hiroyuki sanada

  • Life (2017) *** recensie

    Pin it!

    Vandaag komt de science-fiction thriller Life (2017) uit in de States, het Belgische publiek moet spijtig genoeg wachten tot 19 april. Wij konden echter niet wachten om deze al in de aandacht te brengen. De film werd geregisseerd door de Zweedse regisseur Daniel Espinosa (Child 44, Safe House).

    life_2017_poster.jpg

    Korte inhoud: LIFE is een angstaanjagende sci-fi thriller over 6 wetenschappers aan boord van het Internationaal Ruimtestation. Nadat ze een succesvolle poging hebben ondernomen om een defecte space probe afkomstig van Mars te vangen, ontdekken ze een ééncellig organisme die in een een soort winterslaap verkeert. Hugh Derry (Ariyon Bakare) besluit om de experimenten te starten en door toevoer van zuurtof lijkt het organisme enorm snel te evolueren tot een inktvis-achtig wezentje die de naam van Calvin krijgt. Maar na een ongeval in het lab draait alles verkeerd uit en vecht het organisme, die waarschijnlijk verantwoordelijk is voor de extinctie op Mars, voor zijn voortbestaan. Wanneer Sho Murakami (Hiroyuki Sanada), Rory Adams (Ryan Reynolds), Miranda North (Rebecca Ferguson), David Jordan (Jake Gyllenhaal) en Ekaterina Golovkina (Olga Dihovichnaya) zien wat het organisme doet met Hugh, besluiten ze er alles aan te doen om het buitenaardse wezen te doden, en zo voorkomen dat de alien aarde bereikt.

    Het is een vlot gemaakte sci-fi thriller die spijtig genoeg al zo voorspelbaar is als een misviering. Scenaristen Rhett Reese en Paul Wernick, het duo achter films als Deadpool en Zombieland, leken met hun vorige werk wel iets meer creativiteit aan de dag te leggen. Niets in deze film zie je niet mijlenver aankomen. Het lijkt bij momenten op een soort opwarmertje voor Ridley Scott's Alien: Covenant (2017), die hopelijk iets slimmer in mekaar steekt en geen dialogen bevat die exact beschrijven wat we zien.

    De casting was veelbelovend, ook al zijn in deze prent geen rollen die op één of andere manier onze aandacht of onze sympathie kunnen opwekken. Enkel Ariyon Bakare lijkt het meest interessante personage te zijn. Voor de rest hebben ze Hiroyuki Sanada geplukt uit Sunshine (2007) en Ryan Reynolds lijkt nog in zijn personage van Deadpool te zitten. Geen enkel karakter kennen we echt op het einde van de film en het maakt ons in wezen zelfs niet zo heel veel uit of ze al dan niet ten prooi vallen aan de alien.

    life_rebecca_ferguson.jpglife_ariyon_bakare.jpglife_ryan_reynolds.jpg
    © 2017 Sony Pictures Releasing Belgium

    ***spoiler*** In tegenstelling tot het parasitair buitenaards wezen uit Alien (1979) ziet deze alien, die een soort spier-oog-brain organisme blijkt te zijn - er eigenlijk niet zo dreigend uit. Het lijkt echt wel op een doorzichtige inktvis met bovennatuurlijke krachten, dat tevens heel intelligent is. Toch zou je verwachten dat het niet meteen voor de aanval zou kiezen in een nieuwe biotoop alvorens eerst op ontdekking te gaan. Op het einde van de film krijgen we wel iets meer dreiging van het wezen die ook een akelig gezicht krijgt. De regisseur probeert dan weer op zijn beurt het cliché te doorbreken door geen voorspelbare opvolging van slachtoffers te ensceneren. *** end spoiler***

    De astronauten blinken niet meteen uit in scherpzinnigheid en het leidt nooit echt tot een intelligent kan-en-muis spel. Het wezen heeft ook alleen maar interesse te hebben om zich vast te klampen aan benen. De crew is ook onderling vervangbaar, dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld een B-film als Sphere (1998) waar elk personage een duidelijk omschreven taak en competentie had.

    Al bij al gaat de film aan een razendsnel tempo. Nu en dan wil de regisseur ietwat geforceerd wat backstory door onze strot jagen, ook al is dat buitenaards wezen het enige wat blijft steken (letterlijk dan). Er zitten wel wat knappe scènes in met zero gravity stuff, maar niets wat we al niet 100 keer hebben gezien in andere sci-fi films. Hier zat veel meer in, ook al is Life ideaal voor een verstand op nul weekend ervaring.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 24 maart 2017

     

    *** Life trailer #2 ***

  • The Railway Man (2014) *** Blu-ray recensie

    Pin it!

    De film is een beetje onder onze radar gevallen maar The Railway Man (2013) van Jonathan Teplitzky is een facet uit de geschiedenis van de 2de W.O. die we misschien te weinig kennen; met name de Japanse werkkampen waar gevangenen - net als in de concentratiekampen van de Nazi's - een ware hel ondergingen.

    the_railway_man_2013_blu-ray.jpg

    Korte inhoud: We volgen het waargebeurde verhaal van de Schotse luitenant Eric Lomax (Colin Firth / Jeremy Irvine) die tijdens de 2de Wereldoorlog door de Japanners in Singapore gevangen genomen werd. Hij werd naar een kamp in Thailand gestuurd waar hij werd onderworpen aan verschrikkelijke folteringen, en gedwongen werd om mee te bouwen aan de beruchte brug over de rivier de Kwai. Jaren later lijdt hij nog steeds aan een posttraumatische stressstoornis. Met de ontmoeting van zijn tweede vrouw, Patricia Wallace (Nicole Kidman) probeert hij zijn leven terug op de sporen te krijgen, maar regelmatig ontsporen zijn emoties. Finlay (Stellan Skarsgård), een vriend en ex-gedetineerde van het kamp brengt het nieuws dan de beul van het kamp, Takashi Nagase (Tanroh Ishida / Hiroyuki Sanada), nog steeds in leven is en rondleidingen geeft aan toeristen in het bewuste kamp. Lomax beslist om de Japanse officier te confronteren.

    Het verhaal is gebaseerd op het boek die Eric Lomax schreef, en werd in scenario-vorm gegoten door Frank Cottrell Boyce en Andy Paterson (The Girl with the Pearl Earring, Beyond the Sea). Het interessante aan deze prent is dat het de gevolgen van oorlogs-trauma's in beeld brengt op langere termijn. Films als The Deer Hunter (1978) of First Blood (1982) focussen meestal op getraumatiseerde soldaten die net zijn teruggekeerd uit oorlogsgebied. In The Railway Man zien we een personage die nog steeds worstelt met problemen jaren na zijn terugkeer.

    Het minpunt is misschien de wat houterige regie van Teplitzky, die er nauwelijks in slaagt om dit confronterende verhaal op een efficiënte manier in beeld te brengen. Er is ook weinig chemistry tussen Kidman en Firth, en hun relatie komt bijzonder artificieel over. En het lag niet aan het met botox ingespoten gezicht van de Australische actrice. Het pluspunt is de historische accuraatheid van het verhaal, ook al heb ik mijn twijfels over de eind-scènes. Ik weet dat Lomax en zijn beul uiteindelijk nog een vriendschapsband hebben gehad, maar de manier waarom het contact gebeurt lijkt mij iets teveel in scène gezet voor dramatisch effect, maar weinig plausibel. De theatraliteit is op dit ogenblik pijnlijk voelbaar.

    the_railway_man_2013_blu-ray_pic03.jpgthe_railway_man_2013_blu-ray_pic01.jpgthe_railway_man_2013_blu-ray_pic02.jpg

    De DVD en Blu-ray van The Railway Man is deze week op 3 september 2014 beschikbaar met als extraatjes heel wat interviews met cast en crew. Een film die je hoe dan ook niet koud zal laten, en een iets grimmiger beeld schets van datgene wat we eerder zagen in Merry Christmas Mr. Lawrence (1983) en The Bridge on the River Kwai (1957). Maar uiteindelijk is het die laatste film van regisseur David Lean die toch een betere film is.

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 2 oktober 2014

     

    *** The Railway Man trailer ***

  • 47 Ronin (2014) * Blu-ray recensie

    Pin it!

    Met de DVD en Blu-ray release van 47 Ronin (2014) van Carl Rinsch op 30 juli 2014, dacht ik deze film nog een kans te geven voor een tweede visie na de voorspelde en tegenvallende bioscoop-release. Deze prent ging zwaar uit de bocht en werd vorig jaar zowaar de grootste box-office flop. Een flop die hier tevens werd aangekondigd. Maar ook met de tweede visie blijft deze foute film een aaneenschakeling van goede bedoelingen en foute beslissingen.

    47_ronin_2014_review_poster.jpg

    Korte inhoud: Een groep verbannen samoerai zonder meester, ook wel Ronin genoemd, proberen hun eer te herstellen door wraak te nemen op de verraderlijke Kira (Tadanobu Asano) en zijn gevaarlijke rechterhand Mizuki (Rinko Kikuchi), die verantwoordelijk was voor de dood van hun meester Asano Naganori, die verplicht werd om seppuku te plegen, een rituele zelfdoding waarbij de buik wordt opengereten waarop een onthoofding volgt. Kai (Keanu Reeves) is l’enfant terrible van het gezelschap, die met een scheef oog wordt bekeken door de overige leden, omdat hij geen echte samurai is maar slechts een halfbloed. Dat wordt alleen maar erger wanneer hij verliefd wordt op Mika (Kô Shibasaki), de dochter van hun gevallen meester. Wanneer Mika gedwongen zal worden te trouwen met Kira maakt Ôishi (Hiroyuki Sanada) zich klaar voor hun ultieme wraakactie met 46 andere gevallen strijders. Maar hun daad zal onoverkomelijk leiden tot een gewisse dood.

    En laat ik beginnen bij die goede bedoelingen. Het verhaal van de 47 ronin is een prachtig epos van moed, plichtsbesef, doorzettingsvermogen, zelf opoffering en eer, gebaseerd op een legende uit de 18de eeuw. Geen gezever, dit had een Pirates of the Caribbean-achtig avontuur kunnen worden. Zelfs de poster ging die richting uit. Een befaamde Japanse geleerde beschreef het verhaal als het meest bekende voorbeeld van de erecode van de samurai, ook wel bushidō genoemd, en tevens de nationale legende van Japan. Het is een waar gebeurd verhaal die uiteraard doorheen de geschiedenis wat werd ingekleurd. Er werd in een later stadium heel wat kritiek geleverd op hun "late daad", gezien ze meer dan een jaar hadden gewacht, na de dood van hun meester, alvorens toe te slaan. Een echte samurai had er geen gras over laten groeien.

    En ja, ook in de film komt dit verhaal-element wel iets raar over. Om een voorbeeld te geven, we zien het personage van Reeves terug bij de haven waar hij als slaaf wordt ingezet in allerhande underground gevechten. Later komt Ôishi naar hem toe met de vraag hem te helpen hun meester te wreken, en alsof het niets is weten ze te ontsnappen. Tot dusver geen probleem, want we weten dat Keanu een geweldige vechter is, maar later zien we hem zijn liefde verklaren aan Mika: "Nothing in this world can seperate us." Mooie woorden, maar waarom heeft hij dan een jaar lang gewacht om in actie te schieten. Ôishi had hij echt niet nodig om uit te breken. Maar dat gaat terug tot het oorspronkelijke relaas en kan geen kritiek zijn op de huidige filmversie. Hoewel... dit moet misschien wel de zwakste love-interest zijn van de laatste 10 jaar. De chemie tussen Keanu Reeves en Kô Shibasaki is onbestaand.

    Het was spijtig genoeg alles behalve een indrukwekkend epos, en daar is één man voor verantwoordelijk. Regisseur Carl Risch was net iets teveel opgewonden door visuele effecten, dat hij zijn karakters vergat. OK, er zijn 47 samurai en nog heel wat nevenpersonages, maar als regisseur moet je keuzes maken en voldoende het vuur aanwakker bij de acteurs zodat ze dieper gaan graven in hun personages. Het resultaat is dat je eigenlijk niet echt gaat meevoelen met de karakters. Je weet trouwens niet wie hier uiteindelijk het hoofdpersonage is, Keanu Reeves of Hiroyuki Sanada. Ook het nevenpersonage van Chikara (Jin Akanishi), de zoon van Ôishi, komt helemaal niet tot zijn recht in de film en de eindscène - die een dramatisch hoogtepunt zou moeten zijn - komt behoorlijk onnozel over.

    47 Ronin animated picture47 Ronin animated picture

    Maar wat kan een acteur doen met een script dat bestaat uit goedkope en houterige one-liners. Het script van Chris Morgan en Hossein Amini verdient in ieder geval een Razzie Award. De 50-jarige Keanu mag dan wel staan acteren als een houten plank (niets nieuws onder de zon), maar de dialoogzinnen die hij aangereikt krijgt zet niet meteen aan om zijn acteerwerk naar een hoger niveau te tillen. De schaarse interessante momenten worden onderuit gehaald door onnozele one-liners en nietszeggende blikken. En daar ligt dan het verschil met bijvoorbeeld een film als The Last Samurai (2003) waar scenarist John Logan (Skyfall, The Aviator, Gladiator) zijn personages al karakter en diepgang gaf via een paar lijnen tekst en het verhaal ook naar een hoger niveau tilde en de problematiek van de Japanners ging vergelijken met deze van de indianen. Het script is ook véél te lang voor zijn eigen goed. Twee uur lang zitten staren naar visuele effecten en kwade blikken kan niemand echt bekoren.

    47 ronin,carl rinsch,tadanobu asano,rinko kikuchi,keanu reeves,ko shibasaki,hiroyuki sanada,jin akanishi,chris morgan,hossein amini,the last samuraiHiroyuki Sanada in 47 RoninRinko Kikuchi in 47 Ronin

    Carl Rinsch mist de creativiteit van een Guillermo del Toro of een Peter Jackson om een goede balans te vinden tussen fantasy en een legendarisch menselijk drama, en schuilt achter een veel te snelle montage en weinig overtuigende visuele effecten. In het begin van de film zien we een achtervolging met een gigantisch beest, die er wel uitzag als zo'n opgezette draak die je soms aantreft in een Chinese nieuwjaarsstoet. De scene op zich werkt langs geen kanten en er is op geen enkel moment echt dreiging. En dat heb je vaak met B-regisseurs achter de camera. De enige persoon die voor mij wist waarmee ze bezig was, is Rinko Kikuchi, die we eerder al aan het werk zagen in Pacific Rim (2013). Daar waar de andere personages iets teveel dachten aan The Last Samurai - wat een echt drama was en niets van doen met dit 47 Ronin script - wist zij vreemd genoeg als enige te overtuigen met haar cartoon-villain-vertolking. Als iedereen op diezelfde lijn zat had dit echt wel een veel betere prent kunnen zijn.

    Toch was het niet allemaal kommer en kwel. De 3D op de Blu-ray mag er best zijn. De film is dan ook opgenomen met 3D technologie. Maar 3D blijft een gimmick, wat je er ook moge over denken. Het zal jullie echter niet verbazen dat we geen audio-commentaar hebben aangetroffen van de regisseur (dat had misschien de film nog kunnen redden qua comic relief), maar er staan wel wat making-off filmpjes op en - je houdt het niet voor mogelijk - deleted scenes. Hopelijk krijgt dit verhaal snel een nieuwe reboot, want hier was veel meer mee te doen.

    rating

    Beoordeling: 1 / 5
    Recensie door op 11 juli 2014

    ***Related Posts***
    25/03/2014: Top 10 Box-Office Flops 2013
    01/01/2014: 47 Ronin op weg om grootste box-office flop ooit te worden
    29/07/2013: 5 redenen waarom de 47 Ronin trailer niet deugt

     

    *** 47 Ronin trailer #2 ***

  • 5 redenen waarom de 47 Ronin trailer niet deugt

    Pin it!

    Wanneer je de box-office cijfers van vorig jaar analyseert valt meteen op dat de filmstudio’s Warner Bros, Paramount, Sony en Disney de films leveren met de grootste budgetten, terwijl Universal geen al te grote risico’s meer neemt. In de laatste 5 à 10 jaar hebben dergelijke producties voor de studio geen windeieren gelegd (denk maar aan Battleship, Cowboys & Aliens, Green Zone, Land of the Lost, …), enkel hun Fast and Furious franchise lijkt een vaste waarde te zijn. Maar dit jaar gaan ze uitpakken met een ambitieuze productie. Het gaat over 47 Ronin (2013), de remake op de Japanse klassieker The 47 Ronin (1941), met een initieel productiebudget van 175 miljoen dollar. En deze productie zou nu wel eens hun John Carter (2012) catastrofe kunnen worden.

    Korte inhoud: Een groep verbannen samoerai zonder meester, ook wel Ronin genoemd, proberen hun eer te herstellen door wraak te nemen op de verraderlijke Lord Kira (Tadanobu Asano) en zijn gevaarlijke rechterhand Mizuki (Rinko Kikuchi), die verantwoordelijk was voor de dood van hun meester. Kai (Keanu Reeves) is l’enfant terrible van het gezelschap, die met een scheef oog wordt bekeken door de overige leden. Dat wordt alleen maar erger wanneer hij verliefd wordt op Mika (Kô Shibasaki), de dochter van hun gevallen meester. De moed en trouw van alle ronin worden hiermee op de proef gesteld.

    47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi47 ronin,universal,keanu reeves,tadanobu asano,ko shibasaki,carl rinsch,donna langley,hiroyuki sanada,rinko kikuchi

    Er bestaan geen regels van hoe je een succesvolle blockbuster moet maken, anders zou iedereen deze formule gaan toepassen. Eén ding is zeker, de kwaliteit van het verhaal speelt op zich geen al te grote rol. Maar één constante wetmatigheid lijkt toch wel te kloppen voor het behalen van een sterk box-office resultaat: (1) investeer voldoende geld in je productie, (2) gebruikt A-List acteurs én (3) presenteer verbluffende speciale effecten. En voor zover je Keanu Reeves nog steeds als een A-List acteur kan beschouwen (Wat is de laatste Keanu Reeves film die je je voor de geest kan halen? Matrix? Inderdaad, dat is 10 jaar geleden), lijkt deze productie wel de regels te volgen, en toch overtuigt de trailer niet. En dit zou misschien wel eens de eerste film kunnen zijn die de gouden drievuldige regel aan het wankelen brengt.

    En de problemen zijn begonnen toen Universal op het krankzinnig idee kwam om Carl Rinsch als regisseur aan te stellen, een man met enkel kortfilm-ervaring die nu een budget kreeg waarmee je gemakkelijk 3 Hollywood langspeelfilms kon maken. De naam deed bij mij een belletje rinkelen, en na wat research lijkt het dat hij ook al in aanmerking kwam voor de regie van Prometheus (2012), een film die dus nog erger had kunnen worden dan de Ridley Scott versie (Carl Rinsch is de protégé van Ridley, vandaar de royalty treatment). Als we echter de collega's van Collider mogen geloven verloor Rinsch de pedalen op de set, met het gevolg dat de kostprijs ondertussen is opgelopen tot een slordige 225 miljoen dollar. Universal co-chairman Donna Langley greep in en nam de controle over en de regisseur werd ontslagen. Maar blijkbaar zou de eerste edit zelfs niet overtuigen en moest er een reshoot komen met aanvullende close-ups van Reeves, een romance en een eindscene waarin hij wel meer voorkwam in plaats van de scene die Rinsch had gedraaid zonder de hoofdacteur. Maar volgens de regels van de Directors Guild of America (een soort regisseurs vakbond) mag je zomaar niet een regisseur aan de kant zetten. En dus moest hij aanwezig zijn tijdens de reshoots, maar in hoeverre hij iets kon inbrengen was een andere zaak. Maar het is duidelijk, Universal was niet tevreden met het geleverde werk van Rinsch, en damage control drong zich op.

    47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture
    47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture47 ronin trailer review animated picture

    En dat is toch wel een bijzonder spijtige zaak want ik keek eigenlijk nog wel uit naar deze prent. Maar toen ik de trailer voor het eerst zag verging meteen mijn enthousiasme. Er zijn 5 zaken die niet goed zitten: [1] Te beginnen met Keanu Reeves die nog steeds de Top 10 Worst Actor lijst alle eer aandoet. Het maakt mij niet uit dat hij er niet Japans uitziet, die kerel is en blijft een houten plank en hij lijkt hier niet thuis te horen. Nog een geluk is er Hiroyuki Sanada, maar hij begint ook iets teveel getypecast te worden als samurai (The Last Samurai, The Wolverine,...) dat je het cliché nog nauwelijks kan omzeilen. [2] De toon van de film die hier een tiener publiek wil aanspreken met zijn overdosis aan visuele effecten, in plaats van een existentieel drama te brengen voor een volwassen publiek over een gevallen samurai die zijn eer wil herstellen. [3] De visuele effecten zien er crappy uit en [4] lijken iets teveel op beelden die we al gezien hebben in andere films (zoals John Carter, The Man With the Iron Fists, Mortal Combat, The Last Samurai). 47 Ronin brengt geen eigen stijl maar stelt zich tevreden met recyclage. En ook [5] de dialogen leken wel neergepend door een 9-jarige. (Mountains of corpses will not stand in our way / You are the only one who can save us / If we do this there is no going back / I'm not afraid of you - You should be). Scenarist Chris Morgan heeft ervaring met snelle, Fast & Furious actiefilms, maar voor een dergelijke film heb je toch iemand nodig met iets meer gewicht zou je denken. Laten we hopen dat de Iraanse co-scenarist Hossein Amini (Drive, Snow White and the Huntsman) de stukjes heeft geschreven die 'niet' in de trailer voorkomen.

    Deze prent had in november van 2012 moeten uitkomen, nadien februari 2013 en nu komt de film pas in de zalen op 18 december 2013. Ik hoop echt dat Universal alsnog greep krijgt om de situatie en net zoals het fel geplaagde World War Z (2013) nog een voortreffelijke crowd pleaser kan afleveren…al lijkt het me zeer onwaarschijnlijk.

    *** 47 Ronin trailer ***

    ***Related Posts***
    29/03/2014: 47 Ronin filmbespreking
    25/03/2014: Top 10 Box-Office Flops 2013
    01/01/2014: 47 Ronin op weg om grootste box-office flop ooit te worden

  • The Wolverine (2013) *** recensie

    Pin it!

    Laat me meteen duidelijk maken dat The Wolverine (2013) van James Mangold een veel betere film is dan X-Men Origins: Wolverine (2009) van Gavin Hood, maar dat was dan ook een weergaloze stinker. Maar dit uitstapje in Japan komt nauwelijks aan de knieën van de eerste twee X-Men films, om nog maar te zwijgen van het superieure X-Men: First Class (2011). Toch was het de bedoeling van Fox, die alle rechten in handen had (en dus niet Marvel) om met een PG-13 rating zoveel mogelijk bezoekers te lokken. Wel, één ding is zeker, ze zullen hiermee ook heel wat bezoekers wegjagen.

    the wolverine,x-men origins,wolverine,hugh jackman,james mangold,gavin hood,x-men first c,x-men the last stand,rila fukushima,hal yamanouchi,tao okamoto,hiroyuki sanada,marvell,mark bomback,scott frank,christopher mcquarrie,darren aronofsky

    Korte inhoud: Na de gebeurtenissen in X-Men: The Last Stand (2006) zondert de onsterfelijke Logan (Hugh Jackman) zich af van de buitenwereld. Hij heeft het verlies van Jean Grey nog steeds niet verwerkt en nu komt er zich een nieuwe persoon aanmelden uit zijn verleden, of althans de bode. Yukio (Rila Fukushima) heeft de opdracht gekregen om Logan naar Tokio te brengen voor een laatste groet met de stervende Yakuza-baas Yashida (Hal Yamanouchi), een man die hij heeft gered van de dood tijdens de atoomexplosie op Nagasaki. Yashida weet dat Logan moeite heeft met zijn onsterfelijkheid en stelt voor dat hij hem tot een sterfelijk wezen kan maken, maar Logan weigert. De volgende dag lijkt het leven Mariko Yashida (Tao Okamoto), de kleindochter van Yashida, gevaar te lopen. Logan probeert haar te beschermen, volledig tegen de zin van haar vader Shingen (Hiroyuki Sanada).

    Het begin van The Wolverine is indrukwekkend. We krijgen Wolverine te zien, opgesloten in een soort vergeetput in een Japans strafkamp, terwijl een B-29 bommenwerper zijn lading lost op Nagasaki. En dit is toch wel een balsy begin voor een Wolverine film. Mangold wou waarschijnlijk zijn publiek meteen gerust stellen dat hij als drama-regisseur ook wel popcorn comic-adaptaties tot een goed einde kon brengen. Het probleem van Mangold is dat de lat van comic verfilmingen de laatste 5 jaar echt wel hoog is komen te liggen, zowel op vlak van comic relief, opwinding als drama en gravitas. En deze nieuwe stand alone Wolverine prent voelt aan als een ouderwetse formule film die misschien een betere beurt had gemaakt begin jaren '90 en eigenlijks niets nieuws te bieden heeft van wat we van dit personages al tientallen keren hebben gezien. Tenzij jullie natuurlijk geilen van de gespierde blote torso van Jackman kan ik jullie gerust stellen dat zijn blote biceps meer in beeld komen dan Kenuichio Harada, aka. silver samurai -> niet te verwarren met de mechanische silveren samurai op het einde van de film.

    In een periode waar de filmproducties overdonderd worden met megalomane cgi (World War Z, Pacific Rim, Man of Steel, …) hebben we hier een comic adaptatie die de beide voetjes op de grond probeert te houden en zijn toeschouwers hand-to-hand combat (of beter claw-to-sword combat) serveert. Ook in deze prent hebben we het cliché van de bar fight, maar ook een leuk opstootje op de rug van een Bullet Train. Scenaristen Mark Bomback en Scott Frank hebben al bij al een goede beurt gemaakt om de limited series uit 1982 met Wolverine in Japan, door Chris Claremont en Frank Miller, tot een coherent verhaal te vertalen naar het witte doek.

     The Wolverine 2013 review animated picture The Wolverine 2013 review animated picture
     The Wolverine 2013 review animated picture The Wolverine 2013 review animated picture

    Maar ik vraag me in ieder geval af of de vorige versie van het script door Christopher McQuarrie (The Usual Suspects, Valkyrie) niet iets meer klauwen had. Het had eigenlijk een Darren Aronofsky prent moeten worden, met een stevig R-rated label, beladen met brutaal geweld en stomende (hetero-) seksscènes (in plaats van de huidige homo-erotische frivoliteiten). Maar Fox kon niet leven met het R-rated script en Darren trapte het dan maar af. De studio bedacht wel een drogreden voor het vertrek van de regisseur – alsof hij de lange filmperiode in het buitenland ver weg van zijn familie te moeilijk zou vinden. Wisten zij veel dat Darren eigenlijk toen al gescheiden was van Rachel Weisz. Als de geruchten echter kloppen zou er wel een R-rated versie zijn op de Blu-ray, maar in deze oude verkooptruc val ik al lang niet meer.

     The Wolverine 2013 review animated picture The Wolverine 2013 review animated picture
     The Wolverine 2013 review animated picture The Wolverine 2013 review animated picture

    Ik ben zelf nooit geen grote fan geweest van het Wolverine personage, maar de film biedt voldoende ontspanning om hiervan toch te kunnen genieten. The Wolverine is echter geen hoogvlieger, zeker omwille van het al te brave PG-13 karakter, die iets teveel op veilig wou spelen in plaats van de regels op zijn kop te zetten en ons mee te voeren in een compleet nieuwe benadering van het personage. Ik heb niets tegen PG-13 vehikels op zich, maar dit personage in deze context snakte wel naar een iets meer kick-ass benadering. Mangold slaagt er niet voldoende in om deze comic-adaptatie uit het slijk van een ordinaire actiefilm te halen, de vertolking van Viper door Svetlana Khodchenkova is ronduit lachwekkend en op het randje van de pulp (...kan mij trouwens iemand vertellen wat haar motivatie was?) en het script mocht zeker wel iets ambitieuzer zijn met meer intrige. De prent had het ook kunnen stellen met een pak minder clichés en voorspelbare plotwendingen. En blijf vooral NIET zitten in de zaal want je zou wel eens serieus geïrriteerd kunnen raken door de sullige uitsmijter die ze nog in petto hadden na de eindgeneriek. The Wolverine is vanaf 23 juli 2013 bij ons in de zalen. (quotering 3/5)

    rating

    Beoordeling: 3 / 5
    Recensie door op 24 juli 2013

    ***Related Post***
    28/03/2013: The Wolverine trailer

  • The Wolverine trailer goes Batman style

    Pin it!

    We krijgen binnenkort een nieuwe Wolverine film. The Wolverine (2013) wordt het vervolg op X-Men Origins: Wolverine (2009), gebaseerd op de comic van Frank Miller. Deze keer heeft Marvel James Mangold (3:10 to Yuma, Walk the Line, Identity) kunnen strikken als regisseur, want een heel interessante keuze kan zijn.

    The Wolverine 3D animated picture

    Ik had gehoopt dat het uiteindelijk Darren Aronofsky zou worden maar Mangold is zeker geel slechte tweede keuze, zeker wanneer je vergeet dat hij ook verantwoordelijk was voor die stinker Knight and Day (2010). De trailer ziet er wel heel Christopher Nolan-achtig uit. Hopelijk gaan ze nu niet dezelfde toer op qua sfeer zoals de Batman trilogie. We zijn in ieder geval ver van de X-Men wereld die Bryan Singer heeft geschapen. De premisse ruikt trouwens enorm naar die van de League of Shadows, de orde die Batman heeft opgeleid.

    Korte inhoud: 'The Wolverine' is het vervolg op X-Men 3: The Last Stand, met Logan de zich als de eeuwige krijger en buitenstaander doorheen Japan reist. Daar zal het staal van een samoerai botsen met het 'adamantium' van Logans klauwen, wanneer deze laatste het moet opnemen tegen een mysterieuze figuur uit zijn verleden in een epische strijd die hem voorgoed zal veranderen.

    Veel is er dus nog niet bekend, wel dat Wolverine naar Japan reist om er opgeleid te worden door een samoerai. Ook al is het een sequel, wordt de film ook gezien als een stand-alone-film, vandaar de titel zonder cijfer. In de hoofdrol zien we opnieuw Hugh Jackman waarvan we eerder al een indrukwekkende afbeelding kregen met zijn gespierde torso. Op de nieuwe poster lijken zijn afgetrainde lichaam wel iets meer realistisch. Scenaristen van dienst zijn Mark Bomback (Unstoppable, Total Recall remake, Live Free or Die Hard) en Christopher McQuarrie (Valkyrie, The Usual Suspects)

    Ik was eigenlijk wel teleurgesteld door de eerste film. De backstory viel nog wel mee, maar nadien zakte het verhaal in mekaar als een pudding. De rol van Liev Schreiber viel nog wel mee, maar de interacties tussen beiden werkten niet. Gavin Hood was gewoon veel te zwak als regisseur voor een dergelijke 150 miljoen dollar film in goede banen te leiden. De gevecht-scènes waren zowaar nog slechter in beeld gebracht dan The Bourne Supremacy (2004). Ook de kwaliteit van de speciale effecten was gewoon ondermaats, om nog maar te zwijgen van het zwakke scenario die van het ene genre in het andere sprong. Aan Jackman had ik niets op aan te merken. Hij IS en blijft Wolverine.

    De casting bestaat uit een pak Aziaten, waaronder Hiroyuki Sanada die we nog kennen van The Last Samurai. Ook de Russische Svetlana Khodchenkova en de halve alien Rila Fukushima. Ook Famke Janssen is terug als Jean Grey! De film zou op 24 juli 2013 bij ons in de zalen moeten draaien.

    *** The Wolverine trailer ***

    ***Related Post***
    24/07/2013: The Wolverine review