De FilmBlog

Ridley Scott keert met Prometheus (2012) terug naar het sci-fi genre dat van hem één van de grootste levende cineasten op aarde heeft gemaakt. Dit na maar liefst 30 jaar (!) afwezigheid.

Zijn laatste SF film was namelijk het adembenemende Blade Runner (1982). Samen met Alien (1979) zijn dat meesterwerken die mijlpalen waren in de filmgeschiedenis. De man heeft een gave voor dit soort futuristische projecten, zoveel is duidelijk. Vandaar ook dat Prometheus een enorme hype heeft veroorzaakt. Het is de meest geanticipeerde SF film sinds zijn eigen Blade Runner, die sinds zijn release nooit werd overtroffen qua niveau. De teaser voorspelt alvast veel goeds: Het is één van de meest doeltreffende en angstaanjagende trailers sinds Alien (1979), wat trouwens de meest impactvolle trailer aller tijden is. De promo alleen zorgde voor een ongeziene fascinatie en eivolle zalen na de release.

Prometheus brengt een mooie hommage aan deze klassieker door te kiezen voor dezelfde opbouw, scherpe klanken & intrigerende beelden die weinig weggeven en veel overlaten aan de fantasie. De sfeer is zeer beangstigend, de effecten en vooral de sets zien er werkelijk fantastisch uit. Graag vermeld ik dat H.R. Giger, de geestelijke vader acht het Alien design, ook hier de creatieve leiding kreeg om zijn stempel te drukken op de uitstraling van de film.

Ridley Scott heeft trouwens voor danig wat verwarring gezorgd sinds de aankondiging van zijn nieuw geesteskind. Eerst kreeg Ridley de opdracht om voor 20th Century Fox twee prequels te maken op zijn originele Alien. Dit zag de man echter, terecht, niet zitten. Hij wilde de mythologie achter zijn meesterwerk in tact houden en niet teren op gemaakte successen.

Toch zou hij koste wat het kost terug naar zijn roots terugkeren en een nieuwe sci-fi franchise op poten zetten. Anno 2012 is het echter niet al te makkelijk (en zeker na jaren van middelmatige films/opbrengsten door Scott) om een groot budget los te krijgen bij een op cijfers beluste studio als Fox. Hij kwam gelukkig tot een consensus met de studiohoofden: Géén prequel, noch sequel maar wel een stand-alone film die zich afspeelt in het zelfde universum als Alien. Bepaalde accenten en links naar Alien werden in het scenario verweven, maar het script bevat een origineel verhaal dat op zichzelf kan staan. Om dit te realiseren werd scenarist Damon Lindelof binnengehaald. Een zeer slimme zet van Scott, want de man kan een stukje schrijven. In Lost zagen we vlagen van genialiteit in de door hem geschreven afleveringen. Enig minpuntje, hij schreef ook mee aan het script van Cowboys & Aliens (2011), maar - in zijn verdediging – hij schreef dit met 7 andere scenaristen.

Over wat gaat de film dan wel? Het weinige wat er geweten is, is dat de film handelt over een team wetenschappers die naar een verre planeet reizen, om er aanwijzingen te vinden over de origine van de mensheid op aarde. De cast omvat Noomi Rapace, bekend uit de originele Zweedse The Girl with the Dragon Tattoo (2011), Charlize Theron, Michael Fassbender (Shame, Centurion), Patrick Wilson (Hard Candy, Watchmen), Guy Pearce (Memento, L.A. Confidential) en Idris Elba (Thor, The Wire).

Een indrukwekkende cast in een indrukwekkend project. Deze film bulkt van het potentieel en is hopelijk op weg om een nieuwe mijlpaal te worden in de filmgeschiedenis. Ik ben daar alvast rotsvast van overtuigd. Deze trailer blies me gewoon van mijn stoel. Ik kan niet wachten tot hij in België op 30 mei 2012 in de zalen draait.

Update 23/02/2012: Alle nieuwe trailers tegenwoordig hebben heel veel weg van de Inception trailer, met de bombastisch dreunende beats die flarden laat zien van imposante decors en actie-sequenties, en dus ook deze nieuwe trailer. Geen alien te bespeuren, maar wel alles wat er op wijst dat ze daar zijn geweest ... en daar misschien nog steeds vertoeven. De trailer van deze alien film hebben ze zeker niet gestolen, het beloofd een helse rit te worden op een godvergeten planeet in buitenaards gezelschap.

***Related Posts***
15/12/2011: Gitzwarte posters
17/01/2011: De alien-prequels zijn dood en begraven
06/09/2010: Ridley Scott vertelt over de alien prequels
25/04/2010: Ridley Scott maakt 2 alien prequels
29/04/2009: Alien voor Ridley Scott, Predator voor Rodriguez
07/07/2008: Top 10 Best Monster
28/08/2007: Aliens vs. Predator: Requiem trailer
09/07/2005: Ridley Scott kiest voor Alien 5
10/04/2005: Alien 5 of Gladiator II
09/12/2004: Alien 5 zit er misschien aan te komen
03/11/2004: Alien vs. Predator van Paul W.S. Anderson
27/07/2004: Alien vs. Predator vs. Stupid Scientists

Goed nieuwe voor Marvel Studios, want zij hebben zonet een proces gewonnen die betrekking hadden op de rechten van de nieuwe Ghost Rider: Spirit of Vengeance (2012) van de regisseurs Mark Neveldine en Brian Taylor, het olijke duo die verantwoordelijk is voor die opgefokte adrenaline injecties Gamer (2009) en Crank (2006 - 2009).

Korte inhoud: Johnny Blaze, a.k.a. 'The Ghost Rider' (Nicolas Cage) houdt zich schuil in Oost Europa, terwijl hij moeite heeft om zijn vloek te onderdrukken. Blaze wordt gerecruteerd door een sekte om het tegen de Duivel (Ciarán Hinds) op te nemen, die van plan is om een menselijke vorm aan te nemen, namelijk die van Blaze zijn zoon, op diens verjaardag...

Een Amerikaanse rechter oordeelde vorige week dat de rechten voor de stripverfilming geheel in handen zijn van Marvel, en niet van de bedenker van de strip, Gary Friedrich. Hij had het personage, ook bekend als Johnny Blaze, in de jaren zestig bedacht en aan Marvel verkocht. In de jaren zeventig verschenen bij de stripgigant enkele succesvolle stripreeksen.

Nadat het filmstudio gedeelte van Marvel 4 jaar geleden de film Ghost Rider (2007) uitbracht, zag Friedrich zijn kans schoon een schadeclaim in te dienen. Marvel zou immers niet de rechten hebben op het personage, maar alleen op de strips, vond Friedrich. Aangezien het geen letterlijke verfilming was van een van de strips, zou de studio onrechtmatig gebruik hebben gemaakt van 'zijn' personage. Dat de eerste film 237 miljoen had opgebracht wereldwijd was de man uiteraard niet ontgaan.

Maar de rechter zag dat anders en oordeelde echter op basis van twee contracten, uit 1970 en 1978, dat Friedrich alle rechten aan Marvel had verkocht. "Elk van deze contracten op zich geeft al uitsluitsel over wie de rechten bezit en tezamen genomen is elke discussie overbodig", zo luidde de uitspraak. Het is op dit ogenblik nog onduidelijk of Friedrich in hoger beroep gaat.

Ghost Rider: Spirit of Vengeance verschijnt in ons land op 15 februari 2012 (in 3D). In de film zijn nog een paar vertolkingen te zien van Idris Elba, de Franse Highlander Christopher Lambert, Anthony Head en Violante Placido.

***Related Post***
07/09/2008: Ghost Rider 2 een slecht idee?
21/02/2007: Ghost Rider zet box-office in vuur en vlam
17/10/2006: Ghost Rider veelbelovend
24/05/2006: Ghost Rider trailer

Het wordt een hete zomer voor stripboekfanaten. Zowel DC als Marvel sturen de komende maanden groots opgezette filmproducties de wereld in. Om concreet te zijn: Green Lantern (2011), Captain America: The First Avenger (2011), Thor (2011) en last-but-not-least X-Men: First Class. Die laatste oogstte enkel maar positieve kritiek na zijn release vorige week.

Thor gaf enkele weken geleden als eerste het startschot. Het werd een sterke start want iedereen lijkt het roerend eens: dit is een topper.

Mijn inziens is Thor een meer dan geslaagde popcornprent die een balans weet te scheppen tussen een boeiend verhaal, stevige actie, humor en karakterontwikkeling. Regisseur Kenneth Branagh leek achteraf bekeken de geknipte man voor de taak, hij mag trots wezen op zijn adaptatie.

Fans van de comic waren na het zien van de eerste reeks trailers nochtans terecht ontgoocheld. Het zag er allemaal weinig belovend uit: enerverende nevenpersonages die puberale nonsens ratelden, een Thor die vreemde en idiote opmerkingen uitkraamde en de plastiekerige look van Asgard en zijn krijgers was een doorn in het oog: een warboel tot en met.

Ook zo bij de eerste Green Lantern-trailer. De vlaag van ontstemming bleek totaal onterecht, achteraf bekeken. Het lijkt wel een bewuste zet van de filmstudio’s om hun marketingcampagne zwak te beginnen en sterk af te ronden, want de laatste clips van zowel Thor als Green Lantern zien er stukken deftiger uit in tegenstelling tot de eerdere beelden. Vreemde tendens…

Tegen alle verwachtingen in is Thor op alle vlakken toch een schot in de roos. Van alle irritaties in de trailers was weinig tot niets te bespeuren in het eindproduct. Aan de cast zou het in ieder geval niet gelegen hebben mocht deze film hebben geflopt: De charismatische Chris Hemsworth speelt met verve de jonge god, de altijd uitstekende oscarwinnares Nathalie Portman speelt overtuigend een astrofysicus én love-intrest voor de god van de donder en ook de rest van de cast is van een hoog kaliber. Klepper Anthony Hopkins speelt met passie koning Odin en Idris Elba laat een grote indruk na met zijn bijrol als poortbewaker Heimdall. Verder passeren nog Tom Hiddleston (Loki), Stellan Skarsgard (professor Selvig) en Ray Stevenson (krijger Voltagg) de revue. De casting is met andere woorden uitmuntend.

Het verhaal zit (zoals te verwachten viel) redelijk basic in elkaar: Thor is de gedoodverfde troonopvolger van het koninkrijk Asgard, daar heerser Odin zijn tweede zoon, de knullige Loki, niet bekwaam acht om tot volgende koning gekroond te worden. Thor is allesbehalve bescheiden wanneer hij het nieuws verneemt, en besluit nog voor de kroning een raid te ondernemen tegen Asgards’ aartsvijand: ‘The Forst Giants’. Een agressief ras dat Thor’s volk al meermaals heeft bedreigd. Samen met een ploeg elitekrijgers trekt hij er op uit om de vijand een lesje te leren om zo een moedige indruk te slaan bij vaderlief en het volk.

De onbedachtzame Thor ontketend door zijn dwaasheid echter bijna een oorlog tussen de twee volkeren, waarna Odin tussen beiden moet komen om de plooien terug glad te strijken. Thor wordt na deze farce van zijn krachten ontnomen en verbannen naar een planeet met een primitieve beschaming genaamd ‘aarde’. Zijn gevechtshamer ‘Mjolnir’ wordt van hem gescheiden en enkele honderden kilometers verder gekatapulteerd in de woestijn van Arizona.

Ondertussen terug in Asgard wreekt de jaloerse Loki zich op zijn vader door hem in een coma te helpen, waarna hij met veel poeha het koningschap opeist. Hij wil koste wat het kost een terugkeer van Thor naar Asgard uitsluiten en stuurt een grote bewakingsrobot naar de aarde om onze held en alles wat hem in de weg staat te vernietigen. Gelukkig vindt deze bijstand van een astrofysicus en haar twee vrienden. Zij storten zich mee in een episch avontuur waarbij ze Thor helpen zijn hamer en verloren krachten te recupereren om zo het dreigende kwaad te bestrijden…

Verwacht geen complex verhaal of sporadisch een actiesequentie. Bereid je voor op een luchtige mix van spectaculaire actie en gezonde humor. Gelukkig heb je nooit het gevoel dat de film geforceerd, repetitief of achterhaald overkomt: Met dank aan de slimme regie van Branagh. Velen vergelijken deze prent graag met Iron Man (2008), die eerder al een gelijkaardige formule hanteerde. De uitstraling van Hemsworth, de sterkte van de gehele cast en de leuke dialogen maken er, overgoten met een laag spectaculaire CGI (Asgard ziet er echt adembenemend mooi uit), een mooi geheel van.

Thor mist de intelligentie en ernst van het haast perfecte X-Men: First Class (2011) maar biedt veel fun en spektakel in de plaats. Thor gaat tevens perfect samen met dat zalige zomerweer van de laatste weken!

***Related Posts***
14/04/2011: Vier goddelijke dames in Thor
15/12/2010: Thor wordt de nieuwe Flash Gordon
02/02/2009: Disney koopt Marvel voor 4 miljard dollar
14/07/2009: Natalie Portman wordt het meisje van Thor
18/05/2009: Chris Hemsworth voor Thor, the Thunder God
02/10/2008: Kenneth Branagh regisseert Thor
13/05/2008: Brad Pitt voor Thor?

The Losers (2010) verscheen in dezelfde periode als The A-Team (2010) in de Amerikaanse bioscopen maar werd overschaduwd door de sterrencast uit deze blockbuster (Liam Neeson, Bradley Cooper). Het werd een flop aan de box-office en moet nu alles inzetten op een succesvolle DVD- en Blu-ray release. Het publiek en critici zagen in The Losers een ordinaire kloon van The A-Team. Echter klopt dit niet. De prent is namelijk volledig gebaseerd op de gelijknamige stripboekenreeks van DC Comics.

Ok, de premisse klinkt bekend in de oren en er zijn veel gelijkenissen. Maar het script van The A-Team is op zich al een kopie van een dozijn andere actieseries en -films uit de jaren '80 en '90. Dus goedkope namaak zou ik The Losers allerminst noemen. Ik doe er een schepje bovenop: The Losers is in alle opzichten een véél betere film. Van special effects tot acteerprestaties tot verhaallijn. Moeilijk is dat niet: The A-team is een stinker.

De Ier Liam Neeson als Amerikaans legersymbool Hannibal? Dat is toch ongepast en om mee te lachen. En het flutverhaaltje met plotgaten zo groot als de vulkaan Merapi doen dit actievehikel ook geen deugd. Regisseur Joe Carnahan suste de negatieve commentaar door te stellen dat dit part of the plan was. Hij ging namelijk voor een hersenloze, ridicule doch grappige variant op de gelijknamige successerie van de jaren ’80. Wel, als Dirk Benedict (Face uit de oorspronkelijke serie) bij de première van The A-Team al zegt dit een belediging te vinden voor de franchise van weleer, dan zegt dat genoeg. Vandaar dat ik dit commercieel product resoluut aanzie als rioolcinema, en The Losers met alle plezier omarm als een geslaagde variant.

Korte Inhoud: The Losers vertelt het verhaal over een team soldaten van de US Special Forces die op missie naar de Boliviaanse jungle worden gestuurd om er in opdracht van de CIA een wapenhandelaar en zijn geheime basis te lokaliseren en te vernietigen.

Het team bestaat uit teamleader 'Clay' (gespeeld door Watchmen acteur Jeffrey-Dean Morgan). Sniper van dienst is 'Cougar' (Óscar Jaenada). Verder hebben we wapenspecialist 'Pooch' (Columbus Short), computerhacker en bommenexpert 'Jensen' (opkomend talent Chris Evans) & Close Combat specialist 'Rogue' (Idris Elba). Een groot dilemma stelt zich als de eenheid ontdekt dat er kinderen aanwezig zijn in de basis. Koelbloedig de boel opblazen en wegwandelen of de aanval annuleren? Het team verkiest het laatste en weigert de luchtmacht de opdracht te geven om de basis met de grond gelijk te maken. Dat is niet naar de zin van CIA kopstuk ‘Max’ (Jason Patric), die de boel in de gaten houdt en alsnog de aanval van hogerhand goedkeurt.

Gelukkig kunnen onze elitesoldaten de kinderen nog net op tijd redden en in veiligheid brengen. Even later wordt er een reddingshelikopter gestuurd om de onschuldige slachtoffertjes te evacueren. Echter wordt deze met een langeafstandsraket opgeblazen in opdracht van Max die denkt de 5 soldaten te hebben geliquideerd. Het team beseft dat ze het slachtoffer van een doofpotoperatie zijn geworden en besluiten in de anonimiteit te treden om zo de kinderen te wreken en Max zijn wanpraktijken aan het licht te brengen. Ze worden daarbij geholpen door de mysterieuze Aisha (Zoe Saldana, bekend uit Avatar (2009)), die er blijkbaar baat bij heeft om Max te zien verdwijnen. Zij blijkt naast veel informatie, ook over een arsenaal aan wapens en gevechtskunsten te beschikken waar de 'Losers' handig gebruik van kunnen maken.

Al snel ontdekt onze ploeg dat Max zelf een wapenhandelaar blijkt te zijn die op het punt staat met gestolen CIA-geld s’werelds meest geavanceerde bom aan te kopen om een terroristische aanslag te plegen… Hollywood heeft geen inspiratie meer, dat was al langer dan vandaag geweten. Nu plunderen ze een nieuwe creatieve bron: elke stilistische stripboekenreeks moet een adaptatie voor het witte doek ondergaan. Deze minder bekende comic moest er ook aan geloven.

Regisseur Sylvain White (Stomp The Yard (2007)) brengt hier leuk popcorn-vertier. De film bulkt van de zwarte humor en van de absurde actie scènes. Scenarist Peter Berg (beter bekent als regisseur van The Kingdom (2007) en Hancock (2009)) levert hier goed werk. Hij weet de comic op gepaste wijze tot leven te wekken. Geen overbodige plotwendingen die kant noch wal raken: daar waar The A-Team de mist in gaat slaagt The Losers wel in: gewoon een leuk, simpel actieverhaal brengen, zonder te veel poespas.

De casting tilt de film naar een hoger niveau: Jeffrey Dean Morgan wist al te overtuigen in Watchmen (2009) en bevestigd zijn talent. Chris Evans staat al meer dan een jaar in de spotlights en lijkt goed op weg om Hollywood te veroveren. Hij staat hier solide te acteren en kan nu hopelijk finaal doorbreken met de opkomende The Avengers (2012) verfilming. Zoe Saldana is voor velen een minder bekende naam, maar speelde wel een hoofdrol in opper-blockbuster Avatar. Een opvallend mooi ensemble van acteurs dus die in de schaduw staan van de huidige elite A-listers.

De release ging in de Benelux onopgemerkt ‘straight-to-dvd’. Dat vind ik spijtig, want The Losers bevat genoeg kwaliteiten om in de zalen te draaien. Zeker als je ziet wat voor slechte producties dezer dagen wel een grootschalige bioscooprelease krijgen. Als je in het weekend simpele ontspanning zoekt na een lange werkweek, kies dan voor deze film. Hij zal niet teleurstellen…

***Related Post***
31/03/2010: The Losers het alternatief op The A-Team

De ploeg van The A-Team (2010) krijgt concurrentie van een andere bende huurlingen, met name The Losers (2010). En het scheelde niet veel of de twee films zouden beiden in juni in de zalen komen, maar deze confrontatie tussen The Losers van Warner Bros en The A-Team van Fox gaat niet door. Warner koos voor 23 april 2010 als officiële releasedatum.

Korte inhoud: Franklin Clay (Jeffrey Dean Morgan), William Roque (Idris Elba), Jake Jensen (Chris Evans), Linwood "Pooch" Porteous (Columbus Short) en Carlos "Cougar" Alvarez (Óscar Jaenada), de vijf leden van een CIA Black Operation team zijn in de Boliviaanse jungle op een 'search and destroy'-missie. Het team wordt echter verraden door een invloedrijke en machtige Max (Jason Patric), en voor dood achtergelaten. Ze besluiten achter de verantwoordelijken aan te gaan met de hulp van Aisha (Zoe Saldana), om wraak te nemen.

En jawel, ook dit is een nieuwe DC Comics adaptatie. De regie van de film was eerst toevertrouwd aan de Fantastic Four regisseur Tim Story, maar gelukkig hebben ze op het laatste nippertje deze 'foute keuze' kunnen herstellen en gekozen voor …eu… de Stomp the Yard en I'll Always Know What You Did Last Summer regisseur Sylvain White. Blijkbaar waren de makers op zoek naar een zwarte regisseur, maar was het script niet overtuigend genoeg om ook "talentvolle" regisseurs aan te spreken. Maar laten we Sylvain het voordeel van de twijfel geven. Dit moet trouwens zijn eerste actiefilm worden…Ik heb er zelf weinig hoop op, maar misschien is het concept dermate krankzinnig dat alles nog wel zal meevallen.

Hoewel het een adaptatie is van een comic ziet deze prent er alles behalve “comicy”. Er zijn geen mutaties en super-powers in een alternatief universum, maar het heeft wel veel weg van een gewone komische over-the-top actieprent à la Smokin’ Aces (2007). Maar het is wel degelijk afkomstig van de comic van Andy Diggle. Meer nog, de makers hebben de covers van de strip (comic 01 en comic 02) zelfs letterlijk overgezet in “live-action versies”. Het scenario van de film werd geschreven door Peter Berg (regisseur van The Kingdom) en James Vanderbilt (Zodiac, The Rundown).

Het pluspunt van deze productie is zijn geweldige cast. De namen van de acteurs lijken niet meteen bij ons gekend te zijn, maar de meeste hebben al hun pluimen verdiend in heel wat films. De productie is ook in handen van super-producer Joel Silver. Dus ook al hebben ze een regisseur die niet zo heel veel waard is, zit de rest wel goed. Afwachten tot april of het iets zal worden.

Ik wens de lezers van deze filmblog een voortreffelijk filmjaar toe! 2009 was een jaar vol verrassingen maar ook een jaar met een aantal teleurstellingen. De moment is dus ook rijp voor de eindejaarstlijstjes. En zoals de traditie dit wil heb ik zowel mijn Top 10 van de Beste Films, alsook mijn Top 10 van de Slechtste films uit 2009.

Uiteraard zijn die lijstjes uiterst subjectief en kunnen de meningen wel eens uiteen lopen. Gelieve dit dan ook kenbaar te maken op smakelijke wijze in de reacties. Ik heb niet ALLE films gezien die in 2009 zijn uitgekomen (er zijn er dan ook een slordige 5'000), maar toch een behoorlijk aantal. Voor de lijst van de slechtste films heb ik voornamelijk films opgesomd die veel beter konden. Het heeft trouwens geen nut om derderangs B-films te nemen die nauwelijks de intentie hadden beter te doen. Een film die ik niet meteen wist onder te brengen was Paranormal Activity. Op zich een knap staaltje cinema, was het niet dat de film eigenlijk niet zo heel fel verschilt van The Blair Witch - met dit verschil dat er in deze laatste toch heel wat meer gebeurt en Paranormal Activity nog veel verder kon gaan in de terreur.

10. The Hangover (2009) Todd Phillips
The Hangover was de meest geslaagde komedie uit 2009, ook al was dat geen al te moeilijke bevalling. Zeker met belabberde films à la The Ugly Truth, The Proposal, The Pink Panther 2 of Bride Wars die de lat toch wel zeer laag hebben gelegd. Ook al zijn de karakters in The Hangover niet zo goed uitgewerkt, moet je toegeven dat het verhaal toch heel wat originaliteit aan de dag legt. Regisseur Todd Phillips bewijst opnieuw dat hij een buitengewoon talent heeft voor timing en ritme, maar ook het lef heeft om risico’s te nemen. De grappen zijn niet allemaal voltreffers (de gehele episode met Mike Tyson) maar als ze werken zijn ze simpelweg geniaal (met de compleet misplaatste masturberende baby op kop). Er zitten heel wat schunnige moppen in maar Phillips vertelt het met zoveel enthousiasme en schwung dat je er toch mee moet lachen. Indien dit scenario verteld werd door een B-regisseur viel deze Hangover plat op zijn gat. Ook de cast zit snor, met grotendeels onbekende gezichten die perfect op elkaar zijn afgespeeld en voldoende sympathie kunnen verwekken bij het publiek. Soms hoeft een film niet meer te zijn dan dat om ons te bekoren.

9. Avatar (2009) James Cameron
In tegenstelling tot wat beweerd wordt was Avatar met zijn productiebudget van 230 miljoen dollar niet de duurste film ooit (Pirates of the Caribbean had al in zijn eentje een productiebudget van 300 miljoen dollar - volgens Imdb) en was ook niet de grootste box-office recette tijdens het openingsweekend, want met zijn 77 miljoen dollar komt hij nog niet aan de hielen van pakweg The Dark Knight die meer dan het dubbele opbracht. Maar science-fiction/fantasy films zijn, in tegenstelling tot familiefilms, veel moeilijker te verkopen. En nochtans kan de film nog steeds uitgroeien tot één van de meest succesvolle films oot. Het is een opmerkelijke film die visueel overbluft en ons een filmbeleving bezorgt die we nog niet hadden ervaren maar tevens inhoudelijk niet teleurstelt. Avatar vertoont voldoende subtext voor menig debat over de 'clash van civilisaties' of de kritiek op de hoog-technologische oorlogsmachine die de laatste jaren al vele malen voor destructie heeft gezorgd. Maar het inhoudelijke blijft ondergeschikt aan de pracht die we te zien krijgen. Het lijkt er wel op dat Mr. Cameron nog steeds in zijn jeugdjaren zit en nog steeds verzot is op rollercoasters, en dat inhoud en karakterstudies in functie staan van het visueel geweld en niet omgekeerd. Maar Cameron blijft wel een van de betere cineasten om dergelijke films in beeld te brengen, zeker beter dan pakweg een Michael Bay – die nog meer met het visuele aspect bezig is. Hij weet alles goed te timen en te doseren, zuigt ons zo compleet in het verhaal en doet ons een beetje vergeten dat we toch voornamelijk naar cgi aan het kijken zijn. Dat we deze prent ook nog eens in 3D kunnen bewonderen, is mooi meegenomen (opgepast voor de mensen met hoogtevrees!) maar je zal er evenveel van kunnen genieten in 2D – ook al is dit misschien de eerste fictiefilm die met zijn 3D iets wezenlijks kan toevoegen.

8. Moon (2009) Duncan Jones
Het jaar 2009 was voor mij een jaar waar de science-fiction films terrein hebben gewonnen op de comic-book adaptaties, te beginnen met deze originele en inspirerende Moon. Een intelligente thriller die ons even deed terugdenken aan Stanley Kubrick’s 2001: A Space Odyssey, maar dan iets meer ingetogen. De film is niet 100% accuraat maar het roept toch een resem interessante vragen en stellingen op. Desondanks zijn complexiteit straalt de film 'eenvoud' uit en dat maakt deze film ook zo bijzonder. Je voelt letterlijk de isolatie van de ruimte, via de koude settings en de vaste kadrages. Ook al is de film beangstigend, wordt dit toch bij momenten ontkracht door sporadische momenten van humor. Moon is een verfrissende verademing op de science-fiction troep die we geregeld voorgeschoteld krijgen en de bioscopen gedomineerd in recente jaren.

7. The Girl with the Dragon Tattoo (2009) Niels Arden Oplev
Niet Antichrist van de Deen Lars Von Trier, maar wel de Zweedse film The Girl with the Dragon Tattoo maakte het meest indruk op mij. Het is een kille thriller met karakters van vlees en bloed en een verhaal die meteen naar de keel grijpt. Het feit ook dat je niemand van de acteurs kent, en deze ook nog eens knap staan te acteren, wordt je hierdoor volledig in het verhaal gezogen. De 'mannen' in de film hebben zeker wel een kwalijke reputatie maar het verhaal (die als een trilogie zal uitkomen) is allesbehalve gratuit. Het is een adembenemend verhaal over een serie-moordenaar in een corporate wereld met rijke industriëlen. Er komen weinig merkwaardige filmproducties uit Zweden, maar deze is een voltreffer.

6. Inglourious Basterds (2009) Quentin Tarantino
Als Tarantino een film maakt dan weet je meteen dat je iets ongewoons zal aantreffen. Net zoals elke filmgeek is de regisseur ook verzot op filmgenres en met deze nazi-film vond hij het een uitstekend idee om er een western van te maken. En enkel Tarantino komt hier ook mee weg. De muziek, de kadrages, de opbouw en sfeer van Inglourious Basterds, alles klopt. Maar de film is meer dan een genrefilm die blijft steken op het niveau van hommage of parodie. Er wordt niet alleen voortreffelijk geacteerd door Mélanie Laurent en Christoph Waltz, maar door de voltallige cast, die ook voldoende ruimte krijgen om hun personages een gezicht te geven. De originaliteit, de kwaliteit van de dialogen en de set-up van elke scène zijn buitengewoon fascinerend. Misschien had hij hier en daar de sequenties naar het einde wat mogen inkorten, maar het blijft toch één van de betere Tarantino films.

5. Drag Me to Hell (2009) Sam Raimi
Wat mij betreft is Drag Me to Hell de beste horrorfilm van de laatste jaren. Meester Sam Raimi keert terug naar zijn Evil Dead periode en laat hier zien dat hij nog niets van zijn pluimen heeft verloren. De titel van de film nestelt zich al volledig in het B-film circuit waar het juist zijn kracht put om ons de stuipen op het lijf te jagen en ons tezelfdertijd ontzettend veel plezier verschaft. Sam Raimi heeft niet de bedoeling een serieuze horrorfilm te maken, maar vervalt evenmin in de parodie. Het is die ziekelijke, zwarte humor die we kennen vanuit zijn begin-periode. Op acteervlak levert de scream queen van dienst, Alison Lohman, een bijzonder knappe prestatie, en weet ze precies waar de regisseur naar toe wil met deze film. Niet iedereen zal de humor van de regisseur aanvoelen, maar fans van The Evil Dead films zullen hier zoals mij hun vingers van aflikken.

4. Watchmen (2009) Zack Snyder
Snyder snuift met Watchmen de overgestileerde sfeer van de comic op, de verschillende lagen van het verhaal en de karakters; en maakt een eigenzinnige, niet-commercieel, niet-mainstream, cinematografisch meesterwerk waar de verbluffende inhoud primeert op de impressionante vorm. Het is een triomf van de comic-adaptatie die sinds Spider-Man 2 (2004) de 7de Kunst nieuw leven inblaast op een visionaire en intellectuele manier. Watchmen serveert geen hapklare entertainment en brengt zelfs niet meteen datgene wat we verwachten. Het is zelfs confronterend. En is dat nu net de essentie van wat filmkunst vertegenwoordigt. Alles blijft in zijn context heel geloofwaardig, al moet je in het begin de drempel wel oversteken. Het is een comic-adaptatie waar je je even schrap moet voor zetten. De ideeën en de emoties komen hier op de voorgrond. En op het einde van de rit besef je dat de beste momenten niet die scènes zijn waar individuen elkaar klappen verkopen, of de één of andere explosieve stunt of nog de vernuftige cgi-beelden. Een comic-adaptatie volledig naar mijn smaak.

3. Up (2009) Pete Docter & Bob Peterson
Elk jaar komt Pixar met een hoogvlieger voor de dag, en met de film Up kunnen we dit zelfs letterlijk nemen. De mensen van Pixar onderscheiden zich van de andere animatiehuizen door hun oog voor detail, hun voorliefde om risico’s te nemen op visueel én inhoudelijk vlak en hun verhaal dat zowel een jong als een iets ouder publiek weet aan te spreken. De actiescènes zijn fantastisch in beeld gezet - met heel wat knipoogjes naar avonturenfilms uit de jaren 30, en de humor is vaak hilarisch. Pixar heeft alweer een pareltje afgeleverd.

2. Star Trek (2009) J.J. Abrams
Ik ben geen hopeloze fan van de Star Trek serie. Een stel nichterige acteurs in pastelkleurige pyama’s die in een studio dingen staan te roepen als "We were just HIT with an ion-canon in sector C4-8! Put the shield on and go to warp-speed." terwijl de camera heen en weer schommelt. Het was me allemaal een beetje te belachelijk. Maar ik ben hoe dan ook verzot op de Star Trek film. Mijn verwachtingen waren misschien wat aan de lage kant, maar dit oversteeg mijn wildste dromen en verbaasde me in positieve zin op verschillende vlakken. En veel is te danken aan het acteerwerk van Chris Pine die in deze film een knappe Captain Kirk neerzet. De dynamische cinematografie van Daniel Mindel met zijn overvloed aan lichtflitsen en lensflares, zoals we dit al konden ervaren in M:I 3 eveneens van J.J. Abrams, werkt perfect voor dit genre film en sluit nauw aan met de bijna feilloze cgi. Dit was trouwens de enige film dit jaar waar ik nu al op de mogelijke sequel zit te hunkeren. Waar de originele reeks vooral houterig en moeizaam op gang kwam, is deze reboot fris, bijzonder grappig, bijzonder goed geacteerd en adembenemend, met verkwikkende actie-sequenties die geen beroep moeten doen op een opgefokte stress-montage. De plot zelf heeft wellicht wat twists die het grote publiek niet zal smaken, maar alles zit in feite nog redelijk goed in elkaar voor zo'n grootschalige sci-fi productie.

1. District 9 (2009) Neill Blomkamp
De film die dit jaar bij mij het meeste indruk heeft gemaakt is District 9, het regiedebuut van de Zuid-Afrikaan Neil Blomkamp. De film trekt op een orginele en goed onderbouwde manier een parallel met het apartheidsregime in Johannesburg. De aliens in de film genaamd de Prawns, worden met de vinger gewezen en beschouwd als subwezens zonder veel bestaansrecht. Een liga voor de alien-rechten bestaat er niet en de wezens zijn gedoemd om de oppressie van het menselijke ras te ondergaan, ook al bestaat er een bureaucratische schijnwetgeving die de illusie moet wekken dat er gelijke rechten zouden zijn. Het is bovenal een spannend verhaal die adrenaline en brains perfect weet af te wisselen, met een knappe documentair-achtige beeldvoering die ons geen seconde rust gunt. Children of Men was misschien nog net iets beter, maar dit is veruit de meest indrukwekkende film uit 2009.

10. Angels & Demons (2009) Ron Howard
Ik zou dit lijstje vol kunnen zetten met films als Street Fighter Legend of Chun-Li, maar waarom zou ik. Het is niet dat we bij dergelijke troep hoge verwachtingen hadden. Daarentegen waren de verwachtingen wel stukken hoger bij Angels & Demons. Ron Howard had opnieuw een dikke portefeuille om deze Vanticaan-thriller in kannen en kruiken te gieten, en hij kon ook leren uit de fouten van zijn vorige The Da Vinci Code. Maar spijtig genoeg was het opnieuw huilen met de pet op. Meer nog, ik had de indruk dat de regisseur iets teveel zijn fouten wou herstellen en hierbij vergat om een spannend verhaal te vertellen. Op een gegeven moment vraagt Langdon (de droge versie van Indiana Jones) een kaart van alle kerken in Rome, wat op zich al een vrij hilarische quote is. Hij had evengoed een map kunnen vragen met alle bistro’s in Parijs. Dit laatste had misschien wel een betere film afgeleverd. Angels & Demons is 2 uur lang staren naar een saai personage die van de ene kant naar de andere loopt, terwijl het publiek zich afvraagt waarom ze hiervoor 9,20 euro voor betaald hebben. Er was zelfs nergens een zelfkastijdende albino monnik te bespeuren! WTF!

9. Obsessed (2009) Steve Shill
Obsessed had de nieuwe Fatal Attraction moeten worden, maar werd uiteindelijk een domme thriller waarin Beyoncé kan fungeren als de ultieme crowd pleaser voor Afro-Amerikaanse vrouwen die met veel hilariteit kunnen genieten hoe een slanke, blanke, sletterige blondine op haar bek krijgt. En mocht je al in een zaal zitten met een dergelijk publiek zou je in de waan zijn een show van Jerry Springer bij te wonen. Het hoofdpersonage, gespeeld door The Wire acteur Idris Elba, in tegenstelling tot Michael Douglas in Fatal Attraction is de perfecte rijke zakenman. Hij doet niets verkeerd – zegt niets verkeerd – gedraagt zich niet verkeerd, hij is het stereotype van de ideale man zonder fouten of zonden; Mr. Proper als u wilt. En ook al draait het “drama” rond hem, maakt deze karakterisering hem juist compleet oninteressant als filmpersonage. Zelfs de eerste de beste tekenfilm brengt meer diepgang en dualiteiten in hun karakters dan deze film. Obsessed is een erotische thriller zonder erotiek (laat staan een hint van een naakte bil) en zonder thriller (eigenlijk een niet-intentionele komedie), met een idioot script bestaande uit clichés. Het is trouwens een film waar je met schaamrode wangen de filmzaal uitloopt in de hoop niemand jou hier aantreft.

8. Whiteout (2009) Dominic Sena
Ik dacht, een film met Kate Beckinsale on ice kan toch zo slecht niet zijn, en regisseur Dominic Sena (niet meteen de meest fijnzinnige cineast) weet ons toch altijd wel te ontspannen met opwindende actie-sequenties. Maar was deze Whiteout een gigantische teleurstelling. In vergelijking met die andere Zuidpool-whodonit The Thing is deze een smaakloze B-film die ons helemaal 'ijskoud' laat. Slecht acteerwerk, slechte dialogen, slechte cgi, een idioot verhaal, het was zelfs slechte camp. Nieuwkomer Gabriel Macht (The Spirit) is er in ieder geval in geslaagd om twee jaar op een rij te spelen in films die in mijn Top 10 Worst Movie List staan. Maar de man kan ook niet acteren. Ik weet niet met welke studio-exec hij geslapen heeft maar het is niet normaal dat zo iemand in dergelijke Hollywoodfilms wordt gecast. Als hij in beeld is, is het altijd lachen geblazen en hij slaagt erin om zijn dialogen nog ridiculer te doen klinken dan ze al zijn. Hij was zowaar de enige penguin in de film. Los van het feit dat je al na 10 minuten weet wie de dader is, worden we nog eens bekogeld met irritante, geel-getinte flash-back’s die we uiteindelijk kunnen missen als kiespijn. Spijtig genoeg was er in de bioscoop geen black-out tijdens deze Whiteout…

7. Jennifer’s Body (2009) Karyn Kusama
Met lichte druk van wat vrienden ben ik er toch in geslaagd om deze Jennifer's Body twee keer te zien, en bij de tweede visie was alles trouwens nog een stuk slechter. Had ik hoge verwachtingen? Wel, ik was me ervan bewust dat de scenariste van deze prent niemand minder was dan Diablo Cody die toch het oscarwinnende script van Juno heeft geschreven. Maar dit is niet meer dan een slasher-horrorgrap. De enige reden om naar deze film te gaan is Megan Fox (let’s face it), en uiteindelijk gaan de oneliners haar nog goed af en met haar komische timing zit het wel snor. Alleen krijg je niet de indruk dat ze daar nu echt serieuze inspanningen voor heeft moeten leveren. Maar mijn kritiek was minder bij Fox, dan wel bij de regisseuse van dienst Karyn Kusama, die er zelfs niet in slaagt om met een actrice als Fox een sexy prent af te leveren. De hoofdactrices zijn mooi om naar te kijken, ja, maar om een opwindende scène op te bouwen dien je best ook wel iets méér te doen dan even in te zoomen op het decolleté van Megan Fox. Het sfeertje is een beetje stout, maar niet stout genoeg. Opwindend is het al evenmin. Kusama doorbreekt constant de spanning door bruusk te verspringen van een griezelige scène naar komisch intermezzo. Iets wat aanvoelt als met een deux-chevaux op de autosnelweg van 4de naar 1ste te schakelen en terug. Dit scenario in handen van een meer bekwaam regisseur had misschien alles naar een hoger niveau kunnen tillen. Het hoogtepunt van de film is een onbedoeld hilarische scene waar Kusama een cross-cut maakt tussen Fox die een slachtoffer verorbert en Seyfried (de nerdy vriendin) die haar maagdelijkheid verliest. Uiteindelijk is het een zware teleurstelling voor heel wat zaterdag-avond filmkijkers die veel seks en bloed verwachten, want Jennifer’s Body is uiteindelijk een heel braaf filmpje.

6. Surrogates (2009) Jonathan Mostow
Surrogates is niet alleen een slechte film, het is één van de zwaarste teleurstellingen uit 2009 gezien de film gebaseerd is op de verheven graphic novel van Robert Venditti en Brett Weldele. Dit had een spannende science-fiction mysterie thriller kunnen zijn, maar is uiteindelijk al even interessant als 85 minuten lang kijken naar een Duracell-konijntje in beweging. Het is Blade Runner gemaakt door een 10-jarige. Het script van de film lijkt het werk van twee robotten op automatische piloot die elke emotie in de kiem hebben gesmoord, de belichting is al zo krankzinnig als het blonde toupetje van de Bruce Willis avatar (het ideale beeld dan nog wel!), de stijl is voornamelijk vorm boven inhoud en Bruce Willis zelf probeert zijn voorgevoel dat dit een flop zal worden zoveel mogelijk te verbergen. En als ik niet beter wist zou ik denken dat niemand op de set de intentie had een goede film af te leveren en tevreden was met een monotone cliché-formulefilm. Een emotieloze troep die zichzelf teveel au serieus neemt en zich nauwelijks bekommert om de wereld en zijn personages te exploreren. Ik had hier naar uitgekeken, en ergens tijdens de voorstelling was het net of ze bij mij de stekker uit het stopcontact hadden getrokken.

5. The Unborn (2009) David S. Goyer
Ik heb er in ieder geval het raden naar waarom een talentvol acteur als Gary Oldman hierin verzeilt is geraakt. Mocht het een Jason Statham of een Nicolas Cage zijn zou ik het nog begrijpen, maar Oldman leek me toch een intelligente acteur te zijn met heel veel inzicht en smaak. De scène met de Nazi-dokters die met naalden in de oogbollen van kinderen prikken had toch een duidelijke aanwijzing moeten zijn dat dit een belachelijke B-film zou worden. The Unborn is een samenvatting van alle creepshow-clichés uit de aziatische horror-markt van de laatste 10 jaar, gebundeld in een voorspelbare montage die iets meer dan 80 minuten duurt. Het was op de koop toe zelfs een beetje van een rip-off van Mirrors (2008), want ook hier zijn spiegels de bron van alle ellende. En voor wie The Reader van Stephen King heeft gelezen zal hier ook wel een déjà-vu gevoel aan overhouden. Hoe verder naar het einde toe, hoe meer de regisseur de pedalen kwijtraakt en hoe minder spannend of griezelig het allemaal wordt. De film is ZO slecht dat hij zelfs NOOIT goed wordt.

4. G.I. Joe : The Rise of Cobra (2009) Stephen Sommers
G.I. Joe : The Rise of Cobra is nog zo’n zware teleurstelling uit 2009. Het is iets beter dan een Transformers-prent met iets leukere actie-sequenties, maar dit kan je moeilijk zien als een compliment. Het verhaal is ontdaan van elke mogelijke logica of interessant verhaalelement, en gebracht naar het niveau van een puber. Eye-candy Sienna Miller is het enige lichtpuntje in deze film, en doet volledig het personage van de zwak acterende Channing Tatum vergeten, die uiteindelijk de hoofdrol speelt.

3. Transformers: Revenge of the Fallen (2009) Michael Bay
Transformers: Revenge of the Fallen heeft een onsamenhangend non-verhaal dat letterlijk alle kanten uitzwiert, met een debiele plot die Eddy Wally had kunnen bedenken. Voeg daar nog wat personages aan toe die veel weg hebben van stereotype kartonnen borden, een ongegeneerde liefdesverklaring aan het Amerikaanse leger, een ADHD-montage, een tinitus-verwekkende klankband en een slordige videoclipstijl waarbij de camera geen nanoseconde stil staat, en je krijgt de perfecte cocktail voor 150 minuten oeverloze irritatie druipend uit de anus van worstendraaier van dienst, Michael Bay. Waar de eerste Transformers-film nog sporadisch het evenwicht vond tussen actie, avontuur en humor, is deze Bigger-Faster-Better een samenraapsel van cgi-beelden met onherkenbare robotten die elkaar te lijf gaan en waarbij de menselijke factor tot een minimum herleid wordt. Het veel te lange stuk in Egypte dat de ultieme climax moet voorstellen is dan ook nog eens een verschrikkelijk overbodige oefening in het opblazen van alles wat lichtontvlambaar is en een zoveelste excuus om de borsten van Megan Fox in beeld te brengen. Je kunt het vergelijken met zo’n all-in buffet, waar het vlees niet warm genoeg is, de groenten slap, de frisdrank met teveel water vermengd en de dessert smaakloos is. Maar je keert er niet terug van de honger.

2. Dragonball Evolution (2009) James Wong
Ik had moeten weten dat een film met 'Evolution' in zijn title te mijden is als de pest, maar tegen beter weten in heb ik toch Dragonball Evolution gezien. Mijn verwachtingen waren laag maar zo’n opgefokt, van de pot gerukt tienerspektakel had ik niet verwacht. De fout van de makers was dat ze iets te trouw aan de originele cartoon hebben vastgehouden, en was deze film nu net het omgekeerde wat ze hadden moeten doen. We worden niet alleen geconfronteerd met een ridicuul plot maar ook het acteerwerk is van een pathetisch over-acting niveau. Indien je beelden uit de comic had verwerkt in de film, had je met moeite het verschil gezien. Kortrom, de regisseur heeft er een puinhoop van gemaakt en leefde in de waan de fans te kunnen bekoren door dicht bij het bron-materiaal te blijven. Dat die fans nu allemaal hun maturiteit hebben bereikt en zelfs kinderen hebben die te oud zijn om nog naar Dragonball te kijken, is de regisseur compleet ontgaan. A complete waste of money and my time!

1. New Moon (2009) Chris Weitz
Wie dacht dat met New Moon een spannende vampieren-sequel aan te treffen is van een saaie en levenloze reis teruggekeerd. New Moon is misschien al even slaapverwekkend als het origineel, maar deze sequel doet nog erger met rommelige cgi, houterige acteerprestaties die een paspop doet blozen, een verhaal die niet alleen vampieren koud laat, en ons fortune coockie wijsheden verkoopt over de liefde, verbloemd met zwaarwichtige en zwartgallige terminologieën. De twee hoofdfiguren, Edward en Bella, hebben al evenveel chemistry met elkaar als Tobey Maguire en Kirsten Dunst in de Spider-Man films. De film neemt zich ook teveel au serieus met personages die het gewicht van de wereld op hun schouders dragen en herhaaldelijk pseudo-intellectueel zwartgallig gezwets uitkramen. En of dit nog niet allemaal genoeg was, stinkt deze prent naar platvloerse marketing bestemd voor tiener-meisjes die hopelijk allemaal ook de soundtrack zullen kopen met alle popnummers die gepast en ongepast de revue passeerden. Ze zouden misschien beter hun geld sparen voor de dvd-box van True Blood.

***Related Posts***
29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005

Beyoncé Knowles is back! Deze keer niet in een belachelijke rol met een belachelijke pruik in een belachelijke film, maar wel in een thriller die misschien nog wel het bekijken waard is. Al is het niet voor Beyoncé zelf, maar misschien wel voor haar bloedmooie tegenspeelsters Ali Larter of de charismatische The Wire acteur Idris Elba. Wat het ook moge zijn, het heeft er alle schijn van dat Obsessed (2009) van Steve Hill een ontspannende zondagavond tv-film zal worden.

Korte inhoud: Een succesvolle, professionele zwarte man Derek Charles (Idris Elba) met een beeldschone zwarte vrouw Beth Charles (Beyoncé Knowles), komt erachter dat zijn idyllische leven wordt bedreigd als een blanke collega, Lisa Sheridan (Ali Larter), van zijn kantoor zich als een stalker openbaart.

Kijk eens aan, eindelijk nog eens een film waar een zwart koppel wordt bedreigd door een blanke, uit die goeie ouwe Denzel Washington tijd met films als Ricochet (1991) of Fallen (1998). Que plot lijkt alles wel een beetje op die uitstekende Adrian Lyne thriller Fatal Attraction (1987), die briljante Franse film met Audrey Tautou, À la folie... pas du tout (2002) en die ietwat zwakkere The Temp (1993) van Tom Holland. Wat kan er nog fout lopen? …wel…eu… dat pop-idol-wannabe-actress Beyoncé het verknalt of dat de film begint te trekken op een uitzending van Jerry Springer, waar een aantal zwaarwichtige vrouwen in het publiek staan te schreeuwen: "Oh no, she di-dn’t. Get that skinny white b#@tch!"

De trailer van de film legt al zijn kaarten op tafel, en bekommert zich in geen geval of het al dan niet het verhaal spoilt. Ik denk dat zowat elke belangrijke scène in de trailer zit. Aan de andere kant is dat niet het soort thriller die het moet hebben van het mysterie of de intrige. Als je het plot leest weet je precies waar deze film naar toe wil. Zoals ik al zei, een ontspannende zondagavond tv-film. Voor de liefhebbers is de film in de bioscoop vanaf 19 August 2009.

Kijken jullie hier naar uit?

***Related Posts***
09/03/2008: Ali Larter en Beyoncé Knowles Obsessed
23/12/2006: Dreamgirls met Eddie Murphy en Beyoncé Knowles
15/11/2006: Beyoncé Knowles en Eva Longoria spelen lesbisch koppel?

Wat een schok. Beyoncé Knowles is binnenkort te zien in een film waar ze niet is verondersteld te zingen. Het Sofia Coppola project waar Beyoncé een lesbische relatie zou hebben met Eva Longoria lijkt in ieder geval verzonnen, dus hopelijk is Obsessed (2009) ook geen verzinsel.

Als we de geruchten mogen geloven zou Screen Gems de popster willen samenbrengen met Ali Larter en de opkomende acteur Idris Elba voor een erotische thriller. Op Variety stond het volgende te lezen:

Steve Shill will direct a script by David Loughery. Will Packer produces, and Knowles will be exec producer along with her father, Mathew Knowles. Screen Gems topper Clint Culpepper is finalizing cast deals, working with Knowles' and Larter's reps to iron out scheduling kinks. Knowles is also producing and co-starring as Etta James in "Cadillac Records" for Sony BMG; Larter is working on episodes of NBC's "Heroes".

In "Obsessed", Elba will play an asset manager who has a knockout wife (Knowles) and thriving career until a temp office worker (Larter) begins stalking him.

Dit lijkt op een soort Fatal Attraction kindda thriller die best leuk kan zijn. Ali Larter is een bekwame actrice, en dat vond ik al na het zien van Final Destination (2000). En na het zien van haar vertolking van het alter-ego Jessica in "Heroes" ben ik er zeker van dat ze een puike prestatie kan neerzetten als evil bitch. Zijn jullie benieuwd naar de film?

***Related Post***
25/01/2008: Obsessed, de nieuwe Fatal Attraction

*** Ali Larter HQ pics ***

***Related Posts***
23/12/2006: Dreamgirls met Eddie Murphy en Beyoncé Knowles
15/11/2006: Beyoncé Knowles en Eva Longoria spelen lesbisch koppel?