De FilmBlog

De nieuwste van Frank Van Passel, Het Varken van Madonna (2011), die hij schreef met Marc Didden, is een schot in de roos. Van Passel is vooral bekend van hitseries als "Terug naar Oosterdonk" (1997) en "De Smaak van de Keyser" (2008) en films als Villa des Roses (2002) en Manneken Pis (1995). Wat hij in Het Varken van Madonna presteert is grandioos fijn, tragikomisch en licht ontroerend.

Korte inhoud: Tony (Kevin Janssens) is een verkoper bij Com.Sales. Zijn baas Fierens (Frank Focketijn) lanceert, net op het moment dat Tony met zijn schoonfamilie naar de Ardennen wou, een wedstrijd waar zijn job van afhangt. Ze moeten tegen zondagavond zoveel mogelijk Porki's verkopen. Een porki is een mechanisch varken dat de voortplanting bij echte varkens stimuleert. Tony kan niet anders dan meedoen met de wedstrijd en met zijn roze camionette en Porki vertrekt hij richting de Westhoek. En dan gebeurt iets waar hij nooit van had kunnen dromen.

Wanneer zijn gps het signaal verliest in hartje Westhoek, merkt hij opeens een soldaat op de weg, Tony remt maar zijn auto komt in de gracht terecht. Wanneer hij weer bij zijn positieven is, tsjoolt hij te voet naar het dorp Madonna. Madonna blijkt een erg op zichzelf gekeerde bevolking te hebben en erg welkom wordt Tony niet geheten. Hij probeert er zich te redden maar de dorpelingen zijn deze vreemdeling liever kwijt dan rijk, ze hebben namelijk iets veel belangrijker te doen. Tony is van plan zo snel mogelijk met zijn camionette verder te trekken naar de Ardennen waar zijn lief wacht, maar de omstandigheden werken niet echt mee. Zeker niet, wanneer de soldaat onverwachts opnieuw zijn opwachting maakt.

In de pers wordt deze film als een wonderbaarlijke fabel omschreven en dat is het ook. Magisch-realisme wil Van Passel blijkbaar niet in de mond nemen, maar wie ooit De Komst van Joachim Stiller heeft gelezen, weet dat het daar in feite op neer komt.

De Westhoek maakt geen al te beste beurt in de film, de mensen zijn er nors, weinig behulpzaam, koppig, boertig en gierig. Maar de context van deze kleurrijke personages vertolkt door een schitterende cast, werkt wonderwel. De setting en de decors zijn fantastisch gevonden. "In de Linde" bijvoorbeeld, den 'estaminet' van Gusta, de bejaarde oma van Maria, die al decennia lang wacht op de terugkomst van haar Prosper (Nico Sturm) uit de eerste wereldoorlog. Maria, zelf, de onderwijzeres die haar redenen heeft om de slagvelden van de Westhoek in ere te bewaren, wordt prachtig vertolkt door Wine Dierickx. Als ik haar eigenlijk als een dikke seut vond overkomen in de media, moet ik dit beeld grondig bijstellen. Haar West-Vlaams is niet eens zo slecht en ze vertolkt Maria overtuigend. Maria is grappig, toegewijd, zorgzaam, vecht voor haar ideaal en bovenal ze heeft een natuurlijke innemende charme.

Ik ga niet uitwijden over de andere personages maar Mark Van Eeghem als de enige pompbediende in het dorp die dan nog in staking is ook, de pastoor Peter van den Eede, Marijke Pinoy als varkensboerin, de plaatselijke agent, en natuurlijk de in overtreffende trap spelende burgemeester (Wim Opbrouck) geven de film een cachet mee alsof je naar een toneelstuk zit te kijken. En dat is positief bedoeld. Deze Vlaamse film is een tragi-komisch blijspel.

Weg met de kleurenfilters, de dominante soundtrack, flitsende camerabeelden, weg Amerikaanse moderne invloed. Van Passel keert terug naar de Vlaamse film zoals we ze kennen, duidelijk afgetekende decors en scènes, vrij statisch verfilmd, vandaar mijn toneelgevoel. Eenvoudig, met de klemtoon op de personages en al hun rare trekken. De discussie in de feestzaal van het café is schitterend vertolkt net als het referendum, de komst van Tony in het café zelf... Het contrast tussen de flamboyante Tony en het in zijn ogen achterlijke Madonna spreekt voor zich. "Da dis toch ne hele roaren" zegt een van de typische personages tegen zijn buur. Treffend.

Op het einde neemt de fabel een beetje over the top proporties aan, maar dat kan de teneur van de film niet bederven. Het pakt, het ontroert en vooral het boeit en amuseert. Klasse.

***Related Post***
01/06/2011: Het Varken van Madonna teaser

Wanneer een Vlaamse film goed scoort aan de box-office of hij wordt bekroond met een prijs, dan zijn de distributeurs er als de kippen bij om het nieuws in de media te verspreiden. Doet de film het echter minder goed, dan worden de lippen stevig op mekaar gehouden. Noordzee, Texas (2011) van Bavo Defurne heeft bijvoorbeeld geen potten gebroken in Vlaanderen en had na 2 weken nog maar 5'381 bezoekers. Daarmee compenseer je nog ruim niet de subsidie van € 72.400 die de regisseur van het VAF kreeg voor nog maar de ontwikkeling van het scenario.

Let wel, Vlaamse films hebben die media-aandacht nodig, maar wanneer je alleen de goede resultaten voorschotelt en laat uitschijnen dat een filmprijs uit een ver filmfestival in Rusland evenwaardig is aan en prijs op Cannes, dan krijg je een averechts effect van datgene wat je wil bekomen. Op termijn zal niemand nog geloof hechten aan de informatie.

En de laatste stoot van de distributeurs van Code 37 (2011) doet hier zelfs nog een schepje bovenop, door carrément de waarheid te verdraaien. Het VAF pakte zo recent nog uit met de headline Code 37 klopt Kuifje in de Vlaamse bioscopen, wat werd opgepikt door de Standaard, Focus Knack, Het Laatste Nieuws en ga zomaar verder en die op hun beurt alles nog wat gingen aandikken. Wat blijkt nu: Kuifje deed het 3 keer beter dan Code 37! Het VAF, die nota bene de cijfers bij wijze van spreken, dagelijks op hun bureau krijgen, maakt hier toch wel een pijnlijke uitschuiver door niet het gehele "nationale" plaatje kenbaar te maken en brengt hierdoor een andere filmproductie tevens ook voor een stuk in diskrediet.

Het persbericht van Sony loog er niet om. "Duizend bommen en granaten! Teneinde de "doemsfeer" die rond de cijfers van de release van The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011) (2011) her en der verspreid werden toch even recht te zetten. Tintin is de 2e grootste Opener van het Jaar 2011(Na Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011)) TINTIN telde na het weekend : 237.000 bezoekers, Code 37: 79. 000 bezoekers. Een rekensommetje is snel gemaakt: Tintin doet het 3x beter dan Code 37. Wij wensen Kuifje en Bobbie nog veel succes!"

Dat Code 37 veel volk zal trekken verbaasde ons echter niet. Een Plop/Mega Mindy-film haalt ook heel veel bezoekers, maar dat is nu eenmaal niet het cinefiel publiek die wordt aangesproken dan wel de tv-kijkers die als afwisseling hun serie eens op het witte doek willen zien. Het publiek van Code 37 is niet noodzakelijk hetzelfde publiek als deze van Rundskop (2010). En als je dan toch wil promotie maken, doe het dan voor films die het kunnen gebruiken, met name een Hasta la Vista (2011) of Het Varken van Madonna (2011). Momenteel worden we nu toch opgezadeld met tv-spotjes van Code 37 op tv. Daarnaast zitten de acteurs Geert Van Rampelberg, Gilles De Schrijver, Veerle Baetens en Ben Segers in veel betere films dit jaar. Hopelijk is er een stormloop voor deze filmproducties.

Er is hier lang over gediscussieerd maar de wereldpremière van de 3D Kuifje-film, The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (2011), zal uiteindelijk plaatsvinden in Brussel op 22 oktober 2011. En dat is een immense eer voor zo’n klein landje als België. Uiteraard is Kuifje, geschreven door de Belgische striptekenaar Hergé, een product uit eigen bodem, maar hier hebben we te maken met een 135 miljoen dollar Steven Spielberg / Peter Jackson DreamWorks Animation film. Geen klein bier dus.

Kuifje en het Geheim van de Eenhoorn is gebaseerd op drie Kuifje-albums: De krab met de gouden scharen, Het geheim van de eenhoorn en De schat van Scharlaken Rackham. In de Verenigde Staten gaat de film pas enkele weken later dan bij ons in première. Een grote zucht voor onze distributeurs want ook Londen en Parijs waren kandidaten om de wereldpremière van de film te organiseren. De enige die misschien niet meteen opgezet zal zijn is regisseur Frank Van Passel, die dan ook zijn film, Het Varken van Madonna (2011), zal uitbrengen. Het zijn uiteraard twee compleet verschillende films, maar het zijn ook twee films die een Vlaams publiek zullen aanspreken, en als die Vlamingen moeten kiezen denk ik dat de keuze snel gemaakt zal worden.

Op de vraag welke argumenten doorslaggevend waren om uiteindelijk voor Brussel te kiezen voor de wereldpremière, antwoordde de woordvoerder van DreamWorks: "Stripheld Kuifje werd in Brussel gecreëerd door Hergé, en al zijn avonturen zijn daar aan de verbeelding van zijn maker ontsproten. Kuifje is in België niet alleen een nationale held, maar zo'n groot symbool, dat Brussel de enige geschikte plaats is voor de première van de film".

Toch ben ik benieuwd hoe ze de première zullen aanpakken in Kinepolis Brussel, wat niet meteen de meest ideale locatie is voor een film van een dergelijk kaliber. Je zou denken dat in Antwerpen, of zelfs Gent, je een betere lokatie hebt om iets prestigieus en grootschalig te organiseren. Mensen die al in Kinepolis Brussel verzeild zijn geraakt, weten dat de hoofdingang op een steenworp van de metro-rails ligt en aan de wat saaie achterkant zitten we met onze rug naar het Koning Boudewijnstadium. Je hebt geen grote ingang zoals dat bij vele andere Kinepoliszalen wél het geval is. Maar gezien alles in ons land een communautair tintje heeft, zal dat hier ook wel het geval zijn. De vraag aan ieders lippen is nu welke prominente filmmaker of acteur naar ons land zal komen om de film te vertegenwoordigen. Peter Jackson is in ieder geval druk bezig met The Hobbit: part 1 (2012) en ik denk dat Steven Spielberg ook bezig zal zijn met de voorbereiding van Lincoln (2012). Maar wie weet, kunnen ze toch voor ons een uitzondering maken. Acteurs Daniel Craig, Simon Pegg en Jamie Bell zijn uiteraard ook welkom.

***Related Posts***
01/06/2011: Het Varken van Madonna
17/05/2011: The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn trailer
20/09/2008: Tintin te duur voor Universal
12/03/2007: Spielberg heeft interesse in Tintin

Er heerst een mysterieus sfeertje rond de tournage van 3100 kg de nieuwe film van Patrice Toye (pic), de Belgische cineaste die ons eerder films als Rosie (1998) en Nowhere Man (2008) bracht. Twee degelijke dramatische films die weliswaar heel bescheiden zijn onthaald. Maar over deze film houden de producers de lippen stevig op mekaar. Mijn inschatting is dat het om een menselijk drama, waarschijnlijk schokkend genoeg om in te slaan als een bom. Misschien staat 3100 kg wel voor het menselijk overgewicht in een container die nooit op bestemming kwam? We zullen het weldra wel weten.

Maar dat het een speciale film zal worden staat buiten kijf. De film kreeg alvast een positieve beoordeling van het VAF en kreeg hierbij een subsidie, terwijl een film als Frits en Freddy (2010) het moest doen met privémiddelen. Deze laatste film deed daar tevens niet veel moeilijkheden rond en bracht de box-office aan het daveren met meer dan 400’000 bezoekers. Vergelijk dat maar eens met de schamele 4000 bezoekers van Noordzee, Texas (2011).

Anderzijds is het uitkijken naar de nieuwe film van Frank Van Passel, met de bizarre naam Het Varken Van Madonna (2011). Een soort ensemble-film met ondermeer Wim Opbrouck, Wine Dierickx, Kevin Janssen, Peter van den Eede, Bruno Vanden Broucke, Frank Focketijn en Mark Van Eeghem. Ook over deze film, die momenteel in een post-productie fase zit en pas in oktober zijn eerste trailer zal uitbrengen, is er weinig bekend. Maar er zal een rol worden weggelegd voor een varken en een heilige Madonna.

***Related Post***
10/12/2011: Het Varken van Madonna filmbespreking