hot fuzz

  • Baby Driver (2017) **** recensie

    Pin it!

    De beste films komen niet met toeters en bellen, of een sequel cijfer achter hun titel. Dat kan zeker gezegd worden van deze Baby Driver (2017). Het is wat mij betreft dé beste film (tot nu toe) van Edgar Wright, die ons eerder al pareltjes bracht als The World's End (2013) of Shaun of the Dead (2004).

    baby_driver_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: 'Baby Driver' volgt een jonge, getalenteerde chauffeur van vluchtauto's (Ansel Elgort) die lijdt aan tinnitus en vertrouwt op het ritme van zijn persoonlijke soundtrack om de beste te kunnen worden. Wanneer hij de vrouw van zijn leven ontmoet, doet hij een poging om uit de criminele wereld te stappen. Een verdoemde overval zorgt er echter voor dat hij voor zijn leven, liefde en vrijheid moet vrezen.

    Een paar jaar geleden werd hij de laan ingestuurd door Marvel tijdens de productie van Ant-Man (2015), en vervangen door Peyton Reed. Maar het was wel zijn script die verfilmd werd. Deze keer lijkt hij weer volledig de touwtjes in handen hebben, ook al heeft het marketing departement misschien niet voldoende de film kunnen verkopen, want in de States blijft deze hangen op 35 miljoen (evenveel als het productiebudget). Dat cijfer zal zeker nog wel de lucht ingaan eenmaal het de Europese en Aziatische markten zal aandoen. Het is in ieder geval

    Net zoals Spider-Man: Homecoming (2017) is de casting 'spot-on', te beginnen met hoofdacteur Ansel Elgort. Samen met Tom Holland zijn ze revelaties geworden in 2017. Ik had trouwens al een jaar geleden gepost dat ze Elgort moesten casten in de rol van Han Solo. Hij werd het uiteindelijk niet en Lucasfilms zal het zich nog lang beklagen. Hij straalt meteen sympathie uit en hij overtuigt niet alleen als chauffeur maar ook als romanticus.

    Zijn love interest wordt gespeeld door Lily James, die we eerder hebben zien schitteren in Cinderella (2015). Daarnaast wordt de show gestolen door een bende schurken, te beginnen bij Baby's opdrachtgever Doc, gespeeld door Kevin Spacey. Daarnaast zien we een hedendaags Bonny & Clyde koppel , Buddy & Darling, gespeeld door een overheerlijke Jon Hamm en een al even aanstekelijke Eiza González. Het meest leuke personage is toch wel Bats, vertolkt door Jamie Foxx.

    baby_driver_2017_poster01.jpgbaby_driver_2017_poster02.jpgbaby_driver_2017_poster03.jpgbaby_driver_2017_poster04.jpg
    baby_driver_2017_poster05.jpgbaby_driver_2017_poster06.jpgbaby_driver_2017_poster07.jpgbaby_driver_2017_poster08.jpg

    De film heeft heel veel weg van Drive (2011), ook al zit er heel wat meer humor in Baby Driver. Auto-achtervolgingen zijn een gegeven in actiefilms die meestal wel op bijval van het publiek kan rekenen, denk maar aan de Fast & Furious films of nog Jason Bourne. Car chases kosten wel véél geld, maar desondanks het beperkt budget zijn de sequenties bijzonder geslaagd én dat zonder cgi. Er zit een zekere logica in de achtervolgingen. De sensatie, de snelheid, de urgentie, de opwinding, de escalerende edits en de grotere dramatische inzet, het werkt tot een bangelijke climax. En feit dat het hoofdpersonage constant naar muziek luistert, en deze muziek gebruikt als een soort metronoom voor zijn acties, is een geniale vondst. Je zou het kunnen omschrijven als een soort car chase musical, met driftende auto's en geweerschot-percussies die knallen op het ritme van de muziek. En in deze prent, een scène met Baby die koffie gaat halen kan saai lijken, maar krijgt hier een compleet nieuwe classic musical vibe uit de periode van Gene Kelly maar dan in een hedendaags jasje

    Baby Driver is een verademing om te zien tussen het huidige filmaanbod van sequels en remakes, een eclectische wilde actierit met heel veel stijl en lef, ook al steunt de gehele prent op een gimmick. In tegenstelling Cornetto Trilogy is dit een echte genre-prent, maar het brengt alles met een nieuwe, frisse benadering zonder te vervallen in het spoof genre. Er is geen enkele overbodige scène of moment van verveling. Het lijkt een eenvoudig verhaal maar er steken heel wat elementen in die allemaal in functie staan van de pay off. Het meest fascinerende aan deze prent is de emotionele impact, doorheen de liefde die hij uitstraalt voor zijn pleegvader, alsook de liefde die hij voelt voor de serveerster.

    baby_driver_2017_ansel_elgort.jpgbaby_driver_2017_jon_hamm_eiza_gonzalez.jpgbaby_driver_2017_jamie_foxx_jon_hamm_ansel_elgort_eiza_gonzalez.jpg
    baby_driver_2017_ansel_elgort_lily_james.jpgbaby_driver_2017_jon_hamm_ansel_elgort.jpgbaby_driver_2017_lily_james_ansel_elgort.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing Belgium

    Normaal word ik snel nerveus van film die muziek gaan opdringen nadat Quentin Tarantino deze stijl had uitgebuit, maar hier komt het verhaal, de karakters en de vertolkingen op de eerste plaats, met nummers als Queen's "Brighton Rock" en "Bellbottoms". Wright kan duidelijk geen saaie film maken, zelfs mocht hij het proberen. Wanneer je ergens in het midden van het verhaal zou inpikken zou je denken dat je naar een collectie van videoclips aan het kijken bent. Had het verhaal misschien een tikkeltje dieper geweest, dan had dit echt wel een game changer kunnen zijn. Hoe dan ook, het is één van de betere zomerfilms van het jaar. Baby Driver komt bij ons uit op 23 augustus 2017.

    rating

    Beoordeling: 4 / 5
    Recensie door op 5 juli 2017

     

    *** Baby Driver trailer ***

  • Hector and the Search for Happiness (2014) **½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    We kennen Simon Pegg allemaal als de Britse acteur-scenarist die samen met Nick Frost in o.a. Shaun of the Dead (2008), Hot Fuzz (2007) of The World's End (2013) de lachers op zijn hand kreeg. Na Frost in Cuban Fury is het nu de beurt aan Pegg om zonder zijn komische maatje een film te dragen. Dat doet hij in Hector and the Search for Happiness (2014) waarin het hoofdpersonage op zoek gaat naar dé manier om gelukkig te worden. Dat resulteert in een aangename film die lekker wegkijkt maar veel te oppervlakkig blijft.

    hector and the search for happiness

    Korte inhoud: Hector is een Britse psychiater wiens leven volledig is vastgeroest. Hij vraagt al jaren hetzelfde ereloon, ziet al jaren dezelfde patiënten en ook zijn relatie met de mooie Clara (Rosamund Pike) lijdt aan sleur. Clara werkt voor een groot farmaceutisch bedrijf en wanneer ze samen met haar collega’s het succes van hun nieuwste hitpil Tranquiline vieren, heeft Hector een interessant gesprek met de eigenares van het restaurant. De vrouw zegt Hector onomwonden “I want happiness!” (en dus niet “I want a penis”, zoals Hector aanvankelijk begrijpt).

    Deze uitspraak zet Hector aan het denken. Zijn netjes geregelde leven begint hem steeds meer parten te spelen en op een gegeven moment slaan Hectors stoppen door tijdens een sessie met een patiënt. Hij vertelt Clara dat hij op wereldreis vertrekt om zijn geluk te gaan zoeken. Wanneer hij terugkomt weet hij niet, wel dat Shanghai zijn eerste bestemming wordt. Tijdens zijn trip krabbelt Hector zijn bevindingen in een dagboek dat hij van Clara heeft gekregen.

    Op het vliegtuig naar China maakt Hector kennis met de steenrijke Britse ondernemer Edward (Jean Reno) bevriend raakt. Los Angeles is de laatste stop en daar heeft hij een afspraak met zijn verleden in de gedaante van Agnes (Toni Collette).

    Hector reist dus de hele wereld rond, maar behalve LA waar Agnes woont, kom je niet te weten waarom hij net naar Shanghai, Tibet of Afrika trekt (de bestemming in Afrika wordt overigens niet gespecificeerd). Aldus lijkt de film bij momenten een veredelde reisreportage. Simon Pegg is geloofwaardig als vastgeroeste psychiater die transformeert in nieuwsgierige toerist, maar kunnen we echt sympathiseren met een personage dat zijn vriendin enkele dagen na zijn vertrek al bedriegt? Over het hoe en waarom heb je als kijker overigens vaak het raden. Maar als we kijken naar het parcours van regisseur Peter Chelsom (Serendipity, Shall We Dance, Hannah Montana: The movie) mag dit eigenlijk geen grote verrassing zijn.

    Hector and the Search for Happiness mist vooral scherpte en durf om op te vallen en zo schaart de film zich achter zijn hoofdpersonage. Het personage van Hector is een saaie psychiater die echter na een snoepreisje een openbaring krijgt en plots transformeert tot gelukkige mens. Zonder dat daarvoor een concrete reden is. Behalve Agnes die Hector op het einde van de film op zijn plaats zet, gaan de andere personages immers vrij luchtig om met de rijke westerling die hun leven binnendringt. Of moeten we deze film zien zoals Hector zijn patiënten ziet: oppervlakkig en zonder eigen mening?

    Visueel valt Hector and the Search for Happiness wel positief op. Regelmatig zijn er op het scherm immers kleine animaties of teksten te zien. Zo worden Hectors belangrijkste dagboekspinsels ook op het scherm ‘geschreven’. Of tekent Hector iets in zijn dagboek (verrassend eigenlijk hoe goed de psychiater kan tekenen). Af en toe neemt een animatie het ook van de acteurs over, maar dit stoort niet. Integendeel zelfs, het voegt creativiteit, originaliteit en durf toe aan de film en doet een beetje denken aan de stijl van Michel Gondry (o.a. in The Science of Sleep).

    hector_and_the_search_for_happiness_2014_blu-ray_pic02.jpghector_and_the_search_for_happiness_2014_blu-ray_pic03.jpghector_and_the_search_for_happiness_2014_blu-ray_pic01.jpg

    Het is leuk om Simon Pegg eens iets subtieler en serieuzer te zien acteren. In deze film moet hij het minder hebben van zijn komisch talent, maar hij slaagt er wel behoorlijk in de film te dragen. In de bijrollen zien we vooral heel veel talent waar veel te weinig mee gedaan wordt: Rosamund Pike, Jean Reno, Toni Collette, Stellan Skarsgaard… Enkel Christopher Plummer weet een scène volledig naar zijn hand te zetten, maar over het algemeen zijn de bijrollen veel te weinig uitgediept.

    Hoewel Hector and the Search for Happiness een film is over serieuze filosofische zaken, is het resultaat een (v)luchtige film. Verwacht zeker geen duidelijk antwoord op de vraag ‘wat is geluk?’ of nieuwe spectaculaire inzichten in de gelukskwestie. Hectors bevindingen zijn niet bijster origineel en vrij algemeen bekend bij iedereen. Zo ontdekt Hector in China dat je van geld niet gelukkig wordt maar dat het wel handig is als je het hebt. Dat een psychiater ontdekt dat "listening is loving" is ook wel straf…

    Kortom, Hector and the Search for Happiness is een film met veel goede bedoelingen, maar die komen er helaas niet echt uit. De dvd met als extra een making-of is reeds verkrijgbaar.

    rating

    Beoordeling: 2,5 / 5
    Recensie door op 4 maart 2015

     

    *** Hector and the Search for Happiness trailer ***

  • Edgar Wright treed af als regisseur bij Ant-Man

    Pin it!

    Vreemde toestanden bij de productie van Ant-Man (2015) . Regisseur Edgar Wright (Shaun of the Dead, Hot Fuzz, Scott Pilgrim vs. the World, the World's End ), die al bij het project betrokken was sinds 2006, is vrijdag opgestapt omwille van creatieve meningsverschillen (zoals dat beschaafd heet).

    ant-man,marvel,edgar wright,Joe Cornish,Paul Rudd,Evangeline Lilly,Michael Douglas,Patrick Wilson,michael pena,Corey Stoll,the avengers,fantastic four

    Twee dagen later lijkt de echte reden voor de breuk tussen Marvel en Wright (pic) naar boven te komen. Blijkbaar zou de comic studio twee bijkomende scenaristen hebben aangesteld, om het script van Joe Cornish en Wright glad te strijken. Ik hoef hier geen tekening bij te maken dat zoiets wel heel slecht is aangekomen bij de regisseur die zo goed als klaar stond om in productie te gaan met zijn script.

    Volgens Latino Review zou Marvel al hebben aangestuurd om het moraal in het verhaal te wijzigen, alsook de introductie van franchise karakters (Avengers of Fantastic Four karakters), als nog een aantal andere zaken. Wright heeft twee nieuwe versies van het script geschreven, maar blijkbaar was zijn compromis niet voldoende. Marvel stelde 6 weken gelden twee onervaren scenaristen aan om het script te bewerken naar hun wensen. Toen Wright het resultaat in handen kreeg was de teleurstelling veel te groot om nog aan te blijven. Het script zou compleet overhoop zijn gesmeten, armer qua inhoud, glad gestreken en ontdaan van de visie van de cineast. De regisseur en scenarist Joe Cornish waren geschokt door Marvel's wegvallende geloof in hun talent. Anderzijds heeft de regisseur ook wel lang zitten treuzelen en had deze comic-adaptatie al veel langer in productie moeten gaan. Wright wou echter eerst The World's End (2013) afwerken, een prent die in vergelijking met Hot Fuzz (2007) wel een beetje van een teleurstelling werd.

    Wat zijn de onmiddellijke gevolgen voor de reeds aangestelde cast? Geen, gezien de acteurs onder contract staan bij Marvel en niet gebonden zijn aan de regisseur. Tot nader order blijft Paul Rudd nog steeds het gezicht van Scott Lang/Ant-Man, naast rollen voor Evangeline Lilly (pics), Michael Douglas als Hank Pym, Patrick Wilson, Michael Peña en Corey Stoll.

    Het Marvel-personage Ant-Man begon bij de wetenschapper Dr. Henry 'Hank' Pym, die een superheld wil worden nadat hij een chemische substantie had ontdekt (de Pym Particules) die de gestalte van de gebruiker kan wijzigen. Met een helm met antennes waarmee hij de controle kan overnemen van mieren kan hij zo groot worden als een insect. Maar de film draait rond het personage van Scott Lang, een dief, die het Ant-pak had gestolen om zijn dochter te redden van een hart-conditie. Met de aanmoediging van Hank bekeerde Scott zich en werd hij Ant-Man. Hij werd tevens lid van de Fantastic Four en The Avengers. Ant-Man had deze zomer in productie moeten gaan, maar zonder regisseur zal dat moeilijk worden. De toekomst ziet er niet meteen rooskleurig uit voor een anders veelbelovend project.

    Avengers regisseur Joss Whedon heeft in ieder geval zijn ongenoegen laten weten via Twitter, met een foto waarin hij een cornetto in de hand heeft - een knipoog naar de Three Flavours Cornetto trilogy van Edgar Wright. Kan iemand Wolverine terug in de tijd sturen om Marvel op andere gedachten te brengen en het vertrek van Edgar Wright alsnog te verhinderen?!?

  • The World's End (2013) *** op Blu-ray en boxset trilogy

    Pin it!

    Universal heeft deze maand uitgepakt met de Blood & Ice Cream trilogie, ook wel omschreven als de Three Flavours Cornetto Trilogy, een boxset met de drie films die regisseur Edgar Wright draaide met het duo Simon Pegg en Nick Frost. We hadden hier al Shaun of the Dead (2004) besproken, de film waarmee het allemaal is begonnen, en Hot Fuzz (2007). Nu is het de beurt aan The World's End (2013).

    the worlds end,hot fuzz,shaun of the dead,Edgar Wright,simon pegg,Nick Frost,Eddie Marsan,Paddy Considine,Martin Freeman,The Invasion of the Body Snatchers,pierce brosnan,Rosamund Pike,This is the End

    Korte inhoud: 20 jaar na een poging een epische kroegentocht af te leggen, beslissen vijf jeugdvrienden om een nieuwe poging te ondernemen met de bedoeling deze keer de laatste kroeg te bereiken, de legendarische pub The World's End. Het brein achter de alcohol-marathon is de 40-jarige Gary (Simon Pegg) en hij heeft Andy (Nick Frost), Steven (Paddy Considine), Peter (Eddie Marsan) en Oliver (Martin Freeman) over de streep kunnen halen. Tijdens hun tocht ontmoeten ze oude kennissen zoals de mooie Sam Chamberlain (Rosamund Pike), maar wat ze lopen ook iets heel verontrustend tegen het lijf die van deze kroegentocht een ware helletocht maken, een strijd voor het voorbehoud van de mensheid. Het bereiken van The World's End is het minste van hun zorgen.

    Verder dan het consumeren van een cornetto ijsje en de parodie op de genre film, zie ik niet als link tussen de drie films. De personages zijn telkens verschillend, alsook de situatie. Deze keer leveren ze geen strijd tegen zombies of geflipte dorpbewoners, maar wel robot-achtige aliens de wereld aan het veroveren zijn. Maar het is een bijzonder geslaagd marketing-experiment die drie dolkomische films heeft afgeleverd. Toch denk ik dat ze er nu een punt zullen achter zetten, want deze laatste film deed het niet zo goed in de bioscoop en haalde slechts de helft op (40 miljoen dollar) van wat de vorige film had opgebracht. Desondanks is het een bijzonder leuke prent met een vette knipoog naar The Invasion of the Body Snatchers (1956).

    De kracht van de film zit hem in zijn komische spanningsboog, het gevoel voor timing van de acteurs en de chemie tussen Frost en Pegg. Het verhaal op zich verliest gaandeweg wel veel van zijn bevlogenheid maar eindigt dan weer met een knal. Maar de sterke momenten overwegen veruit de zwakkere momenten. De titel is wel een beetje ongelukkig, het is geen apocalyptische prent maar wel degelijk een science-fiction komedie, en kwam zelfs op een gelijktijdig moment uit als die andere komedie This is the End (2013). De twee films hebben weinig overeenkomsten, met dit verschil dat ze beide niet verlegen zijn van het gebruikt van schunnig taalgebruik.

    the worlds end picture01the worlds end picture02the worlds end picture03

    In Hot Fuzz hadden de makers beroep gedaan op een ex-James Bond acteur, met name Timothy Dalton. Hier hebben ze een andere Bond-acteur van stal gehaald. Niemand minder dan Pierce Brosnan zal het pad kruisen van onze helden, en zijn tussenkomst is gewoon hilarisch.

    Op de Blu-ray staan heel wat deleted scenes en een making-off film. Maar wat me bijzonder pleziert is dat ze net zoals bij Shaun of the Dead opnieuw een audio-commentaar hebben gebruikt over de gehele film. De Blu-ray en de box liggen al vanaf 5 maart 2014 in de winkelrekken.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 12 maart 2014

    ***Related Posts***
    27/10/2009: Shaun of the Dead Blu-ray recensie
    04/12/2006: Hot Fuzz Blu-ray recensie

     

    *** The World's End trailer ***

  • Hot Fuzz (2007) ***½ Blu-ray recensie

    Pin it!

    Ik heb genoten van Hot Fuzz (2007), al was het iets minder geschift dan hun vorige film Shaun of the Dead (2004), maar toch nog altijd geflipt genoeg voor heel wat filmplezier.

    hot fuzz,simon pegg,nick frost,timothy dalton,bill nighy,2007

    Regisseur/scenarist Edgar Wright en acteur/scenarist Simon Pegg (bekend van hun knettergekke tv-serie "Spaced") hebben voor hun film ook Bill Nighy en Nick Frost kunnen strikken voor deelname aan deze shaun-of-the-cops-actie-komedie. Zelfs Timothy Dalton is op één of andere manier in deze productie gesukkeld.

    Korte inhoud: Ervaren politieagent Nicholas Angel (Simon Pegg) wordt overgeplaatst van het drukke London naar het slaperige stadje Sandford. Hij heeft moeite zich aan te passen aan het leven met tuinfeestjes en buurtvergaderingen in tegenstelling tot de drukke actie van de grote stad. Zijn nieuwe partner is Danny Butterman (Nick Frost), een niet zo snuggere maar goed bedoelende jonge agent. Op het moment dat hij het niet meer ziet zitten, vinden er enkele gruwelijke gebeurtenissen plaats die hem wakker schudden. Angel realiseert zich dat Sandford niet zo idyllisch is als het lijkt...

    Voor deze parodie op de buddymovies zoals Lethal Weapon en Bad Boys hadden de makers blijkbaar iets meer middelen (+/- 8 miljoen dollar). Niet alleen hadden ze de luxe van 11 draaiweken (voor een gemiddelde langspeler ligt dit normaal tussen 3 en 7 weken) maar hadden ook nog heel wat voorbereiding en training die de shoot voorafging. Zo volgende Simon een intensieve wapentraining en leerde tussendoor als om met een fiets te slippen zoals het hoort.

    Het is een leuke hommage aan actie thrillers maar op een lokatie die we niet meteen gewoon zijn voor dergelijke films: een Brits dorp van geen belang. Net zoals in Shaun of the Dead kregen we een versleten Londense buurt in beeld, in Hot Fuzz verzeilen we in een landelijke gemeenschap die vastbesloten is om haar standaard van gelukzaligheid te behouden, zelfs tot het punt van waanzin, en ten koste van een paar levens - de levens van degenen die het niet zo goed voor hebben met de pastorale cultuur die met uitsterven bedreigd is. Wat een Lethal Weapon cop dan in zo'n gemeenschap moet uitvangen, zet alleen de deur open voor bijzonder veel leuke situaties.

    Hot Fuzz heeft de verdienste het verhaal en de karakters niet ondergeschikt te maken aan de grappen. Het is in ieder geval een feit dat deze film het succes van hun vorige low-budget prent heeft overtroffen (80 miljoen dollar wereldwijd in plaats van 30 miljoen voor Shaun of the Dead). Het is dus niet geheel uitgesloten dat er nog een derde film komt om zo een volledige trilogie te hebben.

    Op de Blu-ray vinden jullie een pak deleted scenes en outtakes, maar ook heel wat making-off materiaal, gaande van een videoblog tot reportages over de speciale effecten en over het verhaal met zijn mogelijke plot holes. We zien er ook een uncut versie van The Fuzzball Rally. Het enige spijtige was dat er geen audio-commentaar over de gehele film. Maar al bij al toch een geslaagde editie voor de fans.

    rating

    Beoordeling: 3,5 / 5
    Recensie door op 4 december 2006

     

    *** Hot Fuzz trailer ***