james caviezel

  • Top 10 box-office flops van 2008

    Pin it!

    Vorige week heb ik een postje geschreven over de U.S. Box-Office Flops uit 2007, hier is de lijst van de films van 2008. Er waren een stuk meer films gemaakt en over het algemeen deden de bioscoopfilms het goed tot uitstekend in 2008. The Dark Knight (2008) had een enorm productiebudget van 185 miljoen dollar maar bracht zomaar eventjes 533 miljoen dollar op in de States. De film staat trouwens op de 4de plaats van de beste box-office resultaten wereldwijd met 1 miljard dollar. Enkel Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest, The Lord of the Rings: The Return of the King en Titanic deden beter. Maar ook films als Iron Man en Wall-E (2008) lokten heel wat bezoekers.

    Maar er waren ook heel wat films die het productiebudget niet konden terugwinnen aan de Amerikaanse box-office, zoals een Quantum of Solace (2008) bijvoorbeeld die met zijn 200 miljoen dollar budget zijn Amerikaanse toer eindigde met 168 miljoen dollar. Gelukkig was de film een enorm succes in de rest van de wereld. Toch maakt dit box-office resultaat duidelijk dat de makers misschien iets te hoog hadden ingezet op de film. Maar laten we eens kijken naar de grootste verliezers aan de Amerikaanse box-office. Hier is de Top 10 Box-Office Flops uit 2008.

    Top 10 Box-Office Flop van 2008

    10. The Spirit (2008) Frank Miller
    Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $39,03 million

    flop,the spirit

    The Spirit zou je kunnen beschouwen als Frank Miller's debuutfilm, gezien hij hier geen steun kreeg van Robert Rodriguez. Maar het is een debuut om snel te vergeten. De acteursregie in deze prent is beschamend slecht met een Samuel L. Jackson die hier zelfs een nieuw laagterecord neerzet. Maar Gabriel Macht spant hier de kroon en zal binnenkort beslist de Razzie van Worst Actor in ontvangst mogen nemen. Je zou trouwens denken dat met zo veel talentvolle en aantrekkelijke femmes fatales (Eva Mendes, Jaime King, Scarlett Johansson) je niets verkeerd kan doen. Vraag mij dus niet hoe Frank Miller er toch in slaagt om de goede smaak met de voeten te betreden. De wereld van Sin City wordt hier zonder gêne gerecycleerd en het resultaat is een 2 uur lange verkrachting waar je achteraf met een bedrogen en compleet verloren gevoel naar huis strompelt. Maar als je de film gaat bekijken met vrienden zal je toch urenlang kunnen lachen met de vreselijke outfits die in deze film te zien zijn, of de onbegrijpelijke sequenties en de geforceerde stijl. Ik bekeek onlangs de promotie-campagne van The Spirit waar ze uitpakken met woorden als: Heart Pounding, Eye Popping, Mind Blowing, Wild Fun. Welke journalist wordt hier gequote!? Blijkbaar niemand! Het was gewoon het promotie-team die haar eigen film heeft opgeblazen met leugens. Gelukkig had het publiek dit bedrog al snel in de mot.

    9. The Love Guru (2008) Marco Schnabel
    Productioncost: $62 million - Worldwide Gross: $40,86 million

    flopthe love guru

    The Love Guru is de zoveelste zwakke komedie Mike Myers en in tegenstelling tot zijn andere films bleef het publiek ook weg. Wereldwijd bracht de film maar 40 miljoen dollar op en dat is een stuk onder het productiebudget. Je krijgt zelfs plaatsvervangende schaamte voor oscarwinnaar Ben Kingsley. Hoe hij in deze film verzeild is geraakt als schele goeroe blijft voor mij een groot mysterie. Deze prent heeft veel weg van een onhandige montage van deleted scenes waar de grappen helemaal niet zijn. Seksende olifanten, erectie- en schetengrollen, kots, neuskeutel, spotten met de kleine gestalte van Verne Troyer en tenenkrullend slechte woordspelingen in de stijl van intimacy, in to me I see!. The Love Guru is een scheef getrokken parodie zonder kader, visie of structuur. Van een verhaal of samenhang is nauwelijks sprake en Barbiepop Jessica Alba bewijst nog maar eens haar totaal gebrek aan acterend vermogen.

    8. Punisher: War Zone (2008) Lexi Alexander
    Productioncost: $35 million - Worldwide Gross: $10,10 million

    flop,Punisher: War Zone

    Na het lezen van het scenario van Punisher: War Zone had Thomas Jane (de vorige Punishet vertolker) bedankt voor de rol, en wou er verder niets meer van horen, en dat wat voor de fans meteen al duidelijk dat aan deze sequel een reukje zat. Regisseuse Lexi Alexander is geen tweede Kathryn Bigelow en heeft geen flauw benul van hoe zee en actie-thriller in beeld moet brengen. Er was geen passie voor de comic, geen inzicht in hoe je een actie-scène moet in beeld brengen, niet genoeg lef en branie om met die R-rating een film te maken voor een volwassen publiek.

    7. Speed Racer (2008) Andy & Larry Wachowski
    Productioncost: $120 million - Worldwide Gross: $93,95 million

    flop,Speed Racer

    Speed Racer is een cgi-flipperkast die geen nanoseconde stilhangt en daarmee heb je zowat alles gezegd over deze prent. Visueel verbluffend maar onvoorstelbaar idioot met cheesy acteerprestaties. De vlakke personages komen nergens tot leven, de dialogen zijn knullig en uiteindelijk zit je gewoon te geeuwen van verveling tussen de flitsende actiesequenties. Dat deze film bedoeld is voor peuters is duidelijk, maar dan wel van debiele peuters die tevreden zijn met een onsamenhangende verhaaltje, heel wat felle kleuren en een verdomde aap. Fraai is het niet.

    6. The Express (2008) Gary Fleder
    Productioncost: $40 million - Worldwide Gross: $9,81 million

    flop,The Express

    In The Express is ten onder gegaan aan de box-office door zijn onduidelijk genre. Mensen wisten niet of het een dramatische film was over raciale kwesties, een biopic over Ernie Davis of een film voor sportfanaten. Maar ook al zitten er teveel clichés in deze film en druipt de sentimentaliteit van het scherm, toch is het verre van een slechte film. Met een betere promotiecampagne had deze film zeker wel uit de rode cijfers kunnen geraken.

    5. Miracle at St. Anna (2008) Spike Lee
    Productioncost: $45 million - Worldwide Gross: $9,32 million

    flop,Miracle at St. Anna

    Spike Lee heeft de laatste jaren zo zijn up’s (Inside Man, 25th Hour) and down’s (zowat de rest van zijn recente films). Of Miracle at St. Anna goed of slecht is weet ik niet, maar de film doet het in ieder geval niet bijster goed in de States. Ook niet alle critici zijn laaiend enthousiast. Sommigen spreken zelfs van een tv-film volgepakt met clichés. Toch heeft Lee talent en ben uiteindelijk wel benieuwd naar deze prent. En met de lage verwachtingen wordt het misschien nog een leuke filmervaring.

    4. City of Ember (2008) Gil Kenan
    Productioncost: $55 million - Worldwide Gross: $17,93 million

    flop,City of Ember

    De slechte promotie en het overschatte productiebudget van City of Ember hebben de film de das omgedaan. Maar ook regisseur Gil Kenan heeft heel wat steken laten vallen. De film heeft een buitengewone fotografie maar het verhaal is iets teveel gemaakt voor peuters die het boek hebben gelezen. Dergelijke family-films hadden de box-office moeten veroveren, maar het was een enorme teleurstelling. En tot overmaat van ramp deed de film het in het buitenland nog slechter. Wereldwijd heeft de film slechts 17,8 miljoen opgebracht en is dan ook een zware ontgoocheling voor producer Tom Hanks.

    3. Delgo (2008) Marc F. Adler & Jason Maurer
    Productioncost: $40 million - Worldwide Gross: $ 694'782

    flop,Delgo

    Een film met beperkte of onbestaande promotie-campagne is vragen voor box-office problemen. Een film die dat aan de lijve mocht ondervinden was de animatieprent Delgo (2008), uitgebracht in zomaar eventjes 2’160 bioscopen in de States. Het was een regelrechte ramp want vrijwel NIEMAND ging kijken (waarschijnlijk met uitzondering van de makers en de familie en kennissen van de makers). Is de film slecht? Ja! Dat komt er nog bij, spijtig genoeg. Saaie personages, mislukte cgi, een banaal en vervelend plot, amateurisme troef,… Ik denk zelfs dat een 8-jarige deze prent gewoon belachelijk zal vinden. Maar Delgo maakt anders wel een punt dat het niet simpel is om een goeie animatiefilm te maken. Ze hebben hiervoor wel 40 miljoen voor nodig gehad; wat misschien wel buitensporig is.

    2. Outlander (2008) Howard McCain
    Productioncost: $50 million - Worldwide Gross: $7 million

    flop,Outlander

    Outlander met James Caviezel heeft Amerika niet kunnen overtuigen. De film bracht een schamele 7 miljoen op en dat voor een mainstream prent met productiebudget van 50 miljoen. Nochtans begon alles vrij goed, maar halverwege de film viel het kaartenhuisje in mekaar. Het is een soort mislukte abortus tussen Beowulf (2007) en Predators (2010), met veel meer gore en onzin. Deze film had het zeker kunnen stellen met iets minder geweld en iets meer plot- en karakterontwikkeling.

    1. In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2008) Uwe Boll
    Productioncost: $60 million - Worldwide Gross: $13,10 million

    flop,In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale

    En de nummer 1 gaat naar de waardeloze In the Name of the King. Wat had je anders verwacht van 'The King of Bad Taste' Uwe Boll. Wees gerust, ik heb niet betaald om deze te zien, en maar goed ook. Ik had me anders op de koop toe nog slecht hebben gevoeld voor deze geldverspilling en voor de kleine financiële bijdrage aan een bedorven cinema. De film bracht wereldwijd slechts 13 miljoen dollar op en je zou je afvragen of met de financiële crisis er nog meer bedrijfsheren interesse hebben om geld te verliezen aan dit speenvaker. De tijd zal het uitwijzen.

    ***Related Posts***
    18/02/2015: Top Flop 2014
    25/03/2014: Top Flop 2013
    05/07/2013: Top Flop 2012
    16/08/2012: Top Flop 2011
    17/08/2011: Top Flop 2010
    08/08/2011: Top Flop 2009
    07/04/2009: Top Flop 2007
    27/12/2006: Top Flop 2006

  • Déjà Vu van Tony Scott met Denzel Washington

    Pin it!

    Acteur Denzel Washington en regisseur Tony Scott (Enemy of the State, True Romance) vormen opnieuw een team met Déjà Vu (2006), na hun vruchtbare samenwerking op Crimson Tide (1995) en Man of Fire (2004).

    denzel washington,deja vu,tony scott,val kilmer,bruce greenwood,paula patton,adam goldberg,james caviezel,thriller

    Het testosterone-gehalte van deze prent wordt nog eens vergroot door de aanwezigheid van blockbuster-producer Jerry Bruckheimer. De film was even in de ijskast beland nadat Hurricane Katrina even door de set kwam razen. Gelukkig begon 3 maanden na de storm de pre-productie opnieuw. Dit is dus meteen ook één van de eerste mainstream post-Katrina films gedraaid in New Orleans.

    Korte inhoud: De meeste mensen hebben het wel eens meegemaakt: het vreemde gevoel wanneer je ergens bent, iemand ziet of een situatie beleeft en denkt het eerder meegemaakt of gezien te hebben. Maar wat als deze gevoelens in werkelijkheid waarschuwingen zijn uit het verleden of puzzelstukjes voor de toekomst? Inspecteur Doug Carlin (Denzel) wordt ingeschakeld om bewijsmateriaal te verzamelen wanneer er een bom is ontploft op een boot in New Orleans. Hij ontdekt tijdens zijn onderzoek dat het déjà vu-gevoel, waarvan men over het algemeen denkt dat het slechts in je hoofd bestaat, in werkelijkheid een krachtig hulpmiddel kan zijn...

    Tony Scott is verzot op visueel sterke beelden en probeert nog steeds de limieten van de filmpellicule in al zijn facetten te ontrafelen. Maar de laatste 4 jaar, met prenten als Domino (2005), Man on Fire of de kortfilms Beat the Devil (2002) en Agent Orange (2004), heb je zo de indruk dan de man zwaar aan de acid heeft gezeten. Via procédés van dubbeldruk, hevige kleurcorrecties, bleeching en uitblanking-effecten maakt hij schilderijen van waanzin en verwarring. Maar soms heb je de indruk dat Tony iets teveel bezig is met het uiterlijk, en iets te weinig met zijn plot en karakters. Maar op die manier wil hij waarschijnlijk een duidelijke breuk vormen met het stijlvolle en minitieuze werk van zijn iets oudere broer Ridley Scott.

    James CaviezelVal KilmerDenzel WashingtonPaula Patton
    Denzel Washington & Val KilmerBruce GreenwoodDenzel WashingtonJerry Bruckheimer & Tony Scott
    © Touchstone Pictures

    Hoe dan ook zal Déjà Vu waarschijnlijkheid een crowd-pleaser zijn, zoals we dat van Tony gewoon zijn. Mijn enige zorg is de PG-13 rating, wat zelden voorkomt bij zijn films. Meestal zijn het harde films waar harde taal wordt gesproken. Hopelijk wordt deze thriller niet te zeemzoeterig.

    In deze thriller is ook een rol weggelegd voor Val Kilmer, Bruce Greenwood, Adam Goldberg, Paula Patton en James Caviezel. Déjà Vu is tezien in onze zalen vanaf 13 december 2006.

    ***Related Posts***
    11/12/2006 : The Warriors remake van Tony Scott
    01/05/2005 : Domino van Tony Scott
    11/10/2004 : Man of Fire review

  • Unknown met Bridget Moynahan

    Pin it!

    Een sterke cast en een slimme premisse resulteren meestal in een knappe film, en ik hoop dat dit ook het geval zal zijn voor Unknown (2006). De trailer doet me een beetje denken aan Identity (2003) en Mindhunters (2004), maar de casting is in deze film heeft iets meer appeal. In de hoofdrollen zien we ondermeer James Caviezel (The Passion, The Thin Red Line), Joe Pantoliano (Memento, The Matrix, Bound), Greg Kinnear (As Good As It Gets, The Matador), Jeremy Sisto (Wrong Turn, The Movie Hero), Bridget Moynahan (I Robot, The Recruit), Peter Stormare (Fargo) en Barry Pepper (Saving Private Ryan, The Green Mile).

    Unknown poster 1 Unknown poster 2

    Korte inhoud: Vijf mannen ontwaken in een pakhuis voor chemische artikelen, beseffend dat zij zelf niet meer weten wie ze zijn noch weten hoe zij daar gekomen zijn. Allengs beginnen zij zich gewaar te worden van het feit dat sommigen van hen kidnappers zijn en de anderen de gijzelaars. De tijd dringt om uit te zoeken wie nu precies wie is, daar de leider van de kidnappers-bende zich op weg bevindt naar het pakhuis met als doel de gijzelaars te doden…Hier vind je de trailer.

    Daarnaast vind ik debuutfilms altijd wel interessant. Regisseur Simon Brand filmt trouwens momenteel al zijn tweede film, Paraiso Travel (2006), een romantisch drama met John Leguizamo en de Mexicaanse Ana de la Reguera. Unknown moet bij ons verschijnen vanaf april 2007.

  • The Final Cut (2004) *½ recensie

    Pin it!

    Jonge cineasten die hun eerste grote speelfilm regisseren proberen vaak het onderste uit de kan te halen, en verwijzen overvloedig naar hun grote inspiratiebronnen. In The Final Cut (2004) is dit opnieuw het geval, helaas staat er naast die verwijzingen niet echt veel meer op het programma.

    review,filmbespreking,the final cut,omar naim,robin williams,mira sorvino,james caviezel

    En ik had nochtans grote verwachtingen bij het lezen van de korte inhoud, die dicht aanleunde bij de wereld van Minority Report. Maar regisseur Omar Naim heeft geen flauw benul van dramaturgie en spanningsopbouw, en ik betwijfel of hij zelfs weet wat hij eigenlijk met deze film echt wou vertellen. In ieder geval is er opnieuw een opmars met film die handelen over het geheugen en vooral de vervorming ervan; zie The Eternal Sunshine of the Spotless Mind of The Manchurian Candidate.

    Korte inhoud: De film speelt zich af in een wereld waar ouders een chip in hun ongeboren baby kunnen laten implanteren. Een chip die alles registreert wat iemand meemaakt en hoort tot bij zijn dood. Na het overlijden van de drager maakt een zogenaamde cutter er een rememory van ter lengte van een film, die bekeken wordt door de nabestaanden tijdens de begrafenis. Cutter Alan Hakman (gespeeld door Robin Williams) krijgt een chip in handen die zijn leven drastisch zal veranderen. "Iedere cut is een leuge" volgens Jean-Luc Godard, en dit is bij deze nogmaals bewezen.

    Alles begint bij de presentatie van de chip, die eigenlijk veel gelijkenissen vertoont met een gewone memory chip van een hedendaagse pc. Dit leek dus absoluut niet op iets futuristisch. Trouwens kon je mij niet wijsmaken dat een dergelijk duimbreed-ding in iets kleins als een foetus kan gestoken worden. Omar heeft duidelijk niet gekeken naar The X-files toen hij jong was, want de chips waren in deze film veel overtuigender. Trouwens vroeg ik mij constant af waarom iemand zo een implant zou toestaan bij hun baby. In de film lijkt dit allemaal niet zo belangrijk.

    Robin Williams speelt opnieuw een heel ingetogen rol (cf. One Hour Photo), en ik moet toegeven dat ik zijn personage veel interessanter vind als hij "niets moet doen" dan dat hij actief staat rond te springen en iedereen begint na te bootsen. Toch is zijn relatie in de film met Mira Sorvino op zijn minst vreemd te noemen, gezien het niet onmiddellijk duidelijk is waarom die twee uiteindelijk bij elkaar zijn.

    Zonder plotpunten te onthullen loopt alles verkeerd wanneer Alan Hakman zijn eigen geheugen wil onderzoeken. Het wordt een soort nevenplot die de focus op het echte gegeven van de film verdoezelt en bijna bagatelliseert. Bijgevolg graven we niet dieper in de ethische en meer diepere context van het proces. Zelfs biedt deze vertellijn geen dieper inzicht in het personage van Williams. Wij weten op het einde van de film nog altijd niet waarom hij, gezien hij ongelukkig en gefrustreerd rondloopt, eigenlijk een ‘cutter’ is geworden. De herinneringen van toen hij jong was voelen aan als platte expositie en overtuigen niet. In de film zien we ook nog een over-dramatische rol van Jim Caviezel, die misschien eens moet denken om in een ander filmregister te stappen. Mira Sorvino, schitterende actrice, krijgt helaas te weinig elementen aangereikt om dieper te graven in haar personage. Nochtans is haar nevenplot in de film veel interessanter dan de focus die Omar wou brengen.

    the final cut,omar naim,robin williams,mira sorvino,james caviezelthe final cut,omar naim,robin williams,mira sorvino,james caviezelthe final cut,omar naim,robin williams,mira sorvino,james caviezel
    © 2004 Lions Gate Entertainment Inc.

    De film maakte een tijd geleden reclame met zijn digitale projectie. Dit is een nieuwe techniek waar de film, opgenomen op HD-drager of op de klassieke 35mm pellicule, rechtstreeks via satelliet of via een Digitale drager, geprojecteerd wordt in de filmzalen. De digitale projectie is in ieder geval de toekomst van filmprojectie in bioscoopcomplexen. Waarom nog zeulen met pellicule-dozen, als alles bij wijze van spreken op een harde schijf kan staan. Deze film heb ik enigszins niet gezien in een filmzaal dus kan ik ook niets vertellen over de kwaliteit. Maar een ding is zeker, het zal deze prent niet beter maken. The Final Cut zit boordevol ideeën, maar een regisseur moet in de eerste plaats keuzes beginnen maken. Een resumé met referenties naar andere films volstaat niet.

    rating

    Beoordeling: 1,5 / 5
    Recensie door op 25 november 2004

     

    *** The Final Cut trailer ***