interstellar

  • Interstellar (2014) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    De verwachtingen bij elke nieuwe Christopher Nolan film zijn torenhoog en bijgevolg is de pers geneigd om ook heel kritisch te zijn. Ikzelf probeer de film zoveel mogelijk te bekijken als een gewone toeschouwer (iets wat steeds moeilijker is na de overdosis aan films die ik wekelijks verteer). Maar ook al is het niet zijn beste film, heb ik met volle teugen genoten van de grootsheid van Interstellar (2014). En zelfs zonder bagage in quantum fysica, kon je het verhaal eigenlijk nog wel goed volgen. Maar uiteraard zullen kenners van de materie hier waarschijnlijk nog iets meer van kunnen genieten. Toch is het niet van het dramatisch niveau van een Inception (2010).

    interstellar_2014_christopher_nolan_poster.jpg

    Het project draait rond intergalactische wormgaten. Een film die eerder in handen was van Steven Spielberg. De regisseur gaf het idee gebaseerd op het werk van Kip Thorne aan Jonathan Nolan om het script te schrijven. Het project heeft nadien jarenlang op zijn bureau gelegen tot hij uiteindelijk geen interesse meer bleek te hebben, en gelukkig hebben de broers Nolan de draad opgepikt en heeft Christopher het verhaal naar zijn hand gezet. Spielberg heeft geen producer-credit gevraagd. En dat zal hij zich misschien nog wel beklagen, want de film met een productiebudget van 165 miljoen dollar bracht een slordige 673 miljoen dollar op.

    Korte inhoud: In de toekomst zijn regeringen en economieën over de hele wereld ingestort. Voedsel is schaars, NASA bestaat niet meer en de 20ste eeuw is de grote schuldige. Wanneer een mysterieus wormgat in de ruimtetijd opengaat is het aan een groep overblijvende onderzoekers van NASA om op verkenning te gaan en de mensheid hoop te bieden met een nieuwe leefbare planeet. Cooper (Matthew McConaughey) wordt gevraagd om de reis te leiden. Maar hiervoor moet hij wel zijn zoon Tom (Timothée Chalamet) en dochter Murph (Mackenzie Foy) achter zich te laten, maar hij is ervan overtuigd dat hij kan terugkeren. Er zijn 2 plannen bij het vinden van een nieuwe planeet: Plan A (de meest ideale optie) is om de mensen op aarde over te brengen naar de nieuwe planeet. De voorwaarde is wel dat er een oplossing wordt gevonden om de immense massa over te brengen, Plan B (back-up indien de research op aarde geen oplossing heeft opgeleverd voor het massa transport) is om de nieuwe planeet de koloniseren met ingevroren menselijke embryo's. De bevolking op aarde wordt dan wel ten dode opgeschreven, iets waar Cooper niet wil aan denken.

    Dat het een ambitieus project is geworden, daar twijfelt niemand aan. Er waren twee grote rivaliserende filmstudio's bij betrokken (Paramount Pictures en Warner Bros) en wanneer je de technische fiche bekijkt zie je dat Nolan opnieuw heeft gedraaid op 70mm pellicule met een IMAX camera, nog steeds de duurste filmdrager in omloop. Maar de cast is opmerkelijk. Naast Matthew McConaughey, die zowat is ontpopt tot één van de meest talentvolle en verrassende acteurs in Hollywood, is er ook Anne Hathaway, Jessica Chastain, Michael Caine, John Lithgow, Casey Affleck, Topher Grace en Wes Bentley. De muziek van de film is ook van de hand van het genie Hans Zimmer, die van Nolan geen script heeft gekregen maar enkel een blaadje papier met een levensverhaal die eigenlijk niets met de plot van de film te maken had.

    Nolan heeft voor deze prent ook geen beroep gedaan op Wally Pfister voor de fotografie, gezien deze kerel een jaar geleden zijn regie-debuut aan het maken was met Transcendence (2014). Het was verrassend dat de Zwitser Hoyte Van Hoytema, bekend van meer alternatieve films zoals The Fighter, Her en Tinker Tailor Soldier Spy, die de eer had om dit project in beeld te zetten. In tegenstelling tot de DoP's van J.J. Abrams is het in ieder geval iemand met een voorliefde voor klassieke fotografie zonder al teveel lensflares en licht effectjes.

    interstellar_2014_blu-ray_pic01.jpginterstellar_2014_blu-ray_pic02.jpginterstellar_2014_blu-ray_pic03.jpg
    interstellar_2014_blu-ray_pic04.jpginterstellar_2014_blu-ray_pic05.jpginterstellar_2014_blu-ray_pic06.jpg

    Het probleem met Interstellar is dat het eigenlijk minstens 2 films nodig heeft om voldoende gewicht aan de gebeurtenissen en de karakters te geven. Zelfs met zijn 169 minuten komt alles heel 'rushed' over. Het lijkt er wel op of er bepaalde scènes ontbreken. We krijgen flarden van gebeurtenissen. We zien dat er een probleem is met accumulerend stof' maar het is voor ons niet meteen duidelijk waarom er energie wordt gestoken in een plan om door een zwart gat te vliegen in een zoektocht naar een nieuwe planeet, in plaats van het probleem van het stof groots aan te pakken OP AARDE! En dat was nog maar de aanzet van de film. Voor we het goed en wel beseffen zien we dat de vader van twee kinderen plots opnieuw astronaut is geworden, en dit omdat hij een code kon ontcijferen gemaakt door stof dat zich had opgehoopt in de slaapkamer van zijn dochter. Iets wat dan weer mogelijk werd gemaakt door "gravitatie manipulaties".

    De inleiding van Interstellar heeft meer om het lijf dan de vier Transformer-films tezamen. Op zich een goede zaak maar we gaan werkelijk van het ene extreem naar het andere, en een goede film zou in principe toch wel iets van een goede balans moeten vinden. Christopher Nolan is al vertrokken naar de kosmos, maar zijn publiek blijft spijtig genoeg achter op aarde. En toch was er behoorlijk wat materiaal voorhanden wat echt de moeite waard was om verder uit te spitten. Neem nu het feit dat ruimtereizen nabij een zwart gat de tijd vertraagt en Cooper beseft dat bij elk uur de jaren op aarde voorbij vliegen. Cooper denkt uiteraard aan zijn kinderen en elke minuut voor hem is een minuut te lang. Met iets meer tijd kon dit geven veel dramatischer uitgewerkt worden.

    Interstellar animated pictureInterstellar animated picture

    Visueel valt er niets op aan te merken. Nolan weet hoe hij moet imponeren. Ook de muziek van Hans Zimmer brengt de nodige emotionele impact en de vertolkingen zijn buitengewoon sterk. McConaughey speelt hier in ieder geval opnieuw de pannen van het dak. Over Interstellar zal nog veel gediscussieerd worden op forums, en dan met name over de relativiteitstheorieën, maar als film zal het toch niet blijven nazinderen zoals dat nog steeds het geval is met Stanley Kubrick's 2001: A Space Odyssey (1968). Een prent die over het ontstaan van de mens sprak tot en met zijn wedergeboorte in slechts 146 minuten.

    Vandaag 31 maart 2015 is de DVD, Blu-ray, Video on Demand en Digital Download van Interstellar beschikbaar. Op de Blu-ray is maar liefst 3 uur aan extra bonusmateriaal voorhanden met interessante making-of filmpjes over de inspiratiebronnen, invloeden en de oorsprong voor het verhaal, naast een blik op de boerderij als centrale locatie in een science-fiction film, de voorbereidingen van cast &n crew, een blik op de uitzinnige sets, en een kijk achter de schermen bij de compositie van de muziek, de visuele effecten, de realisatie van de props, ... en nog veel meer. Enkel de audio-commentaar van de regisseur ontbreekt ... as usual. Maar hoe dan ook een exemplaar dat je in huis moet halen.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 31 maart 2015

     

    ***Interstellar trailer***

    ***Related Posts***
    17/03/2014: Jessica Chastain in Interstellar
    26/03/2007: Steven Spielberg werkt aan Interstellar

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2014

    Pin it!

    Naar goede gewoonte pakken we hier op De FilmBlog uit met de Top 10 Beste Films van 2014, en net zoals elk jaar zit het neusje van de zalm weer in de staart. Ik denk dan maar aan het schitterende A Most Violent Year (2014) van J.C. Chandor, die ik al in persvisie mocht bekijken, maar pas op 31/12 in de States in de bioscoop zal komen en later op 4 februari 2015 bij ons in de bioscoop. En ook al vermoed ik dat deze film wel eens met een aantal Oscar-beeldjes zal lopen, zal ik hem vanwege zijn late release niet opnemen in de Top 10.

    inherent_vice_2014_poster2.jpgbirdman_2014_poster.jpgthe_imitation_game_2014_poster.jpga_most_violent_year_2014_poster.jpg

    Hetzelfde kan gezegd worden van het magnifieke The Imitation Game (2014) met Benedict Cumberbatch, die in de States op 25 december in de bioscoop komt en bij ons pas op 14 januari 2014. Ook de geniale Birdman (2014) kan ik niet opnemen in de Top 10, gezien deze film pas op 28 januari 2015 ons land aandoet met een ruime release. Ook Inherent Vice (2014) komt pas op 25 februari bij ons uit en Foxcatcher (2014) is voor 21 januari 2015. Ik had ook The Interview (2014) in de Top 10 willen opnemen, al was het maar uit pure solidariteit met Sony en met een dikke opgestoken middelvinger naar die Noord Koreaanse hackers. Maar gezien de plaatsen beperkt waren in onze Top 10 en we de film in kwestie zelfs nog niet hadden gezien in persvisie, staat de film er niet tussen.

    En net zoals elk jaar hebben we voor de Top Slechste films van 2014 niet alleen op zoek gegaan naar films die slecht gemaakt zijn, maar ook films die eigenlijk geen enkel excuus hadden om een teleurstellende film af te leveren en bijgevolg noodgedwongen in deze lijst moesten staan.

    The Best Movies of 2014

    10. Under the Skin (2013) Jonathan Glazer

    Under the Skin (2013) is zo een bizarre en originele prent dat ik zelfs moeite had om er een review over neer te pennen. Daar waar een Lost Highway (1997) nog op een psychologische manier te doorgronden was, is deze prent echt wel 'out there'. Na het zien ervan kan je het WTF-moment nauwelijks onderdrukken. Maar de beeldvoering, de muziek, de vertolkingen (die deels geacteerd waren en deels verborgen camera met niet-acteurs) is dermate fascinerend dat je er meer wil over te weten komen. Under the Skin kruipt werkelijk 'onder je huid'. En dan stoot je op het boek van Michel Faber, die echt wel de sleutel is om deze prent op een logische manier te doorgronden en te verklaren. Maar los van het boek blijft het een fascinerende film die mensen aanzet tot het bedenken van de meest uitzinnige theorieën, en dat is iets waar veel science-fiction films maar van kunnen dromen. Het is bij mijn weten zelfs de eerste "cinema-vérité-science-fiction" film ooit gemaakt en is in ieder geval iets wat ik nog nooit eerder heb gezien.

    Under the Skin

    9. The Drop (2014) Michaël R. Roskam

    Het was misschien niet het meest originele en verrassende verhaal dat Roskam kon vertellen, maar de manier waarop hij zijn acteurs opvoert en de beklemmende sfeer die hij installeert was om van te smullen. Het moet trouwens de eerste keer zijn dat een film gemaakt door een Belg, allesbehalve aanvoelde als een Belgische film. The Drop (2014) heeft wel zwaar geflopt in de States, maar het verwachtingspatroon van de gemiddelde Amerikaanse bioscoopbezoeker is anders dan wat wij verlangen van een film. Een Amerikaan wil actie zien om de zoveel minuten en hier moet je werkelijk kunnen genieten van de ontplooiing van het (trage) drama om dan op een andere manier te kunnen proeven van die harde conflict-momenten. The Drop werd ook niet echt gepromoot - te wijten aan het beperkte productiebudget - en dat betaal je cash aan de box-office. Het is geen sensationele prent en er komt geen echt onthutsende finale, maar het fascinerende zit hem in de ontwikkeling van die complexe personages. En uiteraard heb je ook nog eens briljante vertolkingen van Tom Hardy, James Gandolfini, Noomi Rapace en Matthias Schoenaerts.

    The Drop

    8. Interstellar (2014) Christopher Nolan

    Ook al blijft Interstellar (2014) wat nazinderen, hebben we hier - gezien de reputatie van de talentvolle Nolan - veel meer van verwacht. Het is niet dat je er met volle teugen van zal genieten, en toch is het iets van een evenement wat ongetwijfeld de moeite waard is. Er zijn ongetwijfeld veel zaken die niet werken, maar deze film is en blijft episch - en niet alleen omwille van de beeldvoering. Mijn grootste probleem met de film is dat hij net iets teveel de zaken verbaal wou uitleggen, terwijl alles al visueel duidelijk genoeg was. Desondanks was de ambitie van Nolan's visie zo verfrissend in dit tijdperk van films die op 'safe' spelen, voorspelbare sequels en spin-offs.

    Interstellar

    7. Fury (2014) David Ayer

    Los van de historische kanttekening die je moet maken bij het zien van Fury (2014) en het overdreven patriottisme is het een indrukwekkende en aangrijpende oorlogsprent die heel wat interessante bokkensprongen maakt. Net zoals een rollende tank is Fury zowel lomp als compromisloos, en tussen de modder en de kanonnenvuurwerk voelen we die kleine momenten van menselijkheid toch doorwegen.

    Fury

    6. Locke (2013) Steven Knight

    Een andere film met Tom Hardy die niet mocht ontbreken aan deze Top 10 is Locke (2013). We hadden al veel gelijkaardige filmprojecten gezien waarin we slechts één personage zien op één locatie gedurende 90 minuten (Brake en Buried), maar deze is wel de meest geslaagde prent van de drie. En dat zal ook wel te maken hebben met de meesterlijke vertolking van de hoofdacteur. Zelden was een film over een man die van Birmingham naar Londen rijdt zo fascinerend.

    Locke

    5. Nightcrawler (2014) Dan Gilroy

    Nightcrawler (2014) moet de meest boeiende debuutfilm zijn van het jaar met een onherkenbare maar steengoede Jake Gyllenhaal, die met zijn ingevallen wangen en diepe oogkassen bij momenten lijkt op een griezelige vampier. Een intens en heerlijk ongepast personage waar je spontaan verliefd op zal worden ... of misschien van zal walgen. Nightcrawler ontrolt zich in een gruwelijke en zwartgallige satire op de journalistiek, de arbeidsmarkt en de cultuur van het 'ik'. Het werk van de reporters is smerig. De redactrice van een lokaal tv-station zegt meteen waar het op staat: 'Het publiek wil bloed zien'. Ik heb vooral een uitstekende film gezien.

    Nightcrawler

    4. Edge of Tomorrow (2014) Doug Liman

    Mijn verwachtingen waren in het begin niet al te hoog, maar deze Edge of Tomorrow (2014) heeft me van begin tot eind op de 'rand' van mijn stoel doen zitten. Het is het soort film die gemakkelijk gaat vervelen, wanneer je weet dat alles zichzelf zal herhalen met personages die telkens iets aan de loop der zaken willen veranderen. Maar het script is voldoende bij de pinken om de kijker telkens een stapje voor te zijn. En met twee klasbakken als Cruise en Blunt ga je volledig mee met hun klaarblijkelijk onmogelijke strijd. Je zou het kunnen zien als een science-fiction adaptatie van D-Day tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar het heeft bij momenten ook een middeleeuws karakter met ridders die door de modder ploeteren in veel te zware harnassen. Gezien het gewaagde plot waarin personages terugkeren in de tijd, al dan niet met behoud van geheugen, is er al heel wat inkt gevloeid over de mogelijke plotholes, maar die zijn er bijna niet. Je kunt bijna alles op een logische manier verklaren. In ieder geval is Edge of Tomorrow een film waar je urenlang kan over discussiëren.

    Edge of Tomorrow

    3. Guardians of the Galaxy (2014) James Gunn

    Tegen alle verwachtingen in is dé science-fiction film van het jaar is zonder twijfel Guardians of the Galaxy (2014), met zijn offbeat en soms clevere humor op melige 70'ties muziek komende van een mix cassette-tape. De kracht van deze prent zit hem niet in het verhaal, maar wel de toon waarop het verhaal wordt verteld. Je moet immers al ver terug in de tijd gaan om een science-fiction film te zien waarmee je echt kunt lachen. Het is een plezier om B-list underdogs te zien opboksen tegen serieuze en zwaarwichtige villains. Het was meteen duidelijk dat je James Gunn niets van humor moet aanleren. Guardians of the Galaxy is zeker een geslaagd experiment, met een goeie balans tussen knetterende actie en zwarte humor. Tevens de enige comic adaptatie die de moeite was te vernoemen in 2014.

    Guardians of the Galaxy

    2. Gone Girl (2014) David Fincher

    Als grote fan van het werk van David Fincher, heb ik ook genoten van deze Gone Girl (2014) met zijn a-typische serial killer. De geraffineerde wijze waarmee de regisseur zijn verhaal vertelt is simpelweg betoverend, onthutsend en aangrijpend. Het resultaat is een gewiekste psychologische thriller waar de subtiele humor nu en dan de sombere sfeer doorprikt, met een Rosamund Pike hier een intense en verrassende vertolking neerzet. Wat centraal staat in Gone Girl is de grens tussen perceptie en realiteit, slogans en feiten. Datgene wat we zien is niet altijd datgene wat is, en zo krijgen we hiervan honderden voorbeelden uitgewerkt op verschillende niveaus. Het lijkt op een 12-in-een-dozijn thriller, maar dat is het allesbehalve.

    Gone Girl

    1. Boyhood (2014) Richard Linklater

    Maar je kunt er moeilijk om heen dat dé film van het jaar toch wel Boyhood (2014) is van Richard Linklater. De film werd opgenomen in stukken over een tijdspanne van maar liefst 12 jaar met het hoofdpersonage dat opgroeide van puber tot volwassene. De eerste draaidag vond plaats in de zomer van 2002 en werd afgewerkt in oktober van 2013, met een productiebudget van slechts 2,4 miljoen dollar. Het resultaat is een fascinerende coming-to-age film. Maar mede door de subtiele regie zonder melodrama of overdreven pathos en de overtuigende acteerprestaties, komt het nooit gekunsteld over en worden we meegezogen in dit herkenbaar verhaal. Het is als het ware een soort statement over het leven die voorbij vliegt en waarvan wij getuige mogen zijn. En gezien de aard van het beestje gaan we niet zo snel gelijkaardige films te zien krijgen.

    Boyhood

    The Worst Movies of 2014

    10. Exodus: Gods and Kings (2014) Ridley Scott

    Net zoals in 2013 hebben we dit jaar opnieuw een Ridley Scott prent op de 10de plaats van de slechtste films. Exodus: Gods and Kings (2014) komt nauwelijks goed op gang, halverwege dommel je bijna in slaap, en het einde is misschien het meest troosteloze wat ik ooit in een 140 miljoen dollar film heb gezien. Het grootste probleem met deze Bijbelverfilming is dat Ridley alles heeft benaderd alsof het ging om historisch accurate feiten. Alle poëzie uit het verhaal werd met de scalpel uit het script gesneden ten voordele van een min-of-meer "plausibel" relaas van een man die zijn volk uit de slavernij haalde. We krijgen dan ook van de pot gerukte theorieën voorgeschoteld; zoals reuze krokodillen die vissers in stukken bijten om zo de zee rood te kleuren of een komeet die de terugtrekking van de zee zou verklaren. Komt daar nog bij de witter-dan-wit casting (met meer "gekleurde" en authentieke acteurs onderaan de sociale ladder), dialogen die vertalingen van het Oude Testament mixen met hedendaagse replieken, buitengewoon slecht acteerwerk en een saaiheid die in 2014 nauwelijks overtroffen werd.

    Exodus: Gods and Kings

    9. Transformers: Age of Extinction (2014) Michael Bay

    En naar goede gewoonte hebben we ook een Michael Bay film, en dit jaar is dat Transformers: Age of Extinction (2014), een langgerekte showreel van het visuele effectenhuis Industrial Light & Magic. En hun expositie van hun kunnen, opgenomen met echte 3D technologie, duurt zelfs 2u45 minuten! Voor mij volstond de trailer van dit dolgedraaid pandemonium van explosies en cgi-vuurwerk.

    Transformers: Age of Extinction

    8. Teenage Mutant Ninja Turtles (2014) Jonathan Liebesman

    En van Michael Bay gesproken, kon je dit jaar ook niet omheen Teenage Mutant Ninja Turtles (2014), popcorn-vertier van de domste soort. Bay nam de productie op zich, maar net zoals de Transformers draait alles rond actie, visuele effecten, Victoria Secret product placement en bimbo's. Het is allemaal net niet dom genoeg of grappig om hier plezier aan te beleven.

    Teenage Mutant Ninja Turtles

    7. The Expendables 3 (2014) Patrick Hughes

    Ze hadden het bij die ene film moeten laten maar de geur van dollars heeft er voor gezorgd dat we ondertussen The Expendables 3 (2014) hebben, en het is alweer een onbegrijpelijk en veel te lange cocktail van testosteron en buskruit met een gezelschap van has-been actiesterren én Jason Statham. De nieuwigheid van de eerste film is eraf en zelfs het zelfbewuste campy kantje uit de sequel zijn weg, en we blijven over met een levenloos script die zichzelf net iets te ernstig neemt, ook al krijgen we een spervuur aan onnozele one-liners en tenenkrullende overacting van Mel Gibson en Wesley Snipes. Persoonlijk denk ik dat ijs zien smelten aan de Noordpool veel boeiender is dan deze catwalk van actie-veteranen.

    The Expendables 3

    6. Deliver Us from Evil (2014) Patrick Hughes

    Een mode-trend van de laatste jaren zijn de hybride films waarbij verschillende filmgenres worden gemixt (cf. Shaun of the Dead, Kill Bill, Guardians of the Galaxy, ... ), maar deze excorcist / politiefilm is allesbehalve een geslaagde mix. Nochtans waren alle ingrediënten aanwezig voor een spannende thriller. Een monsterfilm is pas goed wanneer je als kijker gelooft in het monster, net zoals exorcisme werkt wanneer je als kijker begint te geloven in wat je voorgeschoteld krijgt - hoe absurd het op papier ook moge klinken. Deze Deliver Us from Evil (2014) slaat de bal volledig verkeerd. Hier is er NUL angst of spanning, en dat heeft dan weer te maken met het feit dat het verhaal nergens op slaat en je ook geen voeling hebt met de karakters. Deliver Us from Evil bestaat hoofdzakelijk uit een samenraapsels van clichés en getelefoneerde schrik-momenten. Op de koop toe worden we opgezadeld met goedkope Jesus Christ propaganda, die je gezien de context nauwelijks serieus kan nemen. Zelfs de nummers van The Doors worden er bij de haren bijgetrokken in een poging alles nog wat diepte te geven.

    Deliver Us from Evil

    5. Left Behind (2014) Vic Armstrong

    Het zou geen Top 10 Worst Movies zijn zonder een Nicolas Cage film, en hier hebben we Left Behind (2014), misschien wel de meest amateuristische end of time/disaster film aller tijden, en we hebben al heel wat rampzalige prenten gehad. De speciale effecten lijken hier wel gemaakt met Microsoft Paint en het scenario geschreven door een groepje apen met een VDAB-getuigschrift scenarioschrijven. Het is onbedoeld lachwekkend, maar laat dit een steun zijn voor alle talentloze regisseurs in de wereld. Er is ook hoop voor jullie in Hollywood voor een langspeelfilm debuut. Maar de professionele stuntman Vic Armstrong heeft toch wel eventjes met Nic Cage kunnen draaien, en de acteur heeft hier zowat zijn meest tenenkrullende rol neergezet uit zijn gehele carrière. Proficiat aan al diegene die betrokken waren in dit treinongeluk.

    Left Behind

    4. Sex Tape (2014) Jake Kasdan

    De slechtste komedie van het jaar is toch wel Sex Tape (2014). Het ontbreekt deze prent niet alleen aan geslaagde grappen, maar ook aan een basis-kennis van moderne technologieën. Het had misschien grappig geweest zo'n 5 jaar geleden, maar wie kan er nog lachen over het functioneren van i-Pads en Clouds, los van de mensen van Apple die er gratis reclame in zien? In ieder geval niet het doelpubliek die deze prent wil aanspreken. Laat staan dat deze gehele 'seks tape' onzin, gewoon al zo versleten is als 'found footage' films. Het pijnlijke is dat deze prent eigenlijk meer wil zijn dan een domme komedie, maar heeft geen flauw benul van hoe ze dit moet verwezenlijken. Het blijft dan ook steken bij onnozele slapstick humor, karikaturale figuren (een nieuw dieptepunt voor Rob Lowe) en overgehaalde karakters uit andere films en series, zoals Comedy Central-acteur Rob Corddry en The Office-actrice Ellie Kemper. En zoals bij elke van die tapes is het leuker voor diegene die het hebben gemaakt, dan voor diegene die er naar moeten kijken.

    Sex Tape

    3. Grace of Monaco (2014) Olivier Dahan

    En voor wie dacht dat ze met Diana (2013) het dieptepunt hadden bereikt van de royal biopics, komen ze met Grace of Monaco (2014) aandraven. Je zou denken dat Harvey Weinstein na Diana zijn lesje had geleerd maar de uitschuiver is bij deze prent zowaar nog groter. Het zag er allemaal zo veelbelovend uit, maar het resultaat is beschamend. Nicole Kidman zet hier tevens één van heer slechtste vertolkingen neer ooit, maar ook hier is de regisseur echt wel de grote verantwoordelijke. De Franse cineast Olivier Dahan maakt (naar eigen zeggen) geen biopics, hij maakt fictie gebaseerd op echte personages. En daar wringt het schoentje op vele vlakken want het resultaat is bespottelijk, met een regisseur die historische feiten vermengd met eigen verzinsels omdat hij denkt dat een welbepaalde scène nood heeft aan een bepaald personage of context. Het acteerwerk is rotslecht, het script is absurd, de mise-en-scenes zijn gruwelijk, de fotografie met zijn extreme close-ups is puberaal en de grondgedachte van de film is ... wait for it ... hoe nobel het is om belastingen te ontduiken. WTF?!

    Grace of Monaco

    2. 47 Ronin (2014) Carl Rinsch

    Ook Keanu Reeves kon niet uit deze lijst blijven en met Ronin 47 (2014) maakt hij meteen indruk. Maar in alle eerlijkheid is de grote verantwoordelijke van deze audio-visuele drek niemand minder dan de regisseur, Carl Rinsch. Hij is net iets teveel opgewonden door visuele effecten, dat hij zijn karakters vergat. OK, er zijn 47 samurai en nog heel wat nevenpersonages, maar als regisseur moet je keuzes maken en voldoende het vuur aanwakker bij de acteurs zodat ze dieper gaan graven in hun personages. Het resultaat is dat je eigenlijk niet echt gaat meevoelen met de karakters. Je weet trouwens niet wie hier uiteindelijk het hoofdpersonage is, Keanu Reeves of Hiroyuki Sanada. Met een script dat bestaat uit goedkope en houterige one-liners en vertolkingen is dit misschien de grootste gemiste kans op een uitstekende fantasy-samurai film. Hopelijk krijgt dit verhaal snel een nieuwe reboot, want hier was veel meer mee te doen.

    47 Ronin

    1. I, Frankenstein (2014) Stuart Beattie

    Maar de grootste stinker van 2014 is hands-off deze I, Frankenstein (2014). De roman van Mary Shelley wordt hier door het slijk gehaald en onderworpen aan een wel heel afstotelijke adaptatie. Meer nog: I, Frankenstein is zonder enige twijfel één van de zwakste monster-films die er de laatste jaren is uitgebracht. De horror zit hem niet in de karakters, de sfeer en het verhaal, maar wel in de manier waarop alles werd uitgewerkt. Het acteerwerk is beschamend, de personages ééndimensionaal, het plot is een lachertje met ongezien veel plotgaten en de CGI hopeloos gedateerd. Hoe Eckhart zijn naam aan een dergelijk project kan verbinden blijft voor mij een torenhoog mysterie. Je kan bijna spreken van een so-bad-that-it’s-good film, die altijd een hogere quotering verdient omwille van zijn herbekijkbare waarde vanwege de onbedoelde hilariteit... ware het niet dat de film zo onmenselijk saai en lusteloos is. Hoe zoiets de weg heeft gevonden naar de bioscoop is voor mij een torenhoog raadsel.

    I Frankenstein

    ***Related Posts***
    23/12/2013: Top 10 Best & Worst Movies of 2013
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

  • Foxcatcher met een onherkenbare Steve Carell

    Pin it!

    Stel, je bent een regisseur en je krijgt de opdracht een dramatische biopic te verfilmen, geschreven door E. Max Frye (Band of Brothers) en Oscar-genomineerde Dan Futterman (Capote). Wie ga je dan kiezen voor je hoofdrollen? Een Christian Bale? Een Tom Hardy? Een Michael Fassbender? Een Guy Pearce? Allemaal dramatische acteurs die hun kunnen al meermaals hebben bewezen. Wel neen, regisseur Bennett Miller (Capota, Moneyball) heeft gekozen voor de populaire Steve Carell en Channing Tatum. En het ziet er naar uit dat dit hun carrière wel eens in een compleet andere richting kan sturen.

    foxcatcher,steve carell,bennett miller,channing tatum,e max frye,dan futterman,mark ruffalo,interstellar,exodus gods and kings

    Korte inhoud: 'Foxcatcher' vertelt het waargebeurde verhaal van de Olympische Kampioenen en tevens broers Mark Schultz (Channing Tatum) en Dave Schultz (Mark Ruffalo) en hun relatie met de excentrieke John du Pont (Steve Carell). John is de erfgename van het du Pont Chemical fortuin dat uiteindelijk leidde tot een moord.

    De film had in december van vorig jaar in de zalen moeten draaien, maar werd verschoven naar november van dit jaar, te midden van het nieuwe Oscar-seizoen. Hadden de producers schrik van de loodzware concurrentie van 2013? Sony Classics zei dat het meer tijd wou gunnen aan de makers of de film af te werken. Spijtig voor hen dat ze Interstellar (2014) over het hoofd hebben gezien, om nog maar te zwijgen van Exodus: Gods and Kings (2014) van Ridley Scott.

    En zo te zien hebben Tatum en Ruffalo ook een intense fysieke voorbereiding gehad voor deze prent. Carell heeft dan weer een serieuze make-over gehad zodat je hem bijna niet meer kan herkennen. Maar ook hij heeft een intense voorbereiding achter de rug gehad met analyses van tapes van zijn personage. "I watched as much as I could, I read as much as I could about him and tried to get semblance about the type of person he was." zei de acteur aan een journalist. De regisseur wist meteen dat hij Steve Carell wou hebben nadat hij met hem ging lunchen. Hij verklaarde nadien dat komedie-acteurs de donkerste ziel hadden en hij dus ook geschikt was voor de rol. Voor de rol van John du Pont kwam ook Gary Oldman in aanmerking, maar hij kreeg het wat te druk met de opnames van RoboCop (2014).

    Als er nu één sport is waar ik de ballen van afweet, dan is het wel free style worstelen. Het heeft wel iets weg van judo maar dan met iets meer trek en duwwerk. Maar ik zal met deze film hopelijk wel iets meer te weten komen van deze sport, naast dit opmerkelijke verhaal. Foxcatcher komt op 14 november 2014 in de States in de bioscoop, nadien bij ons ... mogelijks begin 2015.

    ***Related Post***
    25/02/2015: Foxcatcher review

    *** Foxcatcher teaser trailer ***

  • Horror, drama en science-fiction voor Jessica Chastain

    Pin it!

    Actrice Jessica Chastain heeft indruk gemaakt met haar Zero Dark Thirty (2012), ook al was het misschien wel een beetje overroepen. Maar deze 37-jarige redhead heeft acteertalent, en dat was nog meer duidelijk met haar vertolking in The Help (2011). Maar ondertussen is ze wel een jaartje verdwenen van het witte doek. Ze had een klein rolletje in Mama (2013), en nog twee andere producties waar niemand van gehoord heeft. En toch krijgt ze heel wat interessante aanbiedingen voorgeschoteld, drie grote filmprojecten die in 2014 uitkomen en twee in 2015.

    jessica chastain,the zookeepers wife,niki caro,interstellar,christopher nolan,anne hathaway,matthew mcconaughey,guillermo del toro,crimson peak,emma stone,benedict cumberbatch,charlie hunnam,pacific rim,diane ackerman,the help,zero dark thirty,mama,jc chandor,miss julie,margin call,all is lost,liv ullmann,colin farrell,a most violent year

    Het begint met de Amerikaanse debuutfilm van Liv Ullmann (actrice uit heel wat Ingmar Bergman films) genaamd Miss Julie (2014) met Colin Farrell als tegenspeler. Gevolgd door een thriller van de talentvolle cineast J.C. Chandor (Margin Call, All is Lost), A Most Violent Year (2014). Een film die zich afspeelt in de winter van 1981 in New York, een periode waarin de criminaliteit in de stad een piek bereikte. Het verhaal draait rond een migranten gezin die de vruchten zal plukken van de corruptie en aftakeling van de maatschappij.

    Daarnaast is er de opkomende The Zookeeper's Wife (2015). De film gaat over de Tweede Wereldoorlog en is gebaseerd op het gelijknamige boek van de Amerikaanse auteur Diane Ackerman. De film gaat over het waar gebeurde verhaal van Poolse dierenverzorgers die joden hielpen onderduiken. Chastain zal er de rol van Antonia Zabinski spelen die samen met haar man Jan honderden joden wist te redden door lege dierenkooien als tijdelijke schuilplaatsen te gebruiken. Het echtpaar had ook een aantal onderduikers in huis in het Poolse Warschau. De film zal geregisseerd worden door de Nieuw-Zeelandse Niki Caro (Whale Rider, North Country).

    Daarnaast is de actrice ook in gesprek met Christopher Nolan voor de verfilming van de science-fiction prent Interstellar (2014), een project die eerder in handen was van Steven Spielberg . Interstellar draait om het concept van wormgaten in het heelal die het mogelijk maken om door de tijd te reizen. Het leuke aan het project is dat de film gebaseerd zal worden op wetenschappelijke theorieën van Kip Thorne; een natuurkundige en expert op het gebied van de relativiteitstheorie. Chastain staat hier te boek als het derde hoofdpersonage in de film, naast haar zien we Anne Hathaway en Matthew McConaughey in de hoofdrollen. Het project had al in 2009 verfilmd moeten worden, maar nu hopen de makers de film af te krijgen in 2014…en wij ook trouwens.

    En als dit allemaal nog niet genoeg was, zien we dat Jessica ook een belangrijke rol heeft gekregen in de nieuwe film van Guillermo del Toro, de gothic horrorfilm Crimson Peak (2015), naast Emma Stone, Benedict Cumberbatch en Son of Anarchy acteur Charlie Hunnam - die ook al in die andere del Toro film te zien is, Pacific Rim (2013).

  • Chris Hemsworth in Robopocalypse van Steven Spielberg

    Pin it!

    Ondertussen is het eerst volgende nieuwe project van Steven Spielberg bekend, na Lincoln (2012). Het wordt niet Indiana Jones 5 of Interstellar, maar wel Robopocalypse (2013), een science-fiction prent waar het menselijke ras het opnemen tegen de overheersende robot-wereld.

    De vorige Spielberg film War Horse (2011), het verhaal van Albert wiens paard Joey verkocht wordt tijdens de eerste wereldoorlog aan het militaire apparaat, werd ontvangen met gemengde gevoelens. Ook The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011) had niet het beoogde box-office resultaat. Lincoln zou tevens ook niet meteen een film zijn die het grote publiek zal aanspreken (maar misschien wel een Oscar-waardige prent), dus mikt de regisseur op deze Robopocalypse om weer alle records te breken.

    Robopocalypse is dan weer gebaseerd op een boek van Daniel H. Wilson, dat pas in 2011 zal verschijnen. Spielberg was compleet in de wolken van het script van Drew Goddard dat hij zijn andere projecten verschoof om deze voorrang te geven. En misschien maar goed ook, want Spielberg moet dringend weer in de aandacht komen met een goede film. Al was het maar om die vorige Indiana Jones film door te spoelen.

    Wat ons staat te wachten is een indrukwekkende blockbuster film, naar het voorbeeld van War of the Worlds en Minority Report, en in schril contrast met zijn jeugdfilms zoals Kuifje en War Horse. Wanneer je de korte synopsis leest zou je haast denken dat je te doen hebt met een nieuwe Terminator film. De opnames van de film moeten in januari van 2012 beginnen, zodat hij in de zomer van 2013 in de bioscopen komt.

    En naar het schijnt zou Thor acteur Chris Hemsworth zal de hoofdrol vertolken in Robopocalypse. De Australiër speelde onlangs ook nog in Snow White and The Huntsman en The Avengers en is zowat de mannelijke ster waar vrouwen tegenwoordig massaal voor vallen. En ondertussen zijn de verwachtingen alsmaar aan het groeien. Journalist Robert Crais van The New York Times schreef over het boek waarop de film gebaseerd is: "Robopocalypse doet me denken aan Michael Crichton in zijn beste dagen. Het verhaal is briljant en mooi geschreven." De link met Crichton valt wel op omdat Spielberg eerder al zijn werk met succes had verfilmd met Jurassic Park en The Lost World.