ian mcdiarmid

  • Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002) ** Blu-ray recensie

    Pin it!

    En met Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002) heeft George Lucas een nieuw dieptepunt bereikt. Ook al is episode 2 minder slaapverwekkend dan Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999) is het werkelijk een apotheose van slechte ideeën en gemiste kansen.

    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Tien jaar zijn verstreken sinds de vorige film. Er heerst onrust in de Galactische Republiek. Steeds meer planeten hebben zich afgescheiden van de Republiek en vormen nu als de Separatisten een grote dreiging onder leiding van een voormalige Jedi, Graaf Dooku (Christopher Lee). De Republiek moet het hoofd bieden aan deze nieuwe dreiging, en daarom wordt er in de Senaat druk gediscussieerd over een groot leger van de Republiek. Ondertussen groeit de onrust en wordt de dubbelganger van Padmé Amidala (Natalie Portman) vermoord op Coruscant ten gevolge van een mislukte aanslag. Na nog een aanslag verijdeld te hebben krijgt Obi-Wan (Ewan McGregor) opdracht om de moordenaar op te sporen, terwijl Anakin (Hayden Christensen) de jonge vrouw moet blijven bewaken. Bij de aanslag ontdekt Obi-Wan een gifpijl die van een Clone Trooper afkomsig zou zijn. De speurtocht leidt naar de planeet Kamino, waar al bijna tien jaar wordt gewerkt aan een geheim kloonleger voor de republiek. De man die ervoor gekloond werd, Jango Fett (Temuera Morrison) doet echter nogal geheimzinnig tegen Obi-Wan.

    Qua acteerwerk is deze film niet veel beter dan de vorige, en proberen ervaren acteurs (Christopher Lee, Natalie Portman) toch het beste te doen met wat ze aangereikt krijgen. Maar Hayden Christensen is een houten plank en zijn vertolking van cry baby / creepy psychopaat / halfbakken romanticus, staat mijlenver van het personage van Darth Vader. Die hele romance tussen Anakin en Padmé komt ook heel lullig over, ondanks de mooie locaties waar die twee werden gefilmd (zoals het Como meer in Italië waar honderden koppels hun trouwfoto's nemen). Tussen Leila en Han Solo was er ook een romance, maar ik kan me niet herinneren dat het er zo melig aan toe ging. Maar hier wordt Attack of the Clones regelmatig onderbroken met een aflevering van The Bold and the Beautiful.

    Nadat George Lucas een beetje wind kreeg van de golf van kritiek op de gruwel van Jar Jar Binks en de 'roger roger' robots uit zijn eerste film, heeft hij zich op dat vlak behoorlijk ingehouden. Anderzijds liet hij ons een staaltje zien van zijn vreselijk mise-en-scene werk met shots die stinken naar green key. Je kunt J.J. Abrams met zijn lens flares veel verwijten, maar je zult in zijn films nooit het gevoel hebben dat twee acteurs voor een groen scherm staan, daarvoor zijn de licht-effecten van de cgi beelden synchroon met de belichting op de acteurs in de studio. Maar ook al kunnen de Star Wars prequels gebruik maken van ILM-effecten, slaagt George Lucas er nooit in om de twee werelden met elkaar te verzoenen. De actie-sequenties hebben meestal ook geen dramatische pay off. Neem nu de scene in de droid fabriek. Wat was de bedoeling van deze scène buiten een actie-intermezzo in te lassen?

    De beste sequenties uit de film zijn de clash tussen Boba Fett en Obi-Wan in de gietende regen op de planeet Kamino, en uiteraard Yoda die het opneemt tegen Dooku. Van de dialoogscènes kan ik spijtig genoeg niet veel goeds zeggen, wat wederom zijn de dialogen van ondermaats niveau. Enkel een aantal interventies van Supreme Chancellor Palpatine (Ian McDiarmid) zijn nog wel de moeite en je vraagt je af waarom hij maar een beperkt aantal minuten screentijd heeft in deze 142 minuten durende film. Ik had met plezier de romance tussen Anakin en Padmé ingekort willen zien ten voordele voor meer scènes met Ian McDiarmid. Ook al was het niet zo pikant als de gouden bikini outfit van Leila, vond ik de Buck Rogers outfit van Padmé in de arena outfit ook wel sexy. Klinkt futiel, maar het is hopeloos zoeken naar zaken die verdienstelijk zijn. De poging van Lucas om van deze trilogie een saga te maken rond corruptie is nauwelijks serieus te nemen met de cross-edit van 3 zwakke verhaallijnen, en zo begin je te letten op futiliteiten.

    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic01.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic02.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic03.jpg
    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic04.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic05.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic06.jpg
    star_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic07.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic08.jpgstar_wars_episode_ii_attack_of_the_clones_2002_blu-ray_pic09.jpg

    Ja, er zit veel actie in deze prent, inclusief een van de pot gerukt en compleet fout arena gevecht met monsters, roger-roger-robots, en tientallen Jedi's. Met een betere regisseur aan het roer had dit nog wel een geslaagde Star Wars film kunnen worden, mits een complete herziening van het script. De muziek van John Williams is zeer verdienstelijk, maar spijtig genoeg niet goed gebruikt. Een van de betere nummers werd bijvoorbeeld verspild voor de sequentie waarin Anakin de kinderen van Tusken Raider gaat fileren met zijn light saber, uit wraak voor de slavernij van zijn moeder zo'n 10 jaar (!) geleden. De slachting krijgen we spijtig genoeg niet te zien, maar wel zijn psycho cry baby scène die erop volgt en waarbij Padmé onbegrijpelijk niet voor gaat lopen.

    Het Flash Gordon gehalte is bij momenten wel aandoenlijk, en het helpt om de aandacht even weg te nemen van het flutverhaaltje, maar de heimwee naar de eerste trilogie kan je toch moeilijk onderdrukken. Vandaag heeft George Lucas de greep op Star Wars verloren, en dat is niet naar zijn zin en hij wil ook niets met Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015) te maken hebben. En wat mij betreft maar goed ook. Ik geef hem alle krediet om Star Wars te hebben gemaakt, maar als regisseur is George Lucas niet (meer) in staat om het niveau te halen van wat de huidige bioscoopbezoeker verwacht. Het is pijnlijk, maar een harde realiteit. Lucas wou met de nieuwe trilogie het accent leggen op de teenagers, en we weten allemaal wat het resultaat zou zijn geweest na het zien van The Phantom Menace. Disney heeft wijselijk zijn ideeën naar de prullenmand verwezen en ik twijfel er niet aan de J.J. Abrams een "echte" en hedendaagse Star Wars film zal brengen. Maar als jullie echt willen genieten van Attack of the Clones, raad ik de Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002) ANTI-CHEESE EDIT aan! Zijn de enige edits die ik nog wil bekijken.

    rating

    Beoordeling: 2 / 5
    Recensie door op 3 december 2015

    ***Related Posts***
    29/11/2015: Star Wars: Episode I - The Phantom Menace review
    03/12/2015: Star Wars: Episode II - Attack of the Clones review
    27/11/2015: Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith review

     

    *** Star Wars: Episode II - Attack of the Clones trailer ***

  • Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Vandaag komt Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) op VIER, het derde deel van de prequel trilogie. Althans voor George Lucas, die zomaar eventjes 30 jaar van zijn leven schonk aan de realisatie van 's werelds meest invloedrijke filmepos. Dat er nog drie delen op stapel liggen, episodes VII, VIII, IX, zal George Lucas een zorg wezen, want hij heeft vandaag geen invloed meer op de productie..

    star_wars_episode_iii_revenge_of_the_sith_2005_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: Ik zal meteen met de deur in huis vallen. Revenge of the Sith is de beste van de 3 prequels en is een fantastische filmervaring. Toch had ik een 4 sterrenfilm verwacht. Ik zit dus een beetje met gemengde gevoelens. Maar als grote Star Wars-geek verdient deze film toch een knappe 7 op 10. De film heeft alle ingrediënten die de fans kunnen bekoren. Het derde deel vertelt het verhaal van het ontstaan van Darth Vader en de uitroeiing van de Jedi. Na drie lange jaren van oorlog hebben de Separatisten Supreme Chancellor Palpatine (Ian McDiarmid) geschaakt en houden hem gevangen in de Invisible Hand, het vlagschip van Count Dooku (Christopher Lee) en de militaire leider van de Separatisten, General Grievous. Jedi-knight Obi Wan Kenobi (Ewan McGregor) wordt naar voren geschoven om aartsvijand Dooku en General Grievous op de sporen. Eenmaal uit de klauwen van zijn rivalen trekt senator Palpatine alle macht naar zich toe en vindt er op Coruscant een politieke verschuiving plaats. Hij wil de krachtige Jedi Anakin Skywalker (Hayden Christensen) als zijn rechterhand maken, om samen de Republiek te veranderen in een Keizerrijk. Anakin komt klem te zitten tussen zijn geheime huwelijk met de zwangere Amidala (Natalie Portman) en de verleiding voor 'The Dark Force'.

    George Lucas is een meester in het vertellen van verhalen. Zijn enige 3 herkenbare zwaktes zijn echter het overvloedige en overdreven gebruik van CGI (al die kleine beestjes die de aandacht trekken en te weinig interactie tussen acteurs en de decors waarin ze vertoeven), zijn geforceerde en houterige acteursregie (cf. Natalie Portman) en zijn kleurloze dialogen (met uitzondering van misschien Yoda en Palpatine). En dit vat zowat de minpunten samen over het derde en laatste deel. Hoe dan ook ben ik nu een stuk ouder geworden en kijk ik niet meer met dezelfde naïeve ogen naar de prequels als toen ik dat deed voor de eerste trilogie. Toch, vind ik nog altijd dat Episode V: The Empire Strikes Back nog steeds de beste is van alle 6. Revenge of the Sith krijgt na Episode IV: A New Hope een mooie 3de plaats. Vooral omdat de film de registers voor een stuk heeft open getrokken en een paar onvergetelijke scènes heeft neergezet, zoals de confrontatie tussen Obi-Wan en General Grievous. Geweldig staaltje cinema met Shakespeariaanse trekjes en opera-achtige choreografieën.

    Lucas mag dan wel de heer en meester blijven van de visuele effecten, toch moest ik me af en toe ergeren aan de "rondspringende" R2-D2, die zomaar eventjes 2 warlocks kon overmeesteren en die baby-stemmentjes van de droids. Maar van een visueel standpunt kan geen enkele film op de dag van vandaag tippen aan de rijkdom die Revenge of the Sith te bieden heeft. De snelheid van de montage en de camerabewegingen doen onrecht aan de geniale complexiteit van de achtergronden. Van een verhaalstandpunt is er niets nieuws onder de zon. We weten eigenlijk alles wat er zal gebeuren en er zijn niet meteen verrassingen. Het enige wat van belang zou kunnen zijn was de relatie tussen Anakin en Amidala. Lucas ruilt de melige scènes van Attack of the Clones in voor kortere sequenties, maar de ‘cheesy dialogues’ blijven bestaan.

    Padme: If I'm beautiful, it's only because I'm in love.
    Annakin: No, it's because I love you so much, I see you as beautiful.
    Padme: Then love has blinded you?
    Dave: My God, will you shut up!

    revenge_of_the_sith_01.jpgrevenge_of_the_sith_02.jpg

    Het gevecht tussen Obi-Wan en Anakin is meesterlijk in elkaar gestoken. Vergeleken met de gentlemen’s duel in A New Hope krijg je een harde confrontatie te zien met emoties die even heet zijn als de apocalyptische vlammenzee rondom hen tijdens hun gevecht. De scène is tevens parallel gemonteerd met een geweldig gevecht tussen Yoda en Darth Sidious, meesterlijk begeleid door John Williams die een synthese maakt van zijn vorige 2 prequels. Maar een nog groter emotioneel moment in de film is uiteraard het ontstaan van Darth Vader, die niet op een triomfantelijke manier gebeurt. Anakin zit met een tweestrijd die Sidious met brio weet te manipuleren. De transformatie van Anakin in Vader is een moment van pure melancholie. De jonge man gaat ten onder aan zijn ambitie naar macht en wordt met pijn in een zwart masker gestoken die hem gevangen zal houden tot het einde van zijn leven. Lucas toont hier opnieuw zijn meesterschap in het vertellen van verhalen. Had Ridley Scott of Spielberg deze scène geregisseerd, dan hadden we er waarschijnlijk een traantje bij gelaten.

    Zoals ik zei, de cirkel is rond. Lucas legt overal een link met wat komen zal in episode IV. Let op de haartooi van Amidale die uiteraard geïnspireerd is op die van haar dochter Princess Leila. Even komt Chewbacca in beeld en ook de storm troopers zien er bijna hetzelfde uit als datgene wat ze zullen worden. De TIE-fighters hebben dezelfde bouwstructuur gekregen en voor wie heeft opgelet zien we in het begin van de film even het prototype van de Millenium Falcon voorbij vliegen. Het enige wat een beetje raar aanvoelt is het design van het kostuum van Darth Vader die zo typisch jaren ’70 is en eigenlijk een volledige trendbreuk maakt met de prequels.

    Hoewel acteursregie niet meteen de sterkste kant is van Lucas moet ik toch even de verdienstelijke acteerprestatie van Hayden Christensen onderstrepen. DIT IS de Anakin Skywalker die ik wou zien in de eerste twee films! Hij had niet alleen de meest complexe rol maar bracht de emotie verbazingwekkend goed over. De complexiteit waarmee hij de conflictueuze gevoelens vertolkt, enerzijds zijn hunker naar meer macht en anderzijds zijn trouw voor zijn vrienden en liefde voor Amidala, is nooit karikaturaal of doorzichtig. Ik had mijn twijfels over de jonge man in Attack of the Clones, maar nu sta ik 100% achter de keuze. Ook al is hij kleiner dan David Prowse, de transformatie naar Darth Vader werkt perfect ! Ook Yoda ziet er heel overtuigend uit.

    Van een technisch standpunt werd de film volledig opgenomen in HD. Dit is een digitaal videoformaat van hoge kwaliteit. Voor een betere filmervaring raad ik jullie aan om de film te gaan zien in een zaal met Digitale Projectie. Het beeld heeft iets meer contrast dan wanneer deze is overgezet op een 35mm band. Merk je een verschil in kwaliteit van de HD-opname? Enkel getrainde ogen zullen het verschil zien. Het beeld is dus grotendeels gezuiverd van korrel. Dit merk je vooral bij de close-ups van gezichten. Door het contrast hebben de schaduwpartijen in het beeld minder informatie. Wat de technici van Sony ook mogen zeggen, er is effectief minder beeldresolutie dan met 35mm pellicule. Maar het werkt en de nieuwe drager is dus stukken goedkoper dan celluloid en zal deze binnenkort helemaal vervangen.

    revenge_of_the_sith_03.jpgrevenge_of_the_sith_04.jpg

    Het begint allemaal sterk met een visueel knappe 'star wars' ride-movie, en naarmate de film vordert komen we in een grimmige, bittere, melancholische en aangrijpende sfeer terecht met personages van vlees en bloed, ook al zijn sommige volledig CGI. Er is nauwelijks een dood moment te bespeuren en we treffen meer actie en light-saber gevechten aan dan in de vorige twee prequels. Het eindigt wel met een trieste noot en de verlossing steekt in de volgende 3 delen. Velen zullen dan ook na het zien van Revenge of the Sith de eerste trilogie willen terugzien, ... misschien op zoek naar die happy ending. Echte Star War fans zullen de 'donkere zijde' van Revenge of the Sith willen laten sudderen. Een uitstekende prestatie van George Lucas. The Force is strong with him. Maar als jullie echt willen genieten van Revenge of the Sith, raad ik de Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) ANTI-CHEESE EDIT aan! Zijn de enige edits die ik nog wil bekijken.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 27 november 2015

    ***Related Posts***
    29/11/2015: Star Wars: Episode I - The Phantom Menace review
    03/12/2015: Star Wars: Episode II - Attack of the Clones review
    27/11/2015: Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith review

     

    *** Episode III: Revenge of the Sith trailer ***