howard shore

  • The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014) **** Blu-ray recensie

    Pin it!

    Met The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014) heeft regisseur Peter Jackson en punt gezet achter zijn twee Middle Earth trilogies. Een majestueuze prestatie die niemand hem snel zal overdoen. En ook al is The Hobbit trilogie het kleine broertje van The Lord of the Rings trilogie, komen deze 3 prequels met kop en schouders boven die Star Wars prequels die George Lucas op ons had gedumpt.

    the_hobbit_the_battle_of_the_five_armies_2014_poster13.jpg

    Korte inhoud: Bilbo Baggins (Martin Freeman), Thorin Oakenshield (Richard Armitage) en de groep dwergen hebben hun koninkrijk heroverd van Smaug (Benedict Cumberbatch), maar onbedoeld ook een vuurspuwende terreur losgelaten op de wereld. Door wraak gedreven zorgt Smaug voor tal van slachtoffers onder de inwoners van Lake-town. Thorin is bezeten door zijn heroverde rijkdom en zet zijn vriendschap met Bilbo aan de kant. Maar er is een grotere dreiging op komst. Gandalf (Ian McKellen) ziet namelijk dat de gevaarlijke vijand Sauron enorme legers met Orks naar de Lonely Mountain stuurt. Wanneer duisternis nadert, staan Elven, Dwergen en mensen voor de ultieme en noodlottige keuze: zich verenigen of hun koninkrijk ten onder zien gaan. Bilbo vecht ondertussen voor zijn leven en dat van zijn vrienden tijdens de epische oorlog van de vijf legers, terwijl de toekomst van Middle-Earth aan een zijden draadje hangt.

    Het sluitstuk is een apotheose van destructie en oorlog in plaats van half-grappige slapstick en gezang van dwergen, een beetje wat de hardcore fans hadden gevraagd. Spijtig genoeg is dat ook zo goed als alles wat we gedurende 144 minuten te zien krijgen. Geen echte intrige, geen tastbare romance (zelfs de romance tussen Tauriel en Kili verdwijnt op de achtergrond), maar wel heel wat legers die het met elkaar uitvechten. Er zit zelfs weinig humor in de film, met uitzondering van wat leuke zwarte humor van het animatie-departement die slachtoffers van de veldslag soms op een heel penibele manier om leven brengt. Enkel al voor de animatie zou je de film een tweede keer moeten bekijken, want dat is wat mij betreft meer dan een Oscar waard. En van humor gesproken, ik hem ook even een binnenpretje gehad met het rijdier van Thranduil (Lee Pace) met zijn belachelijk groot gewei - iets wat behoorlijk onhandig is om mee rond te reizen, laat staan om zich tussen de soldaten te wringen op een slagveld. Een ander leuk moment was de 92-jaar oude Christopher Lee in Shaoli-kung-fu-mode. Ook de korte interventies van de valse Alfrid (Ryan Gage) zijn om van te smullen. Ik heb er in ieder geval met volle teugen van genoten.

    Ik heb een eeuwigheid geleden het boek gelezen, maar wat ik me nog voor de geest kan halen was dat het een soort anti-oorlogs jeugdboek was die blinde hebzucht op de korrel nam. Maar beschreven zoals het was, is uiteraard niet dramatisch genoeg (vandaar waarschijnlijk dat het zolang heeft geduurd alvorens het boek werd verfilmd). En dus heeft Jackson een loopje genomen met de intenties van J.R.R. Tolkien. Het is geen geschiedschrijving en Jackson heeft hiermee geen historische feiten met de voeten betreden. Ik had hiermee dus geen problemen, en ik betwijfel of de trilogie beter zou zijn mocht het beter aansluiten bij het boek. The Hobbit is een hedendaagse actie epic fantasy avonturenfilm bestemd voor een breed publiek. Het is misschien geen meesterlijke trilogie, maar het boek was ook niet meteen in de top 20 van de beste fantasy boeken. Het enige wat deze prequels beter had kunnen maken was dat het verteld werd in twee films in plaats van drie. Tussen de belangrijke plotwendingen en confrontaties zit er net iets teveel irrelevant vulsel die het ritme uit het verhaal haalt. Iets wat overigens ook gezegd kan worden van The Hunger Games: Mockingjay - Part 1 (2014).

    En wat betreft de effectieve oorlogs-scènes - los van de verbluffende cgi - voelde alles bij momenten heel verwarrend aan. Je krijgt regelmatig een overzicht van de posities van het dwergen-leger, het Elfen-leger en het Goblin-leger onder leiding van Azog, en dan komen er nog heel wat invasies van reuze trollen en vleermuizen en arenden. Het wordt bij momenten een echt soepje met leger-divisies die van links naar rechts switchen of zelfs plots verdwijnen om dan op een totaal andere plaats terug te komen. Het leek een heruitgave van The Lord of the Rings: The Return of the King (2003), maar daar wist je nog hoe alles in elkaar stak. Hier geef je het gewoon op en lepel je datgene in wat ze je voorschotelen, hoe onwaarschijnlijk alles wel lijkt. Onze helden treffen we dan ook aan op de meest uiteenliggende plaatsen en meestal nog zonder veel kleerscheuren of schrammen. Neem nu Baggins die op geen enkel moment naar zijn adem moet happen, ook al loopt hij van de ene hoek naar de ander - die kilometers uit mekaar liggen - inclusief het klimwerk. Wat me ook was opgevallen was dat het goblin-leger er wel gevaarlijk uitzag, maar ze vallen als vliegen. Een dwerg kan ze zelfs verzetten met een simpel kopstootje.

    the_hobbit_the_battle_of_the_five_armies_2014_pic01_ian_mckellen.jpgthe_hobbit_the_battle_of_the_five_armies_2014_pic02_lee_pace.jpgthe_hobbit_the_battle_of_the_five_armies_2014_pic03_evangeline_lilly.jpg
    the_hobbit_the_battle_of_the_five_armies_2014_pic04_luke_evans_orlando_bloom.jpgthe_hobbit_the_battle_of_the_five_armies_2014_pic05_luke_evans.jpgthe_hobbit_the_battle_of_the_five_armies_2014_pic06_martin_freeman.jpg

    Anderzijds zitten er een paar pareltjes van choreografieën tussen, net zoals de geniale tonnen-scène uit The Hobbit: The Desolation of Smaug (2013) of de scène in de Goblin grot uit The Hobbit: An Unexpected Journey (2012). Hier wordt de show geregeld gestolen door Tauriel (Evangeline Lilly) die echt wel dodelijk is met haar twee messen en Legolas (Orlando Bloom) die zich altijd een weg baant uit de meest hachelijke situaties op bijzonder inventieve wijze. Maar ook de rol van Bard, gespeeld door Luke Evans, komt hier echt tot leven. Maar de beste scène uit de film is de clash tussen Azog en Thorin Oakenshield die eindigt op een bevroren meer. Het is in ieder geval een scene die blijft nazinderen.

    Kortom, het is een knap einde die perfect aansluit met The Lord of the Rings trilogie met een terugkeer van Ian Holm. Dit had nota bene de film moeten zijn van The Hobbit Bilbo, maar hij is nog maar een figurant in dit derde deel en wordt de show gestolen door een 10tal andere personages. Het moet één van de grootste uitdagingen geweest zijn voor de regisseur om dit derde deel van The Hobbit tot een geslaagde slotstuk om te bouwen. De oorlog tussen de verschillende legers was slechts een voetnoot van nog geen 100 pagina's in het boek en hier hebben we toch een geslaagde avonturenprent van meer dan 2 uur, met dank aan de vertolking van een talentvolle cast, verbluffende visuele effecten en set design, maar ook een sterke muziekscore van Howard Shore mag je niet vergeten en de inventiviteit van een regisseur die zich de laatste 14 jaar heeft ondergedompeld in de wereld van Tolkien. Het is geen Lord of the Rings maar wel een trilogie met heel veel verbluffende momenten. En wat betreft de mankementjes aan de 3D en de 48 frames-per-seconde, deze zijn allemaal gladgestreken en de gedetailleerde acties zien er voortreffelijk uit. Los van alle kanttekeningen is The Battle of the Five Armies de beste van de drie prequels.

    The Hobbit: The Battle of the Five Armies is vanaf 22 april 2015 beschikbaar op Blu-ray, 3D Blu-ray, DVD en Video on Demand. De film is vanaf dan ook beschikbaar als Digital Download. De verschillende edities bevatten heel wat bonusmateriaal, waaronder: Recruiting the Five Armies, Completing Middle-Earth, The Last Goodbye: Behind the Scenes, The Last Goodbye Music Video en New Zealand: Home of Middle-earth, Part 3. Bovendien ligt ook The Hobbit Trilogy, die de 3 fantastische films in een box bundelt, vanaf die dag in de winkelrekken!

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 19 april 2015

    ***Related Posts***
    16/11/2014: Harvey Weinstein verliest rechtszaak tegen Warner rond The Hobbit
    08/10/2014: The Hobbit: The Battle of Five Armies karakter posters
    16/04/2014: The Hobbit: The Desolation of Smaug review
    24/11/2013: Ian McKellen krijgt het op de heupen van green key
    07/10/2013: Eerste The Hobbit: The Desolation of Smaug trailer
    15/04/2013: The Hobbit: An Unexpected Journey review
    17/12/2012: Top 10 Beste Films van 2012
    21/11/2012: The Hobbit te kampen met erfgenamen en dierenactivisten
    20/09/2012: Verrassende nieuwe The Hobbit: An Unexpected Journey trailer
    27/12/2011: Een eerste blik op The Hobbit: An Unexpected Journey
    28/05/2011: Orlando Bloom en Leonard Nimoy in The Hobbit
    17/10/2010: The Hobbit films kosten 360 miljoen dollar

     

    *** The Hobbit: The Battle of the Five Armies trailer #2 ***

  • The Lord of the Rings in Concert in het Sportpaleis

    Pin it!

    Wij hier op De FilmBlog zijn grote fans van filmmuziek, en dit jaar is er niet alleen World Soundtrack Awards maar op het einde van het jaar pakt het Sportpaleis uit met The Lord of the Rings in Concert. Het eerste luik van deze filmtrilogie wordt er vertoond op een gigantisch scherm met Nederlandse en Franse ondertiteling, begeleid door een voltallig orkest en een 150 stemmen tellend koor! Iets om niet te missen.

    the_lord_of_the_rings_the_fellowship_of_the_ring_concert.jpg

    Op het podium brengen de orkestleden van het Nationaal Orkest van België de gebeurtenissen in Middle Earth tot leven met de Oscar bekroonde filmmuziek van de Canadese componist Howard Shore. Het concert heeft reeds brokken gemaakt in Londen, Parijs en Rotterdam. En op zaterdag 27 december 2014 is Antwerpen aan de beurt. De kaarten zijn beschikbaar en de zitplaatsen variëren van 48, 58 tot 68 euro. En gezien het succes in de andere steden zal je er snel moeten bij zijn. Ticketjes zijn te koop op Tele Ticket Service of telefonisch door te bellen naar 070 345 345.

     The Lord of the Rings in Concert animated picture The Lord of the Rings in Concert animated picture

    Twee weken voor het concert komt trouwens het derde deel van The Hobbit trilogie uit. The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014), in navolging op The Hobbit: An Unexpected Journey (2012) en The Hobbit: The Desolation of Smaug (2013). De verwachtingen zijn hoog gespannen ook al is menig filmliefhebber er over eens dat The Lord of the Rings trilogie toch wel met kop en schouders boven The Hobbit trilogie uitkomt, en dat is voornamelijk te danken met het verhaal die eigenlijk in 3 uur samengevat kon worden. Daarentegen zijn 6 uur wel iets teveel van het goede. Hier is een video van het evenement.

  • The Hobbit: The Desolation of Smaug (2013) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ja, het verhaal en de personages zijn minder knap uitgewerkt als in The Lord of the Rings trilogie, maar er is spektakel en visueel vertier genoeg in The Hobbit: The Desolation of Smaug (2013) om ons 161 minuten lang te verwennen (poster). En ik moet toegeven dat deze sequel al iets beter is dan de ietwat traag-opgang-komende The Hobbit: An Unexpected Journey (2012), al was het maar dat er meer actie in zit. We krijgen zelfs een geheel andere Bilbo te zien. Geen aarzelend zagenventje, maar ene die zonder verpinken zijn dolk door de luchtpijp van een Ork ramt. Maar daar waar ik regelmatig koude rillingen had bij LotR, waren er voor mij geen emotioneel adembenemende momenten te bespeuren. Laten we hopen dat Peter Jackson het beste voor The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014) heeft gehouden.

    the_hobbit_the_desolation_of_smaug_2013_blu-ray_3d.jpg

    Korte inhoud: Na een succesvolle doortocht over en onder de Mistige Bergen, moeten Thorin (Richard Armitage) en zijn gezelschap beroep doen op een machtige vreemdeling vooraleer ze de gevaren van Demsterwold kunnen trotseren - zonder hun tovenaar. Als ze Meerstad bereiken zal de hobbit Bilbo Balings (Martin Freeman) zijn afspraak met de Dwergen moeten nakomen. Het gezelschap moet de reis naar de Eenzame Berg voltooien en Balings moet de Geheime Deur zoeken die hem toegang verleent tot de schat van de draak Smaug (Benedict Cumberbatch). En waar is Gandalf (Ian McKellen) heen? En wat is zijn geheime zaak in het Zuiden?

    Ik heb The Hobbit gelezen op de schoolbanken en vond het een behoorlijk saai boek, met onnoemelijk veel beschrijvingen en weinig vooruitgang. Maar Peter Jackson heeft van dit pacifistisch sprookje een spektakel georkestreerd met zwaardvechters, magiërs en monsters in prachtige decors. Wat mij betreft is de creatie van Middle Earth al een even grote mijlpaal als de Star Wars franchise. De films zijn misschien bij momenten iets te extravagant te noemen, maar ze vervoeren ons echt in de rijke wereld van J.R.R. Tolkien. Toch kan ik me niet ontdoen van het gevoel dat de vorige trilogie met iets meer serieus in elkaar werd gestoken en dat de helden in deze nieuwe reeks iets te gemakkelijk in de vijanden kunnen hakken zonder dat er echt weerstand is. Er zit een klein opstootje tussen Legolas (Orlando Bloom) en een zwaar gebouwde ork, maar meer dan een bloedneus is er niet van gekomen.

    We krijgen ook een prille romance te zien tussen de dwerg Kili (Aidan Turner) en de vrouwelijke elf Tauriel (Evangeline Lilly). Iets wat op papier belachelijk leek, is met heel veel smaak uitgewerkt en je bent als kijker meteen benieuwd wat er precies zal gebeuren. Tauriel was een creatie van Peter Jackson om zo meer vrouwelijke karakters in de film te verwerken, heeft een eigen karakter en is al zo gevaarlijk als Legolas. In ieder geval een knap idee om geen kopie te willen maken van Arwen uit de oude trilogie. Maar de show wordt uiteraard gestolen door de draak Smaug, wiens stem (van Benedict Cumberbatch) doorheen de schattenzaal weergalmt en duidelijk maakt dat dit meteen ook de best verfilmde draak in de geschiedenis van de cinema is. Toch is er niet meteen dreiging. De draak voert zelfs een conversatie met Bilbo. Maar deze conversatie moet snel plaats ruimen voor terreur. En terwijl de hebzuchtige draak zijn bezoekers het vuur aan de schenen legt, zien we dat Gandalf oog-in-oog komt te staan met de Necromancer, de heksenmeester Sauron (ook ingesproken door Benedict Cumberbatch...but no relation).

    The Hobbit: The Desolation of Smaug animated pictureThe Hobbit: The Desolation of Smaug animated picture

    Zoals ik al eerder zei, de film biedt spektakel en opnieuw krijgen we een sensationele rollercoaster voorgeschoteld met dwergen die in wijnvaten op een kolkende rivier een horde orken van zich moeten afslaan. Ook al haat ik 3D cinema, heb ik van deze scene wel kunnen genieten met een extra perspectief. Maar voor de rest vond ik de 3D eigenlijk niet noodzakelijk en ook de 48 frames is voor mij geen noodzakelijke must. De acties zijn wat scherper, maar wanneer er iets teveel gebeurt in het beeld gaat je oog toch automatisch beginnen filteren. Voor Peter Jackson moest het allemaal vooruitgaan en voldoende monsters worden opgevoerd om de kijker geen minuut te vervelen. En zo zaten we al gauw in de netten van reusachtige spinnen en kregen we een korte ontmoeting met een skin-changer genaamd Beorn (Mikael Persbrandt) die in een gevaarlijke beer kan veranderen. Maar toch leken al die vijanden nog niet meteen zo'n grote dreiging. De spinnen werden met een simpele pijl of messteek meteen vernietigd, daar waar Frodo in de vorige trilogie toch wat meer moeite had met één spin.

    the hobbit the desolation of smaug,the hobbit,the hobbit an unexpected journey,the hobbit there and back again,peter jackson,richard armitage,martin freeman,benedict cumberbatch,ian mckellen,orlando bloom,aidan turner,evangeline lilly,mikael persbrandt,howard shorethe hobbit the desolation of smaug,the hobbit,the hobbit an unexpected journey,the hobbit there and back again,peter jackson,richard armitage,martin freeman,benedict cumberbatch,ian mckellen,orlando bloom,aidan turner,evangeline lilly,mikael persbrandt,howard shorethe hobbit the desolation of smaug,the hobbit,the hobbit an unexpected journey,the hobbit there and back again,peter jackson,richard armitage,martin freeman,benedict cumberbatch,ian mckellen,orlando bloom,aidan turner,evangeline lilly,mikael persbrandt,howard shore
    the hobbit the desolation of smaug,the hobbit,the hobbit an unexpected journey,the hobbit there and back again,peter jackson,richard armitage,martin freeman,benedict cumberbatch,ian mckellen,orlando bloom,aidan turner,evangeline lilly,mikael persbrandt,howard shorethe hobbit the desolation of smaug,the hobbit,the hobbit an unexpected journey,the hobbit there and back again,peter jackson,richard armitage,martin freeman,benedict cumberbatch,ian mckellen,orlando bloom,aidan turner,evangeline lilly,mikael persbrandt,howard shorethe hobbit the desolation of smaug,the hobbit,the hobbit an unexpected journey,the hobbit there and back again,peter jackson,richard armitage,martin freeman,benedict cumberbatch,ian mckellen,orlando bloom,aidan turner,evangeline lilly,mikael persbrandt,howard shore

    Kortom, een visueel spektakel voor jong en oud, maar ik bleef qua verhaal toch iets op mijn honger zitten. Ik mis karakter-uitwerking. Ik mis de onderlinge relaties die ik in de vorige trilogie zo knap vond. Maar laten we niet vergeten dat Tolkien eigenlijk de intentie had een soort kinderboek te schrijven en dat verklaart het humor gehalte. Anderzijds was The Hobbit ook het kleinste boek en hier wordt het gedistilleerd in 3 delen van elk 3uur! Qua acteer- en camerawerk, belichting en decor valt niets op aan te merken. Elk frame kan weer ingekaderd worden en de muziek van Howard Shore is de kers op de taart. En ook al maakt Peter Jackson zo goed als geen fouten in een bijna 3 uur durende prent, voel je dat we hier met een tussenfilm te maken hebben die alles in voorbereiding brengt voor het laatste deel. Zal de draak verslaan worden? Zal Thorin zijn schat delen? Zal Gandalf het leger van Sauron op tijd kunnen stoppen? Mijn hoop is dat het laatste deel iets minder PG-13 zal zijn en de slechteriken iets meer weerwerk bieden.

    De DVD, Blu-ray, Blu-ray 3D en VOD van The Hobbit: The Desolation of Smaug zijn vanaf vandaag 16 april 2014 beschikbaar, met als bonus een interessante blik achter de schermen, op de set en in de post-productie-afdeling, als compensatie op het audio-commentaar van de regisseur over de gehele film. Peter Jackson is het soort dagboek regisseur die alles goed bijhoudt, en bijgevolg zijn de making-off filmpjes wel rijk aan informatie en detail. Verder op de Blu-ray schijven reizen we samen met het team naar de prachtige filmlocaties in Nieuw-Zeeland, en zie hoe deze unieke gebieden getransformeerd worden tot Midden - aarde. Zelfs Ed Sheeran's prachtige themasong komt nog beter tot z'n recht in de krachtige videoclip "I See Fire". Indien jullie beschikken over een 3D televisie, dan zou ik er niet aan twijfelen om een paar euro's meer te tellen voor de 3D versie van de Blu-ray (waaraan sowieso ook de gewone Blu-ray gekoppeld is). Deze film is gemaakt met 3D technologie en het is een must om het te kunnen aanschouwen in de huiskamer.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 16 april 2014

    ***Related Posts***
    24/11/2013: Ian McKellen krijgt het op de heupen van green key
    07/10/2013: Eerste The Hobbit: The Desolation of Smaug trailer
    15/04/2013: The Hobbit: An Unexpected Journey review
    17/12/2012: Top 10 Beste Films van 2012
    21/11/2012: The Hobbit te kampen met erfgenamen en dierenactivisten
    20/09/2012: Verrassende nieuwe The Hobbit: An Unexpected Journey trailer
    27/12/2011: Een eerste blik op The Hobbit: An Unexpected Journey
    28/05/2011: Orlando Bloom en Leonard Nimoy in The Hobbit
    17/10/2010: The Hobbit films kosten 360 miljoen dollar

     

    *** The Hobbit: The Desolation of Smaug trailer ***

  • Cop Land (1997) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Niemand staat boven de wet, is de tagline van Cop Land (1997). Maar dat is de theorie. In werkelijkheid overtreedt iedereen in het politiestadje de wet, en dit als flik die verondersteld is de wet te handhaven. Een interessant uitgangspunt van deze misdaad thriller van regisseur James Mangold (Walk The Line, 3:10to Yuma, Girl Interrupted) . Tevens één van de beste films uit de carrière van Sylvester Stallone, ook al was hij zelf deze mening niet toegedaan. De film was niet meteen een succes, maar kreeg dan toch in een later stadium erkenning.

    cop land,james mangold,sylvester stallone,robert de niro,harvey keitel,michael rapaport,annabella sciorra,peter berg,howard shore,harvey weinstein,bob weinstein,ray liotta,cathy moriarty

    Korte inhoud: Vlakbij New York, één van 's werelds meest gevaarlijke steden, ligt de veiligste plek op aarde: Garrison, beter bekend als Cop Land. Hier wonen de hardste en de meest onderscheiden agenten van het New Yorkse politiekorps. Nog nooit is er een misdrijf gepleegd, totdat de lokale politiechef Freddy Heflin (Sylvester Stallone) te maken krijgt met een dubbele moord. Volgens rechercheur Moe Tilden (Robert De Niro) van Interne Zaken, wijst alles in de richting van de hechte gemeenschap van rechercheurs in Garrison. Politiechef Heflin ziet zich genoodzaakt de keiharde confrontatie aan te gaan met de meest geduchte tegenstander die hij zich kan bedenken: een leger keiharde smerissen onder aanvoering van veteraan Ray Donlan (Harvey Keitel), na een uit de hand gelopen schietincident waarbij agent Murray Babitch (Michael Rapaport) betrokken was.

    Ook al is het verhaal niet gebaseerd op waar gebeurde feiten, was er wel zo’n buurt waar alle New York flikken samen woonden, weg van alle kommer en kwel van de hoofdstad. De ijzeren hand van de wet kreeg daar ook een geheel eigen invulling. Maar ook in een dergelijke stad heb je een eigen ordehandhaver nodig, en in de film was dat een half dove Freddy Heflin (Stallone) en zijn partner Deputy Cindy Betts (Janeane Garofalo). En speciaal voor de rol heeft Stallone ook 15 kilo’s bijgekomen. En toen er zich reshoot aandienden, was hij deze kilootjes ondertussen al kwijtgespeeld. De reden waarom hij aan één oor gehoorschade opliep vormt teven een interessant zijverhaaltje in de film. En door zijn gehoorschade is het voor Heflin ook onmogelijk een echte flik te worden bij de NYPD. In de film zien we hem dan ook door het leven sloffen als een soort veredelde veldwachter, volledig uitgeblust en zonder toekomstperspectieven. Zelfs in de liefde is het helemaal verkeerd gelopen. Hij is ongehuwd gebleven en Liz (Annabella Sciorra), het meisje die hij heeft gered en waarop hij verliefd is, heeft een relatie met een opvliegende flik (Peter Berg) die ook nog eens vreemd gaat met Rose (Cathy Moriarty) de vrouw van Ray.

    cop land,james mangold,sylvester stallone,robert de niro,harvey keitel,michael rapaport,annabella sciorra,peter berg,howard shore,harvey weinstein,bob weinstein,ray liotta,cathy moriartycop land,james mangold,sylvester stallone,robert de niro,harvey keitel,michael rapaport,annabella sciorra,peter berg,howard shore,harvey weinstein,bob weinstein,ray liotta,cathy moriartycop land,james mangold,sylvester stallone,robert de niro,harvey keitel,michael rapaport,annabella sciorra,peter berg,howard shore,harvey weinstein,bob weinstein,ray liotta,cathy moriarty
    cop land,james mangold,sylvester stallone,robert de niro,harvey keitel,michael rapaport,annabella sciorra,peter berg,howard shore,harvey weinstein,bob weinstein,ray liotta,cathy moriartycop land,james mangold,sylvester stallone,robert de niro,harvey keitel,michael rapaport,annabella sciorra,peter berg,howard shore,harvey weinstein,bob weinstein,ray liotta,cathy moriartycop land,james mangold,sylvester stallone,robert de niro,harvey keitel,michael rapaport,annabella sciorra,peter berg,howard shore,harvey weinstein,bob weinstein,ray liotta,cathy moriarty

    Het resultaat is een behoorlijk spannende en intelligente politie-thriller met een uitzonderlijk sterke ensemble-cast. Het script van James Mangold bevat verschillende lagen van intriges die door elkaar lopen en allemaal beetje bij beter samenlopen. En ja, Sylvester Stallone houdt stand tussen het acteergeweld van Harvey Keitel, Robert De Niro en Ray Liotta. Het productiebudget van de film bedroeg slechts 10 miljoen dollar, en gezien de kwaliteit van het script ging in iedereen akkoord om te werken voor een minimumloon. Maar het ziet er allesbehalve een lowbudget film uit, met een dramatische score van Howard Shore en een feilloze productie van de Bob en Harvey Weinstein.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 13 februari 2013

     

    *** Cop Land trailer ***

  • World Soundtrack Awards met Hans Zimmer en Elliot Goldenthal

    Pin it!

    Het Festival sloot zoals elk jaar opnieuw in schoonheid af met de muziek der groten. De vrij banale sportzaal ’t Kuipke werd omgetoverd tot muziek-arena voor 3000 toeschouwers met muziek van de Brussels Philharmonic onder leiding van Dirk Brossé. De 11e editie van de World Soundtrack Awards werd ingekleurd met de aanwezigheid van oscarwinnende componisten Hans Zimmer (Gladiator, Inception) en Elliot Goldenthal (Titus, Heat, Alien 3). Normaal had ook Howard Shore (Se7en, The Lord of the Rings) van de partij moeten zijn, maar hij kon zich onmogelijk vrijmaken ten gevolge van het drukke schema voor de opkomende The Hobbit (2012). Het concert had tevens een herdenkings-sfeertje voor de vermoorde PR-agente en consultant van het festival, Ronni Chasen.

    World Soundtrack Awards,hans zimmer,Elliot Goldenthal,howard shore,Alexandre Desplat,Ronni Chasen,Giorgio Moroder,Abel Korzeniowski,Randy Newman,inception,toy story 3,alien 3,a single man,flashdance,top gun,midnight express,Looking for Richard,Driving Miss Daisy

    De avond bestond uit twee delen. Het begon met wat uitreikingen van awards voor Beste publieks muziekscores, beste muzieksong en een ode aan componist Giorgio Moroder, en in het tweede gedeelte kwam de muziek van Howard Shore, Elliot Goldenthal en Hans Zimmer aan de beurt. Het beste van de avond zat echter in de tweede helft.

    Alles begon wat moeizaam met muziek op een caleidoscopische kortfilm, d’Amour van de Belgische filmmaker Nicolas Provost die de SABAM Award For Best Young European Composer won. De muziek van Abel Korzeniowski (A Single Man, w.e.), die vorig jaar de World Soundtrack Discovery Award in ontvangst mocht nemen, bracht ons in blijde verwachting naar het opkomende W.E. (2011) project van Madonna. Alexandre Desplat werd voor de 3de keer verkozen tot Beste componist en de prijs voor Beste Song in een film werd voor de zoveelste keer uitgereikt aan Randy Newman voor Toy Story 3 (2010). Nu ja, de competitie was in deze categorie niet bijzonder groot.

    Maar met de Lifetime Achievement Award voor de Italiaanse synthesizerpionier Giorgio Moroder liep het toch ietwat in mineur toen de organisatoren hadden beslist om twee populaire songs te brengen uit zijn oeuvre, die van "Take My Breath Away" uit Top Gun (1986) en" What a Feeling" uit Flashdance (1983), twee filmscores die een Oscar hadden opgeleverd, in plaats van muziekscores die onder begeleiding Brossé en de Brussels Philharmonic misschien voor meer vuurwerk konden zorgen. Het leek bij momenten dat ze het publiek tevreden wou stellen met alom bekende nummers. Kwam daar nog bij dat ze jazz zangers Sofie Verbruggen hadden gevraagd. Niet dat de dame een minder goede zangeres is, maar bij momenten had je de indruk dat ze maar niet boven het orkest uitkwam. Ik ben zelf geen grote van Natalia, maar deze zangeres had misschien met wat meer punch kunnen zingen. Uiteraard zou je dan met haar iets teveel aandacht wegnemen van de muziek, waarmee ik opnieuw concludeer dat ze misschien beter andere partituren hadden genomen ZONDER zangeres. Nadien heeft Brossé het zaakje toch iets recht getrokken met e muziek uit Midnight Express (1978), ook al vond ik de klassieke adaptatie van de elektronische muziekscore van Moroder toch geen voltreffer.

    Maar de avond ging van een lauwe ontvangst tot een muzikaal orgasme. Goldenthal, Shore (van op afstand) en Zimmer brachten er een ode aan de overleden Ronni Chasen, met muziek van Titus met een voltallig zangkoor, Alien ³, Looking for Richard, Driving Miss Daisy en de kers op de taart was de muziek van Inception (2010), waarbij Hans Zimmer een aantal van zijn muzikanten had overgebracht om het orkest van Brossé te vervoegen. En het resultaat was om kippenvel van te krijgen. Het eindigde dan ook in een gepaste staande ovatie. Hier is een link naar de video.

  • Top 10 Favoriete FilmScores

    Pin it!

    We zitten ondertussen aan onze 7e BlogTalk editie, en naast onze regulars, Sine, Karen, Matula en Horst, mogen we een nieuw lid in onze groepje verwelkomen, nl. Lachesis Benton van de Cinemageek blog.

    Lachesis is zelf iemand die specifieke interesse heeft in filmmuziek. Dus, hebben we besloten om deze keer onze persoonlijke TOP 10 van onze favoriete filmscores kenbaar te maken. Het gaat hier dus wel degelijk over filmscores en dus geen soundtracks. Vergeet in ieder geval niet jullie commentaren toe te voegen en eventueel jullie favoriete filmscores kenbaar te maken. Als jullie opzoek zijn naar een knappe site over filmmuziek dan raad ik de site van Arvid Fossen aan: filmmuziek.be.

    Ik heb thuis mijn eigen collectie aan filmmuziek. En 's avonds vind ik het heerlijk om, met een goed boek, te genieten van filmmuziek op de achtergrond. Dat kan gaan van rustgevende muziek zoals de score van K-Pax (2001) van Ed Shearmur, Mulholland Dr. (2001) van Angelo Badalamenti, Edward Scissorhands (1990) van Danny Elfman, Traffic (2000) van Cliff Martinez of White Oleander (2002) van Thomas Newman tot de iets meer geladen filmscores zoals 1492: Conquest of Paradise (1992) van Vangelis of zelfs de geslaagde Gladiator (2000) score van Hans Zimmer, of die van The New World (2005) van James Horner en Lisa Gerrard. Ik ben zelfs de laatste tijd steeds meer aangetrokken tot de muziek van Batman Begins (2005) van Zimmer en James Newton Howard. Go figure.

    Sorry voor Marco Beltrami, Bernard Herrmann en Jerry Goldsmidt. Ik ben een grote fan, maar ik heb mijn favorieten opgemaakt uit scores die je ook gemakkelijk kan beluisteren zonder de film erbij te moeten zien. Het was een moeilijke bevalling, maar hier is dan uiteindelijk mijn top 10:

    All Time Top 10 Favourite FilmScores

    10. Midnight Express (1978) Giorgio Moroder
    Deze Italiaanse ex-muziekproducent van het discotijdperk, Giorgio Moroder (66), is me een rare kwiet. Het is niet alleen in staat om van klassieke instrumentale muziek over te springen naar pure elektronische muziek, maar doet dit tevens in hetzelfde nummer, en laat dit huwelijk ook perfect werken. En als dit werkt krijg je meteen ook vuurwerk, en dat mocht blijken want voor Flashdance (1983), Top Gun (1986) en Midnight Express (1978) mocht hij telkens met de Oscar naar huis. Die laatste blijft voor mij nog steeds zijn meest geslaagde compositie. Ja, zelfs aangrijpender dan zijn score voor Scarface (1983).

    Het 8 minuten lange nummer Chase zal iedereen wel kennen, maar wat mij bijzonder heeft geraakt waren die atmosferische en dreigende muzieknummers vol met Turkse invloeden, die een perfecte samenhang vormt met die brutale intensiteit die Alan Parker in zijn film stak en die een niet zo fraai beeld schetsen van Turkije. De eerste paar seconden in dit fragment geven daar een beeld van, maar nadien is dit muziekstuk verneukt door een arrangeur die er beter met zijn poten af had gebleven. Dit laatste gedeelte van het fragment zit dus ook niet in de film, de eerste paar seconden wel, maar dan meer uitgebreid. Let dus op als jullie de muziek willen kopen, om wel degelijk de oorspronkelijke filmmuziek te nemen, en niet de promo-versie.


    © Columbia Pictures Industries, Inc.

    9. The Mission (1986) Ennio Morricone
    Ik heb een aantal cd’s liggen van Morricone en er zijn heel wat nummers waarvan ik gewoon kippenvel van krijg, maar ook nummers die mij compleet onderdompelen in die typische over-the-top spaghetti western-sfeer, waarvoor hij doorgaans het meest bekend voor is. Maar de Italiaanse Morricone heeft ook heel wat onvergetelijke muziek geschreven voor thrillers en Franse politiefilms. Laat het me zo stellen, Morricone heeft meer filmmuziek geschreven dan al de filmscores van zijn tijdgenoten samengeteld! Hij kreeg 5 oscarnominaties, maar mocht tot op vandaag de dag nog geen beeldje in ontvangst nemen. Ik hoop dat de Honorary Award nog wat mag uitblijven en dat de 77 jarige man zijn erkenning mag krijgen voor Leningrad (2006) of La Sconosciuta (2006) van Bafta en Palm-winnaar Giuseppe Tornatore.

    De muziek die ik geregeld beluister is die van The Mission (1986). De muziekscore inkapselt het conflict van de 18e eeuwse Jezuïeten die de Indiaanse inboorlingen trachten te bekeren en de conquistadores die ze eigenlijk willen dwingen tot slavernij of uitroeien. Het is dan ook een epische score die zowel emotioneel als groots uit de hoek kan komen. Het typische aan de muziek van Morricone is zijn creativiteit. Zo steken er liturgische koorstemmen in, die worden gealterneerd met Indiaanse fluiten en tromgeluiden, en Spaanse gitaar-elementen. En dit gebeurt soms in één en hetzelfde nummer, die het drama van deze cultuurclash in de verf zet. The Mission zal één van de meest memorabele filmscores blijven in de geschiedenis van de 7de Kunst. (The Mission dvd)


    © Warner Bros.

    8. The English Patient (1983) Gabriel Yared
    Uiteraard zal mijn appreciatie voor deze muziek, en dat zal zeker ook wel het geval zijn voor andere keuzes, ten dele te maken hebben met de kracht van de film. Maar, wanneer je deze muziek (fragment 1 en fragment 2) zou vervangen door andere filmmuziek, zou je meteen merken dat The English Patient (1996) een groot deel van zijn charmes zou verliezen. Wat mij bijzonder raakt in deze score is hoe de Libanese componist Yared (56) het thema van 'het lot' en 'de passie' met evenveel subtiliteit benadert als dat Anthony Minghella zijn film heeft geregisseerd. Opmerkelijk is de culturele mozaïek in de film die men ook kan terugvinden in de muziek, en dan in het bijzonder met de stem van de Hongaarse folk-zangers Marta Sebestyen. (The English Patient cd en The English Patient dvd)


    © Miramax

    7. Road to Perdition (2002) Thomas Newman
    In tegenstelling tot heel wat mensen vind ik Road to Perdition (2002) van Sam Mendes een betere film dan zijn fel bejubelde American Beauty (1999). En hetzelfde geldt voor Thomas Newman die beide filmscores heeft geschreven.

    In tegenstelling tot wat men hier kon verwachten van Newman, is deze score al even klassiek als de film. Geen plaats voor veel experimentalisme, maar wel ruimte voor knappe orkestrale composities. Het hoofdpersonage uit de film (Tom Hanks) heeft Ierse roots en dat laat zich ook horen met de typische fluitklanken, afgewisseld met donkere, angstwekkende, mysterieuze, bedreigende en melancholische nummers met geweldige piano- & vioolbegeleiding. Na het zien van de film wist ik meteen dat Thomas Newman één van mijn favoriete componisten zou worden. En wat zag ik enige tijd later, Thomas Newman had zelfs de muziek verzorgd voor mijn favoriete serie ”Six Feet Under”. (Road to Perdition dvd)


    © 20th Century Fox Film Corporation

    6. The Thin Red Line (1998) Hans Zimmer
    Hans Zimmer heeft heel wat knappe en innoverende filmmuziek gemaakt, hoewel de meeste van zijn composities vandaag de dag heel gedateerd in de oren klinken. Maar dat heb je wel vaker met elektronische muziek. Hoe dan ook ben ik nog helemaal in de wolken van mijn special edition import CD van Black Rain (1989). Ook de muziek van Gladiator (2000) is opmerkelijk. Maar de muziek van Zimmer die me is bijgebleven is die van The Thin Red Line (1998).

    Terrence Malick heeft alle verwachtingen die je zou kunnen hebben bij een oorlogsfilm overboord gegooid en dat is zelfs ook te merken in de muziek van Zimmer. Geen militaire klanken (met trommelgeweld) zoals we dat van Zimmer gewend zijn (The Rock, Crimson Tide), maar hypnotiserende kosmische surreële klanken, zachte - poëtische muziek-orchestraties, dreigende atmosferische stukken en hemelse koorstemmen. De muziek is al even langzaam als de film en de fragmenten hierboven kunnen de kracht van de muziek nauwelijks benaderen, maar ik heb geen langere fragmenten gevonden. (The Thin Red Line dvd)


    © 20th Century Fox Film Corporation

    5. Lawrence of Arabia (1962) Maurice Jarre
    Ik heb een zwak voor epische filmscores en al bij de ouverture van deze bijna 4 uur lange Lawrence of Arabia (1962), kreeg ik kippenvel. Ik zou urenlang kunnen praten over de ambitieuze film, over de Britse excentrieke officier die de Bedouin stammen uit Arabië bij elkaar bracht in de strijd tegen de Turken tijdens de Eerste Wereldoorlog. En dan in het bijzonder over de visuele fotografische pracht, het oog voor historisch detail, de scherpzinnige psychologische nuances en de buitengewone cast. Maar er zijn bijna geen woorden om de genialiteit van de score te omschrijven. De muziek van Jarre verwoordt perfect de grootsheid van die uitgestrekte, meedogenloze en oneindige woestijnvlaktes met zijn zanderige blauwe hemel, blakende zon en mirages.

    De score is zowel meeslepend als exotisch, episch en mysterieus die ons geheel onderdompelt in de pracht van de Arabische cultuur en vertaalt ook perfect datgene wat het hoofdpersonage zo heeft aangetrokken. Een ware botsing tussen het militaire triomfantalisme van de Britten en de culturele trots van de Arabieren. Buitengewoon fascinerend. (Lawrence of Arabia dvd)


    © Horizon Pictures

    4. The Lord of the Rings (2001) Howard Shore
    Niet alleen is de trilogie van The Lord of the Rings een knap meesterwerk, maar ook deze epische filmscore mag best beschouwd worden als één van de grote filmscores uit onze filmgeschiedenis en heeft zelfs trekjes van Wagner's Nibelungen saga. De compositie van Howard Shore is simpelweg adembenemend. Wat ik zo schitterend vind aan deze score is dat je ze kan beluisteren los van de film, maar dat de filmbeelden toch in je geest zullen opduiken wanneer je naar de muziek luistert.

    Jackson koos voor Howard Shore, de componist van Cronenberg en David Fincher, omdat hij op zoek was naar iemand die ervaring had met de donkere en lugubere kant van muziek (The Fly, Se7en, Silence of the Lambs, The Client). Maar wat hij misschien nog meer op het oog had was dat Howard Shore muziek maakt in een opera-stijl (fragment 1 & fragment 2). En hij schreef uiteindelijk 11 uur muziek, onderverdeeld in 3 stukken. In de muziek steken ook heel wat kleinere thema’s die verbonden zijn met tal van personages: de Hobbits, de Ringwraiths, Gollum,… En ook de stem van Enya past perfect binnen het geheel. (Lord of the Rings dvd-box ‘extended version’ en Lord of the Rings cd)


    © New Line Cinema

    3. Snow Falling on Cedars (1999) James Newton Howard
    Snow Falling on Cedars (1999) is een buitenbeentje in deze lijst. Als er één componist is wiens werk ik een beetje volg, dan is het wel dat van James Newton Howard (Batman Begins, The Village, Unbreakable, The Devil’s Advocate, Primal Fear, Collateral), die telkens weer emotionele, gevoelige, dramatische en vaak donkere scores kan brengen. En één score die er voor mij een beetje uitsteekt is deze score. Net zoals Hans Zimmer vond hij een manier om synthesizer en klassieke muziek met elkaar in harmonie te brengen, en deze orkestrale, elektrische, met koorzang beladen etnisch instrumentale filmscore is daar een uitstekend voorbeeld van. Het is muziek de basis heeft gevormd voor de filmmuziek uit de 21e eeuw.

    Je bent altijd voor een stuk beïnvloed door de film, maar ook hier is de filmmuziek zo visueel dat we gemakkelijk zonder kunnen. We worden meteen meegesleurd in een vrieskoud, melancholisch, meeslepend, dramatisch, donker winterlandschap. De Japanse muzikale accenten (Japanse fluit, gongs, …) vormen een hybrid geheel met die westerse orkestbezetting. Het is geen revolutionair concept maar het werkt zo goed zowel als losstaande muziek als bij de interactie met de beelden van Scott Hicks. Als je jezelf wil verwennen, laat een warm bad lopen, steek wat kaarsen op, zet de gsm af en geniet van een paar momenten van zuivere rust. Maar naast die rust brengt de score je ook in verroering met opera-achtige composities.


    © Universal Pictures

    2. Star Wars (1977) John Williams
    Hoeveel woorden zijn al niet versleten over deze saga en zijn uit de kluiten gewassen symfonische score. Hoe dan ook, blijven de eerste 3 films een mijlpaal in de filmgeschiedenis en de muziek, die zijn inspiratie zocht in de romantisch-Russische periode uit het begin van de 20e eeuw, heeft daar voor een groot stuk mee te maken. John Williams, gekend voor zijn thematische filmscores, zet met Star Wars alle registers open voor een avontuur met epische proporties die zal uitgroeien tot een van de meest bekende filmscores ooit.

    Je kan de film perfect volgen enkel door te luisteren naar de muziek. Je staat nooit stil bij de complexiteit van de compositie en wordt na een triomfale intro geleid met een zachte fluit solo naar een dominante passage waarin een rebelschip wordt achterna gezeten door een Imperiale Starcruiser. Daarna maakt Darth Vader zijn intrede en ben je meteen verkocht. De muziek reist verder naar diverse planeten en ontmoet er verschillende volkeren. Elk belangrijk personage in de film krijgt ook zijn eigen thema en juist die verscheidenheid zorgt voor een fantastische en onvergetelijke filmervaring. Ook de muziek uit de prequels moeten zeker niet onderdoen voor de oorspronkelijk score, met schitterende passages zoals Duel of the Fates, Love Pledge, Jango’s Escape en Anakin’s Dark Deeds. (Star Wars trilogy dvd en Star Wars trilogy cd)


    © Lucasfilm & 20th Century Fox Film Corporation

    1. E.T. the Extra-Terrestrial (1982) John Williams
    Maar mijn favoriete filmscore blijft nog steeds die van E.T. the Extra-Terrestrial (1982), een film die ik als veel te kleine pagadder nog heb gezien in de bioscoop. De score ligt in het verlengstuk van Close Encounters of the Third Kind (1977), maar gaat met dit verhaal van vriendschap en verlies nog een stap verder in de emotionele beleving en raakt ons in het diepste van onze ziel. We worden ondergedompeld in een akelige, mysterieuze, spannende, speelse wereld vol met dromen, liefde en vriendschap die terugblikken naar onze kindertijd.

    De geniale eindscore uit deze klassieke symfonie, waar naartoe wordt opgebouwd, is zo emotioneel geladen en meeslepend dat ik me geen andere scène voor de geest kan halen met zo’n enorme impact. De muziek, samen met de beelden, konden een traan doen opwekken en on cue doen laten vallen. Geen enkel cinema-afscheid was zo overweldigend als toen John Williams deze schreef voor E.T. en deze tijdloze score blijft in mijn ogen nog steeds onovertroffen. (E.T. ‘collectors’ dvd)


    © Universal Pictures

    ***The Movie BlogTalk***
    BlogTalk #1: Top 10 Beste Horror
    BlogTalk #2: Top 10 Irritaties bij een Bioscoopbezoek
    BlogTalk #3: De Meest Overgewaardeerde Films
    BlogTalk #4: Het Beste & Slechtste uit 2005
    BlogTalk #5: Top 10 Beste TV-Series
    BlogTalk #6: Top 10 Favourite 80ties Movies
    BlogTalk #8: Top 10 Best Movie Kiss
    BlogTalk #9: Top 10 Beste & Slechtste films uit 2006
    BlogTalk #10: Top 10 Killer Babes
    BlogTalk #11: Top 10 Best & Worst Movies of 2007
    BlogTalk #12: Top 10 Worst Movie Posters
    BlogTalk #13: Top 10 Best Movie Posters
    BlogTalk #14: Top 10 Best Monster
    BlogTalk #15: Top 10 Best & Worst Movies of 2008

  • Creatief meningsverschil tussen Peter Jackson en componist Howard Shore

    Pin it!

    Dit is nu al het tweede bericht in een paar maanden tijd dat een belangrijke regisseur uit elkaar gaat met hun componist. Na Sam Raimi en Danny Elfman gaan nu ook Peter Jackson en Howard Shore (Lord of the Rings, Silence of the Lambs, se7en) hun samenwerking verbreken, althans voor de opkomende King Kong (2005). Het is James Newton Howard (2005) (Unbreakable, Snow Falling on Cedars, Batman Begins) die Shore zal vervangen. Wat de reden is van het dispuut wordt niet gezegd. Misschien wou Jackson iets meer "Kong" en iets minder "King". Maar toch, een paar weken voor de officiële release?! Hoe zullen ze dit voor elkaar brengen? Misschien zal Newton Howard gewoon een plaat opleggen van de Rolling Stones als score...

    Newton Howard zal een compleet nieuwe score schrijven en dit is ongewoon gezien King Kong al op 14 december uitkomt en twee uur muziek nodig heeft. Bovendien had Shore een groot deel van zijn muziek al opgenomen. De scheiding van beide filmtalenten gebeurde op een diplomatische manier en sluit zeker niet uit dat de twee elkander opnieuw aanvullen op een andere filmproject. Peter wist het volgende te vertellen na het incident in een officieel persbericht:

    "Ik heb met veel plezier samengewerkt met Howard Shore, wiens muzikale thema's onmetelijke contributies aan de Lord of the Rings trilogie waren. Gedurende de laatste weken begonnen Howard en ik ons te realiseren dat we verschillende creatieve aspiraties hadden voor de muziek voor King Kong. In plaats van onze tijd te verdoen met ruziën met een vriend en pogingen om tot hetzelfde standpunt te komen, hebben we vriendschappelijk besloten om een andere componist de muziek voor de film te laten schrijven.

    Ik kijk er naar uit om met James Newton Howard samen te werken, wiens werk ik al lang bewonder, en ik bedank Howard Shore, wiens talent slechts overtroffen wordt door zijn hoffelijkheid."

    Ik ken het werk van zowel Shore als Newton Howard, en beide zijn even geniaal maar hebben een lichtjes andere stijl van componeren. Beide waren ze trouwens genomineerd voor de World Soundtrack Awards, maar het was Angelo Badalamenti die met de prijzen ging lopen voor zijn film Un long Dimanche de Fiançailles.

    ***Related Posts***
    18/12/2005: King Kong review
    20/10/2005: King Kong wallpapers
    06/10/2005: King Kong teaser poster
    15/09/2005: Clash Sam Raimi en componist Danny Elfman
    28/06/2005: King Kong trailer
    16/06/2005: King Kong poster
    22/03/2005: Kong’s wrap party
    29/11/2004: Peter Jackson op de set van King Kong

    Categories: Clash 0 comments