james belushi

  • Home Sweet Hell (2015) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Nadat ze uit "Grey’s Anatomy" werd geschreven werd het op filmgebied een beetje stil rond Katherine Heigl. In Home Sweet Hell (2015) speelt ze een rol die haar op het lijf lijkt geschreven: een gruwelijk perfectionistische, dwangneurotische huisvrouw die heel ver gaat om haar huwelijk te redden. Een manier van de actrice om 'fuck you' te zeggen aan de roddelbladen die haar de laatste jaren bestempelen als een actrice met een bijzonder moeilijk karakter op de set? Feit is dat Heigl dit soort rollen zeker aankan, maar helaas voor haar – en voor de kijker - blijkt Home Sweet Hell een bijzonder onevenwichtige film die niet goed weet waar hij naartoe wil.

    home_sweet_hell_2015_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Don Champagne (Patrick Wilson) heeft op het eerste gezicht alles om gelukkig te zijn: een perfect huwelijk, twee fijne kinderen, een mooi huis en een drukke baan als manager van zijn eigen meubelzaak. Maar schijn bedriegt want eigenlijk draait zijn zaak niet zo schitterend en bovendien is zijn vrouw Mona (Katherine Heigl) een controlefreak. Alles wat het koppel onderneemt moet netjes ingepland worden in hun gezamenlijke kalender (zelfs seks) en samen streven ze naar hun gezamenlijke doelen (bv. een vakantiehuis in Miami).

    Wanneer op een dag de bloedmooie Dusty (Jordana Brewster) komt solliciteren in Dons winkel, zal zij het leven van Don volledig op zijn kop zetten. Al snel beginnen de twee een passionele affaire, maar wanneer Dusty bekend dat ze zwanger is van Don, ziet deze zich genoodzaakt om zijn slippertjes aan zijn vrouw op te biechten. Deze heeft er echter heel veel voor over om haar huwelijk en droomleventje te redden. Voor haar is er namelijk maar één mogelijke oplossing: Don moet Dusty vermoorden. En dat loopt natuurlijk niet van een leien dakje.

    Home Sweet Hell mikt duidelijk op het publiek van films en series als “Desperate Housewives", The Stepford Wives en Serial Mom waarin het schijnbaar perfecte leven van de hoofdpersonages wordt verteld met een flinke dosis sarcasme en ironie. En hoewel Home Sweet Hell op visueel vlak wel doet denken aan bovengenoemde titels – felle, levendige kleuren (het gras is létterlijk groener aan de overkant) – gaat Home Sweet Hell volledig de mist in qua humor. Daardoor komen de personages eerder zielig over en wordt het geheel totaal ongeloofwaardig. Akkoord, de levens in Wisteria Line van de ‘Desperate Housewives’ waren nu ook niet super realistisch, maar je leefde wel met de personages mee en je kon je in hun uitvergrote karakters herkennen. Dat is bij de slecht uitgewerkte personages van Home Sweet Hell helemaal niet het geval.

    Bovendien helpen de vertolkingen en weinig uitgediepte nevenpersonages ook niet echt om te sympathiseren met de karakters uit Home Sweet Hell. Kan Katherine Heigl dus nog redelijk uit de voeten met de koele berekende Mona Champagne, dan is het vooral Patrick Wilson die helemaal niet weet hoe hij zijn personage moet vertolken. Daardoor staat hij het merendeel van de film gekke bekken te trekken wat je behoorlijk afleid. Wilson is op zijn best als hij een ietwat onderkoeld, weinig emotioneel personage mag spelen zoals in Little Children (2006) en The Conjuring (2013), maar het lichtere genre blijkt toch minder zijn ding.

    In de bijrollen zien we nog Kevin McKidd die fans van "Grey's Anatomy" beter kennen als dokter Owen Hunt. De Schot mag in Home Sweet Hell zijn thuisaccent nog eens bovenhalen. Verder is er ook nog James Belushi als de collega van Don Champagne en Jordana Brewster mag zoals zo vaak de mannen verleiden. Zij spelen allemaal aardig, maar kunnen ook weinig aanvangen met hun flinterdunne personages.

    home_sweet_hell_2015_blu-ray_pic01.jpghome_sweet_hell_2015_blu-ray_pic02.jpg
    home_sweet_hell_2015_blu-ray_pic03.jpghome_sweet_hell_2015_blu-ray_pic04.jpg

    Het grootste mankement aan deze film is dat niet echt duidelijk is wat deze film wil zijn. Is dit een thriller? Een komedie? Een drama? Een satire? Combinaties van deze zijn natuurlijk perfect mogelijk (zie in dit genre bv. American Beauty), maar Home Sweet Hell slaagt erin om volledig tussen deze genres te vallen. Zo wordt een vrij serieuze scène afgewisseld met een slapstickscène wat heel verwarrend overkomt. Scenaristen Carlo Allen, Ted Elrick en Tom Lavagigno hadden hier best een beetje meer aandacht aan besteed. De regie – die behoorlijk veilig is en nergens opvalt - is overigens in handen van Anthony Burns voor wie dit na Skateland zijn tweede film is.

    Home Sweet Hell is kortom een film die bruist van de goede intenties maar omwille van een zwakkere uitvoering uiteindelijk vooral een onevenwichtige film blijkt te zijn. Net als Don blijft de kijker een beetje op zijn honger zitten.

    Op de Blu-ray staan een paar extra’s zoals verwijderde scènes, de reclamespot van Champagne meubilair en een blik achter de schermen in Suburban Butchers. De Blu-ray en DVD zijn te verkrijgen vanaf 6 mei 2015.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 28 april 2015

     

    *** Home Sweet Hell trailer ***

  • Red Heat (1988) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Soms beter dan een remake is de originele film in High Def. En dit kan gezegd worden van Red Heat (1988) die Universal zopas heeft uitgebracht op Blu-ray. Het is een typische Walter Hill prent, met brutale actie en stoere, gespierde mannen met lawaaierige blaffers. Het is een typische 80'ties buddy cop-movie met Arnold Schwarzenegger als de koele Rus van het oude regime en de cynische en grappige Amerikaanse flik gespeeld door James Belushi.

    ed oross,nick nolte,strange days,red heat,walter hill,arnold schwarzenegger,james belushi,eddie murphy,48 hrs,matthew f leonetti,commando,rush hour 2,gina gershon,conan the barbarian,dvd,universal

    Korte inhoud: De Soviet politie kapitein Ivan Danko (Arnold Schwarzenegger) wordt achter een drugsdealer, genaamd Viktor Rostavili (Ed O'Ross), aan gestuurd die naar Amerika gevlucht is. Eenmaal in Chicago aangekomen krijgt hij een tijdelijke partner toegewezen, Det. Sgt. Art Ridzic (James Belushi). Wanneer de drugsdealer ontsnapt moeten de twee hun verschillen zien te overwinnen om hem zo te kunnen pakken.

    Het is uiteindelijk een simpele actiefilm waar je niet al te diep voor hoeft na te denken, maar onder zijn gepolijst Hollywood-omhulsel schuilt toch een opmerkelijke prent. Enerzijds is het bij mijn weten de eerste Amerikaanse actiefilm die zomaar eventjes op het Rode Plein in Moskou kon filmen, en die bovenop een karikatuur maakt van de emotieloze Rus (alsook van de slordige Amerikaan). Je moet trouwens de politieke situatie in het achterhoofd houden. Veel van die actiefilms, en tevens ook de meeste slasherfilms, zitten in een rechts-republikeins-keurslijfje. Maar in tegenstelling tot de actieprenten van bijvoorbeeld Sylvester Stallone (cf. Rocky, Rambo, …) ontwijken de meeste Schwarzenegger films toch al te evidente politieke boodschappen. Ook al zitten we hier met Russen vs Amerikanen, gaat de film niet echt over koude oorlog toestanden, maar uiteindelijk wel over hun gemeenschappelijke vijand: de drugshandel. We bevinden ons eind jaren ’80 met een regering Bush die ook meer interesse had om een nul tolerantie door te voeren op het witte poeder. De film zit ook boordevol zelfkritiek. Zo hoor je Danko zeggen: "This Chicago is very strange city. Your crime is organized, but your police is not." Anderzijds lijkt Danko emotieloos te zijn, behalve op het moment dat iemand praat over de slachtpartijen en misbruiken van het Rode Leger, en hij duidelijk ontzet is door deze geschiedenis. De Franse vertaling van de titel is Double Détente, een mooie verwijzing naar de VS-Soviet detente in de jaren 70.

    Walter Hill houdt ook niet veel van gezwets en valt meteen met de deur in huis met harde actie, waar we een bijna naakte Schwarzenegger zien vechten in een Turks stoombad, om nadien het gevecht verder te zetten in de sneeuw. En dit ritme wordt ook strak aangehouden met vrijwel geen rustpauzes of romantische intermezzo’s. Maar in tegenstelling tot het Nick Nolte / Eddie Murphy duo, in die andere Walter Hill film 48 Hrs. (1982), zijn er weinig vonken te bespeuren tussen Schwarzie en Belushi. Ze spelen elk wel hun rol met brio, die perfect past bij het testosteron-gehalte van deze actieprent, maar er is vrijwel geen geslaagde interactie tussen beide mannen. De humor is ook ver te zoeken tussen die twee, ook al zag je dat het wel de bedoeling was om hier en daar de sfeer wat te ontladen met humor

     red heat review animated picture red heat review animated picture

    Maar ook al is er vrijwel geen echte karakter-uitdieping, is de film een explosie van kinetische energie, zoals het chicken-spel met bussen. En je kunt pas genieten van dit spektakel indien je kan rekenen op een afgelikte fotografie. En dit werd verzekerd door de ervaren DoP Matthew F. Leonetti die eerder al Commando (1985) had ingeblikt en later films als Rush Hour 2 (2001) en Strange Days (1995). En je zou het haast vergeten in deze macho-prent, maar er loopt ook een femme fatale rond, met name showgirl Gina Gershon (Face/Off, Bound, The Insider).

    Je hoeft in ieder geval de Blu-ray niet te kopen voor zijn extras, want deze zijn zo goed als waardeloos. Er wordt hoegenaamd niet gepraat over Red Heat. De makers van de blu-ray proberen dit echter te verhelpen door bij de interviews foto's te tonen uit de film. Zo krijg je hilarische toestanden van twee mannen die praten over de rol van Arnold in Conan the Barbarian (1982), terwijl we foto's zien uit Red Heat. WTF?! Er is geen audio-commentaar van de regisseur over de gehele film, Walter Hill en de acteurs komen zelfs niet in de extras aan het woord. Buitengewoon pathetisch. Daarentegen is de conversie naar het digitale formaat best knap, alsook de klank-afwerking. En dit is misschien het belangrijkste element van deze schijf.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 29 mei 2010

     

    *** Red Heat trailer ***