De FilmBlog

Frank Darabont heeft de eer om te zeggen dat hij 'de beste film ooit' heeft gemaakt. Tenminste als we de publieke opinie mogen geloven. Zijn meesterwerk The Shawshank Redemption (1994) voert immers de IMDB top 250 lijst aan en daar mag de man trots op zijn.

Frank levert vrijwel altijd goed werk af. Zelfs zijn mindere films zijn nog steeds van een degelijk niveau. Hij vult gebrek aan kwaliteit in het script, cast of zelfs eigen regie (zie The Majestic (2001)) steeds op met zijn geheim wapen: atmosfeer. Hij is een meester in het brengen van een bepaalde unieke feeling in films waardoor je deze steeds gaat onthouden en onderscheiden van andere gelijkaardige genre-producties.

Ook zo in zijn recentste en eerste televisieproject dat hij eigenhandig produceert en waarvan hij de pilootaflevering heeft geregisseerd: "The Walking Dead" (2010 - ). De serie is gebaseerd op de gelijknamige cult-comic van Robert Kirkman. Het concept over een plaag die de wereldbevolking teistert en ze in zombies transformeert is verre van origineel, maar Darabont weet dat hij de gave heeft om er een unieke twist aan te geven.

The Walking Dead is een heerlijke zombiereeks in de lijn van zombie-guru George A. Romero (Night Of The Living Dead (1968), The Land of the Dead (2005), …) . De serie bevat ook wat elementen uit I am Legend (2007) en 28 Days Later (2002). Ze roept vooral veel nostalgie op. Frank brengt hier op respectabele manier ode aan het zombie-genre en blijft trouw aan alle aspecten ervan, zonder achterhaald aan te voelen en zonder te veel af te wijken van de kern: Een horrorepos brengen met bloeddorstige "ondoden"…

Het is een enorm entertainende serie geworden die je vastgrijpt van seconde één en je niet meer loslaat tot de finale. Het eerste seizoen is in november verschenen op topzender AMC (verwekker van Breaking Bad en Mad Men) en de seizoensfinale is er reeds op antenne geweest. Het werd een mini-serie van 6 zeer kwalitatieve aflevering vol suspensie, horror en de relaties/ontwikkelingen tussen de vele memorabele personages die erin meespelen. Ik wil toch even benadrukken dat deze serie echt een revelatie is. Ik had verwacht dat het een luchtige B-serie ging worden vol met referenties naar oudere zombiefilm. Het is veel meer dan dat. Deze serie kan zich meten met het allerbeste wat Darabont al heeft gemaakt in zijn carrière.

De tweede scène van de pilootaflevering bijvoorbeeld is er eentje die je nooit meer zal vergeten. Een klassieker die ook de korte inhoud vertelt: Rick Grimes (Andrew Lincoln) wordt met hartkloppingen wakker in een ziekenhuis en kijkt verdwaasd om zich heen. Waar is hij? Hoe komt hij hier? Hij komt stilaan tot zijn zelve en herinnert zich plots dat hij een tijd geleden werd neergeschoten door een op de vlucht geslagen crimineel. De verzwakte Grimes merkt dat zijn ziekenhuiskamer al meer dan 2 weken onaangeroerd is gebleven en hij al die tijd in leven werd gehouden door een infuus. Hij gaat de gang van het ziekenhuis in en ziet er apocalyptische vernieling. Alles ligt er verlaten bij en er hangt overal bloed aan de muren. Hij vervolgt zijn weg naar buiten en ziet onderweg een deur waartegen geramd wordt. Achter de deur hoort hij een agressief gekreun…

Rick waggelt angstig de deur uit om daar het daglicht te zien. Zijn opluchting om terug in de buitenwereld te stappen slaagt om in angst nadat hij dood en verderf voorgeschoteld krijgt… Hij ziet honderden opeengestapelde lijken van het ziekenhuis, een verlaten legerbasis op een heuvel en vooral stilte in een verlaten niemandsland. Wat is hier gebeurd?, denkt hij luidop. In de verte hoort hij weer een gekreun en gaat erop af. Wat hij daar te zien krijgt tart alle verbeelding: een rottend lijk, zonder benen dat zichzelf op armkracht blijft verder slepen en wil uithalen naar een geschokte Rick…

Een avontuur is begonnen in een nieuwe wereld overspoeld met zombies. Het is er verraderlijk stil, want achter elke hoek verschuilen zich wel een dozijn, soms een heel leger zombies, die enkel uit zijn op vers mensenvlees. Rick, ooit een gerespecteerd sheriff in zijn County, doorkruist een spookachtig Atlanta op zoek naar zijn familie. Er is hoop, want op zijn pad vol vijandige confrontaties met hordes zombies ontmoet hij groepjes overlevenden, die op zoek zijn naar een toevluchtsoord en die samentroepen onder zijn leiding.

Aan de andere kant van Atlanta volgen we deputy-sheriff en beste vriend van Grimes, Shane Walsh (Jon Bernthal ), die een groep overlevenden leidt waaronder Rick’s vrouw Lori (Sarah Wayne Callies) en zoon Carl (Chandler Riggs). Zal Grimes zijn familie terugvinden? Waarom en hoe is Atlanta in enkele weken tijd de vernieling in gebracht door een virus dat de mensheid herlijdt heeft tot levende lijken?

Dat ontdek je in deze schitterende rit doorheen 6 topafleveringen. Het is een knappe (maar ook peperdure) serie geworden. Honderden figuranten werden ingehuurd om op overtuigende wijze zombies te spelen zonder inmenging van CGI. Hele straten werden afgezet om het realisme over je beeld te laten vloeien. Kosten noch moeite werden hier gespaard. De muziekscore (vooral in de begingeneriek) is adembenemend net als alle andere facetten. Een stevig tempo, leuke plotwendingen, extreem goede acteerprestaties, een zeer knappe cinematografie met realistisch ogende effecten zijnde de zombies en de meesterlijk gecreëerde wereld. Je krijgt een juweel van een serie te zien die elke aflevering steengoed blijft. Alles werkt wonderwel: hier zit een lange, entertainende saga in die vele miljoenen kijkers zal kunnen plezieren.

Ik moet helaas vermelden dat geen enkele zender in de Benelux The Walking Dead gaat programmeren. Onbegrijpelijk is dat. Enkel "Acht" (en in mindere maten Prime) lijkt begrepen te hebben dat investeren in topseries van het kaliber Breaking Bad, The Sopranos, of The Wire een goed idee is. Spijtig dat ze deze topper niet aanbieden. Het wordt dus ongeduldig afwachten op de DVD-release in maart. Gelukkig maar kunnen jullie ondertussen de honger stillen met "frisse kwaliteitstelevisie" op onder andere 2BE met het uiterst "veelzijdige" Ice Road Truckers of het epos Xena. "Topzender" VT4 zal u ook kunnen bekoren met Komen Eten of According To Jim. Ik kijk al halsreikend uit naar de 12e herhaling van de klassiekers Full House of The Fresh Prince…

Je zou denken dat de nieuwe horrorfilm van Brad Anderson (Transsiberian, The Machinist, Session 9) gebaseerd was op het werk van Stephen King, maar Vanishing on 7th Street (2010) zou een origineel verhaal zijn geschreven door Anthony Jaswinski.

Wanneer je echter de trailer bekijkt zie je meteen dat de makers zich wel geïnspireerd hebben op de horror-meester. In de hoofdrol treffen we opnieuw Hayden Christensen, naast Thandie Newton en John Leguizamo.

Korte inhoud: Door een mysterieuze en globale zonsverduistering verdwijnen ontelbare bevolkingsgroepen van de aardbodem waarbij alleen hun kleding en bezittingen achterblijven. Een handjevol overlevenden, een verslaggever (Hayden Christensen), een verpleegster (Thandie Newton) en een metrobestuurder (John Leguizamo), zitten gezamenlijk in een zwak verlichte herberg op 7th Street. Ze moeten de handen inéén slaan in een poging de strijd aan te gaan tegen de apocalyptische verschrikkingen. Als de duisternis langzaam intreedt realiseren ze zich dat ze misschien wel de laatste mensen op aarde zijn.

We bevinden ons opnieuw in het post-apocalyptische register, een genre die de laatste jaren steeds meer op de voorgrond treed (cf. I Am Legend, 28 Days/Weeks Later, Children of Men, The Book of Eli, The Road, Doomsday,…). Het is in ieder geval een genre waar veel mee te doen is. Je kan zowel het menselijk drama in de verf zetten of gewoon de horror-toer op gaan, en beiden werken ze uitermate goed. Toch ben ik niet geheel overtuigd door de trailer, hoewel ik ben aangetrokken door de sfeer en de premisse van de film. Ik heb een probleem met Hayden Christensen, die voor mij niet echt past in het plaatje. Ik moet trouwens nog een eerste film zien met hem waar zijn vertolking het tv-niveau overstijgt. En misschien lukt dat wel met een rol als …eu, tv-reporter.

De trailer heeft zo een beetje een vibe van films zoals The Mist (2007), waar de kijker niet weet met welke dreiging de personages te maken hebben. Je tast in deze film letterlijk en figuurlijk in het donker over de redenen waarom de mensen zijn verdwenen en wat voor kwaad hier achter zit. En uiteraard wordt in dergelijke films ook heftig gespeculeerd naar de mogelijke oorzaken. Het geloof en demonische theorieën zijn dus nooit ver weg. Maar uiteindelijk volgt het wel hetzelfde patroon als de slasher film, waar de karakters hoofdzakelijk moeten weglopen van het gevaar.

En er is een nieuwe trend in Hollywood. Video-On-Demand release nog voor de film in de bioscoop heeft gedraaid. Uiteraard geldt dit niet voor de grote filmproducties, maar voor kleinere films zie je dat steeds meer gebeuren. Er zal nog een bioscoop-release volgen, maar datums zijn op dit ogenblik nog onbekend.

Net als bij vampierenfilms zien we tegenwoordig de ene na de andere apocalyptische film tevoorschijn komen. The book of Eli, I am Legend, Doomsday & binnenkort Mad Max 4: Hollywood is weer zijn onoriginele zelve. Maar er zijn uitzonderingen. Gelukkig maar staat bij dit apocalyptisch drama regisseur John Hillcoat achter het roer. Deze zorgt voor een ingetogen, realistische en vooral harde filmover het leven na een (niet nader vernoemde) wereldramp.

The Road (2009) is een verademing in zijn genre. Hij werpt geen groot licht op de Apocalyps zelf (verwacht het tegenovergestelde van attractie 2012), maar concentreert zich eerder op de ontroerende overlevingstocht van een vader en zijn zoon en diens relatie, in een grauwe wereld waar amper voedsel en drinkbaar water voorhanden is. Hun leefwereld is de meest realistische van alle rampenfilms en dat maakt alles diepzinniger & meeslepender. In het echte leven zou onze planeet er na bijvoorbeeld een komeetinslag ook zo uitzien vermoed ik.

Deze film is gebaseerd op het gelijknamige boek van topschrijver Cormac McCarthy, die voor dit werk de Pulitzer-price won. Hillcoat nam wijselijk zowat alles van het boek mooi over in de film. Geen andere interpretaties of plotwendingen. Er zijn genoeg boekverfilmingen waar cineasten de mist ingaan door wijzigingen aan te brengen in het script of belangrijke elementen weg te schrappen uit het verhaal. Denk maar recent aan The Golden Compass (een catastrofe op alle vlakken, onder andere dankzij een vreemde keuze van regisseur). Waarom studio’s nog steeds onervaren en gewoonweg slechte regisseurs grote projecten laten leiden is één van de grootste mysteries in de hedendaagse filmwereld… Groot voorbeeld: het opkomende 3D-vehicel The Three Musketeers van Paul WS Anderson. (hopelijk weer geen wegwerpcinema van deze knoeier?) Hier is dat dus niet het geval. Even bedenken trouwens dat de gebroeders Coen ook met veel respect voor diezelfde schrijver No country for Old men hebben verfilmd. Deze won zowaar de Oscar voor beste film.

Korte inhoud: Een vader (Viggo Mortensen) en zijn zoon (Kodi Smit-McPhee) zijn één van de weinige overlevenden nadat een wereldramp de aarde in een donkere, levenloze hoop ellende heeft veranderd. Bomen en groen zijn er nog amper, zowat alle dieren zijn uitgestorven door gebrek aan natuurlijke voedselbronnen, drinkbaar water is schaars en de zon is nergens meer te bespeuren. Enkel een doktergrijze aswolk overschaduwt het dorre, kleurloze landschap. Overleven is niet evident. Dag na dag trekken vader en zoon verder naar het Zuiden, waar ze hopen op betere leefomstandigheden. Ze zijn echter constant in gevaar, daar vele overlevenden ‘de gemakkelijke weg’ hebben gekozen: ze bezondigen zich aan het kannibalisme. Op hun tocht komen onze twee personages geweld, droefheid, moedeloosheid maar ook liefde tegen. Liefde tussen vader en zoon. Hun band is het enige dat ze nog hebben en dit sterkt hen. Het geeft hen de drive om te overleven. Maar heeft dat wel nut? Hoe verder ze trekken, hoe meer vernieling en depressie dat ze tegenkomen…

Het is opzienbarend dat John Hillcoat met dergelijke negatieve, sombere prent toch heel de film lang kan weten boeien. Ook het mainstream publiek lustte dit meesterlijk filmpje wel. Al was het maar om de voeling die je hebt met de levensechte setting ( te danken aan meester-cinematograaf Javier Aguirresarobe) en zijn uit het leven gegrepen personages. Huivermomenten telt deze film niet veel, maar als er één is dan grijpt het je bij de keel. Schokkende beelden van opgesloten, uitgemergelde mensen die als vee worden behandeld en opgegeten door kannibalen: een taaie bedoeling die blijft nazinderen… De constante dreiging die vader en zoon ervaren werkt meeslepend & de moedeloosheid die ze ervaren als ze geen voedsel vinden dwingt je tot nadenken hoe goed we het hebben in het echte leven. Binnenkort is het misschien wel vechten om te overleven, daar gaan we alleszins toch naartoe.

In dit drama hebben we te maken met topprestaties van o.a. Viggo Mortensen. Deze staat erg sterk te acteren. Na de Lord of The Rings trilogy stelde hij niemand teleur: hij ging verder op deze trampoline van succes en werd gecast in de ene kwaliteitprent na de andere, waarvan deze samen met A History of Violence en Eastern Promises zijn beste rol is. Deze man gaat nog een Oscar winnen, let op mijn woorden. Misschien met Eastern Promises 2, één van de meest geanticipeerde sequels in jaren wat mij betreft.

Kodi Smit-McPhee zet trouwens een Oscarwaardige rol neer als de zoon wiens ziel getekend wordt door pijn, geweld, ziekten en overlevingsdrang. Deze zeer jonge acteur gaat een grote toekomst tegemoet in Hollywood. Verder zien we Charlize Theron enkele keren verschijnen in enkele karig maar met perfecte timing gekozen flashbacks naar een zonnig en kleurrijk verleden. Dit wekt emoties los en geeft de film een extra stimulans. Een haast onherkenbare Robert Duvall speelt ook mee als een zwerver & naar het einde toe zien we ook nog Guy Pearce verschijnen na een beenharde wending in het verhaal.

Waarom dat deze film geen enkele Oscar heeft gewonnen ontgaat me trouwens volledig… Mist de film commerciële uitstraling misschien? Deze John Hillcoat is misschien niet zo commercieel gezind als vele collega-regisseurs maar heeft evenveel talent als andere opkomende cineasten zoals Christopher Nolan Darren Aranofsky. Ik ben zeer benieuwd naar toekomstige projecten van deze man. Ik verwacht dat hij nog prachtige films gaat maken, hopelijk zo beklemmend en fris als deze.

Conclusie: Dit is ontegensprekelijk één van de beste films ooit in zijn genre en zou gezien moeten worden door zowel fans van het genre alsook mainstream publiek. Deze topper is nu uit op DVD en blu-ray.

***Related Post***
03/03/2010: Een ongeschoren Viggo de apocalyptische toer op in The Road

We worden de laatste jaren overdonderd met apocalyptische en post-apocalyptische verhalen, gaande van Hollywood-destructies zoals 2012, The Day After Tomorrow, I Am Legend tot dramatische films, Children of Men, Blindness, The Road, District 9 tot horrorfilms zoals 28 Days Later, Zombieland, Doomsday, Daybreakers. Binnenkort zal je echt wel kunnen spreken van een echt genre, en niet zomaar een science-fiction sub-genre.

The Book of Eli (2010) van Albert en Allen Hughes (Menace 2 Society, From Hell) is bijvoorbeeld nog zo’n prent, die veel weg heeft van een soort Mad Max spin-off. We volgen een eenzame zwerver die de beschermer is van een mysterieuze boek.

Korte inhoud: In de nabije toekomst is Amerika door een oorlog een kaal en gevaarlijke niemandsland geworden, waarbij steden en snelwegen zijn vergaan tot dodelijke vallen. Gewapend met zijn jachtgeweer, zwaard en instinct heeft Eli (Denzel Washington) deze wereld jarenlang afgezworven, zichzelf verdedigend tegen zeer gewelddadige bendes op zoek naar overlevingsmiddelen. Als Eli aankomt in het vervallen Californië wekt hij met zijn aanwezigheid woede op bij zelfverklaarde dictator Carnegie (Gary Oldman), die zijn mannen opdracht geeft Eli te overmeesteren. Carnegie's stiefdochter Solara (Mila Kunis) vertelt Eli over haar stiefvaders wrede plannen om het gebied te veroveren en wanneer Eli uit de handen van Carnegie's mannen weet te ontsnappen, volgt Solara hem. Samen vervolgen ze Eli's weg naar San Francisco, waar het einddoel ligt van zijn lange reis: het afleveren van een boek dat kan helpen bij het redden van de mensheid. Carnegie heeft echter de achtervolging ingezet, en is tot alles in staat om Eli uit te schakelen voor hij dit doel kan bereiken.

Indrukwekkend cast voor wat op het eerste gezicht lijkt op een doorsnee science-fiction actiefilm die deze keer een religieuze ondertoon wil bespelen, een beetje in dezelfde lijn als Legion (2010). De scenarist Gary Whitta is niet alleen een game-ontwikkelaar maar hij schreef ook een aantal afleveringen voor Star Trek: Voyager en Futurama. Niet meteen een diepzinnig auteur maar eerder iemand die voornamelijk geïnteresseerd is in licht verteerbaar science-fiction materiaal. Verwacht hier dus geen Children of Men-achtige film. Maar visueel is het wel een indrukwekkend, geheel gefilmd op de nieuwe Digitale Red Cam (de plaatsvervangers van de zwaardere digitale HD-camera’s waar Michael Mann zo verzot op is). De film werd in beeld gezet door Director of Photography Don Burgess (Spider-Man, Cast Away, Terminator 3).

De film werd op wisselvallige commentaren onthaald. Op 'Rotten Tomatoes' haalt de film amper 45% en dat is toch wel wat aan de lage kant. De voornaamste kritiek is dat de film heel verwarrend overkomt en voornamelijk berust op actie in plaats van karakter- of storyuitwerking. Criticus Robert Ebert omschrijft het misschien beter, de film is het bekijken waard, vooral naar het einde toe, waar je een hoop WTF-momenten over je heen krijgt. Book of Eli komt op 10 maart bij ons in de bioscoop.

The Day The Earth Stood Still (2008) is een remake van cultclassic The Day The Earth Stood Still (1951) van maestro Robert Wise. In de nieuwe versie van regisseur Scott Derrickson (The Exorcism of Emily Rose) zien we Keanu Reeves in de huid kruipen van de buitenaardse afgezant Klaatu, die samen met de gigantische robot Gort naar de aarde komt met een waarschuwing. Het heelal heeft namelijk last van het eeuwige gerotzooi op onze planeet. De keuze: of er wordt vrede gesticht, of we mogen de toekomst van onze planeet op onze buik schrijven. Of daar komt het toch wel een beetje op neer.

Korte inhoud: Een buitenaards wezen genaamd Klaatu (Keanu Reeves) bezoekt samen met zijn onvernietigbare robot Gort de aarde. Hij heeft een belangrijke waarschuwing voor de bewoners van de aarde: als de mensheid niet stopt met hun oorlogen dan zullen buitenaardse vredestichters wraak nemen en de aarde vernietigen. Regeringsleiders vanuit alle hoeken van de aarde en vooraanstaande wetenschappers verdringen zich vervolgens om het raadsel achter het bezoek van Klaatu te ontwarren.

Van een echte robot is er in de trailer niet meer sprake, maar eerder een soort glanzende bol die uit de aarde en de zee opreist, en die een dikke mist afscheidt waarmee materie in een oogwenk wordt verpulverd. Klaatu wordt ondertussen aan de leugendetector gelegd en Helen (Jennifer Connelly) is iets van plan met de ordediensten en rent door een bos. Haar rol is in ieder geval van cruciaal belang, vooral omdat Klaatu haar tegenkomt en zegt dat haar dood voor het behoud van de aarde zal zorgen. Jennifer Connelly moest eigenlijk verschijnen in Clive Barker's Born (2008), maar koos uiteindelijk voor de beter betaalde paycheck. De toekomst zal uitwijzen of dit wel de beste keuze was...

Ik hoop dat deze film beter wordt dan War of the Worlds (2005) of I Am Legend (2007). In ieder geval was het een film die genoot van een royaal productiebudget en qua speciale effecten zullen we zeker op onze wenken bediend worden. Nu maar hopen dat tussen al dat visueel geweld ook nog een intelligent verhaal te ontwarren is.

In de film die op 10 december 2008 bij ons in de zalen moet draaien, duiken ook John Cleese en Kathy Bates op. Ben echt wel benieuwd hoe dit allemaal zal uitdraaien. Ik zit in ieder geval te wachten op de woorden "Klaatu Barada Nikto" uit de mond van Keanu, diezelfde zin die te horen was in het knettergekke Army of Darkness (1992) van Sam Raimi en die een ode was aan de film van Robert Wise.

***Related Post***
14/12/2008The Day the Earth Stood Still review

Guillermo del Toro heeft de afgelopen jaren voor veel afwisseling gezorgd, met comic-adaptaties zoals Blade II en Hellboy tot independent horrordrama's zoals Pan’s Labyrinth. Nadat de eerste Hellboy het grondwerk legde voor de fantasiewezens uit Pan’s Labyrinth is er nu Hellboy II: The Golden Army (2008). De films zijn geen oppervlakkige comic-book verfilmingen, maar wel adaptaties met diepgaande thematieken en een vernieuwende cinematografische kijk op actie. Sony zag geen heil in een tweede Hellboy na de teleurstellende resultaten van de eerste film, maar gelukkig kwam Universal op de proppen met een cheque van 72 miljoen dollar, en dat is 6 miljoen meer dan het budget van de eerste film. En blijkbaar met succes want Hellboy II maakt furore aan de box-office met een recette van 35 miljoen op de eerste dagen. Hellboy is momenteel zelfs verwikkeld met een nek-aan-nek strijd met de 150 miljoen dollar Will Smith film Hancock (2008) die de eerste plaats aan de box-office onderling uitwisselen.

En bij het zien van de ondertussen 3de trailer is het duidelijk dat Del Toro met het budget inventief heeft omgesprongen om genoeg magische wezens en mechanische constructies op het scherm los te laten. Vooral de 12-oogige Angel of Death, uiteraard weer gespeeld door Doug Jones (die ditmaal drie rollen op zich neemt), is op zijn zachts uitgedrukt ‘indrukwekkend’ toe noemen. Del Toro wees kansen om onder andere I Am Legend (2007) en de nieuwe Harry Potter and the Half Blood Prince (2010) te verfilmen af om Hellboy II te kunnen maken. Het lijkt erop dat hij zijn complete ziel en zaligheid in dit project heeft gestopt. Het is te hopen dat hij nog wat fantasie over heeft voor zijn volgende project: de Lord-of-the-Ring-prequel The Hobbit (2010).

Korte inhoud: Nadat een oud verdrag tussen de mensheid en de onzichtbare fantasiewereld wordt verbroken, barst de hel op aarde los. Een meedogenloze leider, Prince Nuada (Luke Goss), die heerst over beide werelden, ontwaakt een niet-te-stoppen leger van demonen die de aarde bedreigt en plundert. Nu is het aan de veelal onbegrepen Hellboy (Ron Perlman) om de genadeloze dictator en zijn plunderaars te bestrijden. Samen met een team van het Bureau voor Paranormaal Onderzoek en Defensie, met onder meer zijn pyrokinetische vriendin Liz (Selma Blair), de aquatische empatholoog Abe (Doug Jones) en de protoplastische mysticus Johann (James Dodd / Thomas Kretschmann) wordt er heen en weer gependeld tussen beide werelden. Uiteindelijk zal Hellboy, een schepsel dat in geen van beide werelden echt geaccepteerd wordt, moeten kiezen tussen het leven dat hij tot dusverre geleden heeft en het onbekende lot dat een nieuwe uitdaging voor hem zou kunnen betekenen.

De eerste Hellboy (2004), gefilmd op lokatie in Oost-Europa, ademde een sfeer van kilte uit van oude communistische gebouwen. Het rode, logge satansgebroed straalde daardoor een hartverwarmende gloed uit, die hem uiteindelijk in de armen van Liz deed belanden. Hellboys vijanden, Kroenen en naziprofessor Rasputin, zetten dit gevoel van kilte versus warmte nog maar eens in de verf. In deel II is het kleurenpalet duidelijk anders. Hier zijn het niet de nazi’s en communisten uit het verre en kille verleden die wraak komen nemen op het heden. Het is de fantasiewereld die wraak komt nemen op de harde werkelijkheid. De goudgetinte fantasiewereld die we in de trailer zien straalt warmte en genegenheid uit. Sterker nog, het is precies dezelfde fantasiewereld waar Ofelia uiteindelijk haar thuis vindt aan het einde van Pan’s Labyrinth. In die film zagen we al dat niet alle fantasiewezens zo blij en vrolijk zijn als de Efteling ons wil doen geloven.

Hellboy krijgt ook in deze film weer hulp van Liz Sherman, zijn lieve vriendinnetje die in een vuurbal explodeert als ze boos is, en Abe Sapiens, een watermens met zeer gevoelige handen. Oh, en dan is er ook nog Johann Kraus, een protoplasmatische geest met psychische vaardigheden. Het hellefeest kan dus beginnen!

***Related Posts***
04/04/2008: Hellboy 2 trailer 2
23/08/2006: Hellboy 2 veelbelovend
21/05/2006: Kiezen tussen Hellboy 2 en Catwoman 2
26/03/2005: gesprekken over Hellboy 2
06/10/2004: Hellboy review

De Braziliaanse regisseur Fernando Meirelles maakte indruk met zijn film op Cannes. In 2002 brak de ex-videoclip/reclamefilm maker door met een meesterwerkje genaamd Cidade de Deus (2002), een kleurrijke en tevens rauw-realistisch portet over het leven van jongeren in de gewelddadige buitenwijken van Rio De Janeiro. En in tegenstelling tot de Waalse vedetten Dardenne is het niet allemaal sociaal drama wat de klok slaat, ook de manier van vertellen, de stijl en het camerawerk zijn van cruciaal belang. Meirelles gaat op zoek naar beelden om het sociale drama uit de clichés te halen, en zijn opvolger The Constant Gardener (2005) was daar tevens ook een schoolvoorbeeld van.

Maar net zoals de gebroeders Dardenne filmt de cineaste ook voornamelijk op locatie mét de locale bevolking. Zijn betrokkenheid met de Keniaanse bevolking tijdens de opnamen van The Constant Gardener omschreef hij als volgt: "Omdat ik uit Brazilië kom, kon ik de film op een andere manier maken dan een Brit gedaan zou hebben. Ik identificeerde me meer met de Kenianen dan met de Britten in het verhaal. Ik heb er veel Britse personages en plotlijntjes uitgehaald. Daarvoor in de plaats heb ik een aantal scènes bedacht in de straten van Nairobi. Met sfeer in plaats van plotontwikkeling."

Hiermee behoort Meirelles tot een elite aan filmmakers dat ondanks toenemende budgetten en het werken met duurbetaalde acteurs, geen concessies aan vorm of inhoud doet: hij wil op de eerste plaats zijn eigen ideeën en stijlmiddelen uitbouwen. Zijn eigenzinnige stijl leverde hem trouwens al een flinke schare fans op. Bewonderaars die al geruime tijd uitkijken naar Meirelles nieuwe film, Blindness (2008), de verfilming van de gelijknamige bestseller van de Portugese Nobelprijswinnaar José Saramago.

Korte inhoud: In deze mysterieuze thriller worden de inwoners van een vredig stadje plotseling opgeschrikt door abrupte blindheid. De blinden worden in quarantaine geplaatst in een hospitaal. Onder hen ook een dokter (Mark Ruffalo). Zijn vrouw (Julianne Moore) blijft merkwaardig genoeg haar zicht wel behouden, maar doet net alsof ze ook blind is om bij haar man te kunnen blijven. De chaos en verwarring in het hospitaal slaan al gauw om in een soort survival of the fittest, en geweld neemt schrikbarend snel toe. Langzaam maar zeker brokkelt de beschaving in het stadje af. De doktersvrouw lijkt de enige te zijn die de boel nog onder controle kan houden, maar ze wordt gedwongen het feit dat ze kan zien geheim te houden, uit angst voor vijandige represailles.

Blindness ligt dus volledig in de lijn van de (post-)apocalyptische trend die we kennen met films als Children of Men, Cloverfield, The Happening, Sunshine, Southland Tales, I Am Legend, 28 Weeks Later,… en zet de breekbaarheid van de mensheid centraal in een maatschappij die aan het vervallen is. In tegenstelling tot Children of Men (2006) wordt niemand onvruchtbaar, maar wel blind, wat de mensen compleet gek maakt en omzet in primitieve wezens. Ook de opbouw van de film lijkt hetzelfde patroon te volgen als de prent van Alfonso Cuarón. Bij het zien van de trailer lijkt het toch niet meteen te gaan om een rip-off van Children of Men, maar dat de focus toch eerder ligt op de 'intieme relaties' dan 'de wereld die om zeep gaat'.

*** HQ pics uit Blindness ***

Was de film enkele jaren eerder uitgebracht, was daar geen sprake van geweest. Aan Meirelles ligt de matige timing in elk geval niet, want hij wilde de roman van Saramago tien jaar geleden al verfilmen. "I was attracted by the paradox of making something visual about sightlessness." Er was alleen een probleem. De schrijver José Saramago wilde de rechten van zijn boek niet verkopen. Ook anderen die interesse toonden in het verfilmen van het boek, onder wie Gael García Bernal en Whoopi Goldberg, kregen nul op het rekest. Saramago is een uitgesproken Stalinist. Hij groeide op in een arm gebied in Portugal, een land dat de helft van de 20e eeuw onder rechtse dictators gebukt ging. Door die omstandigheden ontwikkelde de schrijver een grimmige kijk op mensen, de regering en het geloof. Toen een van zijn boeken door de Portugese regering verboden werd, vertrok hij naar de Canarische Eilanden. Vanwege zijn overtuiging kon Saramago het niet goedkeuren dat het kapitalistische Hollywood met zijn verhaal zou gaan lopen, vandaar zijn hardnekkige houding. Pas in 2005 ging de schrijver schoorvoetend akkoord met het voorstel van producent Niv Fichman en scenarioschrijver Don McKellar, onder voorwaarde dat de overheersende politieke boodschap versoepeld moest worden en dat het verhaal in een onherkenbaar land zou plaatsvinden. Fichman betrok vervolgens García en Meirelles - die dolblij waren dat hun droomproject tóch doorgang kon vinden - weer bij het project. García kreeg bovendien een van de hoofdrollen toegewezen.

De grootste uitdaging voor Meirelles was niet het samenstellen van een getalenteerde internationale cast, maar zijn manier van filmen. Want hoe creëer je een wereld waarin slechts één iemand kan zien? Of zoals Meirelles het zelf zegt: "Film is all about point-of-view and in this film there is none". En dus bedacht hij een melkachtig filmpje dat hij over de camera legde, om een beeld te geven van het perspectief van de blinden. Hoe zien zij de wereld? Volgens Meirelles dus door een witte, melkachtige waas. Bovendien moest de regisseur alle verwijzingen naar een plaats en een tijd wegwerken, op orders van Saramago. Zo hebben de karakters geen namen maar gaan ze door het leven als Girl with the Dark Glasses (Alice Braga), Old Man With Eye Patch (Danny Glover) of King of Ward 3 (Gael García Bernal). Meirelles gaat in zijn volgende project By Any Means Necessary (2009) de cel in voor een thriller waar een undercover-agent toenadering zoekt tot een gevangene die iets meer zou weten over een terroristische aanslag. 'Blindness' werd gekozen als openingsfilm voor het festival van Cannes 2008. Oordeel zelf of de film het niveau haalt van zijn twee vorige prenten. De film zou eind 2008 bij ons in de zalen moeten draaien.

En bij deze zit de tweede Ultieme FilmQuiz erop. Felicitaties aan de winnende film-intellectuelen! Voor deelnemers die net buiten de prijzen zijn gevallen, geen gejammer, er zullen in de toekomst nog heel wat DVD's te winnen zijn hier op De Ultieme FilmBlog. In vergelijking met vorig jaar waren er meer deelnemers. De gemiddelde score lag iets lager met 13/30, wat twee punten minder is dan vorig jaar. Vier gelukkige winnaars mogen volgende week een DVD van I Am Legend in de bus verwachten.

21. The Invasion (2007)
22. Unrest (2006)
23. Dikkennek (2006)
24. Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)
25. Before the Devil Knows You're Dead (2007)
26. The Painted Veil (2006)
27. The Golden Compass (2007)
28. Untraceable (2008)
29. Silk (2007)
30. Reincarnation (2005)

***Related Posts***
10/05/2008: De Ultieme FilmQuiz part 3
02/05/2008: De Ultieme FilmQuiz part 2
26/04/2008: De Ultieme FilmQuiz part 1

En bij deze zijn we aangekomen aan onze derde en finale ronde van De Ultieme FilmQuiz. Er is nog niets beslist en alles is nog mogelijk. Veel zal afhangen van de antwoorden bij deze ronde. Vergeet niet dat bij ex aequo stand de snelheid bepalend zal zijn. Wacht dus niet tot de laatste moment om de antwoorden door te sturen. Volgendeweek worden de antwoorden van de derde ronde en de winnaars bekend gemaakt.

11. The Deaths of Ian Stone (2007)
12. I Know Who Killed Me (2007)
13. The Orphanage (2007)
14. Resident Evil: Extinction (2007)
15. 99 francs (2007)
16. Eastern Promises (2007)
17. Southland Tales (2006)
18. Gone Baby Gone (2007)
19. Evening (2007)
20. The Bank Job (2008)

Succes met de derde filmquiz-ronde! Denk goed na alvorens de antwoorden op te sturen, want de eerst ingezonden email telt. En om het de forum-specialisten een beetje moeilijk te maken is de deadline met 2 dagen vervroegd en moeten de antwoorden binnen zijn ten laatste op dinsdag 13 mei 2008 om 23u59.

***Related Posts***
16/05/2008: De Ultieme FilmQuiz winnaars
02/05/2008: De Ultieme FilmQuiz part 2
26/04/2008: De Ultieme FilmQuiz part 1

Er is heel veel belangstelling voor de quiz en de scores liepen voor de eerste ronde enorm uiteen. Mensen die nu al schaamrode wangen krijgen van hun score mogen de moed nog niet laten vallen. De laatsten zouden wel eens de eersten kunnen zijn. Hieronder vinden jullie de antwoorden op de eerste quiz-ronde.

1. The Brave One (2007)
2. 3:10 to Yuma (2007)
3. Zodiac (2007)
4. Into the Wild (2007)
5. Breaking and Entering (2007)
6. Into the Blue (2005)
7. Die Hard 4.0: Live Free and Die Hard (2007)
8. The Eye (2008)
9. Rendition (2007)
10. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007)

Succes met de tweede filmquiz-ronde! Denk goed na alvorens de antwoorden op te sturen, want de eerst ingezonden email telt.

***Related Posts***
16/05/2008: De Ultieme FilmQuiz winnaars
10/05/2008: De Ultieme FilmQuiz part 3
26/04/2008: De Ultieme FilmQuiz part 1