james gandolfini

  • The Drop (2014) ***½ recensie

    Pin it!

    Het is een plezier om iemand als Tom Hardy aan het werk te zien. Ook al zit hij in een typische Brooklyn misdaad thriller zoals we er al veel hebben gezien, weet hij ons telkens te boeien met zijn ontwapenende acteerspel. En in The Drop (2014) van Michaël R. Roskam krijgt hij de volledige ruimte om zijn personage te ontplooien. Zoveel tijd, dat het uiteindelijk minder een misdaad thriller is geworden, dan een intrigerende karakterstudie. Ik heb er in ieder geval met volle teugen van genoten.

    the drop,james gandolfini,michael r roskam,tom hardy,flying home,dominique deruddere,matthias schoenaerts,john ortiz,noomi rapace,nicolas karakatsanis,dennis lehane,neil burger,divergent

    Korte inhoud: Bob Saginowski (Tom Hardy) is een eenzame barman die werkt in de kroeg van zijn neef Marv (James Gandolfini). De zaak werd overgenomen door een Tsjetsjeense drugsbende die het nu gebruiken om het geld van de bookies te verzamelen. Deze komen op welbepaalde tijdstippen enveloppen met geld afleveren ('the drop') en deze worden dan opgehaald door een bendelid. Op een dag wordt de routine echter gebroken wanneer twee mannen de buit komen stelen. De maffiabaas Chovka (Michael Aronov) wil kost wat kost zijn geld terug zien.

    Bob redt tevens een verwaarloosde puppy ( ~ zo baasje zo hond) uit een vuilnisbak en wordt hierdoor het doelwit van de gewelddadige en mentaal onstabiele eigenaar Eric Deeds (Matthias Schoenaerts), die later ook nog eens een affaire heeft gehad met Nadia (Noomi Rapace), de vrouw waarop hij een oogje heeft. Bob wordt ook op de hielen gezeten door detective Torres (John Ortiz) die nog steeds met een onopgeloste moordzaak zit. Maar stilaan kruisen al deze verhaallijnen mekaar.

    Er gebeurt in essentie bitter weinig in de film dat ik meteen iets teveel zou spoilen mocht ik net iets teveel willen uitweiden. Het verhaal is dan ook gebaseerd op een 'kortverhaal' van de misdaad-auteur Dennis Lehane (Mystic River, Gone Baby Gone, Shutter Island), en het is een uitstekend script geworden met oog voor details. Er zit zelfs een beetje zwarte humor in, hoewel ik niet zeker weet of dit van Roskam of Lehane kwam. Is het al even aangrijpend als Roskam's Rundskop (2010)? In geen geval. Daarvoor betreedt deze misdaadprent net iets teveel platgetreden paden en gaat de film nooit echt een klap uitdelen in onze onderbuik waar we nog dagenlang van moeten bekomen. Dit is een compleet ander soort film, maar het demonstreert opnieuw het immense talent van Roskam als misschien wel dé beste Belgische acteur-regisseur. Hopelijk zien de Amerikanen dit ook en weten ze dat een goede vertolking van Gandolfini, Schoenaerts, Rapace en Hardy niet zomaar uit de lucht komt vallen. Op de volgende filmposter verwacht ik in ieder geval ook wel de naam van de regisseur in plaats van alleen maar die van de cast en de auteur.

    the_drop_2014_pic01_tom_hardy.jpgthe_drop_2014_pic02_james_gandolfini.jpg
    the_drop_2014_pic03_matthias_schoenaerts.jpgthe_drop_2014_pic04_noomi_rapace_matthias_schoenaerts.jpg

    Director of Photography Nicolas Karakatsanis, ook de "prince of darkness" genoemd, doet zijn bijnaam alle eer aan en baadt geregeld zijn personages in een gitzwarte sluimer, waarin de kleine fonkel in de ogen net iets scherper wordt. Hier voelt de cameraman zich thuis in tegenstelling tot de set van The Loft (2014) waar Erik Van Looy eerder een glossy fotografie wou. Toch zijn het de acteurs die op de voorgrond komen, en niet de intrige of zelfs de fotografie. Er zijn tevens geen afgelikte visuele effecten in de film buiten één moment waar Roskam het ritme wat ging opdrijven met een bijzondere camera-zwenking wanneer de enveloppen worden afgeleverd. The Drop is een lijnrecht drama zonder pirouettes met een personage die meer lijkt te zijn dan dat hij laat uitschijnen.

    Kortom, The Drop is geen meesterwerk, maar wel een zinderdende gangsterfilm met een geniale Tom Hardy, die de laatste tijd heel wat indrukwekkende vertolkingen laat zien in uiteenlopende filmgenres, zoals onlangs nog in het uitstekende Locke (2013). Zijn vertolking heeft zelfs iets weg van die van Terry Malloy/Marlon Brando uit On the Waterfront (1954). Dat Tom Hardy voor The Drop kans maakt op een Oscar-nominatie, zou me eigenlijk niet verbazen. Dit is tevens de eerste Engelstalige film van Roskam en het ziet er allesbehalve uit als een "debuutfilm". De film werd gezegend met een uitstekende cast van karakter-acteurs, met uiteraard een sterke James Gandolfini die hier zijn laatste filmrol heeft neergezet als een soort Soprano aan de onderkant van de maffia-ladder. Ook Matthias Schoenaerts zet zijn stempel ook al is zijn screentime toch beperkt. Ondertussen is het uitkijken naar Roskam's volgende project "Buda Bridge" (2015). The Drop komt op 24 september 2014 bij ons in de zalen.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 9 september 2014

    ***Related Posts***
    03/04/2014: The Drop van Michael R. Roskam is James Gandolfini's laatste film
    20/06/2013: James Gandolfini overleden aan hartaanval
    11/08/2012: Michael R. Roskam werkt aan HBO serie Buda Bridge
    01/03/2010: Rundskop filmbespreking

     

    *** The Drop trailer ***

  • The Drop trailer van Michael Roskam mét James Gandolfini

    Pin it!

    En hier hebben we dan de eerste trailer van The Drop (2014) een film van onze eigenste Michaël R. Roskam. En ja, het is één van de laatste films met James Gandolfini. We missen hem nog steeds, en nu nog een beetje meer.

    the drop,james gandolfini,michael r roskam,tom hardy,flying home,dominique deruddere,matthias schoenaerts,john ortiz,noomi rapace,nicolas karakatsanis,dennis lehane,neil burger,divergent

    Korte inhoud: Bob Saginowski (Tom Hardy), een barman uit New York redt een verwaarloosde puppy uit een vuilnisbak en hierdoor wordt hij het doelwit van diens gewelddadige en mentaal onstabiele eigenaar. Op hetzelfde ogenblik bevindt hij zich te midden van een complot dat zich afspeelt in de door de maffia gecontroleerde bar waar hij werkt.

    Vergeet Flying Home (2014) van Dominique Deruddere, de Amerikaans-Belgische film om naar uit te kijken is wel degelijk deze prent. De sfeer, de personages en het acteerwerk zijn allesbehalve Belgisch, en het resultaat is indrukwekkend, zeker voor zijn Amerikaanse debuut. Ik kan haast wachten om deze prent te gaan zien. De casting is ook wel knap, naast de bovenvermelde namen is er ook nog Noomi Rapace, John Ortiz en uiteraard Matthias Schoenaerts. De fotografie wordt opnieuw verzorgd door Nicolas Karakatsanis, die met Rundskop (2010) heeft bewezen een zeer talentvolle Director of Photography te zijn.

    De film zelf is gebaseerd op Animal Rescue van Dennis Lehane. Eigenlijk had Neil Burger de film moeten regisseren, maar hij vertrok uiteindelijk naar de set van Divergent (2014). Op 19 september 2014 komt de film uit in de States, en nadien bij ons. Gezien Tom Hardy dit jaar druk zal bezig zijn met de opnames van de Elton John film Rocketman (2015), denk ik niet dat we hem zullen aantreffen op een rode loper tijdens een Belgische première. Maar je weet maar nooit.

    the_drop_2014_michael_roskam_pic01.jpgthe_drop_2014_michael_roskam_pic02.jpg

    ***Related Posts***
    09/09/2014: The Drop filmbespreking
    20/06/2013: James Gandolfini overleden aan hartaanval
    11/08/2012: Michael R. Roskam werkt aan HBO serie Buda Bridge
    01/03/2010: Rundskop filmbespreking

    *** The Drop trailer ***

  • James Gandolfini overleden

    Pin it!

    Groot verlies in Hollywood. De 51-jarige Sopranos ster James Gandolfini stierf in Italië aan een zware hartaanval. Dat stond te lezen op de site van de Hollywood Reporter. De Golden Globe winnaar laat een vrouw en twee kinderen achter. De acteur bevond zich in Sicilië voor het filmfestival van Taormina. Daar zou hij komend weekend deelnemen aan een rondetafelgesprek met de Italiaanse regisseur Gabriele Muccino (The Pursuit of Happyness).

    James Gandolfini,overleden,Killing Them Softley,true romance,Where the Wild Things Are,the sopranos,The Taking of Pelham 123,Zero Dark Thirty,michael r roskam,Animal Rescue,Matthias Schoenaerts,Noomi Rapace,Tom Hardy

    De Italiaans-Amerikaanse Gandolfini was geregeld te zien als opruimer of baas van de Italiaanse maffia. Zo was hij vorig jaar te zien in de rol van uitgerangeerde huurmoordenaar in de film Killing Them Softley (2012). Maar Gandolfini heeft vooral ook een lange carrière in de filmwereld achter de rug voor hij door iedereen bekend raakte als Tony Soprano. Hij speelde mee in onder meer True Romance (1993), Where the Wild Things Are (2009), Welcome to the Rileys (2010) en The Taking of Pelham 123 (2009). Vorig jaar was hij ook te zien in onder meer Zero Dark Thirty (2012).

    De gehele filmwereld reageerde geschokt en er kwamen heel wat steunbetuigingen voor de familie van Gandolfini. Acteur Robin Williams noemde hem een "he was an exceptional actor". Gitarist Joe Perry van Aerosmith twitterde: "He was a nice guy, funny and sweet. He will be missed" De maker van 'The Sopranos' David Chase schreef: "He was a genius. We saw this even in his smallest roles. He is one of the greatest actors ever. A large part of his genius was in his sad eyes. He was my brother in a way that I can never explain."

    De laatste film die hij maakte was met onze eigenste Belgische regisseur Michael R. Roskam, in de opkomende Animal Rescue (2014), naar een scenario van Dennis Lehane. De film is een misdaaddrama die draait rond een verloren pitbull, een wanna-be oplichter en een aanslag. In de film zien we ondermeer Tom Hardy, Matthias Schoenaerts en Noomi Rapace. Kenmerken van deze karakter acteur waren zijn droevige ogen, zijn discrete glimlach, zijn zwaar gebouwde gestalte en hij was zowat de enige bad guy waar je sympathie voor kon krijgen.

    RIP, Gandolfini.

    *** James Gandolfini - Inside The Actors Studio / scene uit Welcome to the Rileys ***

  • Killing Them Softly (2012) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Killing Them Softly (2012), de nieuwe film van Andrew Dominik, de Nieuw-Zeelandse regisseur die ons eerder kon charmeren met The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007), valt een beetje tegen. Ik had hoge verwachtingen, zeker na het zien van de trailer en de cast, maar het is verre van de misdaad film die we in gedachten hadden en meer een stijloefening in slow motions en aparte beeldkadrages.

    killing_them_softly_2012_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: De film volgt de carrière van Jackie Cogan (Brad Pitt). Cogan is een handhaver, en als de regels van de maffia verbroken worden wordt hij ingehuurd. Wanneer er een roofoverval plaatsvindt tijdens een kaartspel met hoge inzet door de twee schurken Frankie (Scoot McNairy) en Russell (Ben Mendelsohn), wordt Cogan ingevlogen. Vakkundig, met de efficiëntie van een meedogenloze zakenman, een scherpzinnig gevoel voor mensenkennis, en een stijl zo koelbloedig als zijn blik, opereert hij met betrouwbare precisie.

    Dominik lijkt weinig risico’s te willen nemen bij de casting en kiest resoluut voor bekende maffia-koppen, zoals Soprano-acteurs James Gandolfini en Vincent Curatola, naast Goodfellas-acteur Ray Liotta. Daarnaast wisselt hij praat-scènes af met bruut geweld, maar hij weet echter niet meteen een balans te vinden tussen beide genres. Alles is wel mooi in beeld gezet, maar je zit nooit echt op het puntje van je stoel. De film is gebaseerd op de roman van George V. Higgins, die ook al zorgde voor de beklemmende misdaad thriller The Friends of Eddie Coyle (1973).

    Anderzijds is het wel een originele misdaadfilm waarbij je nooit precies weet wat de personages in hun schild voeren en waar het verhaal ons naar toe brengt. Jackie Cohen speelt een soort wraakengel die op een wat onconventionele manier te werk gaat. Maar een slimme hitman is het nu ook weer niet, ook al was het duidelijk de intentie van de makers om hem als een geslepen man af te schilderen. Daarnaast zien we eens een Ray Liotta die serieus in elkaar wordt getimmerd en een opvliegende James Gandolfini als een onstabiele alcoholist. Allemaal leuke personages, maar mijn favoriete personages waren gespeeld door Scoot McNairy en Ben Mendelsohn, twee talentvolle acteurs die we nog geregeld aan het werk zullen zien.

     Killing Them Softly  Killing Them Softly  Killing Them Softly
     Killing Them Softly  Killing Them Softly  Killing Them Softly

    En de film heeft ook een politieke boodschap, en dan nog wel tegen het beleid van Barack Obama, die overal in het verhaal opduikt in diverse tv-toestellen. Op het einde geeft Brad Pitt een speech en steekt zijn teleurstelling voor het beleid niet onder stoelen of banken en maakt duidelijk wat Amerika in essentie is: "I'm living in America, and in America you're on your own. America's not a country. It's just a business." De Blu-ray van de film ligt vanaf 19 februari 2013 in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 19 februari 2013

     

    *** Killing Them Softly trailer ***

  • Zero Dark Thirty (2012) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Zero Dark Thirty (2012), de tweede militaire thriller op rij na The Hurt Locker (2008) voor Kathryn Bigelow, verwijst naar de militaire term: 30 minuten na middernacht en duidt tevens op de donkerheid en geheimhouding van één van de meest complexe militaire operaties in de geschiedenis van de Verenigde Staten: * spoiler alert * *spoiler alert* de tien jaar durende jacht naar en de eliminatie van Amerikaans staatsvijand nummer één... Osama Bin Laden, de Afghaanse ex-olie mogul en über-terrorist.

    zero_dark_thirty_2012_blu-ray.jpg

    Een verrassing was de aankondiging van deze halve documentaire allerminst: haast enkele ogenblikken na de dood van de Jihadist sprongen de bloeddorstige studiobonzen als vliegen op een stront om als eerste hun klauwen in een project te zetten dat de opbouw naar de mijlpaal in de ‘war on terror’ in kaart zou brengen voor het popcorn grazende multiplex publiek. Ze kwamen echter allen bedrogen uit. Jaren voorheen waren schrijver/producer Mark Boal en regisseuse Kathryn Bigelow reeds druk in de weer met de pre-productie voor de toen nog mislukte vangst op Bin Laden en diens bebaarde kornuiten in Afghanistan. Het toen nog getitelde Battle of Tora Borra. De film vond echter geen geldschieters, dus besloten Boal en Bigelow samen met producer Megan Ellison (motor achter prachtfilms als True Grit en The Master) Annapurna Pictures op te richten om de productie van de grond te krijgen.

    Enkele weken voor het filmen van start ging kwam echter het grote nieuws dat Bin Laden geëlimineerd was door US Special Forces in Pakistan. Het oorspronkelijke script werd daarom grondig herwerkt. Geen enkele concurrent kon dan ook Boal en Bigelow nog inhalen, hun huiswerk was immer al half klaar en contacten binnen militaire kringen, informanten van Al-Qaida en CIA-medewerkers waren reeds gelegd. Het vorige project beschreef uitvoerig elke procedure in een groot meesterplan naar de opsporing van topleden van Al-Qaida. Dat zelfde grondplan nam men dan logischerwijze gewoon over voor Zero Dark Thirty.

    Korte inhoud: Zero Dark Thirty vertelt het verhaal van de Amerikaanse zoektocht en uiteindelijk doding van Al Qaida's terroristenleider Osama Bin Laden door het Navy Seal Team Six. Op basis van een uitgebreid onderzoek, waarbij toegang tot vermeende geheime informatie is verkregen, volgen we de klopjacht op Bin Laden waarbij de nadruk wordt gelegd op de tijd in de aanloop naar zijn dood in Pakistan.

    Kunnen we spreken over een intrigerende, objectieve kijk op een actueel thema, dat de kijker sensibiliseert maar niet manipuleert, waar de makers zich niet laten versmachten door een altijd aanwezige politieke lobby die grotere belangen wenst door te drukken, én die er bovenal in slaagt top entertainment voor te schotelen? Neen, neen en nog eens neen. Ik geef u als Europese criticus een hopelijk wat verhelderende kijk op de meest overroepen film van het jaar die absoluut géén Oscar voor beste film verdient.

    Wat is concreet het grote probleem met deze overgewaardeerde dossierthriller? Naast het vervelend lang uitgesponnen verhaal, de kleurloze personages en de eendimensionale "terroristen", is het vooral de sluwe subjectiviteit en het overdadig patriottisme dat hier voor de zoveelste maal wordt opgevoerd. Ditmaal met wat meer tact dan we gewoon zijn. Al van bij de begingeneriek van de film begin je als kijker te zuchten wanneer de woorden 'based on true events' (facepalm) over het scherm rollen, en er wat audiotapes en beelden volgen van de 9/11 attacks om -geforceerd- pijnlijke herinneringen bij miljoenen Amerikanen op te roepen. Het kon niet clichématiger beginnen. Deze proloog zit de Patriottische Amerikaan nog steeds nauw aan het hart, maar om dan te aanschouwen dat men overschakelt naar een ruim half uur durende folterscène door een CIA ondervrager, die als 'noodzakelijk kwaad' in beeld wordt gebracht en de spreekwoordelijke schaal terug in evenwicht brengt voor de ondertussen al wraakbeluste Amerikaanse toeschouwer, wel, dàn pas beginnen de bedenkingen op dergelijke aanpak door te dringen. Zeker als we het vanuit een Europees standpunt bekijken: gematigder en helderder, niet verblind door Amerikaanse vaderlandsliefde.

    zero dark thirty,Kathryn Bigelow,the hurt locker,Mark Boal,Megan Ellison,Jessica Chastain,Kyle Chandler,James Gandolfini,Jason Clarke,Joel Edgerton,Mark Strong,Alexandre Desplatzero dark thirty,Kathryn Bigelow,the hurt locker,Mark Boal,Megan Ellison,Jessica Chastain,Kyle Chandler,James Gandolfini,Jason Clarke,Joel Edgerton,Mark Strong,Alexandre Desplat

    Het is eens te meer ergerlijk als de hondsbrutale marteling uitmondt in een bekentenis van een koerier van Bin Laden die een sleutelrol blijkt te spelen tot de uiteindelijke locatie van de terroristenleider. Reeds dan begint het door te dringen dat Kathryn Bigelow minstens evenveel pro-Amerikaanse propaganda wil overbrengen naast een boeiend verhaal. We vinden in de rest van de film trouwens geen enkele indicatie terug dat dergelijke ondervragingstechnieken een tegenovergesteld effect kunnen bereiken bij de ondervraagden. (Waarover experts ter zake het wereldwijd roerend eens zijn.) Vermeld daar dan als klap op de vuurpijl nog eens bij dat de CIA zeer nauw werd betrokken bij het project om de gang van zaken zo gedetailleerd mogen in kaart te brengen met het oog op 'realisme', dan kan je niet meer spreken van een volledig onpartijdig filmproject, wat Bigelow en de producenten ook mogen beweren.

    Wat gezegd van de acteerprestaties? Jessica Chastain wordt door critici reeds meer dan een jaar bestempeld als de beste actrice van haar generatie. Waar halen ze dat? De ex-Indie actrice speelde vorig jaar al mee in een nog harder overhyped vehikel: The Tree of Life (2011). Hier staat ze zo mogelijk nog fletser te acteren en kan ze de film absoluut niet dragen. Hoe kon het ook anders? Ze heeft amper karaktervormend materiaal om mee te werken: we volgen haar meer dan twee uur lang, maar komen werkelijk niets over haar privéleven te weten, wat haar drijft en hoe ze haar plaats in de wereld van de geheime dienst heeft veroverd. Onverschilligheid alom. Verdedigers van Zero Dark Thirty en diens cast roepen nogal gemakkelijk dat de plot het spreekwoordelijke personage is en dat de acteurs in functie staan van de ingewikkelde intrige. Goedkope analyse...

    Kyle Chandler die we kennen uit Super 8 (2011), is compleet miscast als één van Chastian's oversten en de altijd puike James Gandolfini (The Sopranos) komt veel te weinig aan bod als CIA directeur. Jason Clarke (Lawless) is een opkomend acteur waar we nog veel zullen van horen, maar het is tenenkrullend om te zien dat deze CIA-folteraar de ene moment aan het martelen gaat, om dan de andere moment gezellig de heilige Patras Familias te spelen. Joel Edgerton (Warrior) is één wandelend cliché als de Navy Seal die Bin Laden tussen de ogen neerkogelt en Mark Strong (Tinker Tailor Soldier Spy) roept en tiert de hele film lang als de operation-chief, zo hoort het ook als je de Hollywood handleiding van clichés keurig wilt volgen. Wat een verspilling van talent.

    zero dark thirty,Kathryn Bigelow,the hurt locker,Mark Boal,Megan Ellison,Jessica Chastain,Kyle Chandler,James Gandolfini,Jason Clarke,Joel Edgerton,Mark Strong,Alexandre Desplatzero dark thirty,Kathryn Bigelow,the hurt locker,Mark Boal,Megan Ellison,Jessica Chastain,Kyle Chandler,James Gandolfini,Jason Clarke,Joel Edgerton,Mark Strong,Alexandre Desplat

    De acteurs lopen vooral verloren in een te uitgerekte, en bij momenten zeer formulaire thriller. We lopen gans de film lang van verhoor naar verhoor, komen telkens wat meer details te weten over vertrouwelingen van Bin Laden, hun dagelijkse bewegingen, geplande aanslagen en hoe ze het netwerk van terrorisme levendig houden. Matig interessant, en weinig vernieuwend qua aanpak. Wat ook enorm storend werkt en wederom de wenkbrauwen fronst, is de simplistische voorstelling van de extremistische vijand. Velen van hen zijn nu éénmaal religieuze gekken, maar er zijn genoeg tragische figuren die terecht gevoed werden door haat tegen de alles platwalsende Amerikaanse oorlogsmachine (familielid van een oorlogsslachtoffer, een onterecht gevangen genomen burger, gebrainwashte rekruut van Jihadpredikers etc.) en die meer zijn dan woeste haatzaaiers met een verwilderde baard. Schoolvoorbeeld hoe het wel moet op dat vlak is bijvoorbeeld de serie Homeland, daar neemt men tenminste de tijd om twee kanten van het verhaal te laten zien.

    Actie is er weinig in deze Zero Dark Thirty, maar ze is wel zeer knap in beeld gezet. Dat is waar Bigelow (de ex-vrouw van actiefilmer James Cameron) in schittert. De militaire acties missen hun effect niet. Ze zien er overzichtelijk en spannend uit, en vooral zeer authentiek: het voordeel van een crew die mocht steunen op gedeelde ervaringen van militairen met tonnen ervaring in Afghanistan en Irak. Echter stelt vooral de finale in 'night-vision' van de militaire interventie ten huizen Bin Laden teleur. Ze is niet alleen tergend lang (bijna in real-time), de spanning wordt ontkracht omdat je al weet dat de Jihad-prediker een kopje kleiner gaat gemaakt worden... Ook de muziek van Alexandre Desplat behoort tot het beste van wat er in 2012 gecomponeerd werd in films. Het is geen bombastische militaire score à la Hans Zimmer, maar een aangrijpende, donkere score die de suspense in de film volledig draagt.

    Misschien een heel harde analyse van één van de meest succesvolle films van dit cinemajaar, maar volgens ons bij De FilmBlog toch terecht: Hollywood moet volwassen worden, zeker wanneer het de indruk wil wekken zeer dicht bij de waarheid te staan. Een objectieve voorstelling van bepaalde feiten kan men, maar het gaat heel moeilijk hand in hand als hun militaire apparaat in het verhaal geïntegreerd zit, veel te snel koppelen ze deze macht aan globale superioriteit en het verfoeien van waarden van andere maatschappijen.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 14 februari 2013

    ***Realted Posts***
    14/01/2013: Is Zero Dark Thirty een ordinaire propagandafilm?
    06/09/2012: Zero Dark Thirty en Code Name Geronimo op zoek naar Bin Laden

     

    *** Zero Dark Thirty trailer #3 ***

  • Steve Buscemi schittert in Boardwalk Empire

    Pin it!

    Een Amerikaanse serie waar de laatste jaren veel om te doen was, is "Boardwalk Empire" van Terence Winter (scenarist van ondermeer The Sopranos) en Martin Scorsese. En met de release van de dvd van het eerste seizoen is hier een korte bespreking, van wat één van de beste tv-series is van de laatste jaren.

    Steve Buscemi,Boardwalk Empire,Martin Scorsese,Terence Winter,Michael Shannon,The Sopranos,Stephen Graham,Michael Stuhlbarg,Vincent Piazza,Anatol Yusef,Greg Antonacci,Michael Pitt,Shea Whigham,Kelly Macdonald,Aleksa Palladino,Paz de la Huerta,Gretchen Mol,HBO,James Gandolfini

    Korte inhoud: Het hoofdpersonage van de serie is gedeeltelijk gebaseerd op Enoch "Nucky" Johnson (Steve Buscemi), een Republikeins politicus die in de periode van de jaren '20 - '30 in Atlantic City de touwtjes in handen had. In werkelijkheid was Johnson erg corrupt, maar hij heeft naar verluidt geen moorden op zijn geweten. Tijdens die periode werd hij ook op de hielen gezeten door de Federale politie, onder leiding van Agent Nelson Van Alden (Michael Shannon). Atlantic City was toen een trekpleister voor toeristen, en was ten gevolge van de drooglegging de bakermat van corruptie, gokken en prostitutie.

    Ook al is de gehele serie gedramatiseerd, zijn de personages in de film gebaseerd op werkelijk bestaande figuren. Zo zien we ondermeer Al Capone (Stephen Graham) opduiken, naast Arnold Rothstein (Michael Stuhlbarg), Lucky Luciano (Vincent Piazza), Meyer Lansky (Anatol Yusef) of nog Johnny Torrio (Greg Antonacci). Maar de serie draait ook rond de rol van de twee broers van Nucky, James 'Jimmy' Darmody (Michael Pitt) en Elias 'Eli' Thompson (Shea Whigham).

    De serie heeft ook een aantal rollen die uit de fantasie van de schrijver zijn ontsproten, zoals de rol van Chalky White, vertolkt door The Wire-acteur Michael Kenneth Williams. Maar alle rollen zijn stuk voor stuk vertolkt door talentvolle acteurs. En dat kan zeker gezegd worden van de actrices: Kelly Macdonald, Aleksa Palladino, Paz de la Huerta en Gretchen Mol.

    De pilot van de serie werd in beeld gezet door Martin Scorsese, en hij heeft hiervoor een groot deel van de luxueuze kustlijn van het Atlantic City uit de jaren '20 herschapen op een waarheidsgetrouw manier. Deze enorme set werd in Brooklyn gebouwd. Scorsese stond er zelfs op dat de planken van de boardwalk even groot waren als de echte planken van de oorspronkelijke kustdijk. Uiteindelijk hebben ze een strook gebouwd van zo’n 90 meter lang. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de pilot een slordige 18 miljoen dollar heeft gekost, maar het resultaat mag er zijn. Scorsese keek al langer uit om aan een HBO serie te werken. Hij zei hierover het volgende in een interview op Deadline:

    "What's happening the past 9 to 10 years, particularly at HBO, is what we had hoped for in the mid-Sixties with films being made for television at first. We'd hoped there would be this kind of freedom and also the ability to create another world and create longform characters and story. That didn't happen in the 1970s, 1980s and in the 1990s I think. And of course ...HBO is a trailblazer in this. I've been tempted over the years to be involved with them because of the nature of long-form and their development of character and plot."

    steve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfinisteve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfinisteve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfini
    steve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfinisteve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfinisteve buscemi,boardwalk empire,martin scorsese,terence winter,michael shannon,the sopranos,stephen graham,michael stuhlbarg,vincent piazza,anatol yusef,greg antonacci,michael pitt,shea whigham,kelly macdonald,aleksa palladino,paz de la huerta,gretchen mol,hbo,james gandolfini

    Scorsese heeft de stijl van de serie bepaalt, alsook de casting ervan, en heeft geen steken laten vallen. Niemand zou ooit op het idee zijn gekomen om bijvoorbeeld Steve Buscemi te casten als de nieuwe Tony Soprano, maar dit blijkt uiteindelijk een uitstekende keuze te zijn. Vreemd genoeg zag de werkelijke Nucky er meer uit als Tony Soprano (James Gandolfini); zwaar gebouwd, groot en kaalhoofdig – niets vergeleken met de acteur Buscemi. Maar qua vertolking moet de ene acteur niet onderdoen voor de andere. Het personage van Nucky is zowel misdadig als hartverwarmend, humoristisch als koelbloedig, en Buscemi weet al die gradaties perfect te doseren. Dit moet één van de meest fascinerende tv-personages zijn uit de laatste 10 jaar.

    Ik heb nog maar het eerste seizoen gezien, maar ik kijk nu al uit naar het tweede seizoen. Het cinematografisch talent van Scorsese en het dramatisch talent van Terence Winter, geeft vonken op het scherm. Boardwalk Empire is een serie die binnenkort zijn intrede zal maken in mijn Top 25 TV-Series.

    *** Boardwalk Empire trailer ***

    ***Related Posts***
    30/03/2015: Boardwalk Empire seizoen 5
    27/08/2014: Boardwalk Empire seizoen 4
    29/08/2013: Boardwalk Empire seizoen 3
    08/09/2012: Boardwalk Empire seizoen 2