De FilmBlog

Er loopt een dwaas spotje in de bioscoop met Rowan Atkinson die op een witte achtergrond het publiek erop attent maakt dat ze best het gsm af leggen tijdens de film. Het spotje had gewerkt mocht de regisseur gevraagd hebben aan de acteur om net ‘onder’ de camera te kijken in plaats van erboven. Nu is het net of hij het plafond aanspreekt in plaats van het publiek. Maar dat allemaal natuurlijk op zijn nieuwe film te promoten, Johnny English Reborn (2011) van regisseur Oliver Parker.

Korte inhoud: Er wordt opnieuw een beroep gedaan op Johnny English (Rowan Atkinson), de onwaarschijnlijke geheim agent in de Britse geheime dienst. Na zijn laatste perikelen heeft MI-7's Johnny English zijn vaardigheden bijgespijkerd in een afgelegen Aziatisch gebied. Maar wanneer zijn leidinggevenden lucht krijgen van een moordpoging op de Chinese president, wat een wereldchaos zal veroorzaken, gaan zij onmiddellijk op zoek naar hun onorthodoxe agent. Johnny moet wederom high-tech gadgets besturen om een web van list en bedrog te ontrafelen waarbij MI-7, de CIA en de KGB betrokken zijn.

Dit is het soort film die buiten de VS potten breekt aan de box-office, maar in de States nauwelijks bezoekers kan aantrekken. De eerste Johnny English (2003) heeft meer dan 3 keer zijn productiebudget van 40 miljoen dollar opgehaald, terwijl in de States de film nauwelijks 28 miljoen in het laatje bracht. Het is dus een concept die goed verkoopt, maar nog beter zou verkopen mocht de marketing iets meer het accent leggen op de Amerikaanse markt. Bekijk de posters met de leuke tagline en de trailers (met de typische voice-over) en je weet meteen wat ik bedoel.

De spy spoof zal blijven bestaan zolang er een Fames Bond franchise bestaat. We hebben Mike Myers als Austin Powers, Steve Carell als Maxwell Smart (Get Smart), Jackie Chan als Jimmy Tong (The Tuxedo) en zelfs in Frankrijk heb je Jean Dujardin als OSS 117. En nu dus Rowan Atkinson als Johnny English, de pret kan niet op. In de film zien we ondermeer Dominic West, Gillian Anderson en Rosamund Pike

Wisten jullie trouwens dat Rowan Atkinson nog te zien was in een echte (weliswaar on-officiële) Bond-film. Hij speelde een schuchtere en onzekere geheim agent die informatie moest doorspelen aan James Bond (gespeeld door een veel te oude Sean Connery) in Never Say Never Again (1983). En een ander weetje, Rowan Atkinson is een grote auto-gek. Hij rijdt niet alleen rond met een Austin Martin maar is tevens een uitstekend racer. Bekijk hier zijn passage bij Top Gear. Johnny English Reborn komt bij ons uit op 12 oktober 2011.

Er zijn gewoon teveel films die ieder jaar uitkomen, dat het onmogelijk is om ze allemaal te bekijken, mocht je hierin al de goesting en de tijd voor hebben. Een lijstje opsommen van de films die wel eens de moeite kunnen zijn, is onbegonnen werk. Daarentegen zitten er een aantal misbaksel aan te komen, waarvan de stank nauwelijks weg te moffelen valt. Een aantal films heb ik reeds gezien, een aantal andere films moeten nog uitkomen. Dit zijn in ieder geval films die jullie beter mijden in 2010 en waar je jouw drinkgeld beter niet aan verspilt, zeker met ticketprijzen van 8 en 15 euro. Hier is het lijstje:

1. The Bounty Hunter
Laten we beginnen met een romantische-komedie. The Bounty Hunter (2010) van Andy Tennant met Jennifer Aniston en Gerard Butler lijkt te zijn bedacht door een aantal producers en reclamemakers die iets teveel de roddelblaadjes aan het lezen waren, en toevallig ook nog de dag voordien Midnight Run (1988) hadden gezien op tv. Het resultaat is troosteloos. Er is geen chemie tussen die twee met Botox bewerkte acteurs, en het verhaal overstijgt nauwelijks het sitcom-niveau. De trailers waren al slecht, de film zelf doet nog slechter.

2. Season of the Witch
Season of the Witch (2010) had al bij ons in de bioscoop moeten zijn, maar de release laat blijkbaar op zich wachten (en dat is zelden een goed voorteken). Velen vrezen trouwens dat het direct-to-dvd zal worden. De film heeft alle ingrediënten van een potentieel treinongeluk. Om te beginnen hebben we Nicolas Cage, die zowel verantwoordelijk is voor uitstekende films, maar nog meer van films die gewoon verwerpelijk zijn. Hij wordt vergezeld door Ron Perlman die meteen duidelijk maakt dat dit geen fijnzinnige prent zal worden. De regie van de film is in handen van de videoclip maker Dominic Sena, die voornamelijk bekend staat voor zijn visueel luchtige aanpak (Gone in Sixty Seconds, Swordfish) , maar op dramatisch vlak vaak het noorden verliest (Whiteout). Het fantastische genre met ridders en tovenaars heeft al meer miskleunen gebaard dan geslaagde films, en mocht je nog twijfelen aan de ver overschreden vervaldatumgeur van deze prent, bekijk de trailer en alle twijfel zal verdampen als sneeuw voor de zon.

3. Killers
Killers (2010) is een Ashton Kutcher film. Need I say more? De film werd geregisseerd door Robert Luketic die het strakke 21 (2008) drama regisseerde, maar complete de pedalen verloor met zijn The Ugly Truth (2009). De actrice uit die laatste film, Katherine Heigl moet wel een indruk hebben nagelaten, want hier duikt ze opnieuw op in een gelijkaardige romantische komedie. Maar ik denk dat zelfs de aanwezigheid van Tom Selleck niet zal kunnen verhinderen dat deze film zal zuigen.

4. Meet the Fockers Sequel
Jawel, dit is de titel van deze film, ik ging ervan uit dat ze zouden gaan voor Little Fockers, maar de producers dachten waarschijnlijk dat het minder grappig zou worden indien er teveel op de baby’s gefocust zou worden. Dan maar Meet the Fockers Sequel (2010). Ik verwacht wel dat ze deze titel nog wel zullen veranderen, maar een film die eind dit jaar in de bioscoop moet draaien en nog steeds geen titel heeft (en dus geen marketing-campagne) is niet goed bezig. Komt daar nog bij dat regisseur Jay Roach de film had moeten regisseren, maar de klus uiteindelijk overliet aan de wisselvallige Paul Weitz (American Pie, About A Boy). Vond hij het script niet goed genoeg? En als ik de casting bekijk zie ik dat ook Barbara Streisand heeft bedankt voor een terugkeer. Dit is dan ook de derde film in het rijtje. De eerste was grappig, de tweede viel mee maar was op vele vlakken gewoon niet grappig genoeg. Ik betwijfel sterk dat deze vernieuwend uit de hoek zal komen.

5. A Nightmare on Elm Street
Mochten jullie de film nog niet hebben gezien, don't bother, het is wel degelijk een ‘nachtmerrie’ maar dan niet op de manier je zou verwachten. Nochtans had ik nog een beetje hoop dat A Nightmare on Elm Street (2010) ons behoorlijk aan het schrikken zou brengen. Maar Platinum Dunes van Michael Bay heeft opnieuw zijn reputatie alle eer aan gedaan met een nieuwe klote film. Anderzijds is het een ode aan Robert Englund (de originele Freddy), die hier op een onovertuigende manier wordt vervangen door een kleurloze en allesbehalve demonische Jackie Earle Haley. Zoals we gewoon zijn van deze PD-producties is de fotografie top-notch, maar het probleem zit hem altijd in de karakter-ontwikkeling en de inspiratieloze regie, dit keer van Samuel Bayer. De film is ook SAAI en dit zou wel eens de zwakste van alle Bay producties kunnen zijn. Je vraagt je af waarom ze het geld niet beter hadden gespendeerd aan een her-uitgave van het origineel in plaats van deze lachwekkende remake. De franchise overleefde 6 sequels, een tête-à-tête met Michael Voorhees en een afschuwelijke tv-spin-off. Maar deze remake heeft Freddy Krueger voor goed afgemaakt. Bravo!

6. The Back-Up Plan
The Backup Plan (2010) is een Jennifer Lopez film. Need I say more? J-Lo probeert hier aan iedereen duidelijk te maken dat ze nog steeds 'Jenny from the Block' is, en dat ze wel degelijk weet hoe het "echte leven" in elkaar zit. In deze romantische komedie wil ze graag moeder worden en is van mening dat het veel te lang duurt om op een juiste man als vader te wachten. Ze besluit zich kunstmatig te laten bevruchten. Juist op de grote dag ontmoet ze de man van haar leven (Alex O'Loughlin). Zie je, een compleet geloofwaardig verhaaltje. Alle aandacht gaat trouwens naar ons Jenny, want haar partner in de film is de zo goed als onzichtbare Australische acteur Alex O'Loughlin, die zelfs op bepaalde affiches helemaal niet wordt vermeld. Dit is de eerste grote speelfilm van Alan Poul en misschien meteen ook zijn laatste.

7. Furry Vengeance
Tammy Sanders (Brooke Shields) verhuist samen met haar man, makelaar Dan Sanders (Brendan Fraser), van Chicago naar Oregon. Dan wil daar een zooitje dure appartementen uit de grond stampen. Hij krijgt er een zak poen voor en is van plan zonder problemen een lokaal bos neer te halen. De bosbewoners zijn helaas wat minder enthousiast. Er worden eikeltjes gelanceerd in katapults en de bijen gaan op zelfmoordmissie als ze hun angels planten in Dan’s personeel. Hoe dan ook, er moet iemand gevild worden in deze strijd van mens tegen natuur. Dat is de plot van Furry Vengeance (2010), en dat zou al genoeg mogen zeggen over de kwaliteit van dit pronkstuk. De film werd geregisseerd door Roger Kumble, de maker van afstotelijke troep als Cruel Intentions 2, The Sweetest Thing, Just Friends. De film heeft alvast zijn plaatsje gereserveerd op mijn Top 10 Worst Movies of 2010.

8. Prince of Persia: The Sands of Time
Spijtig genoeg is ook deze game-adaptatie crap. Prince of Persia: The Sands of Time (2010) had nochthans alle troeven in handen met een gigantisch budget van 150 miljoen dollar en Jake Gyllenhaal in de hoofdrol. Regisseur Mike Newell (Harry Potter and the Goblet of Fire, Donnie Brasco, Four Weddings and a Funeral) lijkt zichtbaar overdonderd door al het cgi geweld. Het is het sort popcorn film die je twee minuten na het verlaten van de bioscoop compleet bent vergeten, met uitzondering van de dingen die zijn tegengevallen. Het is alsof je iemand anders bekijkt die een spel aan het spelen is en waarbij je een voice-over vertelstem hoort. M.a.w. BORING! Waar zit die 'reboot' knop!

9. The Karate Kid
Is het mogelijk om een geslaagde remake te maken van The Karate Kid, die uiteindelijk een typische teenage 80’ties film is? Ja, maar niet op de wijze waarop de Nederlandse regisseur Harald Zwart (The Pink Panther 2, Agent Cody Banks) zijn versie van The Karate Kid (2010) in gedachten had. Tenzij je de carrière van de zoon van Will Smith wil steunen of Jackie Chan de mogelijkheid geven om een nieuwe villa te bouwen met aanliggend golfterrein, ga dan maar een ticketje kopen.

10. Sex and the City 2
De absolute draak van het jaar moet deze Sex and the City 2 (2010) zijn van de tv-regisseur Michael Patrick King. Vier ouwe, lelijke wijven met teveel vrije tijd en teveel geld, gaan op reis naar Abu Dhabi om er te leuteren over seks in wansmakelijke outfits. En of dit nog niet genoeg was, zien we ook nog eens die irritante kwezel Miley Cyrus opduiken. En neen, dit is zelfs geen film voor vrouwen! Het gros van de moderne vrouwen zijn hiervoor véél te geconfisqueerd en intelligent om te kunnen genieten van deze materialistische en exhibitionistische aanval op de goede smaak. Zonder plot, of dialogen die grappig zijn, duurt deze ‘aanfluiting op de westerse vrouw’ een slordige 146 minuten, alsof 60 minuten van deze inhoudloze modeshow nog niet volstond. En voor de snoepers onder jullie: niettegenstaande de “sex” in de titel, komt er geen seks in voor…en misschien maar goed ook.

Ik had eigenlijk een horrorfilm bespreking gepland, maar gezien ik al geheel in kerststemming ben, heb ik hier de trailer van de nieuwe The Karate Kid (2010). Het is geen remake, noch sequel, maar wel een update van de filmversie uit 1984 met hier en daar een knipoogje naar het origineel.

In de hoofdrol zien we de kleine Jaden Smith (zoontje van Will) en in de rol van de sensei Mr. Han zien we niemand minder dan Jackie Chan. De regie van de film is in handen van de Nederlander Harald Zwart (The Pink Panther 2).

Korte inhoud: Dre (Jaden Smith) is een skateboardende, gameverslaafde jongen die gedwongen is naar China te verhuizen, omdat zijn moeder (Taraji P. Henson) daar voor haar werk heen moet. Dre past zich maar moeilijk aan en wordt in elkaar geslagen door de plaatselijke pestkop. Mr. Han (Jackie Chan) is een klusjesman die Dre's blauwe oog ziet en hem aanbiedt om hem martial arts en de Chinese taal te leren. Op deze manier kan Dre zich verdedigen tegen de leerlingen van de Li Quan Ha’s Fighting Dragon School of Kung-Fu.

Het zal niemand verwonderen dat Will Smith zijn zoontje op vroege leeftijd wil lanceren in de filmwereld, en dus ook de producer is van deze prent. De vraag blijft of de jongen wel de beste keuze is voor een dergelijke rol. Hij is nog maar een snotneus, dus in hoeverre kunnen we dit verhaal van 'vijandschap, moed en liefde' ook serieus nemen. Ralph Macchio (toen 23 jaar oud) speelde een teenager van rond de 17. De vijandschap met de Cobra Kai was harder en zijn relatie was ook authentiek. Hier proberen ze net hetzelfde te verkopen met een 11 jarig tenger jongetje. Het accent ligt ook op de lenigheid van de jongen, maar karaté is geen taekwondo, wushu of kung fu. Karaté is zelfverdediging waar het blokkeren de belangrijkste eigenschap is. Eigenlijk hadden ze het beter Kung Fu Kid genoemd, maar dat had uiteraard minder goed verkocht.

Maar wat doen ze in hemelsnaam op de Chinese Muur? Ja, het is mooi, maar waarom. De charme van de Karate Kid films zat hem in zijn bescheidenheid. Hier is het blijkbaar overkill-troef. Ik heb ook mijn twijfels over de acteer-capaciteiten van de kleine Jaden. Zou Jackie Chan dan niet de show gaan stelen. DE knipoog-sequentie waar hij een vlieg probeert de pakken met stokjes was in ieder geval raak. Maar goed, we zullen moeten afwachten tot 7 juli 2010 alvorens deze martial art prent in de zalen draait.

***Related Posts***
30/09/2007: The Karate Kid krijgt verjongingskuur
26/11/2005: Mister Myagi heeft ons verlaten
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Nog voor de WALL-E (2008) film van Pixar zet DreamWorks nog het zomeroffensief in met Kung Fu Panda (2008) van Mark Osborne en John Stevenson. De strijd om de bezoekersaantallen tussen deze twee animatiereuzen lijkt op voorhand alweer door Pixar te zijn gewonnen. Maar goed, dat betekent niet dat de film daarom slecht zal zijn.

Martial Arts zijn weer helemaal 'in' en dat is de troef van Kung Fu Panda. Jack Black doet de stem van Po de panda, waar het in deze film allemaal om draait. Po werkt in een restaurant, ten tijde van het oude China. In zijn vrije tijd is hij een ware kung-fu fanatiekeling. Zijn ietwat corpulente postuur werkt alleen in zijn nadeel om een topper in deze Oosterse vechtsport te worden. Daar moet snel verandering in komen, als blijkt dat de boosaardige sneeuwluipaard Tai Lung (Ian McShane) Po's leefgebied nadert en de pafferige panda in een openbaring de uitverkorene blijkt te zijn die de vrede moet veiligstellen.

Een bonte verzameling van krijgers zal Po op tijd moeten klaarstomen voor zijn missie. Dit beestachtige team bestaat uit een tijger (Angelina Jolie), een adder (Lucy Liu), een aap (Jackie Chan), een kraanvogel (David Cross) en een sprinkhaan (Seth Rogen). Jullie krijgen de personages één voor één te zien in de flitsende trailer.

DreamWorks heeft in ieder geval genoeg tijd gehad om een origineel verhaal in elkaar te knutselen, gezien deze productie al 3 jaar in productie is. De animaties zien er in ieder geval knap uit. Het enige waar ik zelf een beetje voor vrees zijn de vertolkingen. Veel van die acteurs hebben geen ervaring met voice-over acting, en dat hoor je meteen. Een stem-coach kan bijsturen, maar het is aan de acteur om persoonlijkheid en karakter in zijn stem t leggen, en dat is niet altijd zo evident. Laten hopen dat deze DreamWorks animatie al even geslaagd is als de Shrek-films en dat de humor van niveau is. Op 9 juli 2008 zullen we het weten.

Ik had dit niet meteen verwacht maar er zit een sequel aan te komen op Crank (2006), de over-the-top actieprent met een opgehitste Jason Statham. Statham speelt Chev Chelios die is ingespoten met een dodelijk gif. Indien zijn hartslag te laag is, zal hij sterven. Hij moet dus alles in het werk zetten om zijn adrenaline op peil te houden om de tijd te hebben om zijn rivaal te vinden die het tegengif bezit. Coming Soon schrijft het volgende:

Variety reports that Lakeshore Entertainment has found its leading lady and villain for sequel Crank 2: High Voltage (2009), starring Jason Statham as hit man Chev Chelios. Amy Smart will reprise her role as Chelios’ girlfriend and Clifton Collins Jr. will play his nemesis.

Bai Ling also is joining the cast, along with Dwight Yoakam and Efren Ramirez, who are both returning from the original. In Crank 2, Chelios faces a mobster who has stolen his nearly indestructible heart and replaced it with a battery-powered ticker that requires regular jolts of electricity to keep working. Filming begins April 28 in Los Angeles on the film, which Mark Neveldine and Brian Taylor wrote and will direct.

Het is een leuke actie-concept maar ik denk niet dat je de adrenaline-premisse zomaar kan recycleren voor een sequel. De eerste film is tot het uiterste geweest en ik heb zelf niet zo heel veel zin om hetzelfde te zien. Maar misschien zullen we te maken hebben met een nieuwe 'ziekte'.

Actrice Bai Ling is wel een leuke aanwinst voor de film, nu we een beetje zijn uitgekeken op Lucy Liu. Desondanks haar typerende rollen van 'femme fatale' kan ze best wel goed acteren. De laatste jaren heeft de actrice haar exotische appeal tot uiting willen brengen in naakt-fotografie, oa. in Playboy-magazine. Ze atrice mag dan wel 38 zijn, ze ziet er uit als een model van 20, en juist deze enigmatische schoonheid maakt van haar een intrigerend wezen. Ze is zowel foxy als heel sensueel. Ze is trouwens één van de weinige Chinese actrices die secces heeft in Hollywood (naast Jackie Chan, Michelle Yeoh, Chow Yun-Fat, ...)

***Related Post***
15/01/2009: Crank 2: High Voltage teaser trailer

*** HQ pics van Bai Ling ***

Na het lezen van de korte inhoud en het zien van de affiche van The Myth (2005) dacht ik een heftige historische actieprent te zien. Was mijn ontgoocheling groot toen na een 5tal minuten een paard werd opgevoerd in het heetst van de strijd, die met zijn achterpoten een gigantische stenen vuurbol weg klopte alsof het om een luchtballonetje ging. 'Dit moet een vergissing zijn. Een foutje van een regisseur die, onder invloed van hallucinogene stoffen, een flauwe grap wou maken op een ongepast moment.' Maar neen, kort nadien zag ik personages in vol historisch ornaat rondvliegen op Crouching Tiger's wijze, maar dan op een vrij infantiele manier. En de pret kon blijkbaar niet op, want ik zag een slecht acterende Jackie Chan die in een iets te nauwe helm was gewrongen en dansende Indische vrouwen op Basement Jaxx achtige muziek. Nope, dat was niet zoals ik The Myth had voorgesteld, na het lezen van de misleidende hoes van de dvd (met een historische afbeelding van stoere Oosterse ridders op hun paard, 'van de makers van Crouching Tiger, Hidden Dragon').

Korte inhoud: Een befaamd archeoloog en avonturier wordt plotseling naar het verleden getransporteerd. Hier komt hij in een vorig leven terecht, zo'n 2000 jaar terug, wanneer hij een strijder in de Qin-dynastie is. Hij zal hier op zoek moeten gaan naar een waardevolle schat.

Nochtans had deze film alles om te behagen. Een enorme cast met honderden figuranten, een ster als Jackie Chan, prachtige decors en een serieus budget (zeker meer dan 15 miljoen dollar zoals bepaalde filmbronnen ons willen wijsmaken). Maar regisseur Stanley Tong (Rumble in the Bronx) – die hier misschien één van zijn beste films maakt uit zijn carrière - weet niet waar hij naar toe wil, of is gewoon incompetent om een modern epos te brengen zonder te vervallen in clichés en slapstick. Er is bij mijn weten zelden zo slecht geacteerd de laatste 10 jaar dan in deze 2 uur durende Hong Kong prent. De acteurs acteren niet, maar kijken stoer, geschokt, kwaad of verbaast, naargelang de scène of het humeur van de cineast. Alles is overladen met bombastische muziek (naast het occasionele plagiaat van een nummer van Requiem for a Dream), belachelijke effecten (je krijgt vaak de indruk dat ze zppas de greenkey en de techniek met de kabels hebben uitgevonden, maar nog niet precies weten 'hoe' ze het moeten gebruiken) en gekruid met typische Jackie Chan acrobatieën. De film springt van het historische tijdperk naar de moderne wereld, en wanneer je denkt dat het heden iets beter in scène werd gezet dan het verleden, ben je er snel aan voor de moeite, want ook hier gaat de regisseur op zijn over-the-top elan verder. Dit had een National Treasure meets Hero kunnen worden, maar het werd Shanghai Knight goes Around the World in 80 Days.

Uiteraard ben ik te vinden voor massa gevechten met soldaten in harnas in een historisch kader met epische muziek, maar de mise-en-scènes zijn hier vaak krankzinnig dat je de film nauwelijks serieus kan nemen en dus ook niet opgaat in de actie. De film eindigt trouwens in zijn aftiteling met de typische Jackie Chan bloopers (go figure). Je zou denken dat je hier te maken hebt met een film die bestemd is voor de gemiddelde KetNet kijker (10 tot 14 jarigen). Spijtig genoeg is de film in het Cantonees en Mandarijn, en ik zie nog niet meteen een Vlaamse dubbing in het verschiet voor de allerjongsten….(thank God)

Verschillende genres willen mixen is een beetje als koorddansen, enkel behendige filmmakers zullen niet op hun bek vallen. En deze The Myth komt hier niet zonder kleerscheuren uit. De film verspringt zoveel van genre dat de kijker nog nauwelijks weet waarover de film gaat. Er zit ook geen emotionele of cinematografische link tussen het heden en het verleden, en soms heb je de indruk naar twee totaal verschillende prenten te kijken. De laatste scène test de kijker trouwens op zijn uithoudingsvermogen met een ultieme strijd waar maar geen einde aan komt en die tevens uitblinkt in nonsens en over-the-top actie-geweld.

Van wat moet de film het wel hebben? Wel, ik heb genoten van de bloedmooie Kim Hee-Seon, alsook van de Bollywood actrice Mallika Sherawat (hoewel die laatste helemaal niet op haar plaats is in deze prent). Ik heb me ook kostelijk geamuseerd met bepaalde massa-vechtscènes. Alles is opgenomen in scope en af en toe zie je figuranten links en rechts in beeld die in plaats van te vechten, gewoon in het rond staan te dansen. Het spreekt boekdelen dat de regisseur dit zelfs niet heeft opgemerkt tijdens de montage. Ik begrijp nu in ieder geval waarom deze JC-film straight-to-dvd mocht gaan. Maar mijn verwachtingen waren te hoog en misschien zullen jullie na het lezen van deze review The Myth bekijken met heel wat minder verwachtingen, en uiteindelijk de film nog 'ok' vinden. Laat het me in ieder geval weten in de reacties.

Op de Special 2-Disc Edition vinden jullie 'The Making Of', alsook 'Behind the Scenes' materiaal en 'Deleted Scenes'. Ik kan zelf de film niet echt aanraden, maar voor de echte die hard Jackie Chan fans kan deze film al bij al nog meevallen. Al was het maar voor de mooie fotografie of de leuke stunts.

Is het jullie al opgevallen dat bij de eerste blik van een filmposter of de hoes van een dvd, je meteen een idee kan vormen over het genre en de stijl van de film. En dat zelfs zonder de titel te lezen. "Don't judge a book by it's cover?" Wel, bij filmposters liggen de zaken toch iets anders. Er zijn grafische patronen en kleurtinten die inspelen op onze verwachtingen. En dit is essentieel bij het promoten van een film. Laten we eens kort de kleuren van een filmposter ontleden.

Eén van de weblogs die ik af en toe eens bezoek is Speak Up, en een paar dagen geleden had de blog een interessante analyse gemaakt over de kleur van blockbuster films. Het onderzoek gebeurde met een kleurschema van de 5 meest succesvolle films in elke MPAA categorie (NC-17, R, PG-13, PG, D). De auteur Armin Vit wou uitzoeken of er effectief een patroon was voor het design van filmposters. Uiteraard zijn er uitzonderingen, maar zoals dat bij alle uitzonderingen het geval is, zetten ze 'de regel' nog maar eens in de verf.

Ik zal bij deze de bevinden eens toepassen op een aantal recente films en deze groeperen volgens genre. Armin merkte op dat er een aantal basisregels in het kleurenschema zitten. Zo hebben Komediefilms & Romantische Komedies voornamelijk volle kleuren en een witte achtergrond terwijl andere films eerder naar een donkere/zwarte achtergrond neigen. Filmgenres kan je verder onderverdelen naar gelang het gebruik van kleuren. Science Fiction & Fantasy Films gebruiken nogal graag blauwe of groene tinten (al dan niet te wijten aan het veelvuldig gebruik van Blue- en Green-Screens tijdens de productie). Actiefilms zoeken het in de warme tinten met een voorkeur voor rood en geel (al dan niet te wijten aan de kleur van explosies). Horrorfilms gebruiken aardse-kleuren met een voorkeur voor bruin en zwart, al dan niet besprenkeld met bloed. Animatiefilms gebruiken een brede waaier van kleuren die het kleurenpatroon weergeven van de animatiefilm in kwestie.

*** Horror Posters ***

100 Tears (2007) van regisseur Marcus Koch vertelt het verhaal van een circusperformer die beschuldigd wordt van misdaden die hij niet gepleegd heeft. Jaren later komen zijn innerlijke demonen naar boven en neemt hij, volledig verworpen, z'n wraak op de mensen die zijn leven in deze staat hadden gebracht. Hij lijkt niet meer te kunnen stoppen. Pathology (2007) van Marc Schoelermann gaat dan weer over een groepje geneeskundestudenten die een discussie beginnen over de 'perfecte moord'. Ze besluiten een weddenschap af te sluiten wie van hen een dusdanig perfecte moord kan begaan, dat zelfs de beste pathologen niet kunnen achterhalen wat er gebeurd is met het slachtoffer... In Resident Evil: Extinction (2007) van Russell Mulcahy volgen we de overlevenden van Raccoon City die door de Nevada woestijn reizen, hopende dat ze Alaska kunnen bereiken. Alice (gespeeld door Milla Jovovich) sluit zich bij deze karavaan aan, en bindt tezamen de strijd aan tegen de kwaadaardige Umbrella Corporation.

*** Comedy Posters ***

In Good Luck Chuck (2007) van Mark Helfrich zien we Chuck (Dane Cook) die het uitmaakt met zijn vriendin en al vrij snel hierna te horen krijgt dat zij de ware heeft gevonden en op het punt staat te trouwen. Met Chuck's nieuwe (ex)vriendin gebeurt hetzelfde. En zo herhaalt dit patroon zich. Het blijkt dat Chuck een soort geluksbrenger is voor alleenstaande jongedames. Ze willen allemaal met hem omgaan, om daarna de ware te vinden. Chuck echter moet een manier vinden om dit patroon te doorbreken en een vriendin voor zichzelf te houden. The Nanny Diaries (2007) van Robert Pulcini en Shari Springer Berman vertelt het verhaal van een studente (Scarlett Johansson) die een baantje krijgt bij een rijke New Yorkse familie als kinderoppas. Al snel komt ze er achter dat de ouders van het nogal verwaarloosde 4-jarige jongetje een zeer moeilijk huwelijk hebben. Bovendien is de moeder een verwend nest dat alleen aan zichzelf denkt en vader vrijwel nooit aanwezig. De studente wordt al snel Nan (naar 'nanny') genoemd en ze krijgt niet alleen haar handen vol met het jongetje, maar met het gehele disfunctionele familieleven. In I Now Pronounce You Chuck and Larry (2007) (een tweede komedie met de naam 'Chuck' in de titel) van Dennis Dugan vertelt het verhaal van Chuck Levine (Adam Sandler) en Larry Valentine (Kevin James). Ze zijn de trots van hun brandweerkorps: je kunt altijd op hen aan en ze staan altijd aan elkaars zijde. Chuck echter is een verstokt vrijgezel, terwijl Larry dol is op zijn gezin. Ooit heeft Larry Chuck's leven gered zodat hij hem wat schuldig is en de tijd is gekomen dat Larry iets terugvraagt: ze moeten zich als formaliteit registreren als samenwonende heren, zodat Larry's kinderen aanspraak maken op een levensverzekering-uitkering. Helaas dat toevallig een vervelende bureaucraat uitgerekend deze zaak besluit te onderzoeken en de heren gedwongen worden daadwerkelijk samen te wonen...

*** SF & Fantasy Posters ***

Transformers (2007) van Michael Bay vertelt de clash tussen de Autobots en de Decepticons op planeet aarde. Stardust (2007) van Matthew Vaughn vertelt het verhaal over de half-elf jongen Tristran, die het hart van zijn geliefde Victoria wil winnen. Hiervoor moet hij op zoek naar een vallende ster, genaamd Yvaine, die hem naar een magische wereld leidt. Hier moet hij het opnemen tegen de boosaardige heks Lamia en piraat Captain Shakespeare. In Beowulf (2007) van Robert Zemeckis zien we Beowulf (Ray Winstone) die besluit om een einde te gaan maken aan de ellende en verwoestingen, waarvan het monster Grendel (Crispin Glover) de oorzaak is. Maar de strijd blijkt vele malen moeilijker en zwaarder dan Beowulf ooit had kunnen denken. Maar Grendel blijkt niet het enige probleem, zijn moeder (Angelina Jolie) verschijnt al spoedig ten tonele om ook strijd tegen Beowulf te leveren.

*** Action Posters ***

DOA: Dead or Alive (2006) van Corey Yuen gaat over een jaarlijks martial arts toernooi waar alleen de beste vechters van de wereld welkom zijn. Laat de Japanse prinses Kasumi dit jaar een uitnodiging voor DOA gekregen hebben: een perspectief om de schijnbare dood van haar broer te onderzoeken, die het toernooi ervoor verdwenen is... Kasumi, drie andere puike dames en de wereldtop van de mannelijke kunne vechten om de titel en het prijzengeld. Gebaseerd op het gelijknamige spel. In War (2007) van Philip G. Atwell zien we de collega van FBI agent Jack Crawford vermoord worden door de mysterieuze huurmoordenaar 'Rogue'. Jack zweert om wraak te nemen. Wat volgt is een intensieve klopjacht op 'Rogue', die bovendien een dodelijke oorlog heeft ontketend tussen twee Aziatische misdaadsyndicaten. In Rush Hour 3 (2007) van Brett Ratner zien we inspecteur Lee (Jackie Chan) en detective James Carter (Chris Tucker) die in Parijs verblijven. Blijkbaar is er een Chinese triade in de stad aanwezig. Lee en Carter raken onvrijwillig betrokken bij de zoektocht naar deze criminelen.

Ook al mag Jackie Chan een nationale held zijn in Hong Kong, zal zijn nieuwe actiecomedy Rush Hour 3 (2007) van Brett Ratner in China niet worden vertoond.

De reden waarom is niet meteen duidelijk. Enerzijds zou het te maken hebben met een scène in de film, waarin een Chinese misdaadfamilie een bezoek aan Parijs brengt. Aangezien China het bestaan van Triad bendes zoveel mogelijk ontkent, zou deze scène de Chinese autoriteiten in het verkeerde keelgat geschoten zijn wat zou leiden tot het verbieden van de release van Rush Hour 3 in China. Een andere reden zou zijn omwille van commerciële overwegingen, althans Variety.

Het Chinese Film Bureau, dat bepaalt wat er wel en niet in de Chinese bioscopen vertoond mag worden, staat er echter op dat het verbieden van Rush Hour 3 niets met Chinese misdaad te maken heeft, maar het bureau zegt dat de beslissing puur om commerciële redenen is genomen. "Wij denken dat de film niet populair in China zal zijn", aldus het bureau. En dat terwijl de eerste twee Rush Hour films grote box office hits in China waren.

Hoewel het Chinese Film Bureau het nooit hardop zal zeggen, hebben - naar alle waarschijnlijkheid - de strenge regels gewoon te maken met censuur. Slechts 20 buitenlandse films per jaar mogen worden uitgebracht in China. En of dit nog niet genoeg is worden de meeste films nog eens een nieuwe montage. Zo werd onlangs nog de rol van Chow Yun-Fat als piraat in Pirates of the Caribbean: At Worlds End zo goed als uit de film gesneden, omdat de Chinese autoriteiten het niet erg flatteus vonden dat de acteur als een piraat werd neergezet.

Bij mijn weten is het de eerste keer dat een 'Jackie Chan film' verbannen wordt door de Chinese autoriteiten. Wat denken ze hiermee te bereiken? De zwarte markt een stimulans geven? Jongeren aanzetten om nog meer films illegaal te downloaden? Hadden ze nu nog gezegd dat ze de film willen verbannen omwille van de al te evidente racistische humor, dan had ik hen misschien nog een heel klein beetje bijgetreden. Bekijk gewoon de trailer en je zal zien wat ik bedoel. Uiteraard is het allemaal maar om te lachen, maar sommige grapjes zijn gewoon zo versleten dat ze een bitter smaakje nalaten. Maar de verschijning van Noémie Lenoir mag er best wezen.

*** Rush Hour 3 Movie Review from Spill ***

***Related Posts***
03/07/2007: Rush Hour 3 poster + trailer
06/02/2007: Chris Tucker gijzelt opnieuw Rush Hour 3
10/07/2006: Geen Jean Claude Van Damme in Rush Hour 3
07/05/2006: Geen Steven Seagal in Rush Hour 3
23/11/2005: Chris Tucker lijkt zijn slag thuis te halen
12/07/2005: Chris Tucker negotieert voor Rush Hour 3
30/05/2005: Rush Hour 3 op de wachtlijst
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Le nouveau poster est arrivé! De eerste poster van Rush Hour 3 (2007) met de twee duur betaalde sterren, Chris Tucker en Jackie Chan staat al te pronken op een aantal filmsites. De affiche verschilt eigenlijk niet zo heel veel van de Rush Hour (1998) poster of de Rush Hour 2 (2001) poster, buiten dat het verhaal zich nu overduidelijk in Frankrijk afspeelt. Regisseur Brett Ratner heeft zich zeker niet al teveel vermoeid op deze shoot want ook de trailer lijkt sprekend op die van de vorige twee films, maar gezien de locatie ruikt hij zelfs een beetje naar de Taxi-films.

Korte inhoud: Terwijl inspecteur Lee (Jackie Chan) en detective James Carter (Chris Tucker) in Parijs verblijven, blijkt er een Chinese triade in de stad aanwezig. Lee en Carter raken onvrijwillig betrokken bij de zoektocht naar deze criminelen.

Meer verhaal is er uiteindelijk niet te rapen. Het is uiteindelijk maar een soort exhibitie van een arrogante en grappige Tucker en een lenige en snelle Jackie Chan. De Franse locatie zorgt meteen ook voor een aantal Franse-mopjes en taal-verwarringen waar ik zo stilaan een immuniteit heb voor ontwikkeld. De scenarist Jeff Nathanson heeft bij het schrijven van het scenario waarschijnlijk een stuk papier genomen en alle clichés die hij maar kon bedenken over Frankrijk in één script geforceerd. Et voilà le résultat! Dat deze film 120 miljoen dollar heeft gekost zie je niet in de trailer. Maar dat is dan ook niet te verwonderen gezien het budget voornamelijk werd opgepeuzeld door de loodzware acteurs-vergoedingen. Mijn verwachtingen zijn voor deze film dus zéér laag, dus wie weet, ga ik er nog kunnen van genieten. De formule werkt in ieder geval uitstekend en brengt ook heel wat geld in het laatje. Nu nog maar afwachten of ze met deze prent ook de box-office kunnen plunderen…en uit de kosten geraken. De vrouwelijke hoofdrol Noémie Lenoir, de vriendin van voetballer Makelele, mag er in ieder geval zijn. Ik denk niet dat het een groot acteertalent is, maar zeker wel een vrouw waar je niet naast kijkt. Oordeel zelf hieronder.

*** HQ pics van Noémie Lenoir ***

***Related Posts***
12/08/2007: Rush Hour 3 verbannen in China
06/02/2007: Chris Tucker gijzelt opnieuw Rush Hour 3
10/07/2006: Geen Jean Claude Van Damme in Rush Hour 3
07/05/2006: Geen Steven Seagal in Rush Hour 3
23/11/2005: Chris Tucker lijkt zijn slag thuis te halen
12/07/2005: Chris Tucker negotieert voor Rush Hour 3
30/05/2005: Rush Hour 3 op de wachtlijst
27/09/2004: Trilogies aan de kassa

Chris Tucker is hilarisch, zowel op de set als naast de set. En dat mocht onlangs blijken nadat deze ongetalenteerde Hollywood hack volgens de New York Post zich had opgesloten in zijn trailer totdat er wijzigingen werden aangebracht aan het script. Rush Hour 3 (2007) werd dus een tijdlang gegijzeld door een B-acteur die al 6 jaar lang (Rush Hour 2 (2001)) op geen filmset meer heeft gestaan. Grilletjes van Hollywood-acteurs is geen scoop, maar deze Chris Tucker had de producers eerst wel "gechanteerd" voor 25 miljoen dollar. Is trouwens de grootste gage die ooit aan een acteur werd betaald, groter dan dat van Tom Cruise of Anthony Hopkins. Zonder dit geld had hij de film niet gemaakt en dan zou er waarschijnlijk ook geen derde deel zijn aan deze trilogie. Is 25 miljoen dollar niet genoeg om gewoon uw job te doen?

Buiten misschien zijn rol in Friday (1995), vind ik Chris Tucker vooral een irritante komiek met een verschrikkelijk hoog stemmetje. Toen ik dit nieuws hoorde had ik zoiets van "excellent". Als de studio zo dwaas is om een derderangs-acteur een gage te geven van 25 miljoen dollar , dan moeten ze ook maar de grillen van deze primadonna als supplement erbij krijgen. Tucker weet waarschijnlijk wel dat hij geen grote acteur zal worden en misschien is dat wel zijn laatste kans om veel geld uit een film te pompen. Uiteraard buit hij, als de ego-trimmer die hij wel is, deze situatie uit. Hopelijk zullen de producers twee keers nadenken alvorens ze dergelijke acteurs financieel willen belonen voor een non-prestatie.

Toch denk ik dat ik, en miljoenen andere mensen, het niet zullen laten om die film te gaan zien in de bioscoop. Een beetje jammer want dit had een goede les geweest voor de studio, die enerzijds miljoenen naar acteurs smijten en anderzijds klagen dat piraten verantwoordelijk zijn voor de zogenaamde crisis in Hollywood. Jackie Chan blijft voor mij een zeer talentvolle acteur om bezig te zien. Rush Hour zonder Tucker zou voor mij nog kunnen, maar zonder Jackie Chan is gewoon onmogelijk. De film komt bij ons uit op 22 augustus 2007.

***Related Posts***
12/08/2007: Rush Hour 3 verbannen in China
03/07/2007: Rush Hour 3 poster + trailer
07/05/2006: Geen Steven Seagal in Rush Hour 3
23/11/2005: Chris Tucker lijkt zijn slag thuis te halen
12/07/2005: Chris Tucker negotieert voor Rush Hour 3
30/05/2005: Rush Hour 3 op de wachtlijst
27/09/2004: Trilogies aan de kassa