james franco

  • Three Billboards en Lady Bird winnen op de 75e Golden Globes

    Pin it!

    Het was een grote verrassing dat niet The Shape of Water (2017) van Guillermo del Toro (genomineerd voor 7 Globes!) ging lopen met de Golden Globe voor Beste film, maar wel de Brits-Amerikaanse Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (2017) van Martin McDonagh die uiteindelijk met 4 beeldjes hing lopen (Beste Drama, Beste Actrice, Beste Mannelijke Bijrol, Beste Script). Anderzijds zet dit misschien wel de deur open om dan toch de Oscar te winnen voor Beste Film, want ik vermoed dat heel wat mensen toch een andere winnaar hadden verwacht.

    three_billboards_outside_ebbing_missouri_2017_poster.jpg

    Three Billboards Outside Ebbing, Missouri gaat over een alleenstaande moeder die uit woede over de moord op haar tienerdochter drie grote aanplakborden huurt en daarop confronterende teksten zet. Frances McDormand die de hoofdrol speelde, Sam Rockwell in de bijrol en regisseur/scenarist Martin McDonagh, vielen alle drie in de prijzen.

    Maar er waren nog heel wat verrassingen in een ceremonie die zwart gekleurd was in het teken van de #MeToo beweging. Een avond waarin Seth Meyers' monoloog deed glimlachen met zijn voorspelbare #MeToo mopjes, ook al werd de toon gezet door Oprah Winfrey’s speech tijdens haar ontvangst van de Cecil B. de Mille Award. Een echt kippenvel moment waarbij ze haar prijs opdroeg aan elke vrouw die durfde te spreken en elke man die durfde te luisteren. Een speech die nog lang zal blijven nazinderen.

    De Golden Globe voor Beste Buitenlandse film ging naar de Duitse Aus dem Nichts (2017) van regisseur Fatih Akin. Een film die gaat over een vrouw die haar leven op orde probeert te brengen nadat haar Koerdische man en zoontje sterven bij een aanslag van neonazi's.

    Lady Bird (2017) won de Golden Globe voor Beste Komedie/Musical (wat uiteindelijk bullshit is, want het is een drama) en ook actrice Saoirse Ronan won de Beste Actrice Globe in deze categorie. James Franco ging dan weer lopen met de Golden Globe voor Beste Acteur voor The Disaster Artist (2017), alsook Gary Oldman voor Darkest Hour (2017).

    Alexandre Desplat won de Golden Globe voor Beste Muziek voor The Shape of Water en Big Little Lies won 4 Golden Globes (Beste Miniserie, Laura Dern, Alexander Skarsgård en Nicole Kidman. De grootste verliezers van de avond zijn Get Out (2017), The Post (2017) en Dunkirk (2017). De Globe-winnaar worden gekozen door een select clubje van buitenlandse journalisten in Hollywood, de Oscar-wannaars worden dan weer gekozen door een breed scala van filmmakers en acteurs, dus ja, er zal zeker anders gekozen worden en films die nu misschien over het hoofd werden gezien (Wonder Woman, Logan) krijgen misschien alsnog een kans. De Oscar-nominaties vallen op 23 januari.

    ***Related Post***
    13/12/2017: De Golden Globes zitten er toch wat naast met hun nominaties

  • Alien: Covenant (2017) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik zal het wel uit mijn bek wringen: "het is geen grote verbetering op Prometheus (2017)". Ik had hier meer van verwacht. Dit zal geen eenvoudige review zijn, omdat ik van de franchise hou en het knaagt wat aan mij dat ik niet kan zeggen dat alle problemen van de vorige film van de baan zijn en we hier een geweldige Alien: Covenant (2017) hebben. Geen verkeerd woord over de nobele intenties en de diepe filosofie, toch blijf je wat op je honger zitten. Laten we hopen dat deze prequels de originele twee Alien films niet teveel gaan overschaduwen in negatieve zin. Op een gegeven moment zegt één van de karakters in de film: Dit houdt hier allemaal geen steek. Op dat ogenblik had je zoiets van: inderdaad!

    alien_covenant_2017_poster03.jpg

    Korte inhoud: We zijn in het jaar 2104. De bemanning van het kolonieschip Covenant is op weg naar Origae-6 , een verre planeet aan de andere kant van de Melkweg. Onderweg komt het schip terecht in een neutrino shockwave en ontstaat er brand in één van de hybernation capsules. Tijdens de reparatiewerken aan het zonnescherm onderschept Tennessee (Danny McBride) een menselijk signaal, wat afkomstig is van een nabij gelegen planeet. Wonder boven wonder lijkt deze planeet op het eerste gezicht ideaal voor kolonisatie en de crew besluit om een omweg te maken en de planeet te gaan verkennen. Daar komen ze terecht in een onbekend paradijs, wat de woonplaats van de ingenieurs blijkt te zijn. Toch is er geen leven te bespeuren. De enige bewoner blijkt de 'synthetische' David (Michael Fassbender) te zijn, een overlevende van de gedoemde Prometheus expeditie.

    Ik kan van deze film geen review schrijven zonder te spoilen dus ga Covenant eerst gaan zien. Hoewel, veel spoilers zijn er niet want alles was nogal voorspelbaar gezien de auteurs vaak teruggrijpen naar de vorige edities. De opdracht van Ridley Scott leek wel om de franchise te koppelen aan de originele Alien (1979) film. En hiervoor was duidelijk wat 'suspension of disbelief' voor nodig; want toevallig was er een defect na een jarenlange reis, toevallig waren ze op een boogscheut van een andere planeet met atmosfeer en water die zowaar beter lijkt te koloniseren als de véél verdere planeet die ze hebben geanalyseerd, toevallig viel de gravitatie mee, toevallig was er zelfs zuurstof aanwezig en toevallig was deze planeet de thuisbasis van de ingenieurs waarop Elizabeth Shaw met David was geland ... en eenmaal je dàt allemaal weet te slikken kan de rest er ook nog wel bij, want de nonsens stopt hier niet.

    De hoofdpersonages zijn Walter en David, beiden zijn synthetische producten van de Weyland-Yutani Corporation, en beiden gespeeld door Michael Fassbender. David is het meer menselijke model, daar waar Walter het nieuwe prototype is, toch verschillen ze heel wat van mekaar in die zin dat de ene een ware duivel is geworden. Je weet van bij het begin dat ze elk hun agenda hebben en de plotwendingen komen niet meteen als een verrassing. Dat heb je nu eenmaal met prequels. Toch steekt er een interessante levensfilosofie achter de androids, een evidente knipoog naar Blade Runner (en ja, er zijn heel wat inhoudelijke overlappingen). De androids zijn niet in staat iets "artistiek" te creëren, wat ze echter wel kunnen is iets "wetenschappelijk" vorm geven. Dit is een eerste stap in de richting van hun "creator", wiens plaats ze willen innemen. En wat beter via de creatie van een Xenomorph die op zijn beurt de mensen kunnen uitroeien. Het is een sluimerende competitiestrijd tussen mens en android, wat al in de proloog van de film in het lang en breed wordt uitgesmeerd. Weyland was zich bewust van deze drang van David om zijn plaats in de nemen en om deze reden werd Walter geschapen, meer plichtbewust en gespaard van menselijke ambities.

    De rest van de personages zijn banale bijrollen, en dat is misschien wel het grootste pijnpunt. Je kent op het einde van de rit geen enkel van de karakters. Daniels (Katherine Waterston) is de nieuwe versie van Ripley, en het enige wat blijft hangen is dat ze bijna continu zit te janken om het verlies van haar partner en teammates. Daarnaast is er Oram (Billy Crudup) die de leiding van het schip op een onverwacht moment moet overnemen en hiervoor nog niet klaar is. Uiteraard doet het allemaal wel wat denken aan Aliens (1986) met Lieutenant Gorman (William Hope) die ook niet in staat was de missie te leiden. Je hebt dan ook nog Demián Bichir , Carmen Ejogo, Jussie Smollett, Callie Hernandez en Amy Seimetz, maar geen enkele van deze personages blijft hangen. Meer nog, ze zijn onderling uitwisselbaar. Het contrast met de eerste twee Alien films kon nauwelijks groter zijn. Daar wist je meteen wie ze waren. Misschien waren de karakters uit 1979 stereotypen, maar narratief werkte het en wanneer ze gegrepen worden door een alien was je meer emotioneel betrokken. Bij aanvang van de film sterven twee crew-leden, geen idee wie ze waren of wat ze deden. Het kon ons uiteindelijk geen fluit schelen. En herinneren jullie nog de discussie over het dragen van een helm op een vreemde planeet? Het zijn per slot van rekening hoog opgeleide ruimtereizigers die het zekere voor het onzekere nemen. Wel hier hebben ze deze discussie achterwege gelaten en de helmen vervangen door onnozele petjes met oorwarmers. Ter bescherming dan van de oren? Brute pech dat net daar alien-dna zich een weg kan banen. En ik zwijg nog over het feit dat deze hoog-opgeleide kerels ook graag hun hoofd steken in alien vegetatie of alien-eieren.

    alien_covenant_2017_pic001.jpgalien_covenant_2017_pic002.jpgalien_covenant_2017_pic005.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Ridley staat garant voor zijn sterke acteurs-regie en zijn uitgekiende sets en dramatische fotografie. Tevens knap in beeld gezet door Dariusz Wolski, en het verhaal moet af en toe wel eens bezwijken voor het visueel vertier. De scène waar ze "bestuift" worden door het alien virus is geniaal en tevens ook de scène waarin een Neomorph deze keer voor de rug heeft gekozen om uit zijn host-lichaam te spatten, is het beste van wat deze prent te bieden heeft. De visuele effecten - van ondermeer de mannen en vrouwen van Framestore (King Arthur, Fantastic Beast, Doctor Strange) - zijn van een uitmuntend niveau. En dat mag wel met een productiebudget van 111 miljoen dollar. Ook de scènes waarin David zijn experimenten uit de doeken doet en zijn creatie van het perfecte organisme kon verwezenlijken met de zwarte vloeistof en de biologie van wespen en bijen, is de "science" waar menig SF-fan naar hunkert. Uiteindelijk krijgen we dan naast de Neomorph ook de alombekende Xenomorph te zien (die een instant-volwassen update heeft gekregen van David), en dat is op zich zijn filmticket waard. Ook de muziekscore van Jed Kurzel deed zijn werk. Was het script van John Logan en Dante Harper ook maar van hetzelfde niveau, dan had dit een uitstekende alien-film kunnen zijn. De leuke horror twist op het einde zet uiteraard de deur open voor een nieuwe reeks alien-films.

    alien_covenant_2017_pic004.jpgalien_covenant_2017_pic003.jpgalien_covenant_2017_pic006.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    De film is humorloos, en ik begrijp dat we hier te maken hebben met een horror-SF en humor vaak ongepast en destructief werkt op de angst, maar laat ons eerlijk zijn: zo angstaanjagend is de film nu echt niet. Herinner je nog de scène in Alien waarin Dallas in het ventilatiesysteem zat en we via zijn detectie-apparaat de alien hoorden naderen. Dit zijn scènes die angst genereren. Hier heb je veel expositie, een beetje alien, terug expositie, nog wat alien, nog meer expositie en een finale shoot-out waarin we dankzij de trailers eigenlijk alles vrij snel inschatten wat er gaat gebeuren. Dus ja, misschien hadden ze er dan wat meer humor moeten insteken - al was het maar om de karakters sympathieker te maken. En dat lag binnen de mogelijkheden, was het niet dat ze het meest ideale personage die comic-relief kon bieden uit de film hebben geschreven tijdens de eerste 15 minuten, met name het personage van James Franco. Hij kon als geen ander een beetje meer relaxatie brengen binnen deze geconstipeerde groep ruimtevaarders.

    Kortom, een film die op technisch vlak de stempel draagt van Ridley Scott, die dit jaar 80 zal worden. Inhoudelijk houdt de eerste helft van Covenant ons in de tang, maar nadien verdwalen we in expositie en voelen we ons in een museum met een overijverige gids die alles wil gaan uitleggen. Het script overtuigt niet en je moet vaak vrede nemen met dialogen die wel geschreven lijken te zijn door een synthetisch wezen (wat niemand spreekt zo) en tot overmaat van ramp nog eens letterlijk verwoorden wat de acties zijn alsof we met de paplepel alles uitgelegd moeten krijgen. Ridley wil de nieuwe Alien-films laten gaan over "creatie" (de creatie van muziek tot de creatie van een nieuw wezen - u weet wel, het Frankenstein principe) en begint ook met een proloog waarin David zijn vader Peter Weyland (Guy Pearce) ontmoet. Een zaadje in het hoofd van deze android die zware gevolgen zal hebben. Spijtig genoeg zijn de andere personages ondergeschikt aan deze synthetische wezens en geen enkel van de karakters is echt memorabel. Er zit echter meer actie in deze film dan in Prometheus, ook al zijn bepaalde scènes echt wel slaapverwekkend en allesbehalve intrigerend en voelt het bij momenten ook aan als recyclage van Alien en Aliens. Gelukkig zijn er ook leuke momenten en kan je maar blijven hopen dat deze prequels eindelijk zullen slagen in hun opzet.

    Toch zijn er redenen genoeg om vanaf vandaag Alien: Covenant in huis te halen op DVD of Blu-ray, want het heeft de audio-commentaar van meester Ridley Scott die jullie toch willen horen. Als zijn intenties worden er bloot gelegd en je krijgt een beter begrip van de keuzes die hij heeft gemaakt, ook al zou je in principe geen handleiding moeten nodig hebben om ervan te kunnen genieten. We hebben ook nog een aantal verwijderende en extended scenes, alsook wat making of filmpjes.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 17 mei 2017

    ***Related Posts***
    02/03/2017: Hier de tweede Alien: Covenant trailer
    28/11/2015: Fox schrapt De Blomkamp Alien 5 en Fantastic Four 2
    22/02/2015: Komt de nieuwe Alien film na de gebeurtenissen uit Prometheus 2?
    20/07/2012: Prometheus filmbespreking
    14/05/2012: Prometheus verklapt misschien iets teveel
    11/11/2011: Aliens filmbespreking
    17/01/2011: Alien prequels dood en begraven?
    07/09/2010: Ridley Scott vertelt over Alien 1 & 2
    25/04/2010: Ridley Scott wil 2 Alien prequels

     

    *** Alien: Covenant trailer #2 ***

  • Why Him? (2016) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Why Him? (2016) ... eigenlijk had deze film "Why was this film ever made?" moeten heten, want tot op vandaag heb ik geen idee hoe John Hamburg zijn script heeft kunnen verfilmen.

    why_him_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Tijdens de vakantie bezoekt de overbezorgde, maar liefhebbende vader Ned Fleming (Bryan Cranston) en vrouw Barb (Megan Mullally), hun dochter Stephanie (Zoey Deutch) in Stanford. Daar ontmoet hij zijn grootste nachtmerrie, namelijk de lompe, maar goedhartige dot com miljonair Laird Mayhew (James Franco). Ned is ervan overtuigd dat de grofgebekte Laird absoluut geen match is voor zijn dochter. De eenzijdige rivaliteit en stress neemt toe wanneer Ned erachter komt dat Laird haar ten huwelijk wil vragen.

    De regisseur is wel geen nobele onbekende. De man heeft zijn pluimen verdiend met het script van Meet the Parents en heeft ook de degelijke Ben Stiller komedie Along Came Polly (2004) geregisseerd. Deze film heeft trouwens heel veel weg van Meet the Parents, in die zin dat het nu 'the parents' zijn die de toekomstige schoonzoon komen ontmoeten en dat zij "de normale mensen" zijn. Maar in principe hebben we hier te maken met een gelijkaardige formule. Spijtig genoeg, James Franco is Ben Stiller en Bryan Cranston is Robert De Niro niet en de humor is niet altijd van de partij.

    James Franco is geen slecht acteur en ik vond hem schitterend in de komedie The Interview (2014), maar hier biedt het script net te weinig materiaal om compleet van de grond te komen. Het weerwerk tussen de kalme Bryan Cranston en de over-the-top spelende Franco had voldoende munitie moeten bieden voor een spervuur aan grappen, maar ik heb in die 111 minuten hoogstens drie keer moeten lachen en ik kan me niet meer herinneren waarom. Bryan Cranston en de jonge Griffin Gluck hadden nog de beste lijnen, en waren betrokken bij de grappigste momenten. James Franco moet tevens eens gaan beseffen dat hij niet elke komische rol kan spelen als zijn personage in Pineapple Express (2008). Het personage mocht excentriek zijn, daarom was het niet nodig om hem ook dom en vulgair te maken. Hij blinkt uit in grof taalgebruik en onvolwassenheid.

    why_him_2016_pic01.jpgwhy_him_2016_pic02.jpgwhy_him_2016_pic03.jpg
    why_him_2016_pic04.jpgwhy_him_2016_pic05.jpgwhy_him_2016_pic06.jpg
    © 2016 Twentieth Century Fox Home Entertainment, LLC

    De premisse is op zich interessant voor een komedie. Bryan Cranston is altijd geweldig en Griffin Gluck was de ontdekking van deze prent. Why Him? heeft dus zeker zijn momenten, maar elke keer als je denkt dat ze goed bezig zijn, verschijnt Franco om alles naar beneden te halen. Het grootste probleem is echter het script die met zijn seks en pipi-kaka humor eigenlijk zijn lat wel heel laag had gelegd. En veel van het verhaal is vulsel om te komen tot een deftige duurtijd.

    Er zit ook een vette knipoog in naar Pink Panther waarin Franco op bepaalde momenten wordt aangevallen door zijn hulpje, die uiteraard verwijst naar Inspecteur Jacques Clouseau en zijn hulpje Cato. Vreemd genoeg heeft deze computer-nerd en zijn hulp Gustav (Keegan-Michael Key) nog nooit gehoord van Pink Panther. En om het geheel nog wat op te fleuren werden ook de bandleden van KISS opgevoerd (Gene Simmons en Paul Stanley) in een optreden waar je plaatsvervangende schaamte voor krijgt.

    why_him_2016_pic04.jpgwhy_him_2016_pic05.jpgwhy_him_2016_pic06.jpg
    © 2016 Twentieth Century Fox Home Entertainment, LLC

    De Blu-ray van Why Him? komt uit op 10 mei 2017 en bevat bijna een uur aan extra's waaronder hilarische bloopers, verwijderde scènes en audiocommentaar van regisseur en schrijver John Hamburg, schrijver Ian Helfer en editor William Kerr. Hieronder vinden jullie de trailer met zowat alle beste momenten van de film.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 20 april 2017

     

    *** Why Him? trailer ***

  • Grave en Goat, twee studentendoop films in de aanbieding

    Pin it!

    Een aantal onder jullie zal nog wel Ad Fundum (1993) kennen van Erik Van Looy over een uit de hand gelopen studentendoop. Wel, met het universitaire nieuwe jaar die voor de deur staat komen er twee studentendoop films uit. De eerste is de Frans/Belgische horrorfilm Grave (1916) van Julia Ducournau over een vegetarisch meisje die gedwongen wordt om rauw vlees te eten en daardoor een lugubere vleesetende stoornis ontwikkeld.

    goat_2016_poster.jpgraw_grave_2016_poster.jpg

    Korte inhoud: Iedereen in Justine's familie is dierenarts en vegetariër. Op haar zestiende is ze een briljante en veelbelovende studente. Als Justine (Garance Marillier) begint aan haar opleiding als dierenarts, betreedt ze een decadente, genadeloze en gevaarlijk verleidelijke wereld. Tijdens de eerste week van ontgroeningsrituelen probeert ze zich koste wat kost aan te passen, ook al dwaalt ze af van haar familieprincipes, wanneer ze voor de eerste keer rauw vlees eet. Maar er wachten nog meer verschrikkingen.

    Dit was de film waarbij verschillende mensen zouden zijn flauwgevallen op het filmfestival in Toronto. De bioscoopuitbater zou zelfs een ziekenwagen hebben doen aanrukken (promostunt of niet, ik laat het in het midden). Grave (ook bekend als Raw.) is het regiedebuut van de Franse Julia Ducournau en meteen maakt ze veel indruk. Wij hebben de film nog niet gezien maar de trailer heeft in ieder geval iets Cronenberghs achtig en dat spreekt ons wel aan en het is alweer een tijdje geleden dat we een geslaagde kannibalen-film hebben gezien. De film had een productiebudget van 3,5 miljoen euro, maar ik verwacht dat deze R-rated prent wel zijn geld zal terugwinnen. De marketing voor de film is wel ondermaats, en naast de flauwe trailer wacht ik nog steeds op een eerste trailer. Hier is in ieder geval wel een clip uit de film.

    goat_2016_pic01.jpgraw_grave_2016_pic01.jpg

    De andere film in de aanbieding is Goat (2016) van Andrew Neel. In tegenstelling tot Grave is deze film iets klassieker in zijn opzet maar daarom niet minder schokkend.

    Korte inhoud: Bijkomend van een angstaanjagende aanval schrijft een negentienjarige Brad (Ben Schnetzer) zich in op een hogere school, samen met zijn broer Brett (Nick Jonas). Ze zweren trouw aan de bijbehorende studentenvereniging Phi Sigma Mu, samen met roommate Will (Danny Flaherty). Daar komen ze al snel in aanvaring met Dixon (Jake Picking). Maar wat er uit naam van 'de broederschap' gebeurt zet de band tussen het tweetal enorm onder druk en test hun loyaliteit naar elkaar.

    Goat is de naam van een eed die studenten afleggen om zich toe te voegen aan een broederlijke orde. Het resultaat is een pamflet van misbruik en perversie, en het lijkt erop dat er vrijwel geen "normale" studenten in deze prent zitten. In de film is tevens ook een rol weggelegd voor James Franco. Het is op dit ogenblik nog niet zeker of Goat ooit bij ons zal uitkomen in de bioscoop. Daarnaast heeft Grave ook nog geen releasedatum verkregen.

     

    *** Goat trailer ***

  • Sacha Baron Cohen spreekt over zijn vertrek Freddy Mercury biopic

    Pin it!

    We weten eindelijk wat de grondreden was van het vertrek van Sacha Baron Cohen van de biopic over de Queen-zanger Freddie Mercury. Cohen was 6 jaar betrokken bij het project en leek echt wel veruit de meest geschikte acteur voor de rol, maar de andere bandleden hadden een compleet andere film in hun hoofd dan datgene wat Cohen wou vertellen.

    sacha_baron_cohen_by_joella_marano.jpg

    Cohen heeft in een radio interview met Howard Stern op SiriusXM zijn boekje geopend over de daadwerkelijke reden van zijn vertrek. De overige Queen-bandleden die aan het project verbonden zijn, wilden volgens de acteur een film maken waarin Freddie in het midden van de film sterft en voortborduurt op het leven van de overgebleven bandleden. "Ik snapte er niets van, wie zou een film willen afkijken waarin de hoofdrolspeler in het midden van de film sterft aan de gevolgen van aids om te weten wat er met de rest van de band gebeurd?", aldus Sacha Baron Cohen.

    De komiek is van mening dat de makers het extravagante leven van Freddie een beetje willen gaan verhullen. "Er gaan geweldige verhalen rond over Freddie! Die man was echt wild", laat Sasha weten. "Zo wordt er bijvoorbeeld gezegd dat hij wilde feesten gaf waarbij 'kleine mensen' met schalen vol coke op het hoofd rondliepen."

    Sacha is het dan ook roerend oneens met de makers maar begrijpt dat de band hun legendarische status wilt beschermen. "Brain May is een geweldige muzikant maar geen goede film producent." Cohen benadrukt tijdens het interview dat hij de band veel succes wenst met de biopic en dat hij uit het project stapte vanwege creatieve onenigheid.

    Ik vond het in ieder geval een spijtige zaak dat Cohen niet meer van de partij is, en hoop echt dat een slimme producer een alternatieve versie van de Queen-zanger uitbrengt mét Cohen in de hoofdrol. Ik ben er zeker van dat het veel succes zou hebben. Andere acteurs die misschien wel nog in aanmerking zouden kunnen komen zijn wat mij betreft James Franco of zelfs Sam Riley.

  • The Interview (2014) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Er was heel wat te doen rond The Interview (2014) van Evan Goldberg en Seth Rogen. De film zet de grote leider Kim Jong-un te kakken en dat was blijkbaar aanstootgevend voor een handvol bekrompen Zuid-Koreaanse hackers.

    the_interview_2014_poster2.jpg

    Zij besloten om de film te gaan boycotten met enerzijds een cyber-attack bij Sony en anderzijds een terreurdreiging op bioscopen die de film zouden uitbrengen. Hoe zot kan een mens zijn!? Dit resulteerde in de beslissing om The Interview uit te brengen op YouTube. De film zelf is eigenlijk een niemendalletje, maar door het feit dat het zo'n nieuwsfeit is geworden is deze waarschijnlijk nu 10 keer meer bekeken.

    Korte inhoud: Dave Skylark (James Franco) is een succesvolle talkshowhost met zijn eigen late talkshow 'Skylark Tonight'. Het brein achter dit succes van Dave is de producer en tevens zijn beste vriend Aaron (Seth Rogen). Aaron, die altijd op zoek is naar een nieuwe uitdaging, weet voor Dave een interview te strikken met de geheimzinnige en hardvochtige dictator van nucleair bewapend Noord-Korea: Kim Jong-Un (Randall Park). Wanneer de twee zich voorbereiden op het vertrek naar Noord-Korea, worden ze benaderd door Agent Lacey (Lizzy Caplan) van de CIA met een plan om de dictator te vermoorden. Dave en Aaron accepteren de opdracht van de CIA, maar blijken nou niet bepaald moordmachines te zijn die de gevaarlijkste man op aarde kunnen ombrengen. Aaron lijkt zelfs een oogje te hebben op Sook (Diana Bang), één van de trouwe soldaten van Kim.

    Ja, het is pipi-kaka humor en lachen met seks, de Amerikaanse media en de Noord-Koreanen, maar het is een film met pit en ik heb er hoe dan ook van genoten. Het duo Rogen/Goldberg staat nog altijd garant voor overheerlijke foute humor over alle delicate onderwerpen, zoals kanker (50/50), het einde van de wereld (This Is the End), buren (Bad Neighbours) en teenagers (Superbad). Die twee gaan vaak op plaatsen waar anderen niet durven gaan en dat is meteen ook de charme van deze komediefilms. Met The Interview gaan ze nu naar een plek waar niet kan gaan en verdiepen zich in het fenomeen van de idolatrie en de beroemdheid.

    Het meest opvallende is het acteerwerk van de geflipte host gespeeld door James Franco, alsof de man staat de acteren op speed. Scenarist Dan Sterling heeft een uniek personage geschreven: een goed geluimd figuur, niet al te slim en met een beperkte kennis over wereldse zaken en gebruiken. Maar Dave Skylar slaagt er wel in om zijn gasten uit de biecht te laten spreken en weet waar zijn publiek op zit te wachten. Anderzijds tilt de vertolking van de dictator Kim de film naar een hoger niveau. Het is niet zomaar de geflipte dictator, maar wel een gevoelig wezen met een serieus vader-complex. Er wordt van hem verteld dat hij een meester manipulator is en met zijn spontane charme ontwapend hij ons ook meteen.

    the_interview_2014_review_pic01.jpgthe_interview_2014_review_pic02.jpgthe_interview_2014_review_pic03.jpg

    De grappen zijn niet altijd even doeltreffend, en zo is er in het midden van het verhaal even een flauwe passage. Naar het einde toe pikt de humor op het einde opnieuw met een heerlijke finale. Als het de bedoeling is van satire om te wijzen op de dwaasheid van de hedendaagse trends, dan brengt The Interview wel degelijk een sneer naar de oppervlakkigheid van de media en de megalomanie van de politiek. Rogen en Goldberg zijn misschien niet de meest fijnzinnige regisseurs, maar hun vrij roekeloze aanpak is verfrissend en je krijgt er maar geen genoeg van. Hier is trouwens de leuk geschifte filmposter.

    Op 24 juni 2015 is het zover en komt de Blu-ray en DVD uit van The Interview bij ons uit. Op de Blu-ray staan meer dan 90min bonusmateriaal met making-off filmpjes, gag-reel, maar ook verwijderde, uitgebreide en alternatieve scènes. Maar bovenal is er de zalige audio-commentaar van Seth en Evan.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 14 juni 2015

     

    ***Related Post***
    22/12/2014: The Interview wordt uitgebracht op You Tube voor 5,99 dollar
    15/12/2014: Angelina Jolie is een verwend nest, DiCaprio verachtelijk en Spectre script ontgoochelend
    22/06/2014: Kim Jong-Un veroordeelt The Interview met Set Rogen en James Franco

    ***The Interview trailer ***