De FilmBlog

Een Amerikaanse serie waar de laatste jaren veel om te doen was, is "Boardwalk Empire" van Terence Winter (scenarist van ondermeer The Sopranos) en Martin Scorsese. En met de release van de dvd van het eerste seizoen is hier een korte bespreking, van wat één van de beste tv-series is van de laatste jaren.

Korte inhoud: Het hoofdpersonage van de serie is gedeeltelijk gebaseerd op Enoch "Nucky" Johnson (Steve Buscemi), een Republikeins politicus die in de periode van de jaren '20 - '30 in Atlantic City de touwtjes in handen had. In werkelijkheid was Johnson erg corrupt, maar hij heeft naar verluidt geen moorden op zijn geweten. Tijdens die periode werd hij ook op de hielen gezeten door de Federale politie, onder leiding van Agent Nelson Van Alden (Michael Shannon). Atlantic City was toen een trekpleister voor toeristen, en was ten gevolge van de drooglegging de bakermat van corruptie, gokken en prostitutie.

Ook al is de gehele serie gedramatiseerd, zijn de personages in de film gebaseerd op werkelijk bestaande figuren. Zo zien we ondermeer Al Capone (Stephen Graham) opduiken, naast Arnold Rothstein (Michael Stuhlbarg), Lucky Luciano (Vincent Piazza), Meyer Lansky (Anatol Yusef) of nog Johnny Torrio (Greg Antonacci). Maar de serie draait ook rond de rol van de twee broers van Nucky, James 'Jimmy' Darmody (Michael Pitt) en Elias 'Eli' Thompson (Shea Whigham).

De serie heeft ook een aantal rollen die uit de fantasie van de schrijver zijn ontsproten, zoals de rol van Chalky White, vertolkt door The Wire-acteur Michael Kenneth Williams. Maar alle rollen zijn stuk voor stuk vertolkt door talentvolle acteurs. En dat kan zeker gezegd worden van de actrices: Kelly Macdonald, Aleksa Palladino, Paz de la Huerta en Gretchen Mol.

De pilot van de serie werd in beeld gezet door Martin Scorsese, en hij heeft hiervoor een groot deel van de luxueuze kustlijn van het Atlantic City uit de jaren '20 herschapen op een waarheidsgetrouw manier. Deze enorme set werd in Brooklyn gebouwd. Scorsese stond er zelfs op dat de planken van de boardwalk even groot waren als de echte planken van de oorspronkelijke kustdijk. Uiteindelijk hebben ze een strook gebouwd van zo’n 90 meter lang. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de pilot een slordige 18 miljoen dollar heeft gekost, maar het resultaat mag er zijn. Scorsese keek al langer uit om aan een HBO serie te werken. Hij zei hierover het volgende in een interview op Deadline:

"What's happening the past 9 to 10 years, particularly at HBO, is what we had hoped for in the mid-Sixties with films being made for television at first. We'd hoped there would be this kind of freedom and also the ability to create another world and create longform characters and story. That didn't happen in the 1970s, 1980s and in the 1990s I think. And of course ...HBO is a trailblazer in this. I've been tempted over the years to be involved with them because of the nature of long-form and their development of character and plot."

Scorsese heeft de stijl van de serie bepaald, alsook de casting ervan, en heeft geen steken laten vallen. Niemand zou ooit op het idee zijn gekomen om bijvoorbeeld Steve Buscemi te casten als de nieuwe Tony Soprano, maar dit blijkt uiteindelijk een uitstekende keuze te zijn. Vreemd genoeg zag de werkelijke Nucky er meer uit als Tony Soprano (James Gandolfini); zwaar gebouwd, groot en kaalhoofdig – niets vergeleken met de acteur Buscemi. Maar qua vertolking moet de ene acteur niet onderdoen voor de andere. Het personage van Nucky is zowel misdadig als hartverwarmend, humoristisch als koelbloedig, en Buscemi weet al die gradaties perfect te doseren. Dit moet één van de meest fascinerende tv-personages zijn uit de laatste 10 jaar.

Ik heb nog maar het eerste seizoen gezien, maar ik kijk nu al uit naar het tweede seizoen. Het cinematografisch talent van Scorsese en het dramatisch talent van Terence Winter, geeft vonken op het scherm. Boardwalk Empire is een serie die binnenkort zijn intrede zal maken in mijn Top 25 TV-Series.

Regisseur Spike Jonze is een beetje de uitzondering op de regel dat videoclipmakers niet weten hoe ze een verhaal moeten vertellen. Vaak te wijten aan het feit dat videoclips hoofdzakelijk mode-producten zijn waar de look 'n' feel belangrijker zijn dan de narratieve kwaliteiten van het beeld, het verhaal of nog de vertolkingen van de acteurs. Ook al is hij het genie achter de lichtvoetige MTV Jackass films (waar 2BE met zijn Benidorm Bastards enTrigger Happy toestanden eigenlijk maar een afkooksel is), heeft deze Amerikaanse cineast toch een eigenzinnige cinematografische stempel kunnen zetten met Being John Malkovich (1999) en Adaptation. (2002). En hier is dan zijn 3de langspeelfilm in 10 jaar tijd, Where the Wild Things Are (2009).

Korte inhoud: Max (Max Records) is een eenzaam 9-jarig jongetje vol kattenkwaad. Maar achter zijn schijnbare stoere verschijning gaat een heuse wereld schuil. Als hij na een ruzie met zijn moeder (Catherine Keener) wegloopt, die nauwelijks tijd heeft voor hem omwille van een drukke job en de aandacht die ze geeft aan haar vriend (Mark Ruffalo), vindt Max een bootje en gaat varen. Hij bereikt de oceaan en komt aan bij een eiland waar eigenaardige monsters wonen die hem willen opeten. Hij overtuigt ze ervan dat hij een koning is met magische krachten en ze benoemen hem tot hun koning. De film is gebaseerd op het kinderboek van Maurice Sendak.

Bij ons is het kinderboek van Maurice Sendak niet bekend, en ik heb de film dus ook gezien zonder enige voorkennis. Toch was het een gewaagde keuze van Sendak om zijn boek te laten vertalen door iemand als Jonze die, zoals bekend, alles aan een grondige deconstructie zal blootleggen. Maar de makers dachten waarschijnlijk aan een visueel excentrieke filmmaker, gezien het boek zelf maar een 9tal zinnen omvat, en vooral indruk maakt met zijn eigenzinnige illustraties. Maar de regisseur heeft er een tijdloos sprookje van gemaakt met een nostalgische knipoog naar onze jeugdjaren, die heel wat herinneringen oproept. Maar in tegenstelling tot een Never Ending Story (1984) of Labyrinth (1986), is deze prent niet zo onopgesmukt en voelt alles heel sober aan.

De “Wild Things” zijn niet zo wild als het naam doet vermoeden. Het zijn zelfs heel emotionele wezens, maar die ook wel een dreigend kantje kunnen hebben. Vergeleken met de jongen kunnen ze hem met één trap verpletteren of met één hap oppeuzelen. Er ontstaat meteen een band met leider Carol (James Gandolfini), die qua persoonlijkheid nog het meest aansluit bij deze van de jongen; energiek, gedreven maar ook grillig en bij momenten zelfs driftig. Net zoals Max staat Carol graag in het middelpunt van de belangstelling en snakt hij naar aandacht. En dit leidt vaak ook tot wat strubbelingen binnenin de groep. Met name met KW (Lauren Ambrose), die zowat de moederfiguur vertegenwoordigt, ligt hij regelmatig in de clinch. Maar ook met de andere wezens, zoals de weifelende Alexander (Paul Dano), de goedhartige Ira (Forest Whitaker), de slimme Douglas (Chris Cooper), de sarcast van dienst Judith (Catherine O'Hara) en de sombere Bull (Michael Berry Jr.). En elk van de wezens vertegenwoordigt een facet van het karakter van Max.

Het scheelde niet veel of Where the Wild Things Are was omgetoverd in een tekenfilm (al dan niet in 3D), maar Jonze vond blijkbaar dat het verhaal niet enkel bestemd was voor jongeren maar zeker ook voor een volwassen publiek. Het feit dat de kleine Max ook die wezens "in het echt" kan raken, komt enkel maar het verhaal ten goede. Maar 'live-action' kost uiteraard meer geld, zeker als je denkt aan kostuums en fantastische decors. Maar Warner Bros heeft het volle vertrouwen in het project en maakte zomaar eventjes 100 miljoen dollar vrij. Het mag dan wel de helft zijn van het Alice in Wonderland (2009) budget, Spike Jonze wist echt wel een compleet nieuwe wereld te ontwerpen met indrukwekkende creaturen. Niemand minder dan Jim Henson (Labyrinth, The Dark Crystal, "The Muppet Show") werd dan ook aangesteld om de beestjes te ontwerpen, en met hier en daar wat cgi kwam het gehele circus in leven en kregen ze zelfs menselijke trekjes.

Maar ook de sterke soundtrack van Carter Burwell en de indrukwekkende fotografie van Lance Acord springt in het oog en maakt dit fantastische plaatje af. Voor de opnamen werd dan ook uitgeweken naar ongerepte Australische vlaktes en bosgebieden. Daar waar het acteerwerk van jongeren in films vaak irritant of teleurstellend is, zien we een natuurlijke en spontage Max Records. De jongen had dan ook al wat ervaring opgedaan in The Brothers Bloom (2008), ook al met Mark Ruffalo.

Zijn er minpuntjes? Wel, ik heb van de film genoten, maar ik besef dat het ontbreken van spetterende actie, een intense spanningsboog of een lijnrecht verhaal, heel wat mensen zal ontgoochelen. Dit is in eigenlijk een soort coming-to-age film van puberteit naar volwassenheid, en die een grondige analyse maakt van wat jeugdigheid en volwassenheid uiteindelijk betekenen. Een eigenzinnige karakterstudie in een melancholische sprookjeswereld. Het verschil met een regisseur als Tim Burton, is dat Spike Jonze nog meer gefascineerd is door de psychologie van zijn karakters. Where the Wild Things Are is een gewaagd en intelligent sprookje die volwassenen meer zal bekoren dan het uiteindelijke leespubliek van het jeugdboek.

Liefhebbers van hectische actie en afgelikte fotografie kunnen tevreden zijn want we kunnen binnenkort opnieuw genieten van een Tony Scott film (Crimson Tide, Domino, Man on Fire, Enemy of the State, Top Gun, True Romance). The Taking of Pelham 123 (2009) is de gelijknamige remake van de film uit 1974 en de eerste beelden van de trailer zien er heel overtuigend uit.

En naar goede gewoonte heeft Tony opnieuw beroep gedaan op zijn fetish-acteur Denzel Washington, die geklankt zal worden door niemand minder dan John Travolta.

Korte inhoud: Als een metrostel gekaapt word door een groep terroristen onder leiding van Ryder (John Travolta), begint een helse missie voor Luitenant Zachary Garber (Denzel Washington). Als de terroristen niet bakken vol met geld krijgen zullen veel mensen in de metro sterven. Tijdens de stroef lopende onderhandelingen vragen de agenten zich af hoe de terroristen in hemelsnaam zullen proberen te ontsnappen.

Het is trouwens al een tijdje geleden dat we Travolta hebben gezien in een actieprent. De laatste film die ik me voor de geest kan halen is The Punisher (2004) en dat was dan nog niet eens één van zijn meest verdienstelijke rollen, laat staan dat het een verdienstelijke prent was. In ieder geval moeten de bijrollen niet onderdoen voor de hoofdrollen. Soprano-acteur James Gandolfini, John Turturro en Luis Guzmán zullen er in ieder geval voor zorgen dat we deze metrorit niet snel zullen vergeten.

Ik weet dat velen remakes aanschouwen als het zoveelste teken dat Hollywood nog maar weinig inspiratie heeft voor nieuwe verhalen, maar heel af en toe worden het uiteindelijke veel betere films dan de originele versies. Spijtig genoeg draait het vaak uit op een teleurstelling. Ik denk dat we voor elk The Departed (2006), minstens tien The Eye (2008) films moeten doorstaan.

Ik heb in ieder geval een flauw vermoeden dat deze remake misschien wel beter zal worden dan het origineel. Maar we zullen moeten wachten tot 23 september 2009 alvorens deze prent bij ons draait.

***Related Post***
25/03/2008: James Gandolfini in The Taking of Pelham 123

Mocht het aan HBO liggen dan was waren al plannen voor een Sopranos film, in navolging op die andere tv-series die een doorbraak kenden (Sex and the City, Mission Impossible, Miami Vice). En dit zou echt wel leuk zijn want de personages zijn stuk voor stuk aantrekkelijke personages, en dan in het bijzonder hoofdacteur James Gandolfini. Ik zou wel een standalone verhaal schrijven zonder proberen een vervolg te breien aan het 6de seizoen. Het is Cinematical die de spits afbijt:

Sorry we missed this earlier, but during that same press tour mentioned in the Sex and the City sequel post, Michael Lombardo (president of HBO’s programming group) also said that HBO would be interested in a Sopranos film if David Chase is willing.

It’s no surprise HBO is looking to head back to the land of organized crime, and of course they’d be behind a feature film based on The Sopranos — especially after seeing the damage done by Sex and the City at the box office. But David Chase seems to have put this show behind him, and I personally think a feature film would be too much of a stretch.

Veel stemmen gaan uiteraard op om de tv-serie te laten bij haar zes seizoenen. Ik kan dit begrijpen, maar in tegenstelling tot Six Feet Under had The Sopranos geen sluitend einde. Meer nog, de serie eindigde traditie getrouw met een 'open einde', en de meningen lopen uiteen of dit wel een goede aanpak was. Ik vond het einde best wel passend voor de serie, maar ik zou niets tegen een filmversie van The Sopranos hebben. Tenminste als het een film met ballen wordt en niet een filmversie met irritante droomsequenties en eindeloze psychiatrische analyses, zoals de laatste 2 seizoenen. Wie van jullie zou een filmversie wel zien zitten?

***Related Post***
09/02/2006: Top 15 Beste TV-series

James Gandolfini, beter bekend als ‘Tony Soprano’, zal binnenkort te zien zijn in The Taking of Pelham 123 (2009), de nieuwe actieprent van Tony Scott. Gandolfini en Scott hebben al eerder samengewerkt in de uitstekende romantische thriller True Romance (1993), alsook in Crimson Tide (1995). De film is een remake van The Taking of Pelham One Two Three (1974) met Walter Matthau in de hoofdrol. In Variety stond het volgende:

John Travolta en Denzel Washington stappen in de respectieve voetsporen van Robert Shaw en Walter Matthau, als de leider van een groep terroristen die een metrostel kapen en de moegetergde flik die op hen jaagt. James ‘Tony Soprano’ Gandolfini neemt de plaats in van Lee Wallace als de New Yorkse burgermeester.

Net zoals veel andere populaire tv-acteurs zal de aandacht vaak afdwalen bij het zien van Gandolfini in actie. Net zoals Kiefer 'Jack Bauer' Sutherland wordt hij vaak getypecast. De acteur speelt meestal de rol van een gangster of lid van één of andere maffia bende. En Tony Scott is zo de regisseur die deze clichés nog eens dik in de verf kan zetten. Maar het blijft hoe dan ook een talentvolle acteur en ik ben in ieder geval wel benieuwd hoe hij de rol zal aanpakken.

Na het 6de seizoen van "The Sopranos" lijkt er een einde te komen aan de smakelijke maffia-serie. Gandolfini heeft er alle baat bij om ook de andere kant van zijn lugubere kant te ontbloten. Als we niet moeten denken aan Tony Soprano bij zijn vertolking zal hij in zijn opzet zijn geslaagd. Op 23 september 2009 weten we of hij hierin zal slagen.

Weet iemand wat er scheelt met George Clooney? Nadat hij zijn oscar in ontvangt mocht nemen voor Beste Mannelijke Bijrol in Syriana, duikt hij op in allerhande commercials. Zo zag ik hem onlangs in twee Italiaanse spotjes (die NIET werden vertoond in de VS) voor Martini en een Japans spotje voor het whiskey merk Lancelot (pic 1, pic 2). Hij was hij ook te zien in een Italiaanse spot voor Fiat (pic 1, pic 2, pic 3), in een Japanse spot voor Toyota (mov), een Spaanse spot voor het kledingmerk Emidio Tucci, in een spot voor Diet Coke, en of dat nog niet genoeg was, is hij nu ook te zien in een reclamespot voor het koffiemerk Nestle Nespresso, momenteel op onze zenders.

Blijkbaar trekt Clooney zich niet veel aan van de kritiek van college-acteur Russel Crowe, die eerder fel heeft uitgehaald naar oa. Robert de Niro die ook in een reclamespot had gespeeld. Crowe zei ooit:

"Ik doe geen kleding spotjes in Spanje zoals Clooney of sigaretten-spots in Japan zoals Harrison Ford. Die acteurs verbreken hiermee de sociale band met hun publiek."

Een telefoon in een hotelbediende zijn gezicht smijten zorgt natuurlijk voor een veel grotere band met het publiek. Enfin, ik blijf het toch maar een rare situatie vinden.

Maar hij is uiteraard niet de enige acteur die af en toe eens een reclamespot meepikt. Hier krijgen jullie een aantal spots te zien met bekende gezichten. In volgorde: David Bowie en Snoop Dog (XM Satellite), Jessica Simpson (Pizzahut), Lucy Liu (Intel), een alternatieve Martini spot met George Clooney, James Gandolfini (American Airlines), en mijn favoriete tv-spot met regisseur M. Night Shyamalan (American Express).

Waarom doen zij het? Wel, voor het geld natuurlijk. Ter illustratie; voor de 30 seconden spot van Budweiser kreeg Clooney zomaar eventjes 1,4 miljoen euro. Toch denk ik dat er nog maar weinig mensen zijn die daar echt problemen mee hebben. Bekende acteurs in reclamespots is trouwens tegenwoordig schering en inslag, zowel bij actrices als acteurs. George verantwoordt zich zo:

"It's really classy. You don't want to do ones that aren't classy. Thats the truth. Thats the secret to it. You want to have a product you are proud of and not embarrassed by." Op de vraag of hij ooit zou overwegen om zelf spotjes te maken zei hij het volgende: “Well, I've never directed a commercial but I think it seems to be a lot harder to do a commercial than a film because (in a film) you have time to set the story. A commercial has to be much more about the visual style and has to happen very quickly."

Wat vinden jullie van deze nieuwe trend?

***Related Commercial Posts***
12/11/2005: It's Advertising Weekend !
07/09/2005: Impossible Field van Addidas
07/06/2005: Reclamemakers liegen
06/06/2005: Het leven volgens Oliviero Toscani
20/04/2005: We is Me, klassiek en smaakvol
21/02/2005: Reclame vs. Clip
08/02/2005: Robert De Niro in reclamespot geregisseerd door Martin Scorsese
26/10/2004: Beschamende tv-spotjes met Bruce Willis en andere filmsterren

Het ziet er naar uit dat acteur/regisseur John Turturro uiteindelijk zijn 3de langspeelfilm Romance & Cigarettes heeft afgewerkt. In de hoofdrollen zien we James Gandolfini, Susan Sarandon, Steve Buscemi en Kate Winslet en gaat over een New York’s echtpaar die elkaar bedriegen. De man komt in de problemen wanneer zijn vrouw en maîtresse (een salsadanseres) elkander niet meer kunnen uitstaan. En aangezien het echtpaar moeilijk met elkaar kan communiceren barsten ze regelmatig uit in gezang. Ja, u hoort het goed. Het gaat dus over een musical.

De film had al een lange tijd geleden moeten afgewerkt zijn, maar omwille van een kleine catastrofe op de set werd alles een stuk opgeschoven. Kate Winslet was bezig met de opname van een droomsequentie waarin haar lover zijn droom visualiseerde als dappere brandweerman die haar uit de vlammen komt redden. Tussenin takes begon de vlammen echter uit te slaan op het decor en kwam het gebouw in vuur en vlam te staan. Nog een geluk dat er een paar pompiers op de set aanwezig waren om Kate van de vlammen te redden. De productie houdt wel vol dat de Titanic-actrice nooit een gevaar heeft gelopen. Brandweerwagen kwamen aangestormd en acteur Steve Buscemi, die voor zijn acteercarrière nog brandweerman is geweest, hielp de mannen een handje bij het doven van het vuur. Het duurde een uur om het vuur te doven, maar niemand werd gewond.