inglourious basterds

  • Fury (2014) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben op deze blog al een artikel geplaatst over de historische kanttekening die je moet maken bij het zien van Fury (2014) van David Ayer (End of Watch, Harsh Times). Het verhaal zal echter tot de verbeelding spreken van Amerikanen, maar historici zullen deze prent wel met een serieuze korrel zout nemen. Los van het historische aspect en het overdreven patriottisme is Fury toch een indrukwekkend en aangrijpend portret die laat zien hoe vuil en brutaal een oorlog wel kan zijn.

    fury_2014_poster_2_brad_pitt.jpg

    Korte inhoud: April, 1945. Terwijl de geallieerden op het Europese vasteland hun laatste offensief voorbereiden, volgen we de koppige strijd van een Amerikaanse sergeant genaamd Wardaddy 'Don' (Brad Pitt) die met zijn Sherman tank "Fury" en zijn vier-koppige bemanning - Boyd (Shia LaBeouf), Norman (Logan Lerman), Gordo (Michael Peña) en Grady (Jon Bernthal) op een dodelijke missie gaat achter de vijandelijke linies. In de minderheid en vrijwel kansloos, worden Wardaddy en zijn mannen geconfronteerd met het onmogelijke en zien we hun heldhaftige pogingen om toe te slaan in het hart van nazi-Duitsland.

    Wat meteen opvalt is niet zozeer het bloed, dan wel de modder. We krijgen shots van de tank die zich een weg baant door de doordrenkte aarde en alles in zijn pad platstrijkt, incluis gevallen soldaten. En meteen weet je waar het op staat. Het is de missie die telt, alle andere overwegingen zijn bijkomstig. Als kijker identificeren we ons meteen met de nog jonge Norman, die van zijn typemachine werd getrokken en naar het front verscheept. Zijn sergeant zal hem op korte tijd de klappen van de zweep aanleren. In een begin-scène wordt de jongen gedwongen een gevangen genomen Duitser neer te schieten, en dat is voor de onervaren jonge spruit een brug te ver. Maar gaandeweg ziet hij in dat zijn vijand wel gretig is om zijn kop of die van een bevriende soldaat eraf te schieten, mocht hij daartoe de kans krijgen. Er komt zelfs een ontgroeningsritueel aan te pas waarin de jongen onder toezicht van Don zijn eerste liefde zal kennen, met de mooie Duitse Emma (Alicia von Rittberg). Het lijkt bij momenten een soort zoon-vader relatie, die het gehele verhaal heel persoonlijk en tastbaar maakt. Maar het is in essentie een film die ons vertelt dat de oorlog zelfs van de meest timide persoon in een kille oorlogsmachine kan maken.

    Gezien het verhaal zich grotendeels afspeelt in een tank zou je deze oorlogsprent kunnen vergelijken met Patton (1970). Het verschil is uiteraard wel het rauwe realisme en het feit dat de strategie nu komt van binnen de tank in plaats van aan de generaalstafel ver weg van het spervuur van kanonschoten die voorbij de gepantserde voertuigen afketsen. Het is een intense prent die ons laat proeven van het leven van de soldaten in deze mechanische beesten en hoe zij zich in bochten moesten wringen tegenover de veel sterkere Duitse Tiger Tanks. Maar het is ook een film over de camaraderie tussen de soldaten, en al zeker tussen de leden van een tank-crew.

    Het script van Ayer is ook niet lijnrecht en neemt soms interessante bochten. Op een geven moment bevinden ze zich in een klein Duits dorpje waar Don en Norman een vrouw met haar jongere nicht ontmoeten die zich hadden verscholen van de geallieerden. Wat begint als een vrij ongedwongen ontmoeting ontaard al snel in een gespannen sfeer, waar je als kijker niet weet hoe het drama zich zal ontrollen. Het is een scene waar je je de vraag stelt of Don zich al dan niet zal vergrijpen aan de vrouwen en hen verkrachten. Het zijn kleine intermezzo's die bijzonder verhelderend zijn voor de karakteruitwerking van de personages.

    fury_2014_jon_bernthal_pic05.jpgfury_2014_logan_lerman_brad_pitt_pic02.jpgfury_2014_shia_labeouf_pic03.jpg
    fury_2014_michael_pena_pic04.jpgfury_2014_logan_lerman_alicia_von_rittberg_pic01.jpgfury_2014_brad_pitt_pic06.jpg

    Qua actie ontgoochelt Fury voor geen seconde en schotelt ons een denderde finale voor met een kapotte tank en een 300 tal gewapende SS-soldaten op hun pad. Ook in deze scène weet je niet hoe alles zal uitdraaien, maar je vermoedt wel een ferm bloedbad. In tegenstelling tot het wat luidruchtige personage die Brad Pitt vertolkte in Inglourious Basterds (2009) krijgen we hier een heel ingetogen vertolking. Don heeft zijn principes maar is niet het soort soldaat die schuimbekkend met zijn wapen op een meute nazi's zal inbeuken. De twee personages delen wel een uitgesproken aversie voor de SS en volgens hen is de enige goede nazi, een dode nazi. Ook de vertolking van Shia, die al dan niet zijn acteercarrière na deze film on-hold heeft gezet, is doeltreffend. Maar over het algemeen zijn de rollen bijzonder knap gebracht.

    Jawel, Fury toont zonder al teveel scrupules het Amerikaanse heroïsme en het verhaal wordt ook in deze logica opgebouwd en is bij momenten al zo lomp en compromisloos als een rollende tank, maar anderzijds toont het als geen andere oorlogsfilm de ware gruwel op het terrein en neemt het de tijd om zijn personages te doorgronden. En tussen de modder en de kanonnenvuurwerk voelen we die kleine momenten van menselijkheid toch doorwegen. Het is misschien wel de meest indrukwekkende WO II prent sinds Saving Private Ryan. Ook al denk ik niet dat het veel Oscars zal winnen, bleef het in ieder geval een hele poos nazinderen.

    De DVD en Blu-ray ligt vanaf 12 februari 2015 in de winkelrekken. Op de 4K Blu-ray versie vind je voor 50 minuten verwijderde en uitgebreide scènes, een gevechtsdagboek van de regisseur en een reportage over hoe je met een tank van 30 ton manoeuvreert en ook extra beeldmateriaal met de cast en crew die praten over de film.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 7 februari 2015

    ***Related Post***
    27/06/2014: Fury of WO II door de ogen van Hollywood

     

    *** Fury trailer ***

  • Fury of WO II door de ogen van Hollywood

    Pin it!

    Dat Hollywood wel eens de geschiedenis wil herschrijven is al langer dan vandaag bekend. Het meest pijnlijke zijn films rond de Tweede Wereldoorlog waarin de rol van de Amerikanen net iets te heroïsch wordt voorgesteld tot zelfs ronduit verzonnen. Indiana Jones bestrijdt ook nazi, maar iedereen weet dat het pure fictie is los van elke historische waarde, en daar ligt niet het probleem. Het wordt pas problematisch wanneer films zich baseren op historisch accurate gebeurtenissen en hier een loopje nemen met de feiten. Uiteraard zijn films 'Based on true events' OOK fictie, maar als regisseur zou je de morele plicht moeten hebben wanneer je historische films maakt (cf. Shindler's List, Saving Private Ryan, ...) om de waarheid geen onrecht aan te doen.

    fury,brad pitt,David Ayer,Shia LaBeouf,Logan Lerman,Jon Bernthal,michael pena,U-571,wo ii,saving private ryan,shindlers list,tony blair,bill clinton

    Komt daar nog bij dat de gemiddelde Amerikaan waarschijnlijk - mede door zijn opleiding op de Amerikaanse schoolbanken - er vast van overtuigd is dat Amerikanen WO II hebben gewonnen tegen nazi-Duitsland. Ga maar eens lezen op diverse fora en je zal geschokt zijn door stellingen alsof de Amerikanen de oorlog zouden beslecht hebben na het droppen van twee atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. Los van het feit dat Hitler al lang verslagen was nog voor de bommen werden gegooid, kan je je zelfs de vraag stellen of deze bommen eigenlijk iets hebben opgeleverd. De Japanners waren meer getroffen door de Amerikaanse blokkade door de marine, die het land compleet aan het uitputten was, dan wat 100 atoombommen hadden kunnen verwezenlijken. De Japanners waren zelfs klaar om zich over te geven. Maar de Amerikanen wilden blijkbaar laten zien hoe machtig zij waren. Spijtig genoeg bewezen ze hiermee dat ze al even grote massa-moordenaars waren als hun tegenstanders. Maar door deze 'foutieve voorstelling van historische gebeurtenissen' kan je de zaken wel in een iets beter daglicht gaan plaatsen voor het thuisfront. Maar ook de veldslag in Europa is compleet anders verlopen dan wat bepaalde films zoals Fury (2014) ons willen verkopen.

    Korte inhoud: April, 1945. Terwijl de geallieerden op het Europese vasteland hun laatste offensief voorbereiden, volgen we de koppige strijd van een Amerikaanse sergeant genaamd Wardaddy (Brad Pitt) die met zijn Sherman tank "Fury" en zijn vijf-koppige bemanning op een dodelijke missie gaat achter de vijandelijke linies. In de minderheid en vrijwel kansloos, worden Wardaddy en zijn mannen geconfronteerd met het onmogelijke en zien we hun heldhaftige pogingen om toe te slaan in het hart van nazi-Duitsland.

    In oorlogstijden werden dergelijke films aanzien als oorlogspropaganda en Quentin Tarantino had hierover zelfs al eens mee gespot in zijn Inglourious Basterds (2009). In realiteit waren in die periode de Duitsers in de minderheid en had dit scenario uiteindelijk veel meer accuraat geweest met nazi's die het moesten opnemen tegenover een overgewicht van Russische strijders. Maar Amerikanen hebben geen interesse om dit verhaal te vertellen, maar wel iets wat hun doelpubliek rauw lusten: Amerikaanse helden in actie om de wereld te redden van het kwade. Het is de ticket verkoop die primeert op de historische feiten, en bijgevolg creëer je dan ook een heel vertekend beeld voor de massa die nauwelijks nog boeken leest en hun geschiedenis les krijgen van Hollywood.

    soviet_union_on_top_of_the_german_reichstag.jpgww2_invasion_france.jpgrussian_soldiers.jpg

    Het feit is dat de Duitsers ondanks hun numerieke minderheid het meest performante en gedisciplineerde leger hadden . En nog een geluk dat de megalomanie van Hitler zo groot was dat hij ook nog eens een oorlog ontketende tegen de Russen, anders spraken wij hier overal Duits. Het waren de Duitsers die in 1940 in de minderheid waren en in enkele weken tijd Frankrijk hadden veroverd (wiki). De geallieerden hebben de Duitsers gestopt - niet met geniale blitzkriegs of heroïsche tactieken - maar wel met de macht van het nummer. De Russen hadden het meest chaotische leger en hun sadistische, bloeddorstige generalen - al dan niet onder invloed van de vodka - hadden er geen probleem mee om duizenden van hun soldaten naar een gewisse dood te sturen. Waarschijnlijk was deze krankzinnigheid ingegeven door de pragmatische gedachte dat op een gegeven moment de Duitsers wel zonder kogels en bommen zouden vallen. De echte morele helden in deze oorlog waren diegene in de lucht - niet die gekken van het Britse Bomber Command maar wel de The Royal Air Force in '42 en '43 die het moesten opnemen tegen een sterke Luftwaffe. Op de grond was het pure chaos en daar waar de Duitsers iets hadden veroverd op een week tijd, moesten de geallieerden vaak maandenlang strijd leveren om het terug te winnen. Dat is wat er is gebeurd, en dit verhaal vind je niet terug in de films die Hollywood ons voorschotelen.

    De Amerikanen zijn tevens maar zeer laat in de oorlog gestapt, gezien ze niet meteen betrokken partij waren, en het voor hen tevens behoorlijk goed uitkwam dat de dominante positie van Europa tot puin werd herleid. Om nog maar een voorbeeld te geven - onze filmindustrie stond veel verder dan Hollywood, maar dat is met de oorlog compleet veranderd. Amerikanen konden ondertussen genieten van Duitse technologie en plannen maken om de wereld-orde te herverdelen in hun voordeel, want vergeet niet dat de Amerikanen toen in een financiële crisis zaten en na de oorlog plots alles beter ging. Om dan om de haverklap films te zien waarin Amerikanen de strijd aanbinden als helden in het hart van nazi-Duitsland, daar krijg ik het soms van. Het zijn de Russen die het grootste gewicht in de schaal hebben gelegd en het meeste pijn hebben gedaan aan het nazi-apparaat. Het strijdtoneel van de Amerikanen tijdens WO II was de Pacifische Oceaan, waar ze met de hulp van de Britten strijd leverden met de Japanners. En niet de bommen maar wel de Russen hebben dit conflict ook beslecht (lees Hiroshima Nagasaki).

    royal_airforce_pilots.jpgatomic_bombing_of_japan.jpgluftwaffe_pilots.jpg

    Komt daar nog bij, om even terug te keren naar onze Fury film, dat de regisseur, David Ayer, in kwestie eigenlijk ook al een beetje van een recidivist is. Hij heeft zijn carrière als scenarist begonnen met U-571 (2000), een verhaal over een grootscheepse infiltratie-operatie tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1942. De opsporingsdiensten hadden noodsignalen onderschept die afkomstig waren van de U-571, een Duitse onderzeeër die wegens technische defecten ergens op de Noord-Atlantische Oceaan dreef met aan boord de Enigma, de beruchte machine die de Duitse berichten kon ontcijferen. Maar in de film waren het de Amerikanen (met Matthew McConaughey, Bill Paxton en Harvey Keitel in de hoofdrollen) die de operatie hadden opgezet, in realiteit waren het de Britten. De Britse premier Tony Blair heeft toen openlijk gesteld dat de film een 'aanslag was op de nagedachtenis van diegene die hierbij betrokken waren'. Zelfs president Bill Clinton voelde zich gedwongen een brief te schrijven dat deze film pure fictie was. Ayer heeft toen zijn excuses aangeboden en de belofte uitgesproken deze "verminking van de waarheid" nooit meer te doen. Ayer (End of Watch, Street Kings) is een talentvol scenarist (Training Days, Harsh Times) wanneer het gaat over criminele bendes in L.A.; maar misschien moet hij zich maar in de toekomst onthouden van historische films.

    Ga deze film dus zien met meer dan een korreltje zout. Fury draait vanaf 22 oktober 2014 bij ons in de zalen. Naast Brad Pitt, treffen we er ook Shia LaBeouf, Logan Lerman, Jon Bernthal en Michael Peña aan.

    *** Fury trailer ***

  • Django Unchained (2012) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Sommige regisseurs vallen in herhaling, andere willen hun films volproppen van visuele effecten en vreemde camerabewegingen. Quentin Tarantino blijft zijn eenvoudige zelf en is tezelfdertijd meer vernieuwend dan om het even welke filmmaker. Drie jaar na de knettergekke oorlogsfilm Inglourious Basterds (2009), pakt hij uit met de geniale spaghetti western Django Unchained (2012), die al vanaf 16 mei 2013 ligt de Blu-ray al in de winkelrekken.

    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,don johnson,blaxploitation

    Korte inhoud: We bevinden ons in het diepe zuiden van de 19de eeuw waar slavenhandel welig tiert. Twee geliefden, Django (Jamie Foxx) en Broomhilda (Kerry Washington), worden met het klappen van de zweep uit elkaar gedreven en verkocht aan de laagste prijs aan verschillende eigenaars. Terwijl Broomhilda haar nieuwe situatie leefbaar probeert te maken wordt Django ondertussen bevrijd door een eigenzinnige Duitse premiejager genaamd Dr. King Schultz (Christoph Waltz) die rondtoert met een tandarts karretje. Hij heeft zijn oog laten vallen op de slaaf Django die hem kan helpen in het vingerwijzen van de beruchte Brittle Brothers. Hij besluit om Django onder zijn vleugel te nemen en hem de fijne kneepjes van het vak te laten zien. Na een aantal succesvolle premies besluit Schultz om hem te helpen in zijn zoektocht naar zijn geliefde. Dit blijkt achteraf moeilijker te zijn dan gedacht. Na wat opzoekingswerk blijkt ze eigendom te zijn van Calvin Candie (Leonardo DiCaprio), een meedogenloze plantage-eigenaar die berucht is om de vreselijke slavenpraktijken die hij erop nahoudt op zijn privéterrein genaamd "Candyland." Hij is namelijk verzot op Mandingo Fighters, een strijd op leven en dood tussen twee zwarte slaven.

    Ik ken maar weinig regisseurs die zo gebeten zijn door pulp cinema als Tarantino, en wanneer hij zich waagt aan het western-genre, komt hij opzetten met een lading referenties en knipoogjes naar de klassiekers. Django komt uiteraard van Django (1966) van Sergio Corbucci, de referentie-spaghetti western met Franco Nero die ook nog eens een cameo-rolletje heeft in de film. De naam Django werd nadien gebruikt als uithangbord voor dit typische western-genre, vaak films die weinig te maken hadden met het echte personage van Django. En zo wil de grondlegger van de spervuurcinema, niet zonder enige ironie, ook deel uitmaken van die spin-off Django-reeks met een onthutsende adrenalineshot die een verborgen en beschamend verleden blootlegt.

    Het resultaat is één van de meest bloederige westerns ooit. En neen, Tarantino heeft geen zin om het pad te bewandelen van cowboys en indianen, of een outlaw en een sheriff, maar wil met deze prent de onderbuik van Amerika openrijten en ons confronteren met de gruwel van de slavenhandel van voor de burgeroorlog. Slavenhandel is al meerdere keren aan bod gekomen in westerns, maar nog nooit op een dergelijke ongecensureerde manier. Tarantino staat niet bekend voor zijn brave proza en laat zien wat zwarte mensen allemaal moesten ondergaan op die plantages. Ze werden niet alleen onderdrukt, maar ook gekweekt. Een trouw tussen slaven was vrijwel onbestaand. Een sterke slaaf werd samen gezet met een sterke vrouw, om zo sterke slaven te kweken. En het mooie aan deze Django Unchained is dat het net gaat over een zwarte slaaf die bounty hunter wordt en zoekende is naar zijn geliefde. Het is dus niet alleen een western, maar zeker ook een romance. Maar ondanks zijn bloederige en brutale karakter steekt deze film met enorm veel subtiliteit in mekaar. En ja, het is een rasechte Tarantino film. Het vendetta-thema zit er zeker in, maar het zijn die schitterende dialogen die van deze prent een echte loepzuivere Tarantino-film maken, naast de bloederige shoot-outs, de knettergekke humor en de interessante muziekkeuzes. Ik denk dat ik voor de eerste keer een western heb gezien met rap-muziek, én het werkt!

    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitation

    De vertolkingen zijn om van te smullen, en dat is nu net de specialiteit van Tarantino. Hij brengt iedereen op een zelfde golflengte en laat de acteurs hun ding doen, gaande van geroutineerde acteurs zoals Samuel L. Jackson die hier een verschrikkelijke onmens speelt, tot legendes zoals Don Johnson die als plantage-eigenaar in witte gewaad als een keizer over zijn landgoed kijkt. Maar de show wordt hier toch voor een stuk gestolen door Leonardo DiCaprio, die hier voor de eerste keer een rasechte, mensonterende villain neerzet. Hij is de duivel in vlees en bloed en Tarantino koos ervoor om zijn personage met bloedrode tinten te omringen. In een ver verleden heeft hij ooit Louis XIV gespeeld (cf. The Man in the Iron Mask), wel, op één of ander manier heeft hij deze vertolking volwassen en intenser gemaakt. Hij is een soort jonge landeigenaar die Candyland heeft geërfd van vader op zoon (tot de zoveelste generatie), en de levensstijl wat beu geworden is. Uit verveling heeft hij zijn interesse verlegt naar Mandingo fights, brutale gevechten tot de dood tussen zwarte slaven. Hij is de western versie van Caligula, een jonge koning die beslist over leven en dood. Maar de subtiliteit waarmee hij zijn personage vertolkt is onovertroffen. Ik blijf het schandalig vinden dat de acteur zelfs geen Oscar-nominatie heeft gekregen voor zijn vertolking.

    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitation
    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitation
    quentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitationquentin tarantino,django unchained,jamie foxx,leonardo dicaprio,samuel l jackson,zoe bell,will smith,james remar,inglourious basterds,western,franco nero,django,christoph waltz,kerry washington,rza,don johnson,blaxploitation

    Jamie Foxx zet hier ook een sterke vertolking neer en laat zien dat hij echt wel één van de betere acteurs is in Hollywood. Meer nog, wanneer je hem aan het werk ziet zou je denken dat hij zijn eigen Django tv-serie had kunnen krijgen. Hij zet zijn personage neer met veel emotie en kracht, en als kijker leef je meteen met hem mee. Daarnaast speelt Christoph Waltz zijn rol van de gesofistikeerde Duitser opnieuw met verve. Zijn personage van Col. Hans Landa uit Inglourious Basterds zit er nog wel ergens in, maar de acteur heeft zoveel meer in zijn mars dat hij zijn personage van Dr. King Schultz zo grappig, teder en tegelijkertijd buitengewoon gevaarlijk maakt. Ook de vertolking van Kerry Washington maakt indruk, ook al heeft ze veel minder screentime als de rest. De enige acteur die uit de toon valt is… Quentin Tarantino zelf. Zijn cameo is wel grappig, maar je merkt dat hij toch een vreemde eend in de bijt is. En zo zie je hoe subtiel deze prent toch in mekaar steekt. Traditie wil dat QT zijn cameo deed, maar in deze context moet je spel-niveau van een dergelijk niveau zijn dat je als acterende regisseur tekort schiet. Maar het is hem vergeven en de manier hoe hij aan zijn einde komt is best wel amusant.

    Kortom, ik heb hier echt van genoten, meer nog dan bij Inglourious Basterds. Het is gewaagde, originele, gesofistikeerde en stijlvol western die bovenden buitengewoon ontspannend en schokkend is. Django Unchained is onversneden Tarantino, en behoort tot zijn beste films. Het is het werk van een regisseur die aan de top van zijn carrière staat en die zonder schroom een zware stoot verkoopt in de onderbuik van het puriteinse Amerika, zonder neerbuigend, belerend of pretentieus over te komen. Het is bloederige spaghetti western met een infuus van blaxploitation gemaakt door iemand die opstaat en gaat slapen met klassiekers uit de filmgeschiedenis. Uiteraard is de film geen authentiek portret van hoe het wat in 1858 (er worden heel wat explosieven gebruikt in de film - ook al werden deze pas in 1867 uitgevonden) maar het is onversneden entertainment die niettemin het beschamende verleden van Amerika openrijt. Dat de film veel stof zal doen opwaaien, net omwille van zijn frivole karakter, staat buiten kijf. Zo heeft regisseur Spike Lee al laten weten dat hij de film niet wil zien en zich distantieert van elke poging om slavenhandel als 'spaghetti western' in te pakken in plaats van een dramatisch holocaust drama die het hoort te zijn.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 26 mei 2013

    ***Related Posts***
    21/05/2013: Django Unchained wedstrijd
    20/01/2013: Django Unchained integraal op You Tube
    11/01/2013: De 10 grootste missers van de Oscarnominaties van 2013
    03/01/2013: Is Django Unchained racistisch?
    10/06/2012: Django Unchained trailer

     

    *** Django Unchained trailer ***

  • Killer Crow wordt nieuwe Quentin Tarantino project

    Pin it!

    Er zit een nieuwe oorlogsfilm in de pijplijn voor Quentin Tarantino. Na zijn controversiële en schitterende spaghetti western Django Unchained (2012) speelt de regisseur met het idee een nieuw deel van zijn bloederige alternatieve historische trilogie te maken, in navolging op zijn Inglourious Basterds (2009) en Django Unchained.

    De nieuwe film zou Killer Crow heten. Het zou gaan over een groep van misbruikte zwarte soldaten die tijdens de invasie van Normandië in 1944 deserteren en naar Zwitserland vluchten. Op hun pad schakelen ze elke blanke officier en soldaat uit met alle middelen die voorhanden zijn. Dit zou dan het derde deel vormen van zijn revisionistische geschiedschrijving. Tarantino zei het volgende in een interview:

    Ik weet niet precies wanneer ik het zal doen, maar het materiaal laat wel een trilogie vermoeden. Mijn oorspronkelijke idee voor Inglourious Basterds was dat dit [Killer Crow] het hoofdverhaal zou worden binnen de kleinere verhaallijnen die nu de basis vormen van de film. De manier waarop Lt Aldo Raine (Brad Pitt) een Apache-strooptocht voert tegen de nazi’s zou er een gelijkaardige tocht zijn van zwarte soldaten. Oorspronkelijk had het een soort miniserie kunnen worden, maar toen werd Inglourious Basterds toch een filmversie.

    Ik heb dus al het verhaal op papier, nu moet ik enkel nog een tweede deel schrijven. Ik ben dus bijna klaar om alles op film te zetten. Naar verluidt zou Jamie Foxx en Samuel L. Jackson al in aanmerking komen voor een rol in deze prent, of wat had je gedacht. Ook Christoph Waltz en Brad Pitt zouden van de partij kunnen zijn.

    Tarantino lijkt dus goed op weg om opnieuw heel wat heilige huisjes in te trappen en heel wat mensen in het harnas te jagen. Er zit trouwens ook nog een andere threequel te wachten, met name Kill Bill part 3 (20??) met Uma Thurman. Maar deze film zou dus blijkbaar nog een beetje moeten wachten. Maar wees op je hoede. Het zou niet de eerste keer zijn dat Tarantino een ballonnetje oplaat zonder dat er daadwerkelijk een film volgt (remember The Vega Brothers). Het zal maar pas definitief zijn wanneer de camera's aan het draaien zijn.

  • Aftershock een beetje zoals Hostel maar met aardbevingen

    Pin it!

    Er is een nieuwe trailer verschenen van de horror/rampenfilm Aftershock (2012) van Nicolás López. De film wordt geproduceerd en geschreven door horrorfanaat Eli Roth, die zelfs ook nog eens de hoofdrol speelt.

    Aftershock,Nicolas López,Eli Roth,Ariel Levy,Nicolas Martinez,Natasha Yarovenko,Lorenza Izzo,Andrea Osvart,hostel,horror,disaster movie,Inglourious Basterds

    Korte inhoud: We bevinden ons in Chili, een land met mooie vrouwen, coole kerels en lekkere wijn. Het is hemel op aarde voor de Amerikaanse toerist Gringo (Eli Roth) en zijn twee Chileense vrienden Ariel (Ariel Levy) en Pollo (Nicolás Martínez). Toch heeft Gringo problemen om een connectie te maken met de ladies (waaronder naar verluidt Selena Gomez). Maar zijn geluk lijkt te keren wanneer hij een trio van babes ontmoet: het Russische model Irina (Natasha Yarovenko), de non-stop party girl Kylie (Lorenza Izzo) en haar nuchtere zus Monica (Andrea Osvárt). Ze besluiten alle 6 om te gaan feesten in het stadje Valparaíso. Maar terwijl de meiden het beest uithalen in een nachtclub, begint de aarde heftig te trillen, en verandert het paradijs in een ware nachtmerrie. De zes worden letterlijk aan hun lot overgelaten en terwijl ook nog eens een gekkenhuis getroffen wordt door de aardbeving, verandert de ellende snel in angst en terreur.

    Daar waar de naam van Django vaak werd gebruikt voor westerns, werd de titel Aftershock al evenveel versleten bij films over aardbevingen. Onlangs was er nog een indrukwekkende Chinese Aftershock (2010) die met heel wat Aziatische filmprijzen werd overladen. Deze horror-Aftershock zal waarschijnlijk niet veel prijzen winnen, maar belooft ons wel te ontspannen met heel wat bloedvergietende terreur. Dat hoop ik althans.

    Roth is geen acteur. Dat was al duidelijk met Inglourious Basterds (2009) en is nu een feit geworden na het zien van deze trailer. Gelukkig hoeft hij zich geen zorgen te maken over zijn filmcarrière, gezien hij als regisseur toch enige verdiensten heeft. Wat de film zelf betreft liggen de meningen uit mekaar. De ene vindt het rotzooi, de andere was ervan in de wolken. Bij gevolg ben ik nu toch wel benieuwd. Zoals ik met de titel al zei, dit lijkt een beetje op een Eli Roth disaster movie.

    *** Aftershock trailer ***

  • Geniale alternatieve filmposters

    Pin it!

    Ik ben verzot op die alternatieve posters. Ze wijken niet alleen af van die typische headshot posters, maar vertellen op een eigenzinnige manier iets over de film, een beetje zoals de pictogram posters. Bij deze collectie is er iets meer grafisch design aan te pas gekomen. En het resultaat is verbluffend.

    inglourious basterds,postercowboys and aliens,posterjurassic park,posteramerican psycho,poster
    tron,posterthe thing,posterpsycho,posterpulp fiction,poster
    the prestige,posterback to the future,posterthe shining,posterharry potter,poster
    children of men,posterstar wars the empire strikes back,posterinception,posterthe evil dead,poster