james newton howard

  • Flatliners remake trailer met Ellen Page

    Pin it!

    We hadden er al over bericht in 2013, en het zou wel eens kunnen dat deze Deense regisseur Niels Arden Oplev een kleine 4 jaar aan deze Flatliners (2017) remake heeft gewerkt.

    flatliners_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Vijf studenten geneeskunde - Courtney (Ellen Page), Marlo (Nina Dobrev), Ray (Diego Luna), Sophia (Kiersey Clemons) en Jamie (James Norton) - zijn geobsedeerd door het mysterie van wat er na de dood gebeurt. Ze starten dan ook met een gewaagd en gevaarlijk experiment: door hun hart voor een korte periode te stoppen, veroorzaken ze een bijna-doodervaring. Hierdoor krijgen ze inzicht in het leven na de dood. Maar hun experimenten worden steeds gevaarlijker en uiteindelijk worden ze achtervolgd door de zonden uit hun verleden, die opgeroepen worden door de paranormale gevolgen van hun bezoekjes naar "de andere kant".

    Het is zo goed als hetzelfde verhaal als Flatliners (1990), maar dan met betere visuele effecten en iets meer moderne settings. Maar toen zag ik in de casting dat Kiefer Sutherland de rol speelt van Nelson, zijn personage uit de originele film. Dus zouden we hier misschien wel iets van een sequel kunnen hebben. Spijtig genoeg zien we Kiefer niet in de trailer, maar het zou me niet verwonderen dat hij ergens op het einde van de film zal opduiken met de oplossing om uit de nachtmerrie te geraken.

    Het script werd geschreven door Ben Ripley die eigenlijk meer B-films heeft geschreven dan films die echt de moeite waard zijn. Laten we hopen dat het geen zondags sci-fi tvfilm zal worden. Flatliners is een goeie film maar ook perfect voor een remake. Ik heb onlangs de Joel Schumacher versie gezien en deze is sterk verouderd en bepaalde scènes zijn echt wel corny. Toen ik de film opnieuw bekeek dacht ik dat het véél beter was, maar veel van het succes was te danken aan de briljante cast en de muziek van James Newton Howard. Flatliners zou in eind september bij ons moeten uitkomen.

     

    *** Flatliners trailer ***

  • Split (2016) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Volgende week komt de nieuwe M. Night Shyamalan thriller uit op DVD en Blu-ray, dus zet je maar schrap voor een heuse plottwist. Deze grote ommekeer werkt soms verrassend goed, zoals in The Sixth Sense (1999), maar in de meeste gevallen komt het wel plattekes over. Gelukkig steekt Split (2016) knap in mekaar.

    split_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Ook al heeft Kevin (James McAvoy) 23 persoonlijkheden, die zijn vertrouwde psychiater Dr. Fletcher heeft kunnen aantonen, ontwikkelt er zich een nieuwe persoonlijkheid die op het punt staat alle andere over te nemen. Wanneer drie tienermeisjes worden ontvoerd, komt het aan tot een gevecht om te overleven tussen de verschillende persoonlijkheden die in Kevin schuil gaan, alsook voor elkeen die zich in zijn buurt bevinden.

    En gezien deze film het deels moet hebben van zijn plotwendingen, kan ik eigenlijk niet zo heel veel vertellen over het verhaal. Het is dan ook één van de gekste twist uit het repertoire van Shyamalan, en één die je echt niet wil wissen. Probeer dan ook niet al teveel te lezen over deze prent. Voor de regisseur was het naar verluidt ook één van zijn meest uitdagende projecten. Ook voor de acteur McAvoy was het een beproeving, die tevens zijn hand brak tijdens de shoot, en naar het hospitaal moest afgevoerd worden nadat hij het twee dagen verborgen kon houden van de ploeg. Joaquin Phoenix was eerst gecontacteerd voor de vertolking, maar deze deal ging uiteindelijk niet door.

    Split is een intense thriller die je telkens op het verkeerde been zet. Het overstijgt zelfs onze verwachtingen met een donker, complex drama en een onverwachte emotionele wending. Je zou misschien wel kunnen zeggen dat Shyamalan terus is, en dat was al even voelbaar met zijn found footage film The Visit (2015). Zijn carrière begon te keren na The Village (2006), en met films als After Earth (2013) had men alle hoop verloren. Maar met deze Split maakt hij zichzelf weer een stukje meer relevant.

    Verrassend is dat er ook dat de regisseur voor deze film niet heeft samengewerkt met James Newton Howard maar wel beroep deed op de muziek van West Dylan Thordson, ook al werden nog stukjes muziek gebruikt van zijn vertrouwde componist. Ook de fotografie lag in handen van iemand met wie hij nog nooit eerder mee had samengewerkt, met name de Director of Photography Mike Gioulakis (It Follows).

    split_2016_pic02.jpgsplit_2016_pic01.jpgsplit_2016_pic03.jpg
    © Universal Pictures International

    In de casting zien we de actrice uit The Witch (2015) en Morgan (2016), Anya Taylor-Joy. Ook de tv-actrices Haley Lu Richardson en Jessica Sula zijn van de partij. Nu blijft de vraag of M. Night dit succes kan behouden. En ik ben toch wel hoopvol.

    Op de DVD en Blu-ray van Split staan een pak extraatjes, zoals een alternatief einde, deleted scenes en nog een pak making of filmpjes alsook een interview met de regisseur.

     

    *** Split trailer ***

  • Maleficent (2014) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik moet toegeven dat Angelina Jolie een fascinerende actrice blijft. Ze bezit niet alleen heel wat acterend vermogen, maar blijft tevens een aanstekelijke schoonheid, zelfs in de huid van een heks met hoorns. Je kunt wel niet ontkennen dat de film-heksen van tegenwoordig niet meer dezelfde zijn als pakweg 75 jaar geleden. En niet Doornroosje maar wel de heks is het hoofdpersonage in Disney's sprookjes-adaptatie Maleficent (2014). Een film die op 8 oktober 2014 te verkrijgen is op DVD, Blu-ray en Blu-ray 3D.

    maleficent_2014_blu-ray_review.jpg

    Korte inhoud: Maleficent is het onnoemelijke verhaal van Disney's meest iconische schurk uit het sprookje van Doornroosje. Maleficent (Angelina Jolie) is een mooie, jonge vrouw met een puur hart, met een idyllisch leventje in een vreedzaam koninklijk bos, tot op een dag wanneer er een invasie gebeurt door een leger. De harmonie wordt verstoord . Malafide probeert haar land te beschermen, maar wordt uiteindelijk slachtoffer van een meedogenloos verraad, een daad die haar zuiver hart in steen verandert. Maleficent levert een epische strijd met de binnenvallende koninklijke garde van de opvolger van de koning, en als gevolg plaatst ze een vloek op zijn pasgeboren baby Aurora (Elle Fanning). Maar terwijl het kind opgroeit beseft Maleficent dat Aurora de sleutel tot vrede in het koninkrijk bezit, en misschien tot Malafide's ware geluk.

    Na het zien van de eerste trailers had ik het vermoeden dat de makers geen film voor pubers voor ogen hadden, maar eerder hun pijlen hadden gericht op teenagers en jong-adolescenten; zoals bij die andere sprookjes-adaptatie Snow White and the Huntsman (2012). Vooral het feit dat ze er geen musical van hebben gemaakt, de beelden er vrij donker uitzagen en er geen overdreven emotionele scènes te zien waren, wees op een meer volwassen aanpak. Maar dat was dus een foute inschatting. Maleficent is dus wel degelijk een kinderfilm, met een speelduur van amper 97 minuten en personages zonder diepgang. Debuut-regisseur Robert Stromberg komt van de visuele effectenafdeling en het is eraan te zien, want hij lijkt voornamelijk oog te hebben voor de sfeer in plaats van al de rest. Ik betwijfel zelf of hij beseft voor welk doelpubliek hij deze film heeft gemaakt. Maar gelukkig heeft Disney actrice Angelina Jolie kunnen overtuigen, want zij heeft er op haar eentje voor gezorgd dat deze film wereldwijd een duizelingwekkende 757 miljoen heeft kunnen ophalen op een productiebudget van 180 miljoen. Met een andere regisseur aan het roer had dit tevens ook een geslaagde film kunnen worden voor zowel jong als oud.

    Scenariste Linda Woolverton, die al heel wat Disneyfilms op haar naam heeft staan (Alice in Wonderland, The Lion King, Mulan, Beauty and the Beast,...), had de verdienste om Doornroosje vanuit een compleet andere hoek te benaderen. Ook al had ze haar inspiratie gehaald bij zowel het sprookje van de broers Grimm en de Disney tekenfilm, heeft ze het verhaal verteld vanuit het standpunt van de heks. Een lieve fee wiens vleugels werden gestolen en compleet medieval werd in een gothic outfit omgeven door een groene aura. Het is dus in essentie een wraak-verhaal die uitdraait in iets positiefs en hartverwarmend.

    Maar het personage had in essentie weinig te doen en haar acties beperken zich tot gluren en nu en dan een frats uithalen met de wezens rondom haar. Ook haar tegenspelers zijn kartonnen borden wiens motivaties nauwelijks te vatten zijn. Neem nu het personage van Stefan, gespeeld door een verkeerd gecaste en met zwaar accent-sprekende Zuid-Afrikaan Sharlto Copley. Op een mum van tijd verandert hij van een verliefde en tedere ziel in een hebzuchtige smeerlap met abnormale haat en angstgevoelens tegenover zijn jeugdliefde Maleficent, zonder dat hiervoor een logische verklaring is. Met dergelijke zaken kom je wel weg in een tekenfilm, maar in een live-action prent verwacht je meer psychologisch en emotioneel onderbouwde karakters. Los van het feit dat dit bedoelt is voor kinderen. Bekijk de Pixar animaties en je zult begrijpen dat een weldoordachte psychologie een essentieel onderdeel is van elk personage. De broers Grimm hebben volgens mij de geschiedenis van de heks ook zo veel mogelijk in het duister willen laten, precies omwille van het gebrek aan een logische verklaring. Ik heb niets tegen het feit dat we een bekend sprookje op zijn kop willen zetten. Maar de vraag blijft of je hiermee een betere film maakt; in dit geval is het een weerklinkende: NEEN!

    maleficent_2014_blu-ray_review_pic01.jpgmaleficent_2014_blu-ray_review_pic02.jpgmaleficent_2014_blu-ray_review_pic03.jpg
    maleficent_2014_blu-ray_review_pic05.jpgmaleficent_2014_blu-ray_review_pic04.jpgmaleficent_2014_blu-ray_review_pic06.jpg

    Ik heb bij momenten de indruk dat Hollywood alle villains wil bekeren tot anti-helden. Een villain kan niet gewoon slecht zijn. Toch krankzinnig als je weet dat niemand interesse heeft in origin stories van villains. Je maakt het personage gewoon kapot. Kijk maar naar de Halloween remakes, Freddy Krueger in A Nightmare on Elm Street (2010), Hannibal Lecter in Hannibal Rising (2007), Darth Vader in de Star Wars prequels, zo goed als alle villains in de Spider-Man films en ga zomaar door. Het enige symbool van hebzucht en verderf in de film is het kasteel! Wil nu net dat het kasteel in het logo van Disney is opgenomen. Sweet ironie :)

    En dan is er nog Doornroosje, die hier Aurora noemt en vertolkt wordt door de verkeerd gecaste Elle Fanning. In de film heb je op een gegeven moment zelfs meer sympathie voor de drie feeën, vertolkt door Imelda Staunton, Juno Temple en Lesley Manville, dan voor de Schone Slaapster. Maar ook haar personage heeft in essentie weinig te doen. Daar waar Sneeuwwitje nog het zwaard ter hand nam in Huntsman, beperkt Aurora zich tot onnozel lachen en ... eu, slapen. Misschien had Disney na het lezen van de eerste draft er beter een musical van gemaakt en iets meer emotie in de vertolkingen gelegd. Je had via een lied ook de motivaties van elkeen beter kunnen benaderen.

    Maar het is niet allemaal kommer en kwel. Naast de aanwezigheid van Jolie zijn de effecten in de film behoorlijk indrukwekkend, maar wat had je anders verwacht van een specialist in visuele effecten. En als je iemand als Rick Baker in je ploeg hebt, dan weet je dan de make-up van hoog niveau zal zijn. Ook de muziek van James Newton Howard, een talentvol componist die zelden ontgoochelt, bezorgt de film dat extra cachet. James kreeg dan wel alle ruimte om zijn ding te doen want met dergelijke budgetten heeft hij zonder twijfel een voltallig orkest en koor kunnen optrommelen met een zeer mooi klinkend palet aan strijkarrangementen en elektrische geluidseffecten, alsook een feeëriek en meeslepend thema.

    De film werd niet opgenomen met 3D technologie, maar in post-productie geconverteerd in 3D. Toch kan je deze Maleficent wel krijgen op Blu-ray 3D, al was het maar om op een andere manier te kunnen genieten van de rondvliegende Jolie met vleugels. Daarnaast zijn er heel wat interessante making-off filmpjes te vinden alsook een 5tal deleted scenes. En ondertussen is het uitkijken naar de volgende sprookjes-adaptatie, Cinderella (2015), die hopelijk lessen heeft getrokken uit deze sprookjes-adaptatie.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 9 oktober 2014

    ***Related Posts***
    04/10/2012: Snow White and the Huntsman filmbespreking
    28/03/2012: Angelina Jolie is Maleficent
    22/08/2011: Red Riding Hood filmbespreking
    21/01/2010: Tim Burton interesse om Doornroosje te verfilmen

     

    *** Maleficent teaser trailer #3 ***

  • Collateral (2004) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Collateral (2004) is niet zomaar een titel, maar een belangrijk begrip in de wereld van regisseur Michael Mann. Het verwijst niet alleen naar de verwantschap die er heerst tussen twee tegenovergestelde karakters, maar hint ook naar de ‘collaterale schade’ die gemaakt kan worden wanneer de twee individuen elkaars pad kruisen.

    tom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heat

    De huurmoordenaar Vincent (Tom Cruise) en de taxichauffeur Max (Jamie Foxx) lijken op het eerste gezicht niets met elkaar gemeen te hebben, maar na verloop van tijd duiken de gelijkenissen op. Twee eenzame wolven lopen ’s nachts over de straat, de een grijs en geslepen, de andere opzoek naar een leven. Beide worden ze afhankelijk van elkaar.

    De hoofdpersonages in de films van Michael Mann hebben een bepaalde missie die ze met een vastberaden zelfzekerheid trachten te volbrengen (Heat, Ali, The Insider, Thief, The Last of the Mohicans, Manhunter). Dit vakmanschap weerspiegelt ook het perfectionisme waarmee Mann zijn films regisseert, met oog voor de psychologisch-filosofische invulling, alsook voor de "Manniaanse" cinematografische en stilistische context waarin goed en kwaad tegenover elkaar worden gezet. Collateral zou je gemakkelijk kunnen omschrijven als een neo film noir, die het genre overstijgt.

    Korte inhoud: Max is taxichauffeur uit L.A. die tijdens zijn nachtshift uiteenlopende mensen ontmoet. Zijn ambitie is om iets anders te doen met zijn leven, maar is daar nog nooit eerder in geslaagd en wacht op die ene kans. Op een nacht ontmoet hij Vincent, die met een compleet andere filosofie over het leven op de achterbank plaats neemt. "Sommige mensen wachten een leven lang op die ene kans", zegt Vincent met een quote van John Lennon: "En op een dag worden ze wakker, oud en verzwakt, en beseffen ze dat die ene kans nooit is gekomen. " Hij betaalt Max $600 voor 5 haltes te maken in de stad. Bij de eerste stop dondert een bebloed lichaam vanuit een flat op de taxi. De ontmaskerde koude en onverschillige huurdoder zal de rest van de lange nacht moeten improviseren en gijzelt de chauffeur, die zijn partner zal worden in het doden van nog 4 andere kroongetuigen uit een rechtszaak met een beruchte drugtrafikant. Maar dit gegeven is niet het belangrijkste deel in de film. Het wordt zelfs ondergeschikt aan de conversaties die de twee mannen hebben over het leven, en we voelen mee voor beide personages. Een film over confrontaties, eenzaamheid, gebroken idealen en morele rechtvaardigheid.

    Alles is intrinsiek verbonden met elkaar. De film vertrekt vanuit de luchthaven en eindigt met een trein die in de nacht verdwijnt. Dit als parallel met Heat (1995) die met een trein begint en eindigt in de luchthaven. We krijgen een levensgeschiedenis van twee personages in een tijdspanne van 10u en voelen in het begin sympathie voor de huurdoder, die naarmate de film vordert bitter en gevoelloos wordt. Ons gevoel voor hem zal kantelen. Hoewel het personage van Vincent nooit de typische huurdoder is. Bij zijn laatste slachtoffer zien we hem trouwens een kleine conversatie beginnen alsof hij zich wou verrijken met het leven van zijn slachtoffer. Misschien als compensatie voor het leven die hij nooit heeft gehad, en die hij tracht te verbergen, met een grap of cynische opmerking. En dat maakt de film zo boeiend. Datgene wat verborgen ligt in de onscherptes van de lange cameralens of achter de ramen in de taxi, is niet zijn bezigheid, maar wel het leven van Vincent en wat het voor hem inhoudt.

    tom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heattom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heattom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heattom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heat

    Collateral heeft gelijkenissen met Mann's politiedrama Heat, uit 1995, een soort grand cru jaar trouwens uit de filmgeschiedenis. Het personage van Cruise is van hetzelfde kaliber als Neil (De Niro) en Vincent (Pacino) in Heat. Ook op vlak van stilisme is Cruise een spiegelbeeld van Neil, met het maatpak, witte hemd, de grijze tinten. Hoewel deze film toch verschillend is van Heat en er ook niet meteen mee vergeleken kan worden. Heat dramatiseert op verschillende niveaus met een veelomvattend plot. Deze prent heeft geen noemenswaardig plot en kan omschreven worden als een soort moderne "huit-clos", met de taxi als reddingssloep in een uitvergroot Los Angeles als universum. Een filosofische en abstracte verkenning van twee personages; een vormelijke en persoonlijke karakterstudie van een cynische huurmoordenaar en een goedhartige taxichauffeur. De actie-sequenties genieten van een meesterlijke mise-en-scène, zoals we die gewoon zijn van Mann. Vincent beweegt zich met een snelle pas, en met een paar doeltreffende bewegingen ontdoet hij zich van mogelijke tegenstand. In een discotheek vol met mensen gaat hij op zijn doel af en ontdoet hij zich van de aanwezigheid van verschillende bewapende bodyguards en de omcirkeling van FBI-agenten. Een schot wordt afgevuurd en de paniek is compleet, maar de koelbloedige Vincent improviseert en sluipt dichter bij zijn doel, door altijd een stap voor te zijn op zijn vele tegenstanders.

    Het originele scenario van scenarist Stuart Beattie (Pirates of the Caribbean, Derailed, Australia) vertrekt van een heel onrealistisch en onwaarschijnlijk uitgangspunt. Maar dit moeten we aannemen als vertrekpunt, net zoals de helende kracht van John Coffey in The Green Mile. Toch is er in de film zelden een moment waar de onwaarschijnlijkheid begint te irriteren, en dit omwille van de aangrijpende documentaire aanpak (close-up’s, handheld camera, veel korrel) die de motivaties van een personage onthult.

    Er zijn voor de rollen uiteraard een waslijst van namen bekend gemaakt, maar de cast was uitstekend. Zelf met het nog steeds jonge gezicht, speelt Cruise de pannen van het dak. Hij is consequent en overtuigend en weet ons te verrassen met zijn moorddadige instincten en zijn onverwacht slechte inborst. Jamie Foxx is een revelatie en zet een knap staaltje acteerwerk neer. Ook de bijrollen in de film zijn zorgvuldig uitgekozen met oa. Jada Pinkett Smith (Niobe uit The Matrix), Mark Ruffalo (In the Cut, Zodiac) en Javier Bardem (No Country For Old Men).

    tom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heattom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heattom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heattom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heat

    In een beginscène zien we een ontmoeting tussen Max en Annie (gespeeld door vrouwe Will Smith). Zij is een zakenvrouw, en ze spreekt en gedraagt zich ook zo. Max zegt dat hij een kortere weg kent naar de stad. Ze maken een weddenschap. Als de reis langer duurt dan voorzien, krijgt ze de rit voor niets. Het is geen typische verleidingsscène, maar een aangenaam en vertrouwelijk gesprek. Ze zegt dat ze een procureur is in een belangrijke en moeilijke rechtszaak. De sfeer is ontspannend en we voelen een interactie tussen beide. Ze stapt uit de taxi en we beseffen dat hij toch iets had kunnen ondernemen om haar terug te zien. Maar Annie begeeft zich opnieuw naar de taxi en tikt op het raam. Ze geeft Max haar kaartje. Een ontmoeting die belangrijk zal zijn voor later, maar vooral een ontmoeting die dingen vertelt over onze personages die we anders nooit hadden kunnen te weten komen in het verdere verloop van de film. We voelen meteen aan dat het accent zal gelegd worden op de kleine momenten, de subtiele reacties en dieper zal graven in de levens van uiteenlopende personages, die elk op hun beurt de relatie tussen Vincent en Max zullen beïnvloeden. Een andere regisseur had die filosofische en menselijke ruggengraat uit het verhaal geschreven en alles omgetoverd tot een bloedstollende actie-thriller met aaneensluitende actiescènes. Maar deze film heeft zeker meer om het lijf dan een ordinaire pief-pang-poing-boem-thriller.

    Toen ik de film bekeek had ik de indruk dat Mann op verschillende plaatsen had gewerkt met lichtgevoelige 16mm filmpellicule. Maar op de end-credits stond Sony Digital Video, of met andere woorden High Definition Video. Bij mijn weten de eerste "grote" Amerikaanse filmproductie die met succes experimenteert met HD: niet als effect zoals bij 28 Days Later, of om een totaal andere atmosfeer te creëren zoals in het visueel verbluffende Sky Captain and the World of Tomorrow, ook niet om financiële redenen zoals Fahrenheit 9/11 of om visuele blue-key effecten te bevorderen zoals in Star Wars: Episode 1,2 en 3, maar als volwaardige narratieve tegenhanger van het celluloid. Volgens de American Cinematographer is ongeveer 80% van de film digitaal met uitzondering van een aantal interieurscènes zoals de Koreaanse nachtclub.

    tom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heattom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heattom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heattom cruise,jamie foxx,javier bardem,jada pinkett smith,collateral,michael mann,viper camera,james newton howard,Stuart Beattie,Mark Ruffalo,heat

    Het videoformaat is uiteraard een manier om complete controle uit te voeren over het beeld en verschaffen iets meer detail bij nachtelijke exterieurs die anders onmogelijk te belichten zijn. Voor visuele controle-freaks zoals Scott, Fincher en Mann een uitstekend filminstrument. Het eindresultaat van wat gefilmd wordt kan beken worden tijdens de tournage op een groot HD-scherm. Contrasten en kleuren kunnen ter plaatse naar hartenwens aangepast worden. Bij pellicule moet men wachten na de ontwikkeling en in post-productie vertrekken vanuit datgene wat op de emulsie staat. Maar de twee voelen anders aan en de regisseur van Heat slaagt er in om op een foto-realistische manier een verhaal te vertellen met de digitale technologie.

    Michael Mann is een regisseur die een trend kan zetten en dit is nogmaals een stap verder in de richting van de digitale HD Viper Camera opname, die moeizaam probeert door te breken in de halsstarrige filmwereld. Misschien wel de meest radicale cinematografische ingreep sinds de steadycam uit Stanley Kubrick’s The Shining. Er zijn uiteraard een aantal low-budget producties geweest van weinig belang met de HD; zoals het barslechte Vidocq, de zwakke sequel Once Upon a Time in Mexico en het vervelende One Million Dollar Hotel van Wim Wenders. Collateral zal niet alleen vele filmmakers iets meer geruststellen, maar eveneens het grote publiek klaarstomen voor nog meer digitale opnames, tot spijt van wie het benijdt.

    Niet enkel kan men spreken over fotografische-realiteit, maar ook op narratief vlak is de film uitermate authentieke in zijn beschrijving van Los Angeles, die een volwaardig personage in de film wordt. Ook de representatie van de karakters is zichtbaar tot in de kleinste details uitgewerkt, de manier van spreken, hun bewegingen, de kleine trekjes die ze hebben. En uiteraard voelen de actiescènes alsof ze echt gebeurd zijn. In een bepaalde scène zien we Cruise een stoel door een venster smijten. Hij beschermt zijn ogen van het glas en springt over een bureaustoel die compleet vanonder hem wegschuift. Cruise valt hard, maar zet de achtervolging verder. Een dergelijke scène was duidelijk niet voorbereid gezien Cruise zonder veel moeite een been had kunnen breken. Het had zelfs tot de bloopers kunnen behoren, maar Mann koos om te scène te houden. Iets wat lachwekkend zou overkomen in een andere film, bouwt hier mee aan de authenticiteit en de kinetische energie en weerspiegelt het verlies van controle van het hoofdpersonage.

    Kortom, Collateral gaat over mensen en kenmerkt zich door zijn snelle ritme in afwisseling met filosofische diepgang. De camera registreert en blijft dicht bij zijn personages, waarbij vaak in kikvorsperspectief – hun angsten of hun koelbloedigheid wordt uitvergroot. De melancholische muziek van James Newton Howard zet de toon en varieert perfect met de warme en kleurrijke jazz muziek, afgewisseld met dramatische muziekstukken die komen uit de film Heat. Een geslaagde mengeling tussen een aangrijpende thriller en een diepgaande reflectie over menselijkheid. Een aanrader!

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 12 november 2011

     

    *** Collateral trailer ***

  • Larry Crowne (2011) *½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Je zou denken het met een Hollywood-icoon als Tom Hanks zowel voor de camera als achter de camera, nooit fout kan lopen. Wel, dan ga je na een bezoekje aan deze Larry Crowne (2011) van een koude reis terugkomen. Het spijt me om het te zeggen maar deze romantische komedie, waar de acteur ondermeer het hof maakt aan Julia Roberts, is niet om aan te zien.

    larry_crowne_2011_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Wanneer de sympathieke Larry Crowne (Tom Hanks) zonder reden ontslagen wordt in de supermarkt waar hij werkt, beslist hij dat het tijd is om zijn leven een nieuwe wending te geven. Diep in de schulden en zonder duidelijk doel voor ogen, keert hij terug naar de schoolbanken, waar hij al snel vriendschap sluit met een kleurrijk groepje buitenstaanders, waaronder de mooie Talia (Gugu Mbatha-Raw). Allemaal zijn ze op zoek naar een betere toekomst... en snorren ze door de stad op lawaaierige scooters. En Larry wordt verliefd, op de mooie professor Mercedes (Julia Roberts), die haar passie voor het lesgeven en haar huwelijk kwijtgespeeld lijkt...

    Het ergste aan deze romantische-komedie is dat de humor compleet zoek is en de romantiek geen beetje chemistry uitstraalt. De plot is ook te onsamenhangend om er echt vat op te krijgen en ik kan me niet van de gedachte ontdoen dat dit scenario nooit verfilmd zou zijn geweest zonder de tussenkomst van iemand als Tom Hanks, die hier zijn stempel heeft gezet als producer, regisseur én scenarist. Het is duidelijk dat Hanks nog eens wou regisseren en dat hiervoor elk verhaaltje van toepassing zou zijn. Nochtans is dit niet zijn eerste film als regisseur. Naast een aantal afleveringen van diverse tv-series heeft hij een paar jaar geleden de wat fletse komedie That Thing You Do! (1996) in mekaar gestoken. Vreemd genoeg is deze Larry Crowne zowaar nog zwakker.

    Er gebeurt NIETS in Larry Crowne. Het kabbelt rustig verder zonder de minste deining te veroorzaken en vertakt zich in meerdere verhaallijtjes met nevenpersonages die uiteindelijk van geen enkel belang zijn. De klasgenoten van Larry zijn niet meer dan een verzameling van stereotypetjes, die nog net goed genoeg zijn voor een Vlaamse soap-film, maar compleet misplaatst in deze prent. Er is nauwelijks genoeg tijd om elk van deze karakters 'iets' mee te geven dat bij de toeschouwer een emotie kan losweken. Het laat je allemaal compleet onverschillig. Larry wordt in de film opgevangen door een groep studenten wiens voornamelijk bezigheid bestaat uit het rondrijden met scooters op zoek naar mooie plekjes om er te picknicken en verhaaltjes te vertellen. Alles voelt heel oud en versleten aan. Als je niet beter weet zou je denken dat het hier om zondagsvertier gaat, bestemd voor onze grootouders, als afwisseling op hun sudoku.

    Julia Roberts is een doetje in vergelijking met Cameron Diaz in Bad Teacher (2011). Op een gegeven zien we haar een 'margarita' drinken. Haar reactie is meteen: "brain freeze" (hihi), en hier verwacht je dan dat ze eindelijk eens de remmen zal loslaten, maar niet dus. Meer nog, op dit ogenblik valt de film ook in mekaar als een pudding die nooit bedacht had mogen worden.

    Larry Crowne,tom hanks,julia roberts,Gugu Mbatha-Raw,That Thing You Do,Bad Teacher,Nia Vardalos,My Big Fat Greek Wedding,cars 2,James Newton HowardLarry Crowne,tom hanks,julia roberts,Gugu Mbatha-Raw,That Thing You Do,Bad Teacher,Nia Vardalos,My Big Fat Greek Wedding,cars 2,James Newton HowardLarry Crowne,tom hanks,julia roberts,Gugu Mbatha-Raw,That Thing You Do,Bad Teacher,Nia Vardalos,My Big Fat Greek Wedding,cars 2,James Newton Howard

    Hanks weet nooit de parodie te overstijgen, zowel niet in zijn eigen personage als in de andere karakters. Hij heeft zichtbaar plezier gehad om de film te maken, maar je vraagt je dan ook af of dit uiteindelijk ook zijn einddoel was. Ook Julia Roberts heeft niet genoeg materie om haar personage interessant genoeg te maken. Het is dan ook tergend om twee volbloed Oscar-winnaars te zien die hier zonder blozen The Bridges of Madison County (1995) hadden kunnen brengen, maar uiteindelijk blijven steken bij Gigli (2003). Zelfs co-scenariste Nia Vardalos, die ons heeft kunnen verleiden met My Big Fat Greek Wedding (2002) heeft deze prent niet kunnen redden. En het probleem is niet het acteerwerk of de cameravoering of zelfs de muziek van James Newton Howard, dan wel het totale gebrek aan originaliteit, ideeën en lef.

    De film draait vanaf morgen in onze zalen. Als ik een suggestie mag maken: indien jullie willen lachen, vergeet deze film en ga eerder naar Cars 2 (2011) gaan zien. We hadden een trailer van Larry Crowne online gezet, maar deze werd verwijderd door één van de vele distributeurs. Idioten heb je spijtig genoeg overal, en zelfs bij marketing departementen.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 5 juli 2011

  • Batman Begins (2005) ****½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Batman Begins (2005) is zo nog een Blu-ray, uitgegeven door Warner Bros Essentials die niet mag ontbreken aan jullie High Definition filmcollectie. Christopher Nolan’s versie van Batman is buitengewoon adembenemend, schrikwekkend, gigantisch en action-packed. Zelden is een comic-adaptatie zo knap als deze, zowel in de geweldige acteursprestaties, de vlotte mise-en-scenes, de perfecte timing, de uitzinnige sets, het zalige verhaal, de duistere atmosfeer en vooral ook de overweldigende muziek van James Newton Howard en Hans Zimmer.

    warner bros essentials,christopher nolan,batman begins,blu-ray,dvd,james newton howard,hans zimmer,liam neeson,ken watanabe,morgan freeman,michael cane,cillian murphy,tom wilkinson,christian bale,katie holmes,maggie gyllenhaal,the dark knight,wally pfister

    Korte inhoud: De jonge Bruce Wayne zag op jonge leeftijd hoe zijn rijke ouders door een ordinaire dief werden neergeschoten in een klein steegje van Gotham City. Zijn trauma leidde snel naar een gevoel van haat en wraak. Wanneer de boef op vrije voeten ging komen, besloot Bruce om hem met een pistool om het leven te brengen. Maar het lot besliste daar anders over. Bruce daalt af op een pad naar de hel, maar wordt opgevangen door een ninja-meester, Ducard (Liam Neeson), die hem in de cirkel brengt van Ra's Al-Ghul (Ken Watanabe) en zijn occulte groepering van ninja’s. Na zijn training keert Bruce terug naar Gotham, waar de misdaad hoogtijden viert en corrupte individuen de stad leiden. Ook het bedrijf, die Bruce had overgeërfd, blijkt uit zijn handen te glippen. Maar Bruce heeft plannen om Gotham te zuiveren van alle kwaad, en daarvoor zoekt hij diep in zijn psyche naar een personage dat dit zou kunnen vertolken. Een personage waar de criminelen van huiveren. Met de hulp van zijn trouwe dienaar Alfred Pennyworth(Michael Cane) en archiefhouder Lucius Fox (Morgan Freeman) wordt Bruce Wayne, Batman. Samen met een goedhartige politie-agent Jim Gordon (Gary Oldman) gaat hij in de aanval. Maar Batman krijgt snel te doen met geduchte tegenstanders, zoals de maffialeider Carmine Falcone (Tom Wilkinson), een gekke dokter Jonathan 'The Scarecrow' Crane (Cillian Murphy) en nog een derde rivaal die zijn tijd afwacht om toe te slaan.

    Ik had maar twee opmerkingen na het zien van de film. Het ene minpunt had te doen met de supporting actress Katie Holmes die wel een belangrijke rol speelt als DA Rachel Dawes, maar gewoon tekortschiet in haar acteren tegenover die uitzonderlijke cast. Katie Holmes doet het OK, maar op bepaalde momenten zie je gewoon dat ze moeite heeft met haar acteerwerk, zeker in vergelijking met de andere acteurs. Ze ademt te weinig haar rol en staat vaak stijf te kijken, wachtend op een repliek. Ik was hoopvol dat Katie ons zou verbazen in haar eerste echte grote rol, maar dat doet ze dus niet. Er is ook nooit echt een verleiding in haar blik of in haar lichaamstaal. En dat vind ik spijtig, want dat had het innerlijke conflict misschien nog groter gemaakt. En Katie kan aantrekkelijk zijn (cf. Wonder Boys). Katie werd ook vervangen voor de sequel The Dark Knight (2008), maar vreemd genoeg kon Maggie Gyllenhaal ook niet echt overtuigen in de rol. Maar wat wil je met iemand als Heath Ledger die zomaar eventjes de show komt stelen.

    001002
    © Warner Home Video

    Naast een pak documentaires en making-off’s, vinden jullie de audiocommentaar van Christopher Nolan en David S. Goyer op de gehele film, voor mij de enige bonus van belang op een dvd. Dat je deze film moet zien in High Definition spreekt voor zich. De fotografie van Wally Pfister (die later ook de fotografie deed op The Dark Knight) is bijzonder verrassend. Wij dachten allemaal dat een Batman film ‘zwart’ moest zijn, met zijn gotische gebouwen en het zwarte pak van Batman, maar hier overheersen bruine tinten. De film heeft wel een donkere en duistere toon, maar de kleuren blijven levendig. Er is hier dus geen sprake van een filter die over het beeld werd geplaatst, maar wel een uitgekiende kleur-correctie die het personage nieuw leven inblaast. Maar in HD zien jullie ook de diepte in de zwarte tinten en de mooie contrasten. Pfister werd genomineerd voor Beste Fotografie bij de Oscars, maar verloor onterecht van Dion Beebe voor de film Memoirs of a Geisha (2005).

    Batman Begins wordt uitgegeven door Warner Bos en is verkrijgbaar in zowat elke dvd-verkoopzaak sinds 15 september 2009. Kijk in ieder geval uit naar de budgetvriendelijke Warner Bros Essentials uitgave, waarvan zowat 42 titels uitkwamen.

    rating

    Beoordeling: 4,5 / 5
    Recensie door op 11 oktober 2009

    ***Related Posts***
    01/08/2008: The Dark Knight filmbespreking
    17/06/2005: Batman Begins filmbespreking

     

    *** Batman Begins trailer ***