jack nicholson

  • Indrukwekkende Scribble Portraits van Vince Low

    Pin it!

    Illustrator Vince Low is een artiest uit Kuala Lumpur, Maleisië die op jonge leeftijd heel wat moeite had met dyslectie. Maar hij vond zijn liefde in het tekenen en creëerde zo zijn eigen stijl. Momenteel is hij werkzaam in een reclameagentschap en is hij wereldbekend voor zijn 'scribble portraits'. Ze lijken op het eerste gezicht heel simpel en direct, maar dat zijn ze helemaal niet. En dat is net de kracht van zijn werk. Hier zijn een aantal van zijn werken.

    faces_scribble_portraits_samuel_l_jackson01.jpgfaces_scribble_portraits_will_smith01.jpgfaces_scribble_portraits_leonardo_di_caprio01.jpgfaces_scribble_portraits_johnyy_depp01.jpgfaces_scribble_portraits_morgan_freeman01.jpg
    faces_scribble_portraits_mr_bean01.jpgfaces_scribble_portraits_superman01.jpgfaces_scribble_portraits_jack_nicholson01.jpgfaces_scribble_portraits_bruce_lee01.jpgfaces_scribble_portraits_eddie_murphy01.jpg
    faces_scribble_portraits_jimmy_hendricks01.jpgfaces_scribble_portraits_michael_jackson01.jpgfaces_scribble_portraits_batman01.jpgfaces_scribble_portraits_the_joker01.jpgfaces_scribble_portraits_wonderwoman01.jpg
    faces_scribble_portraits_wolverine01.jpgfaces_scribble_portraits_madonna01.jpgfaces_scribble_portraits_catwoman01.jpgfaces_scribble_portraits_slash01.jpgfaces_scribble_portraits_terminator01.jpg

  • Hangover spin-off Last Vegas met Jack Nicholson

    Pin it!

    Met het success van The Hangover (2009) was er al snel sprake van een sequel die zich in Mexico of Thailand zou afspelen. De drie hoofdacteurs Bradley Cooper, Ed Helms en Zach Galifianakis ontvingen een slordige 300’000 dollar voor hun deelname aan de eerste film. Voor The Hangover 2 (2011) zullen de acteurs elk afzonderlijk ongeveer 5 miljoen dollar krijgen én nog eens 4% van de netto inkomsten. De regisseur Todd Phillips krijgt 10 miljoen + 10% van de nettowinsten. We zijn ver weg van de 35 miljoen die Johnny Depp zal krijgen voor de 4de Pirates film of de belachelijke 20 miljoen + 20% van de nettowinsten die Chris Tucker kreeg voor die idiote Rush Hour 3 (2007) film, maar het blijft afschuwelijk veel geld.

    last_vegas_2013_poster.jpg

    Maar er is nog meer Hangover nieuws te rapen, en dan nog wel van een stel Hollywood veteranen, die nog eens voor een laatste keer Las Vegas onveilig willen maken, in de Hangover spin-off Last Vegas (2012). Wat opmerkelijk is aan deze Grumpy Old Men-achtige prent is de casting, want de studio mikt op grote namen. Zo wordt Jack Nicholson aangesproken, maar ook de teruggetrokken Gene Hackman, alsook Richard Jenkins en Morgan Freeman.

    Scenarist Dan Fogelman (Cars, Fred Claus) werd aangesteld om het script te verzorgen. Het zal van de kwaliteit ervan afhangen of deze 4 heren daadwerkelijk hun deelname zullen toezeggen, maar het lijkt me wel een boeiend idee om deze mannen tezamen aan het werk te zien. Het verhaal lijkt ook op het lijf van Nicholson geschreven. Hij zou een oude playboy spelen die uiteindelijk na al die jaren in het huwelijksbootje zal stappen, en dit wil vieren met zijn jeugdvrienden. Het valt nog af te wachten of we een Mike Tyson achtig equivalent zullen krijgen in deze prent, misschien in de vorm van Joe Frazier. Afwachten …

    ***Related Post***
    02/09/2013: Last Vegas trailer
    20/11/2011: The Hangover part II filmbespreking
    06/01/2010: Top 10 Best Movies 2009
    25/11/2009: The Hangover filmbespreking
    03/05/2009: The Hangover trailer

  • The Shining (1980) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Stanley Kubrick had nood aan een commercieel succes, nadat zijn Barry Lyndon (1975) flopte aan de box-office, ook al had de film heel wat verdiensten. En wat beter om het publiek naar de bioscoop te lokken met de verfilming van een horror-bestseller. Het horrorgenre was gigantisch populair in die periode (cf. The Exorcist, Carrie, Rosemary's Baby, Eraserhead). Het idee van het metafysische had Kubrick altijd al geboeid (kijk maar naar zijn 2001), en dit kwam uitbundig aan bod in het boek van Stephen King.

    warner bros essentials,barry lyndon,jack nicholson,jon voight,shelly duvall,the shining,stephen king,stanley kubrick,review,filmbespreking,michael moriarty,danny lloyd,steadicam

    Toch heeft Kubrick het boek niet op de letter gevolgd en is de supernatuurlijke context tot het strikt functionele beperkt. Het kon een David Lynch achtige film worden, maar Kubrick koos voor de psychologie uit te diepen, eerder dan de paranormale gaven. Wat hem intrigeerde, was de waanzin van een man die wordt afgesloten van de rest van de wereld, mentale isolatie die tot gekte leidt. Overeenkomstig die wens iets te doen dat nog nooit eerder was gedaan, besloot hij ook visueel diametraal tegenover eerdere, conventionele horrorfilms te gaan staan: zijn film zou baden in een ongenadig wit licht, elk hoekje van elke set zou volkomen zichtbaar zijn. Het was dus enerzijds was het een persoonlijke overweging, anderzijds was het een productionele kwestie. In het boek kwamen de haag-dieren tot leven, maar dat was gewoon niet haalbaar (zeker niet in die tijd waar de cgi eigenlijk nog in zijn kinderschoenen stond) en Kubrick koos dan maar voor een doolhof.

    Kubrick stak niet onder stoelen of banken dat hij Kings schrijfstijl maar ‘zwakjes’ vond, maar hij had eerder in interviews al gezegd dat het wellicht makkelijker is om een goeie film te maken van een slecht boek dan omgekeerd, omdat je dan niet steeds tegen het kwaliteitsniveau van het bronmateriaal aan het opboksen bent. Maar de auteur en de regisseur zouden tijdens de productie van de film herhaaldelijk met elkaar aan de telefoon hangen, zelfs in de vroege of late uurtjes (Kubrick woonde in Engeland, King in Maine met 5 uren verschil). Eén van de onderwerpen was de casting van Jack Nicholson. Stephen King vond dit een slechte keuze en had veel liever Michael Moriarty of Jon Voight voor de rol. Kubrick twijfelde zelf nog tussen Robin Williams en Robert De Niro, maar bleef uiteindelijk bij zijn keuze van Nicholson. Stephen King had trouwens ook een probleem met Shelly Duvall, die Kubrick uiteindelijk als een hond behandelde op de set om zo de gepaste emotie voor de rol in haar los te weken.

    Korte inhoud: Jack Torrance (Jack Nicholson) is een schrijver met een writer's block. Wanneer hij wordt aangenomen voor een baan als huismeester van het prestigueuze Overlook Hotel, dat zich op een afgelegen plek in de bergen van Colorado bevindt, ziet hij dit als de ideale kans om inspiratie op te doen en zijn boek af te maken. Bovendien is het de perfecte plek voor hem, zijn vrouw Wendy (Shelly Duvall) en zijn zoontje Danny (Danny Lloyd) om tot rust te komen. In al zijn arrogantie slaat hij de geruchten dat er kwade krachten in het hotel zouden huizen, en het lugubere verhaal over de vorige huismeester die waanzinnig is geworden en daarna op gruwelijke wijze zijn gezin heeft uitgemoord, in de wind.

    The ShiningThe Shining
     The Shining animated picture The Shining animated picture The Shining animated picture
    © Warner Home Video

    Na de statische beeldvoering in Barry Lyndon, zou Kubrick hier de bewegingsvrijheid van de relatief nieuwe techniek van de steadicam uitbuiten. In de tweede helft van de 70'ties waren er een paar films geweest, waaronder Rocky en Marathon Man die de steadicam gebruikten voor sommige scènes. Het systeem liet regisseurs toe om lange shots in te voegen waarin de camera de personages kan volgen door verschillende ruimtes, ongehinderd door fysieke obstakels en met steeds een perfect gestabiliseerd beeld. The Shining (1980) werd de eerste film die specifiek ontworpen werd om voor het leeuwendeel met een steadicam opgenomen te worden. Kubrick wilde echter niet zomaar een paar sequenties als paradepaardje met een steadicam opnemen. Net zoals hij dat deed met de zoomlens in Barry Lyndon’, maakte hij er een stilistische keuze op zichzelf van. Shots zoals dat van Danny die eindeloze rondjes rijdt op z’n driewieler door de gangen van het Overlook, zijn klassiek geworden.

    warner bros essentials,barry lyndon,jack nicholson,jon voight,shelly duvall,the shining,stephen king,stanley kubrick,review,filmbespreking,michael moriarty,danny lloyd,steadicamwarner bros essentials,barry lyndon,jack nicholson,jon voight,shelly duvall,the shining,stephen king,stanley kubrick,review,filmbespreking,michael moriarty,danny lloyd,steadicamwarner bros essentials,barry lyndon,jack nicholson,jon voight,shelly duvall,the shining,stephen king,stanley kubrick,review,filmbespreking,michael moriarty,danny lloyd,steadicam
    © Warner Home Video

    The Shining gaat over veel zaken – writer's block, alcoholisme, de mens als moordenaar door de eeuwen heen, het wegvallen van sociale functies door isolement, enz.. Sommige mensen zijn er zelfs van overtuigd dat het allemaal over de uitroeiing van indiaanse stammen door de blanken gaat. Het blijft hoe dan ook een veelgelaagde film die zich nauwelijks bezighoudt met wat Kubrick beschouwde als triviale dingen, zoals traditionele plot en logica. Wie de film de eerste keer ziet, blijft achter met behoorlijk wat vragen over de plot – maar dat was dan ook niet waar de regisseur in geïnteresseerd was. Die onduidelijkheid op het meest fundamentele niveau – waar gaat het over, wat is het verhaal en hoe zit dat in elkaar? – blijft een tekortkoming van de film waar niemand naast kan kijken. Maar hoewel The Shining aanvankelijk zeer negatieve kritieken kreeg, is er over de loop der jaren toch een herwaardering gekomen (zoals dat te beurt valt bij heel wat Kubrickfilms), en is men gaan inzien dat dit een visueel vernieuwend en inhoudelijk bijzonder complex en uitdagend werkstuk is. Waarvan akte.

    Er zijn twee versies van de film, een Europese versie van 119 minuten en een langere Amerikaanse versie van 142 minuten. Spijtig genoeg zijn de standaard Blu-ray’s van de film die bij ons beschikbaar zijn 119 minuten lang. Maar als jullie de langere versie willen zien raad ik aan dat jullie even het internet consulteren en deze eventueel via import aan te schaffen. De film is bij ons te krijgen voor een budgetvriendelijke prijs via de Warner Bros Essentials uitgave. Veel kijkplezier. (quotering 4/5)

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 13 oktober 2009

    ***Related Posts***
    26/01/2010: 2001: A Space Odyssey review
    22/01/2010: A Clockwork Orange review
    20/01/2010: Full Metal Jacket review

     

    *** The Shining trailer ***

  • Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes

    Pin it!

    We hebben op deze blog al genoeg vrouwelijk schoont tentoongespreid, dat de tijd rijp was om eens was mannelijke en vrouwelijk 'onschoon' te presenteren, en dan nog wel met een Top 10 van de Meest Verontrustende Naakstscènes. Dit als antwoord op mijn toch wel frequent bezochte en felbegeerde Top 10 van de Beste Naaktscènes. De Top 10 wordt gracieus geopend door de zwalpende dikke kont van Oscarwinnaar Philip Seymour Hoffman die de niet onaardige naakte Marisa Tomei een flinke beurt geeft langs achteren in Before the Devil Knows You're Dead (2007). Geniet van het lijstje en laat het vooral jullie middagmaal niet verpesten.

    Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes

    10. Before the Devil Knows You're Dead (2007)

    10 Before the Devil Knows You're Dead

    Before the Devil Knows You're Dead is de nieuwe film van regisseur Sidney Lumet (Dog Day Afternoon, The Verdicht, Network). Twee broers, Henry (Ethan Hawke) & Andrew Hanson (Hoffman), besluiten uit geldnood een overval te plegen. Zorgvuldig voorbereid gaan ze ervan uit dat alles goed gaat. Geen geweld, geen doden en dus geen slachtoffers. Maar als een van hen zich niet aan afspraak houdt, valt het hele plan in het water en moet er haastig een nieuwe uitweg bedacht worden. Hier is de trailer en hieronder is een fragmentje uit de fameuze seks-scène. Wees gerust, ik heb jullie gespaard van al te schokkende vleeswaren.

    9. Space Cowboys (2000)

    09 Space Cowboys

    Het is de vader van Kiefer die alle eer verdient om in dit lijstje te pronken. In Space Cowboys zien we een naakte Donald Sutherland die niet veel zin heeft om zijn genitaliën te verbergen nadat een verpleegster de onderzoekskamer binnenkomt. Van the wrong stuff gesproken. Donald staat in zijn halve maan te paraderen in een prent vol met Hollywood fossielen zoals Tommy Lee Jones, James Garner en Clint Eastwood. Een Russische satelliet heeft problemen, en dreigt neer te storten op aarde. Een crew van oude mannen moet 'm redden, aangezien zij de enige zijn die de verouderde technologie begrijpen.

    8. About Schmidt (2002)

    08 About Schmidt

    De enige vrouw in het rijtje is Oscar-winnares Kathy Bates die haar plaats dankt aan een klein maar opzichtelijk rolletje in About Schmidt, waarin ze met met Jack Nicholson in de jacuzzi springt. Bates is trouwens niet aan haar proefstuk toe, want in At Play in the Fields of the Lord (1991) liep ze al met haar naakte lichaam, volledig ingesmeerd met modder, door de jungle. Gezien ik mijn ogen dicht had geknepen voor deze scène en dus niets heb kunnen gezien, staat deze prent niet in mijn lijstje...mijn nederige excuses hiervoor.

    7. The Cooler (2003)

    The Cooler 01

    En om deze top 10 niet te ontzien van het nodige maagzuur vermeld ik even die gruwelijke clash tussen de opdringerige blondine Maria Bello die zich in The Cooler als een oude Mustang manoeuvreert onder de versleten en oliedruipende minivan William H. Macy. Bernie Lootz (Macy) is een gokker die zoveel ongeluk heeft dat hij van een gelukshand van een ander een slechte hand met kaarten kan maken als hij alleen al aan de speeltafel komt staan. De casinobaas eist van Bernie dat hij hem helpt in het casino, vanwege een oude schuld. Maar wanneer de schuld afbetaald is, wil hij Bernie houden om de schatkist van het casino vol te houden. Dan ontmoet Bernie de mooie serveerster Natalie (Bello).

    6. Some Girls (1988)

    07 Some Girls

    Patrick Dempsey, de ster uit Grey’s Anatomy, bezet een eervolle plaats in deze Top 10 met zijn 'full-frontal' naaktscène in de comedy Some Girls uit 1988. Dempsey speelt er een student die de Kerst doorbrengt bij zijn vriendin Gabriella en haar familie, in Canada. Daar aangekomen vertelt zij hem dat ze niet meer van hem houdt. Bovendien zijn de leden van Gabriella's familie stuk voor stuk nogal bizar te noemen…In de belastende scène zien we de acteur in zijn naakie achter Jennifer Connelly hollen. We zien trouwens ook even zijn slurf hangen, of moet ik zeggen zijn zwam-worstje, want het plasbuisje ziet er verontrustend klein uit.

    5. Along Came Polly (2004)

    06 Along Came Polly

    In Along Came Polly komt een naakte Hank Azaria de badplaats onveilig maken waar Ben Stiller probeert te genieten van zijn honeymoon met Jennifer Aniston. Hank heeft voor de scène zijn lichaam wat afgetraind, maar dit kon niet beletten dat zijn achterkant toch maar een teleurstellende verschijning was. Of toch vergeleken met mijn David-kontje…uhum.

    4. Rogue Trader (1999)

    05 Rogue Trader

    Een paar maanden geleden was beurs-specualtie nog een hot topic nadat de trader Jérôme Kerviel zomaar eventjes 4,9 miljard euro wist te verkwanselen van de Societé Générale, de tweede grootste bank van Frankrijk. In 1995 deed zich net hetzelfde voor. De beurshandelaar Nick Leeson bracht de Barings Bank in Groot-Brittannië naar de ondergang. Wel daarover werd een film gemaakt met Ewan McGregor in de hoofdrol. Rogue Trader (1999) had gemakkelijk een tweede Wall Street (1987) kunnen zijn, mits een betere regie, meer talentvolle acteurs, een bekwamer scenarist en Director of Photography, een betere producer, meer geld en een beter einde. Zelfs de blote platte kont, tot tweemaal toe, van McGregor kon de film niet redden.

    3. Old School (2003)

    03 Old School

    Quasi alle films met Will Ferrell vertonen bezwarend naakt materiaal, maar in deze Old School doet hij werkelijk geen moeite om zijn behaarde borsten en billen te verhullen. Deze man is véél te trots op zijn pens met appendix-litteken. Ik heb hier het desbetreffende filmpje gevonden dus wegkijken wie wegkijken kan.

    2. Failure to Launch (2006)

    Failure to Launch 02

    Mocht je een naakte Matthew McConaughey aan het werk zien zou niemand klagen, maar wat had je gedacht van een 60-jarige Terry Bradshaw van wie het lichaam al in een vergevorderde staat van ontbinding is? McConaughey speelt in Failure to Launch een 35-jarige loser die nog steeds bij zijn ouders woont. Altijd had hij wel een reden om nog bij paps en mams te blijven hangen. Helaas hebben zijn ouders inmiddels schoongenoeg van hem, maar ze kunnen hun zoon maar niet zover krijgen dat hij op zichzelf gaat wonen. Ze besluiten de aantrekkelijke en succesvolle Paula in te huren, die garandeert dat dat ze Tripp binnen niet al te lange tijd 'zelfstandig' kan maken.

    1. Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan (2006)

    04 Borat

    Maar de kers op de bedorven taart is deze prent. Dit moet de meest schokkende naakt-scène zijn uit de geschiedenis van de naakt-scènes. In Borat zien we een naakte Sacha Baron Cohen die de naakte tientonner Ken Davitian te lijf gaat. Het resultaat is al zo wansmakelijk als de verkrachte covers van Kate Ryan. Het filmpje was wél beschikbaar op het net, te bekijken op eigen risico.

    ***Related Posts***
    08/09/2011: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2009
    03/01/2009: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2008
    26/11/2008: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2007
    05/03/2008: Top 10 Meest Verontrustende Naaktscènes
    14/12/2006: Top 10 Beste Naaktscènes uit 2006

  • The Departed (2006) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Martin Scorsese wint op zondagavond 25 februari 2007 de Oscar voor beste regie voor The Departed (2006). Dat lijkt nú al quasi zeker. De enige concurrentie zou nog kunnen komen van die andere krasse knar Clint Eastwood (Flags of Our Fathers en Letters from Iwo Jima) of van één van de Mexicanen (Alfonso Cuaron voor Children of Men of Alejandro Gonzalez Innarritu voor Babel). Toch zou ik mijn geld volledig op Marty zetten en daar zijn twee redenen voor.

    the_departed_2006_blu-ray.jpg

    Ten eerste: ondanks zijn rijk gevulde palmares (en zijn 5 nominaties voor The Aviator, Gangs of New York, Raging Bull, The Last Temptation of Christ en Goodfellas) heeft Scorsese nog nooit de Oscar voor beste regisseur in ontvangst mogen nemen. Ook de leden van The Academy moeten stilaan beseffen dat dit een grote vergissing is. En ten tweede: The Departed is gewoon één van de betere films van het afgelopen jaar. Het is misschien niet de állerbeste van Scorsese (dat blijft wat mij betreft Taxi Driver), maar een goede Scorsese is nog altijd stukken beter dan een briljante Uwe Boll (gesteld dat je de woorden briljant en Uwe Boll in één adem kan noemen natuurlijk).

    Korte inhoud: Frank Costello (Jack Nicholson) is de koning van de onderwereld in Boston, niets gebeurt in de stad zonder dat de gangster er persoonlijk zijn toestemming voor geeft. De plaatselijke autoriteiten zouden Costello natuurlijk maar wat graag achter de tralies zien en bereiden hun aanval en de bijbehorende arrestaties minutieus voor. Maar Costello en zijn troepen zijn de staatspolitie telkens net één stapje voor waardoor het besef groeit dat de crimineel een mol (Matt Damon) heeft bij de politie. Wat Costello echter niet weet, is dat er ook een undercover-agent (Leonardo DiCaprio) is geïnfiltreerd in zijn dichte omgeving die op zijn beurt informatie doorspeelt aan de politie. Er ontstaat een bloedstollend kat- en muisspelletje tussen beide kampen waarin beide mollen elkaar proberen te ontmaskeren.

    The Departed is een remake van de populaire Aziatische film Infernal Affairs (2002) waarvan er ondertussen al twee sequels gemaakt zijn. Martin Scorsese heeft de actie van Hong Kong overgeplaatst naar Boston. Maar geen nood want, net als in Hong Kong, blijkt ook in het grauwe Boston de misdaad welig te tieren. Ik heb Infernal Affairs nooit gezien dus ik weet niet in hoeverre Scorsese trouw is gebleven aan de originele film, maar ik kan mij inbeelden dat de regisseur niet heeft gekozen voor een remake die scène per scène hetzelfde is aan het origineel.

    In meer dan één opzichten doet het vertrekpunt van The Departed denken aan dat van The Untouchables (1987) van Brian De Palma. Frank Costello is een moderne versie van Al Capone, beiden heersen - meer nog dan de politie - over hun stad (Boston vs Chicago), hebben een paar steekjes los en worden gespeeld door iconische acteurs (Jack Nicholson vs Robert De Niro). In beide films plannen de autoriteiten een aanval om de lokale topgangster aan te houden maar wachten ze nog op de ultieme misdaad om tot actie over te gaan. En zowel in The Departed als in The Untouchables wordt een groentje belast met het onderzoek (Sullivan vs Elliot Ness). De uitwerking van beide films is (natuurlijk) anders.

    the departed,martin scorsese,jack nicholson,matt damon,leonardo dicaprio,infernal affairs,the untouchables,mark wahlberg,martin sheen,alec baldwin,ray winstone,vera farmigathe departed,martin scorsese,jack nicholson,matt damon,leonardo dicaprio,infernal affairs,the untouchables,mark wahlberg,martin sheen,alec baldwin,ray winstone,vera farmigathe departed,martin scorsese,jack nicholson,matt damon,leonardo dicaprio,infernal affairs,the untouchables,mark wahlberg,martin sheen,alec baldwin,ray winstone,vera farmiga
    © 2006 Warner Bros.

    In zijn indrukwekkende cast heeft Martin Scorsese half mannelijk Hollywood weten op te trommelen. De cast van The Departed is dan ook een perfecte mix tussen jong (aanstormend) talent (Leonardo DiCaprio, Matt Damon en Mark Wahlberg) en gevestigde waarden (Jack Nicholson, Martin Sheen, Alec Baldwin en Ray Winstone). Bij de acteurs zijn er twee grote redenen om naar The Departed gaan te kijken: Leonardo DiCaprio en Jack Nicholson. DiCaprio slaagt erin Matt Damon van het scherm te spelen en dat is een prestatie want Damon staat nooit slecht te acteren.

    Jack Nicholson van zijn kant kan zich in de rol van Frank Costello helemaal uitleven en maakt van de maffiabaas een heerlijk creepy, volstrekt genadeloze en immorele figuur. Bijwijlen doet Frank Costello denken aan Jack Torrance uit The Shining (1980) van Stanley Kubrick. Typerend voor de figuur Frank Costello is hoe hij schijnbaar achteloos vol bloed een bar binnenstapt en aan de stomverbaasde barman een zwabber vraagt. DiCaprio en Nicholson lijken net als Scorsese eveneens grote kanshebbers op een Oscarbeeldje.

    the departed,martin scorsese,jack nicholson,matt damon,leonardo dicaprio,infernal affairs,the untouchables,mark wahlberg,martin sheen,alex baldwin,ray winstone,vera farmigathe departed,martin scorsese,jack nicholson,matt damon,leonardo dicaprio,infernal affairs,the untouchables,mark wahlberg,martin sheen,alex baldwin,ray winstone,vera farmigathe departed,martin scorsese,jack nicholson,matt damon,leonardo dicaprio,infernal affairs,the untouchables,mark wahlberg,martin sheen,alex baldwin,ray winstone,vera farmiga
    © 2006 Warner Bros.

    Een belangrijke rol is weggelegd voor Vera Farmiga die de psychiater Madolyn speelt. Zij is de verbinding tussen de personages van DiCaprio en Damon. Deze laatste ontmoet ze het eerst en al vrij snel krijgen de twee een relatie. Wanneer daarna ook DiCaprio op consultatie komt, voelt ze zich ook tot hem aangetrokken en van het ene komt al snel het andere. Hierdoor ontstaat een driehoeksrelatie waarin noch Damon noch DiCaprio van elkaar weten dat zij erin betrokken zijn. De psychiater ontpopt zich al snel tot de enige vertrouwenspersoon van DiCaprio wat op het einde leidt tot een dramatische bewustwording dat niet Damon ‘the good guy’ is maar wel DiCaprio (Costigan).

    Het is in dit soort scènes dat blijkt dat The Departed gemaakt is door een topregisseur. Scorsese bouwt de spanning scène per scène geleidelijk op en laat deze dan genadeloos los bij voorkeur op momenten wanneer je het niet (meer) verwacht (bv. zoals wanneer Costigan uit de lift stapt wanneer hij Sullivan gijzelt). Andere hoogtepunten in de film zijn de introductie van Frank Costello, de afrekening van Queenan in het gebouw in Wash Street, de achtervolging van Sullivan door Costigan in het nachtelijke Boston en de laatste scènes met de uiteindelijke ontknoping). Ook de toenemende wanhoop en verbijstering van Costigan bij het geweld van Costello en de vrees dat de maffiabaas hem zal ontmaskeren, wordt gedurende de film knap getoond. Dit is zowel de verdienste van Scorsese als die van DiCaprio.

    Ondanks de speeltijd van ruim 2,5 uur verveelt The Departed nooit. Het scenario zit clever in elkaar, eerst krijg je ruim de tijd om de verschillende personages en hun achtergrond te leren kennen. Vooral Costigan en Sullivan worden uitgebreid voorgesteld voordat ze infiltreren bij respectievelijk de bende van Costello en de Boston staatspolitie. Na de introductie werken beide mollen zich in hun omgeving in waarna een spannende klopjacht begint om elkaar te ontmaskeren. Eventueel had de film een half uur korter gekund maar echt storen doet de lengte dus nooit.

    Conclusie: The Departed is een meer dan uitstekende misdaadfilm met een sterk scenario, goede regie en knappe vertolkingen van de hele cast. Eén van de films van 2006, helaas te laat uitgekomen voor mijn eindejaarslijstje.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 28 december 2006

     

    *** The Departed trailer ***

  • The Departed, TCM: The Beginning & The Illusionist poster

    Pin it!

    Hier zijn een aantal nieuwe posters van films die reeds werden besproken op deze filmblog. Te beginnen met vier nieuwe exemplaren van The Departed (2006) in decompositie stijl. De keuze van het lettertype zorgt er bijna voor dat de titel onleesbaar wordt en dat we naar puzzelstukjes staren van gezichten. Een interessante aanpak gezien The Departed - gebaseerd op de geniale film Infernal Affaires (2002) - op de eerste plaats een karakterfilm is. Het zijn personages met verschillende motieven en agenda’s die net zoals puzzelstukjes na verloop van tijd een beeld vormen van wie deze figuren eigenlijk zijn. De foto’s zijn ook grauw en korrelig, alsof het foto's zijn die werden uitvergroot of gekopieerd van een krant. Dit maakt de personages des te intrigerender en helpt de grimmige misdaadsfeer van de film ondersteunen.

    The DepartedThe Departed: Jack NicholsonThe Departed: Leonardo DiCaprioThe Departed: Matt Damon
    © 2006 Warner Bros.

    Dit is trouwens de eerste keer dat Martin Scorsese werkt met Jack Nicholson. Het had wat overtuigingswerk nodig van Scorsese en DiCaprio om Nicholson aan boord te krijgen. Jack ging in op het voorstel om de villain Frank Costello te spelen en hiermee te breken met zijn imago van de laatste jaren als comedy-acteur. De departed-trailer belooft in ieder geval een interessante remake op te leveren. Op 8 november 2006 bij ons in de zalen.

    The DepartedThe Departed: Jack NicholsonThe Departed: Leonardo DiCaprioThe Departed: Matt Damon
    © 2006 Warner Bros.

    Een andere nieuwe poster is die van The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (2006), de prequel op TCM net zoals we ons binnenkort ook mogen verwachten aan de Hannibal Lecter prequel Behind the Mask (2007). Toen ik voor het eerst deze TCM-trailer zag had ik er een goed gevoel bij en verwacht ik ook iets meer horror dan die vorige TCM remake (2003). De nieuwe affiches zijn ook iets grimmiger en twisted. Op deze zien we Leatherface zijn kettingzaag koesteren, met evenveel liefde als een muzikant voor zijn viool. Het is op zich een teder beeld, maar het onscherpe gezicht verraad een gekwelde geest. De film komt bij ons uit op 1 november 2006.

    Last but not Least de nieuwe poster van The Illusionist (2006) met Edward Norton in de hoofdrol. De poster heeft iets weg van de affiches die begin 1900 werden gebruikt door allerhande illusionisten zoals Houdini. We zien letters, en die letters vormen een lichaam. Relevant voor een illusionist en heel sober, maar verder niets bijzonders op aan te merken, was het niet dat The Illusionist zijn titel verkapt in stukken net zoals de posters van The Departed en een gelijkaardige Serifa-typo gebruiken. De trailer van deze film heeft dan weer veel mee van The Prestige (2006). Twee films die hetzelfde terrein bewandelen. Hoe dan ook ligt mijn interesse eigenlijk meer in The Illusionist. De personages lijken mij iets authentieker te zijn en de sfeer iets beklemender. De film komt bij ons uit eind 2006.