De FilmBlog

Ik had in de zomer van 2010 al eens laten vallen dat regisseur Guillermo del Toro benaderd werd voor een Snow White project, genaamd Mirror Mirror (2012) met Julia Roberts als de boze heks en Lily Collins als sneeuwwitje. Ondertussen is bekend dat del Toro de film niet zal maken, maar wel de fantasierijke Tarsem Singh, en hij bezig zou zijn met een andere verfilming van een sprookje, met name Beauty and the Beast (2013) waarin we de Harry Potter babe Emma Watson zouden aantreffen.

Mirror Mirror van Relativity Media zou een vrij accurate adaptatie worden van het verhaal van de gebroeders Grimm, met een prins (Armie Hammer), een koning (Sean Bean) en zeven dwergen. De eerste keuze voor sneeuwwitje had eigenlijk moeten gaan naar Saoirse Ronan, die volgens wat ik kan uitmaken uit hun mijn bescheiden mening ook een betere actrice was, werd uiteindelijk niet gekozen omwille van haar te jonge leeftijd en te kleine gestalte in vergelijking met de rol van de prins, gespeeld door Armie Hammer, een acteur die eerder nog weigerde zijn borsthaar af te scheren voor een shot met de boze heks waarbij het shot dan aar werd weggelaten. Ik hoop dat de makers hier de juiste keuzes hebben gemaakt.

Maar ik denk dat de producers van Mirror Mirror zich nog meer zorgen zullen maken omwille van een geduchte concurrent. Inderdaad, er zal diezelfde periode een tweede sneeuwwitje-film op de markt komen en dan nog wel een productie onder de hoede van Universal. Snow White and the Huntsman (2012) brengt een eigenzinnige versie van het verhaal van sneeuwwitje, met het tiener-idool Kristen Stewart als Snow White, Charlize Theron als de boze heks en Chris Hemsworth als prins/The Huntsman. Veder zien we ook nog de naam van Ian McShane opduiken in de rol van Caesar, één van de zeven dwergen die nota bene allemaal namen hebben van Romeinse keizers: Caesar, Tiberius (Nick Frost), Constantine (Bob Hoskins), Claudius (Toby Jones), Hadrian (Eddie Marsan), Nero (Johnny Harris) en Trajan (Ray Winstone). De regie van de film is in handen van Rupert Sanders, een regisseur zonder langspeelfilm-ervaring maar wel een befaamd pub-regisseur.

Laten we hopen dat de laatste filmproductie zijn lessen heeft getrokken van het afschuwelijke Red Riding Hood (2011). Een adaptatie van een oud sprookje spreekt me meer aan dan een getrouwe weergave ervan, maar dat wil niet zeggen dat je het moet verminken tot een teenage soap-opera. En met de casting van Twilight actrice Kristen Stewart heb ik hier wel wat schrik van.

Maar de strijd tussen de twee films is begonnen. Ik weet niks van de regisseur van Snow White and the Huntsman af, dus kan ik ook niet inschatten wat hij ervan zal bakken. Maar de adaptatie-formule lijkt me wel interessanter. Daarnaast heb ik een voorkeur voor Charlize Theron als boze heks, boven die van Julia Roberts. Zelfs Kristen Stewart vind ik een betere cast voor sneeuwwitje dan Lily Collins. Anderzijds hebben heel wat acteurs bedankt voor een rol in Snow White and the Huntsman; gaande van Hugh Jackman, Johnny Depp, Tom Hardy tot Viggo Mortensen. Ik ga afwachten op de eerste trailers om me verder uit te spreken welke van de twee het onderspit zal moeten delven.

Update 11/11/2011: En hieronder hebben we dan de trailer van Snow White and the Huntsman en de beelden zien er sterk uit. Mijn enige bedenking is waarom ze de muziek van Daft Punk (Tron: Legacy) en Hans Zimmer (Inception) hebben willen namaken. Ik ben er vrij zeker van dat geen van beide muziekmakers hebben gewerkt op deze prent (anders zou er toch al een vermelding staan op Imdb). Maar goed, het is een trailer en het zou niet de eerste keer zijn dat muziek van een andere film wordt gebruikt om de beelden op te krikken, ook al doet het wat afbreuk aan de creatie. Anderzijds ben ik onder de indruk van het visuele aspect. Er steekt zelfs een soort Lord of the Rings vibe in de trailer, zeker met de stem van Charlize Theron die doet denken aan die van Galadriel. Charlize ziet er tevens bangelijk uit. Vergelijk dat maar eens met de lullige outfit van Julia Roberts! Ik kijk hier al naar uit.

***Related Post***
21/02/2011: Mila Kunis wordt heks in Oz: The Geat and Powerful
12/02/2011: Famke Janssen als boze heks in Hansel and Gretel
11/02/2011: Julia Roberts in de rol van de boze heks in Mirror Mirror
14/06/2010: Regisseur del Toro benaderd voor sneeuwwitje film

Het Festival sloot zoals elk jaar opnieuw in schoonheid af met de muziek der groten. De vrij banale sportzaal ’t Kuipke werd omgetoverd tot muziek-arena voor 3000 toeschouwers met muziek van de Brussels Philharmonic onder leiding van Dirk Brossé. De 11e editie van de World Soundtrack Awards werd ingekleurd met de aanwezigheid van oscarwinnende componisten Hans Zimmer (Gladiator, Inception) en Elliot Goldenthal (Titus, Heat, Alien 3). Normaal had ook Howard Shore (Se7en, The Lord of the Rings) van de partij moeten zijn, maar hij kon zich onmogelijk vrijmaken ten gevolge van het drukke schema voor de opkomende The Hobbit (2012). Het concert had tevens een herdenkings-sfeertje voor de vermoorde PR-agente en consultant van het festival, Ronni Chasen.

De avond bestond uit twee delen. Het begon met wat uitreikingen van awards voor Beste publieks muziekscores, beste muzieksong en een ode aan componist Giorgio Moroder, en in het tweede gedeelte kwam de muziek van Howard Shore, Elliot Goldenthal en Hans Zimmer aan de beurt. Het beste van de avond zat echter in de tweede helft.

Alles begon wat moeizaam met muziek op een caleidoscopische kortfilm, d’Amour van de Belgische filmmaker Nicolas Provost die de SABAM Award For Best Young European Composer won. De muziek van Abel Korzeniowski (A Single Man, w.e.), die vorig jaar de World Soundtrack Discovery Award in ontvangst mocht nemen, bracht ons in blijde verwachting naar het opkomende W.E. (2011) project van Madonna. Alexandre Desplat werd voor de 3de keer verkozen tot Beste componist en de prijs voor Beste Song in een film werd voor de zoveelste keer uitgereikt aan Randy Newman voor Toy Story 3 (2010). Nu ja, de competitie was in deze categorie niet bijzonder groot.

Maar met de Lifetime Achievement Award voor de Italiaanse synthesizerpionier Giorgio Moroder liep het toch ietwat in mineur toen de organisatoren hadden beslist om twee populaire songs te brengen uit zijn oeuvre, die van "Take My Breath Away" uit Top Gun (1986) en" What a Feeling" uit Flashdance (1983), twee filmscores die een Oscar hadden opgeleverd, in plaats van muziekscores die onder begeleiding Brossé en de Brussels Philharmonic misschien voor meer vuurwerk konden zorgen. Het leek bij momenten dat ze het publiek tevreden wou stellen met alom bekende nummers. Kwam daar nog bij dat ze jazz zangers Sofie Verbruggen hadden gevraagd. Niet dat de dame een minder goede zangeres is, maar bij momenten had je de indruk dat ze maar niet boven het orkest uitkwam. Ik ben zelf geen grote van Natalia, maar deze zangeres had misschien met wat meer punch kunnen zingen. Uiteraard zou je dan met haar iets teveel aandacht wegnemen van de muziek, waarmee ik opnieuw concludeer dat ze misschien beter andere partituren hadden genomen ZONDER zangeres. Nadien heeft Brossé het zaakje toch iets recht getrokken met e muziek uit Midnight Express (1978), ook al vond ik de klassieke adaptatie van de elektronische muziekscore van Moroder toch geen voltreffer.

Maar de avond ging van een lauwe ontvangst tot een muzikaal orgasme. Goldenthal, Shore (van op afstand) en Zimmer brachten er een ode aan de overleden Ronni Chasen, met muziek van Titus met een voltallig zangkoor, Alien ³, Looking for Richard, Driving Miss Daisy en de kers op de taart was de muziek van Inception (2010), waarbij Hans Zimmer een aantal van zijn muzikanten had overgebracht om het orkest van Brossé te vervoegen. En het resultaat was om kippenvel van te krijgen. Het eindigde dan ook in een gepaste staande ovatie.

De titel van Sucker Punch (2011) verwoord perfect de film. Het is een dreun waar je niet vrolijk van wordt en die je niet hebt zien aankomen, maar zonder grote gevolgen. Het is een feest voor het oog en je kunt met veel opwinding genieten van elk frame uit dit sprookje, maar tezelfdertijd zit je te staren naar een steriele leegte die van het ene droombeeld in het andere verzeilt. Dit moet niet alleen één van de mooiste films zijn van Zack Snyder, maar tevens ook de meest teleurstellende.

Korte inhoud: We bevinden ons in de jaren '50. De moeder van Baby Doll (Emily Browning) is overleden en ze schenkt haar fortuin aan haar twee dochters. De stiefvader (Gerard Plunkett) is in alle staten en probeert zich nog maar eens seksueel te vergrijpen op de jongste zus. Baby Doll probeert dit te verhinderen maar schiet per ongeluk haar eigen zus neer. De stiefvader beslist dan maar om haar naar een psychiatrische inrichting te sturen met de opdracht om binnen vijf dagen een lobotomie op haar te laten uitvoeren. Hiervoor koopt hij de manager Blue Jones (Oscar Isaac) om. Baby Doll komt voorlopig onder de hoede van Dr. Vera Gorski (Carla Gugino) en raakt bevriend met de mede-patiënten Amber (Jamie Chung), Blondie (Vanessa Hudgens), Rocket (Jena Malone) en haar oudere zus Sweet Pea (Abbie Cornish). Ze overtuigt hen mee te doen aan een ontsnappingspoging

Sucker Punch is het soort film die je zal verafschuwen of verafgoden, maar een middenweg is er niet. En dat is vooral te wijten aan het aanwezige talent die deze film in mekaar heeft gestoken. Niemand windt zich nog op wanneer Michael Bay een nieuw dieptepunt bereikt met een zoveelste rampzalige Transformers film, maar Zack Snyder heeft met Watchmen (2009) bewezen dat hij geen onbenullige videoclip-maker is die enkel maar in staat is mooie beeldjes te maken, maar wel één van de meest boeiende filmmakers van het moment. En het is net wanneer talentvolle mensen over de schreef gaan in de verkeerde richting, dat de kritiek feller zal opwaaien. Spijtig genoeg moet ik toegeven dat deze prent ver onder het niveau van Watchmen valt, maar misschien heeft dit ook te maken met het feit dat Snyder het verhaal/script van Sucker Punch zelf heeft geschreven en dus niet kon steunen op een geniale comic (cf. 300, Watchmen), een boek (cf. Legend of the Guardians: The Owls of Ga'Hoole) of een andere film (cf. Dawn of the Dead).

Het is onversneden guilty pleasure voor Snyder. Een exploratie naar zijn schoolgirl fetisjisme, zijn angsten voor dominante vaderfiguren, zijn fobie voor het gesticht met zijn wreedaardig personeel, alsook zijn jongensachtige voorliefde voor over-the-top manga actie, videogames en visuele effecten. Het is een grenzeloze overgave aan al zijn mannelijke driften en impulsen, zonder ook maar de minste rekenschap te houden met de toeschouwer, en dienst verlangen naar consistentie. En daar is op zich niets mis mee, was het niet dat de gemiddelde toeschouwer zonet 8 euro heeft betaald voor zijn bioscoopticket of 20 euro voor zijn blu-ray exemplaar, en hij de teleurstelling nauwelijks zal kunnen verbergen. Misschien waren ze nog beter af met het kopen van een videogame. Zat er achter deze erotische, visuele stimulans nog een boodschap of een verhaal die de moeite was om na te vertellen, maar neen. Ook al wil de film laten uitschijnen diep te graven in de malaise van de gekwelde geest, blijft het allemaal maar bij een sucker punch. Is het dan geen pro-feministische prent? Nope, of dat is althans niet wat ik heb gezien. Het is volgens mij eerder een film die de vrouw stereotypeert en onderdanig maakt aan het brute mannelijke geweld, en hen enkel voldoende bewegingsruimte toelaat in de beslotenheid van hun eigen dromen.

Mijn conclusie is dat de man een geweldige filmmaker is, maar een verschrikkelijke verhalenverteller. Anderzijds heeft Zack Snyder niet zitten ejaculeren met de poen van nietsvermoedende geldschieters, maar was hij zelf producer en heeft bijgevolg een deel gedragen van de verantwoordelijkheid. En met een productiekost van 82 miljoen dollar is hij nog maar net uit de kosten gekomen met een wereldwijde recette van 89 miljoen. En de inkomsten kwamen voornamelijk van niet-Amerikaanse landen, want in de States haalde de prent met moeite 36 miljoen. Ik hoef jullie niet te vertellen dat DC Comics en Warner Bros nu op hun hoede zijn voor hun Zack Snyder Superman reboot die zo maar eventjes 175 miljoen dollar zal kosten.

Net zoals in Inception (2010) begeven we ons ook op de grens van de reële wereld en de droomwereld, maar in plaats van te slapen zien we dat ons hoofdpersonage een erotiserende dans zal uitvoeren (die we overigens nooit zullen zien tot onze grote frustratie). Via deze dans duiken we onder in een soort onderbewustzijn waarin we onze meiden zien vechten tegen samurai, zombie-achtige nazi-soldaten met gasmakers en rode ogen en vuurspuwende draken. Ze worden telkens bijgestaan door een wijze oude man (Scott Glenn). Hun missie in deze droomwereld vertaalt zich in hun acties in de reële wereld. En het heeft er alle schijn van dat Snyder dit scenario dan ook heeft geschreven na het zien van de Christopher Nolan film. Maar spijtig genoeg had hij die dag ook iets teveel tequila's achterover geslagen.

Qua acteerwerk zit er heel veel talent in de film, ook al ben ik zelf geen grote fan van hoofdactrice Emily Browning, die zo goed als geen geloofwaardige emotie in de film weet neer te zetten, ondanks de drama die haar wordt aangeboden. Anderzijds vind ik haar cover-songs, zoals "Sweet Dreams" (Are Made of This), "Asleep" en "Where is My Mind?" heel goed werken in de film. Mocht het acteerwerk haar niet lukken is er dus nog zeker toekomst voor haar in de muziek-industrie. En van muziek gesproken, het nummer van Bjork feat. Skunk Anansie, "Army of Me" (link) is gewoon kick-ass.

Maar als jullie willen weten wat de blik betekent die Baby Doll heeft uitgewisseld met de dokter (Jon Hamm) terwijl ze een lobotomie onderging, dan raad ik jullie de blu-ray aan met de uitgebreide versie van de film. Je vindt er tevens ook nog een dans-act à la Moulin Rouge die geknipt werd omdat het een afbreuk zou zijn aan de dreigende atmosfeer in de film. Je kunt de gehele film bekijken met interactief commentaar van de regisseur die heel wat van de technische kant uit de doeken doet, en dit is voor filmgeeks en mensen uit de audio-visuele sector altijd wel leuk om te zien.

Kortom, teleurstelling is het overheersende gevoel na het zien van deze Kill Bill meets Inception. Niet alleen in de manier waarop alles verteld wordt en hoe de karakters worden uitgediept, maar tevens hoe alles eindigt. Zelfs de extended cut brengt maar weinig toegevoegde waarde. ***SPOILER ALERT*** De grote misdadiger, met name de stiefvader, wordt onberoerd gelaten en het hoofdpersonage blijft achter in een onbekende staat (bewust of onbewust). Maar het is wel een nevenpersonage die we zien vertrekken. Jij blijft achter met meer vragen dan antwoorden. Wat gebeurt er met Baby Doll? Waarom werd Amber uiteindelijk door Blue vermoord? …

Daar waar zelfs 300 (2006) evenveel visueel vertier had, kon je er als toeschouwer nog van genieten. Hier zit je beetje op je honger, zeker bij het zien van alle mogelijkheden en middelen die aangereikt worden. Laten we hopen dat zijn volgende film iets meer 'punch' vertoont en zijn publiek niet opnieuw aanziet als een bende 'suckers'.

***Related Post***
28/07/2010: Sucker Punch posters
07/03/2009: Alice in Wonderland met machinegeweren

Het ziet er naar uit dat Tom Hardy, de acteur uit Warrior (2011) en Inception (2010), binnenkort in de huid zal kruipen van Al Capone in Cicero (2012) van regisseur David Yates, die we kennen van Harry Potter and the Deathly Hallows part 1 (2010) en part 2 (2011).

Tom Hardy vertolkt momenteel dat andere zwaargewicht, Bane, in de opkomende The Dark Knight Rises (2012). Maar nu zou hij dus zijn Tommygun mogen opnemen met een vette cigaar in zijn mond voor de vertolking van één van de meest beruchte gangsters uit de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw. En het mocht wel eens tijd worden, want de enige langspeelfilm van belang waar Al Capone aan bod kwam was The Untouchables (1987) van Brian De Palma. En gezien Robert De Niro zo'n sterke vertolking had neergezet, stond niemand echt te springen om een nieuwe Al Capone film te maken, los van een aantal tv-series en B-films. Maar ondertussen zijn we bijna een kwart-eeuw verder en ben ik enthousiast over het nieuws dat er een echte Capone film op stapel staat.

Tijdens de drooglegging in de jaren 20, als middel van de regering om het alcoholisme uit de Verenigde Staten te bannen, beheerste Al Capone in Chicago het leeuwendeel van de misdadige activiteiten. Hij was actief in het organiseren van prostitutie, het uitbaten van casino’s en uiteraard ook de illegale handel in alcohol, en hiervoor werd geregeld bloed vergoten door zijn manschappen. Hoewel de politie van zijn misdaden op de hoogte was, kon Capone lange tijd ongestraft zijn activiteiten voortzetten, deel omdat heel wat politiemensen werden omgekocht of gewoon schrik hadden van de mogelijke gevolgen. Uiteindelijk werd hij in de boeien geslagen en veroordeeld op beschuldiging van belastingontduiking en mocht hij zijn straf uitzitten in Alcatraz. In 1939 werd hij vervroegd vrijgelaten vanwege zijn slechte gezondheid. Al Capone stierf 8 jaar later ten gevolge van een beroerte.

Daar waar we in The Untouchables eerder het parcours van Eliot Ness volgden, gaan we in deze biopic de focus leggen op Al Capone, zijn groei naar macht en zijn uiteindelijk ondergang. Tom Hardy zal in ieder geval serieus wat mogen bijkomen voor de rol, maar dat komt wel in orde gezien hij al wat kilo’s zal mogen bijkomen voor de rol van Bane. Maar het dikke ronde gezicht van Al Capone zal de man wel nooit hebben, en dat hoeft voor mij eigenlijk ook niet. Het is in ieder geval een talentvol acteur met een goede fysiek, die tevens al wat ervaring heeft als gangster (cf. Bronson). En het scheelde niet veel want ook Nicolas Cage was in de running voor de rol, bij wat een prequel had moeten zijn op The Untouchables, waar dit feestje ging dus niet door. Thank God!

***Related Post***
16/05/2007: Nicolas Cage in Untouchable prequel?

Ik ben niet zeker wie er zit te wachten op een nieuwe Transformers film, misschien pubers die tuk zijn op visuele effecten en inhoudsloze hero-shots. In ieder geval is er al een trailer beschikbaar voor Transformers: Dark of the Moon (2011), het derde deel van een dure science-fiction adaptatie over robots die het niet zo goed met elkaar kunnen vinden. De maestro van dienst blijft Michael Bay, en voor dit avontuur heeft hij zijn vlam Megan Fox thuis gelaten en vervangen door de véél knappere en sexy Rosie Huntington Whiteley.

Korte inhoud: De Autobots Bumblebee, Ratchet, Ironhide en Sideswipe, onder leiding van Optimus Prime, zijn terug in actie en moeten het weer opnemen tegen de kwaadaardige Decepticons. De Decepticons willen koste wat het kost revanche op de strijd, die ze een tijd terug verloren. De Autobots en Decepticons komen echter midden in een ruimtestrijd tussen de Verenigde Staten en Rusland in te zitten. In deze strijd krijgen de Autobots wederom hulp van oude vriend Sam Witwicky (Shia LaBeouf).

Het ligt misschien aan mij maar ik moest meteen denken aan Inception (2010) toen ik deze trailer zag. Het is misschien de dreunende klanken die je hoort. De film lijkt ook iets meer duister te zijn dan de vorige exemplaren. Ja, het is wederom indrukwekkend. Het lijkt opnieuw een showcase van wat er op dit moment mogelijk is aan visuele effecten en de typische Bay shots (de slow-motion kraanbewegingen, wagenshots, overvloed aan lichtflitsen, mooie jongens en meisjes, vliegtuigshots, grote explosies, …). Maar in tegenstelling tot Inception denk ik dat we hier geen verhaal zullen vinden tussen de brokstukken, of wat had je gedacht.

Of Rosie Huntington Whiteley kan acteren kan je op dit ogenblik nog niet zeggen. In de trailer zien we een paar shots van haar, maar veel staat ze er niet te doen. In de cast zien we ook Josh Duhamel, Hugo Weaving, Patrick Dempsey, John Malkovich, John Turturro en Leonard Nimoy opduiken.

Michael Bay was eigenlijk een product van Jerry Bruckheimer, maar de pupil heeft zich van zijn leermeester losgeweekt nadat hij iets teveel werd gelinkt met de producer. De sequel Transformers: Revenge of the Fallen (2009) en deze Dark of the Moon zijn wel geproduceerd met de hulp van Steven Spielberg. Toch denk ik niet dat deze derde film een kans zal maken tegen de 4de Pirates film Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides (2011), geproduceerd door Bruckheimer.

 

*** Transformers: Dark of the Moon trailer ***

***Related Posts***
06/09/2010: Figurant afgevoerd met hoofdwonde op Tansformers 3 set
27/05/2010: Rosie Huntington-Whiteley in Transformers 3, Megan Fox niet
06/01/2010: Top 10 worst movies of 2009
15/09/2009: Megan Fox is vulgair, grof, onuitstuitbaar en dom
01/02/2009: Transformers 2: Revenge of the Fallen teaser trailer
05/06/2008: Transformers 2 in productie
24/08/2007: Michael Bay kiest voor Blu-ray
23/08/2007: Transformers poster
24/07/2007: Transformers review
23/02/2007: Transformers 2 en Bad Boys 3 zitten er aan te komen
21/12/2006: Transformers trailer
15/06/2006: Transformers on ice
22/04/2006: Megan Fox in Transformers
11/04/2005: TV-spot met Transformers

Als we de cijfers mogen geloven heeft de Belg de weg naar de bioscoop terug gevonden. Kinepolis kende een groei van 1% in vergelijking met vorig jaar met een bezoekersaantal van 9,6 miljoen bezoekers. De vereniging van de middelgrote en kleinere bioscopen (FCB), doet zelfs beter met een groei van 5% met een gelijkaardig bezoekersaantal. De stijging is echter markanter in het zuiden dan in het noorden van het land. Het grijzer wordende Vlaanderen tekent een stijging van 1,7% terwijl het iets jongere Wallonië een groei kent van maar liefst 8%. Dat heeft deels ook te maken met de opening van de Cinéscope in Louvain-La-Neuve die voor een boost in de cijfers heeft gezorgd.

In Brussel stagneerde de markt, maar officiële cijfers zijn nog niet bekend. In ieder geval is het duidelijk dat meer mensen opnieuw de weg naar de cinema hebben gevonden. Zo zou het bioscoopbezoek in België met 3% zijn gestegen (ruim boven de 21 miljoen bezoekers). De bezoekcijfers kenden trouwens in heel Europa een lichte groei van 0,4%, zo blijkt uit de cijfers die MediaSalles. De grootste groeimarkt is duidelijk Centraal- en Oost Europa met een stijging van niet minder dan 11.4%. In West-Europa doen naast België ook Frankrijk (+2,7%) en Italie (+11%) het goed. In landen zoals Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Spanje is er evenwel sprake van een terugval, te wijten aan het zwakke aanbod van films uit eigen bodem.

De meestbezochte films in België waren Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010), Alice in Wonderland (2010), Inception (2010), Twilight: Eclipse (2010), Avatar (2009), Toy Story 3 (2010) en Shrek Forever After (2010). In Vlaanderen kon ook die flauwe komedie van Jan Verheyen, Zot van A. (2010), een plaatsje verzilveren in de top tien. Aan Franstalige kant was het Mr. Nobody (2009).

En als we eerste resultaten van 2011 bekijken zou deze positieve trend zich wel kunnen verder zetten. Het jaar werd al goed ingezet, en in het bijzonder met een film uit eigen bodem zoals Rundskop (2011). Maar 2011 heeft ook een aantal kaskrakers op til, zoals de nieuwe Pirates of the Caribbean film On Stranger Tides (2011), The Hangover II (2011), Thor (2011), …

De bromances (romance between brothers) zijn hip aan het worden. En dan in het bijzonder de films waar er gevochten wordt. Na The Fighter (2010) is er binnenkort Warrior (2011) van Gavin O’Connor (Pride and Glory), een prent waar twee broers het opnemen tegen mekaar in een cage-fight. Het is bij mijn weten tevens het eerste MMA-drama uit Hollywood.

Korte inhoud: De gepensioneerde staalarbeider en voormalig bokser Paddy Conlon (Nick Nolte) heeft door zijn alcoholisme zijn gezin verscheurd achtergelaten. Echter op zekere dag komt hij tot inkeer en versobert op berouwvolle wijze zijn levenswandel. Zijn jongste zoon Brendan (Joel Edgerton) accepteert vervolgens maar al te graag zijn aanbod om hem te trainen als worstelaar c.q. martial arts-specialist. Zijn broer Tom (Tom Hardy) is echter ook nog niet uit het zicht verdwenen. Hij negeert zijn vader en is met zijn eigen loopbaan als worstelaar bezig. Beide broers bereiden zich nu voor op hetzelfde toernooi.

De meesten zullen Tom Hardy nog wel kennen van Inception (2010) en wat meteen opvalt is zijn opgepompte lichaam. Het is een acteur die net zoals een Christian Bale leeft voor zijn acteerkunst, en zoiets geeft meteen vonken op het scherm. Maar diegene die misschien wel het meeste vuurwerk zal generen is Nick Nolte. We krijgen een glimpje van hem te zien in de trailer en dit zou wel eens een rol kunnen zijn waarmee hij in de prijzen zal vallen. Het is in ieder geval het soort film die op diverse filmfestivals wel snel wordt opgepikt.

Nog iets om naar uit te kijken is de verschijning van de knappe House MD actrice Jennifer Morrison. Het enige waar ik me een beetje vragen bij stel is de pg-13 rating. Als we een blote borst zien dan krijgt de film op z’n minst al een nc-17 rating, maar als twee kerels elkaar met de blote vuisten op het smoel kloppen tot het bloed van het gezicht druipt, dan zou een pg-13 al moeten volstaan..?? Vreemd. Hopelijk hebben ze de MMA niet teveel gecensureerd of er iets van gemaakt wat niets met de realiteit te maken heeft. We zullen moeten wachten tot 14 september 2011 om het resultaat te zien op het witte doek.

Het is zover. De nominaties voor de 83ste Academy Awards zijn bekendgemaakt en het is The King's Speech (2010) van Tom Hooper - een film die wij uiteraard nog niet gezien hebben (pas op 23 februari 2011 in onze zalen) – die met 12 Oscar-nominaties de show steelt. Dit historisch drama wordt op de voet gevolgd door de western True Grit (2010) van de Coen BrothersInception (2010) van Christopher Nolan en The Social Network (2010) van David Fincher volgen met elk 8 Oscar-nominaties.

Ik zal een * zetten bij de kandidaten van wie ik denk dat ze in de prijzen zullen vallen. Let wel, dat betekent niet dat ze daadwerkelijk ook verdienen om te winnen. Maar de Academy Awards heeft zo zijn tradities en de films die een release hadden eind 2010 maken altijd iets meer indruk.

Best Motion Picture of the Year
Nominees:
127 Hours (2010)
Black Swan (2010)
The Fighter (2010)
Inception (2010)
The Kids Are All Right (2010)
The King's Speech (2010)
The Social Network (2010) *
Toy Story 3 (2010)
True Grit (2010)
Winter's Bone (2010)

Best Performance by an Actor in a Leading Role
Nominees:
Javier Bardem for Biutiful (2010)
Jeff Bridges for True Grit (2010)
Jesse Eisenberg for The Social Network (2010)
Colin Firth for The King's Speech (2010) *
James Franco for 127 Hours (2010)

Best Performance by an Actress in a Leading Role
Nominees:
Annette Bening for The Kids Are All Right (2010)
Nicole Kidman for Rabbit Hole (2010)
Jennifer Lawrence for Winter's Bone (2010)
Natalie Portman for Black Swan (2010) *
Michelle Williams for Blue Valentine (2010)

Best Performance by an Actor in a Supporting Role
Nominees:
Christian Bale for The Fighter (2010) *
John Hawkes for Winter's Bone (2010)
Jeremy Renner for The Town (2010)
Mark Ruffalo for The Kids Are All Right (2010)
Geoffrey Rush for The King's Speech (2010)

Best Performance by an Actress in a Supporting Role
Nominees:
Amy Adams for The Fighter (2010)
Helena Bonham Carter for The King's Speech (2010)
Melissa Leo for The Fighter (2010) *
Hailee Steinfeld for True Grit (2010)
Jacki Weaver for Animal Kingdom (2010)

Best Achievement in Directing
Nominees:
Darren Aronofsky for Black Swan (2010)
Ethan Coen, Joel Coen for True Grit (2010)
David Fincher for The Social Network (2010) *
Tom Hooper for The King's Speech (2010)
David O. Russell for The Fighter (2010)

Best Writing, Screenplay Written Directly for the Screen
Nominees:
Another Year (2010) : Mike Leigh
The Fighter (2010) : Scott Silver, Paul Tamasy, Eric Johnson
Inception (2010) : Christopher Nolan
The Kids Are All Right (2010) : Lisa Cholodenko, Stuart Blumberg
The King's Speech (2010) : David Seidler *

Best Writing, Screenplay Based on Material Previously Produced or Published
Nominees:
127 Hours (2010) : Danny Boyle, Simon Beaufoy
The Social Network (2010) : Aaron Sorkin *
Toy Story 3 (2010) : Michael Arndt, John Lasseter, Andrew Stanton, Lee Unkrich
True Grit (2010) : Joel Coen, Ethan Coen
Winter's Bone (2010) : Debra Granik, Anne Rosellini

Best Animated Feature Film of the Year
Nominees:
How to Train Your Dragon (2010) : Dean DeBlois, Chris Sanders
L'illusionniste (2010) : Sylvain Chomet *
Toy Story 3 (2010) : Lee Unkrich

Best Foreign Language Film of the Year
Nominees:
Biutiful (2010) : Alejandro González Iñárritu(Mexico)
Kynodontas (2009): Giorgos Lanthimos(Greece) *
Hævnen (2010) : Susanne Bier(Denmark)
Incendies (2010) : Denis Villeneuve(Canada)
Hors-la-loi (2010) : Rachid Bouchareb(Algeria)

Best Achievement in Cinematography
Nominees:
Black Swan (2010) : Matthew Libatique
Inception (2010) : Wally Pfister *
The King's Speech (2010) : Danny Cohen
The Social Network (2010) : Jeff Cronenweth
True Grit (2010) : Roger Deakins

Best Achievement in Editing
Nominees:
127 Hours (2010) : Jon Harris
Black Swan (2010) : Andrew Weisblum
The Fighter (2010) : Pamela Martin
The King's Speech (2010) : Tariq Anwar
The Social Network (2010) : Kirk Baxter, Angus Wall *

Best Achievement in Art Direction
Nominees:
Alice in Wonderland (2010) : Robert Stromberg, Karen O'Hara
Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010) : Stuart Craig, Stephenie McMillan
Inception (2010) : Guy Hendrix Dyas, Larry Dias, Douglas A. Mowat
The King's Speech (2010) : Eve Stewart, Judy Farr
True Grit (2010) : Jess Gonchor, Nancy Haigh *

Best Achievement in Costume Design
Nominees:
Alice in Wonderland (2010) : Colleen Atwood *
Io sono l'amore (2009): Antonella Cannarozzi
The King's Speech (2010) : Jenny Beavan
The Tempest (2010/II): Sandy Powell
True Grit (2010) : Mary Zophres

Best Achievement in Makeup
Nominees:
Barney's Version (2010) : Adrien Morot
The Way Back (2010) : Edouard F. Henriques, Greg Funk, Yolanda Toussieng
The Wolfman (2010) : Rick Baker, Dave Elsey *

Best Achievement in Music Written for Motion Pictures, Original Score
Nominees:
127 Hours (2010) : A.R. Rahman
How to Train Your Dragon (2010) : John Powell
Inception (2010) : Hans Zimmer
The King's Speech (2010) : Alexandre Desplat
The Social Network (2010) : Trent Reznor, Atticus Ross *

Best Achievement in Music Written for Motion Pictures, Original Song
Nominees:
127 Hours (2010) : A.R. Rahman, Rollo Armstrong, Dido("If I Rise")
Country Strong (2010) : Tom Douglas, Hillary Lindsey, Troy Verges("Coming Home")
Tangled (2010) : Alan Menken, Glenn Slater("I See the Light")
Toy Story 3 (2010) : Randy Newman("We Belong Together") *

Best Achievement in Sound Mixing
Nominees:
Inception (2010) *
The King's Speech (2010)
Salt (2010) : Jeffrey J. Haboush, William Sarokin, Scott Millan, Greg P. Russell
The Social Network (2010)
True Grit (2010)

Best Achievement in Sound Editing
Nominees:
Inception (2010)
Toy Story 3 (2010)
TRON: Legacy (2010) *
True Grit (2010)
Unstoppable (2010)

Best Achievement in Visual Effects
Nominees:
Alice in Wonderland (2010)
Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010)
Hereafter (2010)
Inception (2010) *
Iron Man 2 (2010)

Best Documentary, Features
Nominees:
Exit Through the Gift Shop (2010) : Banksy
GasLand (2010) : Josh Fox
Inside Job (2010) : Charles Ferguson
Restrepo (2010) : Tim Hetherington, Sebastian Junger
Waste Land (2010) : Lucy Walker

Best Documentary, Short Subjects
Nominees:
Killing in the Name (2010)
Poster Girl (2010)
Strangers No More (2010)
Sun Come Up (2010)
The Warriors of Qiugang (2010)

Best Short Film, Animated
Nominees:
Day & Night (2010)
The Gruffalo (2009)
Let's Pollute (2009)
The Lost Thing (2010)
Madagascar, carnet de voyage (2010)

Best Short Film, Live Action
Nominees:
The Confession (2010)
The Crush (2009)
God of Love (2010)
Na Wewe (2010)
Wish 143 (2009)

Hieronder volgt in het kader van de Blogtalk mijn lijstje met de tien beste films van het voorbije jaar. En in tegenstelling tot Dave en Stijn vond ik 2010 best wel een interessant jaar op filmgebied. Het was zeker een divers filmjaar met voor ieder wat wils in elke genre en dat zal zeker een paar zeer verschillende top 10’s opleveren.

In vergelijking met vorige jaren had ik vrij snel tien films gevonden om in mijn lijstje te zetten en dus zijn er helaas enkele goede films gesneuveld (zoals Scott Pilgrim vs the World, Kick-Ass, Buried, The Runaways, I Love You Phillip Morris of Date Night). Sommige films vielen dan weer (een beetje) tegen (zoals Machete, The Crazies, Chloe, Alice in Wonderland of Nine), en andere heb ik dan weer nog niet gezien (zoals Mr. Nobody, The Fighter, Despicable Me of Harry Potter and the Deathly Hallows).

Een lijstje met de slechtste films van 2010 krijgen jullie van mij niet, maar Sex and the City 2 en Twilight: Eclipse waren alvast grote kanshebbers op de eerste plaats.

10. A Single Man (2009) Tom Ford

Dat deze debuutfilm van mode-ontwerper Tom Ford visueel een erg knappe film is, ligt misschien nog in de lijn der verwachtingen gezien ’s mans hoofdberoep, maar Ford levert met A Single Man bovendien een van de indringendste films van het jaar af. Centraal staat George, een schitterende Colin Firth, die na de dood van zijn partner Jim alle levenslust verloren is en met verregaande plannen voor zelfmoord rondloopt. De film volgt George terwijl hij afscheid neemt van het leven en de weinige mensen die hem nog genegen zijn (waaronder een sterk acterende Julianne Moore). Een ontzettend knap debuut dat emotioneel als een mokerslag aankomt.

9. The Town (2010) Ben Affleck

Dat Gone, Baby, Gone geen toevalstreffer was en Ben Affleck wel degelijk een film kan regisseren, bewijst hij met zijn tweede film The Town, een misdaadthriller die zich wederom afspeelt in zijn hometown Boston. De titel verwijst naar Charleston, een wijk in de stad waar misdaad welig tiert en er niet op een bankoverval meer of minder wordt gekeken. Zoals in zijn debuut wordt er ook in The Town veel aandacht besteed aan de karakteruitwerking, met naast het personage van Affleck zelf ook een vermelding voor Rebecca Hall als zijn love interest.

8. How To Train Your Dragon (2010) Dean DeBlois & Chris Sanders

Dat Pixar niet het monopolie heeft op sterke animatiefilms, bewijst dit jaar Dreamworks met How To Train Your Dragon, een grappig en ontroerend verhaal over de jonge Viking Hiccup die door zijn stam verstoten wordt omdat hij nog nooit een draak heeft gedood. Hiccup sluit echter vriendschap met de gevaarlijke draak Night Fury en ontdekt dat de draken er eigenlijk helemaal niet op uit zijn om mensen te doden. How To Train Your Dragon kan rekenen op een sterk scenario, frisse humor en een uitstekende stemmencast. Een film voor jong en oud.

7. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

Er is zoveel te doen geweest rond Roman Polanski dit jaar, dat we haast nog zouden vergeten dat er van de Poolse regisseur ook nog een film is uitgekomen dit jaar. En The Ghost Writer is een sterke politieke thriller waarin schrijver Ewan McGregor ontdekt dat de Britse premier Pierce Brosnan niet helemaal zuiver op de graat is. Sfeervol gefilmd in de beste traditie van Alfred Hitchcock en Polanski’s eigen Rosemary’s Baby. Te vermelden valt ook nog de sterke score van Alexandre Desplat.

6. Shutter Island (2010) Martin Scorsese

Na Clint Eastwood (Mystic River) en Ben Affleck (Gone, Baby, Gone) besloot ook Martin Scorsese zich te wagen aan de verfilming van een boek van Dennis Lehane. En met succes, want ondanks het ingewikkelde scenario, weet Scorsese de dreigende sfeer en de talrijke plottwisten uit het boek uitstekend over te brengen naar het grote scherm. Shutter Island is een film waar je je aandacht geen seconde mag laten verslappen, maar je wordt beloond met een intrigerende en spannende thriller vol twists and turns.

5. The Social Network (2010) David Fincher

Toen bekend raakte dat er een film over de sociale netwerksite Facebook zou worden gemaakt, werd er menig wenkbrauw gefronst, en toen de naam van David Fincher als regisseur uitlekte, bleven mijn wenkbrauwen bijna in een permanente frons staan. Maar Fincher heeft met The Social Network een zeer boeiende film afgeleverd die vooral draait om vriendschap en verraad en ons meeneemt achter de schermen van een van de grootste hypes van de laatste jaren. Jesse Eisenberg en Andrew Garfield zijn perfect gecast en als je zelfs Justin Timberlake kan doen acteren, dan ben je een groot regisseur.

4. The Kids Are All Right (2010) Lisa Cholodenko

The Kids Are All Right van Lisa Cholodenko gaat over de zoektocht van twee kinderen naar hun biologische vader. Het is een thema dat wel vaker opduikt in films, maar deze keer worden de kinderen opgevoed door het lesbische koppel Jules en Nic die beide een beroep deden op dezelfde spermadonor. Cholodenko slaagt erin clichés te vermijden en brengt een menselijk en realistisch portret van een familie die plots te maken krijgt met problemen. De film weigert een politiek standpunt in te nemen en wil vooral tonen dat uiteindelijk iedereen ook maar gewoon mens is. De uitstekende vertolkingen van Julianne Moore, Annette Benning en Mia Wasikowska mogen bovendien best erkenning krijgen van The Academy.

3. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

En ook Pixar mag dit jaar niet ontbreken in het lijstje van beste films, en dit jaar is het opnieuw de beurt aan Woody en Buzz Lightyear. Toy Story 3 is misschien wel de donkerste Pixarfilm tot dusver, maar er mag gelukkig ook nog gelachen worden (Ken en Barbie zijn nu al klassiekers). Het is een film voor jong en oud, laat je lachen en huilen en heeft een van de ontroerendste eindes van het filmjaar. Bij Pixar weten ze nog altijd perfect wat de ingrediënten zijn van een goede film.

2. Inception (2010) Christopher Nolan

Inception heeft alles wat een goede film moet hebben: een ijzersterk scenario, een cast die perfect op elkaar is ingespeeld en waar niemand bovenuit steekt, dreigende muziek, fabelachtige special effects en een onderwerp dat veel meer is dan de zoveelste brainless actiefilm. Het is een droom van een film.

1. Black Swan (2010) Darren Aronofsky

Inception leek lange tijd op weg om deze eerste plaats te bezetten, maar op de valreep kwam Darren Aronofsky nog met deze indrukwekkende thriller aanzetten. Een thriller die zich afspeelt in de balletwereld lijkt op het eerste gezicht misschien niet erg interessant, maar zoals we van Aronofsky gewoon zijn, maakt hij van Black Swan een uitermate boeiend kijkstuk en een doordringende studie van de menselijke psyche en de relatie tussen goed en kwaad, en dat op de tonen van Tsjaikovski’s Zwanenmeer. De regisseur wordt daarbij geholpen door uitstekende vertolkingen van Natalie Portman, Mila Kunis, Barbara Hershey, Winona Ryder en Vincent Cassel.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Ik vond 2010 niet zo'n uitzonderlijk filmjaar. Het waren hoofdzakelijk meer tegenvallers dan verrassingen en de beste films kwamen vaak uit onverwachte hoek. Maar het gros van de films vielen in de grijze zone: niet bijzonder goed of bijzonder slecht, maar gewoontjes. Films die je snel weer vergeet. Ik hoop in ieder geval dat 2011 stukken beter zal worden, maar na het zien van de wat tegenvallende trailers is mijn laaiend enthousiasme ondertussen tot in mijn schoenen gezakt.

Ik heb twee top 10 lijstjes, de eerste is mijn Top 10 van de Beste Films uit 2010, mijn tweede lijstje is dat van mijn Top 10 Slechtste Films uit 2010. Ik zal beginnen met de ere-lijst en nadien volgt de ‘list of shame’. Ik vertel er nog even bij dat ik films als Black Swan (2010), The King's Speech (2010) en True Grit (2010) nog niet heb gezien. Ik vermeld deze drie films omdat deze prenten potentiële kandidaten waren voor de prestigieuse Top 10.

Naast mezelf zullen jullie op De FilmBlog ook nog de top 10 lijst zien van de andere auteurs (Karen, Joris, Jeroen), en in het kader van de BlogTalk, een samenwerking tussen verschillende filmblogs, kunnen jullie ook een bezoekje brengen bij Timothy die zijn lijstje spoedig zal bekend maken op de filmblog At the Movies, alsook Stijn die zijn Top 10 lijstje zal plaatsen op Tagoean.

10. Despicable Me (2010) Pierre Coffin & Chris Renaud

Net zoals Megamind (2010) zet Despicable Me de villain in de kijker in plaats van de held, met dat verschil dat de tweede film veel origineler is. Daar waar de ene zich inspireert op Lex Luthor, zien we in Despicable Me een soort 007-villain-à-la-Ernst-Stavro-Blofeld, met dat verschil dat hij niet leeft in een ondergronds paleis en droomt van de verovering van de planeet. Het hoofdpersonage (ingesproken door Steve Carell) woont in zijn kelder in zijn ambitie is om de grootste slechterik te worden bij de kijkcijfers van een tv-station. Geen Pixar, maar wel de mensen van Universal Animation Studios hebben deze film in elkaar gestoken en het resultaat is opmerkelijk, zeker in 3D. Het verhaal is om van te schaterlachen en zit boordevol sentiment voor de gehele familie. Het is geen Pixar, maar het is wel één van de beste animatiefilms van 2010.

09. Scott Pilgrim vs. the World (2010) Edgar Wright

De comic-adaptatie Scott Pilgrim vs. the World is een te gekke film, ook al was het een flop aan de Amerikaanse box-office. De reden hiervan is dat de film bestemd is voor een heel select publiek van jongeren en mensen die comics wel kunnen smaken. Deze prent kan jij bijna zien als een letterlijke samensmelting van de filmwereld en de strip, en dat levert vaak hilarische en fascinerende beelden op. Acteur Michael Cera is perfect gecast voor deze romance uit de 21e eeuw. Het lijkt bij momenten wel een soort Quentin Tarantino film voor teenagers. Dit moet één van de leukste films zijn uit 2010.

08. The Ghost Writer (2010) Roman Polanski

The Ghost Writer heeft ook geen brokken gemaakt aan de kassa, maar het was wél één van de beste thrillers uit 2010 en zeker één van de betere films van Roman Polanski. Het is onversneden Polanski materiaal, die net zoals een Alfred Hitchcock het thriller-genre volledig naar zijn hand zet en doorprikt met ironiserend toontje en incidentiële humor. De melodramatiek is nooit ver weg, maar tezelfdertijd blijf je in de ban van de vertelling en de visuele poëzie die op het scherm wordt uitgesmeerd door Polanski en zijn Poolse Director of Photography Pawel Edelman.

07. Mr. Nobody (2010) Jaco Van Dormael

Mr. Nobody is een film uit eigen bodem, en dan nog wel een film waar we fier op mogen zijn, want zelden straalt een Belgische filmproductie zoveel charisma en overtuigingskracht uit als deze van Jaco Van Dormael (Le Huitième Jour, Toto Le Hero). Het is een soort science-fiction film, met een romantische liefdesdrama als plot, die ons in een fascinerende wereld meesleept naar de Big Bang, vliegende fietsen via het Butterfly-effect, met geweldig acteerwerk van Jared Leto, Diane Kruger, Sarah Polley en Rhys Ifans. Het is een droomwereld die op je netvlies zal blijven plakken. Zonder twijfel dé beste Belgische film van 2010, in een jaar met heel wat Belgische-competitie.

06. The Crazies (2010) Breck Eisner

Een degelijke horror-remake mag ook eens in de kijker worden gezet, en het gaat dan nog wel om een zombie film zoals er zovele zijn gemaakt de laatste jaren. En toch weet The Crazies (2010) zich min of meer te onderscheiden van de andere films door zijn strakke regie, zijn behoorlijk sterke acteurswerk en zijn nooit aflatende spanningsboog die de juiste knipoog maakt naar Romero’s 70’ties horrorfilms. Deze film werd niet gemaakt om het publiek aan het denken te zetten, maar is er om de mensen de stuipen op het lijf te jagen. Ik heb deze gezien op het filmfestival van de Fantastische film en mede door het enthousiasme van het publiek was dit één van de leuke verrassingen. Het is onversneden escapisme, zonder noodzakelijk "brainless" te zijn.

05. The Fighter (2010) David O. Russell

Ik was aangenaam verrast bij het zien van The Fighter (2010), naar het waar gebeurde verhaal van de bokser Mickey Ward, maar dat had je al kunnen vermoeden met Christian Bale en Amy Adams in de credits. Maar alles draait uiteindelijk rond Mark Wahlberg die hier één van zijn beste rollen neerzet. Ook Melissa Leo zet hier een sterke rol neer. U hoort het, het is een acteursfilm, met meer drama buiten dan binnen de boksring.

04. The Social Network (2010) David Fincher

De halve biopic The Social Network (2010) is een schot in de roos, ook al kreeg het maar een bescheiden recette aan de Amerikaanse box-office. Maar dit is nog maar eens een film waar de opkomst niet recht evenredig is tot de kwaliteit van de prent. Het is een hedendaagse verhaal die heel nauwkeurig de geest van de internet-generatie weergeeft. Dit is nog maar eens een meesterwerkje van David Fincher, die ontegensprekelijk één van de meest talentvolle cineasten van de laatste 15 jaar is geworden. Het is een drama met Shakespeariaanse trekjes en een hoofdpersonage die je gemakkelijk kan omschrijven als een onvoorstelbare etter en genie. Dé antipool op zijn Fight Club (1999).

03. Inception (2010) Christopher Nolan

Er zijn uiteraard heel wat films geweest waar het onderbewustzijn en de droomwereld centraal stonden in het verhaal en waar illusie en realiteit nauwelijks te onderscheiden zijn van elkaar, maar het is sinds The Matrix dat we met Inception (2010) nog eens te maken hadden met zo’een visueel indrukwekkende en realistische wereld met zo’een adembenemend plot. Het is tevens het soort film die je kan herbekijken om er telkens nieuwe zaken in te ontdekken. Inception heeft een slim en weldoordacht script en wat mij betreft een verademing op het voorgekauwde materiaal die we dikwijls aangereikt krijgen. De terra-forming scènes waar een straat over een andere komt te liggen of wolkenkrabbers wegzakken in de zee, zien er verbluffend uit. Maar ook de zero-gravity sequenties uit de Matrix, worden in deze film her-uitgevonden op een fascinerende manier. Het is de ultieme rollercoaster-film die ons geen minuut tot rust laat komen.

02. Toy Story 3 (2010) Lee Unkrich

Pixar heeft zijn reputatie hoog te houden en levert elk jaar een meesterwerkje van formaat af. Deze keer valt de eer te beurt aan de threequel Toy Story 3 (2010), en het is me der eentje. Het is een buitengewoon grappige prison-break film. Ik denk niet dat er zoiets bestaat als een 'perfecte film', maar mocht er ooit zoiets bestaan dan zou het waarschijnlijk lijken op deze Pixar-film. Naar goede gewoonte is het een vehikel voor jong en oud, met geniale dialogen, sterke karakters, een schattige romance, Barbie & Ken en uiteraard voldoende spanning en actie. Je kunt er enkel met bewondering naar kijken en hopen dat de Pixar-batterij nooit uitgeput raakt.

01. Kick-Ass (2010) Matthew Vaughn

Maar de film waar ik verzot op was het voorbije jaar is en blijft Kick-Ass. Deze adaptatie heeft misschien wat jeugdpuistjes, maar heeft geen beugel nodig. Het is een intelligente comic-adaptatie die wederom grenzen verlegt. Het is allemaal best leutig, maar deze post-moderne prent is ook spectaculair gewelddadig en grof gebekt. Duidelijk een teenager-film die bestemd is voor een eerder volwassen publiek die tegen een stootje kan. Maar het geweld is niet zomaar gratuit, integendeel, er steekt een geniale choreografie in met knip-oogjes naar de John Woo en de Kill Bill films, die volledig afstand neemt van de Jason-Bourne-shaky-camera actie-sequenties. Alles staat in functie van de analyse van de superhero-mythe die de misantrope weldoeners in onze maatschappij doorzeeft met kogelgaten en bazooka-geweld. Net wanneer je dacht dat het genre zo goed als uitgeput was, komt deze Kick-Ass. Ik hoor nog de woorden van mijn docent op de filmschool "Film is dood". Nope, it still kick's ass!

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005