james woods

  • Any Given Sunday (1999) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Regisseur Oliver Stone bracht vorig jaar Snowden (2016) uit, een film die evengoed geregisseerd kon zijn geweest door een andere regisseur. Er was niet meteen iets herkenbaars waarmee je kon zeggen dat we de hand van de meester hadden gevoeld. Daarentegen had ik dat wel bij films als Platoon, Natural Born Killers, JFK, Nixon,.... Zelfs bij deze sportfilm Any Given Sunday (1999) droeg zijn stempel.

    any_given_sunday_1999_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Coach Tony D'Amato (Al Pacino) is een levende legende in het American football. Maar sinds de drie nederlagen op rij ziet de toekomst van zijn Miami Sharks er niet bepaald rooskleurig uit. Tony vreest dan ook dat hij op het einde van het seizoen ontslagen zal worden door de jonge, ambitieuze voorzitster en mede-eigenares van de ploeg, Christina Pagniacci (Cameron Diaz). Om het lot van zijn spelers en zichzelf te redden kan hij echter niet meer rekenen op zijn belangrijkste pion, de geblesseerde quarterback Jack Rooney (Dennis Quaid). Wanneer ook zijn tweede quarterback sneuvelt, zit er voor Tony niets anders op dan een jonge, onbekende vervanger in te schakelen: Willie Beamen (Jamie Foxx).

    Het is misschien wel de ultieme sportfilm die vele andere sportfilms wegblaast met zijn technische virtuositeit , en de adrenaline en zweet die van het scherm druipt. De film duurt 162 minuten (director's cut is 6 minuten korter) maar raast als een pletwals over je heen. Het is als een opera in een grote arena met gladiatoren en luide muziek, en acteurs die als gedreven operazangers het vuur bij hun manschappen aanwakkeren. Maar het zou Stone niet zijn mocht hij niet tegen een paar schenen schoppen. En hier reageert hij tegen de commercialisering van het Amerikaanse voetbal, maar tussen de lijnen ook tegen de Amerikaanse cultuur die heel brutaal en gevoelloos kan zijn.

    Dieper gaat de film ook over de aflossing van de wacht, het conflict tussen jong en oud en de plaats van het individu in een teamsport. De montage is om knettergek van te worden met een versplinterende caleidoscoop aan verhaallijnen die op het einde van de rit allemaal samen lijken te komen. De intrige en het verraad wordt vermengt met de brutaliteit van de sport en de hallucinante toestanden in de kleedkamers. Twee jaar geleden is ook Concussion (2015) uitgekomen over de lijkschouwer die ontdekte dat american football aan de basis lag van heel wat hersenletsels met dodelijke gevolgen. Zijn onderzoek kwam 3 jaar na de productie van Any Given Sunday maar had Stone dit te weten gekomen had het ook wel een onderwerp geweest in deze prent, want Stone probeert vanalles in deze sport-opera te steken.

    any_given_sunday_1999_blu-ray_pic01.jpgany_given_sunday_1999_blu-ray_pic02.jpgany_given_sunday_1999_blu-ray_pic03.jpg

    Niet alleen de duizelingwekkende montage met zijn 4700 cuts (gemiddelde film is 800 cuts) is opmerkelijk maar ook de fotografie van Salvatore Totino - met zijn verschillende soorten pellicule, uitbundige belichtingsprocedés en Miami kleurenpalet - is opmerkelijk. Ook op vlak van muziek passeren heel wat nummers de revue, met maar liefst 125 liedjes. Maar tussenin al dat macho-geweld zijn er ook momenten van melancholie waar de kijker even tot rust kan komen. Wat ook opvalt is de immense hoeveelheid aan acteurs en extras. Naast bovenvermelde namen zien we ook nog rollen voor James Woods, LL Cool J, Matthew Modine, Jim Brown, Lauren Holly, Aaron Eckhart, Elizabeth Berkley en Ann-Margret.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 19 januari 2017

     

    *** Any Given Sunday - inspiration speech ***

  • The Getaway (1994) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Het is zelden het geval dat een remake beter is dan het origineel, maar vorige week botste ik toevallig op de Blu-ray van The Getaway (1994), de opgepoetste versie van de Sam Peckinpah klassieker The Getaway (1972) gebaseerd op de roman van Jim Thompson en vond deze bij momenten nog zo slecht niet.

    the_getaway_1994_blu-ray.jpg

    In de originele versie wordt het bankroversduo gespeeld door Steve McQueen en Ali MacGraw. In de gerestylde versie vormen Kim Basinger (pics) en haar ex-man Alec Baldwin de spilfiguren in dit actiedrama. Die twee waren nog maar net samen als koppel en regisseur Roger Donaldson maakte hiervan gretig gebruik om ongegeneerd in te zoomen op hun bijwijlen letterlijk vonkend samenspel. Deed me wat denken aan Eyes Wide Shut (1999) waar Kubrick ook iets verder kon gaan met zijn naakt scènes met het koppel Kidman en Cruise.

    Korte inhoud: Doc (Alec Baldwin) en Carol McCoy (Kim Basinger) zijn gespecialiseerd in het plegen van bankovervallen. Als Doc door een valstrik in een smerige Mexicaanse gevangenis terecht komt, moet Carol de hulp inroepen van gangsterbaas Jack Benyon (James Woods) om hem weer vrij te krijgen. In ruil voor zijn hulp moeten Carol en Doc een grote overval voor Benyon plegen. Wanneer de overval eindigt in een schietpartij met dodelijke slachtoffers, en zij tijdens hun vlucht ternauwernood aan allerlei hinderlagen weten te ontsnappen, lijkt alles erop dat de twee door iemand verraden zijn.

    Net zoals het origineel steunt ook deze versie op een stoer scenario van regisseur/scenarist Walter Hill die in de nihilistische onderwereld een perfecte biotoop ontdekt voor zijn stevig gekruid relaas over verraad, overspel en bloederige afrekeningen. Basinger en Baldwin zijn opgejaagd wild nadat ze met een koffer geld de benen nemen, en hun vertolking is van die aard dat je nooit twijfelt aan hun gevoelens voor mekaar. Hun gewelddadige odyssee vindt ten slotte een logisch eindpunt in een afgeleefd motelletje aan de grens met Mexico. Daar groeit de finale shoot-out uit tot een magistraal geregisseerd slot. Wat mij betreft blijft dit Roger Donaldson beste film die misschien veel meer credit had gekregen was er niet het origineel met icoon McQueen. Zijn visuele mise-en-scene doet met deze film soms eventjes denken aan soortgelijke films van Walter Hill (48 Hrs., Johnny Handsome).

    the_getaway_1994_blu-ray_pic01.jpgthe_getaway_1994_blu-ray_pic02.jpgthe_getaway_1994_blu-ray_pic03.jpg

    In de nevenrollen zien we ook nog Michael Madsen die zijn naam als eeuwige slechterik nog maar eens in de verf had willen zetten. Daarnaast was er ook nog David Morse en Jennifer Tilly, alsook een heel klein rolletje van Philip Seymour Hoffman. The Getaway flopte aan de box-office en de pers was snoeihard voor deze prent. Ik heb er desondanks dit alles toch van genoten.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 20 januari 2015

  • White House Down (2013) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hadden hier al Olympus Has Fallen (2013) besproken, nu is het de beurt aan die andere Witte Huis invasie film White House Down (2013) van Roland Emmerich. Deze versie is een tikkeltje dommer dan Olympus met cheesy one-liners en halfbakken humor vermomd als zelfspot, maar het blijft een formule-actiefilm met veel spektakel die misschien op het einde van de rit leuker is om naar te kijken.

    White House Down,jamie foxx,James Vanderbilt,Channing Tatum,Maggie Gyllenhaal,james woods,Joey King,Olympus Has Fallen,Roland Emmerich,Jimmi Simpson

    Korte inhoud: Capitool-agent John Cale (Channing Tatum) zag onlangs zijn droombaan bij de geheime dienst voor de bescherming van President James Sawyer (Jamie Foxx) aan zijn neus voorbij gaan, nadat veiligheidsadviseur Carol Finnerty (Maggie Gyllenhaal) hem ongeschikt vond. Om zijn jongste dochter Emily (Joey King) niet teleur te stellen, neemt hij haar mee op een rondleiding van het Witte Huis. Op dit ogenblik wordt het complex aangevallen door een zwaarbewapende paramilitaire groepering die. Cale moet de president en de natie zien te redden van de ondergang.

    In plaats van een bende Noord-Koreanen hebben we deze keer te maken met een invasie van Amerikanen die gestuurd worden door de trouwe gezant van de president Martin Walker James Woods, die het verlies van zijn zoon nog niet heeft kunnen verwerken. Hij wordt in zijn wraak-actie bijgestaan door de techneut Skip Tyler Jimmi Simpson, die de nucleaire football, de koffer met alle nucleaire lanceercodes, moet kraken. Walker eist 400 miljoen dollar losgeld van de Federale Reservebank, maar onze held van dienst zal daar een stokje voor steken.

    Het scenario werd geschreven door James Vanderbilt, een man die normaal gezien wel kwaliteit levert (Zodiac, The Amazing Spider-Man) maar hier toch voornamelijk inspeelt op een popcorn publiek. Vanderbilt is tevens één van de 11 producers, naast de filmregisseur en hoofdacteur Tatum. Deze film moet geld opbrengen en de rest was van ondergeschikt belang. Maar iets waar ze niet op gerekend hadden was de impact van die andere Witte Huis actiefilm die 2 maanden eerder in de bioscoop kwam en met zijn productiebudget van 70 miljoen dollar net boven de 160 miljoen uitkwam wereldwijd tijdens zijn bioscooprelease. Het productiebudget van White House Down was 150 miljoen dollar (zonder marketing en distributiekosten) en haalde slechts 205 miljoen dollar op, een gigantische flop. Misschien hadden ze meer ruimte moeten laten tussen die andere Witte Huis invasiefilm, maar dit was zeker geen al te slimme zet van Sony. Maar gezien het aanwezige acteertalent en het nodige popcorn gehalte, zal deze prent uiteindelijk wel zijn geld terugwinnen tijdens zijn DVD en Blu-ray release.

     White House Down animated picture White House Down animated picture White House Down animated picture

    Wat me is opgevallen is dat de fotografie in handen was van Anna Foerster wiens voorkeur ging naar de digitale Arri Alexa Plus camera's in plaats van de traditionele 35mm pellicule die steeds meer de strijd verliest tegenover de digitale drager. Het gebeurt niet vaak dat een dergelijke testosteron-extravaganza in beeld wordt gezet door een vrouwelijke Director of Photography (zie pic), maar de fotografie lag in ieder geval niet aan de basis van de tegenvallende reacties. Daarvoor verwijs ik graag naar de filmstijl van Emmerich die zijn sombere toon op de haverklap ondermijnt met geestig-bedoelde one-liners. Elke scène zit ook volgepakt met curieuze personages, melige sentimentaliteit en overdreven chaos. Op een gegeven moment rijden ze zelfs rondjes met het presidentiële voertuig op het grasveld van het Witte Huis met de president die een achtervolgend militair voertuig wil wegknallen met een RPG. Op papier is zoiets al bespottelijk, los van het feit dat een RPG in realiteit vrijwel niks doet tegenover een M1A1 tank, maar wacht tot je het verfilmde resultaat ziet.

    De Blu-ray van White House Down ligt al vanaf 22 januari 2014 in de winkelrekken en ik moet toegeven dat de extraatjes wel een mooie tegemoetkoming is voor de wat tegenvallende film. Zo zijn er heel wat making-off filmpjes over de visuele effecten, het camerawerk, de acteurs en uiteraard het Witte Huis. Het enige wat ontbreekt is de audio-commentaar van de regisseur, maar wat zou hij uiteindelijk te vertellen hebben.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 25 januari 2014

    ***Related Posts***
    23/12/2013: Top 10 Beste en Slechtste Films van 2013
    20/08/2013: Olympus Has Fallen review

     

    *** White House Down trailer ***

  • Straw Dogs (2011) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Voor de fans van de Sam Peckinpah films is er (misschien wel) boeiend nieuws (het is een beetje hoe je het bekijkt), want de controversiële en gewelddadige cultklassieker Straw Dogs (1971) met Dustin Hoffman werd vanonder het stof gehaald en in de remake-machine gepropt voor een vrij remake die meer de intentie had om een horror te brengen dan wel een thriller.

    james marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woods

    Korte inhoud: David en Amy Summer (James Marsden en Kate Bosworth), zijn een echt Hollywood-koppel: hij schrijft scenario’s en zijn vrouw is actrice. Na de dood van haar vader keren ze terug naar hun geboortedorpje in het Zuiden om het ouderlijk huis te verkopen. Eenmaal aangekomen, lopen de spanningen tussen beide hoog op door oude conflicten en herinneringen. Vooral met de ex-vriend van Amy ontstaan er problemen, die leiden tot een gewelddadige confrontatie met… dodelijke gevolgen.

    De nieuwe Straw Dogs (2011) werd geregisseerd worden door Rod Lurie en de hoofdrol wordt vertolkt worden door James Marsden die we nog kennen als Cyclops in de X-Men films. De film werd gebaseerd op The Siege at Trencher's Farm van Gordon Williams.

    In de oorspronkelijke film zagen we Hoffman als de wiskundige pacifist David Sumner die met zijn vrouw naar een rustig dorpje in Engeland heeft verhuisd om de misdaad in de Verenigde Staten te ontvluchten. Maar daar worden ze voortdurend lastig gevallen, bedreigd en beledigd, totdat de stoppen doorslaan. Het was echt één van de betere Hoffman films en dit is dan ook een prachtige rol voor de nog vrij onbekende James Marsden. Uiteraard heeft het origineel in principe geen remake nodig, maar ik ben er zeker van dat heel wat mensen nog nooit gehoord hebben van Straw Dogs, dus misschien kan deze remake ook wel zijn licht werpen op het origineel.

    Regisseur Rod Lurie is ook niet zomaar een hippe beeldenmaker, maar echt wel een filmmaker die weet hoe hij een verhaal moet vertellen, en één van de verdiensten is dat hij een nieuw leven heeft gegeven aan die klassieker die velen al hadden vergeten. Toch zijn er een aantal wijzigingen, maar ik vond dat hij toch wel dicht aanleunde bij het werk van Peckinpah (bijna scène na scène). Ook de fameuze verkrachtingsscène is niet voor doetjes en Kate Bosworth zet hier echt wel een geloofwaardige en intense vertolking neer. Toch is er een verschil met het origineel, waarin het hier duidelijk gaat om een daad van agressie en er geen mogelijke twijfel bestaat dat het personage van Kate er bij momenten heeft van genoten. De remake deed me zelfs een beetje denken aan The Last House on the Left (2009), die eigenlijk vrij trouw bleef aan het bron-materiaal, maar de gehele film een frisse nieuwe look gaf. Het vreemde was dat ik toch meer kon genieten van The Last House on the Left remake dan van deze film, en dit waarschijnlijk omdat de originele Straw Dogs eigenlijk nog steeds een enorm sterke film blijft.

    james marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woodsjames marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woodsjames marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woods

    Maar toch vond ik deze versie zeker verdienstelijk. Het is bij mijn weten ook de beste vertolking van James Marsden, en Alexander Skarsgard is gewoon geknipt voor die rol. Zijn relatie (in het echte leven) met Kate Bosworth is ondertussen spaak gelopen zo’n 5 maand geleden. Hopelijk heeft dit niets te maken met deze prent. Mensen die het origineel kennen zullen meteen opmerken dat deze film geen toegevoegde waarde heeft, en in principe hebben ze geen ongelijk. Maar indien de regisseur het gehele concept had herschreven, dan zouden diezelfde mensen nu misschien moord en brand hebben geschreeuwd. Het enige minpuntje aan deze prent is de vertolking Dominic Purcell die hier een troosteloze dorpsidioot heeft neergezet. Anderzijds is er dan weer een sterke vertolking van James Woods die alles weer goed maakt.

    james marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woodsjames marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woodsjames marsden,remake,straw dogs,dustin hoffman,sam peckinpah,thriller,rod lurie,trailer,preview,the last house on the left,kate bosworth,alexander skarsgard,james woods

    Kortom, de remake is niet beter dan het origineel, maar met dank aan de cast ook geen slechte remake. Het thema van de geciviliseerde man die tot op zijn breekpunt wordt geduwd en veranderd in een gewetenloze wraakengel zit er hier ook wel in. Zelfs de ambiguïteit in het personage van Marsden blijft present, want hij kan je niet zien als held of zelfs anti-held. Hij gedraagt zich een beetje als superieur wezen tegenover de dorpelingen, en zijn passief-agressief gedrag is wel de aanstoker van heel wat kwaad bloed. De filmgeschiedenis zal Sam Peckinpah's versie van Straw Dogs onthouden, maar regisseur Rod Lurie heeft hier toch een verdienstelijke remake neergezet. Spijtig dat hun poster niet meteen uitblinkt in originaliteit.

    Op de blu-ray vinden jullie 4 documentaires over de originele prent en de nieuwe versie. Daarnaast vinden jullie ook de broodnodige audio-commentaar van de regisseur over de gehele film.

    *** Straw Dogs (2011) trailer ***