijk niet zo lief zijn.

Ik zal niet in detail treden over bepaalde scènes, want dit is het soort film waar de boodschap geleidelijk aan duidelijk moet worden via de verschillende verrassende plotwendingen en alles een verband heeft met elkaar. De film gaat over opgroeien, de overdreven obsessies van populariteit en idolen, de hedendaagse onverschilligheid, de "virtuele vrienden" die graag kijken hoe je in elkaar wordt geslaan, de nieuwe generatie gsm-nieuwsmakers die alles ongecensureerd uploaden op YouTube,…de prent is gewoon ontzettend actueel. Het is bijna een soort anti-superhero film, die al begint bij de aanvang van de film met een misgelopen stunt van een wannabe-superheld. Een beeld die los van zijn komisch karakter, meer diepte heeft dan wat je op het eerste gezicht zou kunnen denken. Waar zijn de superhelden met verheven idealen in onze maatschappij?

Maar alle lof ook aan de regisseur die met deze film bewijst dat hij beschikt over een talent om zowel actie in beeld te brengen alsook beschikt over een exceptionele komische timing. De film was de afsluiter op het Filmfestival van de Fantastische film (Bifff) en is al vanaf 21 april te zien in onze zalen. Ik kan deze prent alleen maar aanraden, het barst van de zwarte humor, buitengewoon nerdy, slim, schattig, vol met crowd-pleasing-rollercoaster-actie, terzelfdertijd absurd, super gewelddadig, en bovenal onvoorstelbaar COOL! Politiek incorrecte entertainment van de bovenste plank!

***Related Post*** 21/02/2012: Kick-Ass filmbespreking
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
14/03/2010: Een Kick-Ass poster collectie

De tijd is rijp om nog eens wat leuke filmposters te bespreken en wat beter om deze van Kick-Ass (2010) onder de loep te nemen. De nieuwe Lionsgate productie van Layer Cake regisseur Matthew Vaughn, naar een scenario van Stardust-scenariste Jane Goldman. En de promotie voor deze prent is krankzinnig, met tientallen uitzinnige affiches, you tube filmpjes, MySpace pagina’s en teaser-banners. De makers zijn zo zeker van het succes dat op bepaalde affiches zelfs geen titel staat. Dit wordt een Marvel comic-adaptatie die veel stof zal doen opwaaien – als dat al het geval niet is.

Korte inhoud: Dave Lizewski (Aaron Johnson) is een sullige high-school student en fan van stripboeken. Dave heeft weinig vrienden en leeft alleen met zijn vader. Op een dag besluit hij, dat hij een comic-superheld wil worden, genaamd Kick-Ass. Probleem is echter dat hij geen superkrachten heeft. Zijn zelfgemaakte pak en bravoure kunnen daarom niet voorkomen dat hij in zijn eerste confrontaties met echte criminelen een flink pak slaag krijgt. Maar samen met zijn metgezel Mindy Macready alias Hit-Girl (Chloe Moretz) en haar vader Damon Macready alias Big Daddy (Nicolas Cage) zullen de samenleving veiliger maken. Maar een superheld zou geen superheld zijn zonder aartsrivaal, en dit is Frank D'Amico (Mark Strong) die verantwoordelijk is voor de golf van criminaliteit die de stad teistert. Frank heeft ook nog een zoon, Chris D'Amico alias Red Mist (Christopher Mintz-Plasse), die ook wel een voorliefde heeft voor de donkere zijde van het spectrum.

Een kinderfilm? Wel neen, eerder een soort R-rated Kidsploitation film met heel wat geweld, seks, drugs en vuil manieren. De posters hebben wel iets weg van de DC Comic Watchmen (2009) campagne, met dit verschil dat de personages pseudo-actiehelden die nog groen achter de oren zijn. Maar de in your face aanpak met de gele blok-font en de stoere poses is wel een duidelijke knipoog. Maar ondertussen zijn er ook een aantal vintage posters uitgekomen (Kick-Ass poster 1 & Kick-Ass poster 2) en posters met knipoogjes naar de Batman en de Spider-Man franchise. Maar ook de personages zijn referenties naar bestaande superhelden als Batman & Robin of Green Lantern. Hopelijk kan deze hommage aan de comic de torenhoge verwachtingen inlossen. De film zou deze zomer in onze zalen moeten balanden…als de bioscoopuitbaters hun boycot-stunt niet herhalen.

***Related Post***
22/04/2010: Kick-Ass review ****