it

  • Fox bedenkt zich en reshoot de helft van The New Mutants

    Pin it!

    Normaal had de comic-adaptatie The New Mutants (2018) volgende maand moeten uitkomen, maar de film zal nog een jaartje op zich laten wachten gezien Twentieth Century Fox heeft beslist om 50% (!) van de film te reshooten. En dit niet omdat ze niet tevreden zijn met het werk van regisseur Josh Boone, maar wel omdat ze het over een andere boeg willen gooien.

    the_new_mutants_2019_poster.jpg

    Korte inhoud: Vijf jonge mutanten ontdekken hun speciale gaven terwijl zij tegen hun wil zitten opgesloten op een geheime basis. Ze moeten hun gevaarlijke krachten controleren. Ze zijn er niet op uit om de wereld te redden, de enigen die ze willen redden zijn zichzelf; zij vechten om te ontsnappen aan hun zonden uit het verleden.

    Back in the days ging Boone aankloppen bij de X-Men producer Simon Kinberg met een horrorscript die hij had geschreven samen met Knate Lee gebaseerd op hun comic-versie die ze hadden gemaakt met de karakters uit de New Mutants. Kinsberg was meteen verkocht maar voor Fox ging dit echter allemaal een stap te ver en besloot om zelf scenaristen aan te trekken die van het script een soort PG-13 film konden maken die zich bevond tussen een John Hughes en een Stephen King film.

    Dit was het eerste grote wapenfeit voor Boone, dus hij ging niet clashen met de studio en besloot dan maar in te gaan op de wens. De productie ging in de zomer van 2017 van start met een zo goed als nieuw script. In september van 2017 – wanneer de productie bijna zo goed als afgerond was, kwam het R-rated megasucces It (2017) in de zalen. En de maand erop was er een trailer voor The New Mutants die eigenlijk de schijn hoog hield dat het om een horrorfilm zou gaan…wat het dus niet was. De fans waren wel behoorlijk enthousiast om de eerste horror comic adaptatie te zien.

    Na heel wat screenings heeft Twentieth Century Fox nu misschien ingezien dat ze beter de regisseur hadden laten doen, want blijkbaar hebben ze hun doelpubliek compleet verkeerd ingeschat. Er is op heden nog geen productiebudget bekend voor de film maar dat zal in ieder geval een stuk in de lucht schieten, vermoedelijk ergens rond de 100 miljoen dollar. Boone en Lee hadden initieel het idee om hiervan een trilogie te maken, het zal afwachten worden of deze prent de 250 miljoen dollar grens zal kunnen overschrijden om nog maar break-even te zijn. De release wordt nu vooruitgeschoven naar augustus 2019.

     

    *** X-Men: The New Mutants trailer ***

    Categories: Clash, Comics 2 comments
  • Red Sparrow (2018) ** recensie

    Pin it!

    Ook Jennifer Lawrence is going blond and naked met haar nieuwe Red Sparrow (2018). En daarmee verwijs ik niet alleen naar Atomic Blonde (2017) - wat bijna dezelfde film is maar met een andere actrice en verhaalgewijs toch stukken beter - maar tevens het feit dat een actrice haar 'sex-appeal' gebruikt om te scoren bij het publiek. En wanneer heeft dit voor een actrice echt haar carrière geholpen met misschien Sharon Stone als enige uitzondering.

    red_sparrow_2018_poster.jpg

    Korte inhoud: Dominika Egorova (Jennifer Lawrence) probeert te overleven in de bittere bureaucratische realiteit waaruit de hedendaagse Russische geheime diensten bestaan. Ze wordt tegen haar wil gerekruteerd om informatie over de Amerikaanse inlichtingendiensten in te winnen. Hiervoor zijn alle middelen toegestaan. Ze moet de CIA-agent Nathaniel Nash (Joel Edgerton) verleiden en de twee staan al snel lijnrecht tegenover elkaar. Haar opdracht wordt bemoeilijkt wanneer ze binnen de CIA gerekruteerd wordt om een verrader in Washington te vinden.

    De regisseur van de film, Francis Lawrence (The Hunger Games 2-3-4, Constantine, I Am Legend), heeft wereldwijd aan journalisten gevraagd de plot spoilers in reviews te mijden, iets wat we zullen doen. Je zal er wel 2u en 20 minuten voor over moeten hebben want het duurt allemaal tergend lang. Het was duidelijk dat Lawrence een hedendaagse Alfred Hitchcock film wou maken, maar het werd uiteindelijk een Brian De Palma derivaat. En dan niet meteen de Brian de Palma van The Untouchables of Scarface, maar eerder deze van Femme Fatale en Passion. De film is gebaseerd op de roman van Jason Matthews en in scenario-vorm gegoten door de talentvolle Justin Haythe (A Cure For Wellness, Revolutionary Roads, The Clearing). Toch vermoed ik dat dit verhaal net iets beter leest dan wanneer je er moet naar kijken, want zowat alles in deze prent komt zeer ongeloofwaardig over.

    Laten we misschien beginnen met het hoofdpersonage waarvan we moeten geloven dat ze zich in een mum van tijd ontpopt van bekende ballerina tot één van de slimste spionnen ooit. Het blijkt tevens geen doetje want ze schrikt er niet voor terug om 2 mensen kreupel te slaan of het vel van iemands been af te peelen. Haar been wordt tevens in het begin vreselijk gebroken, maar op één of andere manier zien we haar al snel moeiteloos stappen 'op hakken' en zwemmen in een olympisch zwembad. Slechts één iemand op aarde kan zoiets en dat is Tom Cruise en hij is duidelijk een Scientology-alien. Ze krijgt ook nog eens een blauw oog, en ook deze make-up gaat snel af. En indien de regisseur voldoende Hitchcock films had gezien zou hij hebben geweten dat zijn karakters bijzonder genuanceerd en complex in mekaar steken, en vrij logische daden stellen. Hier zien we een ballerina die zonder we erbij stil staan verandert in een geslepen spionne die haar benen opent en klaar om genomen te worden door een man in een overvolle zaal. Ook al duurt de film meer dan twee uur, heb je de indruk dat je ergens een kwart levensverhaal hebt gemist.

    Dat Jennifer zich ook volledig bloot geeft voor DIT mager script en tevens een film gemaakt door Francis Lawrence is voor mij ook een raadsel. Van Nicole Kidman in Eyes Wide Shut (1999) kan ik het nog begrijpen. Francis heeft Jennifer zelfs niet gecast in Hunger Games, deze beslissing werd genomen door regisseur Gary Ross. En in deze film gaat de actrice wel heel ver met naakt scènes, twee verkrachtingsscènes en nog een sekssène. Erotisch kan je de film nooit echt noemen, terwijl dit echt wel de bedoeling was. De hoofdreden waarom de film niet erotisch is, heeft voor een groot stuk te maken met het feit dat we als kijker niet echt betrokken zijn met het verhaal. We zullen als Belgische kijkers waarschijnlijk een stuk afgeleid zijn door de iet wat houterige vertolking van Matthias Schoenaerts die veel meer in zijn mars heeft dan wat hij hier laat zien. Red Sparrow zit wel vol met klasbakken, zoals Jeremy Irons, Ciarán Hinds, Charlotte Rampling, Joely Richardson en Mary-Louise Parker, maar wanneer het verhaal niet goed zit gaat alles toch snel beginnen vervelen. Dit project had al in 2013 gemaakt moeten worden, maar verschillende regisseur kwamen in aanmerking (Darren Aronofsky, David Fincher) maar uiteindelijk werd het Francis.

    red_sparrow_2018_pic02.jpgred_sparrow_2018_pic01.jpgred_sparrow_2018_pic03.jpg
    © Twentieth Century Fox Film Corporation

    Ja, het is de zoveelste spy thriller met een vrouw als getraind moordwapen. Het grootste verschil is dat we haar niet zien trainen in een vechtkamp. Deze keer wordt ze onderwezen in de kust van de verleiding. Basically, sleep-with-the-guy-then-slit-his-troat aanpak, of hoe het karakter zelf verwoord in de film: de hoeren-school. En dat kon wel werken voor een Basic Instinct achtige thriller, hier zit je qua intrige wel wat op je honger. Atomic Blonde is een gelijkaardige prent, maar met zoveel meer vernuft en flair, dat de makers waarschijnlijk hebben gevloekt toen ze deze film plots zagen opduiken in de bioscoop.

    Kortom, de bedoeling van deze Red Sparrow is om terug te keren naar de film noir periode waarin intrige een grote rol speelt en de actiescènes op de achtergrond verdwijnen. Het spijtige is dat je nooit echt voeling krijgt met het hoofdpersonage - of zelfs met de nevenpersonages zoals de vreselijk verkeerd gecaste Joel Edgerton - en dat je ook niet meteen haar motieven volledig kan vatten. Lawrence is een moedige actrice en heeft ook geen schrik van een uitdaging, zoals haar rol in Mother! (2017), maar hier heeft ze denk ik wel iets van een verkeerde gok gemaakt. Anderzijds blijft ze wel, in tegenstelling tot bijvoorbeeld een Jessica Chastain, een publiekslieveling. Ook al kan die status veranderen. Jennifer heeft 3 flops op haar naam staan (Serena, Joy en Mother!), laten we hopen dat dit niet de vierde wordt. Red Sparrow komt uit op 28 februari 2018.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 23 februari 2018

     

    *** Red Sparrow trailer ***

  • It (2017) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Volgende week woensdag (24 januari 2018) komt één van de meest succesvolle horrorfilms ooit op DVD en Blu-ray, met name de Stephen King verfilming It (2017). Het leek op het juiste moment te vallen, naast het tweede seizoen van de succesvolle serie "Stranger Things" die ook al draaide rond tieners.

    it_2017_poster02.jpg

    Korte inhoud: 'It' volgt een groep kinderen, beter bekend als de 'Losers club', in het kleine stadje Derry, Maine. Op een dag wordt het stadje geterroriseerd door het bloeddorstigste monster It dat het elke 27 jaar op de kinderen voorzien heeft. Dit monster, dat de vorm van een clown genaamd Pennywise (Bill Skarsgård) aanneemt, komt lijnrecht tegenover het groepje kinderen te staan dat er alles aan zal moeten doen om hem te verdrijven.

    De originele It (1990) (net 27 jaar geleden - zal wel geen toeval zijn) was eigenlijk een wat vervelende en weinig inspirerende tv-adaptatie, maar deze nieuwe adaptatie is echt een horrorfilm die verdomd goed in mekaar steekt. Meer nog, het één van de betere horrorfilms van de laatste 5 jaar, en dat heeft voor een groot stuk te maken met de feilloze regie van het nieuwe horror-icoon Andy Muschietti die eerder al indruk maakte met de horrorprent Mama (2013). Hij weet als geen ander een perfecte balans te brengen tussen het coming-of-age drama en de onversneden Stephen King gruwel, en respecteert volledig de ziel van de auteur van het boek. Er zijn al heel wat Stephen King verfilmen geweest die niet om aan te zien zijn (The Mangler, Graveyard Shift, Silver Bullet, Cat's Eye, Needful Things, Dreamcatcher,...), maar deze film mag gerust in het rijtje komen van de geslaagde adaptaties (The Shining, Carrie, The Dead Zone, The Shawshank Redemption, Misery).

    En zoals zo vaak zijn de vertolkingen van de acteurs datgene wat een kijker in het verhaal kan meesleuren. En hier was het geen evidente zaak, want het eerste gedeelte draait rond pubers. En in deze film heeft elk kind, net zoals in The Goonies (1985) of die andere Stephen King film Stand by Me (1986), een eigen persoonlijkheid en karaktertrek. En wat opviel is dat scenarist Gary Dauberman deze film ook in de jaren 80 heeft gezet en dus niet in de jaren 50 zoals in het boek, een juiste beslissing wat mij betreft.

    Elk van de acteurs laat geen enkele steek vallen, te beginnen bij de hoofdacteur Jaeden Lieberher in de rol van Bill, die fysiek en psychologisch nog steeds het zware verlies draagt van zijn jongere broertje Georgie (Jackson Robert Scott). Dit wordt nog eens extra in de verf gezet door het feit dat zijn personage stottert. Toch ontpopt hij zich al vrij snel tot de leider van de "Losers Club". Daarnaast hebben we de slimme en over-voorzichtige Eddie Kaspbrak, gespeeld door Jack Dylan Grazer. Hij is stukken minder heldhaftig als Bill en biedt een perfect tegengewicht. Richie Tozier gespeeld door Finn Wolfhard is de grappigste van de bende en hij zorgt voor heel wat comic relief, en deze komt nooit gedwongen over.

    it_2017_pic03.jpgit_2017_pic02.jpgit_2017_pic01.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Het iets dikkere jongetje die al een tijd lang bezig is met het onderzoek naar de mysterieuze verdwijning van kinderen in hun stadje is Ben Hanscom, gespeeld door Jeremy Ray Taylor. En dan zijn er nog het zwarte jongetje Mike Hanlon (Chosen Jacobs) en het joodse jongetje Stanley Uris (Wyatt Oleff). Het enige meisje van de bende werd briljant vertolkt door Sophia Lillis. Bill heeft meteen een oogje op haar en hun flirt lijkt bijzonder veel op de flirt in The Goonies tussen Sean Astin en Kerri Green.

    Zelfs de villains in deze film zijn zo goed gecast. Kwajongen Henry Bowers gespeeld door Nicholas Hamilton leek bij momenten als de jongere bully versie van Kiefer Sutherland. En uiteraard is er de vertolking van Bill Skarsgård als de killer clown die enige tijd zal blijven nazinderen. Ik hoop in ieder geval dat hij zal terugkomen en dat ze geen oudere versie van hem nemen voor de volwassen-cast. Pennywise had eerst vertolkt moeten worden door Will Poulter (Revenant, Maze Runner) onder de regie van Cary Fukunaga (True Detective s1), maar hij clashte met de studio over "creatieve meningsverschillen" en werd vervolgens vervangen. Uiteindelijk bracht deze switch enkel maar positieve zaken, want Bill Skarsgård was geknipt voor de rol met zijn 1m91 van lengte en zijn oogbollen die net iets uit elkaar staan. Het was tevens geen gemakkelijke taak om in de voetsporen te treden van de vorige Pennywise gespeeld door Tim Curry.

    it_2017_pic05.jpgit_2017_pic04.jpgit_2017_pic06.jpg
    © 2017 20th Century Fox, All rights reserved.

    Het is een R-rated film, en kinderen worden in deze film zwaar mishandeld of vermoord. En toch is het nooit echt gory. Daar ligt het verschil tussen een regisseur als Andy Muschietti, die in tegenstelling tot bijvoorbeeld een Eli Roth, kiest voor subtiliteit en vaak is deze terreur des te doeltreffender. Er zijn dan ook een paar horror-scènes die in het boek stonden verwijderd uit de filmversie (zoals het kind wiens rug breekt en in het toilet wordt getrokken). Toch is deze adaptatie meer schrikwekkender dan de vorige. Het is wat mij betreft nu al uitkijken naar deel 2.

    Op de Blu-ray van It vinden we heel wat making of filmpjes alsook deleted scenes. Spijtig genoeg geen audio-commentaar van de regisseur.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 7 september 2017

     

    *** It trailer ***

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2017

    Pin it!

    Er zijn gewoon te veel goede film in 2017 dat we ze onmogelijk allemaal in één lijst van 10 konden stoppen. We hebben dan maar de voorkeur gegeven aan de film die de grootste impact op ons heeft gehad. Wat betreft de Vlaamse producties is het dan toch niet zo een jaar geweest waar we achterover zijn gevallen.

    Op vlak van de recettes was 2017 toch een tegenvaller voor de filmstudio’s, met een pak teleurstellende box-office cijfers van films waarvan heel wat meer was verwacht. Ik denk dan aan King Arthur: Legend of the Sword (2017), Mother! (2017), The Dark Tower (2017) en War for the Planet of the Apes (2017). Ondanks het feit dat de ticketprijs in de States ongeveer 30 cent duurder was tegenover vorig jaar, is er een verlies van bijna 3%. Ook wereldwijd was er een terugval van zowat 1 miljard dollar, en dat was allemaal te danken aan de teleurstellende zomerblockbusters, met een 14,7% verlies ten opzichte van 2016. Los van de cijfers, had 2017 op kwalitatief vlak bijzonder veel te bieden en hier is onze Top 10.

    The Best Movies of 2017

    10. Ma Vie de Courgette (2017) Claude Barras

    Sinds Pixar is overgenomen door Disney heb ik zowat gemerkt dat heel wat producties een beetje draaien op automatische piloot. Dat is iets wat je niet kan zeggen van deze Zwitsers-Franse animatiefilm Ma Vie de Courgette (My Life as a Zucchini), een bijzonder knappe, hartverwarmende en tevens donkere stop-motion animatiefilm over een jongetje van 10 die in een weeshuis geplaatst wordt na het overlijden van zijn moeder. Het is een sociaal drama à la gebroeders Dardenne, maar heeft wel iets opbeurend. Een pareltje die verwondering, hoop en vreugde weet te vinden in een wereld die gemeen en hard is.

    10_ma_vie_de_courgette_best_movie.jpg

    9. Get Out (2017) Jordan Peele

    Oh ja, Get Out is overroepen en is niet het meesterwerk die er sommigen van willen maken. En toch kan ik er niet omheen deze prent een plaats te geven in onze Top 10 omwille van zijn vermogen om het grappige te mengen met het angstaanjagende, zonder dat de film plat op zijn gat valt. Het is een horror-rollercoaster, en één met een dun laagje maatschappij kritiek. Het is tevens een verdomd goed gemaakte film, die voor een habbekrats is gemaakt (4,5 miljoen) en zowat 254 miljoen opbracht, met ijzersterke vertolkingen en een knap script.

    9_get_out_best_movie.jpg

    8. It (2017) Andy Muschietti

    En als je van een box-office succes spreekt dan kan je niet omheen It te vermelden. Deze Stephen King adaptatie is zowat de meest succesvolle horrorfilm ooit geworden. Een film valt op staat met je acteurs (iets wat Luc Besson nog moet leren maar ik kom hier later op terug), en dat is zeker het geval met deze prent. Stuk voor stuk briljante vertolkingen van een cast bestaande uit tieners, en als kers op de taart een angstaanjagende Bill Skarsgård als de gruwelijke clown. De film vergroot de gruwel in het klassieke verhaal van Stephen King zonder de ziel van het boek te verliezen. Het is tevens één van de weinige adaptaties die Stephen King goed vond.

    8_it_best_movie.jpg

    7. A Ghost Story (2017) David Lowery

    A Ghost Story is het soort film die me dagenlang heeft bezig gehouden, en niet zozeer omwille van zijn visueel vertier maar wel omwille van de betekenis van de film en de trip die de regisseur via deze film met ons maakt. Het is misschien niet voor iedereen, vooral niet diegenen die op zoek zijn naar snelle opwinding, maar het is wat ons betreft een wonderbaarlijk en poëtisch relaas over het leven na de dood en het menselijke verlangen met een filosofische grondlaag. Mochten jullie ook al eens gehoord hebben van de term ontologie of het werk van Jacques Derrida zal deze prent nog een extra dimensie geven. In tegenstelling tot een film als Mother! hebben we hier niet alleen maar een theoretische benadering, maar het is fantasierijk en onverwacht emotioneel in zijn weergave van de vergankelijkheid van het leven.

    7_a_ghost_story_best_movie.jpg

    6. Lady Bird (2017) Greta Gerwig

    Dat 2017 in het teken staat van de vrijgevochten vrouw die haar plaats in de maatschappij bevestigt en zich losrukt van de mannelijke dominantie kan niemand ontkennen, en een film als Lady Bird zet dat fenomeen enkel maar in de verf. De film is teven geschreven en geregisseerd door een vrouw, die wat ons betreft toch wel wat erkenning mag krijgen op de komende award ceremonies. Lady Bird is een opwindende en goed gemaakte coming-of-age-drama, met zowel emotioneel pakkende als grappige momenten, sterke dialogen en bijzonder knappe vertolkingen, zonder te vervallen in banale sentimentaliteit.

    6_lady_bird_best_movie.jpg

    5. Baby Driver (2017) Edgar Wright

    Ik heb een licht vermoeden dat Baby Driver een beetje aan de kant geschoven zal worden de komende maanden omwille van de aanwezigheid van Kevin Spacey, maar niet alleen is dit één van de beste musical/muziekfilms van de laatste jaren (sorry voor La La Land) maar ook Spacey zet hier wederom een fantastische rol neer. Deze prent is volgepropt met ongelofelijke achtervolgingen op een pulserende soundtrack met een vlijmscherpe montage en een uitzinnig knappe choreografie. Komt daar nog bij dat deze prent niet alleen bijzonder grappig is, buitengewoon leuke karakters heeft, maar tevens een hart op de juiste plaats. Dit is een popcorn film met een soort art house vibe.

    5_baby_driver_best_movie.jpg

    4. Wonder Woman (2017) Patty Jenkins

    Ik zei toch dat 2017 in het teken staat van de vrouw, en ook deze Wonder Woman is hiervan de bevestiging. Atomic Blonde had tevens ook in deze lijst kunnen staan, ook al is deze comic adaptatie toch net iets meer indrukwekkend, vooral omdat NIEMAND hier echt iets van had verwacht. Deze comic was net iets te bespottelijk om te vertalen naar een live action film en het personage net iets teveel van een sekssymbool. Toch maakte Jenkins hier één van de beste superhero films, om niet te zeggen dé beste met een vrouwelijke hoofdrol. Gal Gadot brengt een perfecte mix van moed in het slagveld en ongecompliceerde barmhartigheid, en belichaamt een heldin die we als kijker al lang op hebben zitten wachten.

    4_wonder_woman_best_movie.jpg

    3. Dunkirk (2017) Christopher Nolan

    De grote kanshebber om Beste Film van het jaar te worden bij de Oscars is toch wel deze Dunkirk, en voor een stuk terecht. Nolan is één van de beste regisseurs in Hollywood en hij weet perfect waar hij zijn camera moet zetten om ons onder te dompelen in deze WO2 film. En zelden waren films over een aftocht zo heroïsch als deze. De enige kritiek die er was kwam van muggenzifters die vonden dat de ene soldaat het verkeerde hoedje droeg, of dat er te weinig soldaten van Arabisch/Afrikaanse origine te bespeuren vielen. Toch werd de film op handen gedragen door pers en publiek, en bracht 526 miljoen op wereldwijd, de grootste recette voor een WO2 film ooit.

    3_dunkirk_best_movie.jpg

    2. Blade Runner 2049 (2017) Denis Villeneuve

    Een film die niet door iedereen is gesmaakt is deze Blade Runner 2049, die een toch wel een teleurstellende bioscoop-release had. De film brengt niet alleen datgene wat je verwacht van een Blade Runner sequel, maar graaft ook meer in de psyche van androids en laat ons onderduiken in een fascinerende wereld van levensechte holograms, desolatie en hypnotiserende plekken en goddelijke tempels. Het is een aanlokkelijke mix van artistieke en blockbuster gevoeligheden die de tand des tijds zullen weerstaan, net zoals zijn baanbrekende voorganger.

    2_blade_runner_2049_best_movie.jpg

    1. Logan (2017) James Mangold

    Maar de grootste verrassing van het jaar was toch wel deze Logan, misschien wel de eerste comic adaptatie die voelde als een echt volwassen western-drama. Het soort film waar de fans op zaten te wachten. Het acteerwerk, en dan in het bijzondere van Hugh Jackman - tevens ook van de kleine Laura gespeeld door Dafne Keen - was van die aard dat we zin hadden om elk van die personages te willen volgen. Spijtig genoeg komt er een einde voor heel wat karakters en de emotionele impact kan zelfs voor een traan zorgen. Zo intens in deze prent. Logan is een film die thema's als leven en dood, de zin van het leven, de relatie tussen zoon/dochter en vader, afwisselt met gewelddadige actie-sequenties die ons naar adem doen snakken.

    1_logan_best_movie.jpg

    The Worst Movies of 2017

    10. Alien: Covenant (2017) Ridley Scott

    Zoveel talent voor en achter de camera, zo veel middelen die voorhanden waren om deze franchise tot een goed einde te brengen, en op het einde van de rit hebben we een ‘meh’ gevoel bij Alien: Covenant. Prometheus was al een moeilijk te verkopen project, maar het had op z’n minst de potentie om uit te groeien tot iets beloftevol. Deze sequel is het bekijken nauwelijks waard. Wat ben je met mooie fotografie en diepgaande ideeën over creatie, als de karakters en het verhaal je nauwelijks kunnen boeien. Dit is een dure onderneming geweest om een backstory te creëren voor een classic sci-fi horrorfilm … die eigenlijk geen backstory nodig had. A waste of time, energy, money and talent. Ondertussen zit Ridley al op tram 8, misschien had hij maar beter zijn tijd gestoken in andere filmprojecten.

    10_alien_covenant_worst_movie.jpg

    9. The Dark Tower (2017) Nikolaj Arcel

    De film It van Stephen King zit in onze Top 10 Beste films, deze Stephen King verfilming waar zowat iedereen heel wat meer van had verwacht, zit in de Worst Movies lijst. Het is een ware pijnhoop. Niks werkt, het voelt hoogdravend aan met buitengewoon ongelooflijke karakters. De regisseur is nu bezig met het schrijven van een miniserie. Eigenlijk hadden ze daarmee moeten beginnen, maar na deze film vermoed ik dat er weinig fans staan te springen om dit te zien. Idris Elba was ooit een interessante acteur, maar hij stapelt de ene flop na de andere op. Zelfs de actie avonturenfilm The Mountain Between Us (2017) met niemand minder dan Kate Winslet, is nauwelijks het bekijken waard.

    9_the_dark_tower_worst_movie.jpg

    8. Rings (2017) F. Javier Gutiérrez

    Elk jaar krijgen we een karrenvracht aan afschuwelijk slechte horrorfilms te zien, en dit jaar was het niet anders (Leatherface, The Crucifixion, Dark Signal, Amityville: The Awakening, …). De film die er toch een beetje uitstak qua stink-gehalte, was deze Rings, de zoveelste uitmelk-poging van Ringu (1998). Het is een incoherent samenraapsel van al datgene wat al in de vorige films ad nauseum werd geëxploiteerd. Het doet ook een poging de franchise te rebooten voor de nieuwe generatie, maar slaagt daar wonderwel nooit in. Als je dan nog werkt met een actrice die niet kan acteren, dan is uw carrière in Hollywood bij deze afgeschreven.

    8_rings_worst_movie.jpg

    7. Flatliners (2017) Niels Arden Oplev

    De originele film had zijn zwaktes, maar deze Flatliners slaagt erin om al datgene wat goed was in de originele film, om zeep te helpen. De film is nog saaier dan een aflevering van "Stalker". En nochtans is het concept nog steeds bijzonder interessant voor een hedendaagse thriller/horror, maar dan is er wel wat werk nodig om alles coherent en logisch te maken. Ik had de indruk dat zelfs de makers niet in de film geloofden. Kiefer Sutherland werd in eerste instantie gebruikt om een link te maken met de originele film, maar de plannen voor een sequel werden naar de prullenmand verwezen en zijn naam gewijzigd, omdat ze dachten dat 1.) niemand het origineel kende of 2.) het origineel niet goed vonden. Dat is een mooie basis voor een remake van een film die niemand kent en niemand wil zien, niet?

    7_flatliners_worst_movie.jpg

    6. Valerian and the City of a Thousand Planets (2017) Luc Besson

    Dat Valerian and the City of a Thousand Planets een flop werd hadden we op De Filmblog al een tijdje zien aankomen. Toch hadden we nooit gedacht dat de film ook nog eens zo slecht zou zijn. Visueel ziet het er indrukwekkend uit. Had dit een spotje geweest van 1 minuut voor een parfum, dan kreeg het van mij een spontane staande ovatie. Twee uur en 17 minuten was echter wel wat lang om naar twee houten planken te kijken, met name Dane DeHaan en Cara Delevingne. Zoals ik eerder zei met 'It', valt of staat een film met zijn acteurs en in dit geval was het een crash. Dane DeHaan was dit jaar tevens te zien Tulip Fever, een andere miserabele slechte film. Ik hoop dat studio’s eindelijk eens wijzer zullen worden in het kiezen van hun hoofdrolspelers.

    6_valerian_worst_movie.jpg

    5. The Mummy (2017) Christopher McQuarrie

    Hoe iemand een dergelijke franchise om zeep kan helpen met zoveel talent voor de camera en een onbeperkt productiebudget, blijft voor mij een mysterie. Toch is Christopher McQuarrie er in geslaagd om van The Mummy een zooitje te maken waarbij zelf de hoofdacteur op een zeker ogenblik niet meer wist welke toon hij moest aanhouden. Het resultaat is een behoorlijk oninteressant, zinloze en emotieloze promofilm voor een toekomstige monster franchise…die er echter niet snel komen.

    5_the_mummy_worst_movie.jpg

    4. Fifty Shades Darker (2017) James Foley

    De eerste film was al niet bijster goed, Fifty Shades Darker is dat nog minder. In Fifty Shades of Grey (2015) had je nog een gevoel dat Sam Taylor-Johnson nog een poging ondernam om er iets goed van te maken, maar dat was niet naar de zin van E.L. James, en er ontstonden conflicten tijdens de productie. In de sequel heeft Foley zijn cheque ontvangen voor de regie, maar volledige creatieve controle gegeven aan E.L. James, en het resultaat is eraan te zien: tenenkrullende dialogen, ordinaire glossy scènes, popsongs die de plot uitleggen, een onwaarschijnlijke helikopter crash met uiteraard soft erotische intermezzo’s.

    4_fifty_shades_darker_worst_movie.jpg

    3. Wolves at the Door (2017) John R. Leonetti

    De beste zaken uit deze Wolves at the Door waren gestolen uit het veel betere The Conjuring (2013), een film waar Leonetti het camerawerk voor heeft gedaan. Voor de rest is het ordinaire exploitation van een waar gebeurd drama, die het nodig vond bepaalde scènes op te smukken omdat de moord op zich nog niet dramatisch genoeg was. En denken dat Tarantino's versie van Charles Manson er binnenkort zit aan te komen, ik zit hier echt niet op te wachten.

    3_wolves_at_the_door_worst_movie.jpg

    2. Transformers: The Last Knight (2017) Michael Bay

    Tegenwoordig kan je geen Top 10 Worst Movies meer maken zonder een Michael Bay film. Hij trekt zich echter niet al teveel aan van de kritiek, gezien zijn films toch behoorlijk veel geld opbrengen. Indien de mensen voorgekauwde pulp willen verpakt met mooie fotografie en cgi, dan zullen ze dat krijgen. Toch draaide het anders uit want Transformers: The Last Knight kreeg tijdens rijn bioscooprun een flinke knauw in de recette. Zou de Aziatische markt er ondertussen ook achter zijn gekomen dat deze films eigenlijk geen ballen waard zijn?

    2_transformers_the_last_knight_worst_movie.jpg

    1. Justice League (2017) Joss Whedon

    Maar de hoofdvogel werd deze keer afgeschoten door Justice League, de puinhoop van Whedon en Zack Snyder die The Avengers van hun voetstuk had moeten wegblazen, maar zowaar nog slechter was dan Batman v Superman: Dawn of Justice. Ook al was deze DCU-film een goed half uur korter dan BvS - wat meteen ook de enige verdienstelijke kwaliteit was - is deze Justice League om van te huilen. Los van de slechte cgi, de zwakke en inspiratieloze villain, de bovenlip van Henry Cavill, de miserabele vertolkingen van Mamoa en Affleck, de honderd flauwe grappen van The Flash, het verschil in dramatische tonaliteit, de shots van de kont van Gal Gadot, … is de plot van deze prent eigenlijk de moeite niet om na te vertellen.

    1_justice_league_worst_movie.jpg

  • X-Men: The New Mutants, de eerste horror comic adaptatie

    Pin it!

    Je zou denken dat Marvel en Fox zich hebben vergist bij The New Mutants (2018) en het script van The Conjuring 3 verfilmd in plaats van een X-Men film. Maar dit is wel degelijk een adaptatie van de bestaande comic die in tegenstelling tot de X-Men comic net iets meer de kaart trok van het fantastische en tevens het demonische. Toch ben ik zelf niet helemaal overwonnen met deze eerste trailer, en lijkt het net iets teveel op een doorsnee haunted house horrorfilm, ook al ben ik benieuwd naar de eerste horror comic adaptatie.

    Korte inhoud: Vijf jonge mutanten ontdekken hun speciale gaven terwijl zij tegen hun wil zitten opgesloten op een geheime basis. Ze moeten hun gevaarlijke krachten controleren. Ze zijn er niet op uit om de wereld te redden, de enigen die ze willen redden zijn zichzelf; zij vechten om te ontsnappen aan hun zonden uit het verleden.

    the_new_mutants_2018_pic01.jpg
    © Twentieth Century Fox

    De film had eigenlijk X-Men: The New Mutants moeten heten maar blijkbaar hebben ze onlangs de X-Men laten vallen, waarschijnlijk omdat dit het gevoel zou geven dat dit een X-Men sequel zou zijn, wat het dus niet is. De film werd geregisseerd en in script gegoten door Josh Boone, die eerder het zeemzoeterige The Fault in Our Stars (2014) heeft gemaakt. En gezien we met It (2017) en Stranger Things (2017) zowat in de teenage-hype zitten, zou deze film wel eens een goede beurt kunnen maken aan de box-office. De regisseur zocht zijn inspiratie in One Flew Over the Cuckoo's Nest, The Shining, The Breakfast Club en A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors, ook al zie ik dat niet meteen in de trailer.

    In de hoofdrollen zien we Charlie Heaton (Sam Guthrie / Cannonball), Anya Taylor-Joy (Illyana Rasputin / Magik), Maisie Williams (Rahne Sinclair / Wolfsbane), Alice Braga (Dr. Cecilia Reyes), Henry Zaga (Sunspot / Roberto da Costa) en Blu Hunt (Danielle Moonstar / Mirage). En ja er zou ook een rol in de film zijn weggelegd voor James McAvoy als Charles Xavier. In april 2018 zou de film bij ons moeten uitkomen.

     

    *** The New Mutants trailer ***

  • 5 redenen waarom Mother! flopt aan de box-office

    Pin it!

    Zoals verwacht gaat It (2017) zijn weg verder om de meest succesvolle horrorfilm ooit te worden met 60 miljoen dollar tijdens zijn tweede weekend in de States. Dat was zowat het meest optimistische bedrag die de studio had verwacht in het eerste weekend. Ondertussen staat de teller op 372 miljoen dollar wereldwijd en de film moet nog uitkomen in China. En zoals verwacht zou Mother! (2017) hier ook gaan onder lijden. Paramount is ondertussen in het vuur gesprongen met een tirade dan Mother! eigenlijk datgene is waar het publiek om smeekt, en sleurde Netflix er ook nog eens bij.

    mother_box_office_flop.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing Belgium

    Toch had NIEMAND verwacht dat de film in zijn openingsweekend in de States slechts 7,5 miljoen dollar zou opbrengen, en dat met een brede release en hetzelfde productiebudget als It (+/- 35 miljoen dollar – te weinig voor een It remake en teveel voor een arthouse film). Met die 7 miljoen kunnen ze de 15 miljoen dollar vergoeding van Jennifer Lawrence nog niet eens betalen. Het zullen spannende tijden worden voor Paramount die na de teleurstellende Ghost in the Shell (2017) remake en de flauwe ontvangst van Transformers: The Last Knight, gehoopt hadden op een horror hit. Tevens, hecht niet al teveel geloof in hun opgestelde budget van 35 miljoen dollar. Deze film heeft véél meer gekost. (naast de 15 miljoen dollar voor Jennifer reken je nog eens 3-5 miljoen voor Ed Harris en Michelle Pfeiffer elk, nog eens 5 tot 7 miljoen voor Bardem en Aronofsky elk, en dan heb je nog de effectieve productiekosten niet gerekend)

     

    5 redenen waarom Mother! flopt

     

    1. Verkeerde marketing strategie

    Een prachtig voorbeeld van hoe een marketing-campagne een box-office in negatieve zin kan beïnvloeden heb je hier. De film werd omschreven als een horrorfilm die vergelijkbaar was met een soort Rosemary's Baby (1968). In deze peperdure media-campagne (+ 60 miljoen dollar) werden zelfs parallellen gelegd met de horror It in de zin dat je naast deze horrorfilm nogmaals kon schrikken met deze prent. Eigenlijk is Mother! allesbehalve een mainstream horrorfilm, en dit op deze manier willen verkopen is krankzinnig. Er zit zelfs GEEN horror in de film. Dit was een gitzwarte Darren Aronofsky komedie/psychologische thriller, volgepakt met Bijbelse en cinematografische referenties, bestemd voor een select publiek van filmliefhebbers. Ook de bizarre getekende filmposters lieten vermoeden dat het dan toch geen mainstream horror was. Hetzelfde lot onderging Killing Them Softley (2012) die verkocht werd als een Goodfellas. Komt daar nog bij dat het marketing departement waarschijnlijk zelf niet goed wist waarover deze prent ging: Is het een film die ons moet waarschuwen op de dramatische gevolgen die de mens veroorzaakt op de natuur en staat 'Mother' symbool voor moeder aarde, of is het een parabel over de creatie van het levens volgens de Bijbel verteld op een eigenzinnige manier. Niemand kan het trouwens met zekerheid zeggen.

    2. Het publiek gelooft Rotten Tomatoes niet langer

    Wanneer de eerste bezoekers met hun verwachtingspatroon van Rosemary’s Baby deze film gingen zien was de mond-aan-mond reclame vernietigend. Mother! kreeg in het prille begin hoge cijfers op Rotten Tomaties met scores rond de 88%. Een schril contrast met wat het publiek vond, want zij scoorden de film op nauwelijks 42%. Ondertussen is de critic rating ook in vrije val, want deze is gedaald naar 68%. Op CinemaScore kreeg de film zelfs een F-score, iets wat je enkel maar krijgt bij barslechte B-films. Blijkbaar had het publiek niet veel zin in een allegorische en existentialistische prent, en de mensen die als eersten de film gingen zien waren niet meteen onder de indruk.

    3. Aronofsky is Nolan niet

    Wanneer Nolan de montage van Batman Begins (2005) had afgewerkt, moeten velen gedacht hebben dat hij waarschijnlijk gek moest zijn geweest. Dit was een mengeling tussen een comic book adaptatie en een psychologisch drama verwikkelend in een ingewikkelde vertelstructuur. En het resultaat was uiteindelijk een mega-succes, want de man wist dat hij zijn publiek niet moest onderschatten. Ditzelfde zou je kunnen zeggen van Aronofsky, met dit verschil dat Nolan één van de beste verhalenverteller is en Aronofsky zelden een goed idee kan uitwerken. En last but not least, de twee regisseurs zweren bij filmpellicule, wat daarom geen slechte zaak is, maar daar waar Nolan haarscherpe 65 mm pellicule gebruikt, zien we dat Aronofsky zich beter voelt bij 16mm. Het verschil is dat je met 16mm een grauwer en korrelig beeld krijgt. En in een wereld waar alles haarscherp in beeld wordt gebracht zullen heel wat potentiële bezoekers gedacht hebben dat dit een low budget arthouse film moet zijn.

    4. De tanende populariteit van J-Law

    Jennifer was gigantisch populair na de Hunger Games en overtuigde met films als Silver Linings Playbook (2012) en American Hustle (2013). Maar de laatste jaren gaat het een beetje bergaf voor de actrice. De laatste 2 Hunger Game films (Mockingjay - Part 1 en Mockingjay - Part 2) waren toch wel wat van een teleurstelling, haar film Joy (2015) en Passengers (2016) waren pijnlijke flops en X-Men: Apocalypse (2016) was ronduit slecht. Hopelijk kan Red Sparrow (2018) het zinkende schip alsnog redden.

    5. De Jennifer Lawrence boycott

    Kijk, dit is mogelijks de 5de reden ook al denk ik dat de impact minimaal moet zijn geweest. Toch was er een boycott nadat de actrice in aanvaring kwam met de Amerikaanse Alt-Right beweging. Een compleet van de pot gerukte stelling van conservatief Amerika die massaal op Twitter is gevlogen na een interview op Channel 4 waar ze het ondermeer had over de klimaatopwarming en de resulterende rampen, het taalgebruik van heel wat Amerikanen en Donald Trump van wie ze niets moest weten. Op Twitter hadden er ervan gemaakt dat Jennifer had gezegd dat Trump de oorzaak was van de orkaanrampen. En toen Jennifer opdook op een Vogue cover aan het vrijheidsstandbeeld in een periode waarin CNN in de clash ging met het Witte Huis (Video). Acteurs blijven best politiek neutraal, want in veel gevallen keert deze boemerang terug in hun gezicht.

     

    *** Mother! trailer ***