hossein amini

  • Nieuwe serial killer thriller The Snowman met Michael Fassbender

    Pin it!

    Het is al een tijdje geleden dat we nog eens een film te zien krijgen van de Zweedse regisseur Tomas Alfredson. Zijn laatste film was Tinker Tailor Soldier Spy (2011). Nu is hij terug met The Snowman (2017), een adaptatie van de populaire roman door auteur Jo Nesbø.

    the_snowman_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: Harry Hole (Michael Fassbender) is een losbandige rechercheur, werkzaam in Oslo. Hole wordt op een zaak gezet om op zoek te gaan naar een verdwenen vrouw. Eén van de weinige aanwijzingen die Hole heeft richting de dader is een roze sjaal, gewikkeld om de nek van een sneeuwpop.

    Je zou denken dat met een dergelijke talentvolle cast - Rebecca Ferguson, Val Kilmer, Chloë Sevigny, J.K. Simmons, Charlotte Gainsbourg, James D'Arcy en Toby Jones - we echt wel een serieuze thriller voorgeschoteld krijgen. Het script is ook afkomstig van de Oscar-genomineerde Iraanse scenarist Hossein Amini. Daarnaast hebben nog twee andere scenaristen, Matthew Michael Carnahan (World War Z, The Kingdom) en Oscar-genomineerde Peter Straughan aan het script gewerkt. En of al dat talent nog niet voldoende was, hebben ze ook nog de Oscar winnende Director of Photography Dion Beebe kunnen strikken.

    Ook al lijkt het concept niet meteen origineel en kunnen we de films waarin 'een serial killer een kat en muis spel speelt met een flik' niet meer bijhouden, ben ik toch benieuwd naar deze film. Laat me duidelijk zijn, bijna alles is al verteld geweest. Er worden nu eenmaal teveel films gemaakt.Maar het is niet zozeer de plot die van belang is, dan wel de manier waarop het verteld wordt. De film lijkt ook veel weg te hebben van Insomnia (2002). Eigenlijk had Martin Scorsese deze film moeten regisseren, maar om onduidelijke redenen liet hij Tomas regisseren en bleef aan als uitvoerend producent. The Snowman zou ergens in oktober van 2017 moeten uitkomen.

     

    *** The Snowman trailer ***

  • 47 Ronin (2014) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Met de DVD en Blu-ray release van 47 Ronin (2014) van Carl Rinsch op 30 juli 2014, dacht ik deze film nog een kans te geven voor een tweede visie na de voorspelde en tegenvallende bioscoop-release. Deze prent ging zwaar uit de bocht en werd vorig jaar zowaar de grootste box-office flop. Een flop die hier tevens werd aangekondigd. Maar ook met de tweede visie blijft deze foute film een aaneenschakeling van goede bedoelingen en foute beslissingen.

    47_ronin_2014_review_poster.jpg

    Korte inhoud: Een groep verbannen samoerai zonder meester, ook wel Ronin genoemd, proberen hun eer te herstellen door wraak te nemen op de verraderlijke Kira (Tadanobu Asano) en zijn gevaarlijke rechterhand Mizuki (Rinko Kikuchi), die verantwoordelijk was voor de dood van hun meester Asano Naganori, die verplicht werd om seppuku te plegen, een rituele zelfdoding waarbij de buik wordt opengereten waarop een onthoofding volgt. Kai (Keanu Reeves) is l’enfant terrible van het gezelschap, die met een scheef oog wordt bekeken door de overige leden, omdat hij geen echte samurai is maar slechts een halfbloed. Dat wordt alleen maar erger wanneer hij verliefd wordt op Mika (Kô Shibasaki), de dochter van hun gevallen meester. Wanneer Mika gedwongen zal worden te trouwen met Kira maakt Ôishi (Hiroyuki Sanada) zich klaar voor hun ultieme wraakactie met 46 andere gevallen strijders. Maar hun daad zal onoverkomelijk leiden tot een gewisse dood.

    En laat ik beginnen bij die goede bedoelingen. Het verhaal van de 47 ronin is een prachtig epos van moed, plichtsbesef, doorzettingsvermogen, zelf opoffering en eer, gebaseerd op een legende uit de 18de eeuw. Geen gezever, dit had een Pirates of the Caribbean-achtig avontuur kunnen worden. Zelfs de poster ging die richting uit. Een befaamde Japanse geleerde beschreef het verhaal als het meest bekende voorbeeld van de erecode van de samurai, ook wel bushidō genoemd, en tevens de nationale legende van Japan. Het is een waar gebeurd verhaal die uiteraard doorheen de geschiedenis wat werd ingekleurd. Er werd in een later stadium heel wat kritiek geleverd op hun "late daad", gezien ze meer dan een jaar hadden gewacht, na de dood van hun meester, alvorens toe te slaan. Een echte samurai had er geen gras over laten groeien.

    En ja, ook in de film komt dit verhaal-element wel iets raar over. Om een voorbeeld te geven, we zien het personage van Reeves terug bij de haven waar hij als slaaf wordt ingezet in allerhande underground gevechten. Later komt Ôishi naar hem toe met de vraag hem te helpen hun meester te wreken, en alsof het niets is weten ze te ontsnappen. Tot dusver geen probleem, want we weten dat Keanu een geweldige vechter is, maar later zien we hem zijn liefde verklaren aan Mika: "Nothing in this world can seperate us." Mooie woorden, maar waarom heeft hij dan een jaar lang gewacht om in actie te schieten. Ôishi had hij echt niet nodig om uit te breken. Maar dat gaat terug tot het oorspronkelijke relaas en kan geen kritiek zijn op de huidige filmversie. Hoewel... dit moet misschien wel de zwakste love-interest zijn van de laatste 10 jaar. De chemie tussen Keanu Reeves en Kô Shibasaki is onbestaand.

    Het was spijtig genoeg alles behalve een indrukwekkend epos, en daar is één man voor verantwoordelijk. Regisseur Carl Risch was net iets teveel opgewonden door visuele effecten, dat hij zijn karakters vergat. OK, er zijn 47 samurai en nog heel wat nevenpersonages, maar als regisseur moet je keuzes maken en voldoende het vuur aanwakker bij de acteurs zodat ze dieper gaan graven in hun personages. Het resultaat is dat je eigenlijk niet echt gaat meevoelen met de karakters. Je weet trouwens niet wie hier uiteindelijk het hoofdpersonage is, Keanu Reeves of Hiroyuki Sanada. Ook het nevenpersonage van Chikara (Jin Akanishi), de zoon van Ôishi, komt helemaal niet tot zijn recht in de film en de eindscène - die een dramatisch hoogtepunt zou moeten zijn - komt behoorlijk onnozel over.

    47 Ronin animated picture47 Ronin animated picture

    Maar wat kan een acteur doen met een script dat bestaat uit goedkope en houterige one-liners. Het script van Chris Morgan en Hossein Amini verdient in ieder geval een Razzie Award. De 50-jarige Keanu mag dan wel staan acteren als een houten plank (niets nieuws onder de zon), maar de dialoogzinnen die hij aangereikt krijgt zet niet meteen aan om zijn acteerwerk naar een hoger niveau te tillen. De schaarse interessante momenten worden onderuit gehaald door onnozele one-liners en nietszeggende blikken. En daar ligt dan het verschil met bijvoorbeeld een film als The Last Samurai (2003) waar scenarist John Logan (Skyfall, The Aviator, Gladiator) zijn personages al karakter en diepgang gaf via een paar lijnen tekst en het verhaal ook naar een hoger niveau tilde en de problematiek van de Japanners ging vergelijken met deze van de indianen. Het script is ook véél te lang voor zijn eigen goed. Twee uur lang zitten staren naar visuele effecten en kwade blikken kan niemand echt bekoren.

    47 ronin,carl rinsch,tadanobu asano,rinko kikuchi,keanu reeves,ko shibasaki,hiroyuki sanada,jin akanishi,chris morgan,hossein amini,the last samuraiHiroyuki Sanada in 47 RoninRinko Kikuchi in 47 Ronin

    Carl Rinsch mist de creativiteit van een Guillermo del Toro of een Peter Jackson om een goede balans te vinden tussen fantasy en een legendarisch menselijk drama, en schuilt achter een veel te snelle montage en weinig overtuigende visuele effecten. In het begin van de film zien we een achtervolging met een gigantisch beest, die er wel uitzag als zo'n opgezette draak die je soms aantreft in een Chinese nieuwjaarsstoet. De scene op zich werkt langs geen kanten en er is op geen enkel moment echt dreiging. En dat heb je vaak met B-regisseurs achter de camera. De enige persoon die voor mij wist waarmee ze bezig was, is Rinko Kikuchi, die we eerder al aan het werk zagen in Pacific Rim (2013). Daar waar de andere personages iets teveel dachten aan The Last Samurai - wat een echt drama was en niets van doen met dit 47 Ronin script - wist zij vreemd genoeg als enige te overtuigen met haar cartoon-villain-vertolking. Als iedereen op diezelfde lijn zat had dit echt wel een veel betere prent kunnen zijn.

    Toch was het niet allemaal kommer en kwel. De 3D op de Blu-ray mag er best zijn. De film is dan ook opgenomen met 3D technologie. Maar 3D blijft een gimmick, wat je er ook moge over denken. Het zal jullie echter niet verbazen dat we geen audio-commentaar hebben aangetroffen van de regisseur (dat had misschien de film nog kunnen redden qua comic relief), maar er staan wel wat making-off filmpjes op en - je houdt het niet voor mogelijk - deleted scenes. Hopelijk krijgt dit verhaal snel een nieuwe reboot, want hier was veel meer mee te doen.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 11 juli 2014

    ***Related Posts***
    25/03/2014: Top 10 Box-Office Flops 2013
    01/01/2014: 47 Ronin op weg om grootste box-office flop ooit te worden
    29/07/2013: 5 redenen waarom de 47 Ronin trailer niet deugt

     

    *** 47 Ronin trailer #2 ***

  • The Two Faces of January (2014) *** recensie

    Pin it!

    De naam van Hossein Amini zal jullie waarschijnlijk niet veel zeggen, maar deze Britse-Iranese filmmaker heeft zowel het scenario geschreven van Drive (2011), maar ook van Snow White and the Huntsman (2012) en Ronin 47 (2014). En met The Two Faces of January (2014) heeft hij nu ook zijn debuut als regisseur ingeblikt.

    the_two_faces_of_january_2014_poster.jpg

    Korte inhoud: We bevinden ons 1962. Een glamoureus Amerikaanse koppel, de charismatische Chester MacFarland (Viggo Mortensen) en zijn verleidelijke jonge vrouw Colette (Kirsten Dunst), komen aan in Athene met de boot via de Korinthische kanaal. Tijdens hun bezoek aan de Akropolis komen ze tegen Rydal (Oscar Isaac) tegen, een jonge, Grieks-sprekende Amerikaan die werkt als een gids, en ook wel toeristen in het zak zet. Aangetrokken door de schoonheid van Colette's en onder de indruk van de rijkdom en verfijning van Chester, aanvaardt Rydal graag de uitnodiging voor een diner. Echter, niet alles is wat het lijkt bij de MacFarlands en Chester's minzame buitenkant verbergt donkere geheimen. Wanneer Rydal het echtpaar bezoekt in hun exclusieve hotel, vraagt Chester hem te helpen met het verplaatsen van een schijnbaar bewusteloze man die hem zou aangevallen hebben. Op dat ogenblik stemt Rydal op het zoek in, maar de gebeurtenissen krijgen een meer sinistere wending wanneer hij er achter komt dat de man uiteindelijk vermoord werd door Chester.

    Als debuutfilm moet je toegeven dat Hossein een sterke beurt heeft gemaakt en zijn acteurs echt wel ruimte heeft gegeven om hun personage de nodige intimiteit te geven. Het verhaal op zich had echter niet veel om het lijf, vergeleken met meer intrigerende verhalen als dat van het gelijkaardige The Talented Mr. Ripley (1999) - die ook al was gebaseerd op een roman van Patricia Highsmith. De acties van de personages mogen dan wel onvoorspelbaar zijn – zonder dat ze met de psychologie van hun personage breken – maar er zit geen ambiguïteit in het verhaal en de personages maken ook geen al te dramatische keuzes. Je verwacht veel meer, maar uiteindelijk kabbelt het verhaal rustig verder zonder al teveel deining te veroorzaken. Het feit dat de film zich afspeelt in Griekenland, geeft alles wel een exotische touch. Maar een echt Grieks drama is het toch nooit echt geworden.

    Ik ben geen fan van Kirsten Dunst, nooit geweest trouwens, en haar rol is nu ook niet meteen het meest veeleisende dat de actrice al ooit heeft ondernomen. Haar personage werd ook nauwelijks uitgewerkt, zelfs het personage van Chester mocht iets slimmer zijn uitgewerkt, om nog laar te zwijgen van Rydal wiens motieven iets te snel wijzigen en op het einde van de rit weet je niet waar hij voor staat. En vreemd genoeg waren er maar 3 personages van belang in dit verhaal. Maar de vertolking voelt juist aan. De personages die ze neerzetten zijn meteen herkenbaar en bijzonder aantrekkelijk met al hun kleine kantjes. Alles zit tevens ook in het spel met blikken en de onderliggende gevoelens - goed als kwaad - die ze voor mekaar verbergen. En dergelijke subtiliteiten kom je niet vaak tegen in debuutfilms.

    the_two_faces_of_january_2014_oscar_isaac_pic.jpgthe two faces of january,hossein amini,viggo mortensen,kirsten dunst,oscar isaac,ronin 47,snow white and the huntsman,drive,the talented mr ripley,patricia highsmiththe_two_faces_of_january_2014_viggo_mortensen_pic.jpg
    the_two_faces_of_january_2014_pic03.jpgthe two faces of january,hossein amini,viggo mortensen,kirsten dunst,oscar isaac,ronin 47,snow white and the huntsman,drive,the talented mr ripley,patricia highsmiththe_two_faces_of_january_2014_pic01.jpg

    Toch kan ik me niet ontdoen van het gevoel dat er veel meer in zat dan datgene wat we uiteindelijk voorgeschoteld kregen. Het is misschien niet gebaseerd op het beste boek van Highsmith, maar mits een aantal kleine maar belangrijke aanpassingen in dit Mediterraanse Noir scenario had dit echt wel een topfilm kunnen worden met Hitchcock allures, het soort films waar ik naar hunker. Maar hier ontvouwt The Two Faces of January zich iets te lineair en onthoudt het zich van elke subtext of nevenplot, en bijgevolg blijf je spijtig genoeg gespaard van die rijke extase op het einde van een prent wanneer alle verhaallijnen samenkomen in een wervelende climax. Hier heb je één verhaallijn en deze eindigt eigenlijk zoals je wel verwacht dat het zou eindigen. Zelfs de dialogen komen de intrige nauwelijks ten goede, daarvoor leggen ze de zaken iets te snel bloot zonder ruimte te laten voor allerhande speculaties. Het personage van Rydal vertelt letterlijk aan Colette dat Chester hem aan zijn pas gestorven vader doet denken die hem zwaar heeft teleurgesteld. Een beetje filmkenner/romanlezer weet op dit moment al hoe laat het is.

    Kortom, het is geen slechte film maar het had in andere handen een veel betere prent kunnen worden. Armani moet nog leren dat je niet alle motivaties in dialooglijnen moet uitschrijven en dat je heus wel kan vertrouwen op je acteurs om deze onderliggende emoties tot uiting te laten komen. Met een acteur als Viggo valt er heel wat meer te doen, dan wat hij hier aangereikt kreeg. Maar voor een debuutfilm is dit veelbelovend. The Two Faces of January komt op 18 juni 2014 bij ons in de bioscoop.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 25 april 2013

     

    *** The Two Faces of January trailer ***

  • 47 Ronin op weg om grootste box-office flop ooit te worden

    Pin it!

    Zo ongeveer een half jaar geleden kreeg ik de eerste trailer te zien van 47 Ronin (2013) en toen al had ik het gevoel dat deze film zou floppen. Zoveel maanden later blijk ik het bij het rechte eind te hebben, en dat met slechts één trailer van 2 minuten. Uiteraard kan je geen definitief oordeel vellen over een film zonder deze gezien te hebben, maar met ervaring kan je al snel uitmaken aan de hand van de eerste beelden en de mensen die aan de film hebben gewerkt, of het al dan niet de goede richting uitgaat.

    47 Ronin,Tadanobu Asano,Rinko Kikuchi,Keanu Reeves,ko shibasaki,Chris Morgan,Hossein Amini,Carl Rinsch,John Carter

    Korte inhoud: Een groep verbannen samoerai zonder meester, ook wel Ronin genoemd, proberen hun eer te herstellen door wraak te nemen op de verraderlijke Lord Kira (Tadanobu Asano) en zijn gevaarlijke rechterhand Mizuki (Rinko Kikuchi), die verantwoordelijk was voor de dood van hun meester. Kai (Keanu Reeves) is l’enfant terrible van het gezelschap, die met een scheef oog wordt bekeken door de overige leden. Dat wordt alleen maar erger wanneer hij verliefd wordt op Mika (Kô Shibasaki), de dochter van hun gevallen meester. De moed en trouw van alle ronin worden hiermee op de proef gesteld.

    Er waren toen 5 zaken die niet goed zaten na het zien van de trailer: [1] Te beginnen met Keanu Reeves die nog steeds de Top 10 Worst Actor lijst alle eer aandeed. Het maakte mij zelfs niet uit dat hij er niet Japans uitzag, die kerel is en blijft een houten plank en hij leek hier niet thuis te horen. [2] De toon van de film wou iets teveel een tiener publiek aanspreken met zijn overdosis aan visuele effecten, in plaats van een existentieel drama te brengen voor een volwassen publiek over een gevallen samurai die zijn eer wil herstellen. [3] De visuele effecten zagen er crappy uit (en het is niet dat producers onafgewerkte cgi-scènes de wereld gaan insturenin een officiële trailer - zoiets is bij mijn weten nog nooit gebeurd) en [4] het leek allemaal iets teveel op beelden die we al gezien hadden in andere films (zoals John Carter, The Man With the Iron Fists, Mortal Combat, The Last Samurai). 47 Ronin bracht geen eigen stijl maar stelde zich tevreden met recyclage. En ook [5] de dialogen leken wel neergepend door een 9-jarige. (Mountains of corpses will not stand in our way / You are the only one who can save us / If we do this there is no going back / I'm not afraid of you - You should be). Scenarist Chris Morgan heeft ervaring met snelle, Fast & Furious actiefilms, maar voor een dergelijke film heb je toch iemand nodig met iets meer gewicht zou je denken. De Iraanse co-scenarist Hossein Amini (Drive, Snow White and the Huntsman) was mijn enige hoop om een treinongeluk af te wenden.

    Maar misschien wel het meest krankzinnige idee van Universal was om Carl Rinsch als regisseur aan te stellen, een man met enkel kortfilm-ervaring die nu een budget kreeg waarmee je gemakkelijk 3 Hollywood langspeelfilms kon maken. En zoals verwacht liep de tournage in het honderd, en moest Universal co-chairman Donna Langley ingrijpen eenmaal het vooropgestelde budget overschreden werd en de kosten begonnen op te lopen tot 225 miljoen dollar. De film moet al 400 miljoen dollar opbrengen voor een break-even. En na een volle week haalt de film wereldwijd nog geen 45 miljoen dollar. Verwacht wordt dat deze film zelfs de 100 miljoen dollar niet haalt. En dit zou wel eens een grotere flop kunnen zijn dan die van Disney's John Carter (2012).

    Maar ook de journalisten zijn niet mals voor 47 Ronin. Zo krijgt de film slechts 11% op Rotten Tomatoes wat dit meteen één van de slechtste big budget films van 2013 maakt. De film wordt omschreven als inspiratieloos, saai, video-game-achtig en bovenal een gemiste kans. Iedereen lijkt zich ook af te vragen waar het +200 miljoen dollar budget naar toe is gegaan. Wij krijgen de film pas op 2 april 2014 te zien. Het zou me verbazen mocht hier iemand op zitten te wachten. In ieder geval zal Universal misschien geschiedenis schrijven met deze prent als grootste box-office flop ooit.

    *** 47 Ronin trailer #2 ***

    ***Related Posts***
    29/03/2014: 47 Ronin filmbespreking
    25/03/2014: Top 10 Box-Office Flops 2013
    29/07/2013: 5 redenen waarom de 47 Ronin trailer niet deugt

  • 5 redenen waarom de 47 Ronin trailer niet deugt

    Pin it!

    Wanneer je de box-office cijfers van vorig jaar analyseert valt meteen op dat de filmstudio’s Warner Bros, Paramount, Sony en Disney de films leveren met de grootste budgetten, terwijl Universal geen al te grote risico’s meer neemt. In de laatste 5 à 10 jaar hebben dergelijke producties voor de studio geen windeieren gelegd (denk maar aan Battleship, Cowboys & Aliens, Green Zone, Land of the Lost, …), enkel hun Fast and Furious franchise lijkt een vaste waarde te zijn. Maar dit jaar gaan ze uitpakken met een ambitieuze productie. Het gaat over 47 Ronin (2013), de remake op de Japanse klassieker The 47 Ronin (1941), met een initieel productiebudget van 175 miljoen dollar. En deze productie zou nu wel eens hun John Carter (2012) catastrofe kunnen worden.

    Korte inhoud: Een groep verbannen samoerai zonder meester, ook wel Ronin genoemd, proberen hun eer te herstellen door wraak te nemen op de verraderlijke Lord Kira (Tadanobu Asano) en zijn gevaarlijke rechterhand Mizuki (Rinko Kikuchi), die verantwoordelijk was voor de dood van hun meester. Kai (Keanu Reeves) is l’enfant terrible van het gezelschap, die met een scheef oog wordt bekeken door de overige leden. Dat wordt alleen maar erger wanneer hij verliefd wordt op Mika (Kô Shibasaki), de dochter van hun gevallen meester. De moed en trouw van alle ronin worden hiermee op de proef gesteld.

    47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi

    Er bestaan geen regels van hoe je een succesvolle blockbuster moet maken, anders zou iedereen deze formule gaan toepassen. Eén ding is zeker, de kwaliteit van het verhaal speelt op zich geen al te grote rol. Maar één constante wetmatigheid lijkt toch wel te kloppen voor het behalen van een sterk box-office resultaat: (1) investeer voldoende geld in je productie, (2) gebruikt A-List acteurs én (3) presenteer verbluffende speciale effecten. En voor zover je Keanu Reeves nog steeds als een A-List acteur kan beschouwen (Wat is de laatste Keanu Reeves film die je je voor de geest kan halen? Matrix? Inderdaad, dat is 10 jaar geleden), lijkt deze productie wel de regels te volgen, en toch overtuigt de trailer niet. En dit zou misschien wel eens de eerste film kunnen zijn die de gouden drievuldige regel aan het wankelen brengt.

    En de problemen zijn begonnen toen Universal op het krankzinnig idee kwam om Carl Rinsch als regisseur aan te stellen, een man met enkel kortfilm-ervaring die nu een budget kreeg waarmee je gemakkelijk 3 Hollywood langspeelfilms kon maken. De naam deed bij mij een belletje rinkelen, en na wat research lijkt het dat hij ook al in aanmerking kwam voor de regie van Prometheus (2012), een film die dus nog erger had kunnen worden dan de Ridley Scott versie (Carl Rinsch is de protégé van Ridley, vandaar de royalty treatment). Als we echter de collega's van Collider mogen geloven verloor Rinsch de pedalen op de set, met het gevolg dat de kostprijs ondertussen is opgelopen tot een slordige 225 miljoen dollar. Universal co-chairman Donna Langley greep in en nam de controle over en de regisseur werd ontslagen. Maar blijkbaar zou de eerste edit zelfs niet overtuigen en moest er een reshoot komen met aanvullende close-ups van Reeves, een romance en een eindscene waarin hij wel meer voorkwam in plaats van de scene die Rinsch had gedraaid zonder de hoofdacteur. Maar volgens de regels van de Directors Guild of America (een soort regisseurs vakbond) mag je zomaar niet een regisseur aan de kant zetten. En dus moest hij aanwezig zijn tijdens de reshoots, maar in hoeverre hij iets kon inbrengen was een andere zaak. Maar het is duidelijk, Universal was niet tevreden met het geleverde werk van Rinsch, en damage control drong zich op.

    47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture
    47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture

    En dat is toch wel een bijzonder spijtige zaak want ik keek eigenlijk nog wel uit naar deze prent. Maar toen ik de trailer voor het eerst zag verging meteen mijn enthousiasme. Er zijn 5 zaken die niet goed zitten: [1] Te beginnen met Keanu Reeves die nog steeds de Top 10 Worst Actor lijst alle eer aandoet. Het maakt mij niet uit dat hij er niet Japans uitziet, die kerel is en blijft een houten plank en hij lijkt hier niet thuis te horen. Nog een geluk is er Hiroyuki Sanada, maar hij begint ook iets teveel getypecast te worden als samurai (The Last Samurai, The Wolverine,...) dat je het cliché nog nauwelijks kan omzeilen. [2] De toon van de film die hier een tiener publiek wil aanspreken met zijn overdosis aan visuele effecten, in plaats van een existentieel drama te brengen voor een volwassen publiek over een gevallen samurai die zijn eer wil herstellen. [3] De visuele effecten zien er crappy uit en [4] lijken iets teveel op beelden die we al gezien hebben in andere films (zoals John Carter, The Man With the Iron Fists, Mortal Combat, The Last Samurai). 47 Ronin brengt geen eigen stijl maar stelt zich tevreden met recyclage. En ook [5] de dialogen leken wel neergepend door een 9-jarige. (Mountains of corpses will not stand in our way / You are the only one who can save us / If we do this there is no going back / I'm not afraid of you - You should be). Scenarist Chris Morgan heeft ervaring met snelle, Fast & Furious actiefilms, maar voor een dergelijke film heb je toch iemand nodig met iets meer gewicht zou je denken. Laten we hopen dat de Iraanse co-scenarist Hossein Amini (Drive, Snow White and the Huntsman) de stukjes heeft geschreven die 'niet' in de trailer voorkomen.

    Deze prent had in november van 2012 moeten uitkomen, nadien februari 2013 en nu komt de film pas in de zalen op 18 december 2013. Ik hoop echt dat Universal alsnog greep krijgt om de situatie en net zoals het fel geplaagde World War Z (2013) nog een voortreffelijke crowd pleaser kan afleveren…al lijkt het me zeer onwaarschijnlijk.

    *** 47 Ronin trailer ***

    ***Related Posts***
    29/03/2014: 47 Ronin filmbespreking
    25/03/2014: Top 10 Box-Office Flops 2013
    01/01/2014: 47 Ronin op weg om grootste box-office flop ooit te worden