hugo

  • The Wolf of Wall Street (2013) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Een paar jaar geleden werd er uitgekeken naar de beursfilm Wall Street: Money Never Sleeps (2010) van Oliver Stone, de sequel op de film uit 1987. Vooral na de kredietcrisis van 2007 was zo'n film bijzonder actueel. Een jaar daarop kwam Margin Call (2011) uit, over financiële spelletjes met grote consequenties aan de vooravond van de beurscrash. Vorig jaar was het de beurt aan Martin Scorsese met zijn The Wolf of Wall Street (2013).

    the wolf of wall street,martin scorsese,leonardo dicaprio,jonah hill,jordan belfort,terence winter,boardwalk empire,margin call,wall street,wall street 2,casino,hugo,goodfellas,matthew mcconaughey,jon favreau,cristin milioti,katarina cas,margot robbie,jean dujardin,kyle chandler

    Korte inhoud: Met The Wolf of Wall Street duiken we opnieuw in de jaren '80. Jordan Belfort (Leonardo DiCaprio) is een effectenmakelaar die stevig aan de drank en de drugs zit en er ook nog eens een seksverslaving op nahoudt. Door middel van fraude heeft hij echter zijn imperium weten op te bouwen en is hij nu een multimiljonair geworden. De ex-meubelhandelaar Danny Porush (Jonah Hill) speelt hierin een grote rol als zijn naaste zakenpartner. Ze gooien hierbij enorme sommen geld in het rond en verwennen zichzelf met excessieve braspartijen waarin drugs en mooie vrouwen de basis ingrediënten vormen. Maar stilaan ziet Belfort zijn carrière ten onder gaan na aanklachten wegens fraude, waarbij corruptie op Wall Street en invloed van de georganiseerd misdaad niet te ontkennen valt.

    Scorsese's vorige film Hugo (2011) mocht dan wel een sterke prent zijn, ik zie de regisseur liever bezig op dergelijke vehikels waar de geur van geld en corruptie onze bijnieren injecteren met nog meer adrenaline, genietend van de sensatie van onbegrensde macht die de karakters uitstralen. En hier worden de criminelen en fraudeurs op een wel heel charismatische wijze op te voeren, denk maar aan Goodfellas (1990) en Casino (1995), om hen nadien te laten botsen met de dagdagelijkse koude realiteit van het lot. En ook al is dit een duidelijke Scorsese film, is hij toch ook wel een buitenbeentje. Om te beginnen is het de meest cynische en meest grappige film uit zijn gehele carrière. Drie uur lang ga je mee in de trip van een beursgoeroe en val je van de ene krankzinnigheid in de andere. Je zou kunnen opmerken dat The Wolf of Wall Street niet diep genoeg in de karakters snijdt. Anderzijds kan je stellen dat alles heel trouw blijft aan het hoofdpersonage dat nauwelijks omkijkt naar zijn slachtoffers.

    De film is gebaseerd op het boek van Jordan Belfort zelf, en in scenario gegoten door Terence Winter, scenarist van ondermeer de hitserie Boardwalk Empire. En dit is ondertussen de 5de samenwerking van Scorsese met zijn fetish-acteur Leonardo DiCaprio, die hier wederom een fantastische rol neerzet, eentje die geheel op zijn lijf geschreven is. Leo vertolkt hier de rol van een moderne Caligula die met zijn trophy-wife uit Brooklyn Naomi Lapaglia, gespeeld door de Australische Margot Robbie, een extravagant en rijkelijk leventje leiden.

     The Wolf of Wall Street animated picture The Wolf of Wall Street animated picture

    Net zoals in Goodfellas zijn de personages hier verwerpelijk slecht en lijken ze niet in bezit te zijn van enig moreel besef. Ze leven van seks en drugs en maken ontzaglijk veel geld via illegale beurstransacties waarbij ze rommel-aandelen massaal verhandelen aan naïeve klanten, en terwijl Belfort grote winsten opstreek trok hij zich terug wanneer de waarden van het aandeel begon te kelderen. In plaats van het kapitaal opnieuw te investeren in het bedrijf, stak hij het in zijn eigen zak en dat van zijn brokers. Hoe dat concreet in zijn werking ging komen we niet te weten in de film. Belfort kijkt geregeld in de camera om ons aan te spreken, alsof hij aan soort celebrity programma deelneemt waarbij de camera hem op de voet volgt. Hij wil ons naar verluidt niet vervelen met al teveel details over de manier van werken. Wat hij ons wel wil verklappen is dat ze waanzinnig veel geld opstrijken via hun praktijken. Iets waarmee ze snel in het vizier komen van FBI agent Patrick Denham (Kyle Chandler).

    Ik heb me geen minuut verveeld met deze prent. En hoe kan het ook anders met al die grappige interventies, zoals deze met Matthew McConaughey, een acteur die zich de laatste jaren telkens weer opnieuw uitvindt, en die hier de jonge wolf de knepen van het vak leert en hem zijn geheim verklapt om succesvol te zijn. Zelfs regisseur Spike Jonze (Where the Wild Things Are, Being John Malkovich) heeft een acterende rol in de film, naast die andere regisseur Jon Favreau. Bij de actrices zien we ondermeer Cristin Milioti en Katarina Cas. Zelfs de Franse acteur Jean Dujardin is van de partij als de eigenaar van een Zwitserse bank, die zijn neus niet optrekt voor zwart geld.

     The Wolf of Wall Street animated picture The Wolf of Wall Street animated picture

    The Wolf of Wall Street is een foute en knettergekke zwarte komedie met een regisseur achter de camera die ons altijd een stapje voor is en acteurs die op hun hoogtepunt van hun carrière staan. Scorsese bekeek deze film door de ogen van zijn hoofdpersonage en stripte het verhaal van al datgene wat je zou verwachten bij een dergelijke film. Het was niet de bedoeling om een diepzinnige karakterstudie te maken of een catch-me-if-you-can drama te schrijven tussen een FBI agent en beurscrimineel, maar eerder een cynisch portret te maken van manische Wall Street schurken die terugkeren naar het infantiele niveau en voor geen seconde rekening houden met mogelijke collaterale schade. Verslaafd aan seks, geld en drugs laat Scorsese ons zien hoe gemakkelijk zoiets kan gebeuren, of erger nog, hoe alledaags dit zou kunnen zijn. Scorsese brengt ons de ultieme Wall Street trip, roekeloos en zonder scrupules. Een rusteloze en soms onsamenhangende film die zo rauw en roofzuchtige is als zijn hoofdpersonage.

    The Wolf of Wall Street komt op 30 mei 2014 uit op DVD en Blu-ray. Spijtig genoeg zonder audio-commentaar van de regisseur (dus gaan we nooit het fijne van de zaak weten omtrent de verlengde benen van Margot Robbie), maar we worden wel bediend met wat behind the scene materiaal met 'The Wolf Pack', 'Running Wild' en 'The Wolf of Wall Street Round Table'. De totale duurtijd van het bonusmateriaal bedraagt 40 minuten, wat niet verkeer is uiteraard. Een film die niet mag ontbreken aan de filmcollectie.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 21 mei 2014

    ***Related Post***
    27/03/2007: DiCaprio en Scorsese in Wall Street film

     

    *** The Wolf of Wall Street trailer ***

  • Hugo (2011) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Je zou het niet verwachten van een regisseur die bekend staat voor zijn films waar vuurwapens en scheldwoorden schering en inslag zijn, maar Martin Scorsese heeft gekozen voor de verfilming van een jeugdboek van Brian Selznick, The Invention of Hugo Cabret. En hij heeft dit met succes gedaan, want niet alleen is Hugo (2011) een pareltje van een film, maar kreeg daarbij ook nog eens de Golden Globe voor Beste Regie en zal naar alle waarschijnlijkheid ook genomineerd worden voor een Oscar.

    hugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3d

    We worden compleet in het verhaal gezogen vanaf het openingsshot, met een heerlijk panorama van het Parijs van de jaren ’30, met een camera die de 'city of light' in al zijn fonkelende pracht op digitale film zet. We zien er de 12-jarige Hugo (Asa Butterfield), die woont in het Monparnasse station die de gigantische klokken help onderhouden. Hij steelt er ook af en toe een croissant, buiten het zicht van de inspecteur voor weeskinderen (Sacha Baron Cohen). Alleen op de wereld na de dood van zijn vader (Jude Law), werd hij overgelaten aan een dronken oom (Ray Winstone).

    Korte inhoud: Parijs, 1930. Hugo Cabret is een 12-jarige wees die in de muren van een druk treinstation in Parijs woont. Sinds zijn oom spoorloos verdween, heeft hij in het geheim de zorg voor de stationsklokken op zich genomen. Dan komt hij in aanraking met een vreemd meisje (Chloë Grace Moretz) en een bittere oude man (Ben Kingsley) die de speelgoedwinkel in het station beheert. Plotseling komen Hugo's verborgen leven en het waardevolle geheim dat hij bewaart in gevaar.

    Dat grote cineasten meerdere filmgenres aan kunnen is bij deze bewezen. Scorsese heeft op een bevlogen manier het bronmateriaal vertaald naar het witte doek, en het plezier waarmee hij dit voor mekaar heeft gekregen druipt van het scherm. Het is een zuivere familiefilm met sterke karakters. Het scenario is van de hand van John Logan, die in tegenstelling tot heel wat andere Hollywoodfilms, geen hulp had van co-scenaristen. Er zijn uiteraard hier en daar een aantal verschillen met het boek, maar dat kan haast moeilijk anders.

    hugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3dhugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3dhugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3d
    hugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3dhugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3dhugo,martin scorsese,brian selznick,sacha baron cohen,asa butterfield,jude law,chloe grace moretz,ben kingsley,john logan,3d

    Dit is tevens de eerste keer dat Scorsese zich waagt aan een 3D film, dus zet maar dat verdoemde brilletje op de neus. En ik moet toegeven dat in tegenstelling tot vele andere 3D vehikels, deze Hugo echt wel de moeite is. De beelden blijven lange tijd nazinderen, ook al is de 3D-techniek ten dode opgeschreven. Scorsese verscherpt niet alleen zijn voorgronden en verspilt zijn tijd niet met objecten naar de lens te smijten. Daarentegen maakt hij gebruik van de nieuwste technologie om op de eerste plaats een uitstekend verhaal te brengen en een ode te brengen aan de roots van de cinema, van Georges Méliès tot de stille film. Jawel, achter deze afschuwelijke posters en media-campagne (1, 2, 3, 4, 5), schuilt een pracht van een film.

    Spijtig genoeg ontbreekt het audio-commentaar van Martin Scorsese op de blu-ray, maar zijn er wel voldoende extraatjes. De combo’s bevatten bijna een uur aan bonusmateriaal, waaronder een verhelderende making-of featurette, een terugblik op het buitengewone genie van cineast Georges Méliès, een blik op de mechanische man die centraal staat in HUGO, alsook interviews met cast en crew en nog heel wat meer. De film is tevens te verkrijgen in 3D voor de mensen met een 3D-toestel met brilletjes. (4/5)

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 6 juni 2012

    *** Hugo trailer ***

  • The Artist en Meryl Streep in de spotlight van de Oscars

    Pin it!

    En hier zijn de winnaars van de 84e Academy Awards. Zoals gewoonlijk niet veel verrassingen, meer nog, bijna alle uitslagen waren op voorhand bekend op uitzondering van de Oscar voor Beste Kostuums. Het belangrijkste nieuws van de nacht was dat The Artist (2011) zo goed als alle belangrijke oscars won (met Jean Dujardin die “putain” zei tijdens zijn overwinnings-speech ) en dat Hugo (2011) de rest voor zijn rekening nam, Meryl Streep voor de zoveelste keer de Oscar voor Beste Actrice won (met nu al 17 nominaties en 3 Oscars ) en dat Rundskop (2011) zoals verwacht geen Oscar heeft gewonnen voor beste Buitenlandse film.

    academy awards,jean dujardin,meryl streep,the artist,hugo,the iron lady,rundskop

    Vergeleken met The Golden Globes was deze uitreiking maar een saaie bedoening. Alles was zoals gezegd voorspelbaar, de speeches waren braaf en de interventies van host Billy Crystal vond ik ietwat oubollig. Toch was er ook wel een moment van ontroering toen 82-jarige Christopher Plummer de Oscar won voor Beste Acteur in een bijrol voor Beginners (2011) (zie video) en hiermee als oudste uit de geschiedenis ooit een Oscar won (los van de ere-oscar voor de 83-jarige Charlie Chaplin). En ik zou het nog vergeten, Sacha Baron Cohen zorgde voor een stunt op de Red Carpet door toch als Dictator te verschijnen en de assen van Kim Jong-il op het tapijt te strooien. Spijtig hebben ze hem moeten afvoeren, het had misschien voor wat extra pit kunnen zorgen in de zaal. Hieronder de samenvatting:

    academy awards,jean dujardin,meryl streep,the artist,hugo,the iron lady,rundskop,christopher plummer,beginner,the dictator,sacha baron cohen BEST PICTURE
    The Artist

    BEST DIRECTOR
    Michel Hazanavicius, The Artist

    BEST SUPPORTING ACTRESS
    Octavia Spencer, The Help

    BEST SUPPORTING ACTOR
    Christopher Plummer, Beginners

    BEST ACTRESS
    Meryl Streep, The Iron Lady

    BEST ACTOR
    Jean Dujardin, The Artist

    BEST ORIGINAL SCREENPLAY
    Midnight in Paris, Woody Allen

    BEST ADAPTED SCREENPLAY
    The Descendants, Alexander Payne, Nat Faxon, and Jim Rash

    BEST FOREIGN FILM
    A Separation

    BEST ANIMATED FEATURE FILM
    Rango

    BEST ACHIEVEMENT IN ART DIRECTION
    Hugo

    BEST ACHIEVEMENT IN CINEMATOGRAPHY
    Hugo

    BEST ACHIEVEMENT IN COSTUME DESIGN
    The Artist, Mark Bridges

    BEST DOCUMENTARY FEATURE
    Undefeated

    BEST DOCUMENTARY SHORT SUBJECT
    Saving Face

    BEST ACHIEVEMENT IN FILM EDITING
    The Girl With the Dragon Tattoo, Kirk Baxter and Angus Wall

    BEST ACHIEVEMENT IN MAKEUP
    The Iron Lady, Mark Coulier and J. Roy Helland

    BEST ORIGINAL SCORE
    The Artist, Ludovic Bource

    BEST ORIGINAL SONG
    "Man or Muppet" from The Muppets, Bret McKenzie

    BEST ANIMATED SHORT FILM
    The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore

    BEST LIVE ACTION SHORT FILM
    The Shore

    BEST ACHIEVEMENT IN SOUND EDITING
    Hugo

    BEST ACHIEVEMENT IN SOUND MIXING
    Hugo

    BEST ACHIEVEMENT IN VISUAL EFFECTS
    Hugo

    *** The Dictator op de Red Carpet ***

  • Rundskop gaat naar de Oscars

    Pin it!

    Het is gebeurd. Zonet hebben ze in Los Angeles bekendgemaakt dat Rundskop (2011) van Michael R. Roskam is genomineerd voor de Oscar van beste Buitenlandse film. Dat is voor een Belgische film ondertussen al 11 jaar geleden.

    Korte Inhoud: Jacky Vanmarsenille (Matthias Schoenaerts) behoort tot een familie van veehouders annex vetmesters. Zo lang hij leeft heeft hij niet anders geweten dat het vee werd behandeld. Wanneer een hormonenmaffiajager gedood wordt, worden de Limburgse veehouders genoodzaakt een deal te sluiten met enkele West-Vlamingen. Terwijl de politie op zoek gaat naar de moordenaar ziet Jacky zich geconfronteerd met personages waarvan hij dacht dat hij ze al lang vergeten was. Een jeugdvriend Diederik (Jeroen Perceval) blijkt de connectie te zijn met de West-Vlamingen en via Diederik komt het verleden weer tot leven. Negeren lukt echter niet.

    rundskop,matthias schoenaerts,Jeroen Perceval,Michael R Roskam,Barbara SarafianRundskop,Michael R Roskam,hugo,martin scorsese,Brian Selznick,Sacha Baron Cohen,Asa Butterfield,Jude Law,chloe grace moretz,Ben Kingsley,John Logan,3drundskop,A Seperation,Monsieur Lazhar,hugo,martin scorsese,In Darkness,footnote,the artist

    Bullhead neemt het in de laatste ronde naar de Oscar op tegen de Israëlische prent Footnote (2011) (trailer), de Poolse film In Darkness (2011) (trailer), de Canadese inzending Monsieur Lazhar (2011) (trailer) en A Seperation (2011) (trailer) uit Iran. Een haalbare kaart als je het mij vraagt, ook al is A Separation de favoriet.

    Terwijl Meryl Streep haar zeventiende Oscarnominatie in de wacht sleepte voor The Iron Lady (2011) (en hiermee alle records breekt), viel Charlize Theron met Young Adult (2011), Tilda Swinton met We Need To Talk About Kevin (2011), Kirsten Dunst met Melancholia (2011), Kristen Wiig met Bridesmaids (2011) en Elizabeth Olsen met Martha Marcy May Marlene (2011) vreemd genoeg uit de boot in de categorie van Beste Actrice. Bij de mannen moeten Michael Fassbender met Shame (2011) en Ryan Gosling met The Ides of March (2011) een nominatie aan zich voorbij laten gaan, ondanks dat ze allebei in de running waren voor een Golden Globe. Ook Angelina Jolie werd niet genomineerd voor beste regie met haar film In the Land of Blood and Honey (2011), terwijl ze wel een Golden Globe nominatie kreeg.

    rundskop,A Seperation,Monsieur Lazhar,hugo,martin scorsese,In Darkness,footnote,the artistrundskop,A Seperation,Monsieur Lazhar,hugo,martin scorsese,In Darkness,footnote,the artistThe Descendants,golden globes,ricky gervais,matt leblanc,meryl streep,morgan freeman,homeland,johnny depp,Peter Dinklage,Game of Thrones,Claire Danes,the artist,jean dujardin,george clooney,martin scorsese,EpisodesThe Descendants,golden globes,ricky gervais,matt leblanc,meryl streep,morgan freeman,homeland,johnny depp,Peter Dinklage,Game of Thrones,Claire Danes,the artist,jean dujardin,george clooney,martin scorsese,Episodes

    Maar de film waar alles om draait is Hugo (2011) van Martin Scorsese is met elf nominaties de grote slokop. Opvallend is dat Leonardo DiCaprio niet genomineerd is voor zijn vertolking van J. Edgar Hoover in J. Edgar (2011). Voorts valt op hoe de leden van de Academy gecharmeerd zijn door de Franse stomme film The Artist (2011), die ook op de Golden Globes volop in de prijzen viel. Maar verwacht wordt dat ook hier George Clooney met de oscar zal lopen voor The Descendants (2011). Op 26 februari weten we of de film ook de hoofdvogel afschiet. Hopelijk halen we hem eens dit jaar binnen, en doen we beter dan die andere Belgische voorgangers die net naast grepen (Daens, Farinelli, Iedereen Beroemd)

    Hier vinden jullie de volledige lijst met de genomineerden.

    ***Related Posts***
    16/01/2012: De 69e Golden Globes winnaars
    01/10/2011: Beste Buitenlandse Films van 2011
    01/03/2011: Rundskop filmbespreking

  • Top 10 Beste en Slechtste Films van 2011

    Pin it!

    Het is bijna voorbij, maar ik heb van 2011 genoten, ook al waren er niet meteen véél hoogvliegers. Toch een filmjaar met heel wat verrassingen, en naar goede oude traditie komen de beste films op het einde van de rit. Vorig jaar waren er zo 3 films die aan mijn lijstje ontbraken, maar op dit ogenblik had ik ze dus nog niet gezien. En dit jaar is het niet anders. Nope, ik heb niet ALLE films uit 2011 gezien, maar toch wel een behoorlijk aantal, en voldoende veel om een top 10 lijstje met De Beste en Zwakste Films van 2011 samen te stellen.

    Films die net uit mijn top 10 van beste films vielen zijn Carnage (2011) van Roman Polanski, Rise of the Planet of the Apes (2011) van Rupert Wyatt, La Piel Que Habito (2011) van Pedro Almodovar, Rundskop (2011) van Michael R. Roskam en The Help (2011) van Tate Taylor. Onderaan de ladder heb ik getwijfeld om The Hangover part II (2011) een plaats te geven in de 'Hall of Shame', maar er waren andere kandidaten die zelfs nog zwakker deden. Ook I Am Number Four (2011) heeft net de dans ontsnapt, ook al stonk deze prent van mijlenver, en Jack and Jill (2011) vond ik zelfs de vermelding in een top-lijstje niet waard. Maar uiteraard zullen er nog wel films zijn die ik uit het oog heb verloren, maar dat zal ik wel lezen in de commentaren.

    The Best Movies of 2011

    10. Fast Five (2011) Justin Lin

    Ik had niet veel verwacht van nog een nieuwe Fast & Furious film. Wie wel trouwens? Maar dan kwamen ze met deze testosteron-rollercoaster, die volledig immuun is tegen alle wetten der fysica en zichzelf tevreden stelt met snelle car-races, mooie vrouwen en spierbundels. Het is misschien niet de beste film van het jaar, laat staan dat het verhaal de moeite is om na te vertellen, maar wat was dat voor een plezierrit. Fast Five is meteen ook de beste F&F film uit de reeks, en zo zie je dat de zoveelste sequel van een film niet noodzakelijk als verwerpelijk moet beschouwd worden.

    Fast Five

    9. Hugo (2011) Martin Scorsese

    Hugo was een aangename verrassing en dan nog wel voor het eerste 3D project van Scorsese. In ieder geval mocht deze knappe familiefilm niet ontbreken aan deze lijst. Het is 3D-cinema zoals ik het graag zie, en reikt met kop en schouders boven frivoliteiten als Avatar (2009). Hugo is de film die je kan aanraden aan iemand die wil kennis maken met de techniek, en hopelijk zullen ze er nu mee ophouden. Ook Ben Kingsley komt terug op de voorgrond met een geweldige prestatie, maar de show wordt hier toch wel gestolen door de regisseur.

    hugo

    8. The Artist (2011) Michel Hazanavicius

    Film-experimenten leveren ook zelden geslaagde films op, maar The Artist is hier wel een uitzondering op. Het is een feilloze recreatie van een stille film met een geweldige Jean Dujardin en Bérénice Bejo in de hoofdrol. Zonder enige twijfel de meest originele prent van 2011 die zeker wel een impact zal hebben op de komende Oscar-uitreiking in 2012. Ultiem vermaak uit de jaren stillekes.

    The Artist

    7. Tinker Tailor Soldier Spy (2011) Tomas Alfredson

    Ik had noch het boek gelezen of de tv-serie gezien, en werd dus voor de eerste keer blootgesteld aan de geneugten van een echte misdaad intrige met een ingenieus labyrint-plot. Het verhaal van Tinker Tailor Soldier Spy (2011) speelt zich af in het Londen van de jaren 70, in een verscholen draaikolk van spanningen tussen het kapitalistische Westen en de communistische Sovjet-Unie. Complotten worden gevormd, informatie doorgespeeld en gestolen, mensen worden verraden en nu en dan vallen er zelfs slachtoffers. En in een spionage-thriller van 127 minuten waar de dialogen, en niet de actie, de plot uitbouwen zijn talentvolle acteurs van cruciaal belang. En dit is hier zeker het geval. De acteurs weten dat ze de film niet mogen verzuipen in ellenlange expositie, maar verwennen de toeschouwer met geraffineerde vertolkingen. Je krijgt zelfs kippenvel wanneer Gary Oldman op een gegeven moment een monoloog opvoert.

    Tinker Tailor Soldier Spy

    6. Warrior (2011) Gavin O'Connor

    Ik heb het normaal niet zo voor vecht-films, maar deze Warrior heeft me al evenveel kunnen bekoren als The Fighter, en dat allemaal door het scenario die zich niet tevreden stelt met karikaturen, en acteurs die de ziel uit hun lijf spelen. De plotpunten zijn herkenbaar en je weet snel naar waar deze prent naar toe wil, en toch blijf je op het puntje van je stoel. Ik kan me op dit moment geen betere MMA film voor de geest halen.

    Warrior

    5. Midnight in Paris (2011) Woody Allen

    Dit jaar zijn er geen Pixar films in mijn Top 10, maar wel een romcom. Midnight in Paris was één van de meest verfrissende komedies van 2011. Net zoals Polanski of Scorsese, is ook Woody Allen nog helemaal niet uitverteld. Maar ook Owen Wilson laat hier één van zijn meest interessante vertolkingen zien. De kracht van Midnight in Paris is de manier hoe het de spot kan drijven met de teleurstellingen van de mens, met zijn ongebreidelde verlangen naar betere tijden. Hartverwarmende en buitengewoon verrassende prent.

    Midnight in Paris

    4. Mission: Impossible – Ghost Protocol (2011) Brad Bird

    De perfecte actieprent van 2011 is Mission: Impossible – Ghost Protocol, van de Pixar-regisseur Brad Bird, tevens zijn eerste live-action film. De film heeft misschien iets minder charisma als de opkomende nieuwe Dark Knight film, maar het brengt al evenveel vuurwerk, stunts en heroïsme om van te rillen. Het verhaal is nog steeds 'impossible', maar net zoals Fast Five hebben de makers de franchise tot de essentie kunnen herleiden en deze tot de perfectie gebracht. Ook Tom Cruise bewijst nog maar eens dat hij nog steeds een geniaal acteur blijkt te zijn, die zijn personage nog steeds voldoende kan stofferen om er een intrigerend figuur van te maken. Zelfs al duurt deze film meer dan twee uur, de adrenaline blijft pompen in onze aderen vanaf de begincredits tot lang na de eindcredits.

    Mission: Impossible – Ghost Protocol

    3. Moneyball (2011) Bennett Miller

    Ook al had ik er meer van verwacht heeft Moneyball me kunnen bekoren met een uitstekende Brad Pitt in de hoofdrol, waarvoor hij waarschijnlijk zal beloond worden op de komende Oscar-uitreiking (Tenzij George Clooney de eer wegkaapt, gezien hij zowat de chouchou blijft van The Academy). En ook al ben je geen fan van baseball, mensen die fan zijn van een goed verhaal zullen hier met volle teugen van genieten. Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, werd alles verrijkt met sterke vertolkingen en een slim verhaal van de hand van Steven Zaillian en Aaron Sorkin (The Social Network). Een sportfilm die in tegenstelling tot zijn soortgenoten, niet de prestatie, dan wel de strategie op het voorplan plaatst. Iets wat alles een stuk interessanter maakt. Sterke plot + relevante inhoud + fijne dialogen en karakters + knappe vertolkingen en strakke regie + hoge ontspanningswaarde + film die blijft hangen = mijn nummer één.

    moneyball

    2. The Girl with the Dragon Tattoo (2011) David Fincher

    Wie had ooit kunnen denken dat een Hollywood remake van een geslaagde, twee jaar oude, Zweedse prent, mij zo kon omver blazen. The Girl with the Dragon Tattoo is op vele vlakken een betere film dan het origineel. En de troef van deze prent is dat je het niet gaat beschouwen als remake, dan wel als een andere adaptatie van eenzelfde boek. David Fincher voelt zich in ieder geval kiplekker met het aangereikte materiaal. En desondanks de grauwe natuur van de film, ziet Zweden er heel elegant en rustgevend uit. Maar het is een rust die ons ook wel onwennig maakt. Achter het mooie plaatje schuilt een wereld van verderf en terreur. En toch is het niet Fincher’s beste film, maar dat heeft dan weer te maken met het respect die hij had voor het bronmateriaal en hij er geen persoonlijke film wou van maken. Het is een keuze die je als regisseur moet maken, en deze is zeker wel een verdienstelijke. Maar misschien nog belangrijker dan de regisseur, zijn de acteurs die stuk voor stuk krachtige vertolkingen neerzetten. Een brutale en hard prent, die een tijdlang zal blijven nazinderen.

    the girl with the dragon tattoo

    1. Drive (2011) Nicolas Winding Refn

    Ook al heeft de schrijver James Sallis voor zijn Drive wel heel veel inspiratie gezocht bij Thief (1981) van Michael Mann, blijft het een schitterende prent, en dit dankzij de ingetogen en efficiënte filmstijl van regisseur Nicolas Winding Refn, en de ontroerende vertolkingen van Carey Mulligan en de nieuwe James Dean, Ryan Gosling. De intelligente actiefilms zijn schaars, en Drive slaagt er wonderwel in op de adrenaline-opstootjes te doseren met levenskwesties over het lot en boetedoening. Arthouse of mainstream thriller? Deze prent kan je gewoon niet in een hokje duwen. In ieder geval is dit voor mij dé beste en meest verrassende film van het jaar.

     drive

    The Worst Movies of 2011

    10. Green Lantern (2011) Martin Campbell

    Het grootste struikelblok bij Green Lantern was misschien wel het bronmateriaal. Het basisconcept van de strip is eigenlijk wel wat LAME: Elke Green Lantern beschikt over een zogenaamde Power Ring, waarmee ze met hun verbeeldingskracht wapens, voorwerpen of structuren kunnen materialiseren. Deze ringen zijn gemaakt met zeer geavanceerde buitenaardse technologie. Een ring moet dan ook om de 24 uur worden bijgeladen (wtf?!) met behulp van een lantaarnvormig apparaat (whaaa??). Misschien hadden de makers toch iets dieper moeten graven in de verschillende Green Lantern comics, en er het beste uit gedestilleerd. Want wat nu voor ligt overtuigde mij niet. Ook al valt er op de vertolking van Reynolds niets op aan te merken, hebben we als toeschouwer geen voeling met hem.

    Green Lantern

    9. Sucker Punch (2011) Zack Snyder

    Visueel verbluffend en de trailer was veelbelovend, maar wat voor een zootje was Sucker Punch. En begrijp me niet verkeerd, aan de film heeft heel wat talent gewerkt, maar net daarom verdient hij ook zijn plaats in deze list of shame. Dit rot scenario was een flauw excuus om een lange videoclip te draaien met een verzameling van fetish-scènes. Ook Kill Bill heeft zich laten gaan in een visuele manga-stijl; maar die film had tenminste nog een verhaal, en personages die de moeite waren om te volgen. En wat nog erger is, met al de aanwezige erotische spanning in deze prent is dit één van de saaiste films van 2011. Onvergefelijk!

    Sucker Punch

    8. The Tree of Life (2011) Terrence Malick

    En de film die zelfs nog meer talent heeft achter de camera en nog dieper zinkt is The Tree of Life. Door sommigen geprezen als een geniale film, door nuchtere mensen beschouwd als een klucht. Als fan van Terrence Malick vond ik dit misschien één van mijn grootste teleurstellingen van 2011. Het had er alle schijn van dat de regisseur, net zoals bij Sucker Punch, een film wou maken waar hij zin in had zonder stil te staan bij zijn publiek...laat staan zijn eigen acteurs die nauwelijks wisten wat ze op de set deden (cf. reactie van Sean Penn). Het lijkt bij momenten wel op een studentenfilm die zichzelf heeft vast gereden tijdens een spirituele trip. Maakt mij niet veel uit dat de film de Gouden Palm op Cannes heeft gewonnen. Hun vorige winner, Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives (2010), was nu ook niet meteen de beste film van 2010. Dit hebben gezegd verdient de cameraman een Oscar voor beste fotografie.

    The Tree of Life

    7. Cowboys & Aliens (2011) Jon Favreau

    Cowboys & Aliens is gewoon niet goed. Het verhaal – die door maar liefst 8 scenaristen (!) werd neergepend hangt met haken en ogen aan elkaar, staat bol van de clichés (cf. Ford die een mes geeft aan een jongen en die dit mes dan gebruikt om een alien mee te "prikken", de scène waarin een barman voor schut wordt gezet door een foute cowboy met triggerfinger,...) en is ronduit bespottelijk (cf. de aliens zoeken naar goud - maar nemen nog even de tijd om mensen te kidnappen, … whatever). De acteurs (Ford, Wilde, Craig) zijn compleet verkeerd gecast en lopen er ook in rond als kartonnen borden, zonder echt te weten van welk hout pijlen te maken. En de enige pijlen in deze science-fiction western komen van een bende Indianen - Cowboys and aliens AND Indians dus - die halverwege het verhaal op vrij nutteloze wijze hun intrede maken. In de film zegt Craig op een gegeven moment "They came here for the Gold", waarop Ford antwoordt "Gold? That’s ridiculous. What are they gonna do with it? Spend it? " Een sentiment die waarschijnlijk gedeeld wordt door de gemiddelde bioscoopbezoeker.

    Cowboys & Aliens

    6.World Invasion: Battle Los Angeles (2011) Jonathan Liebesman

    Spijtig voor de uren die het speciale effecten team heeft gesleten aan World Invasion: Battle Los Angeles, maar het is een kandidaat voor de Razzie Awards van volgend jaar. De film is één groot cliché: over de efficiënte Amerikaanse oorlogsmachine, de militaire helden die alles in het werk stellen om de bevolking te beschermen en de moordlustige aliens die alles met de grond gelijk willen maken en de wereld koloniseren. Koloniseren? Wat? Blijkbaar zijn ze uit op onze water reserves. Hoe weten we dat? Wel, CNN staat in voor de invulling van het verhaal, en het toedekken van de hiaten. En CNN was voor mij de 'enige echte held' in het verhaal, want zij slagen erin om desondanks de verschroeide en platgebombardeerde aardbol toch nog een mooie uitzending te maken met journalisten ter plaatse en statistieken over het waterpeil die blijkbaar zou gedaald zijn.

    World Invasion: Battle Los Angeles

    5. Conan the Barbarian (2011) Marcus Nispel

    Indien jullie gek zijn van goedkope 3D effecten, halfgare dialogen, levenloze karakters en hersenloos stoot- en hakwerk, is deze Conan the Barbarian voor u bestemd. Nispel vangt niets nieuws aan met het gegeven en lijkt weinig interesse te hebben om zijn acteurs beter te coachen. Alle vertolkingen in de film zijn beschamend zwak en is de chemistry vrijwel onbestaand tussen Jason Momoa en Rachel Nichols. En dat zijn van die zaken, zelfs in een barbarenfilm, die een film om zeep kunnen helpen. Maar deze versie laat ons onberoerd. We voelen weinig voor Conan en de moord op de ouders heeft zo goed als geen impact. Kon ook niet anders als je weet dat ze achter de camera meer geïnteresseerd waren in de visuele effecten en de 3D-shots. Maar het probleem van de film ligt hem uiteindelijk niet in de 3D, dan wel is het zwak script en de ongeïnspireerde regie.

    Conan the Barbarian

    4. PotC: On Strangers Tides (2011) Rob Marshall

    De meest irrelevante en zinloze sequelfilm van het jaar is Pirates of the Caribbean: On Strangers Tides . Het is ook compleet onduidelijk wat de relatie uiteindelijk is tussen Johnny Depp en Penélope Cruz. Soms hebben ze een haat-relatie, soms blijken ze elkaar niet te kunnen missen, soms wantrouwen ze elkaar, soms is er gewoon liefde, soms lijken ze elkaar nauwelijks te kennen. Zou dit geen gevolg zijn van het versnipperde script, die door een 4tal scenaristen met lijm en plakband aan mekaar is geplakt? Maar regisseur Rob Marshall kan je uiteindelijk niets verwijten. Hij heeft gedaan wat iedere filmkenner al maanden van tevoren had kunnen voorspellen: slapstick humor brengen met idiote choreografieën en cartoony actie-sequenties - geheel in de lijn van zijn vorige films. Deze PotC 4 kan enkel gesmaakt worden door kijkers die niet veeleisend zijn; zoals pubers.

    Pirates of the Caribbean: On Strangers Tides

    3. The Smurfs (2011) Raja Gosnell

    Het was meteen duidelijk dat The Smurfs (2011) niet aan mij besteed was. Ik had immers de puberjaren met succes volbracht en de makers van deze prent hadden niet meteen de interesse om een film te maken voor +16 jarigen. Maar dat zal Hollywood een zorg wezen, want zij mikken immers op deze impulsieve Teletubbie-consumenten. Toch is het een vrij smaakloze prent met enkel Hank Azaria die nu en dan een glimlach kan opwekken. Een recyclage van Alvin and the Chipmunks (2007), zonder enige toegevoegde waarde. Het pathetische is dat er nu ook nog een sequel in de maak is.

     The Smurfs

    2. Season of the Witch (2011) Dominic Sena

    Jullie dachten toch niet dat Nicolas Cage kon ontsnappen aan de lijst? Zijn meest opmerkelijke bijdrage is toch wel Season of the Witch. Er zitten (los van Ron Perlman en Christopher Lee) meer overtuigende vertolkingen in De Leeuw van Vlaanderen (1985) dan in deze gehele film. Maar ook al is het acteerwerk vaak om van te schaterlachen, die cgi in deze prent was gewoon ronduit lachwekkend. Mocht je niet beter weten zou je denken dat je naar een Uwe Boll film aan het kijken bent. Season of the Witch kwam uit in het prille begin van 2011, maar toen wist ik al dat deze film stand zou houden in mijn Top 10.

    Season of the Witch

    1. New Year's Eve (2011) Garry Marshall

    En ik dacht dat Jan Verheyen de ultieme rotzooi feelgood-romcom-emsemble-film had gemaakt met zijn Zot van A. (2010), maar New Year’s Eve van Garry Marshall stinkt nog een stukje erger en spant hiermee de kroon van meest verderfelijke schijtfilm van 2011. Welk kieken bij New Line vond het een goed idee om een scenario van Katherine Fugate te gaan verfilmen? Was haar Valentine’s Day (2010) al niet voldoende qua afgang?! Straks bederft ze ook nog eens Halloween voor ons!

    New Year's Eve

    ***Related Posts***
    17/12/2012: Top 10 Best & Worst Movies of 2012
    29/12/2011: Top 10 Best & Worst Movies of 2011
    30/08/2011: Top 10 Worst Movies of 2010
    29/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010 (Karen)
    23/12/2010: Top 10 Best Movies of 2010
    06/01/2010: Top 10 Best & Worst Movies of 2009
    26/12/2008: Top 10 Best & Worst Movies of 2008
    22/12/2007: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    16/12/2006: Top 10 Best & Worst Movies of 2006
    23/12/2005: Top 10 Best & Worst Movies of 2005