De FilmBlog

België kwam vorig jaar in de kijker met twee comic-verfilmingen, enerzijds had je voor de allerkleinsten The Smurfs (2011) (productiebudget: $ 110 miljoen – box-office: $ 564 miljoen) en voor de iets meer volwassen bioscoopbezoeker was er The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011) (productiebudget: $ 130 miljoen – box-office: $ 374 miljoen). En ook al deed deze laatste het beduidend minder goed aan de kassa, was hij wel stukken beter dan die smurfenprent. Dat de Tintin-film werd geregisseerd door Steven Spielberg zal daar wel iets te maken mee hebben.

Korte inhoud: De nieuwsgierige reporter Kuifje (Jamie Bell) en zijn trouwe hondje Bobbie ontdekken dat een model van het prachtige oude zeilschip 'De Eenhoorn' een geheim met zich meedraagt. Meegevoerd in een eeuwenoud mysterie, krijgt hij het aan de stok met de boosaardige Sakharine (Daniel Craig), die weet dat Kuifje een belangrijke aanwijzing bezit naar een grote schat. Geholpen door de moedige Bobbie, de onstuimige kapitein Haddock (Andy Serkis) en de stuntelige detectives Thomson (Nick Frost) en Thompson (Simon Pegg), reist Kuifje de halve wereld af, constant op de hielen gezeten door de vijand. Hij moet slimmer en sneller zijn dan de rest om het Geheim van de Eenhoorn te ontrafelen...

De film deed het voornamelijk slecht in de States, waar hij niet hoger kwam dan 77 miljoen dollar, ruim onder het productiebudget. Bijgevolg zal de sequel, die door Peter Jackson moet gemaakt worden, misschien langer op zich laten wachten. En nochtans vond ik het een ijzersterke film. Het leek bij momenten wel op een Europese Indiana Jones film. De lezers van de Kuifje albums zullen wel gemerkt hebben dat de scenaristen Steven Moffat, Edgar Wright en Joe Cornish heel wat vrijheden hebben genomen met de albums van Hergé.

Enerzijds kent Tintin in de film Haddock nog niet, terwijl hij in het album een maquette voor hem koopt. Ook professor Zonnebloem is niet van de partij en dus zien we de onderzeeër in haaienvorm zoals in het album. Ook het einde van het verhaal is niet zoals in het album, maar wie zal erom malen wanneer je de finale te zien krijgt die Spielberg voor ons in elkaar heeft geknutseld. En om eerlijk te zijn komen al deze wijzigingen enkel maar de film ten goede. Het resultaat is een spannend avontuur die geen moment verveelt, en ook de ontmoeting met de opvliegende dronkaard Haddock is bijzonder wel uitgewerkt en het hondje Milou onderscheidt zich als een essentiële metgezel in hun speurtocht. Wie had tevens ooit kunnen denken dat iemand deze strip kon omtoveren tot een blockbuster actieprent?

Ik was in het begin wel wat sceptisch over de animatie-techniek, na een aantal vorige pogingen die niet meteen konden overtuigen, zoals Beowulf (2007), maar de techniek brengt ons in een indrukwekkende nieuwe wereld. Veel van de shots in deze prent zouden met bestaande filmcamera’s en green key veel te duur zijn om te maken of zelfs onmogelijk. En het visueel vertier begint al bij de begingeneriek met een samenvatting van alle avonturen van onze reporter. Spielberg bewijst met deze film dat hij nog steeds de meester is van de mainstream entertainment. En na het zien van deze film ben je gewoon benieuwd naar de versie van Peter Jackson.

Ik heb op dit ogenblik nog niet de 3D versie van de film kunnen beoordelen, maar hopelijk kan ik spoedig deze film nog in de bus krijgen. Op de DVD vinden jullie in ieder geval 50 minuten aan extra’s die iedereen wel zal kunnen waarderen. Enkel de audio-commentaar van Spielberg ontbrak, maar misschien komt deze nog wel uit op een andere schijf.

***Related Posts***
22/06/2011: Brussel mag de wereldpremière van Kuifje organiseren
17/05/2011: The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn posters en trailer
20/09/2008: Kuifje is voor Universal te duur
12/03/2007: Spielberg heeft interesse in Kuifje

Ik ben zelf geen grote fan van Sam Worthington. De man heeft me niet kunnen bekoren in Terminator Salvation (2009), nog minder in Avatar (2009) en helemaal niet in Clash of the Titans (2010). Ik keek dus zelf niet meteen uit naar Man on a Ledge (2012).

Korte inhoud: Wanneer politieagent Nick (Sam Worthington) onterecht veroordeeld wordt voor een misdaad, grijpt hij de eerste mogelijkheid aan om te ontsnappen. Na zijn ontsnapping wil hij nog maar één ding; zijn onschuld bewijzen. Hij klimt op het dak van een hotel en dreigt naar beneden te springen. De politie besluit de vrouwelijke onderhandelaar Lydia (Elizabeth Banks) in te schakelen om met de man te gaan praten. Nick doet er alles aan om zijn onschuld te bewijzen en gaat daarbij, met behulp van zijn broer (Jamie Bell) en diens vriendin (Genesis Rodriguez), geen enkel gevaar uit de weg. Hij heeft de hulp van Lydia nodig om zijn doel te kunnen bereiken. Terwijl Lydia in een tweestrijd verkeert, worden de kansen van Nick steeds geringer.

De kracht van Man on a Ledge ligt echter niet bij de vertolkingen dan wel bij het script van Pablo F. Fenjves, die hier niet ver was om één van de betere heistfilms op papier te zetten sinds Inside Man (2006), ook al hebben beide films te kampen met heel wat onlogische plotpunten (maar dat ligt nu eenmaal ingebakken in dit filmgenre). De zwakte van de film zit bij de vertolkingen. Had regisseur Asger Leth, die met deze film zijn debuut maakte, een betere casting gemaakt, dan had bijvoorbeeld de romance tussen Worthington en Banks veel beter kunnen werken. Nu is de chemie tussen beiden compleet zoek. Daarnaast worden acteurs zoals Ed Harris onvoldoende benut. Ik had de indruk dat de regisseur ook iets teveel was afgeleid door de niet-onaardige decolleté van Genesis Rodriguez.

Ik ben verzot op debuutfilms, vaak omdat regisseurs alles uit de kast halen om hun beste prestatie neer te zetten. Maar in deze debuutfilm mis ik de magie, de originaliteit en de nauwkeurigheid. Man on the Ledge is geen slechte film, maar had véél beter geweest in de handen van een andere cineast. De film zullen we binnen een maand vergeten zijn en niemand zal er nog over spreken, in tegenstelling tot een film als Inside Man. Het script was een paar regels verwijderd van een heist-meesterwerkje, maar nu blijft het wat steken bij dialoogscènes en een tweede helft die iets teveel het pad kiest van de 'voor-de-hand-liggende-verwikkelingen'. Maar deze prent is nooit echt saai, en dat is op zich ook wel een opsteker. Er zit altijd wel ergens een subplot die het vuur aanwakkert, maar nooit voldoende om de film echt te ontvlammen. Als jullie deze Man on a Ledge nog niet hebben gezien in de bioscoop, wachten jullie misschien beter op zijn dvd-release.

Er is hier lang over gediscussieerd maar de wereldpremière van de 3D Kuifje-film, The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011), zal uiteindelijk plaatsvinden in Brussel op 22 oktober 2011. En dat is een immense eer voor zo’n klein landje als België. Uiteraard is Kuifje, geschreven door de Belgische striptekenaar Hergé, een product uit eigen bodem, maar hier hebben we te maken met een 135 miljoen dollar Steven Spielberg / Peter Jackson DreamWorks Animation film. Geen klein bier dus.

Kuifje en het Geheim van de Eenhoorn is gebaseerd op drie Kuifje-albums: De krab met de gouden scharen, Het geheim van de eenhoorn en De schat van Scharlaken Rackham. In de Verenigde Staten gaat de film pas enkele weken later dan bij ons in première. Een grote zucht voor onze distributeurs want ook Londen en Parijs waren kandidaten om de wereldpremière van de film te organiseren. De enige die misschien niet meteen opgezet zal zijn is regisseur Frank Van Passel, die dan ook zijn film, Het Varken van Madonna (2011), zal uitbrengen. Het zijn uiteraard twee compleet verschillende films, maar het zijn ook twee films die een Vlaams publiek zullen aanspreken, en als die Vlamingen moeten kiezen denk ik dat de keuze snel gemaakt zal worden.

Op de vraag welke argumenten doorslaggevend waren om uiteindelijk voor Brussel te kiezen voor de wereldpremière, antwoordde de woordvoerder van DreamWorks: "Stripheld Kuifje werd in Brussel gecreëerd door Hergé, en al zijn avonturen zijn daar aan de verbeelding van zijn maker ontsproten. Kuifje is in België niet alleen een nationale held, maar zo'n groot symbool, dat Brussel de enige geschikte plaats is voor de première van de film".

Toch ben ik benieuwd hoe ze de première zullen aanpakken in Kinepolis Brussel, wat niet meteen de meest ideale locatie is voor een film van een dergelijk kaliber. Je zou denken dat in Antwerpen, of zelfs Gent, je een betere lokatie hebt om iets prestigieus en grootschalig te organiseren. Mensen die al in Kinepolis Brussel verzeild zijn geraakt, weten dat de hoofdingang op een steenworp van de metro-rails ligt en aan de wat saaie achterkant zitten we met onze rug naar het Koning Boudewijnstadium. Je hebt geen grote ingang zoals dat bij vele andere Kinepoliszalen wél het geval is. Maar gezien alles in ons land een communautair tintje heeft, zal dat hier ook wel het geval zijn. De vraag aan ieders lippen is nu welke prominente filmmaker of acteur naar ons land zal komen om de film te vertegenwoordigen. Peter Jackson is in ieder geval druk bezig met The Hobbit: part 1 (2012) en ik denk dat Steven Spielberg ook bezig zal zijn met de voorbereiding van Lincoln (2012). Maar wie weet, kunnen ze toch voor ons een uitzondering maken. Acteurs Daniel Craig, Simon Pegg en Jamie Bell zijn uiteraard ook welkom.

***Related Posts***
01/06/2011: Het Varken van Madonna
17/05/2011: The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn trailer
20/09/2008: Tintin te duur voor Universal
12/03/2007: Spielberg heeft interesse in Tintin

We hebben twee nieuwe posters van de opkomende The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011), in beeld gezet door Steven Spielberg met de hulp van Peter Jackson als executive producer.

Het zal met zijn productiebudget van 135 miljoen niet de duurste film worden, maar wel een kostelijke. De duurste film ooit zal die andere film zijn van Peter Jackson, met name The Hobbit 1&2 (2012-) die met zijn 500 miljoen dollar ($360M productiebudget + $140M marketing) de James Cameron film Avatar (2009) ($237M productiebudget + $223M marketing) zal onttronen.

Korte inhoud: De jonge verslaggever en avonturier Tintin (Jamie Bell) ontmoet voor het eerst kapitein Haddock (Andy Serkis). Ze gaan samen op zoek naar de schat van Haddocks voorvader, Francis Haddock. Maar zij zijn niet de enigen die de schat willen vinden. Ze zullen daarom eerst een groot aantal tegenstanders en struikelblokken moeten overwinnen, voordat ze de schat zullen vinden én het geheim van de eenhoorn kunnen ontrafelen...

De Tintin film wordt een 3D motion capture animatiefilm gebaseerd op het werk van de Belg, Hergé. De look van de film zal fotorealistisch zijn en niets vergeleken met The Polar Express (2004). Het scenario van de film werd geschreven door Steven Moffat, Edgar Wright en Joe Cornish, die hun script baseerden op The Crab with the Golden Claws, The Secret of the Unicorn en Red Rackham's Treasure. Spielberg had de filmrechten al gekocht in 1983 na de dood van de auteur. De digitale effecten worden verzorgd door Weta Digital, het digitale broertje van de Weta Workshop, die voor de belichting aanwijzingen kregen van Janusz Kaminski. De muziek is dan weer van John Williams.

In de andere hoofdrollen zien we ondermeer Daniel Craig als de piraat Red Rackham en de twee detectives Simon Pegg als Inspector Thompson en Nick Frost als Thomson. De film zou op 23 december 2011 in de zalen moeten draaien. De vraag aan ieders lippen is nu waar de wereldpremière zal doorgaan… in België?

***Related Posts***
20/09/2008: Tintin wordt te duur voor Universal
12/03/2007: Spielberg heeft interesse in Kuifje

Fans van Romeinse oorlogsdrama’s zullen binnenkort kunnen genieten van The Eagle (2010) van regisseur Kevin Macdonald die eerder de niet onaardige The Last King of Scotland (2006) maakte. U ziet het meteen, de man is geboren in Schotland en heeft dus wel voeling met de streek en de mensen die er leven. En wil nu net dat de Romeinen op een zeker ogenblik ook in Schotland zijn verzeild – ook al werd dit gebied in die tijd niet zo genoemd en kwamen de Schotten, afkomstig van Ierland (Hibernian), pas veel later in actie (tussen 400 en 500 na christus).

Toen Macdonald het boek las van Rosemary Sutcliff was hij meteen voor het idee gewonnen hiervan een adaptatie te maken. Scenarist van dienst is wederom Jeremy Brock, die naast het scenario van The Last King of Scotland ook dat van Mrs Brown (1997) schreef.

Korte inhoud: Het jaar 140. Twintig jaar naar het verdwijnen van het Negende Legioen in de bergen van Schotland, gaat de centurio Marcus Aquila (Channing Tatum) op zoek naar de oplossing van dit mysterie. Zijn vader was commandant van deze eenheid en hij wil zijn reputatie in ere herstellen.

Channing Tatum is zo’n acteur die het tot nu toe vooral moest hebben van zijn fysiek, want veel acteertalent heeft hij tot nu toe nog niet kunnen etaleren. Maar misschien ligt het aan de dubieuze projecten die hij in zijn schoot krijgt geworpen (cf. She’s the Man, Step Up, Step Up 2, Fighting). Onlangs was hij ook al te zien in Public Enemies (2009), weliswaar in een kleine rol, en ook nog in G.I. Joe: The Rise of Cobra (2009). Met die laatste film had Tatum zijn doorbraak moeten forceren, maar het draaide anders uit. De film kon in de States zijn productiebudget van 170 miljoen dollar niet terugwinnen, maar wat nog erger was, zo goed als iedereen vond de film middelmatig tot ronduit slecht.

Met deze film kan hij misschien meer indruk maken, zeker met een verhaal die op zijn gespierde lijf staat geschreven, en tevens met een regisseur die goed weet hoe hij acteurs moet begeleiden. Mocht dit echter ook een flop worden, dan kan de acteur zich alsnog bewijzen in het komedie-genre met The Dilemma (2011) van Ron Howard én in het thriller genre met Haywire (2011) van Steven Soderbergh. Twee regisseur die normaal gezien een acteur goed op weg kunnen zetten naar het sterrendom.

In The Eagle zien we ook nog Mark Strong, die niet meer weg te branden is van het witte, alsook Jamie Bell en Donald Sutherland. Wat me is opgevallen is dat er geen actrices aan te pas komen in deze prent. Er worden wel twee vrouwen opgevoerd in een veredelde figurantenrol, maar dit is vooral een film met veel testosteron en weinig romantiek…en gezien de PG-13 rating waarschijnlijk ook weinig homo-erotiek. Het tweede wat me is opgevallen is dat de film allesbehalve een getrouwe weergave is van wat er echt is gebeurd. Maar goed, dit is cinema geen geschiedenisles.

De race om wie de nieuwe Spider-Man zal worden is ingezet, nadat volgens het magazine Worst Previews bekend werd dat Sony had aangekondigd dat Sam Raimi en dus ook Tobey Maguire niet zullen terugkeren naar de franchise, en dit nadat twee jaar geleden wel nog interesse hadden vertoond. Blijkbaar zou Raimi niet alleen zitten met een plannings-probleem, maar zou hij ook wat creatieve meningsverschillen erop nahouden met de richting die de studio wou inslaan. Maar Sony wil ondanks het vertrek toch haar releasedatum van 2011 behouden.

"The plan is to reboot the franchise and start from scratch. This means that the new movie will revisit Spidey's origins. "We're very excited about the creative possibilities that come from returning to Peter's roots," zei Amy Pascal, van Sony Pictures Entertainment. En ditz at er eigenlijk al een beetje aan te komen nadat niet iedereen onverdeeld tevreden was met Spider-Man 3 (2007).

Logan Lerman	Jamie Bell	Frank Dillane
Josh Hutcherson	Andrew Garfield	Alden Ehrenreich

Als regisseur werd Marc Webb (500 Days of Summer) aangetrokken. Maar de vraag is nu wie er de hoofdrol vertolken. Ikzelf ben eigenlijk wel tevreden, gezien ik niet meer op het gezicht van Kirsten Dunst moet kijken in de rol van Mary-Jane. Maar voor de rest houdt ik mijn comic-bonkend-hart vast op wie de films zal regisseren en wie een betere Peter Parker kan vertolken dan Tobey Maguire. Maar gezien er sprake is van een reboot zou je in principe een veel jongere acteur kunnen nemen en elke vergelijking met Spider-Man wegwerken. Ik denk dan aan een film met een (nog) groter realisme en brutaler in your face karakter, een beetje in de stijl van Kick-Ass (2010) - maar dan wel met een "echte held" met een "bovennatuurlijke gave".

De naam van acteur Lohan Lerman werd al eens vermeld, maar deze naam lijkt ondertussen van het lijstje geschrapt. Vijf kandidaten hebben zich aangemeld om de rol van Tobey Maguire over te nemen. Het gaat om de 24-jarige Brit Jamie Bell(Billy Elliot, Defiance), de relatief onbekende 20-jarige Alden Ehrenreich (Tetro), de 19-jarige Frank Dillane (Harry Potter and the Halfblood Prince), de talentvolle 27-jarige Andrew Garfield (Boy A, The Imaginarium of Dr Parnassus), en tenslotte het 18-jarige groentje Josh Hutcherson, die eigenlijk niet zo heel veel acteer-ervaring heeft. Laat ik bij deze even een poll maken en jullie de vraag stellen, wie van deze 5 jonge acteurs voor jullie in de huid van Peter Parker mag kruipen.

***Related Posts***
15/07/2011: The Amazing Spider-Man afbeeldingen
14/01/2011: Andrew Garfield in spiderman-outfit
06/10/2010: Emma Stone in Spiderman-reboot?
09/09/2010: Hilary Duff in Spiderman-reboot?
28/05/2010: Poll: Wie wordt de nieuwe Spiderman?
08/09/2008: Spider-Man 4 & 5 toch voor Tobey Maguire en Sam Raimi
01/06/2008: Patrick Fugit de nieuwe Peter Parker?
24/05/2008: Spider-Man 4 misschien voor 2011?
28/06/2007: Sam Raimi over Spider-Man 4

Alvorens ik iets vertel over de opkomende Defiance (2008) film van Edward Zwick wil ik al de bezoekers van deze filmsite een zalige Kerst toewensen. Skynet is niet meteen het meest blogvriendelijke en vooruitstrevende blogplatvorm, maar ik blijf deze filmblog in ieder geval nog een tijdje in stand houden. En de reden hiervoor zijn de talrijke bezoekers die regelmatig een mailtje sturen of een reactie posten, en dit zowel uit Vlaanderen als uit Nederland. Soms met aanmoedigingen, met bedenkingen, met eigen inzichten of soms omdat ze het vurig oneens zijn met mij. Het zorgt voornamelijk voor pittige en interessante discussies. Jullie dragen in ieder geval bij tot het auteurschap van deze opinieblog, die ondertussen is uitgegroeid tot een heuse databank van filmartikels. Maar nu terug naar ons varkentje.

Er is geen andere show dan de Academy Award Show en elk jaar merken we tot onze grote verbazing dat heel wat potentiële oscar-kandidaten in de maand december in de Amerikaanse zalen draaien. Dit jaar is dat niet anders dan andere jaren. Conventionele wijsheid leert ons dat in die periode ook een nominatieronde bezig is. Je moet als kiezer dan wel blind zijn om die honderden affiches van de film niet in het straatbeeld te zien, juist op het moment je moet kiezen voor de 5 beste films van het jaar. Het is tevens goed om weten dat films die handelen over de tweede wereldoorlog bijzonder worden gesmaakt. Dat leert ons de geschiedenis van de award-show. Maar soms heb je de indruk dat sommige prenten iets teveel proberen om genomineerd te worden, en bij geeft schept dit dan ook een averechts gevoel.

Neem die bijvoorbeeld Defiance. Ik verdenk regisseur Edward Zwick er namelijk van iets teveel zijn films te willen modelleren in de hoop ooit erkend te worden in het rijtje van de Meesters van de Filmkunst. Zijn films Blood Diamond (2006) en The Last Samurai (2003) zijn niet meteen toonbeelden van fijnzinnigheid. Het moraliserende vingertje tussen de explosies en de vechtsequenties is nooit ver weg. De regisseur heeft hoe dan ook bewezen met Glory (1989) dat hij iets te vertellen heeft, maar de laatste jaren heb ik het gevoel dat zijn ambities iets te doorzichtig worden. Dit heeft als gevolg dat zijn films iets te manipulatief beginnen te worden. En bij oorlogsfilms kan zoiets een nare smaak nalaten.

In de film zien we drie Joodse broers ontsnappen uit het door de Nazi's bezette Polen. Zij vluchten richting Wit-Rusland, waar zij zich aansluiten bij Russische verzetstrijders en beginnen met het bouwen van een degelijke uitvalsbasis, die als bescherming moet dienen voor hen zelf en voor allen die in gevaar verkeren. Het is een verhaal waar we de joden afzien, in de meest erbarmelijke situatie. Ze lijden aan honger en worden achtervolg door de nazi’s. Maar Edward Zwick is niet meteen geïnteresseerd in authenticiteit en menselijkheid, maar wel in het maken van een blockbuster Oscarfilm. De smaak van een actiefilm over de Holocaust is in ieder geval een heel delicate onderneming. Nochtans heeft Paul Verhoeven geen onaardige verhaal verteld met Zwartboek (2006). Maar het verschil tussen beide films zit hem namelijk in die menselijke trekjes en details die de authenticiteit van een verhaal vergroten.

Maar authenticiteit is niet de grootste zorg van de Amerikaanse regisseur, en dat liep al stroef met de casting van de drie joodse broers van boeren-afkomst die het verzet moeten leiden, gespeeld door de Hollywoodcast Daniel Craig, Liev Schreiber en de jonge Jamie Bell. In de film zien we de James Bond acteur een man een pak slaag verkopen, waarop iemand zegt: “Is hij werkelijk een jood?” De nagel op de kop.

In plaats van een menselijk drama zien we een soort modern Robin Hood verhaaltje die zichtbaar is gemaakt om ons te ontspannen. Maar datgene wat Zwick vertelt klinkt allemaal heel confuus. Onze moderne Robin Hood overvalt in de film een landbouwer die melk draagt naar de nazi’s. Het personage van Craig besteelt hem van de helft van zijn melk terwijl hij zijn wapen richt op het slachtoffer. Maar de landbouwer blijft leven, dus dat is goed, niet? Maar de landbouwer is uiteindelijk niet slechter dan de joden in het bos, want hij wordt zelf onder dwang gehouden door de nazi’s die dreigen zijn ganse familie om te brengen. Uiteindelijk zien we dat de landbouwer de nazi’s heeft geholpen om de joden te vinden, met een actie-achtervolgings-sequentie tot gevolg. Dit heeft dus weinig te maken met het Robin Hood ideaal van 'stelen van de rijken om dit te geven aan de armen', maar eerder 'stelen van de armen om te geven aan diegene die honger lijden'. In de film worden de joodse broers hoe dan ook omgetoverd tot helden, maar ze ontbreken wel de moed om te stelen van de nazi’s. Ze beroven sukkelaars die enkel nog leven omdat ze geen joden zijn. En wanneer één van die zogenaamde "verraders" wordt gedood door een Jood, wil Zwick er zeker van zijn dat niemand hier een traantje voor laat. De scène waarin de familie van die landbouwer wordt vermoord door de nazi’s is er dan ook uitgeknipt, want dit moet een heldenfilm zijn en dit past niet in het plaatje die de regisseur wil verkopen.

De joden hebben afgezien tijdens de 2de wereldoorlog, dat ontkent geen enkel weldenkend mens. Maar om nu een actiefilm te verzinnen met de joden als vrijheidstrijders in een Robin Hood context vind ik toch een beetje bedenkelijk. Toch zeker met deze verhaalelementen. Het probleem is dat als je een film wil maken over de Holocaust, je dit niet kan doen met het verstand op nul. De situatie was iets complexer dan datgene wat hier verfilmd wordt. Onze hoofdpersonages zijn niet zoals Oskar Schindler uit Schindler’s List (tevens een Oscarfilm die in december is uitgebracht) waar hij niet alleen een gok-, drank- en vrouwenverslaving had, maar ook nog als een (bij momenten) gewetenloze profiteur werd aanzien.

Alle menselijkheid in deze prent werd vervangen door al te evidente build-up’s zonder dat er gevolg wordt gegeven aan deze menselijke interacties. Jamie Bell komt zo in contact met een meisje die wil dat hij haar familie red. Ze is bereid om alles te doen voor hem (iets wat ze trouwens letterlijk in de film zegt). Jamie zegt: "Ik kan niet." Ik hoef jullie niet te vertellen wat de volgende scène is. Maar wordt er een gevolg gegeven aan de interactie tussen het meisje en Jamie? Nope. Het enige doel van de scène is om van de personages helden te maken. En de film zit vol van die quasi inhoudsloze emotietriggers die niet worden uitgewerkt. En voor een film van dit niveau én met deze inhoud is zoiets beschamend.

Het resultaat is een die zich voordoet als iets met een boodschap en een authenticiteit die oscarwaardig is. De film heeft trouwens niet die epische kwaliteit van al zijn overige films. Het voelt trouwens aan als een soort tv-film met een beperkt budget die al zijn geld pompt in de actie-scènes en te weinig geld over houdt voor de rest. Maar de actie-sequenties zien er zelfs een beetje amateuristisch uit, en met name de finale confrontatie met 20 nazi’s, drie vliegtuigen en een tank. Het verschil met de film van Verhoeven is dat Zwick hier een oorlogsfilm voorschotelt voor een publiek die nog nooit van de Holocaust heeft gehoord. Dat de film dan wordt aanzien als een kandidaat Oscarfilm is gewoon lachwekkend en zelfs een beetje beangstigend. Er zijn een aantal oorlogsfilm dit jaar die de moeite waard zijn, maar Defiance hoort daar niet bij. De film komt bij ons uit op 4 maart 2009.

Maakt The Dark Knight (2008) een kans om deel uit te maken van de vijf genomineerden voor Best Picture bij de Oscars? Dat is een vraag die me de laatste tijd bezig hield. In normale omstandigheden maakt een comic-book adaptatie zo goed als GEEN KANS om genomineerd te worden in het clubje van de Beste Films. Maar gezien Heath Ledger zo goed als zeker een nominatie voor Best Supporting Actor (en dus niet Best Actor, gezien The Joker, net als Two-Face, een bijrol hadden – ook al was hij de betere acteur) zal opstrijken, zou je kunnen zeggen dat er een trendbreuk kan geschieden. Komt daar nog bij dat in de voorbije 8 maanden niet meteen veel hoogvliegers waren.

Verdient The Dark Knight de Oscar voor Beste Film? Wel, hij verdient de oscar evenveel als Titanic (1997). Het zijn twee ambitieuze prenten met een hoge, grensverleggende entertainment waarde. Maar het zijn tevens twee films die in een periode uitgebracht zijn waar de competitie vrijwel onbestaand was (kijk naar die astronomische box-office resulaten en de zwakke films van de laatste maand). Ook genoten ze van een royaal productiebudget (tussen de 180 en 200 miljoen dollar) én hadden het publiek met zich mee via een immense acteur-hype (cf. Heath Ledger en Leonardo DiCaprio). Mocht het jaar vandaag aflopen zijn, dan zou The Dark Knight zelfs een grote kans maken op het realiseren van een clean sweep , MAAR … de laatste 4 maanden beloven heel wat Oscar-waardig materiaal voort te brengen. Films, die het misschien iets minder moeten hebben van het kinetische, dan wel van het dramatische. Het is dus verre van een uitgemaakte zaak.

Vooreerst is er de Ridley Scott film Body of Lies (2008). Bij het bekijken van de trailer lijkt het op het eerste gezicht een typische actie-thriller te zijn, maar de film is niet alleen gemaakt door een meester-regisseur, maar er zitten tevens twee acterende zwaargewichten in (Russell Crowe en wederom Leonardo DiCaprio). Toch betwijfel ik dat deze film een kans maakt op een Best Picture nominatie. De film komt bij ons uit op 15 oktober 2008.

Anderzijds is er de nieuwe David Fincher, wiens Zodiac (2007) op een schandalige manier volledig over het hoofd werd gezien tijdens de vorige Oscar-editie en enkel troost vond met een nominatie voor de Gouden Palm in Cannes. Nu pakt Fincher uit met The Curious Case of Benjamin Button (2008), en de trailer belooft een prent die een serieuze indruk kan maken bij The Academy, om niet te zeggen dé grootste kanshebber op Best Picture. De beelden spreken voor zich en ook hier zitten een paar zwaargewichten, zoals Brad Pitt, Cate Blanchett en Tilda Swinton. De film komt op 28 januari 2009 bij ons in de zalen.

Ook de nieuwe Joe Wright (Atonement, Pride & Prejudice) is een kanshebber voor een Best Picture nominatie. Het duo Robert Downey Jr. en Oscar-winnaar Jamie Foxx bieden elkaar weerwerk in The Soloist (2008). Foxx speelt er een schizofrene, dakloze muzikant die maar één droom heeft: een muziekvoorstelling geven in de Walt Disney Concert Hall. Het feit dat hij zowel dakloos als schizofreen is maken het hem erg moeilijk, maar als Nathaniel een man genaamd Steve Lopez, gespeeld door Robert Downey Jr., ontmoet ziet hij een kans om van zijn droom toch werkelijkheid te maken. Het lijkt een plot die is geschreven specifiek voor de Oscars. Er is op dit moment nog geen trailer beschikbaar. De film komt bij ons uit op 4 maart 2009.

Daarnaast mag men de kracht van Defiance (2008) van Edward Zwick (Blood Diamond, The Last Samurai) niet onderschatten. Een film die gaat over joden die nazi's een pak rammel verkopen, nog zo’n plot waar een Oscar-label op staat. In de trailer zien we een overtuigende Daniel Craig, Liev Schreiber en Jamie Bell.

Ook Sam Mendes zal zijn stempel zetten op de oscar-ceremonie met zijn Revolutionary Road (2008). In de film zien we het Titanic-duo Kate Winslet en Leonardo DiCaprio in een persoonlijk relatie-drama verwikkeld in de jaren ‘50. Ook voor deze film is het afwachten op de trailer, maar de eerste afbeeldingen zien er goed uit.

En voor wie er mocht aan twijfelen is deze Doubt (2008) ook zeker een contender. De film is het regie-debuut van de gelauwerde scenarist John Patrick Shanley (Alive, Moonstruck). Niet zozeer de regisseur maar wel het thema van de film kan potten breken. Het verhaal speelt zich af in 1964, rond een rooms-katholieke school in de Bronx. Zuster Aloysius (gespeeld door niemand minder dan Meryl Streep) komt voor een moeilijke keuze te staan. Er komt bewijs aan het licht tegen haar collega priester Flynn (gespeeld door niemand minder dan Philip Seymour Hoffman), die ervan verdacht wordt een leerling misbruikt te hebben. Moet zij als directrice haar vermoedens uitspreken en daarmee Flynn ten gronde richten, alsook een smet toebrengen op het katholieke geloof of is het beter om te zwijgen? Ook voor deze film is er nog geen trailer beschikbaar.

Uiteindelijk is er nog W. (2008) van Oliver Stone, maar hier verwacht ik niet zo veel van eigenlijk. En Terrence Malick’s Tree of Life (2009) met Brad Pitt en Sean Penn, die momenteel in post-productie zit, haalt volgens mij nooit de deadline. Idem dito voor Michael Mann’s Public Enemies (2009) met Christian Bale en Johnny Depp. Wat betreft Burn After Reading (2008) van de gebroeders Coen is een komedie, en komedies doen het niet al te best bij de Oscars.

Update 16/11/2008: Maar het is alvast duidelijk dat The Dark Knight in februari geen kans zal maken op een Oscar in de categorie Beste Filmmuziek. De Academy of Motion Pictures Arts and Sciences heeft de score gediskwalificeerd omdat er te veel componisten aan samengewerkt hebben. Dit was ook al het geval bij Batman Begins. De Academy is er niet van overtuigd dat de hoofdcomponisten James Newton Howard en Hans Zimmer meer dan 70 procent van de filmmuziek hebben verzorgd. Dat komt doordat er nog drie andere namen zijn opgegeven in verband met de score van The Dark Knight: Alex Gibson, Mel Wesson en Lorne Balfe.

***Related Posts***
25/11/2008: Heath Ledger voor Best Supporting Actor
01/08/2008: The Dark Knight review

Hayden Christensen (pics) mag dan wel acteren als een strijkplank in de Star Wars-prequels, de acteur heeft bij momenten heel veel charisma. En wie weet, kan hij ons zelfs verbazen met Jumper (2008) van Doug Liman, de regisseur van de eerste Bourne-film, The Bourne Identity (2002).

Korte inhoud: David Rice (Hayden Christensen) leidt een zeer normaal leven, todat hij per ongeluk ontdekt dat hij een ongelooflijke gave bezit. David is een Jumper die zichzelf in een flits van de drukke straten in New York naar Tokyo - van de ruines in Rome naar de top van de Mount Everest kan teleporteren. Al snel blijkt dat hij niet de enige Jumper is. Noodgedwongen moet hij samenwerken met een andere Jumper wanneer David erachter komt dat een geheime organisatie, de Paladins onder leiding van Cox (Samuel L. Jackson), het op de Jumpers gemunt heeft. De jonge Griffin (Jamie Bell), die op jonge leeftijd wees werd nadat zijn ouders vermoord waren door de Paladins, is sinds zijn negende i op de vlucht en hij is een van de meest talentvolle Jumpers. Wanneer David en Griffin elkaar tegenkomen breekt de hel los.

Na het lezen van de titel, dacht ik aan een film over mensen die zelfmoord willen plegen, of iets over die populaire danspasjes. Maar het gaat dus wel degelijk over een soort Heroes verhaal, die lichtelijk gebaseerd is op de boeken van Steven Gould. In eerste instantie zouden Tom Sturridge (pic) en Teresa Palmer (pic), de rollen van David en Millie vertolken. Na slechts twee maanden werden ze echter al vervangen omdat de studio toch liever meer prominentere acteurs wilde. Zo werd er meteen gedacht aan Jamie Belll (Billy Elliot) voor de rol van Griffin en Rachel Bilson (The O.C.) in de rol van Millie. Ook die laatste actrice was een derde keuze omdat eerder Evan Rachel Wood, het lief van Marilyn Manson, geen interesse had om mee te doen. Ook Eminem had geen zin om te figureren in de film.

Erg bijzonder is dat de crew toestemming heeft gekregen voor het filmen binnen het Colosseum. Drie dagen lang op strikte tijden (van 6u30 tot 8u30 en opnieuw van 15u30 tot 17u30) mocht er gefilmd worden zolang er geen spullen op de grond gezet zouden worden. Deze scènes zijn dus geschoten met natuurlijk licht. Niet alles ging echter voorspoedig. De 56-jarige setdresser David Ritchie kwam om het leven nadat een groot stuk bevroren zand van een buitenset naar beneden viel toen hij en twee collega’s in de vrieskou de set aan het afbreken waren.

De website van Jumper, waar jullie tevens de Quicktime trailer vinden, is ook nog even het vermelden waard. Je vindt er niet alleen heel veel achtergrondinformatie te vinden, maar is de site ook leuk in elkaar gezet. Mocht deze film een succes worden, zullen er waarschijnlijk nog twee films bijkomen, of wat had je gedacht. Vanaf 20 februari te zien of het de moeite waard is.

Wat een spektakel! Ik vond 3 uur toch net iets té lang, maar moet meteen toegeven dat ik cinema van de bovenste plank heb gezien met één van de beste actie-scènes uit de filmgeschiedenis. Zonder iets te verklappen zullen de mensen die de film al hebben gezien reeds weten waarover ik spreek. Ik zal mijn review kort en bondig houden: KING KONG is een MONSTER film op alle gebied.

Peter Jackson heeft een echt Hollywoodiaans Shakespeare verhaal willen vertellen. Het lukt hem niet altijd, maar de momenten waarin het werkt is King Kong het zoveelste wereldwonder. Uiteraard mag je dit niet gaan vergelijken met LotR. King Kong heeft minder substantie, maar als je van entertainment houdt – de essentie van cinema – dan is deze film de ultieme rollercoaster-ride waarbij je de iets te lange klim er bij neemt om dan voluit te genieten van een drie-dubbele looping.

De lange klim is voor mij de eerste 50 minuten. Expositie, expositie en nogmaals expositie. Als de film iets korter moest dan had ik als regisseur daarin geknipt. Het is niet het soort films dat een oscar gaat winnen, dus moest Peter Jackson volgens mij zich ook niet uitsloven. Het verhaal en de dialogen zijn iets te simpel en de personages iets te dun, om dramatische diepgang te creëren. Ofwel had hij het anders moeten aanpakken met een ANDERE King Kong film en geen remake die uiteindelijk een soort eerbetoon is aan de 100 minuten versie uit de jaren 30. Het had zelfs bijna contra-productief geweest.

Maar wanneer de crew uiteindelijk op Skull Island arriveert, is het non-stop vuurwerk met een overdosis aan digitaal geweld met dinosaurussen en ander ridicule insecten en ongedierte. De King van het eiland is overweldigend. De mimieken van Andy Serkis maken het monster al even echt als de virtuele Gollom. Als er een award moet gegeven worden, dan is deze zeker bestemd voor het aapje.

Maar de andere acteurs dragen, zoals verwacht, ook wel hun steentje bij. Naomi Watts is perfect gecast voor de rol. Jack Black is in het begin van de film nogal vervelend, maar na verloop van tijd is hij iets meer genietbaar. Ook Adrien Brody speelt zijn rol met veel overtuiging. Maar zoals gezegd is er slechts één ster in de film, en zijn naam is Kong.

De acties op het eiland en in de straten van New York uit de jaren 30 is zo spectaculair en fascinerend dat je eigenlijk niet stil staat bij het feit dat na die 50 minuten expositie, nu 2 uur lang hyperkinetische actie aan het slikken bent. Na het zien van LotR had ik kort daarop mij een tweede filmticket aangeschaft om van de film opnieuw te genieten. Dat gevoel had ik niet na het zien van King Kong. Het was geweldig en ben blij dat ik dit heb kunnen meemaken, maar ik ga er zeker niet wakker van liggen.

Kortom, King Kong (2005) is de beste remake ooit - daar bestaat geen twijfel over - gemaakt met evenveel fantasie als technische en cinematografische perfectie. Peter Jackson is met deze film de nieuwe King in Hollywood. Maar had de film iets korter geweest - zowel op vlak van actie als expositie - dan hadden die mooie stille momenten tussen een aantrekkelijke vrouw en een verliefde gorilla iets meer betekenis kunnen krijgen. Maar voor filmfreaks die al alles hebben gezien; DIT hadden we NOOIT eerder ervaren.