independence day resurgences

  • The Shallows (2016) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Laat ik meteen met de deur in huis vallen, ondanks het ronduit belachelijke einde en zijn zeemzoeterig melodramatische afsluiter, is The Shallows (2016) één van de beste shark attack films sinds Jaws (1975). De film van Spielberg is wel superieur aan deze prent, maar deze film heeft dan weer een troefkaart genaamd Blake Lively, die na deze prent haar status als leading lady wel heeft verdiend. Dit is een back-to-basic thriller met wat GoPro's een rottende walvis en een "Steven seagull" om niet te misssen.

    the_shallows_2016_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: 'The Shallows' volgt een vrouw, Nancy (Blake Lively) genaamd, die alleen is aan het surfen op een afgelegen strand. Een strand waar haar moeder vroeger kwam surfen. Op een korte afstand van de kust wordt ze aangevallen door een grote witte haai. Nancy komt vast te zitten op een kleine rots, minder dan 200 meter verwijderd van het strand. Zal ze de oversteek op tijd kunnen maken alvorens de vloed het stuk rots onderdompelt?

    De film duurt 86 minuten en eigenlijk heeft de film niets meer te vertellen dan datgene wat al wereldkundig gemaakt werd met de trailer. Erger nog, je zit te wachten op bepaalde scènes die je in de trailer had gezien en dat is op zich wel een beetje een domper op de spanning. Maar wees gerust, de film is voor geen seconde vervelend, en dat is hoofdzakelijk te danken aan de mooie verschijning en de sterke vertolking van Blake die hier een vrouw van (letterlijk en figuurlijk) 'vlees en bloed' neerzet in plaats van de traditionele scream queen. Blake heeft de perfecte maten, maar is ook groot van gestalte, en wanneer ze tegen een rots stoot of tegen het ijzer van een boei, voelen we duidelijk een harde impact. In het begin van de film is het duidelijk dat ze haar moeder heeft verloren aan (vermoedelijk) kanker, ondanks de strijd de ze had geleverd. Nancy wil daarom proeven van het leven en misschien wel haar medische studies zal laten voor wat het is. Maar het noodlot slaat toe en het personage kijkt nu zelfs recht in de ogen van de dood, en zal al haar kennis en wilskracht moeten gebruiken om het er levend vanaf te brengen.

    Het verhaal - dat op de 2014 Blacklist stond - werd geschreven door Anthony Jaswinski en is al zo voorspelbaar als iets. Gelukkig weet de Spaanse regisseur Jaume Collet-Serra (Non-Stop, Unknown, Orphan) zijn omgeving toch perfect te exploiteren en maakt een toch wel geslaagde thriller. De dialogen zijn niet echt slim, en nog minder zijn de al te evidente texto's. Zelfs het acteerwerk van bepaalde nevenpersonages zijn niet altijd even overtuigend. De nonsense neemt je er wel bij, want in tegenstelling tot veel andere films heeft deze prent geen ambities om meer te zijn wat het uiteindelijk is. Neem nu het feit dat Blake gaat surfen met een halve juwelenwinkel aan. Nu ja, achteraf bekeken wel handig als je een operatie moet uitvoeren. Collet-Serra heeft de ultieme zomer B-film met een goeie mix tussen zon, zee, borsten en bloed. De prachtige fotografie van Flavio Martínez Labiano laat ons ook geregeld onderdompelen in het water en voelen we ons bij momenten al even onveilig als het hoofdpersonage. Er zit zelfs een geweldig moment in waarin Blake voor de eerste keer onderdompelt in bloedrood water tussen de luchtbellen, was al even verontrustend als prachtig in beeld gezet. Anderzijds gebruikt hij naar mijn goesting net iets teveel slow motions en is de lichtgevende kwallen-scène net iets te 'Finding Nemo' achtig, zelfst voor een B-film als deze.

    the_shallows_banner.jpg

    Eigenlijk had Louis Leterrier de film moeten regisseren. Leterrier had echter heel wat meningsverschillen met de productie, en het feit dat het productiebudget voor hem net iets te scherp was trapte hij het af. En dat zal hem nu wel zuur opbreken als je het resultaat bekijkt en dat vergelijkt met Leterrier's tegenvallende Grimsby (2016). En draaien met Blake is toch ook wel iets van een ervaring. Blake heeft zich tevens voor de volle 100% ingezet en deed Blake heel wat van haar eigen stunts in deze prent. Zelfs surfen, ook al werden de meer gewaagde surfstunts wel gedaan door haar stunt double Sarah Friend.

    En wat met de haai? Wel hij is voor 95% digitaal (met uitzondering van een paar shots met een haaienvin die bestuurd werd met een Sea-Doo). Het was echter cgi van degelijke kwaliteit. Zeldzaam zijn de shots waar je wenkbrauwen van gaan fronsen. De film moet veel hebben van zijn visuals en daar is de regisseur bewust van, en dus gaat hij elk frame tot in de kleinste details verzorgen. Voor de rest zijn er niet veel andere personages, buiten misschien een zeemeeuw die met een gebroken vleugel ook is gestrand op de rots. Net zoals de volleyball Wilson in Cast Away (2000) zorgt hij voor wat gezelschap. Het zijn allemaal kleine touches, maar toch werken ze eigenlijk wel super goed en geven ze op hun manier meer diepgang in het hoofdpersonage. Trouwens zit er een scène in de film waar we de haai zien opduiken in een golf (zie tevens bovenstaande banner), een beeld die eerder was gebruikt in de marketing campagne voor de Meg (2018) film, die tot op vandaag nog altijd niet in productie is. Pech voor hen, want de makers van deze film zijn ermee gaan lopen.

    the_shallows_2016_pic04.jpgthe_shallows_2016_pic05.jpgthe_shallows_2016_pic06.jpg
    the_shallows_2016_pic01.jpgthe_shallows_2016_pic03.jpgthe_shallows_2016_pic02.jpg

    De muziek van Marco Beltrami heeft niet dezelfde draagkracht als de John Williams score, maar is zeker wel verdienstelijk en zeker beter dan de smaakloze soundtracks die Jaume Collet-Serra op zijn film heeft geplakt om toch maar een jeugdig publiek aan te spreken. Wat ja, deze film is wel degelijk PG-13 en bedoelt om veel geld in het laatje te brengen. De film had een productiebudget van 17 miljoen en heeft ondertussen in de States al een slordige 50 miljoen opgebracht, maar ik verwacht dat deze prent toch gemakkelijk 200 miljoen zal opbrengen wereldwijd.

    Kortom, The Shallows heeft 10 keer minder gekost dan Independence Day: Resurgence (2016), maar je zal er 10 keer meer plezier aan beleven. Mijn vrees was dat ze er een Piranha (2010) prent van gingen maken waar het accent voornamelijk lag op de vrouwelijke anatomie, en ook al zien we veel van de anatomie van Blake, ligt het accent toch voornamelijk op haar overlevingsdrang. En was het einde niet zo dwaas dan had ik deze prent nog wel een 4 sterren willen geven omdat het volledig is geslaagd in zijn opzet. Jaume Collet-Serra is dan weer een beetje van een hit-and-miss regisseur, wel hier hebben we in ieder geval een hit.

    The Shallows is ondertussen uitgekomen op DVD, Blu-ray en 4K Ultra HD. Op de Blu-ray staan verwijderde scenes en heel wat making of reportages over het maken van de haai, het productieproces, het strand en heel wat weetjes over het gedrag van haaien.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 29 december 2016

    ***Related Post***
    05/05/2016: Blake Lively in shark attack film The Shallows

     

    *** The Shallows trailer ***

  • Independence Day (1996) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    We hebben een paar dagen geleden Independence Day: Resurgence (2016) besproken, nu is het de beurt aan de eerste film Independence Day (1996), waarvan een nieuwe Blu-ray editie is verschenen met een extra schijf met meer dan 3 uur aan extraatjes.

    Independence Day,independence day resurgences,Roland Emmerich,Jeff Goldblum,Bill Pullman,Will Smith,Dean Devlin

    Korte inhoud: Gigantische buitenaardse schepen komen richting de aarde, en hangen boven enkele grote steden. Nadat een poging tot communicatie met de aliens tot niets leidt, komt David Levison (Jeff Goldblum) er achter dat de aliens in minder dan een dag aan zullen gaan vallen. Nadat de grote steden compleet verwoest zijn door de buitenaardse schepen besluiten de overlevenden terug te vechten met behulp van een buitenaards schip dat enkele decennia geleden op aarde is neergestort. President Thomas J. Whitmore (Bill Pullman) probeert zijn manschappen moed in te spreken en zien we helden zoals Captain Steven Hiller (Will Smith) het voortouw nemen.

    Het is een typische disaster film met een vleugje sciene-fiction, een overdosis aan spetterende cgi en loeiharde klankband. De film heeft heel veel zwaktes maar het entertainment gehalte is dermate hoog dat de film nooit echt gaat verdelen. Het is een verstand-op-nul fast food blockbuster prent waar niets artistieks, geslepen of vernuftig in zit, maar die ons toch een goed gevoel verschaft, in een toch wel afgelikte regie van Roland Emmerich. Het script kwam van Dean Devlin, die toen enkel nog maar het script van Stargate (1994) geschreven, maar nadien op zijn elan verder ging met Godzilla, The Patriot en nog een aantal tv-series. De film kreeg twee Oscarnominaties (klank en visuele effecten) en stak de Oscar voor Beste Visuele effecten op zak.

    En die visuele effecten waren toch wel indrukwekkend en dit in een periode waar cgi nog in zijn kinderschoenen stond. Meestal waren we in films zilverkleurige vliegende schotels gewend. Maar toen kwam Steven Spielberg met zijn Close Encounters of the Third Kind (1977) en de ruimteschepen werden plots een pak groter, maar Emmerich bouwde ze nog een beetje meer uit en waren ze al zo groot als uit de kluiten gewassen stad. Het leek er wel op dat de mensheid geen greintje kans maakte tegen het overgewicht aan ruimteschepen. Er zit heel wat computer-animatie in, maar de schepen waren voornamelijk op miniatuur schaal gebrachte modellen.

    independence_day_1996_blu-ray_pic01.jpg

    Will Smith werd rijkelijk vergoed voor deze prent en werd met zijn 5 miljoen dollar één van de best betaalde acteurs van zijn generatie. Ondertussen strijkt Smith 20 miljoen op per film en vermoed wordt dat hij misschien niet zo heel veel ging krijgen voor de nieuwe film, en dat dit misschien wel heeft meegespeeld in het feit dat hij niet in de nieuwe film zit. Maar anderzijds is de rol van Smith in ID eigenlijk niet zo heel erg lang, en dat is hoofdzakelijk te wijten aan het feit dat er heel veel sprekende rollen in deze film zitten. En ook al was hij een beetje van een crowd-pleaser moet ik toegeven dat hij toch niet opperbest in zijn rol zat. Ik had zelfs de indruk dat hij regelmatig in een 'Fresh Prince of Bel Air' patroon verviel. Goldblum was het echte hoofdpersonage en dat is hij ook in de nieuwe film. Pullman maakt ook indruk in deze film en mag een zinderende speech afsteken.

    Uiteraard kan je de vele plot holes niet verbergen met cgi, en ID zit er vol van. En dan hebben we nog Goldblum die zomaar eventjes een virus kan schrijven en uploaden in het alien-systeem en zo alles plat kan leggen. We zijn 2016 en hebben nog altijd problemen om data over te zetten van een Mac naar een PC, maar blijkbaar is alien-technologie wel comptabel met onze technologie. Ook het feit dat wij gemakkelijk met alien-schotels kunnen vliegen blijft krankzinnig, maar dat is nu eenmaal het aard van het beestje en ook in de nieuwe film nemen we zonder veel problemen te controles over. Ook het alien moederschip heeft een zwakke plek dat wanneer we deze raken, alles gaat ontploffen. Hebben die aliens dan niets geleerd van de Death Star uit Star Wars? Maar dat de miljoenen individuele alien fighters plots verdwijnen is toch wel wat vreemd en wordt nooit echt verklaard. Maar zoals ik al zei, het is verstand-op-nul-blockbuster-vertier.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 3 juli 2016

     

    *** Independence Day trailer ***

  • Synchronicity brengt een nieuwe kijk op het time-travel genre

    Pin it!

    Dit jaar zullen sci-fi fans niet alleen kunnen uitkijken naar Star Trek Beyonds (2016) en Independence Day: Resurgences (2016), maar er duiken ook meer low budget science fiction films op die de aandacht trekken. De R-rated Synchronicity (2015) kwam vorig jaar uit op een paar filmfestivals maar heeft wat moeite om een distributeur te vinden. Maar hopelijk kunnen we deze alsnog dit jaar zien in de bioscoop.

    Synchronicity,Star Trek Beyonds,Independence Day Resurgences,Chad McKnight,Brianne Davis,Jacob Gentry,blade runner,The Phoenix Project,primer

    Korte inhoud: Jim Beale (Chad McKnight) is een fysicus die een machine uitvindt om ruimte en tijd te manipuleren. Plots verschijnt er een zeldzame dahlia uit de toekomst. Hij moet nu de identieke match met de bloem in het heden vinden om te bewijzen dat zijn machine werkt. Jim ontdekt dat de dahlia in handen is van het mysterieuze meisje Abby (Brianne Davis), dat hem verleidt tot het onthullen van zijn geheimen. Beseffend dat hij het slachtoffer werd van een femme fatale wil hij zijn machine gebruiken om terug te gaan in de tijd om zo het verraad te ontdoen.

    De film die perfect het sci-fi genre wist te mixen met met neo noir is en blijft Blade Runner (1982). En ook al blijft deze film net iets meer onder de radar met zijn onbekende cast en beperkte productiebudget, ben ik echt benieuwd naar deze prent. De regisseur en scenarist van de film is Jacob Gentry die tot op heden nog geen films van belang heeft gemaakt. Het heerlijke aan de film is dat Michael Ironside in de film zit als een kapitalist die interesse heeft in de tijdmachine.

    Op dit ogenblik wordt de film bijzonder slecht onthaald door pers en publiek. De meest lijken te zeggen dat de film met iets teveel bezig is met stijl en de beschrijving van de tijdmachine, en gaandeweg de draad verliezen. Anderen vinden dan weer dat de film een tweede visie verdient, en dat is bij heel wat knappe science-fiction films wel het geval. Ga niet naar deze film om een studio film te zien en ik denk dat je er nog wel van zal genieten. Het lijkt in ieder geval iets nieuws te willen doen met het tijdreizen concept. En films met een klein budget proberen meestal origineel uit de hoek te komen, een beetje zoals The Phoenix Project (2015) en Primer (2004) .

     

    *** Synchronicity trailer ***